Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.125

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

7.125.1

अपराह्णे महाराज सङ्ग्रामः सुमहानभूत् ।
पर्जन्यसमनिर्घोषः पुनर्द्रोणस्य सोमकैः ॥ ७.१२५.१ ॥

ହେ ମହାରାଜ, ଅପରାହ୍ନରେ ଦ୍ରୋଣ ଓ ସୋମକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁନର୍ବାର ଅତି ମହାନ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା; ତାର ଗର୍ଜନ ମେଘଗର୍ଜନ ସଦୃଶ ଥିଲା।

7.125.2

शोणाश्वं रथमास्थाय नरवीरः समाहितः ।
समरेऽभ्यद्रवत्पाण्डूञ्जवमास्थाय मध्यमम् ॥ ७.१२५.२ ॥

ଲାଲ ଘୋଡ଼ା ଯୋଡ଼ାଯାଇଥିବା ରଥରେ ଚଢ଼ି, ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତ ସେ ନରବୀର ମଧ୍ୟଭାଗ ଧରି ଯୁଦ୍ଧରେ ବେଗରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଉପରେ ଝାମ୍ପି ପଡ଼ିଲେ।

7.125.3

तव प्रियहिते युक्तो महेष्वासो महाबलः ।
चित्रपुङ्खैः शितैर्बाणैः कलशोत्तमसम्भवः।
जघान सोमकान्राजन्सृञ्जयान्केकयानपि ॥ ७.१२५.३ ॥

ତୁମ ହିତ ପାଇଁ ଯୁକ୍ତ, ମହାଧନୁର୍ଧାରୀ, ମହାବଳୀ, କଳସରୁ ଜାତ ସେ (ଦ୍ରୋଣ) ସୁନ୍ଦର ପଙ୍ଖ ଥିବା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ, ହେ ରାଜନ, ସୋମକ, ସୃଞ୍ଜୟ ଓ କେକୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବଧ କଲେ।

7.125.4

वरान्वरान्हि योधानां विचिन्वन्निव भारत ।
आक्रीडत रमे राजन्भारद्वाजः प्रतापवान् ॥ ७.१२५.४ ॥

ହେ ଭାରତ, ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କୁ ଖୋଜୁଥିବା ପରି, ହେ ରାଜନ, ପ୍ରତାପୀ ଭାରଦ୍ୱାଜପୁତ୍ର ଖେଳ ପରି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।

7.125.5

तमभ्ययाद्बृहत्क्षत्रः केकयानां महारथः ।
भातॄणां नृप पञ्चानां श्रेष्ठः समरकर्कशः ॥ ७.१२५.५ ॥

କେକୟମାନଙ୍କ ମହାରଥୀ ବୃହତ୍‌କ୍ଷତ୍ର ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସିଲେ, ହେ ନୃପ। ପାଞ୍ଚ ଭାଇଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ କଠୋର ସେ।

7.125.6

विमुञ्चन्विशिखांस्तीक्ष्णानाचार्यं भृशमार्दयत् ।
महामेघो यथा वर्षं विमुञ्चन्गन्धमादने ॥ ७.१२५.६ ॥

ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଛାଡ଼ି ସେ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ (ଦ୍ରୋଣ) ଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୀଡ଼ିତ କଲେ; ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତରେ ମହାମେଘ ବର୍ଷା ବର୍ଷଣ କରିବା ପରି।

7.125.7

तस्य द्रोणो महाराज स्वर्णपुङ्खाञ्शिलाशितान् ।
प्रेषयामास सङ्क्रुद्ध- सायकान्दश पञ्च च ॥ ७.१२५.७ ॥

ହେ ମହାରାଜ, ଦ୍ରୋଣ ତାଙ୍କ ଉପରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପକ୍ଷଯୁକ୍ତ, ପଥରରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କରାଯାଇଥିବା, କ୍ରୋଧପୂର୍ଣ୍ଣ ପନ୍ଦରଟି ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।

7.125.8

तांस्तु द्रोणविनिर्मुक्तान्क्रुंद्धाशीविषसन्निभान् ।
एकैकं पञ्चभिर्बाणैर्युधि चिच्छेद हृष्टवत् ॥ ७.१२५.८ ॥

କିନ୍ତୁ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିକ୍ଷିପ୍ତ, କ୍ରୋଧିତ ବିଷଧର ସର୍ପ ପରି ସେହି ବାଣଗୁଡ଼ିକର ପ୍ରତ୍ୟେକକୁ ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପାଞ୍ଚ-ପାଞ୍ଚଟି ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦରେ କାଟିଦେଲେ।

7.125.9

तदस्य लाघवं दृष्ट्वा प्रहस्य द्विजपुङ्गवः ।
प्रेषयामास विशिखानष्टौ सन्नतपर्वणः ॥ ७.१२५.९ ॥

ତାଙ୍କର ଏହି ଚତୁରତା ଦେଖି ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ହସିଲେ ଏବଂ ନଇଥିବା ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ଆଠଟି ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।

7.125.10

तान्दृष्ट्वा पततस्तूर्णं द्रोणचापच्युताञ्शरान् ।
अवारयच्छरैरेव तावद्भिर्निशितैर्मृधे ॥ ७.१२५.१० ॥

ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଧନୁରୁ ଶୀଘ୍ର ପଡ଼ୁଥିବା ସେହି ବାଣଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖି, ଯୁଦ୍ଧରେ ସେତିକି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ସେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରତିହତ କଲେ।

7.125.11

ततोऽभवन्महाराज तव सैन्यस्य विस्मयः ।
बृहत्क्षत्रेण तत्कर्म कृतं दृष्ट्वा सुदुष्करम् ॥ ७.१२५.११ ॥

ତା'ପରେ, ହେ ମହାରାଜ, ବୃହତ୍କ୍ଷତ୍ରଙ୍କ ସେହି ଅତି ଦୁଷ୍କର କର୍ମ ଦେଖି ଆପଣଙ୍କ ସୈନ୍ୟମଧ୍ୟରେ ବିସ୍ମୟ ଜାତ ହେଲା।

7.125.12

ततो द्रोणो महाराज बृहत्क्षत्रं विशेषयन् ।
प्रादुश्चक्रे रणे दिव्यं ब्राह्ममस्त्रं सुदुर्जयम् ॥ ७.१२५.१२ ॥

ତା'ପରେ, ହେ ମହାରାଜ, ଦ୍ରୋଣ ବୃହତ୍କ୍ଷତ୍ରଙ୍କୁ ବିଶେଷ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ଯୁଦ୍ଧରେ ଅତି ଦୁର୍ଜୟ ଦିବ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମାସ୍ତ୍ର ପ୍ରକଟ କଲେ।

7.125.13

कैकेयोऽस्त्रं समालोक्य मुक्तं द्रोणेन संयुगे ।
ब्रह्मास्त्रेणैव राजेन्द्र ब्राह्ममस्त्रमशातयत् ॥ ७.१२५.१३ ॥

ଯୁଦ୍ଧରେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିକ୍ଷିପ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଦେଖି, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, କୈକେୟ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମାସ୍ତ୍ରକୁ ନଷ୍ଟ କଲା।

7.125.14

ततोऽस्त्रे निहते ब्राह्मे बृहत्क्षत्रस्तु भारत ।
विव्याध ब्राह्मणं षष्ट्या स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.१२५.१४ ॥

ହେ ଭାରତ, ବ୍ରାହ୍ମାସ୍ତ୍ର ବିନଷ୍ଟ ହେଲା ପରେ ବୃହତ୍କ୍ଷତ୍ର ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣପୁଙ୍ଖ, ପଥରରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କରାଯାଇଥିବା ଷାଠିଏ ବାଣରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲା।

7.125.15

तं द्रोणो द्विपदां श्रेष्ठो नाराचेन समार्पयत् ।
स तस्य कवचं भित्त्वा प्राविशद्धरणीतलम् ॥ ७.१२५.१५ ॥

ଦ୍ୱିପଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ରୋଣ ତାହାକୁ ନାରାଚ ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କଲେ। ସେ ବାଣ ତାହାର କବଚ ଭେଦ କରି ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରବେଶ କଲା।

7.125.16

कृष्णसर्पो यथा मुक्तो वल्मीकं नृपसत्तम ।
तथाऽत्यगान्महीं बाणो भित्त्वा कैकेयमाहवे ॥ ७.१२५.१६ ॥

ହେ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ, କଳା ସାପ ଛଡ଼ାଗଲେ ଯେପରି ବଳ୍ମୀକରେ ପଶେ, ସେପରି ଯୁଦ୍ଧରେ କୈକେୟଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କରି ବାଣ ପୃଥିବୀ ଭେଦ କଲା।

7.125.17

सोऽतिविद्धो महाराज कैकेयो द्रोणसायकैः ।
क्रोधेन महताऽऽविष्टो व्यावृत्य नयने शुभे ॥ ७.१२५.१७ ॥

ହେ ମହାରାଜ, ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ବାଣରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଦ୍ଧ କୈକେୟ ମହାକ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ନିଜ ସୁନ୍ଦର ନୟନ ଘୁରାଇଲା।

7.125.18

द्रोणं विव्याध सप्तत्या स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ।
सारथिं चास्य बाणेन भृशं मर्मस्वताडयत् ॥ ७.१२५.१८ ॥

ସେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣପୁଙ୍ଖ, ପଥରରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କରାଯାଇଥିବା ସତୁରି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲା; ଏବଂ ଗୋଟିଏ ବାଣରେ ତାହାର ସାରଥିକୁ ମର୍ମସ୍ଥଳରେ ପ୍ରବଳ ଭାବେ ଆଘାତ କଲା।

7.125.19

द्रोणस्तु बहुभिर्विद्धो बृहत्क्षत्रेण मारिष ।
असृजद्विशिखांस्तीक्ष्णान्कैकेयस्य रथं प्रति ॥ ७.१२५.१९ ॥

କିନ୍ତୁ ବୃହତ୍କ୍ଷତ୍ରଙ୍କ ଅନେକ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ ହୋଇ ଦ୍ରୋଣ, ହେ ମାରିଷ, କୈକେୟଙ୍କ ରଥ ଦିଗରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।

