Mahābhārata · Adhyāya 7.127
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.127.1
ब्रह्मेशानेन्द्रवरुणानवहद्यः पुरा रथः ।
तमास्थाय गतौ कृष्णौ न तयोर्विद्यते भयम् ॥ ७.१२७.१ ॥
El carro que en otro tiempo transportó a Brahmā, Īśāna, Indra y Varuṇa: subidos a él han partido los dos Kṛṣṇas, y no tienen temor.
7.127.2
तवाज्ञां शिरसा बिभ्रदेष गच्छामि मा शुचः ।
समेत्य तान्नरव्याघ्रास्तव दास्यामि संविदम् ॥ ७.१२७.२ ॥
Llevando tu mandato sobre la cabeza, parto; no te aflijas. Oh tigres entre los hombres, tras encontrarlos te daré un mensaje.
7.127.3
एतावदुक्त्वा प्रययौ परिदाय युधिष्ठिरम् ।
धृष्टद्युम्नाय बलवान्सुहृद्भ्यश्च पुनःपुनः।
धृष्टद्युम्नं चेदमाह भीमसेनो महाबलः ॥ ७.१२७.३ ॥
Tras decir esto, el poderoso Bhīmasena, habiendo encomendado a Yudhiṣṭhira y abrazado a sus amigos una y otra vez, partió; y el muy poderoso Bhīmasena dijo esto a Dhṛṣṭadyumna.
7.127.4
विदितं ते महाबाहो यथा द्रोणो महारथः ।
ग्रहणे धर्मराजस्य सर्वोपायेन वर्तते ॥ ७.१२७.४ ॥
Sabes, oh de brazos poderosos, cómo el gran guerrero de carro Droṇa se empeña por todos los medios en apresar al rey del dharma.
7.127.5
न च मे गमने कृत्यं तादृक्पार्षत विद्यते ।
यादृशं रक्षणे राज्ञः कार्यमात्ययिकं हि नः ॥ ७.१२७.५ ॥
Oh hijo de Pṛṣata, no tengo para mi partida un deber semejante al urgente que tenemos en la protección del rey.
7.127.6
एवमुक्तोऽस्मि पार्थेन प्रतिवक्तुं न चोत्सहे ।
प्रयास्ये तत्र यत्रासौ मुमूर्षुः सैन्धवः स्थितः ॥ ७.१२७.६ ॥
Aunque Pārtha me habló así, no me atrevo a responder; iré allí donde se encuentra el rey de Sindh, que anhela la muerte.
7.127.7
धर्मराजस्य वचने स्थातव्यमविशङ्कया ।
यास्यामि पदवीं भ्रातुः सात्वतस्य च धीमतः ॥ ७.१२७.७ ॥
Hay que permanecer firme en la palabra del rey del dharma sin duda. Iré por el camino de mi hermano y del sabio Sātvata.
7.127.8
सोऽद्य यत्तो रणे रार्थं परिरक्ष युधिष्ठिरम् ।
एतद्धि सर्वकार्याणां परमं कृत्समाहवे ॥ ७.१२७.८ ॥
Hoy, vigilante en la batalla, protege a Yudhiṣṭhira por el rey. Este es el deber supremo y completo entre todos los deberes en la guerra.
7.127.9
तमब्रवीन्महाराज धृष्टद्युम्नो वृकोदरम् ।
ईप्सितं ते करिष्यामि गच्छ पार्थाविचारयन् ॥ ७.१२७.९ ॥
Oh gran rey, Dhṛṣṭadyumna dijo a Vṛkodara: haré lo que deseas. Ve junto a Pārtha sin vacilar.
7.127.10
नाहत्वा समरे द्रोणो धृष्टद्युम्नं कथञ्चन ।
निग्रहं धर्मराजस्य प्रकरिष्यति संयुगे ॥ ७.१२७.१० ॥
Droṇa, sin matar a Dhṛṣṭadyumna en la batalla, de ningún modo logrará someter al rey del dharma.
