மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.125.1
अपराह्णे महाराज सङ्ग्रामः सुमहानभूत् ।
पर्जन्यसमनिर्घोषः पुनर्द्रोणस्य सोमकैः ॥ ७.१२५.१ ॥
மகாராஜாவே, பிற்பகலில் துரோணருக்கும் சோமகர்களுக்கும் இடையே மீண்டும் மிகப் பெரிய போர் நிகழ்ந்தது; அதன் முழக்கம் இடிமேகத்தின் முழக்கத்தைப் போல இருந்தது.
7.125.2
शोणाश्वं रथमास्थाय नरवीरः समाहितः ।
समरेऽभ्यद्रवत्पाण्डूञ्जवमास्थाय मध्यमम् ॥ ७.१२५.२ ॥
சிவந்த குதிரைகள் பூட்டிய தேரில் ஏறிய அந்த நரவீரன், ஒருமுகப்பட்ட மனத்துடன், நடு அணியைப் பற்றிக்கொண்டு போரில் வேகமாக பாண்டவர்களை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
7.125.3
तव प्रियहिते युक्तो महेष्वासो महाबलः ।
चित्रपुङ्खैः शितैर्बाणैः कलशोत्तमसम्भवः।
जघान सोमकान्राजन्सृञ्जयान्केकयानपि ॥ ७.१२५.३ ॥
உங்கள் நன்மைக்காகப் பாடுபட்ட மகா வில்லாளியும் மகா பலமுள்ளவருமான, கலசத்திலிருந்து பிறந்த அவர், அழகிய இறகுகளுடைய கூரிய அம்புகளால் ஓ அரசே, சோமகர்களையும் சிருஞ்சயர்களையும் கேகயர்களையும்கூட வீழ்த்தினார்.
7.125.4
वरान्वरान्हि योधानां विचिन्वन्निव भारत ।
आक्रीडत रमे राजन्भारद्वाजः प्रतापवान् ॥ ७.१२५.४ ॥
ஓ பரதனின் வழிவந்தவரே, வீரர்களில் சிறந்தவர்களை ஒவ்வொருவராகத் தேடுவது போல, ஓ அரசே, வலிமைமிக்க பாரத்வாஜர் மகன் களிப்புடன் விளையாடுவது போல் போரிட்டார்.
7.125.5
तमभ्ययाद्बृहत्क्षत्रः केकयानां महारथः ।
भातॄणां नृप पञ्चानां श्रेष्ठः समरकर्कशः ॥ ७.१२५.५ ॥
கேகயர்களின் மகாரதி பிருஹத்க்ஷத்ரன் அவரை எதிர்த்து வந்தார், ஓ அரசே. ஐந்து சகோதரர்களில் சிறந்தவரும், போரில் கடுமையானவருமான அவர் அவரை நோக்கி முன்னேறினார்.
7.125.6
विमुञ्चन्विशिखांस्तीक्ष्णानाचार्यं भृशमार्दयत् ।
महामेघो यथा वर्षं विमुञ्चन्गन्धमादने ॥ ७.१२५.६ ॥
கூரிய அம்புகளைப் பொழிந்து அவர் ஆசிரியரை (துரோணரை) மிகவும் வருத்தினார்; கந்தமாதன மலையின் மீது பெருமேகம் மழை பொழிவதுபோல்.
7.125.7
तस्य द्रोणो महाराज स्वर्णपुङ्खाञ्शिलाशितान् ।
प्रेषयामास सङ्क्रुद्ध- सायकान्दश पञ्च च ॥ ७.१२५.७ ॥
மகாராஜனே, துரோணர் அவன் மீது பொன் இறகுகள் கொண்டதும் கல்லில் தீட்டப்பட்டதுமான, கோபத்தால் நிரம்பிய பதினைந்து அம்புகளை ஏவினார்.
7.125.8
तांस्तु द्रोणविनिर्मुक्तान्क्रुंद्धाशीविषसन्निभान् ।
एकैकं पञ्चभिर्बाणैर्युधि चिच्छेद हृष्टवत् ॥ ७.१२५.८ ॥
ஆனால் துரோணர் ஏவிய, கோபம் கொண்ட விஷப் பாம்புகளைப் போன்ற அந்த அம்புகள் ஒவ்வொன்றையும் அவன் போரில் ஐந்து அம்புகளால் மகிழ்ச்சியுடன் வெட்டினான்.
7.125.9
तदस्य लाघवं दृष्ट्वा प्रहस्य द्विजपुङ्गवः ।
प्रेषयामास विशिखानष्टौ सन्नतपर्वणः ॥ ७.१२५.९ ॥
அவனுடைய இந்தத் திறமையைக் கண்டு இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவர் சிரித்து, வளைந்த கணுக்களுடைய எட்டு அம்புகளை ஏவினார்.
