Mahābhārata · Adhyāya 7.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.123.1
ततो दुःशासनो राजञ्शैनेयं समुपाद्रवत् ।
किरञ्शरसहस्राणि पर्जन्य इव वृष्टिमान् ॥ ७.१२३.१ ॥
Entonces, oh rey, Duḥśāsana se abalanzó sobre Śaineya (Sātyaki), esparciendo miles de flechas como una nube que descarga lluvia.
7.123.2
स विद्व्वा सात्यकिं षष्ट्या तथा षोडशभिः शरैः ।
नाकम्पयत्स्थितं युद्धे मैनाकमिव पर्वतम् ॥ ७.१२३.२ ॥
Tras herir a Sātyaki con sesenta y dieciséis flechas, no logró hacerlo vacilar, pues permanecía firme en la batalla, como nadie puede sacudir la montaña Maināka.
7.123.3
तं तु दुःशासनः शूरः सायकैरावृणोद्भृशम् ।
रथव्रातेन महता नानादेशोद्भवेन च ॥ ७.१२३.३ ॥
Pero el valiente Duḥśāsana lo cubrió por completo de flechas y lo rodeó con una gran hueste de carros venidos de diversas tierras.
7.123.4
सर्वतो भरतश्रेष्ठ विसृजन्सायकान्बहून् ।
पर्जन्य इव घोषेण नादयन्वै दिशो दश ॥ ७.१२३.४ ॥
Oh, mejor de los Bharatas, disparando numerosas flechas por todos lados, haciendo resonar las diez direcciones con un estruendo como el de las nubes.
7.123.5
तमापतन्तमालोक्य सात्यकिः कौरवं रणे ।
अभिद्रुत्य महाबाहुश्छादयामास सायकैः ॥ ७.१२३.५ ॥
Al ver a aquel kaurava lanzarse contra él en la batalla, el de brazos poderosos Sātyaki cargó hacia adelante y lo cubrió de flechas.
7.123.6
ते छाद्यमाना बाणौघैर्दुःशासनपुरोगमाः ।
प्राद्रवन्समरे भीतास्तव सैन्यस्य पश्यतः ॥ ७.१२३.६ ॥
Cubiertos por un diluvio de flechas, con Duḥśāsana al frente, huyeron aterrorizados del combate mientras tu ejército miraba.
7.123.7
तेषु द्रवत्सु राजेन्द्र पुत्रो दुःशानस्तव ।
तस्थौ व्यपेतभी राजन्सात्यकिं चार्दयच्छरैः ॥ ७.१२३.७ ॥
Oh señor de reyes, mientras ellos huían, tu hijo Duḥśāsana se quedó en pie sin temor y comenzó a herir a Sātyaki con flechas.
7.123.8
चतुर्भिर्वाजिनस्तस्य सारथिं च त्रिभिः शरैः ।
सात्यकिं च शतेनाजौ विद्ध्वा नादं मुमोच सः ॥ ७.१२३.८ ॥
Atravesando sus caballos con cuatro flechas, a su auriga con tres y a Sātyaki mismo con cien en la batalla, lanzó un rugido.
7.123.9
ततः क्रुद्धो महाराज माधवस्तस्य संयुगे ।
रथं सूतं ध्वजं तं च चक्रेऽदृश्यमजिह्मगैः ॥ ७.१२३.९ ॥
Entonces, oh gran rey, Mādhava (Sātyaki), enfurecido en la batalla, hizo invisibles con flechas rectas su carro, su auriga y su estandarte.
7.123.10
स तु दुःशासनं शूरं सायकैरावृणोद्भृशम् ।
मशकं समनुप्राप्तमूर्णनाभिरिवोर्णया ॥ ७.१२३.१० ॥
Cubrió por completo al valiente Duḥśāsana con flechas, como una araña cubre con su tela a un mosquito que se le acercó.
7.123.11
त्वरन्समावृणोद्बाणैर्दुःशासनममित्रजित् ।
दृष्ट्वा दुःशासनं राजा तथा शरशताचितम्। ॥ ७.१२३.११ ॥
El conquistador de enemigos cubrió rápidamente a Duḥśāsana por completo con flechas. Al ver a Duḥśāsana así cubierto de cientos de flechas, el rey—
7.123.12
त्रिगर्तांश्चोदयामास युयुधानरथं प्रति ॥ ७.१२३.१२ ॥
El rey lanzó a los Trigartas contra el carro de Yuyudhāna (Sātyaki).
7.123.13
तेऽगच्छन्युयुधानस्य समीपं क्रुरकर्मणः ।
त्रिगर्तानां त्रिसाहस्रा रथा युद्धविशारदाः ॥ ७.१२३.१३ ॥
Se acercaron a Yuyudhāna, el de obras crueles: tres mil carros de los Trigartas, diestros en la batalla.
