മഹാഭാരതം · അധ്യായം 6.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.97.1
ततो दुर्योधनो राजा शकुनिश्चापि सौबलः ।
दुःशासनश्च पुत्रस्ते सूतपुत्रश्च दुर्जयः ॥ ६.९७.१ ॥
അപ്പോൾ രാജാവായ ദുര്യോധനനും, സൗബലനായ ശകുനിയും, നിന്റെ പുത്രൻ ദുഃശാസനനും, ജയിക്കാനാവാത്ത സൂതപുത്രൻ കർണനും [ഒത്തുകൂടി].
6.97.2
समागम्य महाराज मन्त्रं चक्रुर्विवक्षितम् ।
कथं पाण्डुसुताः सङ्ख्ये जेतव्याः सगणा इति ॥ ६.९७.२ ॥
മഹാരാജാവേ, അവർ ഒത്തുചേർന്ന് ആഗ്രഹിച്ച ആലോചന നടത്തി — യുദ്ധത്തിൽ പാണ്ഡുപുത്രരെ അവരുടെ പരിവാരസഹിതം എങ്ങനെ ജയിക്കാമെന്ന്.
6.97.3
ततो दुर्योधनो राजा सर्वांस्तानाह मन्त्रिणः ।
सूतपुत्रं समाभाष्य सौबलं च महाबलम् ॥ ६.९७.३ ॥
അപ്പോൾ രാജാവായ ദുര്യോധനൻ ആ മന്ത്രിമാരോടെല്ലാം പറഞ്ഞു — സൂതപുത്രനായ കർണനെയും മഹാബലനായ സൗബലൻ ശകുനിയെയും വിളിച്ചുകൊണ്ട്.
6.97.4
द्रोणो भीष्म कृपः शल्यः सौमदत्तिश्च संयुगे ।
न पार्थान्प्रति बाधन्ते न जाने किंनु कारणम् ॥ ६.९७.४ ॥
ദ്രോണൻ, ഭീഷ്മൻ, കൃപൻ, ശല്യൻ, സോമദത്തപുത്രൻ എന്നിവർ യുദ്ധത്തിൽ പാർത്ഥന്മാരെ എതിർക്കുന്നില്ല — അതിന്റെ കാരണം എനിക്കറിയില്ല.
6.97.5
अवध्यमानास्ते चापि क्षपयन्ति बलं मम ।
सोऽस्मि क्षीणबलः कर्ण क्षीणशस्त्रश्च संयुगे ॥ ६.९७.५ ॥
അവർ വധിക്കപ്പെടാതെയും എന്റെ ബലം ക്ഷയിപ്പിക്കുന്നു. കർണാ, യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ ബലം ക്ഷയിച്ചും ആയുധം കുറഞ്ഞും ഇരിക്കുന്നു.
6.97.6
द्रोणस्य प्रमुखे वीरा हतास्ते भ्रातरो मम ।
भीमसेनेन राधेय मम चैव च पश्यतः ॥ ६.९७.६ ॥
ദ്രോണന്റെ മുന്നിൽ എന്റെ വീരസഹോദരന്മാർ വധിക്കപ്പെട്ടു — രാധേയാ, ഭീമസേനനാൽ, എന്റെ കണ്മുന്നിൽ തന്നെ.
6.97.7
निकृतः पाण्डवैः शूरैरवध्यैर्दैवतैरपि ।
सोऽहं संशयमापन्नः प्रकरिष्ये कथं रणम् ॥ ६.९७.७ ॥
ദേവന്മാർക്കുപോലും വധിക്കാനാവാത്ത ശൂരന്മാരായ പാണ്ഡവരാൽ ഞാൻ പരാജിതനായി. ഇപ്പോൾ സംശയത്തിലകപ്പെട്ട ഞാൻ എങ്ങനെ യുദ്ധം ചെയ്യും?
