ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.127
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.127.1
ब्रह्मेशानेन्द्रवरुणानवहद्यः पुरा रथः ।
तमास्थाय गतौ कृष्णौ न तयोर्विद्यते भयम् ॥ ७.१२७.१ ॥
ಹಿಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮ, ಈಶಾನ, ಇಂದ್ರ, ವರುಣರನ್ನು ಹೊತ್ತ ರಥವನ್ನೇರಿ ಆ ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ; ಅವರಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ.
7.127.2
तवाज्ञां शिरसा बिभ्रदेष गच्छामि मा शुचः ।
समेत्य तान्नरव्याघ्रास्तव दास्यामि संविदम् ॥ ७.१२७.२ ॥
ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ನಾನು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ; ದುಃಖಪಡಬೇಡ. ನರವ್ಯಾಘ್ರರೇ, ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಸಂದೇಶ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.
7.127.3
एतावदुक्त्वा प्रययौ परिदाय युधिष्ठिरम् ।
धृष्टद्युम्नाय बलवान्सुहृद्भ्यश्च पुनःपुनः।
धृष्टद्युम्नं चेदमाह भीमसेनो महाबलः ॥ ७.१२७.३ ॥
ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿ ಬಲಶಾಲಿ ಭೀಮಸೇನನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿ, ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಹೊರಟನು; ಮಹಾಬಲ ಭೀಮಸೇನನು ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.127.4
विदितं ते महाबाहो यथा द्रोणो महारथः ।
ग्रहणे धर्मराजस्य सर्वोपायेन वर्तते ॥ ७.१२७.४ ॥
ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಮಹಾರಥ ದ್ರೋಣನು ಧರ್ಮರಾಜನನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿಯಲು ಎಲ್ಲಾ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ತೊಡಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ.
7.127.5
न च मे गमने कृत्यं तादृक्पार्षत विद्यते ।
यादृशं रक्षणे राज्ञः कार्यमात्ययिकं हि नः ॥ ७.१२७.५ ॥
ಪಾರ್ಷತ, ರಾಜನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ನಮಗಿರುವ ತುರ್ತು ಕರ್ತವ್ಯದಂತೆ, ನನ್ನ ಹೋಗುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಕರ್ತವ್ಯವಿಲ್ಲ.
7.127.6
एवमुक्तोऽस्मि पार्थेन प्रतिवक्तुं न चोत्सहे ।
प्रयास्ये तत्र यत्रासौ मुमूर्षुः सैन्धवः स्थितः ॥ ७.१२७.६ ॥
ಪಾರ್ಥನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ನಾನು ಉತ್ತರಿಸಲು ಶಕ್ತನಾಗಲಿಲ್ಲ; ಸಾಯಲು ಬಯಸಿರುವ ಸೈಂಧವನು ಎಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
7.127.7
धर्मराजस्य वचने स्थातव्यमविशङ्कया ।
यास्यामि पदवीं भ्रातुः सात्वतस्य च धीमतः ॥ ७.१२७.७ ॥
ಧರ್ಮರಾಜನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲದೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಬೇಕು. ಸಹೋದರನ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತ ಸಾತ್ವತನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವೆನು.
7.127.8
सोऽद्य यत्तो रणे रार्थं परिरक्ष युधिष्ठिरम् ।
एतद्धि सर्वकार्याणां परमं कृत्समाहवे ॥ ७.१२७.८ ॥
ಇಂದು ರಣದಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರದಿಂದ ರಾಜನಿಗಾಗಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ಇದೇ ಎಲ್ಲ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾದದ್ದು.
7.127.9
तमब्रवीन्महाराज धृष्टद्युम्नो वृकोदरम् ।
ईप्सितं ते करिष्यामि गच्छ पार्थाविचारयन् ॥ ७.१२७.९ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ವೃಕೋದರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ನಿನ್ನ ಇಷ್ಟವನ್ನು ನಾನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪಾರ್ಥನ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂಜರಿಯದೆ ಹೋಗು.
7.127.10
नाहत्वा समरे द्रोणो धृष्टद्युम्नं कथञ्चन ।
निग्रहं धर्मराजस्य प्रकरिष्यति संयुगे ॥ ७.१२७.१० ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಕೊಲ್ಲದೆ ದ್ರೋಣನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಧರ್ಮರಾಜನನ್ನು ತಡೆಯಲಾರನು.