7.125.10
तान्दृष्ट्वा पततस्तूर्णं द्रोणचापच्युताञ्शरान् ।
अवारयच्छरैरेव तावद्भिर्निशितैर्मृधे ॥ ७.१२५.१० ॥
துரோணரின் வில்லிலிருந்து விரைந்து விழுந்த அந்த அம்புகளைக் கண்டு, போரில் அத்தனை கூர்மையான அம்புகளாலேயே அவற்றைத் தடுத்தான்.
7.125.11
ततोऽभवन्महाराज तव सैन्यस्य विस्मयः ।
बृहत्क्षत्रेण तत्कर्म कृतं दृष्ट्वा सुदुष्करम् ॥ ७.१२५.११ ॥
அப்போது, மகாராஜனே, பிருஹத்க்ஷத்திரன் செய்த அந்த மிகவும் கடினமான செயலைக் கண்டு உங்கள் படையில் வியப்பு எழுந்தது.
7.125.12
ततो द्रोणो महाराज बृहत्क्षत्रं विशेषयन् ।
प्रादुश्चक्रे रणे दिव्यं ब्राह्ममस्त्रं सुदुर्जयम् ॥ ७.१२५.१२ ॥
அப்போது, மகாராஜனே, துரோணர் பிருஹத்க்ஷத்திரனை குறிவைத்து, போரில் வெல்வதற்கு மிகக் கடினமான தெய்வீக பிரம்மாஸ்திரத்தை ஏவினார்.
7.125.13
कैकेयोऽस्त्रं समालोक्य मुक्तं द्रोणेन संयुगे ।
ब्रह्मास्त्रेणैव राजेन्द्र ब्राह्ममस्त्रमशातयत् ॥ ७.१२५.१३ ॥
போரில் துரோணரால் எய்யப்பட்ட அஸ்திரத்தைக் கண்ட கைகேயன், ஓ அரசர்களின் அரசே, பிரம்மாஸ்திரத்தாலேயே பிராம்ம அஸ்திரத்தை அழித்தான்.
7.125.14
ततोऽस्त्रे निहते ब्राह्मे बृहत्क्षत्रस्तु भारत ।
विव्याध ब्राह्मणं षष्ट्या स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.१२५.१४ ॥
ஓ பாரதா, பிராம்ம அஸ்திரம் அழிந்தபின் பிருஹத்க்ஷத்ரன் தங்கச் சிறகுள்ள, கல்லில் கூர்மையாக்கப்பட்ட அறுபது அம்புகளால் பிராமணரான துரோணரைத் துளைத்தான்.
7.125.15
तं द्रोणो द्विपदां श्रेष्ठो नाराचेन समार्पयत् ।
स तस्य कवचं भित्त्वा प्राविशद्धरणीतलम् ॥ ७.१२५.१५ ॥
இருகால் உயிர்களில் சிறந்த துரோணர் அவனை இரும்பு நாராசத்தால் தாக்கினார். அது அவனது கவசத்தைத் துளைத்து பூமியில் புகுந்தது.
7.125.16
कृष्णसर्पो यथा मुक्तो वल्मीकं नृपसत्तम ।
तथाऽत्यगान्महीं बाणो भित्त्वा कैकेयमाहवे ॥ ७.१२५.१६ ॥
ஓ மன்னர்களில் சிறந்தவனே, கருநாகம் விடப்பட்டு புற்றுக்குள் நுழைவதுபோல், போரில் கைகேயனைத் துளைத்து அம்பு பூமியை ஊடுருவியது.
7.125.17
सोऽतिविद्धो महाराज कैकेयो द्रोणसायकैः ।
क्रोधेन महताऽऽविष्टो व्यावृत्य नयने शुभे ॥ ७.१२५.१७ ॥
ஓ மகாராஜா, துரோணரின் அம்புகளால் மிகவும் துளைக்கப்பட்ட கைகேயன் பெரும் கோபத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, தனது அழகிய கண்களைச் சுழற்றினான்.
7.125.18
द्रोणं विव्याध सप्तत्या स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ।
सारथिं चास्य बाणेन भृशं मर्मस्वताडयत् ॥ ७.१२५.१८ ॥
அவன் துரோணரை தங்கச் சிறகுள்ள, கல்லில் கூர்மையாக்கப்பட்ட எழுபது அம்புகளால் துளைத்தான்; அவனுடைய தேரோட்டியை ஒரு அம்பால் உயிர்ப்பகுதிகளில் கடுமையாகத் தாக்கினான்.
7.125.19
द्रोणस्तु बहुभिर्विद्धो बृहत्क्षत्रेण मारिष ।
असृजद्विशिखांस्तीक्ष्णान्कैकेयस्य रथं प्रति ॥ ७.१२५.१९ ॥
ஆனால் பிருஹத்க்ஷத்திரனால் பல அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட துரோணர், ஓ மரிஷா, கைகேயனின் தேர் நோக்கி கூரிய அம்புகளை ஏவினார்.
