மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.123.1
ततो दुःशासनो राजञ्शैनेयं समुपाद्रवत् ।
किरञ्शरसहस्राणि पर्जन्य इव वृष्टिमान् ॥ ७.१२३.१ ॥
அப்போது, அரசே, துச்சாசனன் சைனேயனை (சாத்யகியை) நோக்கிப் பாய்ந்தான்; மழை பொழியும் மேகம் போல ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளைச் சிதறினான்.
7.123.2
स विद्व्वा सात्यकिं षष्ट्या तथा षोडशभिः शरैः ।
नाकम्पयत्स्थितं युद्धे मैनाकमिव पर्वतम् ॥ ७.१२३.२ ॥
அவன் சாத்யகியை அறுபது மற்றும் பதினாறு அம்புகளால் துளைத்தான்; ஆனால் போரில் நிலைத்து நின்ற அவனை மைநாக மலையை அசைக்க முடியாததுபோல் அசைக்க முடியவில்லை.
7.123.3
तं तु दुःशासनः शूरः सायकैरावृणोद्भृशम् ।
रथव्रातेन महता नानादेशोद्भवेन च ॥ ७.१२३.३ ॥
ஆனால் வீரன் துச்சாசனன் அவனை அம்புகளால் முழுமையாக மூடினான்; பல நாடுகளிலிருந்து வந்த பெரும் தேர்ப்படையுடனும் அவனைச் சூழ்ந்தான்.
7.123.4
सर्वतो भरतश्रेष्ठ विसृजन्सायकान्बहून् ।
पर्जन्य इव घोषेण नादयन्वै दिशो दश ॥ ७.१२३.४ ॥
பரதரில் சிறந்தவனே, எல்லாப் பக்கங்களிலும் பல அம்புகளை விடுத்து, மேகத்தின் முழக்கம் போல் ஒலியால் பத்து திசைகளையும் எதிரொலிக்கச் செய்தவனாய்.
7.123.5
तमापतन्तमालोक्य सात्यकिः कौरवं रणे ।
अभिद्रुत्य महाबाहुश्छादयामास सायकैः ॥ ७.१२३.५ ॥
போரில் தன்னை நோக்கி வரும் அந்தக் கௌரவனைக் கண்ட பெரும்புயன் சாத்யகி, விரைந்து பாய்ந்து அம்புகளால் அவனை மறைத்தான்.
7.123.6
ते छाद्यमाना बाणौघैर्दुःशासनपुरोगमाः ।
प्राद्रवन्समरे भीतास्तव सैन्यस्य पश्यतः ॥ ७.१२३.६ ॥
அம்புப் பெருக்கால் மூடப்பட்டு, துச்சாசனனை முன்னணியாகக் கொண்ட அவர்கள் அஞ்சி, போரில், உமது படை பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் ஓடினர்.
7.123.7
तेषु द्रवत्सु राजेन्द्र पुत्रो दुःशानस्तव ।
तस्थौ व्यपेतभी राजन्सात्यकिं चार्दयच्छरैः ॥ ७.१२३.७ ॥
அரசர்களின் அரசே, அவர்கள் ஓடிக்கொண்டிருக்கையில் உமது மகன் துச்சாசனன் அச்சமின்றி நின்று, அம்புகளால் சாத்யகியைத் தாக்கினான்.
7.123.8
चतुर्भिर्वाजिनस्तस्य सारथिं च त्रिभिः शरैः ।
सात्यकिं च शतेनाजौ विद्ध्वा नादं मुमोच सः ॥ ७.१२३.८ ॥
அவன் நான்கு அம்புகளால் அவனது குதிரைகளையும், மூன்றால் தேரோட்டியையும், போரில் நூறு அம்புகளால் சாத்யகியையும் துளைத்து முழங்கினான்.
7.123.9
ततः क्रुद्धो महाराज माधवस्तस्य संयुगे ।
रथं सूतं ध्वजं तं च चक्रेऽदृश्यमजिह्मगैः ॥ ७.१२३.९ ॥
பின்னர், மகாராஜனே, போரில் கோபமடைந்த மாதவன் (சாத்யகி) அவனது தேர், தேரோட்டி, கொடி ஆகியவற்றை நேரான அம்புகளால் மறைத்தான்.