7.127.11
ततो निक्षिप्य राजानं धृष्टद्युम्ने च पाण्डवम् ।
अभिवाद्य गुरुं ज्येष्ठं प्रययौ येन फल्गुनः ॥ ७.१२७.११ ॥
ನಂತರ ರಾಜನನ್ನು ಮತ್ತು ಪಾಂಡವನನ್ನು ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ಹಿರಿಯ ಗುರುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಫಲ್ಗುನನಿದ್ದೆಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.
7.127.12
परिष्वक्तश्च कौन्तेयो धर्मराजेन मारुतिः ।
आघ्रातश्च तथा मूर्ध्नि श्रावितश्चाशिषः शुभाः ॥ ७.१२७.१२ ॥
ಧರ್ಮರಾಜನು ಕೌಂತೇಯನನ್ನೂ ಮಾರುತಿಯನ್ನೂ ಆಲಿಂಗಿಸಿದನು; ಅವರ ತಲೆಯನ್ನು ಆಘ್ರಾಣಿಸಿ ಶುಭ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನುಡಿದನು.
7.127.13
कृत्वा प्रदक्षिणान्विप्रानर्चितांस्तुष्टमानसान् ।
आलभ्य मङ्गलान्यष्टौ पीत्वा कैरातकं मधु ॥ ७.१२७.१३ ॥
ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಅವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ಎಂಟು ಮಂಗಳ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಕೈರಾತಕ ಮಧುವನ್ನು ಕುಡಿದು.
7.127.14
द्विगुणद्रविणो वीरो मदरक्तान्तलोचनः ।
विप्रैः कृतस्वस्त्ययनो विजयोत्पादसूचितः ॥ ७.१२७.१४ ॥
ದ್ವಿಗುಣ ಬಲದ ವೀರ, ಮದದಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳ ಅಂಚು ಕೆಂಪಾದವನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಸ್ವಸ್ತಿವಾಚನ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡವನು, ಜಯದ ಶುಭಲಕ್ಷಣದಿಂದ ಸೂಚಿತನು.
7.127.15
पश्यन्नेवात्मनो बुद्धिं विजयानन्दकारिणीम् ।
अनुलोमानिलैश्चाशु प्रदर्शितजयोदयः ॥ ७.१२७.१५ ॥
ವಿಜಯದ ಆನಂದವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತ, ಅನುಕೂಲ ಗಾಳಿಗಳಿಂದ ಬೇಗನೆ ಜಯೋದಯವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತ.
7.127.16
भीमसेनो महाबाहुः कवची शुभकुण्डली ।
सगदः सतलत्राणः सशरी रथिनां वरः।
रथमारुह्य निर्युक्तं सर्वोपकरणान्वितम् ॥ ७.१२७.१६ ॥
ಭೀಮಸೇನ, ಮಹಾಬಾಹು, ಕವಚಧಾರಿ, ಶುಭಕುಂಡಲಧಾರಿ, ಗದೆ ಮತ್ತು ತೋಳುಕವಚದೊಂದಿಗೆ, ಬಾಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಸರ್ವ ಉಪಕರಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕಟ್ಟಿದ ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು.
7.127.17
तस्य कार्ष्णायसं वर्म हेमचित्रं महर्द्धिमत् ।
विबभौ सर्वतः श्लिष्टं सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.१२७.१७ ॥
ಅವನ ಕಪ್ಪು ಕಬ್ಬಿಣದ, ಚಿನ್ನದ ಚಿತ್ರಗಳ, ಮಹಾ ವೈಭವದ ಕವಚವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡು, ಮಿಂಚಿನೊಂದಿಗೆ ಮೇಘದಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು.
7.127.18
पीतरक्तासितसितैर्वासौभिश्च सुवेष्टितः ।
कण्ठसूत्रेण विबभौ सेन्द्रायुध इवाम्बुदः ॥ ७.१२७.१८ ॥
ಹಳದಿ, ಕೆಂಪು, ಕಪ್ಪು, ಬಿಳಿ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು, ಕಂಠಸೂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಇಂದ್ರಧನುಸ್ಸಿನ ಮೇಘದಂತೆ ಶೋಭಿಸಿದನು.