7.127.11
ततो निक्षिप्य राजानं धृष्टद्युम्ने च पाण्डवम् ।
अभिवाद्य गुरुं ज्येष्ठं प्रययौ येन फल्गुनः ॥ ७.१२७.११ ॥
Entonces, tras confiar al rey y al Pāṇḍava a Dhṛṣṭadyumna, y saludar al mayor de los maestros, partió hacia donde estaba Phalguna.
7.127.12
परिष्वक्तश्च कौन्तेयो धर्मराजेन मारुतिः ।
आघ्रातश्च तथा मूर्ध्नि श्रावितश्चाशिषः शुभाः ॥ ७.१२७.१२ ॥
El rey del dharma abrazó al hijo de Kuntī y al hijo del Viento; les olió la cabeza y pronunció bendiciones auspiciosas.
7.127.13
कृत्वा प्रदक्षिणान्विप्रानर्चितांस्तुष्टमानसान् ।
आलभ्य मङ्गलान्यष्टौ पीत्वा कैरातकं मधु ॥ ७.१२७.१३ ॥
Tras circunvalar a los brahmanes, honrarlos con mentes complacidas, tocar las ocho cosas auspiciosas y beber el hidromiel kairātaka.
7.127.14
द्विगुणद्रविणो वीरो मदरक्तान्तलोचनः ।
विप्रैः कृतस्वस्त्ययनो विजयोत्पादसूचितः ॥ ७.१२७.१४ ॥
El héroe de fuerza doble, con los ojos enrojecidos en las comisuras por la embriaguez, bendecido con ritos de bienestar por los brahmanes, señalado por el presagio de victoria.
7.127.15
पश्यन्नेवात्मनो बुद्धिं विजयानन्दकारिणीम् ।
अनुलोमानिलैश्चाशु प्रदर्शितजयोदयः ॥ ७.१२७.१५ ॥
Viendo su propio ánimo, que causaba la alegría de la victoria, y mostrando de pronto, por vientos favorables, el alba del triunfo.
7.127.16
भीमसेनो महाबाहुः कवची शुभकुण्डली ।
सगदः सतलत्राणः सशरी रथिनां वरः।
रथमारुह्य निर्युक्तं सर्वोपकरणान्वितम् ॥ ७.१२७.१६ ॥
Bhīmasena, el de brazos poderosos, armado, con pendientes auspiciosos, con su maza, protectores de brazo y flechas, el mejor de los guerreros de carro, habiendo subido al carro uncido y provisto de todos sus pertrechos.
7.127.17
तस्य कार्ष्णायसं वर्म हेमचित्रं महर्द्धिमत् ।
विबभौ सर्वतः श्लिष्टं सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.१२७.१७ ॥
Su coraza, de hierro negro, adornada de oro y muy espléndida, ajustada por todos lados, brillaba como una nube con relámpagos.
7.127.18
पीतरक्तासितसितैर्वासौभिश्च सुवेष्टितः ।
कण्ठसूत्रेण विबभौ सेन्द्रायुध इवाम्बुदः ॥ ७.१२७.१८ ॥
Bien envuelto en vestiduras amarillas, rojas, negras y blancas, con un cordón al cuello, resplandecía como una nube con arcoíris.
7.127.19
प्रयाते भीमसेने तु तव सैन्यं युयुत्सया ।
पाञ्चजन्यरवो घोरः पुनरासीद्विशाम्पते ॥ ७.१२७.१९ ॥
Cuando Bhīmasena se hubo marchado, tu ejército, ansioso de combate, oh señor de los pueblos, y el terrible sonido del caracol Pāñcajanya volvió a alzarse.
7.127.20
तं श्रुत्वा निनदं घोरं त्रैलोक्यत्रासनं महत् ।
पुनर्भीमं महाबाहुं धर्मपुत्रोऽभ्यभाषत ॥ ७.१२७.२० ॥
Al oír aquel estruendo terrible y grande, que aterroriza a los tres mundos, el hijo de Dharma volvió a dirigirse a Bhīma, el de brazos poderosos.