7.125.20

व्याकुलीकृत्य तं द्रोणो बृहत्क्षत्रं महारथम् ।
अश्वांश्चतुर्भिरन्यवधीच्चतुरोऽस्य पतत्त्रिभिः ॥ ७.१२५.२० ॥

ଦ୍ରୋଣ ସେହି ମହାରଥୀ ବୃହତ୍କ୍ଷତ୍ରଙ୍କୁ ବ୍ୟାକୁଳ କରି ଚାରି ପକ୍ଷୀ-ପୁଚ୍ଛ ବାଣରେ ତାଙ୍କର ଚାରି ଅଶ୍ୱଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।

7.125.21

सूतं चैकेन बाणेन रथनीडादपातयत् ।
द्वाभ्यां ध्वजं च च्छत्रं च च्छित्त्वा भूमावपातयत् ॥ ७.१२५.२१ ॥

ଗୋଟିଏ ବାଣରେ ସାରଥିଙ୍କୁ ରଥ-ଆସନରୁ ପକାଇଲେ; ଦୁଇ ବାଣରେ ଧ୍ୱଜ ଓ ଛତ୍ର କାଟି ଭୂମିରେ ପକାଇଲେ।

7.125.22

ततः साधुविसृष्टेन नाराचेन द्विजर्षभः ।
हृद्यविध्यद्बृहत्क्षत्रं स च्छिन्नहृदयोऽपतत् ॥ ७.१२५.२२ ॥

ତାପରେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ରୋଣ ଭଲଭାବେ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ନାରାଚରେ ବୃହତ୍କ୍ଷତ୍ରଙ୍କ ହୃଦୟ ବିଦ୍ଧ କଲେ; ହୃଦୟ ଛିନ୍ନ ହୋଇ ସେ ପଡ଼ିଗଲେ।

7.125.23

बृहत्क्षत्रे हते राजन्केकयानां महारथे ।
शैशुपालिरभिक्रुद्धो यन्तारमिदमब्रवीत् ॥ ७.१२५.२३ ॥

ହେ ରାଜନ୍, କୈକେୟଙ୍କ ମହାରଥୀ ବୃହତ୍କ୍ଷତ୍ର ନିହତ ହେବାରୁ ଶିଶୁପାଳ-ପୁତ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ସାରଥିଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ।

7.125.24

सारथे याहि यत्रैष द्रोणस्तिष्ठति दंशितः ।
विनिघ्नन्केकयान्सर्वान्पाञ्चालानां च वाहिनीं ॥ ७.१२५.२४ ॥

ହେ ସାରଥି, ଯେଉଁଠି କବଚଧାରୀ ଦ୍ରୋଣ ଠିଆ ଅଛନ୍ତି ସେଠି ରଥ ଚଳାଅ; ସମସ୍ତ କୈକେୟ ଓ ପାଞ୍ଚାଳ ସେନାକୁ ସଂହାର କରି।

7.125.25

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सारथी रथिनां वरम् ।
द्रोणाय प्रापयामास काम्भोजैर्जवनैर्हयैः ॥ ७.१२५.२५ ॥

ତାଙ୍କର ସେହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାରଥି କାମ୍ବୋଜର ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଘୋଡ଼ାରେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ରଥ ନେଇଗଲେ।

7.125.26

धृष्टकेतुश्च चेदीनामृषभोऽतिबलोदितः ।
वधायाभ्यद्रवद्द्रोणं पतङ्ग इव पावकम् ॥ ७.१२५.२६ ॥

ଚେଦିମାନଙ୍କର ବୃଷଭ ଧୃଷ୍ଟକେତୁ, ଅତି ବଳବାନ ହୋଇ, ଅଗ୍ନି ଆଡ଼କୁ ଧାବିତ ପତଙ୍ଗ ପରି ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ପାଇଁ ଧାଇଁଲେ।

7.125.27

सोऽविध्यत तदा द्रोणं षष्ट्या साश्वरथध्वजम् ।
पुनश्चान्यैः सऱैस्तीक्ष्णैः सुप्तं व्याघ्रं तुदन्निव ॥ ७.१२५.२७ ॥

ସେତେବେଳେ ସେ ଷାଠିଏ ବାଣରେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ଧ୍ୱଜକୁ ମଧ୍ୟ ଆଘାତ କଲେ। ପରେ ଅନ୍ୟ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଶୋଉଥିବା ବାଘକୁ ଉତ୍ୟକ୍ତ କରିବା ପରି ତାଙ୍କୁ ପୀଡ଼ିତ କଲେ।

7.125.28

तस्य द्रोणो धनुर्मध्ये क्षुरप्रेण शितेन च ।
चकर्त गार्ध्रपत्रेण यतमानस्य शुष्मिणः ॥ ७.१२५.२८ ॥

ପ୍ରୟାସ କରୁଥିବା ସେହି ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ଧନୁ ଦ୍ରୋଣ ମଝିରୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କ୍ଷୁରପ୍ର ଓ ଗିଧଙ୍କ ପଖା ଥିବା ବାଣରେ କାଟିଦେଲେ।

7.125.29

अथान्यद्धनुरादाय शैशुपालिर्महारथः ।
विव्याध सायकैर्द्रोणं कङ्कबर्हिणवाजितैः ॥ ७.१२५.२९ ॥

