మహాభారతం · అధ్యాయం 7.127
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.127.1
ब्रह्मेशानेन्द्रवरुणानवहद्यः पुरा रथः ।
तमास्थाय गतौ कृष्णौ न तयोर्विद्यते भयम् ॥ ७.१२७.१ ॥
పూర్వం బ్రహ్మ, ఈశానుడు, ఇంద్రుడు, వరుణుడు మోసిన రథాన్ని ఎక్కి ఆ ఇద్దరు కృష్ణులు వెళ్ళారు; వారికి భయం లేదు.
7.127.2
तवाज्ञां शिरसा बिभ्रदेष गच्छामि मा शुचः ।
समेत्य तान्नरव्याघ्रास्तव दास्यामि संविदम् ॥ ७.१२७.२ ॥
నీ ఆజ్ఞను శిరసావహించి నేను వెళ్తున్నాను; దుఃఖించకు. నరశ్రేష్ఠులారా, వారిని కలిసి మీకు వర్తమానం ఇస్తాను.
7.127.3
एतावदुक्त्वा प्रययौ परिदाय युधिष्ठिरम् ।
धृष्टद्युम्नाय बलवान्सुहृद्भ्यश्च पुनःपुनः।
धृष्टद्युम्नं चेदमाह भीमसेनो महाबलः ॥ ७.१२७.३ ॥
ఇంత చెప్పి బలవంతుడు భీమసేనుడు యుధిష్ఠిరుని అప్పగించి, మిత్రులను మళ్ళీ మళ్ళీ కలిసి వెళ్ళాడు; మహాబలుడైన భీమసేనుడు ధృష్టద్యుమ్నుడితో ఇలా అన్నాడు.
7.127.4
विदितं ते महाबाहो यथा द्रोणो महारथः ।
ग्रहणे धर्मराजस्य सर्वोपायेन वर्तते ॥ ७.१२७.४ ॥
మహాబాహువా, మహారథుడైన ద్రోణుడు ధర్మరాజును బంధించడానికి అన్ని ఉపాయాలతో ప్రయత్నిస్తున్నాడని నీకు తెలుసు.
7.127.5
न च मे गमने कृत्यं तादृक्पार्षत विद्यते ।
यादृशं रक्षणे राज्ञः कार्यमात्ययिकं हि नः ॥ ७.१२७.५ ॥
పార్షతా, రాజును రక్షించడంలో మనకున్న అత్యవసర కర్తవ్యంలా నేను వెళ్ళడంలో అలాంటి కర్తవ్యం లేదు.
7.127.6
एवमुक्तोऽस्मि पार्थेन प्रतिवक्तुं न चोत्सहे ।
प्रयास्ये तत्र यत्रासौ मुमूर्षुः सैन्धवः स्थितः ॥ ७.१२७.६ ॥
పార్థుడు ఇలా అనగా నేను బదులివ్వలేకపోయాను; మరణేచ్ఛతో ఉన్న సైంధవుడు ఎక్కడ ఉన్నాడో అక్కడికి వెళ్తాను.
7.127.7
धर्मराजस्य वचने स्थातव्यमविशङ्कया ।
यास्यामि पदवीं भ्रातुः सात्वतस्य च धीमतः ॥ ७.१२७.७ ॥
ధర్మరాజు మాటలో సందేహం లేకుండా నిలబడాలి. సోదరుని, జ్ఞాని అయిన సాత్వతుని మార్గాన్ని అనుసరిస్తాను.
7.127.8
सोऽद्य यत्तो रणे रार्थं परिरक्ष युधिष्ठिरम् ।
एतद्धि सर्वकार्याणां परमं कृत्समाहवे ॥ ७.१२७.८ ॥
ఈ రోజు యుద్ధంలో జాగ్రత్తగా రాజు కోసం యుధిష్ఠిరుని రక్షించు. ఇదే అన్ని కర్తవ్యాలలో పరమమైనది, సంపూర్ణమైనది.
7.127.9
तमब्रवीन्महाराज धृष्टद्युम्नो वृकोदरम् ।
ईप्सितं ते करिष्यामि गच्छ पार्थाविचारयन् ॥ ७.१२७.९ ॥
మహారాజా, ధృష్టద్యుమ్నుడు వృకోదరునితో ఇలా అన్నాడు: నీ కోరికను నేను నెరవేరుస్తాను. పార్థుని వద్దకు సందేహించకుండా వెళ్ళు.