6.97.8
तमब्रवीन्महाराज सूतपुत्रो नराधिपम् ।
मा शोच भरतश्रेष्ठ करिष्येऽहं प्रियं तव ॥ ६.९७.८ ॥
മഹാരാജാവേ, സൂതപുത്രൻ ആ നരാധിപനോട് പറഞ്ഞു: ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ദുഃഖിക്കരുത്; നിനക്ക് പ്രിയമായത് ഞാൻ ചെയ്യും.
6.97.9
भीष्मः शान्तनवस्तूर्णमपयातु महारणात् ।
निवृत्ते युधि गाङ्गेये न्यस्तशस्त्रे च भारत ॥ ६.९७.९ ॥
ശന്തനുവിന്റെ പുത്രൻ ഭീഷ്മൻ വേഗം ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറട്ടെ. ഭാരതാ, ഗാംഗേയൻ യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് മടങ്ങി ആയുധങ്ങൾ താഴെവെച്ചതിനുശേഷം (ഞാൻ യുദ്ധം ചെയ്യും).
6.97.10
अहं पार्थान्हनिष्यामि सहितान्सर्वसोमकैः ।
पश्यतो युधि भीष्मस्य शपे सत्येन ते नृप ॥ ६.९७.१० ॥
ഭീഷ്മൻ കാൺകെ, യുദ്ധത്തിൽ സോമകരോടൊപ്പമുള്ള പൃഥയുടെ പുത്രന്മാരെ ഞാൻ വധിക്കും. രാജാവേ, സത്യത്തെ മുൻനിർത്തി ഞാൻ നിന്നോട് ശപഥം ചെയ്യുന്നു.
6.97.11
पाण्डवेषु दयां नित्यं स हि भीष्मः करोति वै ।
अशक्तश्च रणे भीष्मो जेतुमेतान्महारथान् ॥ ६.९७.११ ॥
ആ ഭീഷ്മൻ എപ്പോഴും പാണ്ഡവരോട് ദയ കാണിക്കുന്നു. യുദ്ധത്തിൽ ഈ മഹാരഥന്മാരെ ജയിക്കാൻ ഭീഷ്മന് കഴിവില്ല.
6.97.12
अभिमानी रणे भीष्मो नित्यं चापि रणप्रियः ।
स कथं पाण्डवान्युद्धे जेष्यते तात संगतान् ॥ ६.९७.१२ ॥
ഭീഷ്മൻ യുദ്ധത്തിൽ എപ്പോഴും അഭിമാനിയും എപ്പോഴും യുദ്ധപ്രിയനുമാണ്. പ്രിയ പുത്രാ, ഒന്നിച്ചുചേർന്ന ആ പാണ്ഡവരെ അവൻ യുദ്ധത്തിൽ എങ്ങനെ ജയിക്കും?
6.97.13
स त्वं शीघ्रमितो गत्वा भीष्मस्य शिबिरं प्रति ।
अनुमान्य गुरुं वृद्धं शस्त्रं न्यासय भारत ॥ ६.९७.१३ ॥
നീ വേഗം ഇവിടെനിന്ന് ഭീഷ്മന്റെ പാളയത്തിലേക്ക് പോയി, വൃദ്ധനായ ഗുരുവിന്റെ അനുമതി വാങ്ങി, ഭാരതാ, ആയുധങ്ങൾ താഴെ വെക്കുക.
6.97.14
न्यस्तशस्त्रे ततो भीष्मे निहतान्पश्य पाण्डवान् ।
मयैकेन रणे राजन्ससुहृद्गणबान्धवान् ॥ ६.९७.१४ ॥
ഭീഷ്മർ ആയുധം താഴെ വെച്ചതിനുശേഷം, രാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് കൊന്ന പാണ്ഡവരെ, അവരുടെ സുഹൃത്തുക്കളും ബന്ധുക്കളുമായി കാണുക.
