மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.108
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.108.1
द्रौपदेयान्महेष्वासान्सौमदत्तिर्महायशाः ।
एकैकं पञ्चभिर्विद्व्वा पुनर्विव्याध सप्तभिः ॥ ७.१०८.१ ॥
மகாயசஸ்வியான சோமதத்தனின் மகன், திரௌபதியின் மகன்களான பெரும் வில்வீரர்கள் ஒவ்வொருவரையும் ஐந்து அம்புகளால் துளைத்தான்; பின்னர் ஏழு அம்புகளால் மீண்டும் துளைத்தான்.
7.108.2
ते पीडिता भृशं तेन रौद्रेण सहसा विभो ।
प्रमूढा नैव विविदुर्मृधे कृत्यं स्म किंचन ॥ ७.१०८.२ ॥
ஐயனே, அந்தக் கொடியவனால் திடீரென்று மிகவும் வேதனைப்பட்டு அவர்கள் குழம்பினார்கள்; போரில் என்ன செய்வதென்று அவர்களுக்கு எதுவும் தெரியவில்லை.
7.108.3
नाकुलिश्च शतानीकः सौमदत्तिं नरर्षभम् ।
द्वाभ्यां विद्व्वाऽनदद्वृष्टः शराभ्यां शत्रुकर्शनः ॥ ७.१०८.३ ॥
நகுலனின் மகன் சதானீகன், எதிரிகளை வாட்டும் அவன், மனிதர்களில் சிறந்த சோமதத்தனின் மகனை இரண்டு அம்புகளால் துளைத்து முழங்கினான்.
7.108.4
तथेतरे रणे यत्तास्त्रिभिस्त्रिभिरजिह्मगैः ।
विव्यधुः समरे तूर्णं सौमदत्तिममर्षणम् ॥ ७.१०८.४ ॥
அதுபோலவே போரில் முனைந்திருந்த மற்றவர்களும் நேராகச் செல்லும் அம்புகளால் ஒவ்வொருவரும் மூன்று அம்புகளால், பொறுக்காத சோமதத்தனின் மகனை விரைவாகப் போரில் துளைத்தனர்.
7.108.5
स तान्प्रति महाराज पञ्च चिक्षेप सायकान् ।
एकैकं हृदि चाजघ्ने एकैकेन महायशाः ॥ ७.१०८.५ ॥
மகாராஜனே, அவன் அவர்கள் மீது ஐந்து அம்புகளை எய்தான்; மகாயசஸ்வியான அவன் ஒவ்வொருவரின் இதயத்திலும் ஒவ்வொரு அம்பால் தாக்கினான்.
7.108.6
ततस्ते भ्रातरः पञ्च शरैर्विद्धा महात्मना ।
परिवार्य रणे वीरं विव्यधुः सायकैर्भृशम् ॥ ७.१०८.६ ॥
பின்னர் மகாத்மாவின் அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட அந்த ஐந்து சகோதரர்களும் போரில் அந்த வீரனைச் சூழ்ந்துகொண்டு அம்புகளால் மிகவும் துளைத்தனர்.
7.108.7
अर्जुनिस्तु हयांस्तस्य चतुर्भिर्निशितैः शरैः ।
प्रेषयामास सङ्क्रुद्धो यमस्य सदनं प्रति ॥ ७.१०८.७ ॥
அர்ஜுனன் சினத்துடன் நான்கு கூரிய அம்புகளால் அவனுடைய குதிரைகளை யமனின் இருப்பிடத்திற்கு அனுப்பினான்.
7.108.8
भैमसेनिर्धनुश्छित्त्वा सौमदत्तेर्महात्मनः ।
ननाद बलवन्नादं विव्याध च शितैः शरैः ॥ ७.१०८.८ ॥
பீமசேனனின் மகன் சௌமதத்தியின் மகாத்மாவின் வில்லை வெட்டி, பெரும் முழக்கமிட்டு கூரிய அம்புகளால் அவனைத் துளைத்தான்.
