ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.123.1
ततो दुःशासनो राजञ्शैनेयं समुपाद्रवत् ।
किरञ्शरसहस्राणि पर्जन्य इव वृष्टिमान् ॥ ७.१२३.१ ॥
ଏବେ, ହେ ରାଜନ୍, ଦୁଃଶାସନ ଶୈନେୟ (ସାତ୍ୟକି) ଉପରେ ଧାଇଁଲା; ବର୍ଷା କରୁଥିବା ମେଘ ପରି ହଜାର ହଜାର ବାଣ ବର୍ଷାଇଲା।
7.123.2
स विद्व्वा सात्यकिं षष्ट्या तथा षोडशभिः शरैः ।
नाकम्पयत्स्थितं युद्धे मैनाकमिव पर्वतम् ॥ ७.१२३.२ ॥
ସେ ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ଷାଠିଏ ଓ ଷୋଳଟି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲା; କିନ୍ତୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଟଳ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ତାଙ୍କୁ ମୈନାକ ପର୍ବତ ପରି ସେ ଟଳାଇ ପାରିଲା ନାହିଁ।
7.123.3
तं तु दुःशासनः शूरः सायकैरावृणोद्भृशम् ।
रथव्रातेन महता नानादेशोद्भवेन च ॥ ७.१२३.३ ॥
କିନ୍ତୁ ଶୂର ଦୁଃଶାସନ ତାଙ୍କୁ ବାଣରେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଢାଙ୍କି ଦେଲା; ବିଭିନ୍ନ ଦେଶରୁ ଆସିଥିବା ବିଶାଳ ରଥ-ସମୂହ ସହ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ଦେଲା।
7.123.4
सर्वतो भरतश्रेष्ठ विसृजन्सायकान्बहून् ।
पर्जन्य इव घोषेण नादयन्वै दिशो दश ॥ ७.१२३.४ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଚାରିପଟରୁ ଅନେକ ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କରି, ମେଘଗର୍ଜନ ପରି ଘୋଷରେ ଦଶ ଦିଗ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ କରି।
7.123.5
तमापतन्तमालोक्य सात्यकिः कौरवं रणे ।
अभिद्रुत्य महाबाहुश्छादयामास सायकैः ॥ ७.१२३.५ ॥
ରଣରେ ନିଜ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁ ଆସୁଥିବା ସେ କୌରବକୁ ଦେଖି ମହାବାହୁ ସାତ୍ୟକି ଧାଇଁ ଯାଇ ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ଢାଙ୍କି ଦେଲେ।
7.123.6
ते छाद्यमाना बाणौघैर्दुःशासनपुरोगमाः ।
प्राद्रवन्समरे भीतास्तव सैन्यस्य पश्यतः ॥ ७.१२३.६ ॥
ବାଣ ପ୍ରବାହରେ ଢାଙ୍କି ହୋଇ, ଦୁଃଶାସନଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ସେମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ରଣରୁ ପଳାଇଲେ — ଆପଣଙ୍କ ସୈନ୍ୟ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ।
7.123.7
तेषु द्रवत्सु राजेन्द्र पुत्रो दुःशानस्तव ।
तस्थौ व्यपेतभी राजन्सात्यकिं चार्दयच्छरैः ॥ ७.१२३.७ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ସେମାନେ ପଳାଉଥିବା ବେଳେ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦୁଃଶାସନ ନିର୍ଭୟରେ ଠିଆ ହୋଇ ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ବାଣରେ ଆଘାତ କଲେ।
7.123.8
चतुर्भिर्वाजिनस्तस्य सारथिं च त्रिभिः शरैः ।
सात्यकिं च शतेनाजौ विद्ध्वा नादं मुमोच सः ॥ ७.१२३.८ ॥
ସେ ଚାରି ବାଣରେ ତାଙ୍କ ଘୋଡ଼ା, ତିନିରେ ସାରଥି ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶହେ ବାଣରେ ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କରି ସିଂହନାଦ କଲେ।
7.123.9
ततः क्रुद्धो महाराज माधवस्तस्य संयुगे ।
रथं सूतं ध्वजं तं च चक्रेऽदृश्यमजिह्मगैः ॥ ७.१२३.९ ॥
ତା'ପରେ ହେ ମହାରାଜ, ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ମାଧବ (ସାତ୍ୟକି) ସିଧା ବାଣରେ ତାଙ୍କ ରଥ, ସାରଥି ଓ ଧ୍ୱଜା ଅଦୃଶ୍ୟ କରିଦେଲେ।
7.123.10
स तु दुःशासनं शूरं सायकैरावृणोद्भृशम् ।