7.127.21
एष वृष्णिप्रवीरेण ध्मातः सलिलजो भृशम् ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च विनादयति शङ्खराट् ॥ ७.१२७.२१ ॥
Este rey de los caracoles, nacido de las aguas, soplado con fuerza por el héroe principal de los Vṛṣṇis, hace resonar la tierra y el cielo.
7.127.22
नूनं व्यसनमापन्ने सुमहत्सव्यसाचिनि ।
कुरुभिर्युध्यते सार्धं सर्वैश्चक्रगदाधरः ॥ ७.१२७.२२ ॥
Sin duda, puesto que Savyasācin ha caído en un gran peligro, el portador del disco y la maza combate contra todos los Kurus.
7.127.23
नूनमार्या महत्कुन्ती पापं व्यसनमीदृशम् ।
द्रौपदी च सुभद्रा च पश्यन्ति सह बन्धुभिः।
तद्भीम त्वरया युक्तो याहि यत्र धनञ्जयः ॥ ७.१२७.२३ ॥
Sin duda la noble Kuntī, Draupadī y Subhadrā, junto con sus parientes, contemplan una desgracia tan grande y pecaminosa. Por tanto, oh Bhīma, apresúrate e ve donde está Dhanañjaya.
7.127.24
मुह्यतीव हि मे चित्तं धनञ्जयदिदृक्षया ।
दिशश्च प्रदिशः पार्थ सात्वतस्य च कारणात् ॥ ७.१२७.२४ ॥
Mi mente, por así decir, está confundida por el deseo de ver a Dhanañjaya; y las direcciones y las direcciones intermedias, oh hijo de Pṛthā, están confusas por mi causa, a causa de Sātvata (Kṛṣṇa).
7.127.25
गच्छगच्छेति गुरुणा सोऽनुज्ञातो वृकोदरः ।
ततः पाण्डुसुतो राजन्भीमसेनः प्रतापवान् ॥ ७.१२७.२५ ॥
Permitido por el maestro con «¡Ve, ve!», entonces, oh rey, Bhīmasena, el poderoso hijo de Pāṇḍu, avanzó.
7.127.26
बद्धगोधाङ्गुलित्राणः प्रगृहीतशरासनः ।
ज्येष्ठेन प्रहितो भ्रात्रा भ्राता भ्रातुः प्रियङ्करः ॥ ७.१२७.२६ ॥
Con el protector de cuero de los dedos atado y el arco firmemente empuñado, enviado por el hermano mayor, el hermano que complace a su hermano (Bhīma avanzó).
7.127.27
आहत्य दुन्दुभिं भीमः शङ्खं प्रध्माप्य चासकृत् ।
विनद्य सिंहनादेन ज्यां विकर्षन्पुनःपुनः ॥ ७.१२७.२७ ॥
Bhīma, golpeando el tambor de guerra, habiendo soplado la concha repetidamente y rugido con rugido de león, tiró una y otra vez de la cuerda del arco.
7.127.28
तेन शब्देन वीराणां पातयित्वा मनांस्युत ।
दर्शयन्घोरमात्मानममित्रान्सहसाऽभ्ययात् ॥ ७.१२७.२८ ॥
Con aquel sonido, habiendo derribado los ánimos de los héroes, mostrándose en forma terrible, se lanzó de repente contra los enemigos.
7.127.29
तमूहुर्जवना दान्ता विरुवन्तो हयोत्तमाः ।
विशोकेन सुसंयत्ता मनोमारुतरंहसः ॥ ७.१२७.२९ ॥
Lo llevaron los rápidos, domados y relinchantes mejores caballos, bien uncidos por Viśoka, veloces como la mente y el viento.
