Mahābhārata · Adhyāya 7.127
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.127.1
ब्रह्मेशानेन्द्रवरुणानवहद्यः पुरा रथः ।
तमास्थाय गतौ कृष्णौ न तयोर्विद्यते भयम् ॥ ७.१२७.१ ॥
Der Wagen, der einst Brahmā, Īśāna, Indra und Varuṇa trug — darauf gestiegen sind die beiden Kṛṣṇas gefahren; sie haben keine Furcht.
7.127.2
तवाज्ञां शिरसा बिभ्रदेष गच्छामि मा शुचः ।
समेत्य तान्नरव्याघ्रास्तव दास्यामि संविदम् ॥ ७.१२७.२ ॥
Deinen Befehl auf dem Haupte tragend, gehe ich; betrübe dich nicht. Ihr Menschentiger, nachdem ich sie getroffen habe, werde ich euch eine Botschaft geben.
7.127.3
एतावदुक्त्वा प्रययौ परिदाय युधिष्ठिरम् ।
धृष्टद्युम्नाय बलवान्सुहृद्भ्यश्च पुनःपुनः।
धृष्टद्युम्नं चेदमाह भीमसेनो महाबलः ॥ ७.१२७.३ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, der starke Bhīmasena, der Yudhiṣṭhira anvertraut und seine Freunde immer wieder umarmt hatte, zog hinaus; und der gewaltige Bhīmasena sprach dies zu Dhṛṣṭadyumna.
7.127.4
विदितं ते महाबाहो यथा द्रोणो महारथः ।
ग्रहणे धर्मराजस्य सर्वोपायेन वर्तते ॥ ७.१२७.४ ॥
Du weißt, o Starkarmiger, wie der große Wagenkämpfer Droṇa mit allen Mitteln daran arbeitet, den König des Dharma zu ergreifen.
7.127.5
न च मे गमने कृत्यं तादृक्पार्षत विद्यते ।
यादृशं रक्षणे राज्ञः कार्यमात्ययिकं हि नः ॥ ७.१२७.५ ॥
Und für mein Gehen gibt es keine solche Pflicht, o Sohn des Pṛṣata, wie die dringende Aufgabe, die wir beim Schutz des Königs haben.
7.127.6
एवमुक्तोऽस्मि पार्थेन प्रतिवक्तुं न चोत्सहे ।
प्रयास्ये तत्र यत्रासौ मुमूर्षुः सैन्धवः स्थितः ॥ ७.१२७.६ ॥
So von Pārtha angesprochen, vermag ich nicht zu antworten; ich werde dorthin gehen, wo der sterbenswillige Sindhu-König steht.
7.127.7
धर्मराजस्य वचने स्थातव्यमविशङ्कया ।
यास्यामि पदवीं भ्रातुः सात्वतस्य च धीमतः ॥ ७.१२७.७ ॥
Man muss unzweifelhaft beim Wort des Dharma-Königs bleiben. Ich werde dem Pfad meines Bruders und des weisen Sātvata folgen.
7.127.8
सोऽद्य यत्तो रणे रार्थं परिरक्ष युधिष्ठिरम् ।
एतद्धि सर्वकार्याणां परमं कृत्समाहवे ॥ ७.१२७.८ ॥
Heute, wachsam im Kampf, beschütze Yudhiṣṭhira für den König. Dies ist die höchste und vollständige Pflicht unter allen Pflichten im Krieg.
7.127.9
तमब्रवीन्महाराज धृष्टद्युम्नो वृकोदरम् ।
ईप्सितं ते करिष्यामि गच्छ पार्थाविचारयन् ॥ ७.१२७.९ ॥
O großer König, Dhṛṣṭadyumna sprach zu Vṛkodara: Ich werde tun, was du wünschst. Geh ohne Zögern zu Pārtha.
7.127.10
नाहत्वा समरे द्रोणो धृष्टद्युम्नं कथञ्चन ।
निग्रहं धर्मराजस्य प्रकरिष्यति संयुगे ॥ ७.१२७.१० ॥
Droṇa wird den Dharma-König auf keinen Fall gefangen nehmen können, ohne Dhṛṣṭadyumna im Kampf erschlagen zu haben.
