Vedyatra वेदयात्रा
ਖੋਜੋ

ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 7.127

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ਸ਼ਬਦ-ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ

7.127.1

ब्रह्मेशानेन्द्रवरुणानवहद्यः पुरा रथः ।
तमास्थाय गतौ कृष्णौ न तयोर्विद्यते भयम् ॥ ७.१२७.१ ॥

ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਈਸ਼ਾਨ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਢੋਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਗਏ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।

7.127.2

तवाज्ञां शिरसा बिभ्रदेष गच्छामि मा शुचः ।
समेत्य तान्नरव्याघ्रास्तव दास्यामि संविदम् ॥ ७.१२७.२ ॥

ਤੇਰਾ ਹੁਕਮ ਸਿਰ ਮੱਥੇ ਧਾਰ ਕੇ ਮੈਂ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਸੋਗ ਨਾ ਕਰ। ਹੇ ਨਰਵਿਆਘਰੋ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਦਿਆਂਗਾ।

7.127.3

एतावदुक्त्वा प्रययौ परिदाय युधिष्ठिरम् ।
धृष्टद्युम्नाय बलवान्सुहृद्भ्यश्च पुनःपुनः।
धृष्टद्युम्नं चेदमाह भीमसेनो महाबलः ॥ ७.१२७.३ ॥

ਇੰਨਾ ਕਹਿ ਕੇ ਬਲਵਾਨ ਭੀਮਸੇਨ ਯੁਧਿਸ਼ਠਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਕੇ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮਿਲ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਮਹਾਬਲ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦ੍ਯੁਮਨ ਨੂੰ ਇਹ ਆਖਿਆ।

7.127.4

विदितं ते महाबाहो यथा द्रोणो महारथः ।
ग्रहणे धर्मराजस्य सर्वोपायेन वर्तते ॥ ७.१२७.४ ॥

ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ, ਮਹਾਰਥੀ ਦ੍ਰੋਣ ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ ਸਾਰੇ ਉਪਾਵਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ।

7.127.5

न च मे गमने कृत्यं तादृक्पार्षत विद्यते ।
यादृशं रक्षणे राज्ञः कार्यमात्ययिकं हि नः ॥ ७.१२७.५ ॥

ਹੇ ਪਾਰਸ਼ਤ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਜੋ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕਰਤੱਵ ਹੈ, ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਮੇਰੇ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਰਤੱਵ ਨਹੀਂ ਹੈ।

7.127.6

एवमुक्तोऽस्मि पार्थेन प्रतिवक्तुं न चोत्सहे ।
प्रयास्ये तत्र यत्रासौ मुमूर्षुः सैन्धवः स्थितः ॥ ७.१२७.६ ॥

ਪਾਰਥ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ ਤਾਂ ਮੈਂ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਦਾ ਹੌਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ; ਜਿੱਥੇ ਮਰਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੈਂਧਵ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਜਾਵਾਂਗਾ।

7.127.7

धर्मराजस्य वचने स्थातव्यमविशङ्कया ।
यास्यामि पदवीं भ्रातुः सात्वतस्य च धीमतः ॥ ७.१२७.७ ॥

ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੰਕਾ ਦੇ ਅਡੋਲ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭਰਾ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸਾਤਵਤ ਦੇ ਮਾਰਗ ਤੇ ਮੈਂ ਜਾਵਾਂਗਾ।

7.127.8

सोऽद्य यत्तो रणे रार्थं परिरक्ष युधिष्ठिरम् ।
एतद्धि सर्वकार्याणां परमं कृत्समाहवे ॥ ७.१२७.८ ॥

ਅੱਜ ਰਣ ਵਿੱਚ ਸਾਵਧਾਨ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜੇ ਲਈ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਇਹੀ ਸਾਰੇ ਕਰਤੱਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਨ ਹੈ।

7.127.9

तमब्रवीन्महाराज धृष्टद्युम्नो वृकोदरम् ।
ईप्सितं ते करिष्यामि गच्छ पार्थाविचारयन् ॥ ७.१२७.९ ॥