7.127.30
आरुजन्विरुजन्पार्थो ज्यां विकर्षंश्च पाणिना ।
सम्प्रकर्षन्विकर्षंश्च सेनाग्रं समलोडयत् ॥ ७.१२७.३० ॥
Golpeando, quebrando, tirando de la cuerda con la mano, tirando con fuerza, el hijo de Pṛthā (Bhīma) sacudió por completo la vanguardia del ejército.
7.127.31
तं प्रयान्तं महाबाहुं पाञ्चालाः सहसोमकाः ।
पृष्ठतोऽनुययुः शूरा मघवन्तमिवामराः ॥ ७.१२७.३१ ॥
Los Pāñcālas junto con los Somakas, héroes, al instante lo siguieron por detrás mientras él avanzaba, como los inmortales siguen a Indra.
7.127.32
तं समेत्य महाराज तावकाः पर्यवारयन् ।
दुःशासनश्चित्रसेनः कुण्डभेदी विविंशतिः ॥ ७.१२७.३२ ॥
Oh gran rey, tus hombres se acercaron a él y lo rodearon: Duḥśāsana, Citrasena, Kuṇḍabhedin y Vivimśati.
7.127.33
दुर्मुखो दुःसहश्चैव विकर्णश्च शलस्तथा ।
विन्दानुविन्दौ सुमुखो दीर्घबाहुः सुदर्शनः ॥ ७.१२७.३३ ॥
Durmukha, Duḥsaha, Vikarṇa y Śala igualmente; Vinda y Anuvinda, Sumukha, el de largos brazos Sudarśana.
7.127.34
वृन्दारकः सुहस्तश्च सुषेणो दीर्घलोचनः ।
अभयो रौद्रकर्णा च सुवर्मा दुर्विमोचनः ॥ ७.१२७.३४ ॥
Vṛndāraka, Suhasta, Suṣeṇa el de ojos largos, Abhaya, Raudrakarman, Suvarman y Durvimocana.
7.127.35
शोभन्तो रथिनां श्रेष्ठाः सहसैन्यपदानुगाः ।
संयत्ताः समरे वीरा भीमसेनमुपाद्रवन् ॥ ७.१२७.३५ ॥
Los mejores de los guerreros en carro, resplandecientes, siguiendo con su infantería, héroes listos para la batalla, arremetieron contra Bhīmasena.
7.127.36
तैः समन्ताद्वृतः शूरैः समरेषु महारथः ।
तान्समीक्ष्य तु कौन्तेयो भीमसेनः पराक्रमी।
अभ्यवर्तत वेगेन सिंहः क्षुद्रमृगानिव ॥ ७.१२७.३६ ॥
Rodeado por todos lados de aquellos héroes, el gran auriga, el valiente hijo de Kuntī Bhīmasena, al verlos avanzó con rapidez, como un león se abalanza sobre pequeños ciervos.
7.127.37
ते महास्त्राणि दिव्यानि तत्र वीरा अदर्शयन् ।
छादयन्तः शरैर्भीमं मेघाः सूर्यमिवोदितम् ॥ ७.१२७.३७ ॥
Allí aquellos héroes desplegaron divinas grandes armas, cubriendo a Bhīma con flechas como las nubes cubren el sol naciente.
7.127.38
ततः क्रुद्धो महाराज भीमसेनः पराक्रमी ।
अग्रतः स्यन्दनानीकं शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.१२७.३८ ॥
Entonces, oh gran rey, Bhīmasena, valiente y airado, cubrió con una lluvia de flechas la hueste de carros que tenía delante.
7.127.39
ते वध्यमानाः समरे तव पुत्रा महारथाः ।
भीमं भीमबला युद्धे योधयन्ति जयैषिणः ॥ ७.१२७.३९ ॥
Vuestros hijos, grandes guerreros de carro, heridos en la batalla y ansiosos de victoria, combatieron contra Bhīma, de fuerza terrible.
