Mahābhārata · Adhyāya 7.122

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Leer con significados

7.122.1

दुःशासनरथं दृष्ट्वा समीपे पर्यवस्थितम् ।
भारद्वाजस्ततो वाक्यं दुःशासनमथाब्रवीत् ॥ ७.१२२.१ ॥

Al ver el carro de Duḥśāsana de pie cerca, el hijo de Bharadvāja (Droṇa) entonces dijo estas palabras a Duḥśāsana.

7.122.2

दुःशासन रथाः सर्वे कस्माच्चैते प्रविद्रुताः ।
कच्चित्क्षेमं तु नृपतेः कच्चिज्जीवति सैन्धवः ॥ ७.१२२.२ ॥

Duḥśāsana, ¿por qué han huido todos estos carros? ¿Está bien el rey? ¿Vive aún el rey de Sindhu (Jayadratha)?

7.122.3

राजपुत्रो भवानत्र राजभ्राता महारथः ।
किमर्थं द्रवते युद्धे यौवराज्यमवाप्य च ॥ ७.१२२.३ ॥

Tú aquí eres hijo de rey, hermano del rey, gran auriga. Habiendo obtenido el cargo de príncipe heredero, ¿por qué huyes en la batalla?

7.122.4

दासी जिताऽसि द्यूते त्वं यथा कामचरी भव ।
वाससां वाहिका राज्ञो भ्रातुर्ज्येष्ठस्य मे भव ॥ ७.१२२.४ ॥

En el juego de dados fuiste ganada como esclava; sé como quieras. Sé portadora de vestidos para el rey y para mi hermano mayor.

7.122.5

न सन्ति पतयः सर्वे तेऽद्य षण्ढतिलैः समाः ।
दुःशासनैवं कस्मात्त्वं पूर्वमुक्त्वा पलायसे ॥ ७.१२२.५ ॥

¿No son hoy todos tus esposos como eunucos y granos de sésamo, sin valor? Duḥśāsana, habiendo dicho esto antes, ¿por qué ahora huyes?

7.122.6

स्वयं वैरं महत्कृत्वा पाञ्चालैः पाण्डवैः सह ।
एकं सात्यकिमासाद्य कथं भीतोऽसि संयुगे ॥ ७.१२२.६ ॥

Tú mismo creaste gran enemistad con los Pāñcālas y los Pāṇḍavas; habiendo llegado solo ante Sātyaki, ¿cómo es que tienes miedo en la batalla?

7.122.7

न जानीषे पुरा त्वं तु गृह्णन्नक्षान्दुरोदरे ।
शरा ह्येते भविष्यन्ति दारुणाशीविषोपमाः ॥ ७.१२२.७ ॥

No lo sabías antes, cuando tomabas los dados en el juego de dados; pero estas flechas serán como terribles serpientes venenosas.

7.122.8

अप्रियाणां हि वचनं पाण्डवस्य विशेषतः ।
द्रौपद्याश्च परिक्लेशस्त्वन्मूलो ह्यभवत्पुरा ॥ ७.१२२.८ ॥

Las palabras hirientes hacia los Pāṇḍava, y sobre todo la aflicción de Draupadī, surgieron antes de ti como su raíz.

7.122.9

क्व ते मानश्च दर्पश्च क्व ते वीर्यं क्व गर्जितम् ।
आशीविषसमान्पार्थान्कोपयित्वा क्व यास्यसि ॥ ७.१२२.९ ॥

¿Dónde están tu orgullo y tu arrogancia? ¿Dónde tu valor, dónde tu clamor? Tras provocar a los Pārtha, semejantes a serpientes venenosas, ¿adónde irás?

7.122.10

शोच्येयं भारती सेना राज्यं चैव सुयोधनः ।
यस्य त्वं कर्कशो भ्राता पलायनपरायणः ॥ ७.१२२.१० ॥

Este ejército bhārata y el reino de Suyodhana son dignos de lástima; tú, su duro hermano, estás empeñado en huir.

7.122.11

ननु नाम त्वया वीर दार्यमाणा भयार्दिता ।
स्वबाहुबलमास्थाय रक्षितव्या ह्यनीकिनी ॥ ७.१२२.११ ॥

¿No deberías, héroe, haber protegido al ejército, desgarrado y angustiado por el miedo, confiando en el poder de tus propios brazos?