ਮਹਾਰਾਜ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦ੍ਯੁਮਨ ਨੇ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ। ਪਾਰਥ ਕੋਲ ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ ਜਾ।

7.127.10

नाहत्वा समरे द्रोणो धृष्टद्युम्नं कथञ्चन ।
निग्रहं धर्मराजस्य प्रकरिष्यति संयुगे ॥ ७.१२७.१० ॥

ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦ੍ਯੁਮਨ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਬਿਨਾਂ ਦ੍ਰੋਣ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕੇਗਾ।

7.127.11

ततो निक्षिप्य राजानं धृष्टद्युम्ने च पाण्डवम् ।
अभिवाद्य गुरुं ज्येष्ठं प्रययौ येन फल्गुनः ॥ ७.१२७.११ ॥

ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦ੍ਯੁਮਨ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਫਾਲਗੁਨ ਸੀ ਉੱਥੇ ਗਿਆ।

7.127.12

परिष्वक्तश्च कौन्तेयो धर्मराजेन मारुतिः ।
आघ्रातश्च तथा मूर्ध्नि श्रावितश्चाशिषः शुभाः ॥ ७.१२७.१२ ॥

ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਕੌਂਤੇਯ ਅਤੇ ਮਾਰੁਤੀ ਨੂੰ ਗਲ ਲਾਇਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਸੁੰਘੇ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਅਸੀਸਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।

7.127.13

कृत्वा प्रदक्षिणान्विप्रानर्चितांस्तुष्टमानसान् ।
आलभ्य मङ्गलान्यष्टौ पीत्वा कैरातकं मधु ॥ ७.१२७.१३ ॥

ਖ਼ੁਸ਼ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਕੇ, ਅੱਠ ਮੰਗਲ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਅਤੇ ਕੈਰਾਤਕ ਮਧੂ ਪੀ ਕੇ।

7.127.14

द्विगुणद्रविणो वीरो मदरक्तान्तलोचनः ।
विप्रैः कृतस्वस्त्ययनो विजयोत्पादसूचितः ॥ ७.१२७.१४ ॥

ਦੁੱਗਣੇ ਬਲ ਵਾਲਾ ਵੀਰ, ਮਦ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਕੋਨੇ ਲਾਲ ਹੋਏ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਸਵਸਤੀਵਾਚਨ ਕਰਵਾਇਆ, ਜਿੱਤ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਲੱਛਣ ਨਾਲ ਸੂਚਿਤ।

7.127.15

पश्यन्नेवात्मनो बुद्धिं विजयानन्दकारिणीम् ।
अनुलोमानिलैश्चाशु प्रदर्शितजयोदयः ॥ ७.१२७.१५ ॥

ਜਿੱਤ ਦਾ ਅਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ, ਅਨੁਕੂਲ ਹਵਾਵਾਂ ਨਾਲ ਝਟਪਟ ਜਿੱਤ ਦਾ ਉਦੈ ਦਿਖਾਉਂਦਿਆਂ।

7.127.16

भीमसेनो महाबाहुः कवची शुभकुण्डली ।
सगदः सतलत्राणः सशरी रथिनां वरः।
रथमारुह्य निर्युक्तं सर्वोपकरणान्वितम् ॥ ७.१२७.१६ ॥

ਭੀਮਸੇਨ, ਮਹਾਬਾਹੂ, ਕਵਚ ਧਾਰੀ, ਸ਼ੁਭ ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨੇ, ਗਦਾ ਅਤੇ ਬਾਂਹ ਦੇ ਰੱਖਿਅਕ ਨਾਲ, ਬਾਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸਾਰੇ ਸਾਮਾਨ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ।

7.127.17

तस्य कार्ष्णायसं वर्म हेमचित्रं महर्द्धिमत् ।
विबभौ सर्वतः श्लिष्टं सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.१२७.१७ ॥

ਉਸਦਾ ਕਾਲੇ ਲੋਹੇ ਦਾ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਿਤਰਕਾਰੀ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕਵਚ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਕੱਸ ਕੇ ਚਿਪਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲਾ ਬੱਦਲ।

