Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.123

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

7.123.1

ततो दुःशासनो राजञ्शैनेयं समुपाद्रवत् ।
किरञ्शरसहस्राणि पर्जन्य इव वृष्टिमान् ॥ ७.१२३.१ ॥

അപ്പോൾ, രാജാവേ, ദുഃശാസനൻ ശൈനേയനെ (സാത്യകിയെ) നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു; മഴ പെയ്യിക്കുന്ന മേഘം പോലെ ആയിരക്കണക്കിന് അമ്പുകൾ വർഷിച്ചുകൊണ്ട്.

7.123.2

स विद्व्वा सात्यकिं षष्ट्या तथा षोडशभिः शरैः ।
नाकम्पयत्स्थितं युद्धे मैनाकमिव पर्वतम् ॥ ७.१२३.२ ॥

അവൻ സാത്യകിയെ അറുപതും പതിനാറും അമ്പുകളാൽ തുളച്ചു; എന്നാൽ യുദ്ധത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്ന അവനെ മൈനാക പർവതത്തെ ഇളക്കാനാകാത്തതുപോലെ ഇളക്കാനായില്ല.

7.123.3

तं तु दुःशासनः शूरः सायकैरावृणोद्भृशम् ।
रथव्रातेन महता नानादेशोद्भवेन च ॥ ७.१२३.३ ॥

എന്നാൽ ശൂരനായ ദുഃശാസനൻ അവനെ അമ്പുകളാൽ പൂർണ്ണമായും മൂടി; പല ദേശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വലിയ രഥസംഘത്തോടൊപ്പം അവനെ വളഞ്ഞു.

7.123.4

सर्वतो भरतश्रेष्ठ विसृजन्सायकान्बहून् ।
पर्जन्य इव घोषेण नादयन्वै दिशो दश ॥ ७.१२३.४ ॥

ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും നിരവധി അമ്പുകൾ തൊടുത്തുവിട്ട്, മേഘഗർജ്ജനം പോലെ ഘോഷത്താൽ പത്ത് ദിക്കുകളും മുഴക്കിക്കൊണ്ട്.

7.123.5

तमापतन्तमालोक्य सात्यकिः कौरवं रणे ।
अभिद्रुत्य महाबाहुश्छादयामास सायकैः ॥ ७.१२३.५ ॥

യുദ്ധത്തിൽ തന്നെ നേരെ പാഞ്ഞടുക്കുന്ന ആ കൗരവനെ കണ്ട മഹാബാഹുവായ സാത്യകി പാഞ്ഞുചെന്ന് അമ്പുകളാൽ അവനെ മറച്ചു.

7.123.6

ते छाद्यमाना बाणौघैर्दुःशासनपुरोगमाः ।
प्राद्रवन्समरे भीतास्तव सैन्यस्य पश्यतः ॥ ७.१२३.६ ॥

അമ്പുകളുടെ പ്രവാഹത്താൽ മൂടപ്പെട്ട്, ദുഃശാസനനെ മുന്നിൽ നിർത്തിയ അവർ ഭയന്ന് യുദ്ധത്തിൽ ഓടിപ്പോയി — നിന്റെ സൈന്യം നോക്കിനിൽക്കെ.

7.123.7

तेषु द्रवत्सु राजेन्द्र पुत्रो दुःशानस्तव ।
तस्थौ व्यपेतभी राजन्सात्यकिं चार्दयच्छरैः ॥ ७.१२३.७ ॥

രാജേന്ദ്രാ, അവർ ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ നിന്റെ പുത്രൻ ദുഃശാസനൻ ഭയമില്ലാതെ നിന്ന് സാത്യകിയെ അമ്പുകളാൽ പീഡിപ്പിച്ചു.

7.123.8

चतुर्भिर्वाजिनस्तस्य सारथिं च त्रिभिः शरैः ।
सात्यकिं च शतेनाजौ विद्ध्वा नादं मुमोच सः ॥ ७.१२३.८ ॥

അവൻ നാല് അമ്പുകളാൽ അവന്റെ കുതിരകളെയും മൂന്നിനാൽ സാരഥിയെയും യുദ്ധത്തിൽ നൂറിനാൽ സാത്യകിയെയും തുളച്ച് ഗർജിച്ചു.