7.127.11
ततो निक्षिप्य राजानं धृष्टद्युम्ने च पाण्डवम् ।
अभिवाद्य गुरुं ज्येष्ठं प्रययौ येन फल्गुनः ॥ ७.१२७.११ ॥
Dann, nachdem er den König und den Pāṇḍava Dhṛṣṭadyumna anvertraut und den ältesten Lehrer gegrüßt hatte, ging er dorthin, wo Phalguna war.
7.127.12
परिष्वक्तश्च कौन्तेयो धर्मराजेन मारुतिः ।
आघ्रातश्च तथा मूर्ध्नि श्रावितश्चाशिषः शुभाः ॥ ७.१२७.१२ ॥
Der Dharma-König umarmte den Sohn der Kuntī und den Sohn des Windes; er roch an ihren Köpfen und sprach glückverheißende Segen aus.
7.127.13
कृत्वा प्रदक्षिणान्विप्रानर्चितांस्तुष्टमानसान् ।
आलभ्य मङ्गलान्यष्टौ पीत्वा कैरातकं मधु ॥ ७.१२७.१३ ॥
Nachdem er die Brahmanen umkreist und geehrt hatte, deren Gemüter erfreut waren, die acht glücklichen Dinge berührt und den kairātaka-Met getrunken hatte.
7.127.14
द्विगुणद्रविणो वीरो मदरक्तान्तलोचनः ।
विप्रैः कृतस्वस्त्ययनो विजयोत्पादसूचितः ॥ ७.१२७.१४ ॥
Der Held mit doppelter Kraft, dessen Augenwinkel vom Rausch gerötet waren, für den die Brahmanen den Segen sprachen, gekennzeichnet durch das Vorzeichen des Sieges.
7.127.15
पश्यन्नेवात्मनो बुद्धिं विजयानन्दकारिणीम् ।
अनुलोमानिलैश्चाशु प्रदर्शितजयोदयः ॥ ७.१२७.१५ ॥
Während er seinen eigenen Entschluss sah, der die Freude des Sieges bereitete, und durch günstige Winde bald den Aufgang des Triumphs zeigte.
7.127.16
भीमसेनो महाबाहुः कवची शुभकुण्डली ।
सगदः सतलत्राणः सशरी रथिनां वरः।
रथमारुह्य निर्युक्तं सर्वोपकरणान्वितम् ॥ ७.१२७.१६ ॥
Bhīmasena, der Starkarmige, gepanzert, mit glückbringenden Ohrringen, mit Keule, Armschutz und Pfeilen, der beste der Wagenkämpfer, der den angespannten, mit allem Zubehör ausgestatteten Wagen bestieg.
7.127.17
तस्य कार्ष्णायसं वर्म हेमचित्रं महर्द्धिमत् ।
विबभौ सर्वतः श्लिष्टं सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.१२७.१७ ॥
Sein Panzer aus schwarzem Eisen, golden verziert und überaus prächtig, eng an allen Seiten anliegend, leuchtete wie eine Wolke mit Blitz.
7.127.18
पीतरक्तासितसितैर्वासौभिश्च सुवेष्टितः ।
कण्ठसूत्रेण विबभौ सेन्द्रायुध इवाम्बुदः ॥ ७.१२७.१८ ॥
Gut umhüllt von gelben, roten, schwarzen und weißen Gewändern, mit einer Halsschnur, leuchtete er wie eine Wolke mit Regenbogen.
7.127.19
प्रयाते भीमसेने तु तव सैन्यं युयुत्सया ।
पाञ्चजन्यरवो घोरः पुनरासीद्विशाम्पते ॥ ७.१२७.१९ ॥
Als Bhīmasena fortgegangen war, erhob sich dein Heer, kampfbegierig, o Herr der Völker, und der furchtbare Klang der Muschel Pāñcajanya ertönte wieder.
7.127.20
तं श्रुत्वा निनदं घोरं त्रैलोक्यत्रासनं महत् ।
पुनर्भीमं महाबाहुं धर्मपुत्रोऽभ्यभाषत ॥ ७.१२७.२० ॥
Als er jenes schreckliche, gewaltige Getöse hörte, das die drei Welten erschreckt, sprach der Sohn des Dharma erneut zu Bhīma, dem Starkarmigen.