7.127.19
प्रयाते भीमसेने तु तव सैन्यं युयुत्सया ।
पाञ्चजन्यरवो घोरः पुनरासीद्विशाम्पते ॥ ७.१२७.१९ ॥
ಭೀಮಸೇನನು ತೆರಳಿದ ಬಳಿಕ, ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನ್ನ ಸೇನೆಯು ಯುದ್ಧದ ಆಸೆಯಿಂದ ತುಂಬಿತು; ಪಾಂಚಜನ್ಯ ಶಂಖದ ಭೀಕರ ನಾದ ಮತ್ತೆ ಮೊಳಗಿತು.
7.127.20
तं श्रुत्वा निनदं घोरं त्रैलोक्यत्रासनं महत् ।
पुनर्भीमं महाबाहुं धर्मपुत्रोऽभ्यभाषत ॥ ७.१२७.२० ॥
ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಭಯಗೊಳಿಸುವ ಆ ಭೀಕರ ಮಹಾ ನಾದವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಧರ್ಮಪುತ್ರನು ಮಹಾಬಾಹು ಭೀಮನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
7.127.21
एष वृष्णिप्रवीरेण ध्मातः सलिलजो भृशम् ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च विनादयति शङ्खराट् ॥ ७.१२७.२१ ॥
ವೃಷ್ಣಿ ವೀರನು ಬಲವಾಗಿ ಊದಿದ ಈ ಜಲಜಾತ ಶಂಖರಾಜನು ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಆಕಾಶವನ್ನೂ ಮೊಳಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
7.127.22
नूनं व्यसनमापन्ने सुमहत्सव्यसाचिनि ।
कुरुभिर्युध्यते सार्धं सर्वैश्चक्रगदाधरः ॥ ७.१२७.२२ ॥
ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ, ಮಹಾ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ಸವ್ಯಸಾಚಿಯ ಸಲುವಾಗಿ, ಚಕ್ರಗದಾಧರನು ಎಲ್ಲ ಕುರುಗಳೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
7.127.23
नूनमार्या महत्कुन्ती पापं व्यसनमीदृशम् ।
द्रौपदी च सुभद्रा च पश्यन्ति सह बन्धुभिः।
तद्भीम त्वरया युक्तो याहि यत्र धनञ्जयः ॥ ७.१२७.२३ ॥
ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪೂಜ್ಯೆ ಕುಂತಿ, ದ್ರೌಪದಿ ಮತ್ತು ಸುಭದ್ರೆ ಬಂಧುಗಳೊಡನೆ ಈ ಘೋರ ಪಾಪದ ಸಂಕಟವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಭೀಮ, ವೇಗವಾಗಿ ಧನಂಜಯನಿರುವಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗು.
7.127.24
मुह्यतीव हि मे चित्तं धनञ्जयदिदृक्षया ।
दिशश्च प्रदिशः पार्थ सात्वतस्य च कारणात् ॥ ७.१२७.२४ ॥
ಧನಂಜಯನನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಮೋಹಗೊಂಡಂತಿದೆ. ಓ ಪಾರ್ಥ, ಸಾತ್ವತನ (ಕೃಷ್ಣನ) ಕಾರಣದಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳೂ ನನಗೆ ಗೊಂದಲಮಯವಾಗಿವೆ.
7.127.25
गच्छगच्छेति गुरुणा सोऽनुज्ञातो वृकोदरः ।
ततः पाण्डुसुतो राजन्भीमसेनः प्रतापवान् ॥ ७.१२७.२५ ॥
"ಹೋಗು, ಹೋಗು" ಎಂದು ಗುರುವು ಅನುಮತಿಸಲು, ಓ ರಾಜನೇ, ಪ್ರತಾಪವಂತನಾದ ಪಾಂಡುಪುತ್ರ ಭೀಮಸೇನನು (ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು).
7.127.26
बद्धगोधाङ्गुलित्राणः प्रगृहीतशरासनः ।
ज्येष्ठेन प्रहितो भ्रात्रा भ्राता भ्रातुः प्रियङ्करः ॥ ७.१२७.२६ ॥
ಗೋಧಾ ಚರ್ಮದ ಬೆರಳುಪಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಬಿಲ್ಲನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿದು, ಜ್ಯೇಷ್ಠನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಸಹೋದರನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವನ್ನು ಮಾಡುವ ಸಹೋದರ (ಭೀಮನು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು).