7.108.9
यौधिष्ठिरिर्ध्वजं तस्य च्छित्त्वा भूमावपातयत् ।
नाकुलिश्चाथ यन्तारं रथनीडादपाहरत् ॥ ७.१०८.९ ॥
யுதிஷ்டிரனின் மகன் அவனுடைய கொடியை வெட்டி நிலத்தில் வீழ்த்தினான்; பின்னர் நகுலனின் மகன் தேர்ப்பாகனை தேர்த்தட்டிலிருந்து தூக்கிச் சென்றான்.
7.108.10
साहदेविस्तु तं ज्ञात्वा भ्रातृभिर्विमुखीकृतम् ।
क्षुरप्रेण शिरो राजन्निचकर्त महात्मनः ॥ ७.१०८.१० ॥
சகாதேவனின் மகன் அவனை சகோதரர்களால் முகம் திருப்பச் செய்யப்பட்டவன் என அறிந்து, அரசே, சுரப்ரம் அம்பால் அந்த மகாத்மாவின் தலையை வெட்டினான்.
7.108.11
तच्छिरो न्यपतद्भूतौ तपनीयविभूषितम् ।
अभासयद्रुणोद्देशं बालसूर्यसमप्रभम् ॥ ७.१०८.११ ॥
பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்தத் தலை நிலத்தில் விழுந்தது; அது போர்க்களத்தை உதய சூரியனைப் போன்ற ஒளியால் பிரகாசிக்கச் செய்தது.
7.108.12
सौमदत्तेः शिरो दृष्ट्वा निपतत्तन्महात्मनः ।
वित्रस्तास्तावका राजन्प्रदुद्रुवुरनेकधा ॥ ७.१०८.१२ ॥
சௌமதத்தி மகாத்மாவின் தலை விழுவதைக் கண்டு, அரசே, உங்கள் வீரர்கள் அச்சமடைந்து பல திசைகளிலும் ஓடினர்.
7.108.13
अलम्बुसस्तु समरे भीमसेनं महाबलम् ।
योधयामस सङ्क्रुद्धो लक्ष्मणं रावणिर्यथा ॥ ७.१०८.१३ ॥
போரில் அலம்புசன் கோபத்துடன் மகாபலசாலியான பீமசேனனுடன் போரிட்டான், ராவணியின் மகன் லக்ஷ்மணனுடன் போரிட்டது போல.
7.108.14
सम्प्रयुद्धौ रमे दृष्ट्वा तावुभौ नरराक्षसौ ।
विस्मयः सर्वभूतानां भयं चासीत्सुदारुणम् ॥ ७.१०८.१४ ॥
போரிட்டுக்கொண்டிருந்த அந்த இரு நர-ராக்ஷசர்களையும் கண்டு எல்லா உயிரினங்களும் வியப்படைந்தன; மிகக் கொடிய அச்சமும் எழுந்தது.
7.108.15
आर्श्यशृङ्गिं ततो भीमो नवभिर्निशितैः शरैः ।
विव्याध प्रहसन्राजन्राक्षसेन्द्रममर्षणम् ॥ ७.१०८.१५ ॥
ஓ அரசே, பின்னர் பீமன் சிரித்துக்கொண்டே ஒன்பது கூரிய அம்புகளால் கோபமிகு ராக்ஷச அரசன் ஆர்ச்யசிருங்கியைத் துளைத்தான்.
7.108.16
तद्रक्षः समरे विद्धं कृत्वा नादं भयावहम् ।
अभ्यद्रवत्ततो भीमं ये च तस्य पदानुगाः ॥ ७.१०८.१६ ॥
போரில் துளைக்கப்பட்ட அந்த ராக்ஷசன் அச்சமூட்டும் கர்ஜனை செய்து, பின் பீமனை நோக்கிப் பாய்ந்தான்; அவனைப் பின்தொடர்ந்தவர்களும் அவ்வாறே பாய்ந்தனர்.
7.108.17
स भीमं पञ्छभिर्विद्व्वा शरैः सन्नतपर्वभिः ।
भैमान्परिजघानाशु रथांस्त्रिशतमाहवे।
पुनश्चतुःशतान्हत्वा भीमं विव्याध पत्रिणा ॥ ७.१०८.१७ ॥
அவன் ஐந்து அம்புகளால் பீமனைத் துளைத்து, போரில் பீமனின் முந்நூறு தேர்களை விரைவில் அழித்தான். பின் நானூறு தேர்களை வீழ்த்தி, ஒரு அம்பால் மீண்டும் பீமனைத் துளைத்தான்.