7.127.18

पीतरक्तासितसितैर्वासौभिश्च सुवेष्टितः ।
कण्ठसूत्रेण विबभौ सेन्द्रायुध इवाम्बुदः ॥ ७.१२७.१८ ॥

ਪੀਲੇ, ਲਾਲ, ਕਾਲੇ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਗਲੇ ਦੇ ਧਾਗੇ ਸਮੇਤ ਉਹ ਇੰਦਰਧਨੁਸ਼ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਸ਼ੋਭਿਆ।

7.127.19

प्रयाते भीमसेने तु तव सैन्यं युयुत्सया ।
पाञ्चजन्यरवो घोरः पुनरासीद्विशाम्पते ॥ ७.१२७.१९ ॥

ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਸੈਨਾ ਯੁੱਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ; ਪਾਂਚਜਨਯ ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਧੁਨੀ ਫਿਰ ਗੂੰਜ ਉੱਠੀ।

7.127.20

तं श्रुत्वा निनदं घोरं त्रैलोक्यत्रासनं महत् ।
पुनर्भीमं महाबाहुं धर्मपुत्रोऽभ्यभाषत ॥ ७.१२७.२० ॥

ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੀ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਨੇ ਮਹਾਬਾਹੂ ਭੀਮ ਨੂੰ ਫਿਰ ਆਖਿਆ।

7.127.21

एष वृष्णिप्रवीरेण ध्मातः सलिलजो भृशम् ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च विनादयति शङ्खराट् ॥ ७.१२७.२१ ॥

ਵ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਵੀਰ ਵੱਲੋਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਫੂਕਿਆ ਗਿਆ ਇਹ ਜਲਜ ਸ਼ੰਖਰਾਜ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

7.127.22

नूनं व्यसनमापन्ने सुमहत्सव्यसाचिनि ।
कुरुभिर्युध्यते सार्धं सर्वैश्चक्रगदाधरः ॥ ७.१२७.२२ ॥

ਯਕੀਨਨ, ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਸਵਿਆਸਾਚੀ ਲਈ, ਚੱਕਰ-ਗਦਾਧਾਰੀ ਸਾਰੇ ਕੌਰਵਾਂ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਹਨ।

7.127.23

नूनमार्या महत्कुन्ती पापं व्यसनमीदृशम् ।
द्रौपदी च सुभद्रा च पश्यन्ति सह बन्धुभिः।
तद्भीम त्वरया युक्तो याहि यत्र धनञ्जयः ॥ ७.१२७.२३ ॥

ਯਕੀਨਨ ਆਰਿਆ ਕੁੰਤੀ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਅਤੇ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਸੰਕਟ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਭੀਮ, ਜਲਦੀ ਉੱਥੇ ਜਾਓ ਜਿੱਥੇ ਧਨੰਜਯ ਹਨ।

7.127.24

मुह्यतीव हि मे चित्तं धनञ्जयदिदृक्षया ।
दिशश्च प्रदिशः पार्थ सात्वतस्य च कारणात् ॥ ७.१२७.२४ ॥

ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਮਨ ਜਿਵੇਂ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੇ ਪਾਰਥ, ਸਾਤਵਤ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਦੇ ਕਾਰਨ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉਪ-ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

7.127.25

गच्छगच्छेति गुरुणा सोऽनुज्ञातो वृकोदरः ।
ततः पाण्डुसुतो राजन्भीमसेनः प्रतापवान् ॥ ७.१२७.२५ ॥

'ਜਾਓ, ਜਾਓ' ਆਖ ਕੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਪਾਂਡੂਪੁੱਤਰ ਭੀਮਸੇਨ (ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ)।

7.127.26

बद्धगोधाङ्गुलित्राणः प्रगृहीतशरासनः ।
ज्येष्ठेन प्रहितो भ्रात्रा भ्राता भ्रातुः प्रियङ्करः ॥ ७.१२७.२६ ॥

ਗੋਹ ਦੀ ਖੱਲ ਦਾ ਉਂਗਲਾਂ ਦਾ ਰਖਿਅਕ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਧਨੁਸ਼ ਕਸ ਕੇ ਫੜਕੇ, ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਭਰਾ ਦਾ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਭਰਾ (ਭੀਮ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ)।