7.127.10
नाहत्वा समरे द्रोणो धृष्टद्युम्नं कथञ्चन ।
निग्रहं धर्मराजस्य प्रकरिष्यति संयुगे ॥ ७.१२७.१० ॥
యుద్ధంలో ధృష్టద్యుమ్నుని చంపకుండా ద్రోణుడు ఏ విధంగానూ ధర్మరాజును అడ్డుకోలేడు.
7.127.11
ततो निक्षिप्य राजानं धृष्टद्युम्ने च पाण्डवम् ।
अभिवाद्य गुरुं ज्येष्ठं प्रययौ येन फल्गुनः ॥ ७.१२७.११ ॥
అప్పుడు రాజును, పాండవుడినీ ధృష్టద్యుమ్నునికి అప్పగించి, జ్యేష్ఠ గురువును నమస్కరించి, ఫల్గునుడున్న చోటికి వెళ్ళాడు.
7.127.12
परिष्वक्तश्च कौन्तेयो धर्मराजेन मारुतिः ।
आघ्रातश्च तथा मूर्ध्नि श्रावितश्चाशिषः शुभाः ॥ ७.१२७.१२ ॥
ధర్మరాజు కౌంతేయుని, మారుతిని ఆలింగనం చేసుకున్నాడు; వారి తలలను మూర్కొని శుభ ఆశీస్సులు పలికాడు.
7.127.13
कृत्वा प्रदक्षिणान्विप्रानर्चितांस्तुष्टमानसान् ।
आलभ्य मङ्गलान्यष्टौ पीत्वा कैरातकं मधु ॥ ७.१२७.१३ ॥
సంతోషించిన మనసుగల బ్రాహ్మణులకు ప్రదక్షిణ చేసి, వారిని గౌరవించి, ఎనిమిది మంగళ వస్తువులను తాకి, కైరాతక మధువు త్రాగి.
7.127.14
द्विगुणद्रविणो वीरो मदरक्तान्तलोचनः ।
विप्रैः कृतस्वस्त्ययनो विजयोत्पादसूचितः ॥ ७.१२७.१४ ॥
రెట్టింపు బలం గల వీరుడు, మదంతో కళ్ళ అంచులు ఎర్రబారినవాడు, బ్రాహ్మణులచే స్వస్తివాచనం చేయించబడినవాడు, విజయ శుభసూచనచే సూచితుడు.
7.127.15
पश्यन्नेवात्मनो बुद्धिं विजयानन्दकारिणीम् ।
अनुलोमानिलैश्चाशु प्रदर्शितजयोदयः ॥ ७.१२७.१५ ॥
విజయానందాన్ని కలిగించే తన బుద్ధిని చూస్తూ, అనుకూల వాయువుల ద్వారా త్వరగా విజయోదయాన్ని ప్రదర్శిస్తూ.
7.127.16
भीमसेनो महाबाहुः कवची शुभकुण्डली ।
सगदः सतलत्राणः सशरी रथिनां वरः।
रथमारुह्य निर्युक्तं सर्वोपकरणान्वितम् ॥ ७.१२७.१६ ॥
భీమసేనుడు, మహాబాహువు, కవచం ధరించినవాడు, శుభకుండలాలు ధరించినవాడు, గదతో, చేతి రక్షలతో, బాణాలతో, రథికులలో శ్రేష్ఠుడు, అన్ని ఉపకరణాలతో కూడిన రథం ఎక్కాడు.
7.127.17
तस्य कार्ष्णायसं वर्म हेमचित्रं महर्द्धिमत् ।
विबभौ सर्वतः श्लिष्टं सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.१२७.१७ ॥
అతని నల్ల ఇనుముతో చేసిన, బంగారు చిత్రాలున్న, మహా వైభవమైన కవచం అన్ని వైపులా బిగుతుగా అతుక్కొని, మెరుపుతో కూడిన మేఘంలా ప్రకాశించింది.
