Mahābhārata · Adhyāya 7.122
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.122.1
दुःशासनरथं दृष्ट्वा समीपे पर्यवस्थितम् ।
भारद्वाजस्ततो वाक्यं दुःशासनमथाब्रवीत् ॥ ७.१२२.१ ॥
Als er den Streitwagen Duḥśāsanas nahe stehen sah, sprach der Sohn Bharadvājas (Droṇa) da diese Worte zu Duḥśāsana.
7.122.2
दुःशासन रथाः सर्वे कस्माच्चैते प्रविद्रुताः ।
कच्चित्क्षेमं तु नृपतेः कच्चिज्जीवति सैन्धवः ॥ ७.१२२.२ ॥
Duḥśāsana, warum sind all diese Streitwagen geflohen? Ist es dem König gut ergangen? Lebt der König von Sindhu (Jayadratha) noch?
7.122.3
राजपुत्रो भवानत्र राजभ्राता महारथः ।
किमर्थं द्रवते युद्धे यौवराज्यमवाप्य च ॥ ७.१२२.३ ॥
Du bist hier Königssohn, Bruder des Königs, ein großer Wagenkämpfer. Warum fliehst du im Kampf, nachdem du die Würde des Kronprinzen erlangt hast?
7.122.4
दासी जिताऽसि द्यूते त्वं यथा कामचरी भव ।
वाससां वाहिका राज्ञो भ्रातुर्ज्येष्ठस्य मे भव ॥ ७.१२२.४ ॥
Du wurdest im Würfelspiel als Sklavin gewonnen; sei, wie du willst. Sei Trägerin der Gewänder für den König und meinen ältesten Bruder.
7.122.5
न सन्ति पतयः सर्वे तेऽद्य षण्ढतिलैः समाः ।
दुःशासनैवं कस्मात्त्वं पूर्वमुक्त्वा पलायसे ॥ ७.१२२.५ ॥
Sind nicht heute alle deine Gatten wie Eunuchen und Sesamkörner, wertlos? Duḥśāsana, warum fliehst du jetzt, nachdem du dies zuvor gesagt hast?
7.122.6
स्वयं वैरं महत्कृत्वा पाञ्चालैः पाण्डवैः सह ।
एकं सात्यकिमासाद्य कथं भीतोऽसि संयुगे ॥ ७.१२२.६ ॥
Du selbst hast große Feindschaft mit den Pāñcālas und Pāṇḍavas geschaffen; da du allein auf Sātyaki getroffen bist, wie kommt es, dass du im Kampf Angst hast?
7.122.7
न जानीषे पुरा त्वं तु गृह्णन्नक्षान्दुरोदरे ।
शरा ह्येते भविष्यन्ति दारुणाशीविषोपमाः ॥ ७.१२२.७ ॥
Das wusstest du früher nicht, als du beim Würfelspiel die Würfel nahmst; doch diese Pfeile werden wie schreckliche giftige Schlangen sein.
7.122.8
अप्रियाणां हि वचनं पाण्डवस्य विशेषतः ।
द्रौपद्याश्च परिक्लेशस्त्वन्मूलो ह्यभवत्पुरा ॥ ७.१२२.८ ॥
Die unfreundlichen Worte gegen die Pāṇḍavas und besonders die Qual Draupadīs entstanden früher aus dir als ihrer Wurzel.
7.122.9
क्व ते मानश्च दर्पश्च क्व ते वीर्यं क्व गर्जितम् ।
आशीविषसमान्पार्थान्कोपयित्वा क्व यास्यसि ॥ ७.१२२.९ ॥
Wo sind dein Stolz und dein Hochmut? Wo ist deine Tapferkeit, wo dein Brüllen? Nachdem du die Pārthas, die wie giftige Schlangen sind, gereizt hast, wohin wirst du gehen?
7.122.10
शोच्येयं भारती सेना राज्यं चैव सुयोधनः ।
यस्य त्वं कर्कशो भ्राता पलायनपरायणः ॥ ७.१२२.१० ॥
Dieses Heer der Bharatas und das Reich Suyodhanas sind zu bedauern; du, sein harter Bruder, bist ganz auf die Flucht aus.
7.122.11
ननु नाम त्वया वीर दार्यमाणा भयार्दिता ।
स्वबाहुबलमास्थाय रक्षितव्या ह्यनीकिनी ॥ ७.१२२.११ ॥
Gewiss, Held, hättest du das Heer, zerrissen und von Furcht gequält, schützen sollen, indem du dich auf die Kraft deiner eigenen Arme stütztest.