7.127.40
ततो दुःशासनः क्रुद्धो रथशक्तिं समाक्षिपत् ।
सर्वपारसवीं तीक्ष्णां जिघांसुः पाण्डुनन्दनम् ॥ ७.१२७.४० ॥
Entonces Duḥśāsana, airado y deseoso de matar al hijo de Pāṇḍu, lanzó la afilada lanza de carro llamada Sarvapārasavī.
7.127.41
आपतन्तीं महाशक्तिं तव पुत्रप्रणोदिताम् ।
द्विधा चिच्छेद तां भीमस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१२७.४१ ॥
Aquella gran lanza, arrojada por vuestro hijo y que se abalanzaba sobre él, Bhīma la partió en dos; y aquello pareció maravilloso.
7.127.42
अथान्यैर्विशिखैस्तीक्ष्णैः सङ्क्रुद्धः कुण्डभेदिनम् ।
सुषेणं दीर्घनेत्रं च त्रिभिस्त्रीनवधीद्बली ॥ ७.१२७.४२ ॥
Entonces el poderoso Bhīma, plenamente airado, con otras flechas afiladas abatió a Suṣeṇa, el perforador de pendientes, y a Dīrghanetra, con tres flechas cada uno.
7.127.43
ततो वृन्दारकं वीरं कुरूणां कीर्तिवर्धनम् ।
पुत्राणां तव वीराणां युध्यतामवधीत्पुनः ॥ ७.१२७.४३ ॥
Entonces volvió a abatir al héroe Vṛndāraka, acrecentador de la gloria de los Kurus, y a tus valientes hijos que combatían.
7.127.44
अभयं रौद्रकर्माणं दुर्विमोचनमेव च ।
त्रिभिस्त्रीनवधीद्भीमः पुनरेव सुतांस्तव ॥ ७.१२७.४४ ॥
Bhīma abatió a Abhaya y al de obras crueles, Durvimocana, con tres flechas cada vez, tres veces, y de nuevo abatió a tus hijos.
7.127.45
वध्यमाना महाराज पुत्रास्तव बलीयसा ।
भीमं प्रहरतां श्रेष्ठं समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ७.१२७.४५ ॥
Gran rey, tus hijos, siendo abatidos por el poderoso, rodearon a Bhīma, el mejor de los atacantes, por todos lados.
7.127.46
ते शरैर्भीमकर्माणं ववर्षुः पाण्डवं युधि ।
मेघा इवातपापाये धाराभिर्धरणीधरम् ॥ ७.१२७.४६ ॥
Llovieron flechas sobre el Pāṇḍava, de obras terribles, en la batalla, como las nubes llueven sobre la montaña al final del calor.
7.127.47
स तद्बाणमयं वर्षमश्मवर्षमिवाचलः ।
प्रतीच्छन्पाण्डुदायादो न प्राव्यथत शत्रुहा ॥ ७.१२७.४७ ॥
Aquel matador de enemigos, heredero de Pāṇḍu, recibiendo aquella lluvia de flechas como si fuera una lluvia de piedras, como una montaña, no se perturbó en absoluto.
7.127.48
विन्दानुविन्दौ सहितौ सुवर्माणं च ते सुतम् ।
प्रहसन्नेव कौन्तेयः शरैर्निन्यं यमक्षयम् ॥ ७.१२७.४८ ॥
A Vinda y Anuvinda juntos, y a tu hijo Suvarman también, el hijo de Kuntī los envió a la morada de Yama con flechas, sonriendo mientras lo hacía.
7.127.49
ततः सुदर्शनं वीरं पुत्रं ते भरतर्षभ ।
विव्याध समरे तूर्णं स पपात ममार च ॥ ७.१२७.४९ ॥
Entonces, oh toro de los Bharatas, hirió de inmediato en la batalla a tu hijo heroico llamado Sudarśana. Cayó y murió.