7.127.27
आहत्य दुन्दुभिं भीमः शङ्खं प्रध्माप्य चासकृत् ।
विनद्य सिंहनादेन ज्यां विकर्षन्पुनःपुनः ॥ ७.१२७.२७ ॥
ಭೀಮನು ದುಂದುಭಿಯನ್ನು ಬಾರಿಸಿ, ಶಂಖವನ್ನು ಪದೇಪದೇ ಊದಿ, ಸಿಂಹನಾದದಿಂದ ಗರ್ಜಿಸಿ, ಬಿಲ್ಲಿನ ಹೆದೆಯನ್ನು ಪದೇಪದೇ ಎಳೆಯುತ್ತಾ (ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು).
7.127.28
तेन शब्देन वीराणां पातयित्वा मनांस्युत ।
दर्शयन्घोरमात्मानममित्रान्सहसाऽभ्ययात् ॥ ७.१२७.२८ ॥
ಆ ಶಬ್ದದಿಂದ ವೀರರ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಕಂಪಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ತನ್ನನ್ನು ಘೋರರೂಪದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾ, ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಎರಗಿದನು.
7.127.29
तमूहुर्जवना दान्ता विरुवन्तो हयोत्तमाः ।
विशोकेन सुसंयत्ता मनोमारुतरंहसः ॥ ७.१२७.२९ ॥
ಅವನನ್ನು (ಭೀಮನನ್ನು) ವೇಗದ, ಪಳಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಕೆನೆಯುವ ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳು ಹೊತ್ತೊಯ್ದವು; ವಿಶೋಕನಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯ ವೇಗವಿದ್ದ.
7.127.30
आरुजन्विरुजन्पार्थो ज्यां विकर्षंश्च पाणिना ।
सम्प्रकर्षन्विकर्षंश्च सेनाग्रं समलोडयत् ॥ ७.१२७.३० ॥
ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ, ಮುರಿಯುತ್ತಾ, ಕೈಯಿಂದ ಹೆದೆಯನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತಾ, ಬಲವಾಗಿ ಎಳೆಯುತ್ತಾ, ಪಾರ್ಥನು (ಭೀಮನು) ಸೇನೆಯ ಮುಂಭಾಗವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿದನು.
7.127.31
तं प्रयान्तं महाबाहुं पाञ्चालाः सहसोमकाः ।
पृष्ठतोऽनुययुः शूरा मघवन्तमिवामराः ॥ ७.१२७.३१ ॥
ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾಬಾಹುವನ್ನು ಪಾಂಚಾಲರು ಮತ್ತು ಸೋಮಕರು ತಕ್ಷಣ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಅಮರರು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವಂತೆ.
7.127.32
तं समेत्य महाराज तावकाः पर्यवारयन् ।
दुःशासनश्चित्रसेनः कुण्डभेदी विविंशतिः ॥ ७.१२७.३२ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಿಮ್ಮವರು ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದು ಸುತ್ತುವರಿದರು — ದುಃಶಾಸನ, ಚಿತ್ರಸೇನ, ಕುಂಡಭೇದಿ, ವಿವಿಂಶತಿ.
7.127.33
दुर्मुखो दुःसहश्चैव विकर्णश्च शलस्तथा ।
विन्दानुविन्दौ सुमुखो दीर्घबाहुः सुदर्शनः ॥ ७.१२७.३३ ॥
ದುರ್ಮುಖ, ದುಃಸಹ, ವಿಕರ್ಣ, ಶಲ; ವಿಂದ ಮತ್ತು ಅನುವಿಂದ, ಸುಮುಖ, ದೀರ್ಘಬಾಹು, ಸುದರ್ಶನ.
7.127.34
वृन्दारकः सुहस्तश्च सुषेणो दीर्घलोचनः ।
अभयो रौद्रकर्णा च सुवर्मा दुर्विमोचनः ॥ ७.१२७.३४ ॥
ವೃಂದಾರಕ, ಸುಹಸ್ತ, ಸುಷೇಣ ದೀರ್ಘಲೋಚನ, ಅಭಯ, ರೌದ್ರಕರ್ಮ, ಸುವರ್ಮ, ದುರ್ವಿಮೋಚನ.
7.127.35
शोभन्तो रथिनां श्रेष्ठाः सहसैन्यपदानुगाः ।
संयत्ताः समरे वीरा भीमसेनमुपाद्रवन् ॥ ७.१२७.३५ ॥
ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವರು, ಕಾಲಾಳುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅನುಸರಿಸಿದವರು, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾದ ವೀರರು ಭೀಮಸೇನನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದರು.