7.122.12
स त्वमद्य रणं हित्वा भीतो हर्षयसे परान् ।
विद्रुते त्वयि सैन्यस्य नायके शत्रुमूदन।
कोऽन्यः स्थास्यति सङ्ग्रामे भीतो भीते व्यपाश्रये ॥ ७.१२२.१२ ॥
Heute gibst du den Kampf auf, verängstigt, und erfreust die Feinde. Vernichter der Feinde, nun da du, der Anführer des Heeres, geflohen bist, wer sonst wird im Kampf standhalten? Wer sich auf einen Furchtsamen stützt, ist selbst furchtsam.
7.122.13
एकेन सात्वतेनाद्य युध्यमानस्य तेन वै ।
पलायने तव मतिः सङ्ग्रामाद्धि प्रवर्तते ॥ ७.१२२.१३ ॥
Heute, während du gegen einen einzigen Sātvata kämpfst, neigt dein Sinn dazu, aus der Schlacht zu fliehen.
7.122.14
यदा गाण्डीवधन्वानं भीमसेनं च कौरव ।
यमौ च द्रक्ष्यसि रणे तदा वै किं करिष्यसि ॥ ७.१२२.१४ ॥
O Kaurava, wenn du im Kampf den Bogenschützen des Gāṇḍīva, Arjuna, Bhīmasena und die Zwillinge siehst, was wirst du dann tun?
7.122.15
युधि फल्गुनबाणानां मूर्याग्निसमवर्चसाम् ।
न तुल्याः सात्यकिशरा येभ्यो भीतः पलायसे ॥ ७.१२२.१५ ॥
Im Kampf sind Sātyakis Pfeile nicht gleich denen Phālgunas (Arjunas), die an Glanz Sonne und Feuer gleichen; und doch flieht du verängstigt vor jenen.
7.122.16
त्वरितो वीर गच्छ त्वं गान्धार्युदरमाविश ।
पृथिव्यां धावमानस्य नान्यत्पश्यामि जीवनम् ॥ ७.१२२.१६ ॥
Eile fort, o Held, und tritt in den Schoß Gāndhārīs ein; denn ich sehe kein anderes Leben für dich, der du über die Erde läufst.
7.122.17
यदि तावत्कृता बुद्धिः पलायनपरायणा ।
पृथिवी धर्मराजाय शमेनैव प्रदीयताम् ॥ ७.१२२.१७ ॥
Wenn dein Entschluss schon auf die Flucht gerichtet ist, so übergib die Erde dem König des Dharma, Yudhiṣṭhira, in Frieden.
7.122.18
यावत्फल्गुननाराचा निर्मुक्तोरगसन्निभाः ।
नाविशन्ति शरीरं ते तावत्संशाम्य पाण्डवैः ॥ ७.१२२.१८ ॥
Schließe Frieden mit den Pāṇḍavas, solange Arjunas eiserne Pfeile, Schlangen gleich, deinen Leib noch nicht durchdringen.
7.122.19
यावत्ते पृथिवीं पार्था हत्वा भ्रातृशतं रणे ।
नाक्षिपन्ति महात्मानस्तावत्संशाम्य पाण्डवैः ॥ ७.१२२.१९ ॥
Solange die Söhne der Pṛthā nach dem Erschlagen deiner hundert Brüder im Kampf die Erde nicht an sich reißen, schließe Frieden mit den Pāṇḍavas.
7.122.20
यावन्न क्रुध्यते राजा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
कृष्णश्च समरश्लाघी तावत्संशाम्य पाण्डवैः ॥ ७.१२२.२० ॥
Solange der König Yudhiṣṭhira, der Sohn des Dharma, und Kṛṣṇa, der sich im Kampf rühmt, nicht zornig werden, schließe Frieden mit den Pāṇḍavas.
7.122.21
यावद्भीमो महाबाहुर्विगाह्य महतीं चमूम् ।
सोदरांस्ते न मृद्राति तावत्संशाम्य पाण्डवैः ॥ ७.१२२.२१ ॥
Solange Bhīma mit den mächtigen Armen, in das große Heer eingedrungen, deine Brüder nicht zermalmt, schließe Frieden mit den Pāṇḍavas.