6.97.15
एवमुक्तस्तु कर्णेन पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
अब्रवीद्भ्रातरं तत्र दुःशासनमिदं वचः ॥ ६.९७.१५ ॥
കർണ്ണൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ നിന്റെ പുത്രൻ ദുര്യോധനൻ അവിടെ സഹോദരൻ ദുശ്ശാസനനോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
6.97.16
अनुयात्रं यथा सर्वं सज्जीभवति सर्वशः ।
दुःशासन तथा क्षिप्रं सर्वमेवोपपादय ॥ ६.९७.१६ ॥
ദുശ്ശാസനാ, സേനയുടെ സകല ഉപകരണങ്ങളും പൂർണ്ണമായി ഒരുങ്ങുംവിധം, എല്ലാം വേഗം ഒരുക്കുക.
6.97.17
एवमुक्त्वा ततो राजन्कर्णमाह जनेश्वरः ।
अनुमान्य रणे भीष्ममेषोऽहं द्विपदां वरम् ॥ ६.९७.१७ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട്, രാജാവേ, ആ ജനേശ്വരൻ കർണ്ണനോട് പറഞ്ഞു: "യുദ്ധത്തിൽ ഭീഷ്മരുടെ അനുമതി വാങ്ങി, മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഞാൻ ഇതാ."
6.97.18
आगमिष्ये ततः क्षिप्रं त्वत्सकाशमरिन्दम ।
अपक्रान्ते ततो भीष्मे प्रहरिष्यसि संयुगे ॥ ६.९७.१८ ॥
അപ്പോൾ ഞാൻ വേഗം നിന്റെ അടുത്ത് വരാം, ശത്രുക്കളെ അടക്കുന്നവനേ. ഭീഷ്മർ മാറിയശേഷം യുദ്ധത്തിൽ നീ പ്രഹരിക്കും.
6.97.19
निष्पपात ततस्तूर्णं पुत्रस्तव विशांपते ।
सहितो भ्रातृभिस्तैस्तु देवैरिव शतक्रतुः ॥ ६.९७.१९ ॥
രാജാവേ, അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ പുത്രൻ ഉടൻ എഴുന്നേറ്റു, സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം, ദേവന്മാരോടൊപ്പം ശതക്രതുവിനെപ്പോലെ.
6.97.20
ततस्तं नृपशार्दूलं शार्दूलसमविक्रमम् ।
आरोपयद्धयं तूर्णं भ्राता दुःशासनस्तदा ॥ ६.९७.२० ॥
അപ്പോൾ സഹോദരൻ ദുശ്ശാസനൻ, കടുവയുടെ വീര്യമുള്ള ആ രാജശാർദൂലനെ ഉടൻ കുതിരപ്പുറത്ത് കയറ്റി.
6.97.21
अङ्गदी बद्धमुकुटो हस्ताभरणवान्नृप ।
धार्तराष्ट्रो महाराज विबभौ स पथि व्रजन् ॥ ६.९७.२१ ॥
രാജാവേ, തോൾവളകൾ അണിഞ്ഞ്, കിരീടം ഉറപ്പിച്ച്, കൈയാഭരണങ്ങൾ ധരിച്ച ആ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രൻ, മഹാരാജാവേ, വഴിയിൽ പോകുമ്പോൾ തിളങ്ങി.
6.97.22
भण्डीपुष्पनिकाशेन तपनीयनिभेन च ।
अनुलिप्तः परार्द्ध्येन चन्दनेन सुगन्धिना ॥ ६.९७.२२ ॥
ഭണ്ഡീപുഷ്പം പോലെയും സ്വർണം പോലെയും തിളങ്ങുന്ന, അതിവിലയുള്ള, സുഗന്ധമുള്ള ചന്ദനം അവനിൽ പൂശിയിരുന്നു.
6.97.23
अरजोम्बरसंवीतः सिंहखेलगतिर्नृप ।
शुशुभे विमलार्चिष्मान्नभसीव दिवाकरः ॥ ६.९७.२३ ॥
രാജാവേ, പൊടിയില്ലാത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച്, സിംഹത്തിന്റെ കളിനടയോടെ അവൻ ആകാശത്ത് നിർമ്മല പ്രകാശമുള്ള സൂര്യനെപ്പോലെ തിളങ്ങി.