ତେବେ ଶିଶୁପାଳଙ୍କ ମହାରଥୀ ପୁତ୍ର ଆଉ ଏକ ଧନୁ ଧରି କଙ୍କ ଓ ମୟୂରପଖା ଥିବା ବାଣରେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।

7.125.30

तस्य द्रोणो हयान्हत्वा चतुर्भिश्चतुरः शरैः ।
सारथेश्च शिरः कायाच्चकर्त प्रहसन्निव ॥ ७.१२५.३० ॥

ଦ୍ରୋଣ ତାଙ୍କର ଚାରି ଘୋଡ଼ାକୁ ଚାରି ବାଣରେ ବଧ କଲେ ଏବଂ ହସୁଥିବା ପରି ସାରଥିର ମୁଣ୍ଡ ଶରୀରରୁ କାଟିଦେଲେ।

7.125.31

अथैनं पञ्चविंशत्या सायकानां समार्पयत् ॥ ७.१२५.३१ ॥

ତା'ପରେ ସେ ତାକୁ ପଚିଶଟି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲା।

7.125.32

अवप्लुत्य रथाच्चैद्यो गदामादाय सत्वरः ।
भारद्वाजाय चिक्षेप रुपितामिव पन्नगीम् ॥ ७.१२५.३२ ॥

ଚୈଦ୍ୟ ରଥରୁ ଡେଇଁ ଶୀଘ୍ର ଗଦା ଧରି ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଉପରେ ଗଢ଼ାଯାଇଥିବା ସର୍ପିଣୀ ପରି ଫୋପାଡ଼ିଲା।

7.125.33

तामापतन्तीमालोक्य कालरात्रिमिवोद्यताम् ।
अश्मसारमयीं गुर्वीं तपनीयविभूषिताम्।
शरैरनेकसाहस्रैर्भाद्वाजोऽच्छिनच्छितैः ॥ ७.१२५.३३ ॥

କାଳରାତ୍ରି ପରି ଉଠାଯାଇଥିବା, ଲୌହମୟ, ଭାରୀ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଳଙ୍କୃତ ସେହି ଗଦାକୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ଭରଦ୍ୱାଜ ହଜାର ହଜାର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ତାକୁ କାଟିଦେଲେ।

7.125.34

सा छिन्ना बहुभिर्बाणैभारद्वाजेन मारिष ।
गदा पपात कौरव्य नादयन्ती धरातलम् ॥ ७.१२५.३४ ॥

ହେ ମାରିଷ, ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଅନେକ ବାଣରେ କଟାଯାଇଥିବା ସେ ଗଦା, ହେ କୌରବ୍ୟ, ଧରଣୀକୁ ଗଜାଇ ପଡ଼ିଗଲା।

7.125.35

गदां विनिहतां दृष्ट्वा धृष्टकेतुरमर्षणः ।
तोमरं व्यसृजद्वीरः शक्तिं च कन कोज्ज्वलाम् ॥ ७.१२५.३५ ॥

ଗଦା ବିନଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ଦେଖି, କ୍ରୋଧୀ ବୀର ଧୃଷ୍ଟକେତୁ ତୋମର ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତି ଫୋପାଡ଼ିଲେ।

7.125.36

तोमरं पञ्चभिर्भित्त्वा शक्तिं चिच्छेद पञ्चभिः ।
तौ जग्मतुर्महीं छिन्नौ सर्पाविव गरुत्मता ॥ ७.१२५.३६ ॥

ପାଞ୍ଚଟି ବାଣରେ ତୋମରକୁ ବିଦ୍ଧ କରି ପାଞ୍ଚଟିରେ ଶକ୍ତିକୁ କାଟିଦେଲେ; ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଟାଯାଇଥିବା ଦୁଇ ସାପ ପରି ସେ ଦୁଇଟି ମହୀରେ ପଡ଼ିଗଲେ।

7.125.37

ततोऽस्य विशिखं तीक्ष्णं वधाय वधकाङ्क्षिणः ।
प्रेषयामास समरे भारद्वाजः प्रतापवान् ॥ ७.१२५.३७ ॥

ଆଉ ପ୍ରତାପୀ ଭାରଦ୍ୱାଜ ଦ୍ରୋଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାକୁ ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ତା ଉପରେ ଏକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ପ୍ରେରଣ କଲେ।

7.125.38

स तस्य कवचं भित्त्वा हृदयं चामितौजसः ।
अभ्यगाद्धरणीं बाणो हंसः पद्मवनं यथा ॥ ७.१२५.३८ ॥

ସେ ବାଣ ଅମିତତେଜାଙ୍କ କବଚ ଓ ହୃଦୟ ବିଦ୍ଧ କରି, ରାଜହଂସ ପଦ୍ମବନରେ ଯେପରି ଓହ୍ଲାଏ ସେପରି ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରବେଶ କଲା।

7.125.39

पतङ्गं हि ग्रसेच्चाषो यथा क्षुद्रं बुभुक्षितः ।
तथा द्रोणोऽग्रसच्छूरो धृष्टकेतुं महाहवे ॥ ७.१२५.३९ ॥

