મહાભારત · અધ્યાય 7.127
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.127.1
ब्रह्मेशानेन्द्रवरुणानवहद्यः पुरा रथः ।
तमास्थाय गतौ कृष्णौ न तयोर्विद्यते भयम् ॥ ७.१२७.१ ॥
પૂર્વે બ્રહ્મા, ઈશાન, ઇન્દ્ર અને વરુણને વહન કરનાર તે રથ પર બેસીને તે બે કૃષ્ણ ગયા છે; તેમને કોઈ ભય નથી.
7.127.2
तवाज्ञां शिरसा बिभ्रदेष गच्छामि मा शुचः ।
समेत्य तान्नरव्याघ्रास्तव दास्यामि संविदम् ॥ ७.१२७.२ ॥
તારી આજ્ઞા માથે ધારણ કરીને હું જાઉં છું; શોક ન કર. હે નરવ્યાઘ્રો, તેમને મળીને હું તમને સંદેશ આપીશ.
7.127.3
एतावदुक्त्वा प्रययौ परिदाय युधिष्ठिरम् ।
धृष्टद्युम्नाय बलवान्सुहृद्भ्यश्च पुनःपुनः।
धृष्टद्युम्नं चेदमाह भीमसेनो महाबलः ॥ ७.१२७.३ ॥
આટલું કહીને બળવાન ભીમસેને યુધિષ્ઠિરને સોંપીને, મિત્રોને વારંવાર મળીને પ્રસ્થાન કર્યું; અને મહાબલ ભીમસેને ધૃષ્ટદ્યુમ્નને આ કહ્યું.
7.127.4
विदितं ते महाबाहो यथा द्रोणो महारथः ।
ग्रहणे धर्मराजस्य सर्वोपायेन वर्तते ॥ ७.१२७.४ ॥
હે મહાબાહુ, મહારથી દ્રોણ ધર્મરાજને પકડવા સર્વ ઉપાયોથી પ્રયત્નશીલ છે એ તું જાણે છે.
7.127.5
न च मे गमने कृत्यं तादृक्पार्षत विद्यते ।
यादृशं रक्षणे राज्ञः कार्यमात्ययिकं हि नः ॥ ७.१२७.५ ॥
હે પાર્ષત, રાજાના રક્ષણમાં આપણું જે તાત્કાલિક કર્તવ્ય છે તેવું મારા જવામાં કોઈ કર્તવ્ય નથી.
7.127.6
एवमुक्तोऽस्मि पार्थेन प्रतिवक्तुं न चोत्सहे ।
प्रयास्ये तत्र यत्रासौ मुमूर्षुः सैन्धवः स्थितः ॥ ७.१२७.६ ॥
પાર્થે આમ કહ્યું ત્યારે મેં ઉત્તર આપવાની હિંમત ન કરી; મૃત્યુ ઇચ્છતો સૈંધવ જ્યાં ઊભો છે ત્યાં હું જઈશ.
7.127.7
धर्मराजस्य वचने स्थातव्यमविशङ्कया ।
यास्यामि पदवीं भ्रातुः सात्वतस्य च धीमतः ॥ ७.१२७.७ ॥
ધર્મરાજના વચનમાં શંકા વિના સ્થિર રહેવું જોઈએ. ભાઈ અને બુદ્ધિમાન સાત્વતના માર્ગે હું જઈશ.
7.127.8
सोऽद्य यत्तो रणे रार्थं परिरक्ष युधिष्ठिरम् ।
एतद्धि सर्वकार्याणां परमं कृत्समाहवे ॥ ७.१२७.८ ॥
આજે યુદ્ધમાં સાવધાન રહીને રાજા માટે યુધિષ્ઠિરનું રક્ષણ કર. આ જ સર્વ કર્તવ્યોમાં પરમ અને સંપૂર્ણ છે.
7.127.9
तमब्रवीन्महाराज धृष्टद्युम्नो वृकोदरम् ।
ईप्सितं ते करिष्यामि गच्छ पार्थाविचारयन् ॥ ७.१२७.९ ॥
મહારાજ, ધૃષ્ટદ્યુમ્ને વૃકોદરને કહ્યું: તારી ઇચ્છા હું પૂર્ણ કરીશ. પાર્થ પાસે વિચાર કર્યા વિના જા.