7.127.21
एष वृष्णिप्रवीरेण ध्मातः सलिलजो भृशम् ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च विनादयति शङ्खराट् ॥ ७.१२७.२१ ॥
Dieser König der Muscheln, dem Wasser entstiegen, kräftig geblasen vom größten Helden der Vṛṣṇi, lässt Erde und Himmel erdröhnen.
7.127.22
नूनं व्यसनमापन्ने सुमहत्सव्यसाचिनि ।
कुरुभिर्युध्यते सार्धं सर्वैश्चक्रगदाधरः ॥ ७.१२७.२२ ॥
Gewiss, da Savyasācin in sehr große Gefahr geraten ist, kämpft der Träger von Diskus und Keule gegen alle Kurus.
7.127.23
नूनमार्या महत्कुन्ती पापं व्यसनमीदृशम् ।
द्रौपदी च सुभद्रा च पश्यन्ति सह बन्धुभिः।
तद्भीम त्वरया युक्तो याहि यत्र धनञ्जयः ॥ ७.१२७.२३ ॥
Gewiss blicken die edle Kuntī, Draupadī und Subhadrā zusammen mit ihren Verwandten auf ein so großes und sündhaftes Unheil. Darum, o Bhīma, eile und geh dorthin, wo Dhanañjaya ist.
7.127.24
मुह्यतीव हि मे चित्तं धनञ्जयदिदृक्षया ।
दिशश्च प्रदिशः पार्थ सात्वतस्य च कारणात् ॥ ७.१२७.२४ ॥
Mein Geist ist gleichsam verwirrt vor Verlangen, Dhanañjaya zu sehen; und die Richtungen und Zwischenrichtungen, o Sohn der Pṛthā, sind meinetwegen verwirrt, wegen Sātvata (Kṛṣṇa).
7.127.25
गच्छगच्छेति गुरुणा सोऽनुज्ञातो वृकोदरः ।
ततः पाण्डुसुतो राजन्भीमसेनः प्रतापवान् ॥ ७.१२७.२५ ॥
Vom Lehrer mit den Worten „Geh, geh!“ erlaubt, da schritt, o König, Bhīmasena, der mächtige Sohn Pāṇḍus, voran.
7.127.26
बद्धगोधाङ्गुलित्राणः प्रगृहीतशरासनः ।
ज्येष्ठेन प्रहितो भ्रात्रा भ्राता भ्रातुः प्रियङ्करः ॥ ७.१२७.२६ ॥
Mit dem Lederschutz an den Fingern festgebunden und dem Bogen fest in der Hand, vom ältesten Bruder gesandt, der Bruder, der dem Bruder lieb tut (Bhīma schritt voran).
7.127.27
आहत्य दुन्दुभिं भीमः शङ्खं प्रध्माप्य चासकृत् ।
विनद्य सिंहनादेन ज्यां विकर्षन्पुनःपुनः ॥ ७.१२७.२७ ॥
Bhīma schlug die Kriegstrommel, blies immer wieder die Muschel, brüllte mit einem Löwengebrüll und zog wieder und wieder die Bogensehne zurück.
7.127.28
तेन शब्देन वीराणां पातयित्वा मनांस्युत ।
दर्शयन्घोरमात्मानममित्रान्सहसाऽभ्ययात् ॥ ७.१२७.२८ ॥
Durch jenen Schall hatte er die Herzen der Helden erschüttert; sich in schrecklicher Gestalt zeigend, stürzte er plötzlich auf die Feinde zu.
7.127.29
तमूहुर्जवना दान्ता विरुवन्तो हयोत्तमाः ।
विशोकेन सुसंयत्ता मनोमारुतरंहसः ॥ ७.१२७.२९ ॥
Ihn trugen die schnellen, gezähmten, wiehernden besten Pferde; von Viśoka gut angeschirrt, schnell wie Gedanke und Wind.