7.123.9

ततः क्रुद्धो महाराज माधवस्तस्य संयुगे ।
रथं सूतं ध्वजं तं च चक्रेऽदृश्यमजिह्मगैः ॥ ७.१२३.९ ॥

പിന്നെ മഹാരാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ കോപിച്ച മാധവൻ (സാത്യകി) അവന്റെ രഥവും സാരഥിയും കൊടിയും നേരായ അമ്പുകളാൽ കാണാതാക്കി.

7.123.10

स तु दुःशासनं शूरं सायकैरावृणोद्भृशम् ।
मशकं समनुप्राप्तमूर्णनाभिरिवोर्णया ॥ ७.१२३.१० ॥

അവൻ ശൂരനായ ദുഃശാസനനെ അമ്പുകളാൽ പൂർണ്ണമായി മൂടി, അടുത്തുവന്ന കൊതുകിനെ ചിലന്തി വലയാൽ മൂടുന്നതുപോലെ.

7.123.11

त्वरन्समावृणोद्बाणैर्दुःशासनममित्रजित् ।
दृष्ट्वा दुःशासनं राजा तथा शरशताचितम्। ॥ ७.१२३.११ ॥

ശത്രുജിത്ത് വേഗത്തിൽ അമ്പുകളാൽ ദുഃശാസനനെ പൂർണ്ണമായി മൂടി. നൂറുകണക്കിന് അമ്പുകളാൽ മൂടപ്പെട്ട ദുഃശാസനനെ രാജാവ് കണ്ടു.

7.123.12

त्रिगर्तांश्चोदयामास युयुधानरथं प्रति ॥ ७.१२३.१२ ॥

രാജാവ് ത്രിഗർത്തരെ യുയുധാനന്റെ (സാത്യകിയുടെ) രഥത്തിന് നേരെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.

7.123.13

तेऽगच्छन्युयुधानस्य समीपं क्रुरकर्मणः ।
त्रिगर्तानां त्रिसाहस्रा रथा युद्धविशारदाः ॥ ७.१२३.१३ ॥

ക്രൂരകർമ്മിയായ യുയുധാനന്റെ സമീപത്തേക്ക് അവർ പോയി; യുദ്ധനിപുണരായ ത്രിഗർത്തരുടെ മൂവായിരം രഥങ്ങൾ.

7.123.14

ते तु तं रथवंशेन महता पर्यवारयन् ।
स्थिरां कृत्वा मतिं युद्धे भूत्वा संशप्तका मिथः ॥ ७.१२३.१४ ॥

അവർ മഹത്തായ രഥനിരയാൽ അവനെ വളഞ്ഞു; യുദ്ധത്തിൽ ഉറച്ച തീരുമാനത്തോടെ, പരസ്പരം പ്രതിജ്ഞയെടുത്ത സംശപ്തകരായി.

7.123.15

तेषां प्रयतमानानां शरवर्षाणि मुञ्चताम् ।
योधान्पञ्चशतान्मुख्यानग्र्यानीके व्यपोथयत् ॥ ७.१२३.१५ ॥

പരിശ്രമിച്ച് ശരവർഷം ചൊരിഞ്ഞ അവർ സേനയുടെ മുൻനിരയിൽ അഞ്ഞൂറ് പ്രമുഖ യോദ്ധാക്കളെ വീഴ്ത്തി.

7.123.16

तेऽपतन्निहतास्तूर्णं शिनिप्रवरसायकैः ।
महामारुतवेगेन भग्ना इव नगाद्द्रुमाः ॥ ७.१२३.१६ ॥

ശിനിശ്രേഷ്ഠന്റെ ശരങ്ങളാൽ അവർ വേഗത്തിൽ വധിക്കപ്പെട്ട് വീണു; വലിയ കാറ്റിന്റെ വേഗത്തിൽ പർവതങ്ങളിൽ നിന്ന് വൃക്ഷങ്ങൾ ഒടിഞ്ഞുവീഴുന്നതുപോലെ.