7.122.12

स त्वमद्य रणं हित्वा भीतो हर्षयसे परान् ।
विद्रुते त्वयि सैन्यस्य नायके शत्रुमूदन।
कोऽन्यः स्थास्यति सङ्ग्रामे भीतो भीते व्यपाश्रये ॥ ७.१२२.१२ ॥

Hoy abandonas la batalla, atemorizado, y alegras a los enemigos. Destructor de enemigos, ahora que tú, jefe del ejército, has huido, ¿quién más resistirá en la batalla? Quienes se apoyan en un temeroso son ellos mismos temerosos.

7.122.13

एकेन सात्वतेनाद्य युध्यमानस्य तेन वै ।
पलायने तव मतिः सङ्ग्रामाद्धि प्रवर्तते ॥ ७.१२२.१३ ॥

Hoy, mientras combate contra un solo Sātvata, tu mente se inclina a huir de la batalla.

7.122.14

यदा गाण्डीवधन्वानं भीमसेनं च कौरव ।
यमौ च द्रक्ष्यसि रणे तदा वै किं करिष्यसि ॥ ७.१२२.१४ ॥

Oh Kaurava, cuando veas en batalla al arquero del Gāṇḍīva, Arjuna, a Bhīmasena y a los gemelos, ¿qué harás entonces?

7.122.15

युधि फल्गुनबाणानां मूर्याग्निसमवर्चसाम् ।
न तुल्याः सात्यकिशरा येभ्यो भीतः पलायसे ॥ ७.१२२.१५ ॥

En la batalla, las flechas de Sātyaki no igualan a las de Arjuna, que brillan como el sol y el fuego; y, sin embargo, huyes temeroso de aquellas mismas.

7.122.16

त्वरितो वीर गच्छ त्वं गान्धार्युदरमाविश ।
पृथिव्यां धावमानस्य नान्यत्पश्यामि जीवनम् ॥ ७.१२२.१६ ॥

Ve deprisa, oh héroe, y entra en el vientre de Gāndhārī; pues no veo otra vida para ti mientras corres por la tierra.

7.122.17

यदि तावत्कृता बुद्धिः पलायनपरायणा ।
पृथिवी धर्मराजाय शमेनैव प्रदीयताम् ॥ ७.१२२.१७ ॥

Si ya has resuelto huir, entonces entrega la tierra al rey del dharma, Yudhiṣṭhira, por medio de la paz.

7.122.18

यावत्फल्गुननाराचा निर्मुक्तोरगसन्निभाः ।
नाविशन्ति शरीरं ते तावत्संशाम्य पाण्डवैः ॥ ७.१२२.१८ ॥

Haz la paz con los Pāṇḍavas antes de que las flechas de hierro de Arjuna, como serpientes liberadas, penetren tu cuerpo.

7.122.19

यावत्ते पृथिवीं पार्था हत्वा भ्रातृशतं रणे ।
नाक्षिपन्ति महात्मानस्तावत्संशाम्य पाण्डवैः ॥ ७.१२२.१९ ॥

Antes de que los hijos de Pṛthā, tras matar a tus cien hermanos en batalla, se apoderen de toda la tierra, haz las paces con los Pāṇḍavas.

7.122.20

यावन्न क्रुध्यते राजा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
कृष्णश्च समरश्लाघी तावत्संशाम्य पाण्डवैः ॥ ७.१२२.२० ॥

Mientras el rey Yudhiṣṭhira, hijo de Dharma, y Kṛṣṇa, que se gloría en la batalla, no se enfurezcan, haz las paces con los Pāṇḍavas.

7.122.21

यावद्भीमो महाबाहुर्विगाह्य महतीं चमूम् ।
सोदरांस्ते न मृद्राति तावत्संशाम्य पाण्डवैः ॥ ७.१२२.२१ ॥

Mientras Bhīma, el de poderosos brazos, tras internarse en el gran ejército, no aplaste a tus hermanos, haz las paces con los Pāṇḍavas.

7.122.22

पूर्वमुक्तश्च ते भ्राता भीष्मेणासौ सुयोधनः ।
अजेयाः पाण्डवाः सङ्ख्ये सौम्य संशाम्य तैः सह ॥ ७.१२२.२२ ॥

Antes Bhīṣma le dijo a tu hermano Suyodhana que los Pāṇḍavas son invencibles en la batalla. Oh, amable, haz las paces con ellos.