7.127.18
पीतरक्तासितसितैर्वासौभिश्च सुवेष्टितः ।
कण्ठसूत्रेण विबभौ सेन्द्रायुध इवाम्बुदः ॥ ७.१२७.१८ ॥
పసుపు, ఎరుపు, నలుపు, తెలుపు వస్త్రాలతో బాగా చుట్టబడి, కంఠసూత్రంతో అతడు ఇంద్రధనుస్సు కలిగిన మేఘంలా ప్రకాశించాడు.
7.127.19
प्रयाते भीमसेने तु तव सैन्यं युयुत्सया ।
पाञ्चजन्यरवो घोरः पुनरासीद्विशाम्पते ॥ ७.१२७.१९ ॥
భీమసేనుడు వెళ్లిపోయిన తర్వాత, ఓ ప్రభూ, మీ సైన్యం యుద్ధ ఉత్సాహంతో నిండింది; పాంచజన్య శంఖం యొక్క భయంకర ధ్వని మళ్లీ మ్రోగింది.
7.127.20
तं श्रुत्वा निनदं घोरं त्रैलोक्यत्रासनं महत् ।
पुनर्भीमं महाबाहुं धर्मपुत्रोऽभ्यभाषत ॥ ७.१२७.२० ॥
మూడు లోకాలను భయపెట్టే ఆ భయంకరమైన గొప్ప ధ్వనిని విని, ధర్మపుత్రుడు మహాబాహువైన భీముడితో మళ్లీ మాట్లాడాడు.
7.127.21
एष वृष्णिप्रवीरेण ध्मातः सलिलजो भृशम् ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च विनादयति शङ्खराट् ॥ ७.१२७.२१ ॥
వృష్ణి వీరుడు గట్టిగా ఊదిన ఈ జలజాతమైన శంఖరాజు, భూమిని ఆకాశాన్ని మారుమ్రోగిస్తోంది.
7.127.22
नूनं व्यसनमापन्ने सुमहत्सव्यसाचिनि ।
कुरुभिर्युध्यते सार्धं सर्वैश्चक्रगदाधरः ॥ ७.१२७.२२ ॥
నిశ్చయంగా, అత్యంత గొప్ప కష్టంలో చిక్కుకున్న సవ్యసాచి కోసం, చక్రగదాధరుడు కౌరవులందరితో యుద్ధం చేస్తున్నాడు.
7.127.23
नूनमार्या महत्कुन्ती पापं व्यसनमीदृशम् ।
द्रौपदी च सुभद्रा च पश्यन्ति सह बन्धुभिः।
तद्भीम त्वरया युक्तो याहि यत्र धनञ्जयः ॥ ७.१२७.२३ ॥
నిశ్చయంగా, గౌరవనీయురాలైన కుంతి, ద్రౌపది, సుభద్ర బంధువులతో కలిసి ఈ ఘోర పాపపు కష్టాన్ని చూస్తున్నారు. కాబట్టి, ఓ భీమా, త్వరగా ధనంజయుడున్న చోటికి వెళ్లు.
7.127.24
मुह्यतीव हि मे चित्तं धनञ्जयदिदृक्षया ।
दिशश्च प्रदिशः पार्थ सात्वतस्य च कारणात् ॥ ७.१२७.२४ ॥
ధనంజయుడిని చూడాలన్న కోరికతో నా మనస్సు మోహించినట్లుగా ఉంది. ఓ పార్థా, సాత్వతుడి (కృష్ణుడి) కారణంగా దిక్కులు, ఉపదిక్కులు కూడా నాకు గందరగోళంగా ఉన్నాయి.
7.127.25
गच्छगच्छेति गुरुणा सोऽनुज्ञातो वृकोदरः ।
ततः पाण्डुसुतो राजन्भीमसेनः प्रतापवान् ॥ ७.१२७.२५ ॥
"వెళ్ళు, వెళ్ళు" అని గురువు అనుమతించగా, ఓ రాజా, ప్రతాపవంతుడైన పాండుపుత్రుడు భీమసేనుడు (ముందుకు సాగాడు).
