มหาภารตะ · อัธยายะ 7.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.123.1
ततो दुःशासनो राजञ्शैनेयं समुपाद्रवत् ।
किरञ्शरसहस्राणि पर्जन्य इव वृष्टिमान् ॥ ७.१२३.१ ॥
จากนั้น ท้าวทุห์ศาสนะพุ่งเข้าใส่ไศเนย (สาตยกิ) ระดมลูกศรนับพันเหมือนเมฆฝนที่หลั่งสายฝน
7.123.2
स विद्व्वा सात्यकिं षष्ट्या तथा षोडशभिः शरैः ।
नाकम्पयत्स्थितं युद्धे मैनाकमिव पर्वतम् ॥ ७.१२३.२ ॥
เขายิงสาตยกิด้วยลูกศรหกสิบและสิบหกดอก แต่ไม่อาจทำให้เขาสั่นคลอนได้ เขายืนหยัดมั่นคงในการรบ เหมือนไม่อาจเขย่าภูเขาไมนากะได้
7.123.3
तं तु दुःशासनः शूरः सायकैरावृणोद्भृशम् ।
रथव्रातेन महता नानादेशोद्भवेन च ॥ ७.१२३.३ ॥
แต่ทุห์ศาสนะผู้กล้าหาญได้ปกคลุมเขาด้วยลูกศรอย่างหนาแน่น และล้อมเขาไว้ด้วยกองรถจำนวนมหาศาลที่รวบรวมมาจากหลายแคว้น
7.123.4
सर्वतो भरतश्रेष्ठ विसृजन्सायकान्बहून् ।
पर्जन्य इव घोषेण नादयन्वै दिशो दश ॥ ७.१२३.४ ॥
ข้าแต่ผู้เลิศแห่งภรตวงศ์ ทุห์ศาสนะยิงลูกศรจำนวนมากไปทุกทิศทาง ทำให้ทั้งสิบทิศกึกก้องด้วยเสียงคำรามดังเหมือนเมฆฟ้าคะนอง
7.123.5
तमापतन्तमालोक्य सात्यकिः कौरवं रणे ।
अभिद्रुत्य महाबाहुश्छादयामास सायकैः ॥ ७.१२३.५ ॥
สาตยกิเห็นชาวเการพพุ่งเข้าหาตนในการรบ ผู้มีแขนทรงพลังจึงรุกไปข้างหน้าแล้วปกคลุมเขาด้วยลูกศร
7.123.6
ते छाद्यमाना बाणौघैर्दुःशासनपुरोगमाः ।
प्राद्रवन्समरे भीतास्तव सैन्यस्य पश्यतः ॥ ७.१२३.६ ॥
ถูกห่าลูกศรปกคลุม ทหารเหล่านั้นซึ่งมีทุห์ศาสนะนำหน้า ก็พากันหนีด้วยความหวาดกลัวจากสนามรบ ขณะที่กองทัพของพระองค์เฝ้ามองอยู่
7.123.7
तेषु द्रवत्सु राजेन्द्र पुत्रो दुःशानस्तव ।
तस्थौ व्यपेतभी राजन्सात्यकिं चार्दयच्छरैः ॥ ७.१२३.७ ॥
ข้าแต่จอมกษัตริย์ เมื่อพวกเขากำลังหนีไป บุตรของพระองค์คือทุห์ศาสนะยืนหยัดโดยไม่หวาดหวั่น และเริ่มยิงสาตยกิด้วยลูกศร
7.123.8
चतुर्भिर्वाजिनस्तस्य सारथिं च त्रिभिः शरैः ।
सात्यकिं च शतेनाजौ विद्ध्वा नादं मुमोच सः ॥ ७.१२३.८ ॥
เขายิงม้าของสาตยกิด้วยลูกศรสี่ดอก ยิงสารถีด้วยสามดอก และยิงตัวสาตยกิด้วยหนึ่งร้อยดอกในการรบ แล้วเปล่งเสียงคำรามออกมา
7.123.9
ततः क्रुद्धो महाराज माधवस्तस्य संयुगे ।
रथं सूतं ध्वजं तं च चक्रेऽदृश्यमजिह्मगैः ॥ ७.१२३.९ ॥
ข้าแต่มหาราช จากนั้น มาธวะ (สาตยกิ) ผู้โกรธเกรี้ยวในการรบนั้น ได้ทำให้รถ สารถี และธงของเขาหายไปจากสายตา ด้วยลูกศรที่พุ่งตรงไปไม่คดโค้ง