7.122.23

मया शमवता चोक्तो रक्ष शेषं सुयोधन ।
संशाम्य पार्थैस्त्वं रक्ष वीर सर्वान्महीक्षितः ॥ ७.१२२.२३ ॥

Yo, que deseo la paz, también he dicho: Oh Suyodhana, protege lo que queda. Oh héroe, haz las paces con los hijos de Pṛthā y protege a todos los reyes de la tierra.

7.122.24

न च तत्कृतवान्मन्दस्तव भ्रातां सुयोधनः ।
स युद्धे धृतिमास्थाय यत्तो युध्यस्व पाण्डवैः ॥ ७.१२२.२४ ॥

Pero tu necio hermano Suyodhana no hizo eso. Ahora que él, firme en la batalla y atento, luche contra los Pāṇḍavas.

7.122.25

तवापि शोणितं भीमः पास्यतीति मया श्रुतम् ।
तच्चाप्यवितथं तस्य तत्तथैव भविष्यति ॥ ७.१२२.२५ ॥

He oído que Bhīma beberá también tu sangre, y sus palabras no son falsas; sucederá exactamente así.

7.122.26

किं भीमस्य न जानासि विक्रमं त्वं सुबालिश ।
यत्त्वया वैरमारब्धं संयुगे प्रपलायिना ॥ ७.१२२.२६ ॥

¡Oh, necio! ¿No conoces el valor de Bhīma, tú que huiste en la batalla, habiendo iniciado esta enemistad?

7.122.27

गच्छ तूर्णं रथेनैव यत्र तिष्ठति सात्यकिः ।
त्वया हीनं बलं ह्येतद्विद्रविष्यति भारत
आत्मार्थं योधय रणे सात्यकिं सत्यविक्रमम् ॥ ७.१२२.२७ ॥

Ve de inmediato en tu carro adonde está Sātyaki. Oh Bhārata, este ejército, privado de ti, ciertamente se dispersará. Por tu propio bien, combate en la batalla contra Sātyaki, de verdadero valor.

7.122.28

एवमुक्तस्तव सुतो नाब्रवीत्किञ्चिदप्यसौ ।
श्रुतं चाश्रुतवत्कृत्वा प्रायाद्येन स सात्यकिः ॥ ७.१२२.२८ ॥

Aunque así se le habló, tu hijo no dijo nada; fingiendo no haber oído, se marchó hacia donde estaba Sātyaki.

7.122.29

सैन्येन महता युक्तो म्लेच्छानामनिवर्तिनाम् ।
आसाद्य च रणे यत्तो युयुधानमयोधयत् ॥ ७.१२२.२९ ॥

Acompañado de un gran ejército de bárbaros que no retrocedían, dispuesto en la batalla, se acercó y combatió con Yuyudhāna.

7.122.30

द्रोणोऽपि रथिनां श्रेष्ठः पाञ्चालान्पाण्डवांस्तथा ।
अभ्यद्रवत सङ्क्रुद्धौ जवमास्थाय मध्यमम् ॥ ७.१२२.३० ॥

También Droṇa, el mejor de los guerreros de carro, enfurecido, adoptando una velocidad moderada, se lanzó contra los Pāñcālas y los Pāṇḍavas.

7.122.31

प्रविश्य च रणे द्रोणः पाण्डवानां वरूथिनीम् ।
द्रावयामास योधान्वै शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१२२.३१ ॥

Al penetrar en la hueste de los Pāṇḍavas en la batalla, Droṇa puso en fuga a cientos y miles de guerreros.

7.122.32

ततो द्रोणो महाराज नाम विश्राव्य संयुगे ।
पाण्डुपाञ्चालमत्स्यानां प्रचक्रे कदनं महत् ॥ ७.१२२.३२ ॥

Entonces, gran rey, Droṇa proclamó su nombre en la batalla y provocó una gran matanza entre los Pāṇḍavas, Pāñcālas y Matsyas.

7.122.33

तं जयन्तमनीकानि भारद्वाजं ततस्ततः ।
पाञ्चालपुत्रो द्युतिमान्वीरकेतुः समभ्ययात् ॥ ७.१२२.३३ ॥

Contra aquel Bhāradvāja (Droṇa), que conquistaba los ejércitos por todas partes, avanzó el resplandeciente hijo del rey de Pāñcāla, Vīraketu.

7.122.34

स द्रोणं पञ्चभिर्विद्व्वा शरैः सन्नतपर्वभिः ।
ध्वजमेकेन विव्याध सारथिं चास्य सप्तभिः ॥ ७.१२२.३४ ॥

Atravesó a Droṇa con cinco flechas de astiles curvados, perforó su estandarte con una y a su auriga con siete.