6.97.24
तं प्रयान्तं नरव्याघ्रं भीष्मस्य शिबिरं प्रति ।
अनुजग्मुर्महेष्वासाः सर्वलोकस्य धन्विनः ।
भ्रातरश्च महेष्वासास्त्रिदशा इव वासवम् ॥ ६.९७.२४ ॥
ഭീഷ്മന്റെ പാളയത്തിലേക്ക് പോകുന്ന ആ നരവ്യാഘ്രനെ ലോകത്തിലെ മഹാ വില്ലാളികൾ പിന്തുടർന്നു; സഹോദരന്മാരായ മഹാധനുർധരരും പിന്തുടർന്നു, ദേവന്മാർ വാസവനെ പിന്തുടരുന്നതുപോലെ.
6.97.25
हयानन्ये समारुह्य गजानन्ये च भारत ।
रथानन्ये नरश्रेष्ठं परिवव्रुः समन्ततः ॥ ६.९७.२५ ॥
ഓ ഭാരതാ, ചിലർ കുതിരകളിലും ചിലർ ആനകളിലും ചിലർ രഥങ്ങളിലും കയറി ആ നരശ്രേഷ്ഠനെ എല്ലാ വശങ്ങളിലും വളഞ്ഞു.
6.97.26
पदातयश्च त्वरिता नखरप्रासयोधिनः ।
परिवव्रुर्महेष्वासं धार्तराष्ट्रं महारथम् ॥ ६.९७.२६ ॥
നഖങ്ങളാലും കുന്തങ്ങളാലും പോരാടുന്ന കാലാൾപ്പട വേഗത്തിൽ വന്ന് ആ മഹാധനുർധരനും മഹാരഥനുമായ ധാർത്തരാഷ്ട്രനെ വളഞ്ഞു.
6.97.27
आत्तशस्त्राश्च सुहृदो रक्षणार्थं महीपतेः ।
प्रादुर्बभूवुः सहिताः शक्रस्येवामरा दिवि ॥ ६.९७.२७ ॥
രാജാവിന്റെ രക്ഷയ്ക്കായി ആയുധമേന്തിയ സുഹൃത്തുക്കൾ ഒന്നിച്ചു പ്രത്യക്ഷരായി, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഇന്ദ്രനു ചുറ്റും ദേവന്മാർ പ്രത്യക്ഷരാകുന്നതുപോലെ.
6.97.28
स पूज्यमानः कुरुभिः कौरवाणां महाबलः ।
प्रययौ सदनं राजा गाङ्गेयस्य यशस्विनः ।
अन्वीयमानः सततं सोदरैः परिवारितः ॥ ६.९७.२८ ॥
കൗരവരാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട ആ മഹാബലനായ രാജാവ് യശസ്വിയായ ഗാംഗേയന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പോയി. സഹോദരന്മാർ നിരന്തരം അനുഗമിച്ച് അദ്ദേഹത്തെ വളഞ്ഞിരുന്നു.
6.97.29
दक्षिणं दक्षिणः काले संभृत्य स्वभुजं तदा ।
हस्तिहस्तोपमं सौम्यं सर्वशत्रुनिबर्हणम् ॥ ६.९७.२९ ॥
അപ്പോൾ ആ ദക്ഷനായ വീരൻ തക്ക സമയത്ത് തന്റെ വലംകൈ ഉയർത്തി; ആനക്കൊമ്പു പോലെയുള്ളതും ശാന്തവും സർവശത്രുക്കളെയും സംഹരിക്കുന്നതുമായ ആ ബാഹുവിനെ.