7.123.10
स तु दुःशासनं शूरं सायकैरावृणोद्भृशम् ।
मशकं समनुप्राप्तमूर्णनाभिरिवोर्णया ॥ ७.१२३.१० ॥
สาตยกิได้ปกคลุมทุห์ศาสนะผู้กล้าหาญด้วยลูกศรอย่างหนาแน่น เหมือนแมงมุมห่อหุ้มยุงที่บินเข้ามาใกล้ด้วยใยของมัน
7.123.11
त्वरन्समावृणोद्बाणैर्दुःशासनममित्रजित् ।
दृष्ट्वा दुःशासनं राजा तथा शरशताचितम्। ॥ ७.१२३.११ ॥
ผู้พิชิตศัตรูรีบปกคลุมทุห์ศาสนะด้วยลูกศรจนมิด เมื่อพระราชาเห็นทุห์ศาสนะถูกลูกศรนับร้อยปกคลุมเช่นนั้น
7.123.12
त्रिगर्तांश्चोदयामास युयुधानरथं प्रति ॥ ७.१२३.१२ ॥
พระราชาจึงสั่งให้ชาวตรีคารตะพุ่งไปยังรถของยุยุธานะ (สาตยกิ)
7.123.13
तेऽगच्छन्युयुधानस्य समीपं क्रुरकर्मणः ।
त्रिगर्तानां त्रिसाहस्रा रथा युद्धविशारदाः ॥ ७.१२३.१३ ॥
พวกเขาเข้าไปใกล้ยุยุธานะผู้กระทำการอันร้ายกาจ รถของชาวตรีคารตะสามพันคัน ซึ่งชำนาญในการรบ
7.123.14
ते तु तं रथवंशेन महता पर्यवारयन् ।
स्थिरां कृत्वा मतिं युद्धे भूत्वा संशप्तका मिथः ॥ ७.१२३.१४ ॥
พวกเขาล้อมสาตยกิไว้ด้วยแถวรถอันใหญ่หลวง ชาวสังศปตกะซึ่งผูกพันกันด้วยคำสาบานได้ตั้งจิตมั่นคงเพื่อการรบ
7.123.15
तेषां प्रयतमानानां शरवर्षाणि मुञ्चताम् ।
योधान्पञ्चशतान्मुख्यानग्र्यानीके व्यपोथयत् ॥ ७.१२३.१५ ॥
ขณะที่พวกเขาพยายามอย่างยิ่งและระดมห่าลูกศร เขาได้ทำลายนักรบชั้นเยี่ยมห้าร้อยคนที่แนวหน้าของกองทัพ
7.123.16
तेऽपतन्निहतास्तूर्णं शिनिप्रवरसायकैः ।
महामारुतवेगेन भग्ना इव नगाद्द्रुमाः ॥ ७.१२३.१६ ॥
ถูกลูกศรของผู้เลิศแห่งศินิสังหารอย่างรวดเร็ว พวกเขาล้มลงเหมือนต้นไม้ที่ถูกลมมหาพายุพัดหักออกจากภูเขา
7.123.17
नागैश्च बहुधा च्छिन्नैर्ध्वजैश्चैव विशाम्पते ।
हयैश्च कनकापीडैः पतितैस्तत्र मेदिनी ॥ ७.१२३.१७ ॥
ข้าแต่จอมชน ที่นั่นมีช้าง ธงที่ถูกตัดขาดเป็นหลายส่วน และม้าประดับทองที่ล้มลง ทั่วพื้นปฐพีเต็มไปด้วยสิ่งเหล่านี้
7.123.18
शैनेयशरसङ्कृत्तैः शोणितौघपरिप्लुतैः ।
अशोभत महाराज किंशुकैरिव पुष्पितैः ॥ ७.१२३.१८ ॥
ข้าแต่มหาราช พวกมันถูกลูกศรของไศนยตัดขาด จมอยู่ในกระแสโลหิต ดูงดงามเหมือนต้นกิงศุกที่บานสะพรั่ง
7.123.19
ते वध्यमानाः समरे युयुधानेन तावकाः ।
त्रातारं नाध्यगच्छन्त पङ्कमग्ना इव द्विपाः ॥ ७.१२३.१९ ॥
ทหารของพระองค์ถูกยุยุธานะสังหารในการรบ ไม่พบที่พึ่งใดเลย เหมือนช้างที่จมอยู่ในโคลน
7.123.20
ततस्ते पर्यवर्तन्त सर्वे द्रोणरथं प्रति ।