7.127.26
बद्धगोधाङ्गुलित्राणः प्रगृहीतशरासनः ।
ज्येष्ठेन प्रहितो भ्रात्रा भ्राता भ्रातुः प्रियङ्करः ॥ ७.१२७.२६ ॥
ఓ గోధా చర్మపు వేలు-రక్షణ కట్టుకొని, విల్లును దృఢంగా పట్టుకొని, జ్యేష్ఠుని చేత పంపబడిన, సోదరునికి ప్రియం చేయువాడైన సోదరుడు (భీముడు ముందుకు సాగాడు).
7.127.27
आहत्य दुन्दुभिं भीमः शङ्खं प्रध्माप्य चासकृत् ।
विनद्य सिंहनादेन ज्यां विकर्षन्पुनःपुनः ॥ ७.१२७.२७ ॥
భీముడు దుందుభిని మ్రోగించి, శంఖాన్ని మళ్ళీ మళ్ళీ ఊది, సింహనాదంతో గర్జించి, అల్లెత్రాడును పదే పదే లాగుతూ (ముందుకు సాగాడు).
7.127.28
तेन शब्देन वीराणां पातयित्वा मनांस्युत ।
दर्शयन्घोरमात्मानममित्रान्सहसाऽभ्ययात् ॥ ७.१२७.२८ ॥
ఆ శబ్దంతో వీరుల హృదయాలను కంపింపజేసి, తనను భయంకరుడిగా చూపుతూ, శత్రువుల మీదకు అకస్మాత్తుగా దూకాడు.
7.127.29
तमूहुर्जवना दान्ता विरुवन्तो हयोत्तमाः ।
विशोकेन सुसंयत्ता मनोमारुतरंहसः ॥ ७.१२७.२९ ॥
అతన్ని (భీముని) వేగవంతమైన, మచ్చిక చేయబడిన, సకిలించే ఉత్తమ గుర్రాలు మోసుకుపోయాయి; విశోకునిచే బాగా కట్టబడినవి, మనస్సు, గాలి వేగం కలవి.
7.127.30
आरुजन्विरुजन्पार्थो ज्यां विकर्षंश्च पाणिना ।
सम्प्रकर्षन्विकर्षंश्च सेनाग्रं समलोडयत् ॥ ७.१२७.३० ॥
కొట్టుతూ, విరగ్గొడుతూ, చేతితో అల్లెత్రాడును లాగుతూ, బలంగా లాగుతూ, పార్థుడు (భీముడు) సైన్యపు ముందు భాగాన్ని పూర్తిగా కదిలించాడు.
7.127.31
तं प्रयान्तं महाबाहुं पाञ्चालाः सहसोमकाः ।
पृष्ठतोऽनुययुः शूरा मघवन्तमिवामराः ॥ ७.१२७.३१ ॥
ముందుకు సాగుతున్న ఆ మహాబాహువును పాంచాలులు, సోమకులు వెంటనే వెనుకనుండి అనుసరించారు, ఇంద్రుని వెనుక దేవతలు వలె.
7.127.32
तं समेत्य महाराज तावकाः पर्यवारयन् ।
दुःशासनश्चित्रसेनः कुण्डभेदी विविंशतिः ॥ ७.१२७.३२ ॥
మహారాజా, మీ వీరులు అతని వద్దకు చేరి అతన్ని చుట్టుముట్టారు — దుఃశాసనుడు, చిత్రసేనుడు, కుండభేది, వివింశతి.
7.127.33
दुर्मुखो दुःसहश्चैव विकर्णश्च शलस्तथा ।
विन्दानुविन्दौ सुमुखो दीर्घबाहुः सुदर्शनः ॥ ७.१२७.३३ ॥
దుర్ముఖుడు, దుఃసహుడు, వికర్ణుడు, శలుడు; విందుడు, అనువిందుడు, సుముఖుడు, దీర్ఘబాహువు, సుదర్శనుడు.
7.127.34
वृन्दारकः सुहस्तश्च सुषेणो दीर्घलोचनः ।
अभयो रौद्रकर्णा च सुवर्मा दुर्विमोचनः ॥ ७.१२७.३४ ॥
వృందారకుడు, సుహస్తుడు, సుషేణుడు, దీర్ఘలోచనుడు, అభయుడు, రౌద్రకర్ముడు, సువర్ముడు, దుర్విమోచనుడు.