7.127.50
सोऽचिरेणैव कालेन तद्रथानीकमाशुगैः ।
दिशः सर्वाः समालोक्य व्यधमत्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१२७.५० ॥
En poco tiempo, rodeó aquella hueste de carros con flechas veloces; y tras mirar en todas las direcciones, el hijo de Pāṇḍu la dispersó.
7.127.51
ततो वै रथघोषेण गर्जितेन मृगा इव ।
भज्यमानाश्च समरे तव पुत्रा विशाम्पते।
प्राद्रवन्सहसा सर्वे भीमसेनभयर्दिताः ॥ ७.१२७.५१ ॥
Entonces, oh señor del pueblo, con el estruendo de los carros y el rugido, tus hijos, dispersándose en la batalla como ciervos, atormentados por el miedo a Bhīmasena, huyeron de repente.
7.127.52
अनुयायाच्च कौन्तेयः पुत्राणां ते महद्बलम् ।
विव्याध समरे राजन्कौरवेयान्समन्ततः ॥ ७.१२७.५२ ॥
Y el hijo de Kuntī persiguió el gran ejército de tus hijos; oh rey, en la batalla hirió a los Kauravas por todos lados.
7.127.53
वध्यमाना महाराज भीमसेनेन तावकाः ।
त्यक्त्वा भीमं रणाज्जग्मुश्चोदयन्तो हयोत्तमान्। ॥ ७.१२७.५३ ॥
Oh gran rey, tus hombres, heridos por Bhīmasena, abandonaron a Bhīma y salieron de la batalla, azuzando los mejores caballos.
7.127.54
तांस्तु निर्जित्य समरे भीमसेनो महाबलः ।
सिंहनादरवं चक्रे बाहुशब्दं च पाण्डवः ॥ ७.१२७.५४ ॥
Tras vencerlos en la batalla, el poderoso Bhīmasena, el Pāṇḍava, lanzó un rugido de león e hizo un sonido golpeándose los brazos.
7.127.55
महान्तं तलशब्दं च कृत्वा द्रोणान्तिकं ययौ ।
तमावारयदाचार्यो वेलेवोद्वृत्तमर्णवम् ॥ ७.१२७.५५ ॥
Haciendo un gran sonido de palmadas, se acercó a Droṇa. El maestro le cerró el paso, como la orilla contiene al océano embravecido.
7.127.56
तस्य द्रोणो रथं राजञ्छादयामास संयुगे ।
साश्वसूतध्वजं तूर्णं तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१२७.५६ ॥
Oh rey, en la batalla Droṇa cubrió rápidamente su carro, con caballos, auriga y estandarte, y aquello pareció asombroso.
7.127.57
ललाटेऽताडयच्चैनं नाराचेन स्मयन्निव ।
ऊर्ध्वरश्मिरिवादित्यो विबभौ तत्र पाण्डवः ॥ ७.१२७.५७ ॥
Como sonriendo, lo golpeó en la frente con una flecha de hierro, y allí el Pāṇḍava brilló como el sol con sus rayos alzados.
7.127.58
स मन्यमानस्त्वाचार्यो ममायं फल्गुनो यथा ।
भीमः करिष्यते पूजामित्युवाच वृकोदरम् ॥ ७.१२७.५८ ॥
Pensando: 'Este mío hará honor como Phalguna', el maestro dijo a Vṛkodara.
7.127.59
भीमसेन न ते शक्यं प्रवेष्टुमरिवाहिनीम् ।
मामनिर्जित्य समरे शत्रुमद्य महाबल ॥ ७.१२७.५९ ॥
Oh Bhīmasena, no te es posible entrar hoy en el ejército enemigo sin antes vencerme en batalla, oh poderoso.
7.127.60
यदि ते सानुजः कृष्णः प्रविष्टोऽनुमते मम ।
अनीकं न तु शक्यं मे प्रवेष्टुमिह वै त्वया ॥ ७.१२७.६० ॥
Aunque tu hermano menor Kṛṣṇa haya entrado con mi permiso, no te es posible entrar aquí en mi ejército.