भयात्पतगराजस्य गर्तानीव महोरगाः ॥ ७.१२३.२० ॥
จากนั้น พวกเขาทั้งหมดก็หันกลับไปยังรถของโทรณะด้วยความหวาดกลัว เหมือนงูใหญ่หนีเข้าโพรงด้วยความกลัวพญาครุฑ
7.123.21
हत्वा पञ्चशतान्योधाञ्छरैराशीविषोपमैः ।
प्रायात्स शनकैर्वीरो धनञ्जयरथं प्रति ॥ ७.१२३.२१ ॥
ที่วีรบุรุษผู้นั้นสังหารทหารห้าร้อยนายด้วยลูกศรดุจงูพิษ แล้วค่อย ๆ เคลื่อนเข้าหารถศึกของธนัญชัย
7.123.22
तं प्रयान्तं नरश्रेष्ठं पुत्रो दुःशासनस्तव ।
विव्याध नवभिस्तूर्णं शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१२३.२२ ॥
เมื่อบุรุษผู้ประเสริฐนั้นกำลังเคลื่อนไป ทุศศาสนบุตรของท่านรีบยิงเขาด้วยลูกศรเก้าดอกที่มีปลายโค้ง
7.123.23
स तु तं प्रतिविव्याध पञ्चभिर्निशितैः शरैः ।
रुक्मपुङ्खैर्महेष्वासो गार्ध्रपत्रैरजिह्मगैः ॥ ७.१२३.२३ ॥
ฝ่ายผู้ทรงธนูผู้ยิ่งใหญ่นั้นตอบโต้ด้วยลูกศรคมห้าดอก มีก้านทองคำ ติดขนแร้ง พุ่งไปตรงทาง
7.123.24
सात्यकिं तु महाराज प्रहसन्निव भारत ।
दुःशासनस्त्रिभिर्विद्ध्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः ॥ ७.१२३.२४ ॥
ส่วนทุศศาสนนั้น ดุจหัวเราะ ข้าแต่มหาราช ข้าแต่ภารตะ ยิงสาตยกีด้วยลูกศรสามดอก แล้วยิงซ้ำอีกห้าดอก
7.123.25
शैनेयस्तव पुत्रं तु हत्वा पञ्चभिराशुगैः ।
धनुश्चास्य रणे छित्त्वा विस्मयन्नर्जुनं ययौ ॥ ७.१२३.२५ ॥
ไศเนยะสังหารบุตรของท่านด้วยลูกศรเร็วห้าดอก หักคันธนูของเขาในการรบ แล้วมุ่งไปหาอรชุนทำให้ทุกคนตะลึง
7.123.26
ततो दुःशासनः क्रुद्धो वृष्णिवीराय गच्छते ।
सर्वपारशवीं शक्तिं विससर्ज जिघांसया ॥ ७.१२३.२६ ॥
ครั้งนั้น ทุศศาสนผู้โกรธเกรี้ยวได้ขว้างหอกปารศวีทั้งหมดไปยังวีรบุรุษวฤษณีที่กำลังเคลื่อนไป ด้วยปรารถนาจะสังหาร
7.123.27
तां तु शक्तिं तदा घोरां तव पुत्रस्य सात्यकिः ।
चिच्छेद शतधा राजन्निशितैः कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.१२३.२७ ॥
ข้าแต่พระราชา สาตยกีได้ตัดหอกอันน่ากลัวนั้นของบุตรท่านเป็นร้อยท่อนด้วยลูกศรคมที่ติดขนนกกังกะ
7.123.28
अथान्यद्धनुरादाय पुत्रस्तव जनेश्वर ।
सात्यकिं च शरैर्विद्ध्वा सिंहनादं ननाद च ॥ ७.१२३.२८ ॥
ข้าแต่จอมชน ครั้นแล้วบุตรของท่านหยิบคันธนูอีกคันหนึ่ง ยิงสาตยกีด้วยลูกศร และคำรามดุจสิงโต
7.123.29
सात्यकिस्तु रणे क्रुद्धो मोहयित्वा सुतं तव ।
शरैरग्निशिखाकारैराजघान स्तनान्तरे ॥ ७.१२३.२९ ॥