7.123.10
स तु दुःशासनं शूरं सायकैरावृणोद्भृशम् ।
मशकं समनुप्राप्तमूर्णनाभिरिवोर्णया ॥ ७.१२३.१० ॥
அவனோ வீரன் துச்சாசனனை அம்புகளால் முழுவதுமாக மூடினான், சிலந்தி தன் வலையால் அருகில் வந்த கொசுவை மூடுவது போல.
7.123.11
त्वरन्समावृणोद्बाणैर्दुःशासनममित्रजित् ।
दृष्ट्वा दुःशासनं राजा तथा शरशताचितम्। ॥ ७.१२३.११ ॥
எதிரிகளை வெல்பவன் விரைந்து அம்புகளால் துச்சாசனனை முழுவதுமாக மூடினான். அரசன் துச்சாசனன் நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளால் மூடப்பட்டிருப்பதைக் கண்டான்.
7.123.12
त्रिगर्तांश्चोदयामास युयुधानरथं प्रति ॥ ७.१२३.१२ ॥
அரசன் த்ரிகர்த்தர்களை யுயுதானனின் (சாத்யகியின்) தேரை நோக்கித் தூண்டினான்.
7.123.13
तेऽगच्छन्युयुधानस्य समीपं क्रुरकर्मणः ।
त्रिगर्तानां त्रिसाहस्रा रथा युद्धविशारदाः ॥ ७.१२३.१३ ॥
கொடுஞ்செயல் புரிந்த யுயுதானனின் அருகில் அவர்கள் சென்றனர்; போரில் திறமையான மூவாயிரம் திரிகர்த்தர்களின் தேர்கள்.
7.123.14
ते तु तं रथवंशेन महता पर्यवारयन् ।
स्थिरां कृत्वा मतिं युद्धे भूत्वा संशप्तका मिथः ॥ ७.१२३.१४ ॥
அவர்கள் பெரிய தேர்வரிசையால் அவனைச் சூழ்ந்தனர்; போரில் உறுதியான எண்ணம் கொண்டு, தங்களுக்குள் சபதம் செய்த சம்சப்தகர்களாக.
7.123.15
तेषां प्रयतमानानां शरवर्षाणि मुञ्चताम् ।
योधान्पञ्चशतान्मुख्यानग्र्यानीके व्यपोथयत् ॥ ७.१२३.१५ ॥
முயற்சி செய்து அம்பு மழை பொழிந்த அவர்கள், படையின் முன்னணியில் ஐநூறு முக்கிய வீரர்களை வீழ்த்தினர்.
7.123.16
तेऽपतन्निहतास्तूर्णं शिनिप्रवरसायकैः ।
महामारुतवेगेन भग्ना इव नगाद्द्रुमाः ॥ ७.१२३.१६ ॥
சினியின் சிறந்த வீரனின் அம்புகளால் அவர்கள் விரைவில் கொல்லப்பட்டு வீழ்ந்தனர்; பெரும் காற்றின் வேகத்தால் மலைகளிலிருந்து மரங்கள் ஒடிந்து விழுவது போல.
7.123.17
नागैश्च बहुधा च्छिन्नैर्ध्वजैश्चैव विशाम्पते ।
हयैश्च कनकापीडैः पतितैस्तत्र मेदिनी ॥ ७.१२३.१७ ॥
மக்கள் தலைவனே, அங்கே யானைகள், பலவாறு துண்டிக்கப்பட்ட கொடிகள், பொன் அலங்கார குதிரைகள் வீழ்ந்து கிடந்தன; பூமி அவற்றால் நிறைந்தது.
7.123.18
शैनेयशरसङ्कृत्तैः शोणितौघपरिप्लुतैः ।
अशोभत महाराज किंशुकैरिव पुष्पितैः ॥ ७.१२३.१८ ॥
பெருமன்னனே, சைனேயனின் அம்புகளால் வெட்டப்பட்டு இரத்த வெள்ளத்தில் நனைந்தவை பூத்த கிம்சுக மரங்களைப் போல் ஒளிர்ந்தன.
7.123.19
ते वध्यमानाः समरे युयुधानेन तावकाः ।
त्रातारं नाध्यगच्छन्त पङ्कमग्ना इव द्विपाः ॥ ७.१२३.१९ ॥
போரில் யுயுதானனால் கொல்லப்பட்ட உங்கள் வீரர்கள், சேற்றில் மூழ்கிய யானைகளைப் போல, காப்பவரை எங்கும் காணவில்லை.