7.127.27

आहत्य दुन्दुभिं भीमः शङ्खं प्रध्माप्य चासकृत् ।
विनद्य सिंहनादेन ज्यां विकर्षन्पुनःपुनः ॥ ७.१२७.२७ ॥

ਭੀਮ ਨੇ ਦੁੰਦੁਭੀ ਵਜਾ ਕੇ, ਸੰਖ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਫੂਕ ਕੇ, ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੀ ਗਰਜ ਕਰਕੇ, ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਾਰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਖਿੱਚਦੇ ਹੋਏ (ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ)।

7.127.28

तेन शब्देन वीराणां पातयित्वा मनांस्युत ।
दर्शयन्घोरमात्मानममित्रान्सहसाऽभ्ययात् ॥ ७.१२७.२८ ॥

ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਡੇਗ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਦਿਖਾਉਂਦਾ, ਅਚਾਨਕ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਝਪਟਿਆ।

7.127.29

तमूहुर्जवना दान्ता विरुवन्तो हयोत्तमाः ।
विशोकेन सुसंयत्ता मनोमारुतरंहसः ॥ ७.१२७.२९ ॥

ਉਸ (ਭੀਮ) ਨੂੰ ਤੇਜ਼, ਕਾਬੂ ਕੀਤੇ, ਹਿਣਕਦੇ ਉੱਤਮ ਘੋੜੇ ਲੈ ਗਏ; ਵਿਸ਼ੋਕ ਨੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ, ਮਨ ਅਤੇ ਹਵਾ ਵਰਗੀ ਗਤੀ ਵਾਲੇ।

7.127.30

आरुजन्विरुजन्पार्थो ज्यां विकर्षंश्च पाणिना ।
सम्प्रकर्षन्विकर्षंश्च सेनाग्रं समलोडयत् ॥ ७.१२७.३० ॥

ਮਾਰਦੇ, ਤੋੜਦੇ, ਹੱਥ ਨਾਲ ਤਾਰ ਖਿੱਚਦੇ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਖਿੱਚਦੇ, ਪਾਰਥ (ਭੀਮ) ਨੇ ਸੈਨਾ ਦੇ ਅਗਲੇ ਭਾਗ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ।

7.127.31

तं प्रयान्तं महाबाहुं पाञ्चालाः सहसोमकाः ।
पृष्ठतोऽनुययुः शूरा मघवन्तमिवामराः ॥ ७.१२७.३१ ॥

ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਉਸ ਮਹਾਬਾਹੂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਾਂਚਾਲ ਅਤੇ ਸੋਮਕ ਤੁਰੰਤ ਚੱਲ ਪਏ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ।

7.127.32

तं समेत्य महाराज तावकाः पर्यवारयन् ।
दुःशासनश्चित्रसेनः कुण्डभेदी विविंशतिः ॥ ७.१२७.३२ ॥

ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਹਾਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ — ਦੁਃਸ਼ਾਸਨ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ, ਕੁੰਡਭੇਦੀ ਅਤੇ ਵਿਵਿੰਸ਼ਤੀ।

7.127.33

दुर्मुखो दुःसहश्चैव विकर्णश्च शलस्तथा ।
विन्दानुविन्दौ सुमुखो दीर्घबाहुः सुदर्शनः ॥ ७.१२७.३३ ॥

ਦੁਰਮੁਖ, ਦੁਃਸਹ, ਵਿਕਰਣ ਅਤੇ ਸ਼ਲ; ਵਿੰਦ ਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦ, ਸੁਮੁਖ, ਦੀਰਘਬਾਹੂ ਅਤੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ।

7.127.34

वृन्दारकः सुहस्तश्च सुषेणो दीर्घलोचनः ।
अभयो रौद्रकर्णा च सुवर्मा दुर्विमोचनः ॥ ७.१२७.३४ ॥