मशकं समनुप्राप्तमूर्णनाभिरिवोर्णया ॥ ७.१२३.१० ॥
ସେ ଶୂର ଦୁଃଶାସନଙ୍କୁ ବାଣରେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଆବୃତ କଲେ, ଯେପରି ମାଙ୍କଡ଼ସାଳ ନିଜ ଜାଲରେ ନିକଟକୁ ଆସିଥିବା ମଶାକୁ ଆବୃତ କରେ।
7.123.11
त्वरन्समावृणोद्बाणैर्दुःशासनममित्रजित् ।
दृष्ट्वा दुःशासनं राजा तथा शरशताचितम्। ॥ ७.१२३.११ ॥
ଶତ୍ରୁଜିତ ଶୀଘ୍ର ବାଣରେ ଦୁଃଶାସନଙ୍କୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଆବୃତ କଲେ। ଶହ ଶହ ବାଣରେ ଆବୃତ ଦୁଃଶାସନଙ୍କୁ ଦେଖି ରାଜା—
7.123.12
त्रिगर्तांश्चोदयामास युयुधानरथं प्रति ॥ ७.१२३.१२ ॥
ରାଜା ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତମାନଙ୍କୁ ଯୁଯୁଧାନ (ସାତ୍ୟକି)ଙ୍କ ରଥ ଆଡ଼କୁ ପ୍ରେରଣ କଲେ।
7.123.13
तेऽगच्छन्युयुधानस्य समीपं क्रुरकर्मणः ।
त्रिगर्तानां त्रिसाहस्रा रथा युद्धविशारदाः ॥ ७.१२३.१३ ॥
କ୍ରୂରକର୍ମା ଯୁଯୁଧାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ସେମାନେ ଗଲେ; ଯୁଦ୍ଧନିପୁଣ ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତଙ୍କ ତିନି ହଜାର ରଥ।
7.123.14
ते तु तं रथवंशेन महता पर्यवारयन् ।
स्थिरां कृत्वा मतिं युद्धे भूत्वा संशप्तका मिथः ॥ ७.१२३.१४ ॥
ସେମାନେ ମହାନ ରଥପଂକ୍ତିରେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ଦେଲେ; ଯୁଦ୍ଧରେ ସ୍ଥିର ସଂକଳ୍ପ କରି, ପରସ୍ପର ଶପଥ କରିଥିବା ସଂଶପ୍ତକ ହୋଇ।
7.123.15
तेषां प्रयतमानानां शरवर्षाणि मुञ्चताम् ।
योधान्पञ्चशतान्मुख्यानग्र्यानीके व्यपोथयत् ॥ ७.१२३.१५ ॥
ପ୍ରୟାସ କରି ଶରବର୍ଷଣ କରୁଥିବା ସେମାନେ ସେନାର ଅଗ୍ରଭାଗରେ ପାଞ୍ଚଶହ ପ୍ରମୁଖ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କୁ ପକାଇଲେ।
7.123.16
तेऽपतन्निहतास्तूर्णं शिनिप्रवरसायकैः ।
महामारुतवेगेन भग्ना इव नगाद्द्रुमाः ॥ ७.१२३.१६ ॥
ଶିନି-ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ବାଣରେ ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ନିହତ ହୋଇ ପଡ଼ିଗଲେ; ମହାବାୟୁର ବେଗରେ ପର୍ବତରୁ ଗଛ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିବା ପରି।
7.123.17
नागैश्च बहुधा च्छिन्नैर्ध्वजैश्चैव विशाम्पते ।
हयैश्च कनकापीडैः पतितैस्तत्र मेदिनी ॥ ७.१२३.१७ ॥
ହେ ପ୍ରଜାପତି, ସେଠାରେ ହାତୀ, ବହୁପ୍ରକାରେ କଟା ଯାଇଥିବା ଧ୍ୱଜା ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସାଜରେ ସଜ୍ଜିତ ଘୋଡ଼ା ପଡ଼ିଥିଲେ; ପୃଥିବୀ ସେମାନଙ୍କରେ ଭରିଗଲା।
7.123.18
शैनेयशरसङ्कृत्तैः शोणितौघपरिप्लुतैः ।
अशोभत महाराज किंशुकैरिव पुष्पितैः ॥ ७.१२३.१८ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଶୈନେୟଙ୍କ ବାଣରେ କଟା ଯାଇ ରକ୍ତସ୍ରୋତରେ ଭିଜି ସେମାନେ ଫୁଲ ଫୁଟିଥିବା କିଂଶୁକ ଗଛ ପରି ଶୋଭିଲେ।
7.123.19
ते वध्यमानाः समरे युयुधानेन तावकाः ।
त्रातारं नाध्यगच्छन्त पङ्कमग्ना इव द्विपाः ॥ ७.१२३.१९ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୁଯୁଧାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ ହେଉଥିବା ଆପଣଙ୍କ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ, ପଙ୍କରେ ପୋତି ହୋଇଥିବା ହାତୀ ପରି, କୌଣସି ରକ୍ଷକ ପାଇଲେ ନାହିଁ।
7.123.20
ततस्ते पर्यवर्तन्त सर्वे द्रोणरथं प्रति ।
भयात्पतगराजस्य गर्तानीव महोरगाः ॥ ७.१२३.२० ॥
ତା'ପରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଗରୁଡ଼ର ଭୟରେ ମହାସର୍ପମାନେ ଗର୍ତ୍ତ ଆଡ଼କୁ ଯିବା ପରି, ଭୟରେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ରଥ ଆଡ଼କୁ ଫେରିଲେ।