7.127.10
नाहत्वा समरे द्रोणो धृष्टद्युम्नं कथञ्चन ।
निग्रहं धर्मराजस्य प्रकरिष्यति संयुगे ॥ ७.१२७.१० ॥
યુદ્ધમાં ધૃષ્ટદ્યુમ્નને માર્યા વિના દ્રોણ કોઈ પણ રીતે ધર્મરાજને રોકી શકશે નહીં.
7.127.11
ततो निक्षिप्य राजानं धृष्टद्युम्ने च पाण्डवम् ।
अभिवाद्य गुरुं ज्येष्ठं प्रययौ येन फल्गुनः ॥ ७.१२७.११ ॥
પછી રાજા અને પાંડવને ધૃષ્ટદ્યુમ્નને સોંપીને, જ્યેષ્ઠ ગુરુને પ્રણામ કરીને, જ્યાં ફાલ્ગુન હતો ત્યાં તે ગયો.
7.127.12
परिष्वक्तश्च कौन्तेयो धर्मराजेन मारुतिः ।
आघ्रातश्च तथा मूर्ध्नि श्रावितश्चाशिषः शुभाः ॥ ७.१२७.१२ ॥
ધર્મરાજે કૌંતેય અને મારુતિને આલિંગન આપ્યું; તેમના માથાં સૂંઘ્યા અને શુભ આશીર્વાદ આપ્યા.
7.127.13
कृत्वा प्रदक्षिणान्विप्रानर्चितांस्तुष्टमानसान् ।
आलभ्य मङ्गलान्यष्टौ पीत्वा कैरातकं मधु ॥ ७.१२७.१३ ॥
સંતુષ્ટ મનવાળા બ્રાહ્મણોની પ્રદક્ષિણા કરી, તેમનો આદર કરી, આઠ મંગળ વસ્તુઓનો સ્પર્શ કરી અને કૈરાતક મધુ પીને.
7.127.14
द्विगुणद्रविणो वीरो मदरक्तान्तलोचनः ।
विप्रैः कृतस्वस्त्ययनो विजयोत्पादसूचितः ॥ ७.१२७.१४ ॥
બમણા બળવાળો વીર, મદથી આંખોના ખૂણા લાલ થયેલો, બ્રાહ્મણો દ્વારા સ્વસ્તિવાચન કરાવેલો, વિજયના શુભ ચિહ્નથી સૂચિત.
7.127.15
पश्यन्नेवात्मनो बुद्धिं विजयानन्दकारिणीम् ।
अनुलोमानिलैश्चाशु प्रदर्शितजयोदयः ॥ ७.१२७.१५ ॥
વિજયનો આનંદ આપનારી પોતાની બુદ્ધિને જોતાં, અનુકૂળ પવનો દ્વારા ઝડપથી જયોદય બતાવતાં.
7.127.16
भीमसेनो महाबाहुः कवची शुभकुण्डली ।
सगदः सतलत्राणः सशरी रथिनां वरः।
रथमारुह्य निर्युक्तं सर्वोपकरणान्वितम् ॥ ७.१२७.१६ ॥
ભીમસેન, મહાબાહુ, કવચધારી, શુભ કુંડળવાળો, ગદા અને હાથરક્ષા સાથે, બાણો સાથે, રથીઓમાં શ્રેષ્ઠ, બધાં સાધનોથી યુક્ત જોડાયેલા રથ પર ચડ્યો.
7.127.17
तस्य कार्ष्णायसं वर्म हेमचित्रं महर्द्धिमत् ।
विबभौ सर्वतः श्लिष्टं सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.१२७.१७ ॥
તેનું કાળા લોખંડનું, સોનેરી ચિત્રોવાળું, અત્યંત વૈભવશાળી કવચ ચારે બાજુ ચુસ્ત બેઠું હતું અને વીજળીસહિત મેઘ જેવું ચમકતું હતું.