7.127.30
आरुजन्विरुजन्पार्थो ज्यां विकर्षंश्च पाणिना ।
सम्प्रकर्षन्विकर्षंश्च सेनाग्रं समलोडयत् ॥ ७.१२७.३० ॥
Niederschlagend, zerbrechend, mit der Hand die Bogensehne ziehend, sie gewaltsam ziehend, erschütterte der Sohn Pṛthās (Bhīma) die Vorhut des Heeres völlig.
7.127.31
तं प्रयान्तं महाबाहुं पाञ्चालाः सहसोमकाः ।
पृष्ठतोऽनुययुः शूरा मघवन्तमिवामराः ॥ ७.१२७.३१ ॥
Die Pāñcālas zusammen mit den Somakas, Helden, folgten ihm sogleich von hinten, als der Starkarmige vorwärtsschritt, wie die Unsterblichen Indra folgen.
7.127.32
तं समेत्य महाराज तावकाः पर्यवारयन् ।
दुःशासनश्चित्रसेनः कुण्डभेदी विविंशतिः ॥ ७.१२७.३२ ॥
O großer König, deine Krieger traten zu ihm und umzingelten ihn: Duḥśāsana, Citrasena, Kuṇḍabhedin und Vivimśati.
7.127.33
दुर्मुखो दुःसहश्चैव विकर्णश्च शलस्तथा ।
विन्दानुविन्दौ सुमुखो दीर्घबाहुः सुदर्शनः ॥ ७.१२७.३३ ॥
Durmukha, Duḥsaha, Vikarṇa und ebenso Śala; Vinda und Anuvinda, Sumukha, der langarmige Sudarśana.
7.127.34
वृन्दारकः सुहस्तश्च सुषेणो दीर्घलोचनः ।
अभयो रौद्रकर्णा च सुवर्मा दुर्विमोचनः ॥ ७.१२७.३४ ॥
Vṛndāraka, Suhasta, Suṣeṇa der Langäugige, Abhaya, Raudrakarman, Suvarman und Durvimocana.
7.127.35
शोभन्तो रथिनां श्रेष्ठाः सहसैन्यपदानुगाः ।
संयत्ताः समरे वीरा भीमसेनमुपाद्रवन् ॥ ७.१२७.३५ ॥
Die Besten der Wagenkämpfer, glänzend, mit dem Fußvolk folgend, zum Kampf bereite Helden, stürmten auf Bhīmasena los.
7.127.36
तैः समन्ताद्वृतः शूरैः समरेषु महारथः ।
तान्समीक्ष्य तु कौन्तेयो भीमसेनः पराक्रमी।
अभ्यवर्तत वेगेन सिंहः क्षुद्रमृगानिव ॥ ७.१२७.३६ ॥
Von allen Seiten von jenen Helden umringt, der große Wagenkämpfer, der tapfere Sohn der Kuntī Bhīmasena, sah sie und stürmte mit Schnelligkeit vor, wie ein Löwe sich auf kleine Hirsche stürzt.
7.127.37
ते महास्त्राणि दिव्यानि तत्र वीरा अदर्शयन् ।
छादयन्तः शरैर्भीमं मेघाः सूर्यमिवोदितम् ॥ ७.१२७.३७ ॥
Dort ließen jene Helden göttliche große Waffen sehen und bedeckten Bhīma mit Pfeilen, wie Wolken die aufgegangene Sonne verhüllen.
7.127.38
ततः क्रुद्धो महाराज भीमसेनः पराक्रमी ।
अग्रतः स्यन्दनानीकं शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.१२७.३८ ॥
Da bedeckte, o großer König, der zornige und tapfere Bhīmasena das vordere Streitwagenheer mit einem Regen von Pfeilen.
7.127.39
ते वध्यमानाः समरे तव पुत्रा महारथाः ।
भीमं भीमबला युद्धे योधयन्ति जयैषिणः ॥ ७.१२७.३९ ॥
Eure Söhne, große Streitwagenkämpfer, im Kampf getroffen, nach Sieg verlangend, bekämpften Bhīma, der von schrecklicher Stärke war.