କ୍ଷୁଧାର୍ତ୍ତ ଚାଷ ପକ୍ଷୀ ଯେପରି ଛୋଟ ପତଙ୍ଗକୁ ଗ୍ରାସ କରେ, ସେପରି ଶୂର ଦ୍ରୋଣ ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ଧୃଷ୍ଟକେତୁକୁ ଗ୍ରାସ କଲେ।

7.125.40

निहते चेदिराजे तु तत्खण्डं पित्र्यमाविशत् ।
अमर्षवशमापन्नः पुत्रोऽस्य परमास्त्रवित् ॥ ७.१२५.४० ॥

ଚେଦିରାଜ ନିହତ ହେଲେ ତାଙ୍କ ପିତୃସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସୈନ୍ୟଖଣ୍ଡ କ୍ରୋଧର ବଶ ହେଲା; ପରମାସ୍ତ୍ରବିତ୍ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ସେଥିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

7.125.41

तमपि प्रहसन्द्रोणः शरैर्नित्ये यमक्षयम् ।
महाव्याघ्रो महारण्ये मृगशावं यथा बली ॥ ७.१२५.४१ ॥

ଦ୍ରୋଣ ହସି ହସି ବାଣ ଦ୍ୱାରା ତାକୁ ମଧ୍ୟ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇଲେ; ଯେପରି ବଳବାନ ମହାବ୍ୟାଘ୍ର ବଡ଼ ଅରଣ୍ୟରେ ହରିଣଶାବକକୁ ବଧ କରେ।

7.125.42

तेषु प्रक्षीयमाणेषु पाण्डवेयेषु भारत ।
जरासन्धसुतो वीरः स्वयं द्रोणमुपाद्रवत् ॥ ७.१२५.४२ ॥

ହେ ଭାରତ, ପାଣ୍ଡବମାନେ କ୍ଷୟ ହେଉଥିବାବେଳେ, ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ବୀର ପୁତ୍ର ନିଜେ ଦ୍ରୋଣ ଉପରେ ଧାଇଁଲେ।

7.125.43

स तु द्रोणं महाबाहुः शरधाराभिराहवे ।
अदृश्यमकरोत्तूर्णं जलदो भास्करं यथा ॥ ७.१२५.४३ ॥

ସେହି ମହାବାହୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶରଧାରାରେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଅଦୃଶ୍ୟ କଲେ, ଯେପରି ମେଘ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଢାଙ୍କେ।

7.125.44

तस्य तल्लाघवं दृष्ट्वा द्रोणः क्षत्रियमर्दनः ।
व्यसृजत्सायकांस्तूर्णं शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१२५.४४ ॥

ତାଙ୍କର ସେହି ଚତୁରତା ଦେଖି କ୍ଷତ୍ରିୟମର୍ଦନ ଦ୍ରୋଣ ଶୀଘ୍ର ଶହ ଶହ ଓ ହଜାର ହଜାର ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।

7.125.45

छादयित्वा रमे द्रोणं रथस्थं रथिनां वरम् ।
जारासन्धिं जघानाशु मिषतां सर्वधन्विनाम् ॥ ७.१२५.४५ ॥

ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ରଥୀଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ଢାଙ୍କି ସେ ଶୀଘ୍ର ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ ବଧ କଲା; ସମସ୍ତ ଧନୁର୍ଧର ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ।

7.125.46

योयो विधीयते खण्डस्तंतं द्रोणोऽन्तकोपमः ।
आदत्त सर्वभूतानि प्राप्ते काले यथान्तकः ॥ ७.१२५.४६ ॥

ଯେଉଁ ଯେଉଁ ସେନାଖଣ୍ଡ ଉପରେ ସେ ନିଯୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ସେଠାରେ ଦ୍ରୋଣ ଯମ ସମାନ ଥିଲେ; କାଳ ଆସିଲେ ଯମ ଯେପରି ସର୍ବଭୂତ ନିଏ।

7.125.47

ततो द्रोणो महाराज नाम विश्राव्य संयुगे ।
शरैरनेकसाहस्रैः पाण्डवेयान्समावृणोत् ॥ ७.१२५.४७ ॥

ତା'ପରେ ହେ ମହାରାଜ, ଦ୍ରୋଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଜ ନାମ ଘୋଷଣା କରି ହଜାର ହଜାର ବାଣରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଢାଙ୍କିଦେଲେ।

7.125.48

ते तु नामाङ्किता बाणा द्रोणेनास्ताः शिलाशिताः ।
नरान्नागान्हयांश्चैव निजघ्नुः शतशो मृधे ॥ ७.१२५.४८ ॥

ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିକ୍ଷିପ୍ତ ନାମାଙ୍କିତ, ପଥରରେ ଧାର ଦିଆଯାଇଥିବା ସେହି ବାଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶହ ଶହ ମଣିଷ, ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ା ବଧ କଲା।

7.125.49

ते वध्यमाना द्रोणेन शक्रेणेव महासुराः ।
समकम्पन्त पाञ्चाला गावः शीतार्दिता इव ॥ ७.१२५.४९ ॥

ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେଉଥିବା ସେହି ପାଞ୍ଚାଳମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହତ ମହାସୁରମାନଙ୍କ ପରି ଏବଂ ଶୀତରେ ପୀଡ଼ିତ ଗାଈମାନଙ୍କ ପରି ଥରିଲେ।