7.123.17

नागैश्च बहुधा च्छिन्नैर्ध्वजैश्चैव विशाम्पते ।
हयैश्च कनकापीडैः पतितैस्तत्र मेदिनी ॥ ७.१२३.१७ ॥

ജനാധിപതേ, അവിടെ ആനകളും പലവിധം മുറിഞ്ഞ കൊടികളും സ്വർണ്ണാലങ്കാര കുതിരകളും വീണുകിടന്നു; ഭൂമി അവയാൽ നിറഞ്ഞു.

7.123.18

शैनेयशरसङ्कृत्तैः शोणितौघपरिप्लुतैः ।
अशोभत महाराज किंशुकैरिव पुष्पितैः ॥ ७.१२३.१८ ॥

മഹാരാജാവേ, ശൈനേയന്റെ ശരങ്ങളാൽ മുറിഞ്ഞ്, രക്തപ്രവാഹത്തിൽ കുതിർന്ന് പൂത്ത കിംശുക മരങ്ങൾ പോലെ അവ ശോഭിച്ചു.

7.123.19

ते वध्यमानाः समरे युयुधानेन तावकाः ।
त्रातारं नाध्यगच्छन्त पङ्कमग्ना इव द्विपाः ॥ ७.१२३.१९ ॥

യുദ്ധത്തിൽ യുയുധാനനാൽ വധിക്കപ്പെട്ട നിങ്ങളുടെ സൈനികർ, ചെളിയിൽ പുതഞ്ഞ ആനകളെപ്പോലെ, ഒരു രക്ഷകനെയും കണ്ടെത്തിയില്ല.

7.123.20

ततस्ते पर्यवर्तन्त सर्वे द्रोणरथं प्रति ।
भयात्पतगराजस्य गर्तानीव महोरगाः ॥ ७.१२३.२० ॥

അപ്പോൾ അവരെല്ലാം പക്ഷിരാജനായ ഗരുഡന്റെ ഭയത്താൽ മഹാസർപ്പങ്ങൾ കുഴികളിലേക്ക് ഓടുന്നതുപോലെ, ഭയത്താൽ ദ്രോണരഥത്തിനു നേരെ തിരിഞ്ഞു.

7.123.21

हत्वा पञ्चशतान्योधाञ्छरैराशीविषोपमैः ।
प्रायात्स शनकैर्वीरो धनञ्जयरथं प्रति ॥ ७.१२३.२१ ॥

വിഷസർപ്പങ്ങൾ പോലുള്ള അമ്പുകളാൽ അഞ്ഞൂറ് യോദ്ധാക്കളെ വധിച്ച്, ആ വീരൻ പതുക്കെ ധനഞ്ജയന്റെ രഥത്തിനു നേരെ പോയി.

7.123.22

तं प्रयान्तं नरश्रेष्ठं पुत्रो दुःशासनस्तव ।
विव्याध नवभिस्तूर्णं शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१२३.२२ ॥

ആ നരശ്രേഷ്ഠൻ മുന്നോട്ടു പോകുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ പുത്രൻ ദുശ്ശാസനൻ വേഗത്തിൽ വളഞ്ഞ മുനകളുള്ള ഒമ്പത് അമ്പുകളാൽ അവനെ മുറിവേൽപ്പിച്ചു.

7.123.23

स तु तं प्रतिविव्याध पञ्चभिर्निशितैः शरैः ।
रुक्मपुङ्खैर्महेष्वासो गार्ध्रपत्रैरजिह्मगैः ॥ ७.१२३.२३ ॥

എന്നാൽ ആ മഹാധനുർധരൻ, സ്വർണ്ണത്തണ്ടും കഴുകൻ തൂവലുകളുമുള്ള, നേരെ പായുന്ന അഞ്ച് മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ അവനു പ്രത്യാക്രമണം നടത്തി.