7.123.21
हत्वा पञ्चशतान्योधाञ्छरैराशीविषोपमैः ।
प्रायात्स शनकैर्वीरो धनञ्जयरथं प्रति ॥ ७.१२३.२१ ॥
ବିଷଧର ସର୍ପ ପରି ବାଣରେ ପାଞ୍ଚଶହ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କୁ ବଧ କରି, ସେହି ବୀର ଧୀରେ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ରଥ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।
7.123.22
तं प्रयान्तं नरश्रेष्ठं पुत्रो दुःशासनस्तव ।
विव्याध नवभिस्तूर्णं शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१२३.२२ ॥
ସେହି ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଗକୁ ଯାଉଥିବା ବେଳେ, ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦୁଃଶାସନ ଶୀଘ୍ର ନଅଟି ନଇଥିବା ମୁନ ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ।
7.123.23
स तु तं प्रतिविव्याध पञ्चभिर्निशितैः शरैः ।
रुक्मपुङ्खैर्महेष्वासो गार्ध्रपत्रैरजिह्मगैः ॥ ७.१२३.२३ ॥
କିନ୍ତୁ ସେହି ମହାଧନୁର୍ଧର ସୁନାପୁଚ୍ଛ ଓ ଶାଗୁଣା ପାଖରେ ଥିବା, ସିଧା ଉଡ଼ୁଥିବା ପାଞ୍ଚଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟାଘାତ କଲେ।
7.123.24
सात्यकिं तु महाराज प्रहसन्निव भारत ।
दुःशासनस्त्रिभिर्विद्ध्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः ॥ ७.१२३.२४ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ହେ ଭରତ, ଦୁଃଶାସନ ଯେପରି ହସି ହସି ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ତିନି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କରି ପୁଣି ପାଞ୍ଚ ବାଣରେ ଆଘାତ କଲେ।
7.123.25
शैनेयस्तव पुत्रं तु हत्वा पञ्चभिराशुगैः ।
धनुश्चास्य रणे छित्त्वा विस्मयन्नर्जुनं ययौ ॥ ७.१२३.२५ ॥
ଶୈନେୟ ତୁମ ପୁତ୍ରକୁ ପାଞ୍ଚଟି ଦ୍ରୁତ ବାଣରେ ଆଘାତ କରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ତାର ଧନୁ କାଟି, ବିସ୍ମୟ ସୃଷ୍ଟି କରି ଅର୍ଜୁନ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
7.123.26
ततो दुःशासनः क्रुद्धो वृष्णिवीराय गच्छते ।
सर्वपारशवीं शक्तिं विससर्ज जिघांसया ॥ ७.१२३.२६ ॥
ତାପରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଦୁଃଶାସନ ଯାଉଥିବା ବୃଷ୍ଣିବୀର ଉପରେ ହତ୍ୟା ଇଚ୍ଛାରେ ସର୍ବପାରଶବୀ ଶକ୍ତି ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.123.27
तां तु शक्तिं तदा घोरां तव पुत्रस्य सात्यकिः ।
चिच्छेद शतधा राजन्निशितैः कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.१२३.२७ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେତେବେଳେ ସାତ୍ୟକି ତୁମ ପୁତ୍ରର ସେହି ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ କଙ୍କପକ୍ଷୀ ପଖାଥିବା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଶହେ ଖଣ୍ଡ କରି କାଟିଦେଲେ।
7.123.28
अथान्यद्धनुरादाय पुत्रस्तव जनेश्वर ।
सात्यकिं च शरैर्विद्ध्वा सिंहनादं ननाद च ॥ ७.१२३.२८ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ଜନେଶ୍ୱର, ତୁମ ପୁତ୍ର ଅନ୍ୟ ଏକ ଧନୁ ନେଇ ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ବାଣରେ ବିନ୍ଧି ସିଂହନାଦ କଲେ।
7.123.29
सात्यकिस्तु रणे क्रुद्धो मोहयित्वा सुतं तव ।
शरैरग्निशिखाकारैराजघान स्तनान्तरे ॥ ७.१२३.२९ ॥