ਵ੍ਰਿੰਦਾਰਕ, ਸੁਹਸਤ, ਸੁਸ਼ੇਣ ਦੀਰਘਲੋਚਨ, ਅਭਯ, ਰੌਦ੍ਰਕਰਮਾ, ਸੁਵਰਮਾ ਅਤੇ ਦੁਰਵਿਮੋਚਨ।

7.127.35

शोभन्तो रथिनां श्रेष्ठाः सहसैन्यपदानुगाः ।
संयत्ताः समरे वीरा भीमसेनमुपाद्रवन् ॥ ७.१२७.३५ ॥

ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸ਼ੋਭਦੇ, ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਨਾਲ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ, ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਵੀਰ ਭੀਮਸੇਨ ਉੱਤੇ ਝਪਟੇ।

7.127.36

तैः समन्ताद्वृतः शूरैः समरेषु महारथः ।
तान्समीक्ष्य तु कौन्तेयो भीमसेनः पराक्रमी।
अभ्यवर्तत वेगेन सिंहः क्षुद्रमृगानिव ॥ ७.१२७.३६ ॥

ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਚੁਫੇਰਿਓਂ ਘਿਰੇ ਮਹਾਰਥੀ, ਪਰਾਕਰਮੀ ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਵੇਗ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਛੋਟੇ ਹਿਰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਝਪਟਦਾ ਹੈ।

7.127.37

ते महास्त्राणि दिव्यानि तत्र वीरा अदर्शयन् ।
छादयन्तः शरैर्भीमं मेघाः सूर्यमिवोदितम् ॥ ७.१२७.३७ ॥

ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੀਰਾਂ ਨੇ ਦਿਵਿਆ ਮਹਾਸ਼ਸਤ੍ਰ ਦਿਖਾਏ; ਉੱਗੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਬੱਦਲ ਢਕਦੇ ਹਨ ਤਿਵੇਂ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਭੀਮ ਨੂੰ ਢਕ ਦਿੱਤਾ।

7.127.38

ततः क्रुद्धो महाराज भीमसेनः पराक्रमी ।
अग्रतः स्यन्दनानीकं शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.१२७.३८ ॥

ਤਦ ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਅੱਗੇ ਦੀ ਰਥ-ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਢਕ ਦਿੱਤਾ।

7.127.39

ते वध्यमानाः समरे तव पुत्रा महारथाः ।
भीमं भीमबला युद्धे योधयन्ति जयैषिणः ॥ ७.१२७.३९ ॥

ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਖਾਂਦੇ ਤੁਹਾਡੇ ਮਹਾਰਥੀ ਪੁੱਤਰ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਬਲ ਵਾਲੇ ਭੀਮ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।

7.127.40

ततो दुःशासनः क्रुद्धो रथशक्तिं समाक्षिपत् ।
सर्वपारसवीं तीक्ष्णां जिघांसुः पाण्डुनन्दनम् ॥ ७.१२७.४० ॥

ਤਦ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸਰਵਪਾਰਸਵੀ ਨਾਮਕ ਤਿੱਖੀ ਰਥਸ਼ਕਤੀ ਚਲਾਈ।

7.127.41

आपतन्तीं महाशक्तिं तव पुत्रप्रणोदिताम् ।
द्विधा चिच्छेद तां भीमस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१२७.४१ ॥

ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਈ ਗਈ ਉਸ ਆਉਂਦੀ ਮਹਾਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਭੀਮ ਨੇ ਦੋ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਜਿਹਾ ਲੱਗਿਆ।

7.127.42

अथान्यैर्विशिखैस्तीक्ष्णैः सङ्क्रुद्धः कुण्डभेदिनम् ।
सुषेणं दीर्घनेत्रं च त्रिभिस्त्रीनवधीद्बली ॥ ७.१२७.४२ ॥

ਫਿਰ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰੇ ਬਲਵਾਨ ਭੀਮ ਨੇ ਹੋਰ ਤਿੱਖੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਕੁੰਡਭੇਦੀ ਸੁਸ਼ੇਣ ਅਤੇ ਦੀਰਘਨੇਤਰ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।