7.122.22
पूर्वमुक्तश्च ते भ्राता भीष्मेणासौ सुयोधनः ।
अजेयाः पाण्डवाः सङ्ख्ये सौम्य संशाम्य तैः सह ॥ ७.१२२.२२ ॥
Früher hat Bhīṣma deinem Bruder Suyodhana gesagt, dass die Pāṇḍavas im Kampf unbesiegbar seien. O Sanfter, schließe Frieden mit ihnen.
7.122.23
मया शमवता चोक्तो रक्ष शेषं सुयोधन ।
संशाम्य पार्थैस्त्वं रक्ष वीर सर्वान्महीक्षितः ॥ ७.१२२.२३ ॥
Auch ich, der den Frieden wünscht, habe gesagt: O Suyodhana, schütze, was übrig ist. O Held, schließe Frieden mit den Söhnen der Pṛthā und schütze alle Könige der Erde.
7.122.24
न च तत्कृतवान्मन्दस्तव भ्रातां सुयोधनः ।
स युद्धे धृतिमास्थाय यत्तो युध्यस्व पाण्डवैः ॥ ७.१२२.२४ ॥
Doch dein törichter Bruder Suyodhana hat das nicht getan. Nun soll er, im Kampf standhaft und wachsam, gegen die Pāṇḍavas kämpfen.
7.122.25
तवापि शोणितं भीमः पास्यतीति मया श्रुतम् ।
तच्चाप्यवितथं तस्य तत्तथैव भविष्यति ॥ ७.१२२.२५ ॥
Ich habe gehört, dass Bhīma auch dein Blut trinken wird, und seine Worte sind nicht falsch; so wird es geschehen.
7.122.26
किं भीमस्य न जानासि विक्रमं त्वं सुबालिश ।
यत्त्वया वैरमारब्धं संयुगे प्रपलायिना ॥ ७.१२२.२६ ॥
Du Törichter, kennst du Bhīmas Tapferkeit nicht, du, der im Kampf geflohen ist und diese Feindschaft begonnen hat?
7.122.27
गच्छ तूर्णं रथेनैव यत्र तिष्ठति सात्यकिः ।
त्वया हीनं बलं ह्येतद्विद्रविष्यति भारत
आत्मार्थं योधय रणे सात्यकिं सत्यविक्रमम् ॥ ७.१२२.२७ ॥
Fahre schnell mit dem Wagen dorthin, wo Sātyaki steht. O Bhārata, dieses Heer, ohne dich, wird sicherlich zerstreut werden. Um deinetwillen kämpfe im Kampf gegen Sātyaki von wahrer Tapferkeit.
7.122.28
एवमुक्तस्तव सुतो नाब्रवीत्किञ्चिदप्यसौ ।
श्रुतं चाश्रुतवत्कृत्वा प्रायाद्येन स सात्यकिः ॥ ७.१२२.२८ ॥
Obwohl so angesprochen, sagte dein Sohn nichts; als hätte er es nicht gehört, ging er dorthin, wo Sātyaki war.
7.122.29
सैन्येन महता युक्तो म्लेच्छानामनिवर्तिनाम् ।
आसाद्य च रणे यत्तो युयुधानमयोधयत् ॥ ७.१२२.२९ ॥
Mit einem großen Heer von Barbaren, die nicht zurückwichen, begleitet, im Kampf entschlossen, trat er heran und kämpfte mit Yuyudhāna.
7.122.30
द्रोणोऽपि रथिनां श्रेष्ठः पाञ्चालान्पाण्डवांस्तथा ।
अभ्यद्रवत सङ्क्रुद्धौ जवमास्थाय मध्यमम् ॥ ७.१२२.३० ॥
Auch Droṇa, der beste der Wagenkämpfer, zornentbrannt, mit mittlerer Geschwindigkeit, stürzte sich auf die Pāñcālas und die Pāṇḍavas.
7.122.31
प्रविश्य च रणे द्रोणः पाण्डवानां वरूथिनीम् ।
द्रावयामास योधान्वै शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१२२.३१ ॥
Als Droṇa in der Schlacht in das Heer der Pāṇḍavas eindrang, trieb er Hunderte und Tausende von Kriegern in die Flucht.