7.125.20
व्याकुलीकृत्य तं द्रोणो बृहत्क्षत्रं महारथम् ।
अश्वांश्चतुर्भिरन्यवधीच्चतुरोऽस्य पतत्त्रिभिः ॥ ७.१२५.२० ॥
துரோணர் அந்த மகாரதன் பிருஹத்க்ஷத்திரனைக் குழப்பி, நான்கு இறகுள்ள அம்புகளால் அவனது நான்கு குதிரைகளையும் கொன்றார்.
7.125.21
सूतं चैकेन बाणेन रथनीडादपातयत् ।
द्वाभ्यां ध्वजं च च्छत्रं च च्छित्त्वा भूमावपातयत् ॥ ७.१२५.२१ ॥
ஒரே அம்பால் சாரதியை தேர்த்தட்டிலிருந்து வீழ்த்தினார்; இரண்டு அம்புகளால் கொடியையும் குடையையும் அறுத்து நிலத்தில் வீழ்த்தினார்.
7.125.22
ततः साधुविसृष्टेन नाराचेन द्विजर्षभः ।
हृद्यविध्यद्बृहत्क्षत्रं स च्छिन्नहृदयोऽपतत् ॥ ७.१२५.२२ ॥
பின்னர் பிராமணர்களில் சிறந்தவரான துரோணர் நன்கு ஏவப்பட்ட நாராசத்தால் பிருஹத்க்ஷத்திரனின் இதயத்தைத் துளைத்தார்; இதயம் பிளந்து அவன் வீழ்ந்தான்.
7.125.23
बृहत्क्षत्रे हते राजन्केकयानां महारथे ।
शैशुपालिरभिक्रुद्धो यन्तारमिदमब्रवीत् ॥ ७.१२५.२३ ॥
ஓ அரசே, கேகயர்களின் மகாரதன் பிருஹத்க்ஷத்திரன் கொல்லப்பட்டபோது, சிசுபாலன் மகன் மிகுந்த கோபத்துடன் சாரதியிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
7.125.24
सारथे याहि यत्रैष द्रोणस्तिष्ठति दंशितः ।
विनिघ्नन्केकयान्सर्वान्पाञ्चालानां च वाहिनीं ॥ ७.१२५.२४ ॥
சாரதியே, கவசம் பூண்ட துரோணர் நிற்கும் இடத்திற்குச் செல். கேகயர்களையும் பாஞ்சாலர்களின் படையையும் அழித்துக்கொண்டே செல்.
7.125.25
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सारथी रथिनां वरम् ।
द्रोणाय प्रापयामास काम्भोजैर्जवनैर्हयैः ॥ ७.१२५.२५ ॥
அவனது அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, தேர்வீரர்களில் சிறந்தவனான சாரதி, காம்போஜ வேகக் குதிரைகளால் துரோணரிடம் தேரைக் கொண்டுசென்றான்.
7.125.26
धृष्टकेतुश्च चेदीनामृषभोऽतिबलोदितः ।
वधायाभ्यद्रवद्द्रोणं पतङ्ग इव पावकम् ॥ ७.१२५.२६ ॥
சேதி குலத்தின் காளையான திருஷ்டகேது, மிகுந்த பலத்துடன் எழுந்து, நெருப்பை நோக்கிய விட்டில் போல் துரோணரைக் கொல்லும் நோக்கில் பாய்ந்தான்.
7.125.27
सोऽविध्यत तदा द्रोणं षष्ट्या साश्वरथध्वजम् ।
पुनश्चान्यैः सऱैस्तीक्ष्णैः सुप्तं व्याघ्रं तुदन्निव ॥ ७.१२५.२७ ॥
அப்போது அவன் அறுபது அம்புகளால் துரோணரைத் துளைத்தான்; குதிரைகளையும் தேரையும் கொடியையும் தாக்கினான். பின்னர் வேறு கூரிய அம்புகளால், தூங்கும் புலியை வருத்துவது போல அவரைத் தாக்கினான்.
7.125.28
तस्य द्रोणो धनुर्मध्ये क्षुरप्रेण शितेन च ।
चकर्त गार्ध्रपत्रेण यतमानस्य शुष्मिणः ॥ ७.१२५.२८ ॥
துரோணர், முயன்று போரிட்ட அந்த வலிமையானவனின் வில்லை நடுவில் கூரிய க்ஷுரப்ர அம்பாலும், கழுகின் இறகு அம்பாலும் அறுத்தார்.