7.127.18
पीतरक्तासितसितैर्वासौभिश्च सुवेष्टितः ।
कण्ठसूत्रेण विबभौ सेन्द्रायुध इवाम्बुदः ॥ ७.१२७.१८ ॥
પીળાં, લાલ, કાળાં અને સફેદ વસ્ત્રોથી સારી રીતે વીંટાયેલો, કંઠસૂત્ર સહિત તે ઇન્દ્રધનુષ્યવાળા મેઘ જેવો શોભ્યો.
7.127.19
प्रयाते भीमसेने तु तव सैन्यं युयुत्सया ।
पाञ्चजन्यरवो घोरः पुनरासीद्विशाम्पते ॥ ७.१२७.१९ ॥
ભીમસેન ચાલ્યા ગયા પછી, હે પ્રજાપતિ, તમારી સેના યુદ્ધની ઇચ્છાથી ભરાઈ ગઈ; પાંચજન્ય શંખનો ભયંકર નાદ ફરી ગૂંજ્યો.
7.127.20
तं श्रुत्वा निनदं घोरं त्रैलोक्यत्रासनं महत् ।
पुनर्भीमं महाबाहुं धर्मपुत्रोऽभ्यभाषत ॥ ७.१२७.२० ॥
ત્રણેય લોકને ત્રાસ આપનારો એ ભયંકર મહાનાદ સાંભળીને ધર્મપુત્ર મહાબાહુ ભીમ સાથે ફરી બોલ્યા.
7.127.21
एष वृष्णिप्रवीरेण ध्मातः सलिलजो भृशम् ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च विनादयति शङ्खराट् ॥ ७.१२७.२१ ॥
વૃષ્ણિ વીરે જોરથી ફૂંકેલો આ જળજાત શંખરાજ પૃથ્વી અને આકાશને ગજવી રહ્યો છે.
7.127.22
नूनं व्यसनमापन्ने सुमहत्सव्यसाचिनि ।
कुरुभिर्युध्यते सार्धं सर्वैश्चक्रगदाधरः ॥ ७.१२७.२२ ॥
ચોક્કસ, અતિ મોટા સંકટમાં પડેલા સવ્યસાચી માટે ચક્ર-ગદાધારી બધા કૌરવો સાથે યુદ્ધ કરી રહ્યા છે.
7.127.23
नूनमार्या महत्कुन्ती पापं व्यसनमीदृशम् ।
द्रौपदी च सुभद्रा च पश्यन्ति सह बन्धुभिः।
तद्भीम त्वरया युक्तो याहि यत्र धनञ्जयः ॥ ७.१२७.२३ ॥
ચોક્કસ, આર્યા કુંતી, દ્રૌપદી અને સુભદ્રા સ્વજનો સાથે આ ભારે પાપમય સંકટ જોઈ રહ્યાં છે. તેથી, હે ભીમ, ઉતાવળે ધનંજય જ્યાં છે ત્યાં જાઓ.
7.127.24
मुह्यतीव हि मे चित्तं धनञ्जयदिदृक्षया ।
दिशश्च प्रदिशः पार्थ सात्वतस्य च कारणात् ॥ ७.१२७.२४ ॥
ધનંજયને જોવાની ઇચ્છાથી મારું મન જાણે મોહિત થઈ રહ્યું છે. હે પાર્થ, સાત્વતના (કૃષ્ણના) કારણે દિશાઓ અને ઉપદિશાઓ પણ મને ગૂંચવાયેલી લાગે છે.
7.127.25
गच्छगच्छेति गुरुणा सोऽनुज्ञातो वृकोदरः ।
ततः पाण्डुसुतो राजन्भीमसेनः प्रतापवान् ॥ ७.१२७.२५ ॥
'જાઓ, જાઓ' એમ ગુરુએ અનુમતિ આપતાં, હે રાજન્, પ્રતાપી પાંડુપુત્ર ભીમસેન (આગળ વધ્યો).