7.127.35
शोभन्तो रथिनां श्रेष्ठाः सहसैन्यपदानुगाः ।
संयत्ताः समरे वीरा भीमसेनमुपाद्रवन् ॥ ७.१२७.३५ ॥
రథికులలో శ్రేష్ఠులు, ప్రకాశిస్తూ, కాలబలంతో అనుసరిస్తూ, యుద్ధానికి సిద్ధమైన వీరులు భీమసేనుని మీదికి దూకారు.
7.127.36
तैः समन्ताद्वृतः शूरैः समरेषु महारथः ।
तान्समीक्ष्य तु कौन्तेयो भीमसेनः पराक्रमी।
अभ्यवर्तत वेगेन सिंहः क्षुद्रमृगानिव ॥ ७.१२७.३६ ॥
ఆ వీరులచే నాలుగు వైపులా చుట్టబడిన మహారథుడు, పరాక్రమశాలి కుంతీపుత్రుడు భీమసేనుడు వారిని చూసి వేగంగా దూసుకెళ్లాడు, సింహం చిన్న జింకలపై పడినట్లు.
7.127.37
ते महास्त्राणि दिव्यानि तत्र वीरा अदर्शयन् ।
छादयन्तः शरैर्भीमं मेघाः सूर्यमिवोदितम् ॥ ७.१२७.३७ ॥
అక్కడ ఆ వీరులు దివ్య మహాస్త్రాలను ప్రదర్శించారు; ఉదయించిన సూర్యుడిని మేఘాలు కప్పినట్లు బాణాలతో భీముడిని కప్పారు.
7.127.38
ततः क्रुद्धो महाराज भीमसेनः पराक्रमी ।
अग्रतः स्यन्दनानीकं शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.१२७.३८ ॥
అప్పుడు మహారాజా, కోపోద్రిక్తుడైన పరాక్రమశాలి భీమసేనుడు ముందున్న రథసేనను బాణవర్షంతో కప్పాడు.
7.127.39
ते वध्यमानाः समरे तव पुत्रा महारथाः ।
भीमं भीमबला युद्धे योधयन्ति जयैषिणः ॥ ७.१२७.३९ ॥
యుద్ధంలో దెబ్బలు తింటున్న మీ మహారథ కుమారులు, విజయాన్ని కోరుతూ భయంకర బలుడైన భీముడితో యుద్ధంలో పోరాడారు.
7.127.40
ततो दुःशासनः क्रुद्धो रथशक्तिं समाक्षिपत् ।
सर्वपारसवीं तीक्ष्णां जिघांसुः पाण्डुनन्दनम् ॥ ७.१२७.४० ॥
అప్పుడు కోపోద్రిక్తుడైన దుఃశాసనుడు పాండునందనుడిని చంపాలనే కోరికతో సర్వపారసవీ అనే పదునైన రథశక్తిని విసిరాడు.
7.127.41
आपतन्तीं महाशक्तिं तव पुत्रप्रणोदिताम् ।
द्विधा चिच्छेद तां भीमस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१२७.४१ ॥
మీ కుమారుడు విసిరిన ఆ మహాశక్తి దూసుకువస్తుండగా భీముడు దానిని రెండు ముక్కలుగా నరికాడు; అది అద్భుతంగా అనిపించింది.
7.127.42
अथान्यैर्विशिखैस्तीक्ष्णैः सङ्क्रुद्धः कुण्डभेदिनम् ।
सुषेणं दीर्घनेत्रं च त्रिभिस्त्रीनवधीद्बली ॥ ७.१२७.४२ ॥
అప్పుడు కోపంతో నిండిన బలశాలి భీముడు ఇతర పదునైన బాణాలతో కుండభేదీ సుషేణుడిని, దీర్ఘనేత్రుడిని మూడేసి బాణాలతో కూల్చాడు.
7.127.43
ततो वृन्दारकं वीरं कुरूणां कीर्तिवर्धनम् ।
पुत्राणां तव वीराणां युध्यतामवधीत्पुनः ॥ ७.१२७.४३ ॥
అప్పుడు కురువుల కీర్తిని పెంచిన ఆ వీరుడు వృందారకుడిని, పోరాడుతున్న నీ వీర పుత్రులను అతడు మళ్ళీ చంపాడు.