7.123.24

सात्यकिं तु महाराज प्रहसन्निव भारत ।
दुःशासनस्त्रिभिर्विद्ध्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः ॥ ७.१२३.२४ ॥

മഹാരാജാവേ, ഭാരതാ, ദുശ്ശാസനൻ ചിരിക്കുന്നതുപോലെ സാത്യകിയെ മൂന്ന് അമ്പുകളാൽ തുളച്ച്, വീണ്ടും അഞ്ച് അമ്പുകളാൽ പ്രഹരിച്ചു.

7.123.25

शैनेयस्तव पुत्रं तु हत्वा पञ्चभिराशुगैः ।
धनुश्चास्य रणे छित्त्वा विस्मयन्नर्जुनं ययौ ॥ ७.१२३.२५ ॥

ശൈനേയൻ നിന്റെ പുത്രനെ അഞ്ച് വേഗ ശരങ്ങളാൽ പ്രഹരിച്ച്, യുദ്ധത്തിൽ അവന്റെ വില്ല് മുറിച്ച്, വിസ്മയിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അർജുനന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.

7.123.26

ततो दुःशासनः क्रुद्धो वृष्णिवीराय गच्छते ।
सर्वपारशवीं शक्तिं विससर्ज जिघांसया ॥ ७.१२३.२६ ॥

അപ്പോൾ കോപിച്ച ദുഃശാസനൻ പോകുന്ന വൃഷ്ണിവീരനുനേരെ കൊല്ലാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ സർവപാരശവീ ശക്തി എറിഞ്ഞു.

7.123.27

तां तु शक्तिं तदा घोरां तव पुत्रस्य सात्यकिः ।
चिच्छेद शतधा राजन्निशितैः कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.१२३.२७ ॥

രാജാവേ, അപ്പോൾ സാത്യകി നിന്റെ പുത്രന്റെ ആ ഭയങ്കര ശക്തിയെ കങ്കപ്പക്ഷിയുടെ തൂവലുള്ള മൂർച്ചയുള്ള ശരങ്ങളാൽ നൂറു കഷണങ്ങളായി മുറിച്ചു.

7.123.28

अथान्यद्धनुरादाय पुत्रस्तव जनेश्वर ।
सात्यकिं च शरैर्विद्ध्वा सिंहनादं ननाद च ॥ ७.१२३.२८ ॥

പിന്നെ, ജനേശ്വരാ, നിന്റെ പുത്രൻ മറ്റൊരു വില്ലെടുത്ത് സാത്യകിയെ ശരങ്ങളാൽ പ്രഹരിച്ച് സിംഹനാദം മുഴക്കി.

7.123.29

सात्यकिस्तु रणे क्रुद्धो मोहयित्वा सुतं तव ।
शरैरग्निशिखाकारैराजघान स्तनान्तरे ॥ ७.१२३.२९ ॥

എന്നാൽ യുദ്ധത്തിൽ കോപിച്ച സാത്യകി നിന്റെ പുത്രനെ മോഹിപ്പിച്ച്, അഗ്നിജ്വാലാരൂപമുള്ള ശരങ്ങളാൽ അവന്റെ മാറിന്റെ നടുവിൽ പ്രഹരിച്ചു.

7.123.30

त्रिभिरेव महाभागः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
सर्वायसैस्तीक्ष्णवक्त्रैः पुनर्विव्याध चाष्टभिः ॥ ७.१२३.३० ॥

ആ മഹാഭാഗൻ വളഞ്ഞ മുട്ടുകളുള്ള, പൂർണമായും ഇരുമ്പുകൊണ്ടുള്ള, മൂർച്ചയുള്ള മുഖങ്ങളുള്ള മൂന്ന് ശരങ്ങളാൽ, പിന്നെ എട്ടെണ്ണത്താൽ അവനെ തുളച്ചു.