7.108.18
सोऽतिविद्धस्तथा भीमो राक्षसेन महाबलः ।
निषसाद रथोपस्थे मूर्च्छयाऽभिपरिप्लुतः ॥ ७.१०८.१८ ॥
ராக்ஷசனால் இவ்வாறு மிகவும் துளைக்கப்பட்ட மகாபலசாலி பீமன், மயக்கத்தால் சூழப்பட்டு தேரின் இருக்கையில் அமர்ந்தான்.
7.108.19
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां मारुतिः क्रोधमूर्च्छितः ।
विकृष्य कार्मुकं घोरं भारसाधनमुत्तमम्।
अलम्बुसं शरैस्तीक्ष्णैरर्दयामास सर्वतः ॥ ७.१०८.१९ ॥
பின்பு உணர்வு திரும்பப் பெற்ற மாருதி, கோபத்தால் மயங்கியவராய், அந்த பயங்கரமான, சிறந்த வில்லை இழுத்து, கூரிய அம்புகளால் அலம்புசனை எல்லாப் பக்கங்களிலும் துன்புறுத்தினான்.
7.108.20
स विद्धो बहुभिर्बाणैर्नीलाञ्जनचयोपमः ।
शुशुभे सर्वतो राजन्प्रफुल्ल इव किंशुकः ॥ ७.१०८.२० ॥
பல அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட அவன், நீல அஞ்சனக் குவியல் போல் இருந்தான்; அரசே, அவன் எல்லாப் பக்கங்களிலும் மலர்ந்த கிம்சுக மரம் போல் ஒளிர்ந்தான்.
7.108.21
स वध्यमानः समरे भीमचापच्युतैः शरैः ।
स्मरन्भ्रातृवधं चैव पाण्डवेन महात्मना।
घोरं रूपमथो कृत्वा भीमसेनमभाषत ॥ ७.१०८.२१ ॥
போரில் பீமனின் வில்லிலிருந்து பாய்ந்த அம்புகளால் வருந்தியவனாய், மகாத்மா பாண்டவனால் தன் சகோதரன் கொல்லப்பட்டதை நினைவுகூர்ந்து, பயங்கர உருவம் எடுத்து பீமசேனனிடம் பேசினான்.
7.108.22
तिष्ठेदानीं रणे पार्थ पश्य मेऽद्य पराक्रमम् ।
बाको नाम सुदुर्बुद्धे राक्षसप्रवरो बली। ॥ ७.१०८.२२ ॥
பார்த்தா, இப்போது போரில் நில். இன்று என் பராக்கிரமத்தைப் பார். அதிமூடனே, நான் பகன் என்னும் சிறந்த பலம் வாய்ந்த ராக்ஷசன்.
7.108.23
परोक्षं मम तद्वृत्तं यद्धाता मे हतस्त्वया ॥ ७.१०८.२३ ॥
என் சகோதரன் உன்னால் கொல்லப்பட்ட அந்தச் செயல் என் கண்ணுக்கு மறைவாக நடந்தது.
7.108.24
एवमुक्त्वा ततो भीममन्तर्धानं गतस्तदा ।
महता शरवर्षेण भृशं तं समवाकिरत् ॥ ७.१०८.२४ ॥
இவ்வாறு சொல்லி பீமனுக்கு முன்பிருந்து மறைந்துவிட்டான்; பின்பு பெரும் அம்பு மழையால் அவனை முழுவதுமாக மூடினான்.
7.108.25
भीमस्तु समरे राजन्नदृश्ये राक्षसे तदा ।
आकाशं पूरयामास शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१०८.२५ ॥
ஓ அரசே, போரில் அப்போது பீமன் அந்தக் காணப்படாத ராட்சசன் மீது வளைந்த கணுக்களையுடைய அம்புகளால் வானத்தை நிரப்பினான்.