କିନ୍ତୁ ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ସାତ୍ୟକି ତୁମ ପୁତ୍ରକୁ ମୋହିତ କରି ଅଗ୍ନିଶିଖା ପରି ବାଣରେ ତାର ଛାତି ମଝିରେ ଆଘାତ କଲେ।
7.123.30
त्रिभिरेव महाभागः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
सर्वायसैस्तीक्ष्णवक्त्रैः पुनर्विव्याध चाष्टभिः ॥ ७.१२३.३० ॥
ସେହି ମହାଭାଗ ବଙ୍କା ଗଣ୍ଠିଥିବା, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲୁହାର, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ମୁଖ ତିନିଟି ବାଣରେ, ପୁଣି ଆଠଟି ବାଣରେ ତାକୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.123.31
दुःशासनस्तु विंशत्या सात्यकिं प्रत्यविध्यत ।
सात्वतोऽपि महाराज तं विव्याध स्तनान्तरे ॥ ७.१२३.३१ ॥
ଦୁଃଶାସନ ବିଂଶତି ବାଣରେ ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ପ୍ରତିବିଦ୍ଧ କଲେ। ହେ ମହାରାଜ, ସାତ୍ୱତ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ବକ୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.123.32
त्रिभिरेव महाभागः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
ततोऽस्य वाहान्निशितैः शरैर्जघ्ने महारथः ॥ ७.१२३.३२ ॥
ମହାଭାଗ୍ୟବାନ୍ ସେହି ମହାରଥୀ ବଙ୍କା ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ତିନି ବାଣରେ ପୁଣି ତାଙ୍କ ଘୋଡାମାନଙ୍କୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ବଧ କଲେ।
7.123.33
सारथिं च सुराङ्क्रुद्धः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
धनुरेकेन भल्लेन हस्तावापं च पञ्चभिः ॥ ७.१२३.३३ ॥
ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ସେ ବଙ୍କା ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ବାଣରେ ତାଙ୍କ ସାରଥିକୁ, ଗୋଟିଏ ଭଲ୍ଲରେ ଧନୁକୁ ଏବଂ ପାଞ୍ଚଟିରେ ହାତ-ରକ୍ଷା ଆବରଣକୁ (କାଟିଲେ)।
7.123.34
ध्वजं च रथशक्तिं च भल्लाभ्यां परमस्त्रिवित् ।
चिच्छेद विशिखैस्तीक्ष्णैस्तथोभौ पार्ष्णिसारथी ॥ ७.१२३.३४ ॥
ପରମ ଅସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ସେ ଦୁଇ ଭଲ୍ଲରେ ଧ୍ୱଜ ଓ ରଥଶକ୍ତିକୁ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଦୁଇ ପାର୍ଷ୍ଣି-ସାରଥିଙ୍କୁ ଛେଦନ କଲେ।
7.123.35
स च्छिन्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः ।
त्रिगर्तसेनापतिना स्वरथेनापवाहितः ॥ ७.१२३.३५ ॥
ଧନୁ ଛିନ୍ନ, ରଥହୀନ, ଘୋଡା ହତ, ସାରଥି ମଧ୍ୟ ହତ ହୋଇ, ତ୍ରିଗର୍ତ ସେନାପତି ତାଙ୍କୁ ନିଜ ରଥରେ ଅପସାରଣ କଲେ।
7.123.36
तमभिद्रुत्य शैनेयो मुहूर्तमिव भारत ।
न जघान महाबाहुर्भीमसेनवचः स्मरन् ॥ ७.१२३.३६ ॥
ହେ ଭାରତ, ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁ ଯାଇ ମହାବାହୁ ଶୈନେୟ (ସାତ୍ୟକି) ଭୀମସେନଙ୍କ ବାକ୍ୟ ସ୍ମରଣ କରି ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ବଧ କଲେ ନାହିଁ।
7.123.37
भीमसेनेन तु वधः सुतानां तव भारत ।
प्रतिज्ञातः सभामध्ये सर्वेषामेव संयुगे ॥ ७.१२३.३७ ॥
ହେ ଭରତବଂଶଧର, ଭୀମସେନ ସଭାମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବାର ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲେ।
7.123.38
ततो दुःशासनं जित्वा सात्यकिः संयुगे प्रभो ।
जगाम त्वरितो राजन्येन यातो धनञ्जयः ॥ ७.१२३.३८ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୁଃଶାସନଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରି ସାତ୍ୟକି ଶୀଘ୍ର ଧନଞ୍ଜୟ (ଅର୍ଜୁନ) ଯେଉଁଠାକୁ ଯାଇଥିଲେ ସେଠାକୁ ଗଲେ।