7.125.29
अथान्यद्धनुरादाय शैशुपालिर्महारथः ।
विव्याध सायकैर्द्रोणं कङ्कबर्हिणवाजितैः ॥ ७.१२५.२९ ॥
பின்னர் சிசுபாலனின் மகாரதனான மகன் மற்றொரு வில்லை எடுத்து, கொக்கு மற்றும் மயில் இறகுகள் பொருத்திய அம்புகளால் துரோணரைத் துளைத்தான்.
7.125.30
तस्य द्रोणो हयान्हत्वा चतुर्भिश्चतुरः शरैः ।
सारथेश्च शिरः कायाच्चकर्त प्रहसन्निव ॥ ७.१२५.३० ॥
துரோணர் அவனது நான்கு குதிரைகளை நான்கு அம்புகளால் கொன்று, சிரித்தவாறு சாரதியின் தலையை உடலிலிருந்து வெட்டினார்.
7.125.31
अथैनं पञ्चविंशत्या सायकानां समार्पयत् ॥ ७.१२५.३१ ॥
பின்னர் அவன் அவனை இருபத்தைந்து அம்புகளால் துளைத்தான்.
7.125.32
अवप्लुत्य रथाच्चैद्यो गदामादाय सत्वरः ।
भारद्वाजाय चिक्षेप रुपितामिव पन्नगीम् ॥ ७.१२५.३२ ॥
சைத்தியன் தேரிலிருந்து குதித்து விரைவாக கதையை எடுத்து, பாரத்வாஜன் மீது செதுக்கப்பட்ட பாம்பைப் போல எறிந்தான்.
7.125.33
तामापतन्तीमालोक्य कालरात्रिमिवोद्यताम् ।
अश्मसारमयीं गुर्वीं तपनीयविभूषिताम्।
शरैरनेकसाहस्रैर्भाद्वाजोऽच्छिनच्छितैः ॥ ७.१२५.३३ ॥
காலராத்திரி போல உயர்த்தப்பட்டு, இரும்பால் ஆனதும் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டதுமான அதைப் பாய்ந்து வருவதைக் கண்டு, பாரத்வாஜன் ஆயிரக்கணக்கான கூர்மையான அம்புகளால் அதை வெட்டினான்.
7.125.34
सा छिन्ना बहुभिर्बाणैभारद्वाजेन मारिष ।
गदा पपात कौरव्य नादयन्ती धरातलम् ॥ ७.१२५.३४ ॥
ஐயா, பாரத்வாஜனின் பல அம்புகளால் வெட்டப்பட்ட அந்தக் கதை, குரு வழித்தோன்றலே, தரையை அதிரச் செய்தபடி விழுந்தது.
7.125.35
गदां विनिहतां दृष्ट्वा धृष्टकेतुरमर्षणः ।
तोमरं व्यसृजद्वीरः शक्तिं च कन कोज्ज्वलाम् ॥ ७.१२५.३५ ॥
கதை அழிக்கப்பட்டதைக் கண்டு, சினமுற்ற வீரன் திருஷ்டகேது தோமரத்தையும் பொன்னால் ஒளிரும் சக்தியையும் எறிந்தான்.
7.125.36
तोमरं पञ्चभिर्भित्त्वा शक्तिं चिच्छेद पञ्चभिः ।
तौ जग्मतुर्महीं छिन्नौ सर्पाविव गरुत्मता ॥ ७.१२५.३६ ॥
ஐந்து அம்புகளால் தோமரத்தைத் துளைத்து, ஐந்தால் சக்தியை வெட்டினான்; அவ்விரண்டும் கருடனால் வெட்டப்பட்ட பாம்புகள் போல நிலத்தில் விழுந்தன.
7.125.37
ततोऽस्य विशिखं तीक्ष्णं वधाय वधकाङ्क्षिणः ।
प्रेषयामास समरे भारद्वाजः प्रतापवान् ॥ ७.१२५.३७ ॥
பின்னர் வலிமைமிக்க பாரத்வாஜர் துரோணர், போரில் அவனைக் கொல்ல விரும்பி, அவன் மீது கூர்மையான ஓர் அம்பை ஏவினார்.
7.125.38
स तस्य कवचं भित्त्वा हृदयं चामितौजसः ।
अभ्यगाद्धरणीं बाणो हंसः पद्मवनं यथा ॥ ७.१२५.३८ ॥
அந்த அம்பு அமிததேஜஸ் கொண்டவனின் கவசத்தையும் இதயத்தையும் துளைத்து, அன்னப்பறவை தாமரைக் காட்டில் இறங்குவது போல பூமியில் புகுந்தது.
7.125.39
पतङ्गं हि ग्रसेच्चाषो यथा क्षुद्रं बुभुक्षितः ।
तथा द्रोणोऽग्रसच्छूरो धृष्टकेतुं महाहवे ॥ ७.१२५.३९ ॥
பசித்த சாஷப் பறவை சிறு விட்டிலைப் பிடித்து விழுங்குவது போல, வீரர் துரோணர் பெரும் போரில் திருஷ்டகேதுவை விழுங்கினார்.