7.127.40
ततो दुःशासनः क्रुद्धो रथशक्तिं समाक्षिपत् ।
सर्वपारसवीं तीक्ष्णां जिघांसुः पाण्डुनन्दनम् ॥ ७.१२७.४० ॥
Da schleuderte Duḥśāsana, zornig und begierig, den Sohn Pāṇḍus zu töten, den scharfen Streitwagenspeer namens Sarvapārasavī.
7.127.41
आपतन्तीं महाशक्तिं तव पुत्रप्रणोदिताम् ।
द्विधा चिच्छेद तां भीमस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१२७.४१ ॥
Diesen großen Speer, von eurem Sohn geschleudert und heranstürmend, spaltete Bhīma in zwei; und das schien wunderbar.
7.127.42
अथान्यैर्विशिखैस्तीक्ष्णैः सङ्क्रुद्धः कुण्डभेदिनम् ।
सुषेणं दीर्घनेत्रं च त्रिभिस्त्रीनवधीद्बली ॥ ७.१२७.४२ ॥
Da erschlug der mächtige Bhīma, ganz zornentbrannt, mit anderen scharfen Pfeilen Suṣeṇa, den Ohrringdurchbohrer, und Dīrghanetra mit je drei Pfeilen.
7.127.43
ततो वृन्दारकं वीरं कुरूणां कीर्तिवर्धनम् ।
पुत्राणां तव वीराणां युध्यतामवधीत्पुनः ॥ ७.१२७.४३ ॥
Dann erschlug er erneut den Helden Vṛndāraka, den Mehrer des Ruhms der Kurus, und deine tapferen Söhne, die kämpften.
7.127.44
अभयं रौद्रकर्माणं दुर्विमोचनमेव च ।
त्रिभिस्त्रीनवधीद्भीमः पुनरेव सुतांस्तव ॥ ७.१२७.४४ ॥
Bhīma erschlug Abhaya und den grausamen Durvimocana mit je drei Pfeilen, dreimal, und erneut deine Söhne.
7.127.45
वध्यमाना महाराज पुत्रास्तव बलीयसा ।
भीमं प्रहरतां श्रेष्ठं समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ७.१२७.४५ ॥
Großer König, deine Söhne, vom Mächtigen erschlagen, umzingelten Bhīma, den besten der Angreifer, von allen Seiten.
7.127.46
ते शरैर्भीमकर्माणं ववर्षुः पाण्डवं युधि ।
मेघा इवातपापाये धाराभिर्धरणीधरम् ॥ ७.१२७.४६ ॥
Sie regneten Pfeile auf den Pāṇḍava, den Mann grimmer Taten, im Kampf, wie Wolken am Ende des Sommers Ströme auf den Berg regnen.
7.127.47
स तद्बाणमयं वर्षमश्मवर्षमिवाचलः ।
प्रतीच्छन्पाण्डुदायादो न प्राव्यथत शत्रुहा ॥ ७.१२७.४७ ॥
Dieser Feindvernichter, Erbe Pāṇḍus, empfing jenen Pfeilregen wie einen Steinregen, gleich einem Berg, und wurde nicht im mindesten erschüttert.
7.127.48
विन्दानुविन्दौ सहितौ सुवर्माणं च ते सुतम् ।
प्रहसन्नेव कौन्तेयः शरैर्निन्यं यमक्षयम् ॥ ७.१२७.४८ ॥
Vinda und Anuvinda zusammen und auch deinen Sohn Suvarman schickte der Sohn Kuntīs lächelnd mit Pfeilen in Yamas Reich.
7.127.49
ततः सुदर्शनं वीरं पुत्रं ते भरतर्षभ ।
विव्याध समरे तूर्णं स पपात ममार च ॥ ७.१२७.४९ ॥
Dann, o Stier der Bharatas, durchbohrte er im Kampf sogleich deinen tapferen Sohn namens Sudarśana. Er fiel und starb.
7.127.50
सोऽचिरेणैव कालेन तद्रथानीकमाशुगैः ।
दिशः सर्वाः समालोक्य व्यधमत्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१२७.५० ॥
In kurzer Zeit umzingelte er jene Wagenschar mit schnellen Pfeilen; nachdem er nach allen Richtungen geschaut hatte, zerstreute sie der Sohn Pāṇḍus.