7.127.44
अभयं रौद्रकर्माणं दुर्विमोचनमेव च ।
त्रिभिस्त्रीनवधीद्भीमः पुनरेव सुतांस्तव ॥ ७.१२७.४४ ॥
అభయుడిని, భయంకరమైన కర్మలు చేసే దుర్విమోచనుడిని భీముడు మూడేసి బాణాలతో మూడుసార్లు చంపాడు; మళ్ళీ నీ కుమారులను కూడా చంపాడు.
7.127.45
वध्यमाना महाराज पुत्रास्तव बलीयसा ।
भीमं प्रहरतां श्रेष्ठं समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ७.१२७.४५ ॥
మహారాజా, బలవంతుడి చేత చంపబడుతున్న నీ కుమారులు, ప్రహరించేవారిలో శ్రేష్ఠుడైన భీముడిని అన్ని వైపుల నుండి చుట్టుముట్టారు.
7.127.46
ते शरैर्भीमकर्माणं ववर्षुः पाण्डवं युधि ।
मेघा इवातपापाये धाराभिर्धरणीधरम् ॥ ७.१२७.४६ ॥
యుద్ధంలో భయంకర కర్మలు చేసే పాండవుడిపై వారు బాణాల వర్షం కురిపించారు; గ్రీష్మం ముగిసిన తర్వాత మేఘాలు పర్వతంపై ధారలు కురిపించినట్లు.
7.127.47
स तद्बाणमयं वर्षमश्मवर्षमिवाचलः ।
प्रतीच्छन्पाण्डुदायादो न प्राव्यथत शत्रुहा ॥ ७.१२७.४७ ॥
ఆ శత్రుహంత, పాండు వారసుడు, ఆ బాణవర్షాన్ని రాళ్ల వర్షంలా స్వీకరిస్తూ, పర్వతంలా కొంచెమైనా కదలకుండా నిలిచాడు.
7.127.48
विन्दानुविन्दौ सहितौ सुवर्माणं च ते सुतम् ।
प्रहसन्नेव कौन्तेयः शरैर्निन्यं यमक्षयम् ॥ ७.१२७.४८ ॥
విందుడు, అనువిందుడు కలిసి ఉండగా, నీ కుమారుడు సువర్మను కూడా కౌంతేయుడు నవ్వుతూనే బాణాలతో యమలోకానికి పంపాడు.
7.127.49
ततः सुदर्शनं वीरं पुत्रं ते भरतर्षभ ।
विव्याध समरे तूर्णं स पपात ममार च ॥ ७.१२७.४९ ॥
అప్పుడు, భరతశ్రేష్ఠా, వీరుడైన సుదర్శనుడు అనే నీ కుమారుణ్ణి అతడు యుద్ధంలో వెంటనే గాయపరిచాడు. అతడు పడి మరణించాడు.
7.127.50
सोऽचिरेणैव कालेन तद्रथानीकमाशुगैः ।
दिशः सर्वाः समालोक्य व्यधमत्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१२७.५० ॥
అతడు త్వరలోనే వేగమైన బాణాలతో ఆ రథసేనను చుట్టుముట్టి, అన్ని దిక్కులనూ చూసి, పాండునందనుడు దానిని చెదరగొట్టాడు.
7.127.51
ततो वै रथघोषेण गर्जितेन मृगा इव ।
भज्यमानाश्च समरे तव पुत्रा विशाम्पते।
प्राद्रवन्सहसा सर्वे भीमसेनभयर्दिताः ॥ ७.१२७.५१ ॥
అప్పుడు, ప్రజాపతీ, రథధ్వనితో, గర్జనతో జింకల్లా యుద్ధంలో చెదిరిపోతూ, నీ కుమారులందరూ భీమసేనుని భయంతో పీడితులై అకస్మాత్తుగా పారిపోయారు.
7.127.52
अनुयायाच्च कौन्तेयः पुत्राणां ते महद्बलम् ।
विव्याध समरे राजन्कौरवेयान्समन्ततः ॥ ७.१२७.५२ ॥
కుంతీపుత్రుడు నీ కుమారుల మహాసైన్యాన్ని వెంబడించాడు. రాజా, యుద్ధంలో అన్నివైపులా కౌరవులను గాయపరిచాడు.