7.123.14
ते तु तं रथवंशेन महता पर्यवारयन् ।
स्थिरां कृत्वा मतिं युद्धे भूत्वा संशप्तका मिथः ॥ ७.१२३.१४ ॥
Lo rodearon con una gran línea de carros, habiendo tomado una firme resolución para la batalla, como Saṃśaptakas unidos entre sí por juramento.
7.123.15
तेषां प्रयतमानानां शरवर्षाणि मुञ्चताम् ।
योधान्पञ्चशतान्मुख्यानग्र्यानीके व्यपोथयत् ॥ ७.१२३.१५ ॥
Mientras se esforzaban y lanzaban lluvias de flechas, aplastaron a quinientos guerreros principales en la vanguardia del ejército.
7.123.16
तेऽपतन्निहतास्तूर्णं शिनिप्रवरसायकैः ।
महामारुतवेगेन भग्ना इव नगाद्द्रुमाः ॥ ७.१२३.१६ ॥
Muertos rápidamente por las flechas del mejor de los Śinis, cayeron, como árboles arrancados de las montañas por la fuerza de un gran viento.
7.123.17
नागैश्च बहुधा च्छिन्नैर्ध्वजैश्चैव विशाम्पते ।
हयैश्च कनकापीडैः पतितैस्तत्र मेदिनी ॥ ७.१२३.१७ ॥
Allí, oh señor del pueblo, yacían caídos elefantes, estandartes cortados de muchas maneras y caballos adornados con oro, y la tierra quedó cubierta con ellos.
7.123.18
शैनेयशरसङ्कृत्तैः शोणितौघपरिप्लुतैः ।
अशोभत महाराज किंशुकैरिव पुष्पितैः ॥ ७.१२३.१८ ॥
Cortados por las flechas del Śainya, empapados en corrientes de sangre, resplandecían, oh gran rey, como árboles kiṃśuka en plena floración.
7.123.19
ते वध्यमानाः समरे युयुधानेन तावकाः ।
त्रातारं नाध्यगच्छन्त पङ्कमग्ना इव द्विपाः ॥ ७.१२३.१९ ॥
Vuestros hombres, siendo muertos en la batalla por Yuyudhāna, no hallaron protector, como elefantes hundidos en el lodo.
7.123.20
ततस्ते पर्यवर्तन्त सर्वे द्रोणरथं प्रति ।
भयात्पतगराजस्य गर्तानीव महोरगाः ॥ ७.१२३.२० ॥
Entonces todos ellos se volvieron hacia el carro de Droṇa por miedo, como las grandes serpientes huyen a sus madrigueras por temor al rey de las aves.
7.123.21
हत्वा पञ्चशतान्योधाञ्छरैराशीविषोपमैः ।
प्रायात्स शनकैर्वीरो धनञ्जयरथं प्रति ॥ ७.१२३.२१ ॥
Tras matar a quinientos guerreros con flechas semejantes a serpientes venenosas, aquel héroe avanzó lentamente hacia el carro de Dhanañjaya.
7.123.22
तं प्रयान्तं नरश्रेष्ठं पुत्रो दुःशासनस्तव ।
विव्याध नवभिस्तूर्णं शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१२३.२२ ॥
Mientras aquel mejor de los hombres avanzaba, vuestro hijo Duḥśāsana lo hirió rápidamente con nueve flechas de puntas curvadas.
7.123.23
स तु तं प्रतिविव्याध पञ्चभिर्निशितैः शरैः ।
रुक्मपुङ्खैर्महेष्वासो गार्ध्रपत्रैरजिह्मगैः ॥ ७.१२३.२३ ॥
Pero aquel gran arquero le respondió con cinco flechas afiladas, de astas doradas y plumas de buitre, que volaban rectas.
7.123.24
सात्यकिं तु महाराज प्रहसन्निव भारत ।
दुःशासनस्त्रिभिर्विद्ध्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः ॥ ७.१२३.२४ ॥
Pero Duḥśāsana, como riendo, oh gran rey, oh Bhārata, hirió a Sātyaki con tres flechas y luego lo golpeó de nuevo con cinco.
7.123.25
शैनेयस्तव पुत्रं तु हत्वा पञ्चभिराशुगैः ।
धनुश्चास्य रणे छित्त्वा विस्मयन्नर्जुनं ययौ ॥ ७.१२३.२५ ॥
Śainēya hirió a tu hijo con cinco flechas veloces, le cortó el arco en la batalla y, asombrando a todos, se dirigió hacia Arjuna.