7.125.40
निहते चेदिराजे तु तत्खण्डं पित्र्यमाविशत् ।
अमर्षवशमापन्नः पुत्रोऽस्य परमास्त्रवित् ॥ ७.१२५.४० ॥
சேதிநாட்டு அரசன் கொல்லப்பட்டதும், அவனது தந்தைவழிப் படைப்பிரிவு கோபத்தின் வசப்பட்டது; பரம அஸ்திரங்களை அறிந்த அவன் மகன் அதில் புகுந்தான்.
7.125.41
तमपि प्रहसन्द्रोणः शरैर्नित्ये यमक्षयम् ।
महाव्याघ्रो महारण्ये मृगशावं यथा बली ॥ ७.१२५.४१ ॥
துரோணரும் சிரித்துக்கொண்டே அம்புகளால் அவனையும் யமலோகத்துக்கு அனுப்பினார்; பெரிய வலிய புலி பெரிய காட்டில் மான் குட்டியை வீழ்த்துவது போல.
7.125.42
तेषु प्रक्षीयमाणेषु पाण्डवेयेषु भारत ।
जरासन्धसुतो वीरः स्वयं द्रोणमुपाद्रवत् ॥ ७.१२५.४२ ॥
பாரதா, பாண்டவர்கள் அழிந்துகொண்டிருக்கையில், ஜராசந்தனின் வீரமகன் தானே துரோணரை நோக்கி விரைந்தான்.
7.125.43
स तु द्रोणं महाबाहुः शरधाराभिराहवे ।
अदृश्यमकरोत्तूर्णं जलदो भास्करं यथा ॥ ७.१२५.४३ ॥
அவன் மகாபாகு போரில் அம்புத்தாரைகளால் துரோணரை விரைவில் காணாதபடி செய்தான், மேகம் சூரியனை மறைப்பது போல.
7.125.44
तस्य तल्लाघवं दृष्ट्वा द्रोणः क्षत्रियमर्दनः ।
व्यसृजत्सायकांस्तूर्णं शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१२५.४४ ॥
அவனுடைய அந்த லாகவத்தைக் கண்ட, க்ஷத்திரியர்களை நசுக்கும் துரோணர் விரைவில் நூறு நூறாகவும் ஆயிரம் ஆயிரமாகவும் அம்புகளை ஏவினார்.
7.125.45
छादयित्वा रमे द्रोणं रथस्थं रथिनां वरम् ।
जारासन्धिं जघानाशु मिषतां सर्वधन्विनाम् ॥ ७.१२५.४५ ॥
தேர்மேல் நின்ற, தேர்வீரர்களில் சிறந்த துரோணரை மறைத்து, அவன் ஜராசந்தன் மகனை விரைவில் கொன்றான்; எல்லா வில்லாளிகளும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க.
7.125.46
योयो विधीयते खण्डस्तंतं द्रोणोऽन्तकोपमः ।
आदत्त सर्वभूतानि प्राप्ते काले यथान्तकः ॥ ७.१२५.४६ ॥
எந்தெந்தப் படைப்பிரிவு நிறுத்தப்பட்டதோ அதில் துரோணர் யமனைப் போல இருந்தார்; காலம் வந்ததும் யமன் எல்லா உயிர்களையும் கொள்வது போல.
7.125.47
ततो द्रोणो महाराज नाम विश्राव्य संयुगे ।
शरैरनेकसाहस्रैः पाण्डवेयान्समावृणोत् ॥ ७.१२५.४७ ॥
பின்னர், மகாராஜனே, துரோணர் போரில் தம் பெயரை அறிவித்து, ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளால் பாண்டவர்களை மூடினார்.
7.125.48
ते तु नामाङ्किता बाणा द्रोणेनास्ताः शिलाशिताः ।
नरान्नागान्हयांश्चैव निजघ्नुः शतशो मृधे ॥ ७.१२५.४८ ॥
துரோணரால் எய்யப்பட்ட, பெயர் பொறிக்கப்பட்ட, கல்லில் கூர்மையாக்கப்பட்ட அந்த அம்புகள் போரில் நூற்றுக்கணக்கான மனிதர்களையும் யானைகளையும் குதிரைகளையும் கொன்றன.
7.125.49
ते वध्यमाना द्रोणेन शक्रेणेव महासुराः ।
समकम्पन्त पाञ्चाला गावः शीतार्दिता इव ॥ ७.१२५.४९ ॥
துரோணரால் கொல்லப்பட்ட அவர்கள் இந்திரனால் அடிக்கப்பட்ட பெரிய அசுரர்கள் போலவும், குளிரால் வாடும் பசுக்கள் போலவும் நடுங்கினர் — பாஞ்சாலர்கள்.