7.127.53
वध्यमाना महाराज भीमसेनेन तावकाः ।
त्यक्त्वा भीमं रणाज्जग्मुश्चोदयन्तो हयोत्तमान्। ॥ ७.१२७.५३ ॥
మహారాజా, భీమసేనునిచే కొట్టబడిన నీ వారు భీముణ్ణి విడిచి, ఉత్తమ గుర్రాలను తోలుతూ యుద్ధం నుండి వెళ్లిపోయారు.
7.127.54
तांस्तु निर्जित्य समरे भीमसेनो महाबलः ।
सिंहनादरवं चक्रे बाहुशब्दं च पाण्डवः ॥ ७.१२७.५४ ॥
యుద్ధంలో వారిని జయించిన మహాబలుడైన భీమసేనుడు, పాండవుడు, సింహనాదం చేశాడు; తన భుజాలను చరుస్తూ శబ్దం చేశాడు.
7.127.55
महान्तं तलशब्दं च कृत्वा द्रोणान्तिकं ययौ ।
तमावारयदाचार्यो वेलेवोद्वृत्तमर्णवम् ॥ ७.१२७.५५ ॥
గొప్ప తలశబ్దం చేసి అతడు ద్రోణుని సమీపానికి వెళ్ళాడు. ఆచార్యుడు అతనిని అడ్డగించాడు, ఉప్పొంగే సముద్రాన్ని తీరం అడ్డగించినట్లు.
7.127.56
तस्य द्रोणो रथं राजञ्छादयामास संयुगे ।
साश्वसूतध्वजं तूर्णं तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१२७.५६ ॥
ఓ రాజా, యుద్ధంలో ద్రోణుడు అతని రథాన్ని గుర్రాలు, సారథి, ధ్వజంతో వెంటనే కప్పివేశాడు; అది అద్భుతంగా తోచింది.
7.127.57
ललाटेऽताडयच्चैनं नाराचेन स्मयन्निव ।
ऊर्ध्वरश्मिरिवादित्यो विबभौ तत्र पाण्डवः ॥ ७.१२७.५७ ॥
నవ్వుతున్నట్లుగా అతను దీని నుదుటిపై నారాచంతో కొట్టాడు; అక్కడ ఆ పాండవుడు పైకి ఎగసిన కిరణాల సూర్యునిలా ప్రకాశించాడు.
7.127.58
स मन्यमानस्त्वाचार्यो ममायं फल्गुनो यथा ।
भीमः करिष्यते पूजामित्युवाच वृकोदरम् ॥ ७.१२७.५८ ॥
'నా ఇతడు ఫల్గుణుని వలె గౌరవం పొందుతాడు' అని భావించి, ఆచార్యుడు వృకోదరునితో ఇలా అన్నాడు.
7.127.59
भीमसेन न ते शक्यं प्रवेष्टुमरिवाहिनीम् ।
मामनिर्जित्य समरे शत्रुमद्य महाबल ॥ ७.१२७.५९ ॥
భీమసేనా, యుద్ధంలో నన్ను ఓడించకుండా ఈ రోజు నీవు శత్రు సేనలో ప్రవేశించలేవు, మహాబలుడా.
7.127.60
यदि ते सानुजः कृष्णः प्रविष्टोऽनुमते मम ।
अनीकं न तु शक्यं मे प्रवेष्टुमिह वै त्वया ॥ ७.१२७.६० ॥
నీ తమ్ముడు కృష్ణుడు నా అనుమతితో ప్రవేశించినా, ఇక్కడ నా సేనలో నీవు ప్రవేశించడం నీకు సాధ్యం కాదు.
7.127.61
अथ भीमस्तु तच्छ्रुत्वा गुरोर्वाक्यमशेषतः ।
क्रुद्धः प्रोवाच वै द्रोणं रक्तताम्रेक्षणः श्वसन् ॥ ७.१२७.६१ ॥
గురువు మాటలను పూర్తిగా విన్న భీముడు కోపించి, ఎర్రని రాగి వర్ణపు కన్నులతో, నిట్టూరుస్తూ ద్రోణునితో అన్నాడు.