7.127.61
अथ भीमस्तु तच्छ्रुत्वा गुरोर्वाक्यमशेषतः ।
क्रुद्धः प्रोवाच वै द्रोणं रक्तताम्रेक्षणः श्वसन् ॥ ७.१२७.६१ ॥
Entonces Bhīma, tras escuchar por completo las palabras del maestro, lleno de ira, con los ojos rojos y cobrizos, respirando con fuerza, habló a Droṇa.
7.127.62
तवार्जुनो नानुमते ब्रह्बन्धो रमाजिरम् ।
प्रविष्टः स हि दुर्धर्षः शक्रस्यापि विशेद्बलम् ॥ ७.१२७.६२ ॥
¡Oh pariente brahmán! Sin tu consentimiento Arjuna ha entrado en el campo de batalla; es invencible y podría entrar incluso en el ejército de Indra.
7.127.63
येन त्वं परमां पूजां कुर्वता मानितो ह्यसि ।
नार्जुनोऽहं घृणी विप्र भीमसेनोऽस्मि ते रिपुः ॥ ७.१२७.६३ ॥
El Arjuna por quien has sido honrado con suprema estima no soy yo, oh brahmán; yo soy el implacable Bhīmasena, tu enemigo.
7.127.64
पिता नस्त्वं गुरुर्बन्धुस्तदा पुत्रा हि र्ते वयम् ।
इति मन्यामहे सर्वे भवन्तं प्रणताः स्थिताः ॥ ७.१२७.६४ ॥
Tú eres nuestro padre, maestro y pariente; todos nos consideramos tus hijos, y permanecemos ante ti inclinados con reverencia.
7.127.65
तदद्य विपरीतं ते वदतोऽस्मासु दृश्यते ।
यदि शत्रुं त्वमात्मानं मन्यसे तत्तथाऽस्त्विह।
एष ते सदृशं कर्म शत्रोर्भीमः करिष्यति ॥ ७.१२७.६५ ॥
Hoy tus palabras nos parecen contrarias; si te consideras enemigo, que así sea aquí; Bhīma te hará esta acción propia de un enemigo.
7.127.66
अथोद्धाम्य गदां वीरः कालदण्डमिवान्तकः ।
द्रोणायावासृजद्राजन्स रथादवपुप्लुवे ॥ ७.१२७.६६ ॥
Entonces el héroe blandió su maza, como la vara de la Muerte, el Finalizador; oh rey, la lanzó contra Droṇa y saltó del carro.
7.127.67
साश्वसूतध्वजं यानं द्रोणस्यापोथयत्तदा ।
तदद्भुतमपश्याम पाण्डवेयस्य विक्रमम् ॥ ७.१२७.६७ ॥
Entonces destrozó el carro de Droṇa, con sus caballos, auriga y estandarte. Presenciamos con asombro el valor del hijo de los Pāṇḍavas.
7.127.68
द्रोणं तु विरथं कृत्वा भीमसेनो महाबलः ।
अभ्यवर्तत सैन्यानि तावकानि समन्ततः ॥ ७.१२७.६८ ॥
Habiendo dejado a Droṇa sin carro, el poderoso Bhīmasena avanzó contra vuestros ejércitos por todas partes.
7.127.69
स मृद्रंस्तरसा योधान्वायुर्वृक्षानिवौजसा ।
विचचार रणे राजन्वायुतुल्यपराक्रमः ॥ ७.१२७.६९ ॥
Aplastando con rapidez a los guerreros, como el viento derriba árboles con fuerza, recorrió el campo de batalla, oh rey, con un valor igual al del viento.
7.127.70
निर्जितस्तु तदा तेन पाण्डवेन महात्मना ।
अन्यं तु रथमातिष्ठद्द्रोणः प्रहरतां वरः ॥ ७.१२७.७० ॥
Entonces, vencido por aquel magnánimo Pāṇḍava, Droṇa, el mejor de los que golpean, subió a otro carro.