7.122.32
ततो द्रोणो महाराज नाम विश्राव्य संयुगे ।
पाण्डुपाञ्चालमत्स्यानां प्रचक्रे कदनं महत् ॥ ७.१२२.३२ ॥
Dann, großer König, verkündete Droṇa in der Schlacht seinen Namen und richtete ein gewaltiges Gemetzel unter den Pāṇḍavas, Pāñcālas und Matsyas an.
7.122.33
तं जयन्तमनीकानि भारद्वाजं ततस्ततः ।
पाञ्चालपुत्रो द्युतिमान्वीरकेतुः समभ्ययात् ॥ ७.१२२.३३ ॥
Gegen jenen Bhāradvāja (Droṇa), der die Heere von allen Seiten besiegte, rückte der strahlende Sohn des Pāñcāla-Königs, Vīraketu, vor.
7.122.34
स द्रोणं पञ्चभिर्विद्व्वा शरैः सन्नतपर्वभिः ।
ध्वजमेकेन विव्याध सारथिं चास्य सप्तभिः ॥ ७.१२२.३४ ॥
Er durchbohrte Droṇa mit fünf Pfeilen mit gebogenen Schäften, seine Fahne mit einem und seinen Wagenlenker mit sieben.
7.122.35
तत्राद्भुतं महाराज दृष्ट्वानस्मि संयुगे ।
यद्द्रोणो रभसं युद्धे पाञ्चाल्यं नात्यवर्तत ॥ ७.१२२.३५ ॥
Dort, großer König, sah ich im Kampf ein Wunder: Obwohl Droṇa mit Wut kämpfte, überwand er den Pāñcāla-Prinzen nicht.
7.122.36
सन्निरुद्धं रमे द्रोणं पाञ्चला वीक्ष्य मारिष ।
आवव्रुः सर्वतो राजन्धर्मपुत्रजयैषिणः ॥ ७.१२२.३६ ॥
Als sie Droṇa umzingelt sahen, o Edler, umringten ihn die Pāñcālas von allen Seiten, o König, in dem Wunsch nach dem Sieg des Sohnes des Dharma.
7.122.37
ते शरैरग्निसंकाशैस्तोमरैश्च महाधनैः ।
शस्त्रैश्च विविधै राजन्द्रोणमेकमवाकिरन् ॥ ७.१२२.३७ ॥
Mit feuergleich leuchtenden Pfeilen, kostbaren Speeren und vielerlei Waffen, o König, überschütteten sie Droṇa, der allein war.
7.122.38
निवार्य तान्बाणगणान्द्रोणो राजन्समन्ततः ।
महाजलधरान्व्योम्नि मातरिश्वेव चाबभौ ॥ ७.१२२.३८ ॥
Die Pfeilscharen abwehrend, die von allen Seiten kamen, o König, strahlte Droṇa wie der Wind, der die großen Regenwolken am Himmel zerstreut.
7.122.39
ततः शरं महाघोरं मूर्यपावकसन्निभम् ।
सन्दधे परवीरघ्नो वीरकेतो रथं प्रति ॥ ७.१२२.३९ ॥
Dann legte Vīraketu, der Bezwinger feindlicher Helden, einen sehr schrecklichen Pfeil, gleich Sonne oder Feuer, gegen jenen Wagen an.
7.122.40
स भित्त्वा तु शरो राजन्पाञ्चालकुलनन्दनम् ।
अभ्यगाद्धरणीं तूर्णं लोहितार्द्रो ज्वलन्निव ॥ ७.१२२.४० ॥
Jener Pfeil, o König, durchbohrte die Freude des Pāñcāla-Geschlechts, blutgetränkt und wie brennend, und drang rasch in die Erde ein.
7.122.41
ततोऽपतद्रथात्तूर्णं पाञ्चालकुलनन्दनः ।
पर्वताग्रादिव महांश्चम्पको वायुपीडितः ॥ ७.१२२.४१ ॥
Da stürzte jene Freude des Pāñcāla-Geschlechts rasch vom Wagen, wie ein großer Campaka-Baum, vom Wind getroffen, vom Gipfel eines Berges fällt.
7.122.42
तस्मिन्हते महेष्वासे राजपुत्रे महाबले ।
पाञ्चालास्त्वरिता द्रोणं समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ७.१२२.४२ ॥
Als jener große Bogenschütze, der königliche Prinz von gewaltiger Kraft, erschlagen war, umringten die Pāñcāla eilends Droṇa von allen Seiten.