7.127.43

ततो वृन्दारकं वीरं कुरूणां कीर्तिवर्धनम् ।
पुत्राणां तव वीराणां युध्यतामवधीत्पुनः ॥ ७.१२७.४३ ॥

ਫਿਰ ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਕੀਰਤੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਵੀਰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਰਕ ਨੂੰ ਅਤੇ ਲੜਦੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।

7.127.44

अभयं रौद्रकर्माणं दुर्विमोचनमेव च ।
त्रिभिस्त्रीनवधीद्भीमः पुनरेव सुतांस्तव ॥ ७.१२७.४४ ॥

ਅਭਯ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੁਰਵਿਮੋਚਨ ਨੂੰ ਭੀਮ ਨੇ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਮਾਰਿਆ; ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਿਆ।

7.127.45

वध्यमाना महाराज पुत्रास्तव बलीयसा ।
भीमं प्रहरतां श्रेष्ठं समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ७.१२७.४५ ॥

ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਬਲਵਾਨ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਭੀਮ ਨੂੰ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਘੇਰ ਲਿਆ।

7.127.46

ते शरैर्भीमकर्माणं ववर्षुः पाण्डवं युधि ।
मेघा इवातपापाये धाराभिर्धरणीधरम् ॥ ७.१२७.४६ ॥

ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡਵ ਉੱਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਗਰਮੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਧਾਰਾਂ ਵਰ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ।

7.127.47

स तद्बाणमयं वर्षमश्मवर्षमिवाचलः ।
प्रतीच्छन्पाण्डुदायादो न प्राव्यथत शत्रुहा ॥ ७.१२७.४७ ॥

ਸ਼ਤਰੂਹੰਤਾ ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਵਾਰਸ ਉਸ ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ ਝੱਲਦਾ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਜ਼ਰਾ ਵੀ ਡੋਲਿਆ ਨਹੀਂ।

7.127.48

विन्दानुविन्दौ सहितौ सुवर्माणं च ते सुतम् ।
प्रहसन्नेव कौन्तेयः शरैर्निन्यं यमक्षयम् ॥ ७.१२७.४८ ॥

ਵਿੰਦ ਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦ ਨੂੰ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਵਰਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਕੌਂਤੇਯ ਨੇ ਹੱਸਦਿਆਂ ਹੀ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਯਮਲੋਕ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।

7.127.49

ततः सुदर्शनं वीरं पुत्रं ते भरतर्षभ ।
विव्याध समरे तूर्णं स पपात ममार च ॥ ७.१२७.४९ ॥

ਫਿਰ, ਹੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨਾਮਕ ਵੀਰ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤੁਰੰਤ ਵਿੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਡਿੱਗਿਆ ਤੇ ਮਰ ਗਿਆ।

7.127.50

सोऽचिरेणैव कालेन तद्रथानीकमाशुगैः ।
दिशः सर्वाः समालोक्य व्यधमत्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१२७.५० ॥

ਉਸਨੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਰਥ-ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਖਿੰਡਾ ਦਿੱਤਾ।

7.127.51

ततो वै रथघोषेण गर्जितेन मृगा इव ।
भज्यमानाश्च समरे तव पुत्रा विशाम्पते।
प्राद्रवन्सहसा सर्वे भीमसेनभयर्दिताः ॥ ७.१२७.५१ ॥

ਫਿਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਰਥਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਤੇ ਗਰਜਣ ਨਾਲ ਹਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਟੁੱਟਦੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਅਚਾਨਕ ਭੱਜ ਗਏ।

7.127.52

अनुयायाच्च कौन्तेयः पुत्राणां ते महद्बलम् ।
विव्याध समरे राजन्कौरवेयान्समन्ततः ॥ ७.१२७.५२ ॥

ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸੈਨਾ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਚੁਫੇਰਿਓਂ ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ ਵਿੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ।

7.127.53

वध्यमाना महाराज भीमसेनेन तावकाः ।
त्यक्त्वा भीमं रणाज्जग्मुश्चोदयन्तो हयोत्तमान्। ॥ ७.१२७.५३ ॥

ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬੰਦੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉੱਤਮ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਹੱਕਦੇ ਹੋਏ ਰਣ ਤੋਂ ਚਲੇ ਗਏ।

7.127.54

तांस्तु निर्जित्य समरे भीमसेनो महाबलः ।
सिंहनादरवं चक्रे बाहुशब्दं च पाण्डवः ॥ ७.१२७.५४ ॥

ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਮਹਾਬਲੀ ਭੀਮਸੇਨ, ਪਾਂਡਵ, ਨੇ ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਗਰਜ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਾਹਾਂ ਠੋਕ ਕੇ ਅਵਾਜ਼ ਕੀਤੀ।

7.127.55

महान्तं तलशब्दं च कृत्वा द्रोणान्तिकं ययौ ।
तमावारयदाचार्यो वेलेवोद्वृत्तमर्णवम् ॥ ७.१२७.५५ ॥

ਵੱਡਾ ਤਲਸ਼ਬਦ ਕਰਕੇ ਉਹ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਿਆ। ਆਚਾਰੀਆ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਨਾਰਾ ਉੱਛਲਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।

7.127.56

तस्य द्रोणो रथं राजञ्छादयामास संयुगे ।
साश्वसूतध्वजं तूर्णं तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१२७.५६ ॥

ਹੇ ਰਾਜਨ! ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਉਸਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਘੋੜਿਆਂ, ਸਾਰਥੀ ਅਤੇ ਝੰਡੇ ਸਮੇਤ ਤੁਰੰਤ ਢਕ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਜਿਹਾ ਹੋ ਗਿਆ।

7.127.57

ललाटेऽताडयच्चैनं नाराचेन स्मयन्निव ।
ऊर्ध्वरश्मिरिवादित्यो विबभौ तत्र पाण्डवः ॥ ७.१२७.५७ ॥

ਹੱਸਦਿਆਂ ਵਾਂਗ ਉਸਨੇ ਇਸਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਨਾਰਾਚ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ; ਉੱਥੇ ਉਹ ਪਾਂਡਵ ਉੱਪਰ ਉੱਠੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ।

7.127.58

स मन्यमानस्त्वाचार्यो ममायं फल्गुनो यथा ।
भीमः करिष्यते पूजामित्युवाच वृकोदरम् ॥ ७.१२७.५८ ॥

'ਮੇਰਾ ਇਹ (ਭੀਮ) ਫਲਗੁਨ (ਅਰਜੁਨ) ਵਾਂਗ ਸਨਮਾਨ ਕਰੇਗਾ' ਇਹ ਸੋਚਦਿਆਂ ਆਚਾਰੀਆ ਨੇ ਵਰਕੋਦਰ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ।

7.127.59

भीमसेन न ते शक्यं प्रवेष्टुमरिवाहिनीम् ।
मामनिर्जित्य समरे शत्रुमद्य महाबल ॥ ७.१२७.५९ ॥

ਹੇ ਭੀਮਸੇਨ! ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤੇ ਬਿਨਾਂ ਅੱਜ ਤੂੰ ਵੈਰੀ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ।

7.127.60

यदि ते सानुजः कृष्णः प्रविष्टोऽनुमते मम ।
अनीकं न तु शक्यं मे प्रवेष्टुमिह वै त्वया ॥ ७.१२७.६० ॥

ਜੇ ਤੇਰਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਇੱਥੇ ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।

7.127.61

अथ भीमस्तु तच्छ्रुत्वा गुरोर्वाक्यमशेषतः ।
क्रुद्धः प्रोवाच वै द्रोणं रक्तताम्रेक्षणः श्वसन् ॥ ७.१२७.६१ ॥

ਗੁਰੂ ਦੇ ਬਚਨ ਪੂਰੇ ਸੁਣ ਕੇ ਭੀਮ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਇਆ; ਲਾਲ-ਤਾਂਬੇ ਰੰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਹ ਭਰਦਾ ਹੋਇਆ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।

7.127.62

तवार्जुनो नानुमते ब्रह्बन्धो रमाजिरम् ।
प्रविष्टः स हि दुर्धर्षः शक्रस्यापि विशेद्बलम् ॥ ७.१२७.६२ ॥

ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬੰਧੂ, ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਬਿਨਾਂ ਹੀ ਅਰਜੁਨ ਰਣਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ; ਉਹ ਅਜੇਯ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵੜ ਸਕਦਾ ਹੈ।

7.127.63

येन त्वं परमां पूजां कुर्वता मानितो ह्यसि ।
नार्जुनोऽहं घृणी विप्र भीमसेनोऽस्मि ते रिपुः ॥ ७.१२७.६३ ॥

ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਪਰਮ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਉਹ ਅਰਜੁਨ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਿਪਰ; ਮੈਂ ਨਿਰਦਈ ਭੀਮਸੇਨ ਹਾਂ, ਤੇਰਾ ਵੈਰੀ।

7.127.64

पिता नस्त्वं गुरुर्बन्धुस्तदा पुत्रा हि र्ते वयम् ।
इति मन्यामहे सर्वे भवन्तं प्रणताः स्थिताः ॥ ७.१२७.६४ ॥

ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ, ਗੁਰੂ ਤੇ ਬੰਧੂ ਹੈਂ; ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਿਤਾ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਸਭ ਨਿਮਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹਾਂ।

7.127.65

तदद्य विपरीतं ते वदतोऽस्मासु दृश्यते ।
यदि शत्रुं त्वमात्मानं मन्यसे तत्तथाऽस्त्विह।
एष ते सदृशं कर्म शत्रोर्भीमः करिष्यति ॥ ७.१२७.६५ ॥

ਅੱਜ ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਤੀ ਉਲਟੀਆਂ ਦਿਸਦੀਆਂ ਹਨ; ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੈਰੀ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਹੋਵੇ; ਵੈਰੀ ਦੇ ਯੋਗ ਇਹ ਕਰਮ ਭੀਮ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਰੇਗਾ।

7.127.66

अथोद्धाम्य गदां वीरः कालदण्डमिवान्तकः ।
द्रोणायावासृजद्राजन्स रथादवपुप्लुवे ॥ ७.१२७.६६ ॥

ਫਿਰ ਉਸ ਵੀਰ ਨੇ ਗਦਾ ਘੁਮਾਈ, ਜਿਵੇਂ ਯਮ ਦਾ ਕਾਲਦੰਡ; ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਦ੍ਰੋਣ ਵੱਲ ਸੁੱਟੀ ਅਤੇ ਰੱਥ ਤੋਂ ਛਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ।

7.127.67

साश्वसूतध्वजं यानं द्रोणस्यापोथयत्तदा ।
तदद्भुतमपश्याम पाण्डवेयस्य विक्रमम् ॥ ७.१२७.६७ ॥

ਘੋੜਿਆਂ, ਸਾਰਥੀ ਅਤੇ ਝੰਡੇ ਸਮੇਤ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਰਥ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸਨੇ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਉਹ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਅਸੀਂ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।

7.127.68

द्रोणं तु विरथं कृत्वा भीमसेनो महाबलः ।
अभ्यवर्तत सैन्यानि तावकानि समन्ततः ॥ ७.१२७.६८ ॥

ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਰਥਹੀਣ ਕਰਕੇ ਮਹਾਬਲੀ ਭੀਮਸੇਨ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।

7.127.69

स मृद्रंस्तरसा योधान्वायुर्वृक्षानिवौजसा ।
विचचार रणे राजन्वायुतुल्यपराक्रमः ॥ ७.१२७.६९ ॥

ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਖਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਸਲਦਾ ਉਹ ਰਣ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਿਆ; ਉਸਦਾ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਹਵਾ ਵਰਗਾ ਸੀ।

7.127.70

निर्जितस्तु तदा तेन पाण्डवेन महात्मना ।
अन्यं तु रथमातिष्ठद्द्रोणः प्रहरतां वरः ॥ ७.१२७.७० ॥

ਤਦ ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਪਾਂਡਵ ਤੋਂ ਹਾਰ ਕੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦ੍ਰੋਣ ਦੂਜੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।