7.127.26
बद्धगोधाङ्गुलित्राणः प्रगृहीतशरासनः ।
ज्येष्ठेन प्रहितो भ्रात्रा भ्राता भ्रातुः प्रियङ्करः ॥ ७.१२७.२६ ॥
ગોધાચર્મનું આંગળીરક્ષણ બાંધીને, ધનુષ્ય દૃઢપણે પકડીને, જ્યેષ્ઠ ભાઈ દ્વારા મોકલાયેલો, ભાઈનું પ્રિય કરનાર ભાઈ (ભીમ આગળ વધ્યો).
7.127.27
आहत्य दुन्दुभिं भीमः शङ्खं प्रध्माप्य चासकृत् ।
विनद्य सिंहनादेन ज्यां विकर्षन्पुनःपुनः ॥ ७.१२७.२७ ॥
ભીમે દુંદુભિ વગાડી, શંખ વારંવાર ફૂંકી, સિંહનાદથી ગર્જના કરી, પ્રત્યંચા વારંવાર ખેંચતા (આગળ વધ્યો).
7.127.28
तेन शब्देन वीराणां पातयित्वा मनांस्युत ।
दर्शयन्घोरमात्मानममित्रान्सहसाऽभ्ययात् ॥ ७.१२७.२८ ॥
તે અવાજથી વીરોનાં હૃદયને ધ્રુજાવી, પોતાને ભયંકર રૂપે બતાવતા, શત્રુઓ પર અચાનક ધસી ગયો.
7.127.29
तमूहुर्जवना दान्ता विरुवन्तो हयोत्तमाः ।
विशोकेन सुसंयत्ता मनोमारुतरंहसः ॥ ७.१२७.२९ ॥
તેને (ભીમને) વેગવાન, સંયમિત, હણહણતા ઉત્તમ અશ્વો લઈ ગયા; વિશોકે સારી રીતે જોડેલા, મન અને વાયુના વેગવાળા.
7.127.30
आरुजन्विरुजन्पार्थो ज्यां विकर्षंश्च पाणिना ।
सम्प्रकर्षन्विकर्षंश्च सेनाग्रं समलोडयत् ॥ ७.१२७.३० ॥
પ્રહાર કરતા, તોડતા, હાથે પ્રત્યંચા ખેંચતા, બળપૂર્વક ખેંચતા, પાર્થે (ભીમે) સેનાના અગ્રભાગને સંપૂર્ણપણે હચમચાવી નાખ્યો.
7.127.31
तं प्रयान्तं महाबाहुं पाञ्चालाः सहसोमकाः ।
पृष्ठतोऽनुययुः शूरा मघवन्तमिवामराः ॥ ७.१२७.३१ ॥
આગળ વધતા તે મહાબાહુની પાછળ પાંચાલો અને સોમકો તરત જ ચાલ્યા, જેમ દેવતાઓ ઇન્દ્રની પાછળ ચાલે.
7.127.32
तं समेत्य महाराज तावकाः पर्यवारयन् ।
दुःशासनश्चित्रसेनः कुण्डभेदी विविंशतिः ॥ ७.१२७.३२ ॥
હે મહારાજ, તમારા યોદ્ધાઓએ તેની પાસે આવીને તેને ઘેરી લીધો — દુઃશાસન, ચિત્રસેન, કુંડભેદી અને વિવિંશતિ.
7.127.33
दुर्मुखो दुःसहश्चैव विकर्णश्च शलस्तथा ।
विन्दानुविन्दौ सुमुखो दीर्घबाहुः सुदर्शनः ॥ ७.१२७.३३ ॥
દુર્મુખ, દુઃસહ, વિકર્ણ અને શલ; વિંદ અને અનુવિંદ, સુમુખ, દીર્ઘબાહુ અને સુદર્શન.
7.127.34
वृन्दारकः सुहस्तश्च सुषेणो दीर्घलोचनः ।
अभयो रौद्रकर्णा च सुवर्मा दुर्विमोचनः ॥ ७.१२७.३४ ॥
વૃંદારક, સુહસ્ત, સુષેણ દીર્ઘલોચન, અભય, રૌદ્રકર્મા, સુવર્મા અને દુર્વિમોચન.