7.108.26
स वध्यमानो भीमेन निमेषाद्रथमास्थितः ।
जगाम धरणीं चैव क्षुद्रः खं सहसाऽगमत् ॥ ७.१०८.२६ ॥
பீமனால் தாக்கப்பட்ட அவன், ஒரு நொடியில் தேரில் ஏறினான்; அந்தக் கீழ்மையான ராட்சசன் திடீரென வானத்திற்குச் சென்றான்.
7.108.27
उच्चावचानि रूपाणि चकार सुबहूनि च ।
अणुर्बृहत्पुनः स्थूलो नादान्मुञ्चन्निवाम्बुदः ॥ ७.१०८.२७ ॥
அவன் பல்வேறு வடிவங்களை எடுத்தான்—சிறியதாகவும், பெரியதாகவும், பின்னர் பருத்ததாகவும்; முழங்கும் மேகம் போல.
7.108.28
निपेतुर्गगनाचत्चैव शरधाराः सहस्रशः ।
शक्तयः कणपाः प्रासाः शूलपट्टसतोमराः ॥ ७.१०८.२८ ॥
வானத்திலிருந்து ஆயிரக்கணக்கான அம்புமழைகளும், சக்திகளும், கணபங்களும், பிராசங்களும், சூலங்களும், பட்டிசங்களும், தோமரங்களும் விழுந்தன.
7.108.29
शतघ्न्यः परिघाश्चैव भिण्डिपालाः परश्वथाः ।
शिलाः खङ्घा गुडाश्चैव ऋष्टीर्वज्राणि चैव ह ॥ ७.१०८.२९ ॥
சதக்னிகள், பரிகங்கள், பிண்டிபாலங்கள், பரசுகள், கற்கள், வாள்கள், கதைகள், ரிஷ்டிகள், வஜ்ரங்கள் ஆகியவையும் விழுந்தன.
7.108.30
सा राक्षसविसृष्टा तु शस्त्रवृष्टिः सुदारुणा ।
जघान पाण्डुपुत्रस्य सैनिकान्रणमूर्धनि ॥ ७.१०८.३० ॥
ராட்சசன் பொழிந்த அந்த மிகக் கொடிய ஆயுதமழை போர்முனையில் பாண்டுவின் மகனின் வீரர்களைக் கொன்றது.
7.108.31
उच्चावचास्तथा वाचो व्याजहार समन्ततः ।
तेन पाण्डवसैन्यानां सूदिता युधि वारणाः ॥ ७.१०८.३१ ॥
அவன் நாற்புறமும் பலவித ஒலிகளை எழுப்பினான்; அதனால் போரில் பாண்டவர் படையின் யானைகள் நசுக்கப்பட்டன.
7.108.32
हयाश्च बहवो राजन्पत्तयश्च तथा पुनः ।
रथेभ्यो रथिनः पेतुस्तस्य नुन्नाः स्म सायकैः ॥ ७.१०८.३२ ॥
அரசே! பல குதிரைகளும் காலாட்படை வீரர்களும், தேர்களிலிருந்து தேர்வீரர்களும், அவனுடைய அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு விழுந்தனர்.
7.108.33
शोणितोदां रथावर्तां हस्तिग्राहसमाकुलाम् ।
छत्रहंसां कर्दमिनीं बाहुपन्नगसङ्कुलाम् ॥ ७.१०८.३३ ॥
இரத்த வெள்ளமும், தேர்களாகிய சுழல்களும், யானைகளாகிய முதலைகளும் நிறைந்து, குடைகளாகிய அன்னங்களுடன், சேறு நிறைந்து, கைகளாகிய பாம்புகளால் நெருங்கியது.
7.108.34
नदीं प्रवर्तयामास रक्षोगणसमाकुलाम् ।
वहन्तीं बहुधा राजंश्चेदिपाञ्चालसृञ्जयान् ॥ ७.१०८.३४ ॥
அரசே! அவன் அரக்கர் கூட்டங்களால் நிறைந்த ஓர் ஆற்றைப் பெருக்கினான்; அது சேதிகள், பாஞ்சாலர், சிருஞ்சயர் ஆகியோரை பல விதமாக அடித்துச் சென்றது.