7.123.20
ततस्ते पर्यवर्तन्त सर्वे द्रोणरथं प्रति ।
भयात्पतगराजस्य गर्तानीव महोरगाः ॥ ७.१२३.२० ॥
பின்னர் அவர்கள் அனைவரும் பறவையரசன் கருடனின் பயத்தால் பாம்புகள் குழிகளை நோக்கித் திரும்புவதுபோல், பயத்தால் துரோணரின் தேரை நோக்கித் திரும்பினர்.
7.123.21
हत्वा पञ्चशतान्योधाञ्छरैराशीविषोपमैः ।
प्रायात्स शनकैर्वीरो धनञ्जयरथं प्रति ॥ ७.१२३.२१ ॥
நச்சுப் பாம்புகளைப் போன்ற அம்புகளால் ஐந்நூறு வீரர்களைக் கொன்று, அந்த வீரன் மெல்ல தனஞ்சயனின் தேரை நோக்கிச் சென்றான்.
7.123.22
तं प्रयान्तं नरश्रेष्ठं पुत्रो दुःशासनस्तव ।
विव्याध नवभिस्तूर्णं शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१२३.२२ ॥
அந்த நரசிரேஷ்டன் முன்னேறிச் செல்லும்போது, உங்கள் மகன் துச்சாசனன் விரைவாக ஒன்பது வளைந்த முனை அம்புகளால் அவனைத் தாக்கினான்.
7.123.23
स तु तं प्रतिविव्याध पञ्चभिर्निशितैः शरैः ।
रुक्मपुङ्खैर्महेष्वासो गार्ध्रपत्रैरजिह्मगैः ॥ ७.१२३.२३ ॥
ஆனால் அந்த மகா வில்லாளி, பொன்னிறக் கணுக்களும் கழுகு இறகுகளும் கொண்ட, நேராகப் பாயும் ஐந்து கூர்மையான அம்புகளால் அவனுக்கு எதிர்த்தாக்குதல் செய்தான்.
7.123.24
सात्यकिं तु महाराज प्रहसन्निव भारत ।
दुःशासनस्त्रिभिर्विद्ध्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः ॥ ७.१२३.२४ ॥
மகாராஜனே, பாரதனே, துச்சாசனன் சிரிப்பது போல சாத்யகியை மூன்று அம்புகளால் துளைத்து, பின்னர் ஐந்து அம்புகளால் மீண்டும் தாக்கினான்.
7.123.25
शैनेयस्तव पुत्रं तु हत्वा पञ्चभिराशुगैः ।
धनुश्चास्य रणे छित्त्वा विस्मयन्नर्जुनं ययौ ॥ ७.१२३.२५ ॥
சைனேயன் உன் மகனை ஐந்து விரைவு அம்புகளால் தாக்கி, போரில் அவனது வில்லை வெட்டி, வியப்பூட்டியவாறு அர்ஜுனனிடம் சென்றான்.
7.123.26
ततो दुःशासनः क्रुद्धो वृष्णिवीराय गच्छते ।
सर्वपारशवीं शक्तिं विससर्ज जिघांसया ॥ ७.१२३.२६ ॥
பின்னர் கோபமுற்ற துஶ்சாசனன், செல்லும் விருஷ்ணி வீரனின் மீது கொல்லும் விருப்பத்துடன் சர்வபாரசவீ சக்தியை எறிந்தான்.
7.123.27
तां तु शक्तिं तदा घोरां तव पुत्रस्य सात्यकिः ।
चिच्छेद शतधा राजन्निशितैः कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.१२३.२७ ॥
ஓ அரசே, அப்போது சாத்யகி உன் மகனின் அந்த கொடிய சக்தியை கங்கப் பறவை இறகுள்ள கூரிய அம்புகளால் நூறு துண்டுகளாக வெட்டினான்.
7.123.28
अथान्यद्धनुरादाय पुत्रस्तव जनेश्वर ।
सात्यकिं च शरैर्विद्ध्वा सिंहनादं ननाद च ॥ ७.१२३.२८ ॥
பின்னர், ஓ மக்கள் தலைவனே, உன் மகன் மற்றொரு வில்லை எடுத்து சாத்யகியை அம்புகளால் துளைத்து சிங்க முழக்கம் செய்தான்.
7.123.29
सात्यकिस्तु रणे क्रुद्धो मोहयित्वा सुतं तव ।
शरैरग्निशिखाकारैराजघान स्तनान्तरे ॥ ७.१२३.२९ ॥
ஆனால் போரில் கோபமுற்ற சாத்யகி உன் மகனைத் திகைக்கச் செய்து, நெருப்புச் சுடர் போன்ற அம்புகளால் அவனது மார்பின் நடுவில் தாக்கினான்.