7.123.26
ततो दुःशासनः क्रुद्धो वृष्णिवीराय गच्छते ।
सर्वपारशवीं शक्तिं विससर्ज जिघांसया ॥ ७.१२३.२६ ॥
Entonces Duḥśāsana, enfurecido, arrojó la lanza sarvapāraśavī contra el héroe vṛṣṇi que se alejaba, deseando matarlo.
7.123.27
तां तु शक्तिं तदा घोरां तव पुत्रस्य सात्यकिः ।
चिच्छेद शतधा राजन्निशितैः कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.१२३.२७ ॥
Entonces, oh rey, Sātyaki cortó aquella terrible lanza de tu hijo en cien pedazos con agudas flechas emplumadas con plumas de kaṅka.
7.123.28
अथान्यद्धनुरादाय पुत्रस्तव जनेश्वर ।
सात्यकिं च शरैर्विद्ध्वा सिंहनादं ननाद च ॥ ७.१२३.२८ ॥
Entonces, oh señor de los hombres, tu hijo tomó otro arco, hirió a Sātyaki con flechas y lanzó un rugido de león.
7.123.29
सात्यकिस्तु रणे क्रुद्धो मोहयित्वा सुतं तव ।
शरैरग्निशिखाकारैराजघान स्तनान्तरे ॥ ७.१२३.२९ ॥
Pero Sātyaki, enfurecido en la batalla, aturdió a tu hijo y lo hirió en medio del pecho con flechas con forma de lenguas de fuego.
7.123.30
त्रिभिरेव महाभागः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
सर्वायसैस्तीक्ष्णवक्त्रैः पुनर्विव्याध चाष्टभिः ॥ ७.१२३.३० ॥
Aquel de gran fortuna lo atravesó con tres flechas de hierro puro, de nudos curvos y puntas afiladas, y luego de nuevo con ocho.
7.123.31
दुःशासनस्तु विंशत्या सात्यकिं प्रत्यविध्यत ।
सात्वतोऽपि महाराज तं विव्याध स्तनान्तरे ॥ ७.१२३.३१ ॥
Duḥśāsana hirió a Sātyaki a cambio con veinte flechas. Gran rey, el Sātvata también lo hirió en el espacio entre los pechos.
7.123.32
त्रिभिरेव महाभागः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
ततोऽस्य वाहान्निशितैः शरैर्जघ्ने महारथः ॥ ७.१२३.३२ ॥
Con solo tres flechas de articulaciones curvadas, aquel gran guerrero de carro, bienaventurado, derribó entonces sus caballos con flechas afiladas.
7.123.33
सारथिं च सुराङ्क्रुद्धः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
धनुरेकेन भल्लेन हस्तावापं च पञ्चभिः ॥ ७.१२३.३३ ॥
Muy enfurecido, golpeó al auriga con flechas de articulaciones curvadas, el arco con una flecha de cabeza ancha y el protector del brazo con cinco.
7.123.34
ध्वजं च रथशक्तिं च भल्लाभ्यां परमस्त्रिवित् ।
चिच्छेद विशिखैस्तीक्ष्णैस्तथोभौ पार्ष्णिसारथी ॥ ७.१२३.३४ ॥
Conocedor de las armas supremas, cortó el estandarte y la lanza del carro con dos flechas de cabeza ancha, y a ambos guardianes de rueda con flechas afiladas.
7.123.35
स च्छिन्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः ।
त्रिगर्तसेनापतिना स्वरथेनापवाहितः ॥ ७.१२३.३५ ॥
Con el arco cortado, sin carro, con los caballos muertos y el auriga muerto, fue retirado en su propio carro por el comandante de los Trigarta.
7.123.36
तमभिद्रुत्य शैनेयो मुहूर्तमिव भारत ।
न जघान महाबाहुर्भीमसेनवचः स्मरन् ॥ ७.१२३.३६ ॥
Oh Bhārata, lanzándose sobre él, el de gran brazo, Śaineya (Sātyaki), recordando las palabras de Bhīmasena, no lo mató, ni siquiera por un momento.
7.123.37
भीमसेनेन तु वधः सुतानां तव भारत ।
प्रतिज्ञातः सभामध्ये सर्वेषामेव संयुगे ॥ ७.१२३.३७ ॥
Oh descendiente de Bharata, Bhīmasena había jurado en medio de la asamblea, ante todos, la muerte de tus hijos en la batalla.
7.123.38
ततो दुःशासनं जित्वा सात्यकिः संयुगे प्रभो ।
जगाम त्वरितो राजन्येन यातो धनञ्जयः ॥ ७.१२३.३८ ॥
Entonces, oh señor, tras vencer a Duḥśāsana en la batalla, Sātyaki se dirigió apresuradamente adonde había ido Dhanañjaya.