6.97.30
प्रगृह्णन्नञ्जलीन्नॄणामुद्यतान्सर्वतो दिशः ।
शुश्राव मधुरा वाचो नानादेशनिवासिनाम् ॥ ६.९७.३० ॥
എല്ലാ ദിക്കുകളിലും മനുഷ്യർ ഉയർത്തിയ അഞ്ജലികൾ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട്, വിവിധ ദേശങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവരുടെ മധുരവാക്കുകൾ അദ്ദേഹം കേട്ടു.
6.97.31
संस्तूयमानः सूतैश्च मागधैश्च महायशाः ।
पूजयानश्च तान्सर्वान्सर्वलोकेश्वरेश्वरः ॥ ६.९७.३१ ॥
സൂതന്മാരാലും മാഗധന്മാരാലും സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവനും മഹായശസ്സുള്ളവനും അവരെയെല്ലാം ആദരിക്കുന്നവനും സർവലോകേശ്വരന്മാർക്കും ഈശ്വരനുമായവൻ.
6.97.32
प्रदीपैः काञ्चनैस्तत्र गन्धतैलावसेचितैः ।
परिवव्रुर्महाराजं प्रज्वलद्भिः समन्ततः ॥ ६.९७.३२ ॥
അവിടെ സുഗന്ധതൈലം പുരട്ടിയ, ജ്വലിക്കുന്ന സ്വർണ്ണദീപങ്ങൾ മഹാരാജാവിനെ എല്ലായിടത്തുനിന്നും വലയം ചെയ്തു.
6.97.33
स तैः परिवृतो राजा प्रदीपैः काञ्चनैर्ज्वलन् ।
शुशुभे चन्द्रमायुक्तो दीप्तैरिव महाग्रहैः ॥ ६.९७.३३ ॥
ആ സ്വർണ്ണദീപങ്ങളാൽ വലയം ചെയ്യപ്പെട്ട രാജാവ്, ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട്, ശോഭയുള്ള മഹാഗ്രഹങ്ങളോടു ചേർന്ന ചന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
6.97.34
कञ्चुकोष्णीषिणस्तत्र वेत्रझर्झरपाणयः ।
प्रोत्सारयन्तः शनकैस्तं जनं सर्वतो दिशम् ॥ ६.९७.३४ ॥
അവിടെ കുപ്പായവും തലപ്പാവും ധരിച്ചവരും കൈയിൽ വടികളും മണിയുള്ള കോലുകളും പിടിച്ചവരുമായ ഭൃത്യർ ആ ജനക്കൂട്ടത്തെ എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നും പതുക്കെ മാറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
6.97.35
संप्राप्य तु ततो राजा भीष्मस्य सदनं शुभम् ।
अवतीर्य हयाच्चापि भीष्मं प्राप्य जनेश्वरः ॥ ६.९७.३५ ॥
പിന്നെ രാജാവ് ഭീഷ്മരുടെ മംഗളകരമായ വസതിയിൽ എത്തി, കുതിരപ്പുറത്തുനിന്ന് ഇറങ്ങി, ഭീഷ്മരുടെ അടുത്തെത്തി; ജനങ്ങളുടെ നാഥനായ അദ്ദേഹം.
6.97.36
अभिवाद्य ततो भीष्मं निषण्णः परमासने ।
काञ्चने सर्वतोभद्रे स्पर्द्ध्यास्तरणसंवृते।
उवाच प्राञ्जलिर्भीष्मं बाष्पकण्ठोऽश्रुलोचनः ॥ ६.९७.३६ ॥
പിന്നെ ഭീഷ്മരെ വണങ്ങി, ഉന്നതമായ ആസനത്തിൽ, സ്വർണ്ണ സർവതോഭദ്രത്തിൽ, ആഗ്രഹിക്കത്തക്ക വിരികളാൽ മൂടിയ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരുന്ന്, കൈകൂപ്പി, ഇടറിയ കണ്ഠത്തോടെയും കണ്ണീർ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെയും ഭീഷ്മരോട് പറഞ്ഞു.