7.125.50

ततो निष्टानको घोरः पाण्डवानामजायत ।
द्रोणेन वध्यमानेषु सैन्येषु भरतर्षभ ॥ ७.१२५.५० ॥

ତା'ପରେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୈନ୍ୟମାନେ ବଧ ହେଉଥିବାବେଳେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଆର୍ତ୍ତନାଦ ଉଠିଲା, ହେ ଭରତର୍ଷଭ।

7.125.51

प्रताप्यमानाः सूर्येण हन्यमानाश्च सायकैः ।
अन्वपद्यन्त पाञ्चालास्तदा सन्त्रस्तचेतसः ॥ ७.१२५.५१ ॥

ସୂର୍ଯ୍ୟର ତାପରେ ଦଗ୍ଧ ଓ ବାଣରେ ଆହତ ପାଞ୍ଚାଳମାନେ ସେତେବେଳେ ଭୟଭୀତ ମନରେ ପଛକୁ ହଟିଗଲେ।

7.125.52

मोहिता बाणजालेन भारद्वाजेन संयुगे ।
ऊरुग्राहगृहीतानां पाञ्चालानां महारथाः ॥ ७.१२५.५२ ॥

ଯୁଦ୍ଧରେ ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ବାଣଜାଳରେ ମୋହିତ, ଭୟର ପକଡ଼ରେ ଧରାପଡ଼ିଥିବା ପାଞ୍ଚାଳ ମହାରଥୀମାନେ।

7.125.53

चेदयश्च महाराज सृञ्जयाः काशिकोसलाः ।
अभ्यद्रवन्त संहृष्टा भारद्वाजं युयुत्सया ॥ ७.१२५.५३ ॥

ହେ ମହାରାଜ, ଚେଦି, ସୃଞ୍ଜୟ, କାଶୀ-କୋଶଳମାନେ ହର୍ଷିତ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ ଇଚ୍ଛାରେ ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଉପରେ ଧାଇଁ ପଡ଼ିଲେ।

7.125.54

ब्रुवन्तश्च रणेऽन्योन्यं चेदिपाञ्चालसृञ्जयाः ।
हत द्रोणं हत द्रोणमिति ते द्रोणमभ्ययुः ॥ ७.१२५.५४ ॥

ଯୁଦ୍ଧରେ ପରସ୍ପରକୁ ଡାକି 'ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ମାର! ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ମାର!' ବୋଲି କହି ଚେଦି, ପାଞ୍ଚାଳ ଓ ସୃଞ୍ଜୟମାନେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଉପରେ ଧାଇଁ ପଡ଼ିଲେ।

7.125.55

यतन्तः पुरुपव्याघ्राः सर्वशक्त्या महाद्युतिम् ।
निनीपवो रणे द्रोणं यमस्य सदनं प्रति ॥ ७.१२५.५५ ॥

ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର ବୀରମାନେ ସର୍ବଶକ୍ତିରେ ଯତ୍ନ କରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ।

7.125.56

यतमानांस्तु तान्वीरान्भारद्वाजः शिलीमुखैः ।
यमाय प्रेपयामास चेदिमुख्यान्विशेपतः ॥ ७.१२५.५६ ॥

କିନ୍ତୁ ଭାରଦ୍ୱାଜ ଦ୍ରୋଣ ଯତ୍ନ କରୁଥିବା ସେହି ବୀରମାନଙ୍କୁ, ବିଶେଷତଃ ଚେଦିର ପ୍ରମୁଖ ବୀରମାନଙ୍କୁ, ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଯମଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଇଲେ।

7.125.57

तेषु प्रक्षीयमाणेषु चेदिमुख्येषु सर्वशः ।
पाञ्चलाः समकम्पन्त द्रोणसायकपीडिताः ॥ ७.१२५.५७ ॥

ଚେଦିର ପ୍ରମୁଖ ବୀରମାନେ ସର୍ବତୋଭାବେ ନଷ୍ଟ ହେଉଥିବାବେଳେ, ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ବାଣରେ ପୀଡ଼ିତ ପାଞ୍ଚାଳମାନେ ଏକତ୍ର କମ୍ପିତ ହେଲେ।

7.125.58

प्राक्रोशन्भीमसेनं ते धृष्टद्युम्नं च भारत ।
दृष्ट्वा द्रोणस्य कर्माणि तथारूपाणि मारिष ॥ ७.१२५.५८ ॥

ହେ ଭାରତ, ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ସେପରି କର୍ମ ଦେଖି ସେମାନେ ଭୀମସେନ ଓ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ଚିତ୍କାର କରି ଡାକିଲେ। ହେ ମାରିଷ!