7.108.35
तं तथा समरे राजन्विचरन्तमभीतवत् ।
पाण्डवा भृशसंविग्नाः प्रापश्यंस्तस्य विक्रमम् ॥ ७.१०८.३५ ॥
அரசே! போரில் அவன் அஞ்சாதவன் போல் சுற்றித் திரிவதைக் கண்டு பாண்டவர்கள் மிகவும் கலங்கி, அவனுடைய வீரத்தைக் கண்டனர்.
7.108.36
तावकानां तु सैन्यानां प्रहर्षः समजायत ।
वादित्रनिनदश्चोग्रः सुमहान्रोमहर्षणः ॥ ७.१०८.३६ ॥
உம் படைகளிடையே மகிழ்ச்சி எழுந்தது; இசைக்கருவிகளின் பெரும், கடுமையான, மயிர்சிலிர்க்கும் ஒலி கிளம்பியது.
7.108.37
तं श्रुत्वा निनदं घोरं तव सैन्यस्य पाण्डवः ।
नामृष्यत यथा नागस्तलशब्दं समीरितम् ॥ ७.१०८.३७ ॥
உங்கள் படையின் அந்த பயங்கர முழக்கத்தைக் கேட்ட பாண்டவன், கைத்தட்டல் ஒலியை யானை பொறுக்க முடியாததுபோல் பொறுக்கவில்லை.
7.108.38
ततः क्रोधाभिताम्राक्षो निर्दहन्निव पावकः ।
सन्दधे त्वाष्ट्रमस्त्रं स स्वयं त्वष्टेव मारुतिः ॥ ७.१०८.३८ ॥
அப்போது கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன், எரிக்கும் நெருப்பைப் போல் அவன் த்வஷ்டாவின் அஸ்திரத்தை வில்லில் பூட்டினான்; அவன் தானே த்வஷ்டாவைப் போலவும் வாயுபுத்திரனைப் போலவும் இருந்தான்.
7.108.39
ततः शरसहस्राणि प्रादुरासन्समन्ततः ।
तैः शरैस्तव सैन्यस्य विद्रवः सुमहानभूत् ॥ ७.१०८.३९ ॥
அப்போது எல்லாப் பக்கங்களிலும் ஆயிரக்கணக்கான அம்புகள் தோன்றின; அந்த அம்புகளால் உங்கள் படையில் பெரும் சிதறல் ஏற்பட்டது.
7.108.40
तदस्त्रं प्रेरितं तेन भीमसेनेन संयुगे ।
राक्षसस्य महामायां हत्वा राक्षसमार्दयत् ॥ ७.१०८.४० ॥
போரில் பீமசேனனால் ஏவப்பட்ட அந்த அஸ்திரம் அரக்கனின் பெரும் மாயையை அழித்து, அந்த அரக்கனை வாட்டியது.
7.108.41
स वध्यमानो बहुधा भीमसेनेन राक्षसः ।
सन्त्यज्य समरे भीमं द्रोणानीकमुपाद्रवत् ॥ ७.१०८.४१ ॥
பீமசேனனால் பலவகையிலும் தாக்கப்பட்ட அந்த அரக்கன், போரில் பீமனை விட்டுவிட்டு துரோணரின் படைப்பிரிவை நோக்கி ஓடினான்.
7.108.42
तस्मिंस्तु निर्जिते राजन्राक्षसेन्द्रे महात्मना ।
अनादयन्सिंहनादैः पाण्डवाः सर्वतो दिशम् ॥ ७.१०८.४२ ॥
அரசே! மகாத்மா பீமன் அந்த அரக்கர் அரசனை வென்றபோது, பாண்டவர்கள் சிங்க முழக்கங்களால் எல்லாத் திசைகளையும் ஒலிக்கச் செய்தனர்.
7.108.43
अपूजयन्मारुतिं च संहृष्टास्ते महाबलम् ।
प्रहादमिव दैतेया यथा शक्रं मरुद्गणाः ॥ ७.१०८.४३ ॥
மகிழ்ச்சியடைந்த அவர்கள் அந்த மாபெரும் வலிமையுள்ள மாருதியை (பீமனை) வணங்கிப் போற்றினர்; தைத்தியர்கள் பிரஹ்லாதனையும், மருத்கணங்கள் சக்கரனையும் போற்றுவது போல்.