7.125.50
ततो निष्टानको घोरः पाण्डवानामजायत ।
द्रोणेन वध्यमानेषु सैन्येषु भरतर्षभ ॥ ७.१२५.५० ॥
பின்னர் துரோணரால் படைகள் கொல்லப்படுகையில் பாண்டவர்களிடம் பயங்கரமான அழுகுரல் எழுந்தது, பரதர்களில் காளையே.
7.125.51
प्रताप्यमानाः सूर्येण हन्यमानाश्च सायकैः ।
अन्वपद्यन्त पाञ्चालास्तदा सन्त्रस्तचेतसः ॥ ७.१२५.५१ ॥
சூரியனின் வெப்பத்தால் தகிக்கப்பட்டும் அம்புகளால் அடிக்கப்பட்டும் பாஞ்சாலர்கள் அப்போது அச்சம் நிறைந்த மனத்துடன் பின்வாங்கினர்.
7.125.52
मोहिता बाणजालेन भारद्वाजेन संयुगे ।
ऊरुग्राहगृहीतानां पाञ्चालानां महारथाः ॥ ७.१२५.५२ ॥
போரில் பாரத்வாஜரின் அம்புவலையால் மயக்கமுற்ற, அச்சத்தின் பிடியில் சிக்கிய பாஞ்சாலர்களாகிய மகாரதர்கள்.
7.125.53
चेदयश्च महाराज सृञ्जयाः काशिकोसलाः ।
अभ्यद्रवन्त संहृष्टा भारद्वाजं युयुत्सया ॥ ७.१२५.५३ ॥
மகாராஜாவே, சேதியரும் ஸ்ருஞ்ஜயரும் காசி-கோசலரும் மகிழ்ச்சியுடன் போர்விருப்பத்தால் பாரத்வாஜரை நோக்கிப் பாய்ந்தனர்.
7.125.54
ब्रुवन्तश्च रणेऽन्योन्यं चेदिपाञ्चालसृञ्जयाः ।
हत द्रोणं हत द्रोणमिति ते द्रोणमभ्ययुः ॥ ७.१२५.५४ ॥
போரில் ஒருவருக்கொருவர் கூவிக்கொண்டு — 'துரோணரைக் கொல்லுங்கள்! துரோணரைக் கொல்லுங்கள்!' என்று சேதியரும் பாஞ்சாலரும் ஸ்ருஞ்ஜயரும் துரோணரை நோக்கிப் பாய்ந்தனர்.
7.125.55
यतन्तः पुरुपव्याघ्राः सर्वशक्त्या महाद्युतिम् ।
निनीपवो रणे द्रोणं यमस्य सदनं प्रति ॥ ७.१२५.५५ ॥
மனிதப் புலிகளான வீரர்கள் முழு வலிமையுடன் முயன்று, போரில் மகாஒளி பொருந்திய துரோணரை யமனின் இல்லத்துக்கு அனுப்ப விரும்பினர்.
7.125.56
यतमानांस्तु तान्वीरान्भारद्वाजः शिलीमुखैः ।
यमाय प्रेपयामास चेदिमुख्यान्विशेपतः ॥ ७.१२५.५६ ॥
முயன்று கொண்டிருந்த அந்த வீரர்களை, பரத்வாஜ மகனான துரோணர் அம்புகளால், குறிப்பாக சேதியின் முதன்மை வீரர்களை, யமனிடம் அனுப்பினார்.
7.125.57
तेषु प्रक्षीयमाणेषु चेदिमुख्येषु सर्वशः ।
पाञ्चलाः समकम्पन्त द्रोणसायकपीडिताः ॥ ७.१२५.५७ ॥
சேதியின் முதன்மை வீரர்கள் முழுவதுமாக அழிக்கப்பட்டபோது, துரோணரின் அம்புகளால் துன்புற்ற பாஞ்சாலர்கள் ஒருசேர நடுங்கினர்.
7.125.58
प्राक्रोशन्भीमसेनं ते धृष्टद्युम्नं च भारत ।
दृष्ट्वा द्रोणस्य कर्माणि तथारूपाणि मारिष ॥ ७.१२५.५८ ॥
பாரதா, துரோணரின் அத்தகைய செயல்களைக் கண்டு அவர்கள் பீமசேனனையும் திருஷ்டத்யும்னனையும் நோக்கி அழைத்து கத்தினர். ஐயா!
7.125.59
ब्राह्मणेन तपो नूनं चरितं दुश्चरं महत् ।
तथा हि युधि सङ्क्रुद्धो दहति क्षत्रियर्पभान् ॥ ७.१२५.५९ ॥
ஒரு பிராமணன் நிச்சயமாக பெரிதும் கடினமான தவத்தைச் செய்திருக்கிறான், ஏனெனில் போரில் சினந்து அவன் க்ஷத்திரிய சிறந்தவர்களை இவ்வாறு எரிக்கிறான்.