7.122.43
चित्रकेतुः सुधन्वा च चित्रवर्मा च भारत ।
तथा चित्ररथश्चैव भ्रातृव्यसनकर्शिताः ॥ ७.१२२.४३ ॥
O Bhārata, Citraketu, Sudhanvan und Citravarman, und ebenso Citraratha, vom Unglück ihres Bruders geschwächt.
7.122.44
अभ्यद्रवन्त सहिता भारद्वाजं युयुत्सवः ।
मुञ्चन्तः शरवर्षाणि तपान्ते जलदा इव
अदृश्यं समरे चक्रुर्भारद्वाजं सुधन्विनः ॥ ७.१२२.४४ ॥
Kampflustig stürmten sie gemeinsam auf Droṇa, den Sohn des Bharadvāja, los und ließen Pfeilregen niedergehen wie Wolken am Ende des Sommers; jene Bogenschützen machten Bharadvāja im Kampf unsichtbar.
7.122.45
स वध्यमानो बहुधा राजपुत्रैर्महारथैः ।
क्रोधमाहारयत्तेषामभावाय द्विजर्षभः ॥ ७.१२२.४५ ॥
Vielfach von den königlichen Prinzen und den großen Wagenkriegern getroffen, rief der Beste der Zweimalgeborenen Zorn zu ihrem Verderben herbei.
7.122.46
ततः शरमयं जालं द्रोणस्तेषामवासृजत् ।
ते हन्यमाना द्रोणस्य शरैराकर्णचोदितैः।
कर्तव्यं नाभ्यजानन्वै कुमारा राजसत्तम ॥ ७.१२२.४६ ॥
Da warf Droṇa ein Netz aus Pfeilen über sie; von Droṇas Pfeilen getroffen, die bis zum Ohr gespannt abgeschossen wurden, wussten jene Prinzen, o Bester der Könige, nicht, was zu tun sei.
7.122.47
तान्विमूढान्रणे द्रोणः प्रहसन्निव भारत ।
व्यश्वसूतरथांश्चक्रे कुमारान्कुपितो रणे ॥ ७.१२२.४७ ॥
O Bhārata, Droṇa machte jene verwirrten Prinzen im Kampf, gleichsam lachend und zornig, ohne Pferde, Wagenlenker und Wagen.
7.122.48
अथापरैः सुनिशितैर्भल्लैस्तेषां महायशाः ।
पुष्पाणीव विवान्वायुः सोत्तमाङ्गान्यपातयत् ॥ ७.१२२.४८ ॥
Dann ließ der hochberühmte mit anderen sehr scharfen Bhallas ihre vortrefflichen Häupter fallen, wie der Wind Blumen verstreut.
7.122.49
ते रथेभ्यो हताः पेतुः क्षितौ राजन्सुवर्चसः ।
देवासुरे पुरा युद्धे यथा दैतेयदानवाः ॥ ७.१२२.४९ ॥
O König, von ihren Wagen getroffen, fielen jene strahlenden Krieger zu Boden, wie einst im Kampf der Götter und Asuras die Daityas und Dānavas fielen.
7.122.50
तान्निहत्य रणे राजन्भारद्वाजः प्रतापवान् ।
कार्मुकं भ्रामयामास हेमपृष्ठं दुरासदम् ॥ ७.१२२.५० ॥
O König, nachdem er sie im Kampf erschlagen hatte, schwang der mächtige Sohn Bharadvājas (Droṇa) seinen unbezwingbaren Bogen mit goldenem Rücken.
7.122.51
तदस्य भ्राजते राजन्मेघमध्ये तडिद्यथा ॥ ७.१२२.५१ ॥
O König, sein Bogen leuchtet wie ein Blitz inmitten der Wolken.
7.122.52
पाञ्चालान्निहतान्दृष्ट्वा देवकल्पान्महारथान् ।
धृष्टद्युम्नो भृशोद्विग्नो नेत्राभ्यां पातयञ्जलम्।
अभ्यवर्तत सङ्गारमे क्रुद्धो द्रोणरथं प्रति ॥ ७.१२२.५२ ॥
Als Dhṛṣṭadyumna die gottgleichen großen Wagenkämpfer der Pāñcālas erschlagen sah, war er tief erschüttert; Tränen aus seinen Augen vergießend, zornig, rückte er im Kampf gegen Droṇas Wagen vor.