7.123.30
त्रिभिरेव महाभागः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
सर्वायसैस्तीक्ष्णवक्त्रैः पुनर्विव्याध चाष्टभिः ॥ ७.१२३.३० ॥
அந்தப் பெரும்பேறுள்ளவன் வளைந்த முடிச்சுகளுள்ள, முழுவதும் இரும்பாலான, கூர்முனை அம்புகள் மூன்றால், பின்னர் எட்டால் அவனைத் துளைத்தான்.
7.123.31
दुःशासनस्तु विंशत्या सात्यकिं प्रत्यविध्यत ।
सात्वतोऽपि महाराज तं विव्याध स्तनान्तरे ॥ ७.१२३.३१ ॥
துஃஷாசனன் இருபது அம்புகளால் சாத்யகியை எதிர்த்துத் தாக்கினான். மகாராஜனே, சாத்வதனும் அவனை மார்புக்கு நடுவில் தாக்கினான்.
7.123.32
त्रिभिरेव महाभागः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
ततोऽस्य वाहान्निशितैः शरैर्जघ्ने महारथः ॥ ७.१२३.३२ ॥
மகாபாக்கியவானான அந்த மகாரதன் வளைந்த கணுக்களுடைய மூன்று அம்புகளாலேயே, பின்னர் அவனுடைய குதிரைகளைக் கூரிய அம்புகளால் வீழ்த்தினான்.
7.123.33
सारथिं च सुराङ्क्रुद्धः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
धनुरेकेन भल्लेन हस्तावापं च पञ्चभिः ॥ ७.१२३.३३ ॥
மிகவும் கோபமடைந்து, அவன் வளைந்த கணுக்களுடைய அம்புகளால் அவனுடைய தேரோட்டியையும், ஒரு பல்லத்தால் வில்லையும், ஐந்தால் கை பாதுகாப்பையும் (தாக்கினான்).
7.123.34
ध्वजं च रथशक्तिं च भल्लाभ्यां परमस्त्रिवित् ।
चिच्छेद विशिखैस्तीक्ष्णैस्तथोभौ पार्ष्णिसारथी ॥ ७.१२३.३४ ॥
பரம அஸ்திரங்களை அறிந்தவன், இரண்டு பல்லங்களால் கொடியையும் தேரின் சக்தியையும் வெட்டினான்; கூரிய அம்புகளால் இரு பார்ஷ்ணி-சாரதிகளையும் வெட்டினான்.
7.123.35
स च्छिन्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः ।
त्रिगर्तसेनापतिना स्वरथेनापवाहितः ॥ ७.१२३.३५ ॥
வில் அறுபட்டு, தேரின்றி, குதிரைகள் வீழ்ந்து, சாரதியும் கொல்லப்பட்டு, அவன் திரிகர்த்தர்களின் படைத்தலைவனால் தனது சொந்த தேரில் கொண்டு செல்லப்பட்டான்.
7.123.36
तमभिद्रुत्य शैनेयो मुहूर्तमिव भारत ।
न जघान महाबाहुर्भीमसेनवचः स्मरन् ॥ ७.१२३.३६ ॥
பாரதனே, அவனை நோக்கி விரைந்து சென்ற மகாபாகு சைனேயன் (சாத்யகி), பீமசேனனின் சொல்லை நினைத்து, ஒரு கணம் போல் கூட அவனைக் கொல்லவில்லை.
7.123.37
भीमसेनेन तु वधः सुतानां तव भारत ।
प्रतिज्ञातः सभामध्ये सर्वेषामेव संयुगे ॥ ७.१२३.३७ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே, பீமசேனன் சபையின் நடுவே அனைவரின் முன்னிலையிலும் போரில் உமது புதல்வர்களைக் கொல்வதாக சபதம் செய்திருந்தான்.
7.123.38
ततो दुःशासनं जित्वा सात्यकिः संयुगे प्रभो ।
जगाम त्वरितो राजन्येन यातो धनञ्जयः ॥ ७.१२३.३८ ॥
பின்னர், ஐயனே, போரில் துச்சாசனனை வென்ற சாத்யகி விரைவாக தனஞ்சயன் சென்ற இடத்திற்குச் சென்றான்.