7.123.31

दुःशासनस्तु विंशत्या सात्यकिं प्रत्यविध्यत ।
सात्वतोऽपि महाराज तं विव्याध स्तनान्तरे ॥ ७.१२३.३१ ॥

ദുഃശാസനൻ ഇരുപത് അമ്പുകൾകൊണ്ട് സാത്യകിയെ തിരിച്ചടിച്ചു. മഹാരാജാവേ, സാത്വതനും അവനെ മാറിന്റെ നടുവിൽ പ്രഹരിച്ചു.

7.123.32

त्रिभिरेव महाभागः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
ततोऽस्य वाहान्निशितैः शरैर्जघ्ने महारथः ॥ ७.१२३.३२ ॥

മഹാഭാഗ്യവാനായ ആ മഹാരഥൻ വളഞ്ഞ പർവങ്ങളുള്ള മൂന്ന് അമ്പുകൾകൊണ്ടുതന്നെ, പിന്നെ അവന്റെ കുതിരകളെ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് വീഴ്ത്തി.

7.123.33

सारथिं च सुराङ्क्रुद्धः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
धनुरेकेन भल्लेन हस्तावापं च पञ्चभिः ॥ ७.१२३.३३ ॥

അത്യന്തം കുപിതനായി, അവൻ വളഞ്ഞ പർവങ്ങളുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവന്റെ സാരഥിയെയും, ഒരു ഭല്ലംകൊണ്ട് വില്ലിനെയും, അഞ്ചെണ്ണംകൊണ്ട് കൈ സംരക്ഷണ കവചത്തെയും (വെട്ടി).

7.123.34

ध्वजं च रथशक्तिं च भल्लाभ्यां परमस्त्रिवित् ।
चिच्छेद विशिखैस्तीक्ष्णैस्तथोभौ पार्ष्णिसारथी ॥ ७.१२३.३४ ॥

പരമാസ്ത്രജ്ഞനായ അവൻ രണ്ട് ഭല്ലങ്ങൾകൊണ്ട് ധ്വജത്തെയും രഥശക്തിയെയും, മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് ഇരു പാർഷ്ണി-സാരഥികളെയും വെട്ടി.

7.123.35

स च्छिन्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः ।
त्रिगर्तसेनापतिना स्वरथेनापवाहितः ॥ ७.१२३.३५ ॥

വില്ലറ്റ്, രഥമില്ലാതെ, കുതിരകൾ വീണ്, സാരഥിയും കൊല്ലപ്പെട്ട്, ത്രിഗർത്തരുടെ സേനാപതി അവനെ സ്വന്തം രഥത്തിൽ കൊണ്ടുപോയി.

7.123.36

तमभिद्रुत्य शैनेयो मुहूर्तमिव भारत ।
न जघान महाबाहुर्भीमसेनवचः स्मरन् ॥ ७.१२३.३६ ॥

ഭാരതാ, അവന്റെ നേരെ കുതിച്ചെത്തിയ മഹാബാഹുവായ ശൈനേയൻ (സാത്യകി), ഭീമസേനന്റെ വാക്ക് ഓർത്ത്, ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും അവനെ വധിച്ചില്ല.

7.123.37

भीमसेनेन तु वधः सुतानां तव भारत ।
प्रतिज्ञातः सभामध्ये सर्वेषामेव संयुगे ॥ ७.१२३.३७ ॥

ഭരതവംശജാ, ഭീമസേനൻ സഭാമധ്യത്തിൽ എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽവെച്ച് യുദ്ധത്തിൽ അങ്ങയുടെ പുത്രന്മാരെ വധിക്കുമെന്ന് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തിരുന്നു.

7.123.38

ततो दुःशासनं जित्वा सात्यकिः संयुगे प्रभो ।
जगाम त्वरितो राजन्येन यातो धनञ्जयः ॥ ७.१२३.३८ ॥

പിന്നെ, പ്രഭോ, യുദ്ധത്തിൽ ദുഃശാസനനെ ജയിച്ച് സാത്യകി ധനഞ്ജയൻ പോയ വഴിയെ വേഗത്തിൽ പോയി.