7.127.36
तैः समन्ताद्वृतः शूरैः समरेषु महारथः ।
तान्समीक्ष्य तु कौन्तेयो भीमसेनः पराक्रमी।
अभ्यवर्तत वेगेन सिंहः क्षुद्रमृगानिव ॥ ७.१२७.३६ ॥
ಆ ವೀರರಿಂದ ನಾಲ್ಕೂ ಕಡೆ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾರಥ, ಪರಾಕ್ರಮಿ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಭೀಮಸೇನ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ವೇಗದಿಂದ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು, ಸಿಂಹ ಸಣ್ಣ ಜಿಂಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ಎರಗುವಂತೆ.
7.127.37
ते महास्त्राणि दिव्यानि तत्र वीरा अदर्शयन् ।
छादयन्तः शरैर्भीमं मेघाः सूर्यमिवोदितम् ॥ ७.१२७.३७ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಆ ವೀರರು ದಿವ್ಯ ಮಹಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದರು; ಉದಯಿಸಿದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಮೇಘಗಳು ಮರೆಮಾಡುವಂತೆ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭೀಮನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದರು.
7.127.38
ततः क्रुद्धो महाराज भीमसेनः पराक्रमी ।
अग्रतः स्यन्दनानीकं शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.१२७.३८ ॥
ಆಗ ಮಹಾರಾಜ, ಕ್ರುದ್ಧನಾದ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಭೀಮಸೇನನು ಮುಂದಿನ ರಥಸೇನೆಯನ್ನು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದನು.
7.127.39
ते वध्यमानाः समरे तव पुत्रा महारथाः ।
भीमं भीमबला युद्धे योधयन्ति जयैषिणः ॥ ७.१२७.३९ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆತ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ನಿಮ್ಮ ಮಹಾರಥ ಪುತ್ರರು, ಜಯವನ್ನು ಬಯಸಿ ಭಯಂಕರ ಬಲದ ಭೀಮನೊಡನೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಿದರು.
7.127.40
ततो दुःशासनः क्रुद्धो रथशक्तिं समाक्षिपत् ।
सर्वपारसवीं तीक्ष्णां जिघांसुः पाण्डुनन्दनम् ॥ ७.१२७.४० ॥
ಆಗ ಕ್ರುದ್ಧನಾದ ದುಃಶಾಸನನು ಪಾಂಡುನಂದನನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿ ಸರ್ವಪಾರಸವೀ ಎಂಬ ಹರಿತ ರಥಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಎಸೆದನು.
7.127.41
आपतन्तीं महाशक्तिं तव पुत्रप्रणोदिताम् ।
द्विधा चिच्छेद तां भीमस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१२७.४१ ॥
ನಿಮ್ಮ ಮಗನು ಎಸೆದ ಆ ಮಹಾಶಕ್ತಿ ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಭೀಮನು ಅದನ್ನು ಎರಡು ತುಂಡಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಅದು ಅದ್ಭುತದಂತೆ ತೋರಿತು.
7.127.42
अथान्यैर्विशिखैस्तीक्ष्णैः सङ्क्रुद्धः कुण्डभेदिनम् ।
सुषेणं दीर्घनेत्रं च त्रिभिस्त्रीनवधीद्बली ॥ ७.१२७.४२ ॥
ಆಗ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬಲಶಾಲಿ ಭೀಮನು ಬೇರೆ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕುಂಡಭೇದಿ ಸುಷೇಣನನ್ನು ಮತ್ತು ದೀರ್ಘನೇತ್ರನನ್ನು ಮೂರು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕೊಂದನು.
7.127.43
ततो वृन्दारकं वीरं कुरूणां कीर्तिवर्धनम् ।
पुत्राणां तव वीराणां युध्यतामवधीत्पुनः ॥ ७.१२७.४३ ॥
ಆಗ ಕುರುಗಳ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ ಆ ವೀರ ವೃಂದಾರಕನನ್ನು, ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನಿನ್ನ ವೀರ ಪುತ್ರರನ್ನು ಅವನು ಮತ್ತೆ ಕೊಂದನು.