7.122.53
ततो हाहेति सहसा नादः समभवन्नृप ।
पाञ्चाल्येन रणे दृष्ट्वा द्रोणमावारितं शरैः ॥ ७.१२२.५३ ॥
Da erhob sich plötzlich, o König, ein Schrei: »Wehe, wehe!«, als der Pāñcāla-Prinz Droṇa im Kampf mit Pfeilen bedeckt sah.
7.122.54
से च्छाद्यमानो बहुधा पार्षतेन महात्मना ।
न विव्यथे ततो द्रोणः स्मयन्नेवान्वयुध्यत ॥ ७.१२२.५४ ॥
Obwohl er vom großmütigen Sohn Pṛṣatas (Dhṛṣṭadyumna) vielfach bedeckt wurde, ließ sich Droṇa nicht erschüttern; lächelnd kämpfte er weiter.
7.122.55
ततो द्रोणं महाराज पाञ्चाल्यः क्रोधमूर्च्छितः ।
आजघानोरसि क्रुद्धो नवत्या नतपर्वणाम् ॥ ७.१२२.५५ ॥
Da schlug der Pāñcāla-Fürst, von Zorn übermannt, o großer König, Droṇa mit neunzig Pfeilen mit gebogenen Gelenken auf die Brust.
7.122.56
स गाढविद्धो बलिना भारद्वाजो महायशाः ।
निषसाद रथोपस्थे कश्मलं च जगाम ह ॥ ७.१२२.५६ ॥
Tief durchbohrt vom Starken, setzte sich der ruhmreiche Sohn Bharadvājas auf den Wagenboden und fiel in Ohnmacht.
7.122.57
तं वै तथागतं दृष्ट्वा धृष्टद्युम्नः पराक्रमी ।
चापमुत्सृज्य शीघ्रं तु असिं जग्राह वीर्यवान् ॥ ७.१२२.५७ ॥
Als er ihn in diesem Zustand sah, warf der tapfere Dhṛṣṭadyumna schnell seinen Bogen weg und ergriff, kraftvoll wie er war, das Schwert.
7.122.58
अवप्लुत्य रथाच्चापि त्वरितः स महारथः ।
आरुरोह रथं तूर्णं भारद्वाजस्य मारिष।
हर्तुमिच्छञ्शिरः कायात्क्रोधसंरक्रलोचनः ॥ ७.१२२.५८ ॥
Vom Wagen springend, bestieg der große Wagenkämpfer eilig den Wagen Bhāradvājas, o Herr; mit zornrot glühenden Augen wollte er ihm den Kopf vom Rumpf trennen.
7.122.59
प्रत्याश्वस्तस्ततो द्रोणो धनुर्गृह्य महारवम् ।
आसन्नमागतं दृष्ट्वा धृष्टद्युम्नं जिघांसया ॥ ७.१२२.५९ ॥
Da erholte sich Droṇa, ergriff seinen dröhnenden Bogen und sah den nahenden Dhṛṣṭadyumna mit dem Verlangen zu töten an.
7.122.60
शरैर्वैतस्तिकै राजन्विव्याधासन्नवेधिभिः ।
योधयामास समरे धृष्टद्युम्नं महारथम् ॥ ७.१२२.६० ॥
O König, Droṇa durchbohrte ihn mit spannenlangen Pfeilen, die auf nahe Entfernung treffen, und kämpfte im Schlachtgetümmel gegen den großen Wagenkämpfer Dhṛṣṭadyumna.
7.122.61
ते हि वैतस्तिका नाम शरा आमन्नयोधिनः ।
द्रोणस्य विहिता राजन्यैर्धृष्टद्युम्नमाक्षिणोत् ॥ ७.१२२.६१ ॥
Das waren die Pfeile namens vaitastika, die im Nahkampf kämpfen; von Droṇa abgeschossen, o König, verwundeten sie Dhṛṣṭadyumna.
7.122.62
स वध्यमानो बहुभिः सायकैस्तैर्महाबलः ।
अवप्लुत्य रथात्तूर्णं भग्नवेगः पराक्रमी ॥ ७.१२२.६२ ॥
Von vielen jener Pfeile getroffen, sprang der mächtige Krieger rasch von seinem Wagen; sein Schwung gebrochen, doch noch tapfer.
7.122.63
आरुह्य स्वरथं वीरः प्रगृह्य च महद्धनुः ।
विव्याध समरे द्रोणं धृष्टद्युम्नो महारथः ॥ ७.१२२.६३ ॥
Auf seinen eigenen Wagen steigend, nahm der Held seinen großen Bogen und durchbohrte Droṇa im Kampf – Dhṛṣṭadyumna, der große Wagenkämpfer.