7.125.59

ब्राह्मणेन तपो नूनं चरितं दुश्चरं महत् ।
तथा हि युधि सङ्क्रुद्धो दहति क्षत्रियर्पभान् ॥ ७.१२५.५९ ॥

ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଶ୍ଚୟ ମହାନ ଓ ଦୁଷ୍କର ତପସ୍ୟା କରିଛନ୍ତି, କାରଣ ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ସେ କ୍ଷତ୍ରିୟଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କୁ ଏହିପରି ଦଗ୍ଧ କରୁଛନ୍ତି।

7.125.60

धर्मो युद्धं क्षत्रियस्य ब्राह्मणस्य परं तपः ।
तपस्वी कृतविद्यश्च प्रेक्षितेनापि निर्दहेत् ॥ ७.१२५.६० ॥

କ୍ଷତ୍ରିୟର ଧର୍ମ ଯୁଦ୍ଧ, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣର ପରମ ତପସ୍ୟା ତାହା। ତପସ୍ୱୀ ଓ ବିଦ୍ୟାନିପୁଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୃଷ୍ଟିମାତ୍ରେ ଦଗ୍ଧ କରିପାରନ୍ତି।

7.125.61

द्रोणाग्निमस्त्रसंस्पर्शं प्रविष्टाः क्षत्रियर्पभाः ।
बहवो दुस्तरं घोरं यत्रादह्यन्त भारत ॥ ७.१२५.६१ ॥

ଦ୍ରୋଣାଗ୍ନି ଓ ଅସ୍ତ୍ର-ସ୍ପର୍ଶରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ବହୁ କ୍ଷତ୍ରିୟ-ଋଷଭ, ହେ ଭାରତ, ଯେଉଁଠି ଦୁସ୍ତର ଓ ଘୋର ଅବସ୍ଥାରେ ଦଗ୍ଧ ହେଲେ।

7.125.62

यथाबलं यथोत्साहं यथासत्वं महाद्युतिः ।
मोहयन्सर्वभूतानि द्रोणो हन्ति बलानि नः ॥ ७.१२५.६२ ॥

ନିଜ ବଳ, ଉତ୍ସାହ ଓ ସତ୍ତ୍ୱ ଅନୁସାରେ ମହାଦ୍ୟୁତି ଦ୍ରୋଣ ସର୍ବଭୂତଙ୍କୁ ମୋହିତ କରି ଆମ ସୈନ୍ୟ ହତ୍ୟା କରୁଛନ୍ତି।

7.125.63

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा क्षत्रधर्मा व्यवस्थितः ।
अर्धचन्द्रेण चिच्छेद द्रोणस्य सशरं धनुः ॥ ७.१२५.६३ ॥

ତାଙ୍କ ସେହି ବଚନ ଶୁଣି କ୍ଷତ୍ରଧର୍ମରେ ସ୍ଥିତ ବୀର ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ବାଣରେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଶରସହିତ ଧନୁ ଛେଦନ କଲେ।

7.125.64

स संरब्धतरो भूत्वा द्रोणः क्षत्रियमर्दनः ॥ ७.१२५.६४ ॥

ସେ ଅଧିକ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ମର୍ଦନକାରୀ ଦ୍ରୋଣ...

7.125.65

अन्यत्कार्मुकमादाय भास्वरं वेगवत्तरम् ।
तत्राधाय शरं तीक्ष्णं परानीकविशातनम् ॥ ७.१२५.६५ ॥

ଅନ୍ୟ ଏକ ଧନୁ ଧରି, ଯାହା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଅତି ବେଗବାନ, ତା'ରେ ଶତ୍ରୁସୈନ୍ୟ ବିନାଶକାରୀ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଯୋଡ଼ି...

7.125.66

आकर्णपूर्णमाचार्यो बलवानभ्यवासृजत् ।
स हत्वा क्षत्रधर्माणं जगाम धरणीतलम् ॥ ७.१२५.६६ ॥

କାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଟଣା ଧନୁରେ ବଳବାନ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ବାଣ ଛାଡ଼ିଲେ; ତାହା କ୍ଷତ୍ରଧର୍ମୀ ବୀରଙ୍କୁ ବଧ କରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲା।

7.125.67

स भिन्नहृदयो वाहान्न्यपतन्मेदिनीतले ।
ततः सैन्यान्यकम्पन्त धृष्टद्युम्नसुते हते ॥ ७.१२५.६७ ॥

ତାଙ୍କ ହୃଦୟ ବିଦ୍ଧ ହୋଇ ଘୋଡ଼ାମାନେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପଡ଼ିଲେ। ତା'ପରେ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ପୁତ୍ର ହତ ହେବାରୁ ସେନାମାନେ କମ୍ପିତ ହେଲେ।

7.125.68

अथ द्रोणं समारोहच्चेकितानो महाबलः ।
स द्रोणं दशभिर्विद्ध्वा प्रत्यविद्ध्यत्स्तनान्तरे ॥ ७.१२५.६८ ॥

ତା'ପରେ ମହାବଳୀ ଚେକିତାନ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ସେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ଦଶଟି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କରି ତାଙ୍କ ବକ୍ଷର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ପ୍ରତ୍ୟାଘାତ କଲେ।

7.125.69

चतुर्भिः सारथिं चास्य चतुर्भिश्चतुरो हयान् ।
तमाचार्यस्त्रिभिर्बाणैर्बाह्वोरुरसि चार्दयत् ॥ ७.१२५.६९ ॥

