Mahābhārata · Adhyāya 7.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.123.1
ततो दुःशासनो राजञ्शैनेयं समुपाद्रवत् ।
किरञ्शरसहस्राणि पर्जन्य इव वृष्टिमान् ॥ ७.१२३.१ ॥
Da stürmte, o König, Duḥśāsana auf Śaineya (Sātyaki) los und verstreute Tausende von Pfeilen wie eine regenbringende Wolke.
7.123.2
स विद्व्वा सात्यकिं षष्ट्या तथा षोडशभिः शरैः ।
नाकम्पयत्स्थितं युद्धे मैनाकमिव पर्वतम् ॥ ७.१२३.२ ॥
Nachdem er Sātyaki mit sechzig und sechzehn Pfeilen durchbohrt hatte, konnte er ihn nicht erschüttern, der im Kampf standhaft stand, wie man den Berg Mainaka nicht erschüttern kann.
7.123.3
तं तु दुःशासनः शूरः सायकैरावृणोद्भृशम् ।
रथव्रातेन महता नानादेशोद्भवेन च ॥ ७.१२३.३ ॥
Doch der tapfere Duḥśāsana bedeckte ihn gründlich mit Pfeilen und umzingelte ihn mit einer großen Schar von Streitwagen aus vielen Ländern.
7.123.4
सर्वतो भरतश्रेष्ठ विसृजन्सायकान्बहून् ।
पर्जन्य इव घोषेण नादयन्वै दिशो दश ॥ ७.१२३.४ ॥
O Bester der Bharatas, der von allen Seiten viele Pfeile entsendet und die zehn Richtungen mit einem Donnern wie Wolkengrollen erschallen lässt.
7.123.5
तमापतन्तमालोक्य सात्यकिः कौरवं रणे ।
अभिद्रुत्य महाबाहुश्छादयामास सायकैः ॥ ७.१२३.५ ॥
Als er den Kaurava im Kampf auf sich zustürmen sah, stürmte der starkarmige Sātyaki vor und bedeckte ihn mit Pfeilen.
7.123.6
ते छाद्यमाना बाणौघैर्दुःशासनपुरोगमाः ।
प्राद्रवन्समरे भीतास्तव सैन्यस्य पश्यतः ॥ ७.१२३.६ ॥
Von einer Flut von Pfeilen bedeckt, Duḥśāsana an der Spitze, flohen sie verängstigt aus der Schlacht, während euer Heer zusah.
7.123.7
तेषु द्रवत्सु राजेन्द्र पुत्रो दुःशानस्तव ।
तस्थौ व्यपेतभी राजन्सात्यकिं चार्दयच्छरैः ॥ ७.१२३.७ ॥
O Herr der Könige, als sie flohen, stand dein Sohn Duḥśāsana furchtlos da und begann, Sātyaki mit Pfeilen zu treffen.
7.123.8
चतुर्भिर्वाजिनस्तस्य सारथिं च त्रिभिः शरैः ।
सात्यकिं च शतेनाजौ विद्ध्वा नादं मुमोच सः ॥ ७.१२३.८ ॥
Nachdem er seine Pferde mit vier Pfeilen, seinen Wagenlenker mit drei und Sātyaki selbst im Kampf mit hundert durchbohrt hatte, stieß er ein Gebrüll aus.
7.123.9
ततः क्रुद्धो महाराज माधवस्तस्य संयुगे ।
रथं सूतं ध्वजं तं च चक्रेऽदृश्यमजिह्मगैः ॥ ७.१२३.९ ॥
Da machte Mādhava (Sātyaki), o großer König, im Kampf zornentbrannt, seinen Wagen, Wagenlenker und sein Banner mit geraden Pfeilen unsichtbar.
7.123.10
स तु दुःशासनं शूरं सायकैरावृणोद्भृशम् ।
मशकं समनुप्राप्तमूर्णनाभिरिवोर्णया ॥ ७.१२३.१० ॥
Er bedeckte den tapferen Duḥśāsana vollständig mit Pfeilen, wie eine Spinne eine Mücke, die ihr nahe gekommen ist, mit ihrem Netz bedeckt.
7.123.11
त्वरन्समावृणोद्बाणैर्दुःशासनममित्रजित् ।
दृष्ट्वा दुःशासनं राजा तथा शरशताचितम्। ॥ ७.१२३.११ ॥
Der Bezwinger der Feinde bedeckte Duḥśāsana eilig vollständig mit Pfeilen. Als der König Duḥśāsana so von hunderten Pfeilen bedeckt sah, —
7.123.12
त्रिगर्तांश्चोदयामास युयुधानरथं प्रति ॥ ७.१२३.१२ ॥
Der König trieb die Trigarta gegen den Wagen des Yuyudhāna (Sātyaki) an.
7.123.13
तेऽगच्छन्युयुधानस्य समीपं क्रुरकर्मणः ।
त्रिगर्तानां त्रिसाहस्रा रथा युद्धविशारदाः ॥ ७.१२३.१३ ॥
Sie gingen zu Yuyudhāna, dem Grausamen: dreitausend Wagen der Trigartas, im Kampf erfahren.