7.127.35
शोभन्तो रथिनां श्रेष्ठाः सहसैन्यपदानुगाः ।
संयत्ताः समरे वीरा भीमसेनमुपाद्रवन् ॥ ७.१२७.३५ ॥
રથીઓમાં શ્રેષ્ઠ, શોભતા, પાયદળ સાથે અનુસરતા, યુદ્ધ માટે તૈયાર વીરો ભીમસેન પર ધસી ગયા.
7.127.36
तैः समन्ताद्वृतः शूरैः समरेषु महारथः ।
तान्समीक्ष्य तु कौन्तेयो भीमसेनः पराक्रमी।
अभ्यवर्तत वेगेन सिंहः क्षुद्रमृगानिव ॥ ७.१२७.३६ ॥
તે વીરોથી ચારે તરફ ઘેરાયેલા મહારથી, પરાક્રમી કુંતીપુત્ર ભીમસેને તેમને જોઈને વેગથી આગળ ધસ્યો, જેમ સિંહ નાના મૃગો પર ઝપટે.
7.127.37
ते महास्त्राणि दिव्यानि तत्र वीरा अदर्शयन् ।
छादयन्तः शरैर्भीमं मेघाः सूर्यमिवोदितम् ॥ ७.१२७.३७ ॥
ત્યાં તે વીરોએ દિવ્ય મહાસ્ત્રો દેખાડ્યાં; ઉદિત સૂર્યને મેઘો ઢાંકે તેમ બાણોથી ભીમને ઢાંકી દીધો.
7.127.38
ततः क्रुद्धो महाराज भीमसेनः पराक्रमी ।
अग्रतः स्यन्दनानीकं शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.१२७.३८ ॥
ત્યારે હે મહારાજ, ક્રોધિત પરાક્રમી ભીમસેને આગળની રથસેનાને બાણવર્ષાથી ઢાંકી દીધી.
7.127.39
ते वध्यमानाः समरे तव पुत्रा महारथाः ।
भीमं भीमबला युद्धे योधयन्ति जयैषिणः ॥ ७.१२७.३९ ॥
યુદ્ધમાં ઘવાતા તમારા મહારથી પુત્રો, વિજયની ઇચ્છાથી ભયંકર બળવાન ભીમ સાથે યુદ્ધ કરવા લાગ્યા.
7.127.40
ततो दुःशासनः क्रुद्धो रथशक्तिं समाक्षिपत् ।
सर्वपारसवीं तीक्ष्णां जिघांसुः पाण्डुनन्दनम् ॥ ७.१२७.४० ॥
ત્યારે ક્રોધિત દુઃશાસને પાંડુપુત્રને મારવાની ઇચ્છાથી સર્વપારસવી નામની તીક્ષ્ણ રથશક્તિ ફેંકી.
7.127.41
आपतन्तीं महाशक्तिं तव पुत्रप्रणोदिताम् ।
द्विधा चिच्छेद तां भीमस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१२७.४१ ॥
તમારા પુત્રે ફેંકેલી ધસી આવતી તે મહાશક્તિને ભીમે બે ટુકડામાં કાપી નાખી; તે અદ્ભુત જેવું લાગ્યું.
7.127.42
अथान्यैर्विशिखैस्तीक्ष्णैः सङ्क्रुद्धः कुण्डभेदिनम् ।
सुषेणं दीर्घनेत्रं च त्रिभिस्त्रीनवधीद्बली ॥ ७.१२७.४२ ॥
ત્યારે ક્રોધથી ભરેલા બળવાન ભીમે બીજાં તીક્ષ્ણ બાણોથી કુંડભેદી સુષેણ અને દીર્ઘનેત્રને ત્રણ-ત્રણ બાણોથી મારી નાખ્યા.
7.127.43
ततो वृन्दारकं वीरं कुरूणां कीर्तिवर्धनम् ।
पुत्राणां तव वीराणां युध्यतामवधीत्पुनः ॥ ७.१२७.४३ ॥
પછી કુરુઓની કીર્તિ વધારનાર તે વીર વૃંદારકને અને લડતા તમારા વીર પુત્રોને તેણે ફરી મારી નાખ્યા.