ଚାରିଟି ବାଣରେ ତାର ସାରଥିକୁ ଓ ଚାରିଟି ବାଣରେ ତାର ଚାରି ଘୋଡ଼ାକୁ; ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ତିନୋଟି ବାଣରେ ତାର ବାହୁ ଓ ବକ୍ଷରେ ଆଘାତ କଲେ।

7.125.70

ध्वजं सप्तभिरुन्मथ्य यन्तारमवधीत्त्रिभिः ।
तस्य सूते हते तेऽश्वा रथमादाय विद्रुताः ॥ ७.१२५.७० ॥

ସାତଟି ବାଣରେ ତାର ଧ୍ୱଜା ଭାଙ୍ଗି, ତିନୋଟିରେ ସାରଥିକୁ ବଧ କଲେ। ତାର ସାରଥି ହତ ହେଲେ ସେହି ଘୋଡ଼ାମାନେ ରଥ ନେଇ ପଳାଇଗଲେ।

7.125.71

समरे शरसंवीता भारद्वाजेन मारिष ।
चेकितानरथं दृष्ट्वा हताश्वं हतसारथिम् ॥ ७.१२५.७१ ॥

ହେ ମାରିଷ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଭରଦ୍ୱାଜ ପୁତ୍ରଙ୍କ ବାଣରେ ଆବୃତ, ଘୋଡ଼ା ହତ ଓ ସାରଥି ହତ ଚେକିତାନଙ୍କ ରଥ ଦେଖି।

7.125.72

तान्समेतान्रणे शूरांश्चेदिपाञ्चालसृञ्जयान् ।
समन्ताद्द्रावयन्द्रोणो बह्वशोभत मारिष ॥ ७.१२५.७२ ॥

ଯୁଦ୍ଧରେ ସମବେତ ସେହି ଶୂର ଚେଦି, ପାଞ୍ଚାଳ ଓ ସୃଞ୍ଜୟମାନଙ୍କୁ ସବୁ ଦିଗରୁ ପଳାଇ ଦେଉଥିବା ଦ୍ରୋଣ ଅତି ଶୋଭାଯୁକ୍ତ ହେଲେ। ହେ ମାରିଷ।

7.125.73

आकर्णपलितः श्यामो वयसाऽशीतिपञ्चकः ।
रणे पर्यचरद्द्रोणो वृद्धः षोडशवर्षवत् ॥ ७.१२५.७३ ॥

କାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧଳା କେଶ, ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ପଞ୍ଚାଶୀ ବର୍ଷ ବୟସ୍କ ଦ୍ରୋଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଚରଣ କରୁଥିଲେ; ବୃଦ୍ଧ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଷୋଳ ବର୍ଷ ବୟସ୍କ ଭଳି।

7.125.74

अथ द्रोणं महाराज विचरन्तमभीतवत् ।
वज्रहस्तममन्यन्त शत्रवः शत्रुसूदनम् ॥ ७.१२५.७४ ॥

ହେ ମହାରାଜ, ସେତେବେଳେ ନିର୍ଭୟରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁମାନେ ବଜ୍ରହସ୍ତ ଓ ଶତ୍ରୁସଂହାରକ ବୋଲି ଭାବିଲେ।

7.125.75

ततोऽब्रवीन्महाबाहुर्द्रुपदो बुद्धिमान्नृप ।
लुब्धोऽयं क्षत्रियान्हन्ति व्याघ्रः क्षुद्रमृगानिव ॥ ७.१२५.७५ ॥

ତେବେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ମହାବାହୁ ଦ୍ରୁପଦ, ହେ ରାଜନ, କହିଲେ: "ଏହି ଲୋଭୀ ବାଘ ସାନ ହରିଣ ମାରିବା ପରି କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ମାରୁଛି।"

7.125.76

कृच्छ्रान्दुर्योधनो लोकान्पापः प्राप्स्यति दुर्मतिः ।
यस्य लोभाद्विनिहताः समरे क्षत्रियर्षभाः ॥ ७.१२५.७६ ॥

ପାପୀ ଓ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି ଦୁର୍ଯୋଧନ କଷ୍ଟରେ ଲୋକସମୂହ ପାଇବ; ଯାହାର ଲୋଭରୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ନିହତ ହେଲେ।

7.125.77

शतशः शेरते भूमौ निकृत्ता गोवृषा इव ।
रुधिरेण परीताङ्गाः श्वशृगालादनीकृताः ॥ ७.१२५.७७ ॥

ଶହ ଶହ କାଟି ପକାଯାଇଥିବା ବୀରମାନେ ଷଣ୍ଢ ପରି ଭୂମିରେ ଶୋଇଛନ୍ତି; ରକ୍ତାକ୍ତ ଅଙ୍ଗ ନେଇ, କୁକୁର ଓ ଶିଆଳମାନଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ହୋଇ।

7.125.78

एवमुक्त्वा महाराज द्रुपदोऽक्षौहिणीपतिः ।
पुरस्कृत्य रणे पार्थान्द्रोणमभ्यद्रवद्द्रुतम् ॥ ७.१२५.७८ ॥

ହେ ମହାରାଜ, ଏହା କହି ଅକ୍ଷୌହିଣୀର ଅଧିପତି ଦ୍ରୁପଦ ଯୁଦ୍ଧରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ଶୀଘ୍ର ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।