7.125.60
धर्मो युद्धं क्षत्रियस्य ब्राह्मणस्य परं तपः ।
तपस्वी कृतविद्यश्च प्रेक्षितेनापि निर्दहेत् ॥ ७.१२५.६० ॥
க்ஷத்திரியனின் தர்மம் போர்; பிராமணனின் உயர்ந்த தவம் அது. தவசியும் கல்வியில் தேர்ந்தவனுமான பிராமணன் பார்வையினாலேயே எரித்துவிடுவான்.
7.125.61
द्रोणाग्निमस्त्रसंस्पर्शं प्रविष्टाः क्षत्रियर्पभाः ।
बहवो दुस्तरं घोरं यत्रादह्यन्त भारत ॥ ७.१२५.६१ ॥
துரோணாக்னியையும் அஸ்திரங்களின் தொடுதலையும் புகுந்த பல க்ஷத்திரிய காளைகள், ஓ பாரதா, அங்கே கடக்க முடியாத கொடிய நிலையில் எரிந்து போயினர்.
7.125.62
यथाबलं यथोत्साहं यथासत्वं महाद्युतिः ।
मोहयन्सर्वभूतानि द्रोणो हन्ति बलानि नः ॥ ७.१२५.६२ ॥
தன் வலிமை, உற்சாகம், மனோதிடம் ஆகியவற்றுக்கு ஏற்ப மகாதேஜஸ்வியான துரோணர், எல்லா உயிர்களையும் மயக்கி நம் படைகளை அழிக்கிறார்.
7.125.63
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा क्षत्रधर्मा व्यवस्थितः ।
अर्धचन्द्रेण चिच्छेद द्रोणस्य सशरं धनुः ॥ ७.१२५.६३ ॥
அவனுடைய அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, க்ஷத்ரதர்மத்தில் நிலைபெற்ற வீரன் அர்த்தசந்திர அம்பால் துரோணரின் அம்புடன் கூடிய வில்லை அறுத்தான்.
7.125.64
स संरब्धतरो भूत्वा द्रोणः क्षत्रियमर्दनः ॥ ७.१२५.६४ ॥
அவர் மேலும் கோபம் கொண்டு, க்ஷத்திரியர்களை நசுக்கும் துரோணர்...
7.125.65
अन्यत्कार्मुकमादाय भास्वरं वेगवत्तरम् ।
तत्राधाय शरं तीक्ष्णं परानीकविशातनम् ॥ ७.१२५.६५ ॥
மற்றொரு வில்லை எடுத்து, ஒளிரும் மிக வேகமான அதில் எதிரிப் படையை அழிக்கும் கூர்மையான அம்பைப் பொருத்தி...
7.125.66
आकर्णपूर्णमाचार्यो बलवानभ्यवासृजत् ।
स हत्वा क्षत्रधर्माणं जगाम धरणीतलम् ॥ ७.१२५.६६ ॥
காது வரை இழுத்த வில்லுடன் வலிமையான ஆசாரியர் அம்பை விடுத்தார்; அது க்ஷத்ரதர்மம் கொண்ட வீரனைக் கொன்று பூமியில் வீழ்ந்தது.
7.125.67
स भिन्नहृदयो वाहान्न्यपतन्मेदिनीतले ।
ततः सैन्यान्यकम्पन्त धृष्टद्युम्नसुते हते ॥ ७.१२५.६७ ॥
அவனுடைய இதயம் பிளக்கப்பட்டு, குதிரைகள் பூமியில் விழுந்தன. பின்னர் திருஷ்டத்யும்னனின் மகன் கொல்லப்பட்டதும் படைகள் நடுங்கின.
7.125.68
अथ द्रोणं समारोहच्चेकितानो महाबलः ।
स द्रोणं दशभिर्विद्ध्वा प्रत्यविद्ध्यत्स्तनान्तरे ॥ ७.१२५.६८ ॥
பின்னர் வலிமைமிக்க செகிதானன் துரோணரை நோக்கித் தாக்கினான். அவர் துரோணரை பத்து அம்புகளால் துளைத்து, மார்பின் நடுவில் மீண்டும் துளைத்தான்.
7.125.69
चतुर्भिः सारथिं चास्य चतुर्भिश्चतुरो हयान् ।
तमाचार्यस्त्रिभिर्बाणैर्बाह्वोरुरसि चार्दयत् ॥ ७.१२५.६९ ॥
நான்கால் அவனுடைய தேரோட்டியையும், நான்கால் அவனுடைய நான்கு குதிரைகளையும் தாக்கினார்; ஆசிரியர் அவனை மூன்று அம்புகளால் தோள்களிலும் மார்பிலும் தாக்கினார்.