7.127.44
अभयं रौद्रकर्माणं दुर्विमोचनमेव च ।
त्रिभिस्त्रीनवधीद्भीमः पुनरेव सुतांस्तव ॥ ७.१२७.४४ ॥
અભય અને ભયંકર કર્મ કરનાર દુર્વિમોચનને ભીમે ત્રણ ત્રણ બાણોથી ત્રણ વાર માર્યા; અને ફરી તમારા પુત્રોને પણ માર્યા.
7.127.45
वध्यमाना महाराज पुत्रास्तव बलीयसा ।
भीमं प्रहरतां श्रेष्ठं समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ७.१२७.४५ ॥
હે મહારાજ, બલવાન દ્વારા મરાતા તમારા પુત્રોએ પ્રહાર કરનારાઓમાં શ્રેષ્ઠ ભીમને ચારે બાજુથી ઘેરી લીધો.
7.127.46
ते शरैर्भीमकर्माणं ववर्षुः पाण्डवं युधि ।
मेघा इवातपापाये धाराभिर्धरणीधरम् ॥ ७.१२७.४६ ॥
યુદ્ધમાં ભયંકર કર્મ કરનાર પાંડવ પર તેમણે બાણોનો વરસાદ વરસાવ્યો, ઉનાળો પૂરો થયા પછી મેઘ પર્વત પર ધારાઓ વરસાવે તેમ.
7.127.47
स तद्बाणमयं वर्षमश्मवर्षमिवाचलः ।
प्रतीच्छन्पाण्डुदायादो न प्राव्यथत शत्रुहा ॥ ७.१२७.४७ ॥
શત્રુહંતા પાંડુનો વારસ તે બાણવર્ષાને પથ્થરોની વર્ષાની જેમ ઝીલતો, પર્વતની જેમ જરાય ડગ્યો નહીં.
7.127.48
विन्दानुविन्दौ सहितौ सुवर्माणं च ते सुतम् ।
प्रहसन्नेव कौन्तेयः शरैर्निन्यं यमक्षयम् ॥ ७.१२७.४८ ॥
વિંદ અને અનુવિંદને, અને તમારા પુત્ર સુવર્માને પણ કૌંતેયે હસતાં હસતાં બાણોથી યમલોકે મોકલી દીધા.
7.127.49
ततः सुदर्शनं वीरं पुत्रं ते भरतर्षभ ।
विव्याध समरे तूर्णं स पपात ममार च ॥ ७.१२७.४९ ॥
ત્યારે, હે ભરતશ્રેષ્ઠ, વીર સુદર્શન નામના તમારા પુત્રને તેણે યુદ્ધમાં તરત જ વીંધી નાખ્યો. તે પડ્યો અને મૃત્યુ પામ્યો.
7.127.50
सोऽचिरेणैव कालेन तद्रथानीकमाशुगैः ।
दिशः सर्वाः समालोक्य व्यधमत्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१२७.५० ॥
તેણે થોડા જ સમયમાં ઝડપી બાણોથી તે રથસેનાને ઘેરી લીધી, બધી દિશાઓ જોઈને પાંડુપુત્રે તેને વિખેરી નાખી.
7.127.51
ततो वै रथघोषेण गर्जितेन मृगा इव ।
भज्यमानाश्च समरे तव पुत्रा विशाम्पते।
प्राद्रवन्सहसा सर्वे भीमसेनभयर्दिताः ॥ ७.१२७.५१ ॥
ત્યારે, હે પ્રજાપતિ, રથોના ઘોષ અને ગર્જનાથી હરણોની જેમ યુદ્ધમાં ભાંગી પડેલા તમારા બધા પુત્રો ભીમસેનના ભયથી પીડાઈને અચાનક ભાગી ગયા.
7.127.52
अनुयायाच्च कौन्तेयः पुत्राणां ते महद्बलम् ।
विव्याध समरे राजन्कौरवेयान्समन्ततः ॥ ७.१२७.५२ ॥
કુંતીપુત્રે તમારા પુત્રોની મોટી સેનાનો પીછો કર્યો. હે રાજન, યુદ્ધમાં ચારેય બાજુથી કૌરવોને તેણે વીંધ્યા.