7.127.44
अभयं रौद्रकर्माणं दुर्विमोचनमेव च ।
त्रिभिस्त्रीनवधीद्भीमः पुनरेव सुतांस्तव ॥ ७.१२७.४४ ॥
ಅಭಯನನ್ನೂ ಭೀಕರ ಕರ್ಮಗಳ ದುರ್ವಿಮೋಚನನನ್ನೂ ಭೀಮನು ಮೂರು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮೂರು ಬಾರಿ ಕೊಂದನು; ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಕೊಂದನು.
7.127.45
वध्यमाना महाराज पुत्रास्तव बलीयसा ।
भीमं प्रहरतां श्रेष्ठं समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ७.१२७.४५ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಬಲಿಷ್ಠನಿಂದ ವಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರು, ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭೀಮನನ್ನು ನಾಲ್ಕೂ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದರು.
7.127.46
ते शरैर्भीमकर्माणं ववर्षुः पाण्डवं युधि ।
मेघा इवातपापाये धाराभिर्धरणीधरम् ॥ ७.१२७.४६ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವ ಪಾಂಡವನ ಮೇಲೆ ಅವರು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗರೆದರು; ಬೇಸಿಗೆ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಮೇಘಗಳು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಧಾರೆಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುವಂತೆ.
7.127.47
स तद्बाणमयं वर्षमश्मवर्षमिवाचलः ।
प्रतीच्छन्पाण्डुदायादो न प्राव्यथत शत्रुहा ॥ ७.१२७.४७ ॥
ಶತ್ರುಘಾತಕ, ಪಾಂಡುವಿನ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ ಆ ಬಾಣಮಯ ಮಳೆಯನ್ನು ಕಲ್ಲಿನ ಮಳೆಯಂತೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಬೆಟ್ಟದಂತೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಕದಲದೆ ನಿಂತನು.
7.127.48
विन्दानुविन्दौ सहितौ सुवर्माणं च ते सुतम् ।
प्रहसन्नेव कौन्तेयः शरैर्निन्यं यमक्षयम् ॥ ७.१२७.४८ ॥
ವಿಂದ ಮತ್ತು ಅನುವಿಂದರನ್ನೂ, ನಿನ್ನ ಮಗ ಸುವರ್ಮನನ್ನೂ ಕೌಂತೇಯನು ನಗುತ್ತಲೇ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.
7.127.49
ततः सुदर्शनं वीरं पुत्रं ते भरतर्षभ ।
विव्याध समरे तूर्णं स पपात ममार च ॥ ७.१२७.४९ ॥
ಆಗ, ಭರತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ವೀರನಾದ ಸುದರ್ಶನ ಎಂಬ ನಿನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣ ಇರಿದನು. ಅವನು ಬಿದ್ದು ಸತ್ತನು.
7.127.50
सोऽचिरेणैव कालेन तद्रथानीकमाशुगैः ।
दिशः सर्वाः समालोक्य व्यधमत्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१२७.५० ॥
ಅವನು ಅಲ್ಪ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ವೇಗದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ರಥಸೇನೆಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿ, ಪಾಂಡುಪುತ್ರನು ಅದನ್ನು ಚದುರಿಸಿದನು.
7.127.51
ततो वै रथघोषेण गर्जितेन मृगा इव ।
भज्यमानाश्च समरे तव पुत्रा विशाम्पते।
प्राद्रवन्सहसा सर्वे भीमसेनभयर्दिताः ॥ ७.१२७.५१ ॥
ಆಗ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ರಥಗಳ ಘರ್ಜನೆ ಮತ್ತು ಗರ್ಜನೆಗೆ ಜಿಂಕೆಗಳಂತೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಚದುರಿ, ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲರೂ ಭೀಮಸೇನನ ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಹಠಾತ್ತನೆ ಓಡಿಹೋದರು.
7.127.52
अनुयायाच्च कौन्तेयः पुत्राणां ते महद्बलम् ।
विव्याध समरे राजन्कौरवेयान्समन्ततः ॥ ७.१२७.५२ ॥
ಕುಂತಿಯ ಮಗನು ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಮಹಾ ಸೇನೆಯನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟಿದನು. ರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಕೌರವರನ್ನು ಇರಿದನು.
7.127.53
वध्यमाना महाराज भीमसेनेन तावकाः ।
त्यक्त्वा भीमं रणाज्जग्मुश्चोदयन्तो हयोत्तमान्। ॥ ७.१२७.५३ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಭೀಮಸೇನನಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ನಿನ್ನವರು ಭೀಮನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತಾ ರಣರಂಗದಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದರು.