7.122.35

तत्राद्भुतं महाराज दृष्ट्वानस्मि संयुगे ।
यद्द्रोणो रभसं युद्धे पाञ्चाल्यं नात्यवर्तत ॥ ७.१२२.३५ ॥

Allí, gran rey, presencié una maravilla en la batalla: aunque Droṇa luchó con furia, no logró superar al príncipe Pāñcāla.

7.122.36

सन्निरुद्धं रमे द्रोणं पाञ्चला वीक्ष्य मारिष ।
आवव्रुः सर्वतो राजन्धर्मपुत्रजयैषिणः ॥ ७.१२२.३६ ॥

Al ver a Droṇa rodeado, oh noble, los Pāñcāla, oh rey, deseando la victoria del hijo de Dharma, lo cercaron por todas partes.

7.122.37

ते शरैरग्निसंकाशैस्तोमरैश्च महाधनैः ।
शस्त्रैश्च विविधै राजन्द्रोणमेकमवाकिरन् ॥ ७.१२२.३७ ॥

Con flechas que brillaban como fuego, con costosas lanzas y con armas de muchas clases, oh rey, cubrieron a Droṇa, que estaba solo.

7.122.38

निवार्य तान्बाणगणान्द्रोणो राजन्समन्ततः ।
महाजलधरान्व्योम्नि मातरिश्वेव चाबभौ ॥ ७.१२२.३८ ॥

Rechazando aquellas multitudes de flechas que llegaban por todas partes, oh rey, Droṇa brilló como el viento que dispersa las grandes nubes en el cielo.

7.122.39

ततः शरं महाघोरं मूर्यपावकसन्निभम् ।
सन्दधे परवीरघ्नो वीरकेतो रथं प्रति ॥ ७.१२२.३९ ॥

Entonces Vīraketu, matador de héroes enemigos, colocó una flecha terrible, semejante al sol o al fuego, contra aquel carro.

7.122.40

स भित्त्वा तु शरो राजन्पाञ्चालकुलनन्दनम् ।
अभ्यगाद्धरणीं तूर्णं लोहितार्द्रो ज्वलन्निव ॥ ७.१२२.४० ॥

Aquella flecha, oh rey, atravesando al orgullo del linaje de los Pāñcāla, empapada de sangre y como si ardiera, se hundió velozmente en la tierra.

7.122.41

ततोऽपतद्रथात्तूर्णं पाञ्चालकुलनन्दनः ।
पर्वताग्रादिव महांश्चम्पको वायुपीडितः ॥ ७.१२२.४१ ॥

Entonces aquel orgullo del linaje de los Pāñcāla cayó rápidamente del carro, como un gran árbol campaka azotado por el viento cae desde la cima de una montaña.

7.122.42

तस्मिन्हते महेष्वासे राजपुत्रे महाबले ।
पाञ्चालास्त्वरिता द्रोणं समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ७.१२२.४२ ॥

Cuando aquel gran arquero, el príncipe real de gran fuerza, fue muerto, los Pāñcāla rodearon apresuradamente a Droṇa por todos lados.

7.122.43

चित्रकेतुः सुधन्वा च चित्रवर्मा च भारत ।
तथा चित्ररथश्चैव भ्रातृव्यसनकर्शिताः ॥ ७.१२२.४३ ॥

Oh Bhārata, Citraketu, Sudhanvan y Citravarman, y asimismo Citraratha, abatidos por el dolor por la desgracia de su hermano.

7.122.44

अभ्यद्रवन्त सहिता भारद्वाजं युयुत्सवः ।
मुञ्चन्तः शरवर्षाणि तपान्ते जलदा इव
अदृश्यं समरे चक्रुर्भारद्वाजं सुधन्विनः ॥ ७.१२२.४४ ॥

Ansiosos de combate, se lanzaron juntos contra Droṇa, hijo de Bharadvāja, derramando lluvias de flechas como nubes al final del verano; aquellos arqueros hicieron invisible a Bharadvāja en la batalla.

7.122.45

स वध्यमानो बहुधा राजपुत्रैर्महारथैः ।
क्रोधमाहारयत्तेषामभावाय द्विजर्षभः ॥ ७.१२२.४५ ॥

Herido de muchas maneras por los príncipes y los grandes guerreros de carro, el mejor de los dos veces nacidos reunió ira para su destrucción.