7.127.53
वध्यमाना महाराज भीमसेनेन तावकाः ।
त्यक्त्वा भीमं रणाज्जग्मुश्चोदयन्तो हयोत्तमान्। ॥ ७.१२७.५३ ॥
હે મહારાજ, ભીમસેન દ્વારા મારા જતા તમારા માણસો ભીમને છોડીને, ઉત્તમ ઘોડાઓને હાંકતા યુદ્ધમાંથી ચાલ્યા ગયા.
7.127.54
तांस्तु निर्जित्य समरे भीमसेनो महाबलः ।
सिंहनादरवं चक्रे बाहुशब्दं च पाण्डवः ॥ ७.१२७.५४ ॥
યુદ્ધમાં તેમને જીતીને મહાબલી ભીમસેન, પાંડવે સિંહનાદ કર્યો અને ભુજાઓ પર થપાટ મારી અવાજ કર્યો.
7.127.55
महान्तं तलशब्दं च कृत्वा द्रोणान्तिकं ययौ ।
तमावारयदाचार्यो वेलेवोद्वृत्तमर्णवम् ॥ ७.१२७.५५ ॥
મહાન તલશબ્દ કરીને તે દ્રોણની નજીક ગયો. આચાર્યે તેને રોક્યો, જેમ કિનારો ઉછળતા સમુદ્રને રોકે છે.
7.127.56
तस्य द्रोणो रथं राजञ्छादयामास संयुगे ।
साश्वसूतध्वजं तूर्णं तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१२७.५६ ॥
હે રાજન, યુદ્ધમાં દ્રોણે તેનો રથ ઘોડા, સારથિ અને ધ્વજ સહિત તરત ઢાંકી દીધો; તે અદ્ભુત જેવું થયું.
7.127.57
ललाटेऽताडयच्चैनं नाराचेन स्मयन्निव ।
ऊर्ध्वरश्मिरिवादित्यो विबभौ तत्र पाण्डवः ॥ ७.१२७.५७ ॥
હસતો હોય તેમ તેણે તેના લલાટ પર નારાચથી પ્રહાર કર્યો; ત્યાં તે પાંડવ ઊંચા કિરણોવાળા સૂર્ય સમાન ચમક્યો.
7.127.58
स मन्यमानस्त्वाचार्यो ममायं फल्गुनो यथा ।
भीमः करिष्यते पूजामित्युवाच वृकोदरम् ॥ ७.१२७.५८ ॥
'મારો આ (ભીમ) ફલ્ગુન (અર્જુન)ની જેમ સન્માન કરશે' એમ માનીને આચાર્યે વૃકોદરને કહ્યું.
7.127.59
भीमसेन न ते शक्यं प्रवेष्टुमरिवाहिनीम् ।
मामनिर्जित्य समरे शत्रुमद्य महाबल ॥ ७.१२७.५९ ॥
હે ભીમસેન, યુદ્ધમાં મને જીત્યા વિના આજે તું શત્રુસેનામાં પ્રવેશી શકીશ નહીં, હે મહાબલ.
7.127.60
यदि ते सानुजः कृष्णः प्रविष्टोऽनुमते मम ।
अनीकं न तु शक्यं मे प्रवेष्टुमिह वै त्वया ॥ ७.१२७.६० ॥
તારો નાનો ભાઈ કૃષ્ણ મારી અનુમતિથી પ્રવેશી ગયો હોય તોપણ અહીં મારી સેનામાં તારાથી પ્રવેશ શક્ય નથી.
7.127.61
अथ भीमस्तु तच्छ्रुत्वा गुरोर्वाक्यमशेषतः ।
क्रुद्धः प्रोवाच वै द्रोणं रक्तताम्रेक्षणः श्वसन् ॥ ७.१२७.६१ ॥
ગુરુનાં વચનો સંપૂર્ણ સાંભળીને ભીમ ક્રોધે ભરાયો; લાલ-તાંબાવર્ણી આંખો સાથે નિસાસા નાખતો તે દ્રોણને બોલ્યો.