7.127.54
तांस्तु निर्जित्य समरे भीमसेनो महाबलः ।
सिंहनादरवं चक्रे बाहुशब्दं च पाण्डवः ॥ ७.१२७.५४ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಗೆದ್ದ ಮಹಾಬಲಿ ಭೀಮಸೇನ, ಪಾಂಡವನು, ಸಿಂಹನಾದ ಮಾಡಿದನು; ತನ್ನ ಬಾಹುಗಳನ್ನು ತಟ್ಟಿ ಶಬ್ದ ಮಾಡಿದನು.
7.127.55
महान्तं तलशब्दं च कृत्वा द्रोणान्तिकं ययौ ।
तमावारयदाचार्यो वेलेवोद्वृत्तमर्णवम् ॥ ७.१२७.५५ ॥
ಮಹಾ ತಲಶಬ್ದವನ್ನು ಮಾಡಿ ಅವನು ದ್ರೋಣನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಆಚಾರ್ಯನು ಅವನನ್ನು ತಡೆದನು, ಉಕ್ಕಿ ಬರುವ ಸಾಗರವನ್ನು ತೀರ ತಡೆಯುವಂತೆ.
7.127.56
तस्य द्रोणो रथं राजञ्छादयामास संयुगे ।
साश्वसूतध्वजं तूर्णं तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१२७.५६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನು ಅವನ ರಥವನ್ನು ಕುದುರೆ, ಸಾರಥಿ, ಧ್ವಜದೊಂದಿಗೆ ಶೀಘ್ರವೇ ಮುಚ್ಚಿದನು; ಅದು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕಂಡಿತು.
7.127.57
ललाटेऽताडयच्चैनं नाराचेन स्मयन्निव ।
ऊर्ध्वरश्मिरिवादित्यो विबभौ तत्र पाण्डवः ॥ ७.१२७.५७ ॥
ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅವನು ಇವನ ಹಣೆಗೆ ನಾರಾಚದಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ಅಲ್ಲಿ ಆ ಪಾಂಡವನು ಮೇಲೇರಿದ ಕಿರಣಗಳ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
7.127.58
स मन्यमानस्त्वाचार्यो ममायं फल्गुनो यथा ।
भीमः करिष्यते पूजामित्युवाच वृकोदरम् ॥ ७.१२७.५८ ॥
'ನನ್ನ ಈ ಶಿಷ್ಯ ಫಲ್ಗುಣನಂತೆ ಗೌರವ ಪಡೆಯುವನು' ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಆಚಾರ್ಯನು ವೃಕೋದರನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.127.59
भीमसेन न ते शक्यं प्रवेष्टुमरिवाहिनीम् ।
मामनिर्जित्य समरे शत्रुमद्य महाबल ॥ ७.१२७.५९ ॥
ಭೀಮಸೇನ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಗೆಲ್ಲದೆ ಇಂದು ನೀನು ಶತ್ರುಸೇನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲಾರೆ, ಓ ಮಹಾಬಲನೇ.
7.127.60
यदि ते सानुजः कृष्णः प्रविष्टोऽनुमते मम ।
अनीकं न तु शक्यं मे प्रवेष्टुमिह वै त्वया ॥ ७.१२७.६० ॥
ನಿನ್ನ ತಮ್ಮ ಕೃಷ್ಣನು ನನ್ನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೂ, ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ನೀನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
7.127.61
अथ भीमस्तु तच्छ्रुत्वा गुरोर्वाक्यमशेषतः ।
क्रुद्धः प्रोवाच वै द्रोणं रक्तताम्रेक्षणः श्वसन् ॥ ७.१२७.६१ ॥
ಗುರುವಿನ ಮಾತನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೇಳಿದ ಭೀಮನು ಕೋಪಗೊಂಡು, ಕೆಂಪು ತಾಮ್ರವರ್ಣದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನಿಟ್ಟುಸಿರುಬಿಡುತ್ತ ದ್ರೋಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.127.62
तवार्जुनो नानुमते ब्रह्बन्धो रमाजिरम् ।
प्रविष्टः स हि दुर्धर्षः शक्रस्यापि विशेद्बलम् ॥ ७.१२७.६२ ॥
ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಬಂಧುವೇ, ನಿನ್ನ ಅನುಮತಿಯಿಲ್ಲದೆಯೇ ಅರ್ಜುನನು ರಣರಂಗ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಅವನು ಅಜೇಯನು, ಇಂದ್ರನ ಸೇನೆಯನ್ನೂ ಹೊಕ್ಕಬಲ್ಲನು.