ฝ่ายสาตยกีผู้โกรธในการรบ ทำให้บุตรของท่านหลงงง แล้วยิงที่กลางอกด้วยลูกศรรูปเปลวไฟ
7.123.30
त्रिभिरेव महाभागः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
सर्वायसैस्तीक्ष्णवक्त्रैः पुनर्विव्याध चाष्टभिः ॥ ७.१२३.३० ॥
ผู้มีโชคยิ่งนั้นยิงเขาด้วยลูกศรเหล็กบริสุทธิ์สามดอก มีข้อโค้งและปลายแหลม แล้วยิงซ้ำอีกแปดดอก
7.123.31
दुःशासनस्तु विंशत्या सात्यकिं प्रत्यविध्यत ।
सात्वतोऽपि महाराज तं विव्याध स्तनान्तरे ॥ ७.१२३.३१ ॥
ทุศศาสนยิงสาตยกีตอบกลับด้วยลูกศรยี่สิบดอก ข้าแต่มหาราช สาตวตะก็ยิงเขาที่ระหว่างอก
7.123.32
त्रिभिरेव महाभागः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
ततोऽस्य वाहान्निशितैः शरैर्जघ्ने महारथः ॥ ७.१२३.३२ ॥
ด้วยลูกศรมีข้อโค้งเพียงสามดอก มหารถผู้มีโชคยิ่งนั้นจึงยิงม้าของเขาให้ล้มลงด้วยลูกศรคม
7.123.33
सारथिं च सुराङ्क्रुद्धः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
धनुरेकेन भल्लेन हस्तावापं च पञ्चभिः ॥ ७.१२३.३३ ॥
ด้วยความโกรธยิ่งนัก เขายิงสารถีด้วยลูกศรมีข้อโค้ง ยิงคันธนูด้วยลูกศรหัวกว้างหนึ่งดอก และยิงที่ปลอกแขนด้วยห้าดอก
7.123.34
ध्वजं च रथशक्तिं च भल्लाभ्यां परमस्त्रिवित् ।
चिच्छेद विशिखैस्तीक्ष्णैस्तथोभौ पार्ष्णिसारथी ॥ ७.१२३.३४ ॥
ผู้รู้อาวุธชั้นสูงสุดนั้นตัดธงและก้านหอกของรถศึกด้วยลูกศรหัวกว้างสองดอก และตัดสารถีทั้งสองที่คุ้มล้อด้วยลูกศรคม
7.123.35
स च्छिन्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः ।
त्रिगर्तसेनापतिना स्वरथेनापवाहितः ॥ ७.१२३.३५ ॥
คันธนูของเขาขาด ไร้รถ ม้าถูกฆ่า สารถีถูกฆ่า เขาจึงถูกนำออกไปด้วยรถของตนเอง โดยแม่ทัพตรีคัตเหล่า
7.123.36
तमभिद्रुत्य शैनेयो मुहूर्तमिव भारत ।
न जघान महाबाहुर्भीमसेनवचः स्मरन् ॥ ७.१२३.३६ ॥
ข้าแต่ภารตะ ไศเนยะ (สาตยกี) แล่นเข้าหาเขาเพียงชั่วขณะ ผู้มีแขนใหญ่ระลึกถึงพระวจนะของภีมเสนจึงไม่สังหารเขาเลย
7.123.37
भीमसेनेन तु वधः सुतानां तव भारत ।
प्रतिज्ञातः सभामध्ये सर्वेषामेव संयुगे ॥ ७.१२३.३७ ॥
ข้าแต่ทายาทแห่งภรตะ ภีมเสนได้ปฏิญาณต่อหน้าทุกคนกลางที่ประชุมว่าจะสังหารบุตรทั้งหลายของท่านในการรบ
7.123.38
ततो दुःशासनं जित्वा सात्यकिः संयुगे प्रभो ।
जगाम त्वरितो राजन्येन यातो धनञ्जयः ॥ ७.१२३.३८ ॥
ข้าแต่เจ้า ครั้นแล้วสาตยกีเอาชนะทุศศาสนในการรบ แล้วรีบมุ่งไปยังที่ที่ธนัญชัยไปแล้ว