7.127.62
तवार्जुनो नानुमते ब्रह्बन्धो रमाजिरम् ।
प्रविष्टः स हि दुर्धर्षः शक्रस्यापि विशेद्बलम् ॥ ७.१२७.६२ ॥
હે બ્રાહ્મણબંધુ, તારી અનુમતિ વિના જ અર્જુન રણભૂમિમાં પ્રવેશ્યો; તે અજેય છે, ઇન્દ્રની સેનામાં પણ પ્રવેશી શકે.
7.127.63
येन त्वं परमां पूजां कुर्वता मानितो ह्यसि ।
नार्जुनोऽहं घृणी विप्र भीमसेनोऽस्मि ते रिपुः ॥ ७.१२७.६३ ॥
જેના કારણે તું પરમ સન્માન પામીને પૂજિત થયો છે, તે અર્જુન હું નથી, હે વિપ્ર; હું નિર્દય ભીમસેન છું, તારો શત્રુ.
7.127.64
पिता नस्त्वं गुरुर्बन्धुस्तदा पुत्रा हि र्ते वयम् ।
इति मन्यामहे सर्वे भवन्तं प्रणताः स्थिताः ॥ ७.१२७.६४ ॥
તું જ અમારો પિતા, ગુરુ અને બંધુ છે; અમે સૌ તને જ પોતાનો પિતા માનીને તારી સામે નમ્રતાપૂર્વક ઊભા છીએ.
7.127.65
तदद्य विपरीतं ते वदतोऽस्मासु दृश्यते ।
यदि शत्रुं त्वमात्मानं मन्यसे तत्तथाऽस्त्विह।
एष ते सदृशं कर्म शत्रोर्भीमः करिष्यति ॥ ७.१२७.६५ ॥
આજે તારાં વચન અમારા પ્રત્યે ઊલટાં દેખાય છે; જો તું પોતાને શત્રુ માને છે તો અહીં તેમ જ થાઓ; શત્રુને યોગ્ય આ કર્મ ભીમ તારી સાથે કરશે.
7.127.66
अथोद्धाम्य गदां वीरः कालदण्डमिवान्तकः ।
द्रोणायावासृजद्राजन्स रथादवपुप्लुवे ॥ ७.१२७.६६ ॥
પછી તે વીરે ગદા ફેરવી, જાણે યમનો કાલદંડ; હે રાજન્, તેણે તે દ્રોણ તરફ ફેંકી અને રથ પરથી કૂદી પડ્યો.
7.127.67
साश्वसूतध्वजं यानं द्रोणस्यापोथयत्तदा ।
तदद्भुतमपश्याम पाण्डवेयस्य विक्रमम् ॥ ७.१२७.६७ ॥
ઘોડા, સારથિ અને ધ્વજ સહિત દ્રોણનો રથ ત્યારે તેણે ભાંગી નાખ્યો. પાંડવપુત્રનો તે પરાક્રમ અમે અદ્ભુત જોયો.
7.127.68
द्रोणं तु विरथं कृत्वा भीमसेनो महाबलः ।
अभ्यवर्तत सैन्यानि तावकानि समन्ततः ॥ ७.१२७.६८ ॥
દ્રોણને રથહીન કરીને મહાબળવાન ભીમસેન ચારે બાજુથી તમારી સેનાઓ પર ધસી ગયો.
7.127.69
स मृद्रंस्तरसा योधान्वायुर्वृक्षानिवौजसा ।
विचचार रणे राजन्वायुतुल्यपराक्रमः ॥ ७.१२७.६९ ॥
હે રાજન, પવન વૃક્ષોને બળપૂર્વક ઉખેડી નાખે તેમ યોદ્ધાઓને કચડતો તે રણમાં વિચર્યો; તેનો પરાક્રમ વાયુ સમાન હતો.
7.127.70
निर्जितस्तु तदा तेन पाण्डवेन महात्मना ।
अन्यं तु रथमातिष्ठद्द्रोणः प्रहरतां वरः ॥ ७.१२७.७० ॥
ત્યારે તે મહાત્મા પાંડવપુત્રથી પરાજિત થઈને, પ્રહારકારીઓમાં શ્રેષ્ઠ દ્રોણ બીજા રથ પર ચડ્યા.