7.122.46

ततः शरमयं जालं द्रोणस्तेषामवासृजत् ।
ते हन्यमाना द्रोणस्य शरैराकर्णचोदितैः।
कर्तव्यं नाभ्यजानन्वै कुमारा राजसत्तम ॥ ७.१२२.४६ ॥

Entonces Droṇa lanzó sobre ellos una red de flechas; heridos por las flechas de Droṇa, disparadas con la cuerda tirada hasta la oreja, aquellos príncipes, oh mejor de los reyes, no supieron qué hacer.

7.122.47

तान्विमूढान्रणे द्रोणः प्रहसन्निव भारत ।
व्यश्वसूतरथांश्चक्रे कुमारान्कुपितो रणे ॥ ७.१२२.४७ ॥

Oh Bhārata, Droṇa, como si riera, airado, dejó a aquellos príncipes desconcertados en la batalla sin caballos, cocheros ni carros.

7.122.48

अथापरैः सुनिशितैर्भल्लैस्तेषां महायशाः ।
पुष्पाणीव विवान्वायुः सोत्तमाङ्गान्यपातयत् ॥ ७.१२२.४८ ॥

Entonces el de gran fama, con otros bhallas muy afilados, hizo caer sus excelentes cabezas, como el viento esparce las flores.

7.122.49

ते रथेभ्यो हताः पेतुः क्षितौ राजन्सुवर्चसः ।
देवासुरे पुरा युद्धे यथा दैतेयदानवाः ॥ ७.१२२.४९ ॥

Oh rey, derribados de sus carros, aquellos guerreros resplandecientes cayeron al suelo, como cayeron los Daityas y Dānavas en la antigua batalla entre dioses y asuras.

7.122.50

तान्निहत्य रणे राजन्भारद्वाजः प्रतापवान् ।
कार्मुकं भ्रामयामास हेमपृष्ठं दुरासदम् ॥ ७.१२२.५० ॥

Oh rey, habiéndolos matado en la batalla, el poderoso hijo de Bharadvāja (Droṇa) hizo girar su invencible arco de espalda dorada.

7.122.51

तदस्य भ्राजते राजन्मेघमध्ये तडिद्यथा ॥ ७.१२२.५१ ॥

Oh rey, aquel arco suyo resplandece como el relámpago en medio de las nubes.

7.122.52

पाञ्चालान्निहतान्दृष्ट्वा देवकल्पान्महारथान् ।
धृष्टद्युम्नो भृशोद्विग्नो नेत्राभ्यां पातयञ्जलम्।
अभ्यवर्तत सङ्गारमे क्रुद्धो द्रोणरथं प्रति ॥ ७.१२२.५२ ॥

Al ver a los grandes carreros de los Pāñcālas, semejantes a dioses, abatidos, Dhṛṣṭadyumna quedó profundamente afligido; derramando lágrimas de sus ojos, airado, avanzó en la batalla hacia el carro de Droṇa.

7.122.53

ततो हाहेति सहसा नादः समभवन्नृप ।
पाञ्चाल्येन रणे दृष्ट्वा द्रोणमावारितं शरैः ॥ ७.१२२.५३ ॥

Entonces, oh rey, de repente surgió un grito de «¡ay, ay!» al ver el Pāñcāla a Droṇa cubierto de flechas en la batalla.

7.122.54

से च्छाद्यमानो बहुधा पार्षतेन महात्मना ।
न विव्यथे ततो द्रोणः स्मयन्नेवान्वयुध्यत ॥ ७.१२२.५४ ॥

Aunque cubierto de muchas maneras por el magnánimo hijo de Pṛṣata (Dhṛṣṭadyumna), Droṇa no se turbó; sonriendo, siguió combatiendo.

7.122.55

ततो द्रोणं महाराज पाञ्चाल्यः क्रोधमूर्च्छितः ।
आजघानोरसि क्रुद्धो नवत्या नतपर्वणाम् ॥ ७.१२२.५५ ॥

Entonces, gran rey, el príncipe de los Pāñcāla, dominado por la ira, golpeó a Droṇa en el pecho con noventa flechas de articulaciones dobladas.

7.122.56

स गाढविद्धो बलिना भारद्वाजो महायशाः ।
निषसाद रथोपस्थे कश्मलं च जगाम ह ॥ ७.१२२.५६ ॥

Profundamente herido por el poderoso, el gran Bhāradvāja se sentó en el suelo del carro y cayó en desmayo.