7.127.63
येन त्वं परमां पूजां कुर्वता मानितो ह्यसि ।
नार्जुनोऽहं घृणी विप्र भीमसेनोऽस्मि ते रिपुः ॥ ७.१२७.६३ ॥
ಯಾರಿಂದ ನೀನು ಪರಮ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆದು ಸನ್ಮಾನಿತನಾಗಿರುವೆಯೋ ಆ ಅರ್ಜುನನು ನಾನಲ್ಲ, ಓ ವಿಪ್ರನೇ; ನಾನು ಕರುಣೆಯಿಲ್ಲದ ಭೀಮಸೇನನು, ನಿನ್ನ ಶತ್ರು.
7.127.64
पिता नस्त्वं गुरुर्बन्धुस्तदा पुत्रा हि र्ते वयम् ।
इति मन्यामहे सर्वे भवन्तं प्रणताः स्थिताः ॥ ७.१२७.६४ ॥
ನೀನೇ ನಮ್ಮ ತಂದೆ, ಗುರು, ಬಂಧು; ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರೆಂದೇ ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ; ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದೇವೆ.
7.127.65
तदद्य विपरीतं ते वदतोऽस्मासु दृश्यते ।
यदि शत्रुं त्वमात्मानं मन्यसे तत्तथाऽस्त्विह।
एष ते सदृशं कर्म शत्रोर्भीमः करिष्यति ॥ ७.१२७.६५ ॥
ಈಗ ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳು ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ; ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನೇ ಶತ್ರುವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ; ಶತ್ರುವಿಗೆ ತಕ್ಕ ಈ ಕರ್ಮವನ್ನು ಭೀಮನು ನಿನಗೆ ಮಾಡುವನು.
7.127.66
अथोद्धाम्य गदां वीरः कालदण्डमिवान्तकः ।
द्रोणायावासृजद्राजन्स रथादवपुप्लुवे ॥ ७.१२७.६६ ॥
ಆಗ ಆ ವೀರನು ಗದೆಯನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿದನು; ಅದು ಯಮನ ಕಾಲದಂಡದಂತಿತ್ತು; ಓ ರಾಜನೇ, ಅವನು ಅದನ್ನು ದ್ರೋಣನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದು ರಥದಿಂದ ಜಿಗಿದನು.
7.127.67
साश्वसूतध्वजं यानं द्रोणस्यापोथयत्तदा ।
तदद्भुतमपश्याम पाण्डवेयस्य विक्रमम् ॥ ७.१२७.६७ ॥
ಕುದುರೆಗಳು, ಸಾರಥಿ, ಧ್ವಜದೊಂದಿಗೆ ದ್ರೋಣನ ರಥವನ್ನು ಆಗ ಅವನು ಪುಡಿಮಾಡಿದನು. ಪಾಂಡವನ ಮಗನ ಆ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನಾವು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕಂಡೆವು.
7.127.68
द्रोणं तु विरथं कृत्वा भीमसेनो महाबलः ।
अभ्यवर्तत सैन्यानि तावकानि समन्ततः ॥ ७.१२७.६८ ॥
ದ್ರೋಣನನ್ನು ರಥರಹಿತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಮಹಾಬಲ ಭೀಮಸೇನನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ನಿನ್ನ ಸೇನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
7.127.69
स मृद्रंस्तरसा योधान्वायुर्वृक्षानिवौजसा ।
विचचार रणे राजन्वायुतुल्यपराक्रमः ॥ ७.१२७.६९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಗಾಳಿ ಮರಗಳನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಕೆಡವುವಂತೆ ಯೋಧರನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಹೊಸಕುತ್ತಾ ಅವನು ರಣದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು; ಅವನ ಪರಾಕ್ರಮ ಗಾಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿತ್ತು.
7.127.70
निर्जितस्तु तदा तेन पाण्डवेन महात्मना ।
अन्यं तु रथमातिष्ठद्द्रोणः प्रहरतां वरः ॥ ७.१२७.७० ॥
ಆಗ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಪಾಂಡವನಿಂದ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಪ್ರಹಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದ್ರೋಣನು ಇನ್ನೊಂದು ರಥವನ್ನೇರಿದನು.