7.127.51
ततो वै रथघोषेण गर्जितेन मृगा इव ।
भज्यमानाश्च समरे तव पुत्रा विशाम्पते।
प्राद्रवन्सहसा सर्वे भीमसेनभयर्दिताः ॥ ७.१२७.५१ ॥
Dann, o Herr des Volkes, flohen beim Rumpeln der Wagen und dem Gebrüll deine Söhne, im Kampf zerstreut wie Hirsche, von der Furcht vor Bhīmasena gepeinigt, plötzlich alle davon.
7.127.52
अनुयायाच्च कौन्तेयः पुत्राणां ते महद्बलम् ।
विव्याध समरे राजन्कौरवेयान्समन्ततः ॥ ७.१२७.५२ ॥
Und der Sohn Kuntīs verfolgte das große Heer deiner Söhne; o König, im Kampf durchbohrte er die Kauravas von allen Seiten.
7.127.53
वध्यमाना महाराज भीमसेनेन तावकाः ।
त्यक्त्वा भीमं रणाज्जग्मुश्चोदयन्तो हयोत्तमान्। ॥ ७.१२७.५३ ॥
O großer König, deine Männer, von Bhīmasena geschlagen, verließen Bhīma und zogen vom Kampf ab, indem sie die besten Pferde antrieben.
7.127.54
तांस्तु निर्जित्य समरे भीमसेनो महाबलः ।
सिंहनादरवं चक्रे बाहुशब्दं च पाण्डवः ॥ ७.१२७.५४ ॥
Nachdem er sie im Kampf besiegt hatte, ließ der mächtige Bhīmasena, der Pāṇḍava, ein Löwengebrüll erschallen und machte Lärm, indem er seine Arme schlug.
7.127.55
महान्तं तलशब्दं च कृत्वा द्रोणान्तिकं ययौ ।
तमावारयदाचार्यो वेलेवोद्वृत्तमर्णवम् ॥ ७.१२७.५५ ॥
Ein gewaltiges Klatschen erzeugend, ging er auf Droṇa zu. Der Lehrer hielt ihn auf, wie das Ufer das aufgewühlte Meer zurückhält.
7.127.56
तस्य द्रोणो रथं राजञ्छादयामास संयुगे ।
साश्वसूतध्वजं तूर्णं तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१२७.५६ ॥
O König, im Kampf bedeckte Droṇa rasch seinen Wagen mit Pferden, Wagenlenker und Banner, und es wurde wundersam.
7.127.57
ललाटेऽताडयच्चैनं नाराचेन स्मयन्निव ।
ऊर्ध्वरश्मिरिवादित्यो विबभौ तत्र पाण्डवः ॥ ७.१२७.५७ ॥
Gleichsam lächelnd traf er ihn mit einem eisernen Pfeil an die Stirn, und dort strahlte der Pāṇḍava wie die Sonne mit hoch erhobenen Strahlen.
7.127.58
स मन्यमानस्त्वाचार्यो ममायं फल्गुनो यथा ।
भीमः करिष्यते पूजामित्युवाच वृकोदरम् ॥ ७.१२७.५८ ॥
In dem Glauben: 'Dieser mein wird Ehre erweisen wie Phalguna', sprach der Lehrer zu Vṛkodara.
7.127.59
भीमसेन न ते शक्यं प्रवेष्टुमरिवाहिनीम् ।
मामनिर्जित्य समरे शत्रुमद्य महाबल ॥ ७.१२७.५९ ॥
O Bhīmasena, es ist dir unmöglich, heute in das feindliche Heer einzudringen, ohne mich zuvor im Kampf besiegt zu haben, o Mächtiger.
7.127.60
यदि ते सानुजः कृष्णः प्रविष्टोऽनुमते मम ।
अनीकं न तु शक्यं मे प्रवेष्टुमिह वै त्वया ॥ ७.१२७.६० ॥
Selbst wenn dein jüngerer Bruder Kṛṣṇa mit meiner Erlaubnis eingetreten ist, ist es dir nicht möglich, hier in mein Heer einzudringen.