7.123.14
ते तु तं रथवंशेन महता पर्यवारयन् ।
स्थिरां कृत्वा मतिं युद्धे भूत्वा संशप्तका मिथः ॥ ७.१२३.१४ ॥
Sie umzingelten ihn mit einer großen Wagenreihe, fest entschlossen zum Kampf, als Saṃśaptakas, durch Eid miteinander verbunden.
7.123.15
तेषां प्रयतमानानां शरवर्षाणि मुञ्चताम् ।
योधान्पञ्चशतान्मुख्यानग्र्यानीके व्यपोथयत् ॥ ७.१२३.१५ ॥
Während sie sich bemühten und Pfeilregen niedergehen ließen, zerschmetterten sie fünfhundert führende Krieger an der Spitze des Heeres.
7.123.16
तेऽपतन्निहतास्तूर्णं शिनिप्रवरसायकैः ।
महामारुतवेगेन भग्ना इव नगाद्द्रुमाः ॥ ७.१२३.१६ ॥
Rasch von den Pfeilen des Besten der Śinis erschlagen, fielen sie, wie Bäume, die von den Bergen durch die Gewalt eines großen Windes gebrochen werden.
7.123.17
नागैश्च बहुधा च्छिन्नैर्ध्वजैश्चैव विशाम्पते ।
हयैश्च कनकापीडैः पतितैस्तत्र मेदिनी ॥ ७.१२३.१७ ॥
Dort lagen, o Herr des Volkes, Elefanten, auf vielerlei Weise zerschnittene Banner und mit Gold geschmückte Pferde gefallen, und die Erde war mit ihnen bedeckt.
7.123.18
शैनेयशरसङ्कृत्तैः शोणितौघपरिप्लुतैः ।
अशोभत महाराज किंशुकैरिव पुष्पितैः ॥ ७.१२३.१८ ॥
Von den Pfeilen des Śainya zerschnitten, in Blutströmen getränkt, leuchteten sie, o großer König, wie Kiṃśuka-Bäume in voller Blüte.
7.123.19
ते वध्यमानाः समरे युयुधानेन तावकाः ।
त्रातारं नाध्यगच्छन्त पङ्कमग्ना इव द्विपाः ॥ ७.१२३.१९ ॥
Eure Männer, im Kampf von Yuyudhāna erschlagen, fanden keinen Beschützer, wie Elefanten, die im Schlamm versinken.
7.123.20
ततस्ते पर्यवर्तन्त सर्वे द्रोणरथं प्रति ।
भयात्पतगराजस्य गर्तानीव महोरगाः ॥ ७.१२३.२० ॥
Da wandten sich alle in Furcht zu Droṇas Wagen zurück, wie große Schlangen aus Furcht vor dem König der Vögel in ihre Erdlöcher fliehen.
7.123.21
हत्वा पञ्चशतान्योधाञ्छरैराशीविषोपमैः ।
प्रायात्स शनकैर्वीरो धनञ्जयरथं प्रति ॥ ७.१२३.२१ ॥
Nachdem er fünfhundert Krieger mit Pfeilen wie giftigen Schlangen erschlagen hatte, ging dieser Held langsam auf Dhanañjayas Wagen zu.
7.123.22
तं प्रयान्तं नरश्रेष्ठं पुत्रो दुःशासनस्तव ।
विव्याध नवभिस्तूर्णं शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१२३.२२ ॥
Als jener Beste der Männer vorrückte, traf ihn Euer Sohn Duḥśāsana schnell mit neun Pfeilen mit gebogenen Spitzen.
7.123.23
स तु तं प्रतिविव्याध पञ्चभिर्निशितैः शरैः ।
रुक्मपुङ्खैर्महेष्वासो गार्ध्रपत्रैरजिह्मगैः ॥ ७.१२३.२३ ॥
Doch jener große Bogenschütze erwiderte mit fünf scharfen Pfeilen, mit goldenen Schäften und Geierfedern, die geradeaus flogen.
7.123.24
सात्यकिं तु महाराज प्रहसन्निव भारत ।
दुःशासनस्त्रिभिर्विद्ध्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः ॥ ७.१२३.२४ ॥
Doch Duḥśāsana, wie lachend, o großer König, o Bhārata, durchbohrte Sātyaki mit drei Pfeilen und traf ihn dann erneut mit fünf.
7.123.25
शैनेयस्तव पुत्रं तु हत्वा पञ्चभिराशुगैः ।
धनुश्चास्य रणे छित्त्वा विस्मयन्नर्जुनं ययौ ॥ ७.१२३.२५ ॥
Śainēya traf deinen Sohn mit fünf schnellen Pfeilen, zerbrach im Kampf dessen Bogen und zog, alle verwundernd, weiter zu Arjuna.