7.127.62
तवार्जुनो नानुमते ब्रह्बन्धो रमाजिरम् ।
प्रविष्टः स हि दुर्धर्षः शक्रस्यापि विशेद्बलम् ॥ ७.१२७.६२ ॥
ఓ బ్రాహ్మణ బంధూ, నీ అనుమతి లేకుండానే అర్జునుడు రణరంగంలో ప్రవేశించాడు; అతడు అజేయుడు, ఇంద్రసేనలోనూ ప్రవేశించగలడు.
7.127.63
येन त्वं परमां पूजां कुर्वता मानितो ह्यसि ।
नार्जुनोऽहं घृणी विप्र भीमसेनोऽस्मि ते रिपुः ॥ ७.१२७.६३ ॥
ఎవరివల్ల నీవు పరమ గౌరవాన్ని పొంది సత్కరించబడ్డావో, ఆ అర్జునుడిని నేను కాను, ఓ విప్రుడా; నేను కరుణలేని భీమసేనుడను, నీ శత్రువును.
7.127.64
पिता नस्त्वं गुरुर्बन्धुस्तदा पुत्रा हि र्ते वयम् ।
इति मन्यामहे सर्वे भवन्तं प्रणताः स्थिताः ॥ ७.१२७.६४ ॥
నీవే మాకు తండ్రి, గురువు, బంధువు; మేమంతా నీ పుత్రులమని భావిస్తున్నాము; మేమందరం వినయంతో నీ ముందు నిలిచి ఉన్నాము.
7.127.65
तदद्य विपरीतं ते वदतोऽस्मासु दृश्यते ।
यदि शत्रुं त्वमात्मानं मन्यसे तत्तथाऽस्त्विह।
एष ते सदृशं कर्म शत्रोर्भीमः करिष्यति ॥ ७.१२७.६५ ॥
ఇప్పుడు నీ మాటలు మా పట్ల విపరీతంగా కనిపిస్తున్నాయి; నిన్ను నీవు శత్రువుగా భావిస్తే అలాగే ఇక్కడ కానివ్వు; శత్రువుకు తగిన ఈ పనిని భీముడు నీకు చేస్తాడు.
7.127.66
अथोद्धाम्य गदां वीरः कालदण्डमिवान्तकः ।
द्रोणायावासृजद्राजन्स रथादवपुप्लुवे ॥ ७.१२७.६६ ॥
అప్పుడు ఆ వీరుడు గదను త్రిప్పాడు; అది యముని కాలదండంలా ఉంది; ఓ రాజా, అతడు దానిని ద్రోణునిపైకి విసిరి రథం నుండి దూకాడు.
7.127.67
साश्वसूतध्वजं यानं द्रोणस्यापोथयत्तदा ।
तदद्भुतमपश्याम पाण्डवेयस्य विक्रमम् ॥ ७.१२७.६७ ॥
గుర్రాలు, సారథి, ధ్వజంతో కూడిన ద్రోణుని రథాన్ని అప్పుడు అతడు పగులగొట్టాడు. పాండవ పుత్రుని ఆ పరాక్రమాన్ని మేము అద్భుతంగా చూశాము.
7.127.68
द्रोणं तु विरथं कृत्वा भीमसेनो महाबलः ।
अभ्यवर्तत सैन्यानि तावकानि समन्ततः ॥ ७.१२७.६८ ॥
ద్రోణుని రథరహితుడిని చేసి, మహాబలుడైన భీమసేనుడు నలువైపులా నీ సేనల మీదకు దూసుకుపోయాడు.
7.127.69
स मृद्रंस्तरसा योधान्वायुर्वृक्षानिवौजसा ।
विचचार रणे राजन्वायुतुल्यपराक्रमः ॥ ७.१२७.६९ ॥
ఓ రాజా, గాలి చెట్లను బలంగా కూల్చినట్లు యోధులను వేగంగా నలిపివేస్తూ అతడు రణంలో తిరిగాడు; అతని పరాక్రమం గాలితో సమానం.
7.127.70
निर्जितस्तु तदा तेन पाण्डवेन महात्मना ।
अन्यं तु रथमातिष्ठद्द्रोणः प्रहरतां वरः ॥ ७.१२७.७० ॥
అప్పుడు ఆ మహాత్ముడైన పాండవునిచేత ఓడింపబడి, యోధులలో శ్రేష్ఠుడైన ద్రోణుడు మరో రథాన్ని ఎక్కాడు.