7.127.61
अथ भीमस्तु तच्छ्रुत्वा गुरोर्वाक्यमशेषतः ।
क्रुद्धः प्रोवाच वै द्रोणं रक्तताम्रेक्षणः श्वसन् ॥ ७.१२७.६१ ॥
Da sprach Bhīma, nachdem er die Worte des Lehrers ganz gehört hatte, zornig, mit rot-kupferfarbenen Augen und schnaubend, zu Droṇa.
7.127.62
तवार्जुनो नानुमते ब्रह्बन्धो रमाजिरम् ।
प्रविष्टः स हि दुर्धर्षः शक्रस्यापि विशेद्बलम् ॥ ७.१२७.६२ ॥
O Brahmane und Verwandter, ohne deine Zustimmung ist Arjuna in das Schlachtfeld eingedrungen; er ist unbezwingbar und könnte sogar in Indras Heer eindringen.
7.127.63
येन त्वं परमां पूजां कुर्वता मानितो ह्यसि ।
नार्जुनोऽहं घृणी विप्र भीमसेनोऽस्मि ते रिपुः ॥ ७.१२७.६३ ॥
Der Arjuna, durch den du höchste Ehre erfahren hast, bin nicht ich, o Brahmane; ich bin der unbarmherzige Bhīmasena, dein Feind.
7.127.64
पिता नस्त्वं गुरुर्बन्धुस्तदा पुत्रा हि र्ते वयम् ।
इति मन्यामहे सर्वे भवन्तं प्रणताः स्थिताः ॥ ७.१२७.६४ ॥
Du bist unser Vater, Lehrer und Verwandter; wir alle betrachten uns als deine Söhne und stehen vor dir in Ehrerbietung verneigt.
7.127.65
तदद्य विपरीतं ते वदतोऽस्मासु दृश्यते ।
यदि शत्रुं त्वमात्मानं मन्यसे तत्तथाऽस्त्विह।
एष ते सदृशं कर्म शत्रोर्भीमः करिष्यति ॥ ७.१२७.६५ ॥
Heute erscheinen deine Worte uns gegenüber verkehrt; wenn du dich für einen Feind hältst, so sei es hier; diese feindseligen Tat wird Bhīma dir antun.
7.127.66
अथोद्धाम्य गदां वीरः कालदण्डमिवान्तकः ।
द्रोणायावासृजद्राजन्स रथादवपुप्लुवे ॥ ७.१२७.६६ ॥
Da schwang der Held seine Keule, wie den Stab des Todes, des Vernichters; o König, er schleuderte sie auf Droṇa und sprang vom Wagen.
7.127.67
साश्वसूतध्वजं यानं द्रोणस्यापोथयत्तदा ।
तदद्भुतमपश्याम पाण्डवेयस्य विक्रमम् ॥ ७.१२७.६७ ॥
Da zerschmetterte er Droṇas Wagen samt Pferden, Wagenlenker und Banner. Wir sahen diese wundersame Tapferkeit des Sohnes der Pāṇḍavas.
7.127.68
द्रोणं तु विरथं कृत्वा भीमसेनो महाबलः ।
अभ्यवर्तत सैन्यानि तावकानि समन्ततः ॥ ७.१२७.६८ ॥
Nachdem er Droṇa ohne Wagen gemacht hatte, stürmte der gewaltige Bhīmasena von allen Seiten gegen deine Heere.
7.127.69
स मृद्रंस्तरसा योधान्वायुर्वृक्षानिवौजसा ।
विचचार रणे राजन्वायुतुल्यपराक्रमः ॥ ७.१२७.६९ ॥
Die Krieger rasch zermalmend, wie der Wind Bäume mit Gewalt entwurzelt, durchstreifte er, o König, das Schlachtfeld, seine Tapferkeit dem Wind gleich.
7.127.70
निर्जितस्तु तदा तेन पाण्डवेन महात्मना ।
अन्यं तु रथमातिष्ठद्द्रोणः प्रहरतां वरः ॥ ७.१२७.७० ॥
Da bestieg Droṇa, von jenem großherzigen Pāṇḍava besiegt, den besten unter den Kämpfern, einen anderen Wagen.