7.122.57

तं वै तथागतं दृष्ट्वा धृष्टद्युम्नः पराक्रमी ।
चापमुत्सृज्य शीघ्रं तु असिं जग्राह वीर्यवान् ॥ ७.१२२.५७ ॥

Al verlo en ese estado, el valiente Dhṛṣṭadyumna arrojó rápidamente su arco y, poderoso como era, tomó su espada.

7.122.58

अवप्लुत्य रथाच्चापि त्वरितः स महारथः ।
आरुरोह रथं तूर्णं भारद्वाजस्य मारिष।
हर्तुमिच्छञ्शिरः कायात्क्रोधसंरक्रलोचनः ॥ ७.१२२.५८ ॥

Saltando de su carro, el gran guerrero se apresuró a subir al carro de Bhāradvāja, oh señor; con los ojos enrojecidos de ira, deseaba cortarle la cabeza del cuerpo.

7.122.59

प्रत्याश्वस्तस्ततो द्रोणो धनुर्गृह्य महारवम् ।
आसन्नमागतं दृष्ट्वा धृष्टद्युम्नं जिघांसया ॥ ७.१२२.५९ ॥

Entonces Droṇa, recobrándose, tomó su arco de gran estruendo y, viendo acercarse a Dhṛṣṭadyumna, lo miró con deseo de matarlo.

7.122.60

शरैर्वैतस्तिकै राजन्विव्याधासन्नवेधिभिः ।
योधयामास समरे धृष्टद्युम्नं महारथम् ॥ ७.१२२.६० ॥

Oh rey, Droṇa lo hirió con flechas de un palmo de largo, que aciertan a corta distancia, y combatió en la batalla contra el gran guerrero Dhṛṣṭadyumna.

7.122.61

ते हि वैतस्तिका नाम शरा आमन्नयोधिनः ।
द्रोणस्य विहिता राजन्यैर्धृष्टद्युम्नमाक्षिणोत् ॥ ७.१२२.६१ ॥

Eran las flechas llamadas vaitastika, que combaten a corta distancia; lanzadas por Droṇa, oh rey, hirieron a Dhṛṣṭadyumna.

7.122.62

स वध्यमानो बहुभिः सायकैस्तैर्महाबलः ।
अवप्लुत्य रथात्तूर्णं भग्नवेगः पराक्रमी ॥ ७.१२२.६२ ॥

Herido por muchas de aquellas flechas, el poderoso guerrero saltó rápidamente de su carro; con su impulso roto, pero aún valiente.

7.122.63

आरुह्य स्वरथं वीरः प्रगृह्य च महद्धनुः ।
विव्याध समरे द्रोणं धृष्टद्युम्नो महारथः ॥ ७.१२२.६३ ॥

Subiendo a su propio carro, el héroe tomó su gran arco e hirió a Droṇa en la batalla: Dhṛṣṭadyumna, el gran auriga.

7.122.64

द्रोणश्चापि महाराज शरैर्विव्याध पार्षतम् ॥ ७.१२२.६४ ॥

Y Droṇa, oh gran rey, hirió con flechas al hijo de Pṛṣata.

7.122.65

तदद्भुतमभूद्युद्धं द्रोणपाञ्चालयोस्तदा ।
त्रैलोक्यकाङ्क्षिणोरासीच्छक्रप्रह्लादयोरिव ॥ ७.१२२.६५ ॥

Entonces la batalla entre Droṇa y el Pāñcāla se volvió prodigiosa, como la de Indra y Prahlāda, ambos deseosos de los tres mundos.

7.122.66

मण्डलानि विचित्राणि यमकानीतराणि च ।
चरन्तौ युद्धमार्गज्ञौ ततक्षतुरथेषुभिः ॥ ७.१२२.६६ ॥

Moviéndose en variadas maniobras circulares, pareadas y de otro tipo, los dos maestros de los caminos de la batalla se hirieron mutuamente con flechas de carro.

7.122.67

मोहयन्तौ मनांस्याजौ योधानां द्रोणपार्षतौ ।
सृजन्तौ शरवर्षाणि वर्षास्विव बलाहकौ।
छादयन्तौ महात्मानौ शरैर्व्योम दिशो महीम् ॥ ७.१२२.६७ ॥

Confundiendo los corazones de los guerreros en la batalla, Droṇa y Pārṣata (Dhṛṣṭadyumna), como dos nubes de lluvia en la estación de las lluvias, derramaban lluvias de flechas; las almas magnánimas cubrían el cielo, las direcciones y la tierra con sus flechas.