7.125.70
ध्वजं सप्तभिरुन्मथ्य यन्तारमवधीत्त्रिभिः ।
तस्य सूते हते तेऽश्वा रथमादाय विद्रुताः ॥ ७.१२५.७० ॥
ஏழு அம்புகளால் கொடியை முறித்து, மூன்றால் ஓட்டுநனைக் கொன்றார். அவனுடைய தேரோட்டி கொல்லப்பட்டதும், அந்தக் குதிரைகள் தேரை இழுத்துக்கொண்டு ஓடின.
7.125.71
समरे शरसंवीता भारद्वाजेन मारिष ।
चेकितानरथं दृष्ट्वा हताश्वं हतसारथिम् ॥ ७.१२५.७१ ॥
ஓ மாரிஷா, போரில் பரத்வாஜரின் மகனின் அம்புகளால் மூடப்பட்டு, குதிரைகள் கொல்லப்பட்டு, தேரோட்டி கொல்லப்பட்ட செகிதானனின் தேரைக் கண்டு.
7.125.72
तान्समेतान्रणे शूरांश्चेदिपाञ्चालसृञ्जयान् ।
समन्ताद्द्रावयन्द्रोणो बह्वशोभत मारिष ॥ ७.१२५.७२ ॥
போரில் கூடியிருந்த அந்த வீரர்களான சேதிகள், பாஞ்சாலர்கள், ஸ்ருஞ்சயர்களை எல்லாப் பக்கமும் விரட்டிய துரோணர் மிகவும் ஒளிர்ந்தார். ஓ மாரிஷா.
7.125.73
आकर्णपलितः श्यामो वयसाऽशीतिपञ्चकः ।
रणे पर्यचरद्द्रोणो वृद्धः षोडशवर्षवत् ॥ ७.१२५.७३ ॥
காதுவரை நரைத்தவரும், கரிய நிறமுடையவரும், எண்பத்தைந்து வயதுடையவருமான துரோணர் போரில் சுற்றித் திரிந்தார்; முதியவராக இருந்தும் பதினாறு வயதினரைப் போல.
7.125.74
अथ द्रोणं महाराज विचरन्तमभीतवत् ।
वज्रहस्तममन्यन्त शत्रवः शत्रुसूदनम् ॥ ७.१२५.७४ ॥
மன்னா, அப்பொழுது அச்சமின்றிச் சுற்றித் திரியும் துரோணரை, பகைவர்களை அழிப்பவரும் வஜ்ரம் ஏந்தியவருமாக எதிரிகள் கருதினர்.
7.125.75
ततोऽब्रवीन्महाबाहुर्द्रुपदो बुद्धिमान्नृप ।
लुब्धोऽयं क्षत्रियान्हन्ति व्याघ्रः क्षुद्रमृगानिव ॥ ७.१२५.७५ ॥
அப்பொழுது அறிவுள்ள மகாபாஹுவான துருபதன், அரசே, கூறினான்: "பேராசை கொண்ட இவன் வேங்கை சிறு மான்களைக் கொல்வது போல் க்ஷத்திரியர்களைக் கொல்கிறான்."
7.125.76
कृच्छ्रान्दुर्योधनो लोकान्पापः प्राप्स्यति दुर्मतिः ।
यस्य लोभाद्विनिहताः समरे क्षत्रियर्षभाः ॥ ७.१२५.७६ ॥
பாவியும் துர்புத்தியுமான துரியோதனன் கடினப்பட்டே உலகங்களை அடைவான்; அவனது பேராசையால் போரில் சிறந்த க்ஷத்திரியர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.
7.125.77
शतशः शेरते भूमौ निकृत्ता गोवृषा इव ।
रुधिरेण परीताङ्गाः श्वशृगालादनीकृताः ॥ ७.१२५.७७ ॥
நூற்றுக்கணக்கில் வெட்டுண்ட வீரர்கள் காளைகள் போல நிலத்தில் கிடக்கின்றனர்; குருதியால் மூடப்பட்ட உடல்களுடன், நாய்களுக்கும் நரிகளுக்கும் இரையாகி.
7.125.78
एवमुक्त्वा महाराज द्रुपदोऽक्षौहिणीपतिः ।
पुरस्कृत्य रणे पार्थान्द्रोणमभ्यद्रवद्द्रुतम् ॥ ७.१२५.७८ ॥
மகாராஜா, இவ்வாறு கூறிவிட்டு, அக்ஷௌஹிணிக்குத் தலைவனான துருபதன், போரில் பாண்டவர்களை முன்னிறுத்தி விரைவாக துரோணரை நோக்கி விரைந்தான்.