7.122.64
द्रोणश्चापि महाराज शरैर्विव्याध पार्षतम् ॥ ७.१२२.६४ ॥
Und Droṇa, o großer König, traf den Sohn des Pṛṣata mit Pfeilen.
7.122.65
तदद्भुतमभूद्युद्धं द्रोणपाञ्चालयोस्तदा ।
त्रैलोक्यकाङ्क्षिणोरासीच्छक्रप्रह्लादयोरिव ॥ ७.१२२.६५ ॥
Da wurde der Kampf zwischen Droṇa und dem Pāñcāla wunderbar, wie der zwischen Indra und Prahlāda, die beide nach den drei Welten verlangten.
7.122.66
मण्डलानि विचित्राणि यमकानीतराणि च ।
चरन्तौ युद्धमार्गज्ञौ ततक्षतुरथेषुभिः ॥ ७.१२२.६६ ॥
In vielfältigen kreisenden, paarigen und anderen Manövern sich bewegend, verwundeten die beiden Meister der Kampfwege einander mit Wagenpfeilen.
7.122.67
मोहयन्तौ मनांस्याजौ योधानां द्रोणपार्षतौ ।
सृजन्तौ शरवर्षाणि वर्षास्विव बलाहकौ।
छादयन्तौ महात्मानौ शरैर्व्योम दिशो महीम् ॥ ७.१२२.६७ ॥
Die Herzen der Krieger im Kampf verwirrend, gossen Droṇa und Pārṣata (Dhṛṣṭadyumna), wie zwei Regenwolken der Regenzeit, Schauer von Pfeilen aus; die großherzigen Helden bedeckten mit ihren Pfeilen Himmel, Richtungen und Erde.
7.122.68
तदद्भुतं तयोर्युद्धं भूतसङ्घा ह्यपूजयन् ।
क्षत्रियाश्च महाराज ये चान्ये तव सैनिकाः ॥ ७.१२२.६८ ॥
O großer König, die Scharen der Wesen verehrten jenen wunderbaren Kampf der beiden; ebenso taten es die Kṣatriyas und eure übrigen Soldaten.
7.122.69
अवश्यं समरे द्रोणो दृष्टद्युम्नेन सङ्गतः ।
वशमेष्यति नो राजन्पाञ्चाला इति चुक्रुशुः ॥ ७.१२२.६९ ॥
„Im Kampf ist Droṇa auf Dhṛṣṭadyumna getroffen; gewiss wird er in unsere Gewalt kommen!“ — so riefen, o König, die Pāñcālas.
7.122.70
द्रोणस्तु त्वरितो युद्धे धृष्टद्युम्नस्य सारथेः ।
शिरः प्रच्यावयामास फलं पक्वं तरोरिव ॥ ७.१२२.७० ॥
Droṇa aber ließ im Kampf rasch den Kopf des Wagenlenkers Dhṛṣṭadyumnas fallen, wie eine reife Frucht vom Baum fällt.
7.122.71
ततस्तु प्रद्रुता वाहा राजंस्तस्य महात्मनः ॥ ७.१२२.७१ ॥
Da, o König, flohen die Pferde jenes großherzigen Mannes.
7.122.72
तेषु प्रद्रवमाणेषु पाञ्चालान्सृञ्जयांस्तथा ।
अयोधयद्रणे द्रोणस्तत्रतत्र पराक्रमी ॥ ७.१२२.७२ ॥
Während jene flohen, kämpfte der tapfere Droṇa im Gefecht hier und dort gegen die Pāñcālas und die Sṛñjayas.
7.122.73
विजित्य पाण्डुपाञ्चालान्भारद्वाजः प्रतापवान् ।
स्वं व्यूहं पुनरास्थाय स्थितोऽभवदरिन्दमः।
न चैनं पाण्डवा युद्धे जेतुमुत्सेहिरे प्रभो ॥ ७.१२२.७३ ॥
Nachdem der mächtige Sohn des Bharadvāja die Pāṇḍavas und Pāñcālas besiegt hatte, nahm er wieder seine eigene Schlachtordnung ein und stand da, der Feindebezwinger. O Herr, die Pāṇḍavas wagten nicht, ihn im Kampf zu besiegen.