6.97.37
त्वां वयं हि समाश्रित्य संयुगे शत्रुसूदन ।
उत्सहेम रणे जेतुं सेन्द्रानपि सुरासुरान् ।
किमु पाण्डुसुतान्वीरान्ससुहृद्गणबान्धवान् ॥ ६.९७.३७ ॥
ശത്രുസൂദനാ, അങ്ങയെ ആശ്രയിച്ച് ഞങ്ങൾക്ക് യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രനോടുകൂടിയ ദേവാസുരന്മാരെപ്പോലും ജയിക്കാൻ കഴിയും; പിന്നെ സുഹൃത്തുക്കളും പരിവാരങ്ങളും ബന്ധുക്കളുമുള്ള വീരരായ പാണ്ഡവരുടെ കാര്യം എന്ത്?
6.97.38
तस्मादर्हसि गाङ्गेय कृपां कर्तुं मयि प्रभो ।
जहि पाणडुसुतान्वारान्महेन्द्र इव दानवान् ॥ ६.९७.३८ ॥
അതുകൊണ്ട് ഗാംഗേയാ, പ്രഭോ, എന്നോട് കരുണ കാണിക്കുന്നത് അങ്ങേക്ക് യോഗ്യമാണ്; മഹേന്ദ്രൻ ദാനവരെ നിഗ്രഹിച്ചതുപോലെ വീര പാണ്ഡവപുത്രരെ വധിച്ചാലും.
6.97.39
पूर्वमुक्तं महाबाहो हनिष्यामि ससोमकान् ।
पाञ्चालान्केकयैः सार्धं करूपांश्चेति भारत ॥ ६.९७.३९ ॥
മഹാബാഹോ, മുമ്പേ പറഞ്ഞതുപോലെ, സോമകരെയും പാഞ്ചാലരെയും കേകയരോടുകൂടി കരൂഷരെയും ഞാൻ നിഗ്രഹിക്കും, ഭാരതാ.
6.97.40
त्वद्वचः सत्यमेवास्तु जहि पार्थान्समागतान् ।
सोमकांश्च महेष्वासान्सत्यवाग्भव भारत ॥ ६.९७.४० ॥
അങ്ങയുടെ വാക്ക് സത്യമാകട്ടെ; ഒത്തുചേർന്ന പാർത്ഥന്മാരെയും മഹാധനുർധരരായ സോമകരെയും വധിച്ചാലും; ഭാരതാ, സത്യവാചകനായിരിക്കുക.
6.97.41
दयया यदि वा राजन्द्वेष्यभावान्मम प्रभो ।
मन्दभाग्यतया वापि मम रक्षसि पाण्डवान् ॥ ६.९७.४१ ॥
രാജാവേ, പ്രഭോ, കരുണകൊണ്ടോ, എന്നോടുള്ള വിദ്വേഷം കൊണ്ടോ, അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ ദൗർഭാഗ്യം കൊണ്ടോ, അങ്ങ് പാണ്ഡവരെ രക്ഷിക്കുന്നു.
6.97.42
अनुजानीहि समरे कर्णमाहवशोभिनम् ।
स जेष्यति रणे पार्थान्ससुहृद्गणबान्धवान् ॥ ६.९७.४२ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ആഹവത്തിന് ശോഭ നൽകുന്ന കർണനെ അനുവദിച്ചാലും; അവൻ യുദ്ധത്തിൽ സുഹൃത്തുക്കളും പരിവാരങ്ങളും ബന്ധുക്കളുമുള്ള പാർത്ഥന്മാരെ ജയിക്കും.
6.97.43
स एवमुक्त्वा नृपतिः पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
नोवाच वचनं किंचिद्भीष्मं सत्यपराक्रमम् ॥ ६.९७.४३ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ രാജാവായ നിങ്ങളുടെ പുത്രൻ ദുര്യോധനൻ സത്യപരാക്രമിയായ ഭീഷ്മരോട് ഒരു വാക്കും പറഞ്ഞില്ല.