7.123.26
ततो दुःशासनः क्रुद्धो वृष्णिवीराय गच्छते ।
सर्वपारशवीं शक्तिं विससर्ज जिघांसया ॥ ७.१२३.२६ ॥
Da schleuderte der zornige Duḥśāsana die Sarvapāraśavī-Lanze auf den Vṛṣṇi-Helden, der sich entfernte, in dem Wunsch, ihn zu töten.
7.123.27
तां तु शक्तिं तदा घोरां तव पुत्रस्य सात्यकिः ।
चिच्छेद शतधा राजन्निशितैः कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.१२३.२७ ॥
Da, o König, zerschnitt Sātyaki jene schreckliche Lanze deines Sohnes mit scharfen, mit Kaṅka-Federn besetzten Pfeilen in hundert Stücke.
7.123.28
अथान्यद्धनुरादाय पुत्रस्तव जनेश्वर ।
सात्यकिं च शरैर्विद्ध्वा सिंहनादं ननाद च ॥ ७.१२३.२८ ॥
Dann, o Herr der Menschen, nahm dein Sohn einen anderen Bogen, durchbohrte Sātyaki mit Pfeilen und ließ ein Löwengebrüll erschallen.
7.123.29
सात्यकिस्तु रणे क्रुद्धो मोहयित्वा सुतं तव ।
शरैरग्निशिखाकारैराजघान स्तनान्तरे ॥ ७.१२३.२९ ॥
Doch Sātyaki, im Kampf zornig, verwirrte deinen Sohn und traf ihn mitten in die Brust mit Pfeilen in Form von Feuerzungen.
7.123.30
त्रिभिरेव महाभागः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
सर्वायसैस्तीक्ष्णवक्त्रैः पुनर्विव्याध चाष्टभिः ॥ ७.१२३.३० ॥
Jener Hochgesegnete durchbohrte ihn mit drei Pfeilen aus reinem Eisen, mit gebogenen Gelenken und scharfen Spitzen, und dann wieder mit acht.
7.123.31
दुःशासनस्तु विंशत्या सात्यकिं प्रत्यविध्यत ।
सात्वतोऽपि महाराज तं विव्याध स्तनान्तरे ॥ ७.१२३.३१ ॥
Duḥśāsana durchbohrte Sātyaki im Gegenzug mit zwanzig Pfeilen. Großer König, auch der Sātvata durchbohrte ihn zwischen den Brüsten.
7.123.32
त्रिभिरेव महाभागः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
ततोऽस्य वाहान्निशितैः शरैर्जघ्ने महारथः ॥ ७.१२३.३२ ॥
Mit nur drei Pfeilen mit gebogenen Knoten erschlug dieser hochgesegnete große Wagenkämpfer danach seine Pferde mit scharfen Pfeilen.
7.123.33
सारथिं च सुराङ्क्रुद्धः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
धनुरेकेन भल्लेन हस्तावापं च पञ्चभिः ॥ ७.१२३.३३ ॥
Im höchsten Zorn traf er den Wagenlenker mit Pfeilen mit gebogenen Knoten, den Bogen mit einem Bhalla-Pfeil und den Armschutz mit fünf.
7.123.34
ध्वजं च रथशक्तिं च भल्लाभ्यां परमस्त्रिवित् ।
चिच्छेद विशिखैस्तीक्ष्णैस्तथोभौ पार्ष्णिसारथी ॥ ७.१२३.३४ ॥
Als Kenner der höchsten Waffen durchschnitt er Banner und Wagenlanze mit zwei Bhalla-Pfeilen und beide Radwächter mit scharfen Pfeilen.
7.123.35
स च्छिन्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः ।
त्रिगर्तसेनापतिना स्वरथेनापवाहितः ॥ ७.१२३.३५ ॥
Mit zerbrochenem Bogen, ohne Wagen, seine Pferde erschlagen und sein Wagenlenker erschlagen, wurde er vom Heerführer der Trigarta auf dessen eigenem Wagen davongetragen.
7.123.36
तमभिद्रुत्य शैनेयो मुहूर्तमिव भारत ।
न जघान महाबाहुर्भीमसेनवचः स्मरन् ॥ ७.१२३.३६ ॥
O Bhārata, der großarmige Śaineya (Sātyaki) stürmte auf ihn zu, erinnerte sich an die Worte Bhīmasenas und erschlug ihn nicht, nicht einmal für einen Augenblick.
7.123.37
भीमसेनेन तु वधः सुतानां तव भारत ।
प्रतिज्ञातः सभामध्ये सर्वेषामेव संयुगे ॥ ७.१२३.३७ ॥
O Nachkomme Bharatas, Bhīmasena hatte inmitten der Versammlung, vor allen, den Tod deiner Söhne im Kampf gelobt.
7.123.38
ततो दुःशासनं जित्वा सात्यकिः संयुगे प्रभो ।
जगाम त्वरितो राजन्येन यातो धनञ्जयः ॥ ७.१२३.३८ ॥
Dann, o Herr, nachdem er Duḥśāsana im Kampf besiegt hatte, eilte Sātyaki dorthin, wohin Dhanañjaya gegangen war.