മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.127
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.127.1
ब्रह्मेशानेन्द्रवरुणानवहद्यः पुरा रथः ।
तमास्थाय गतौ कृष्णौ न तयोर्विद्यते भयम् ॥ ७.१२७.१ ॥
മുൻപ് ബ്രഹ്മാവ്, ഈശാനൻ, ഇന്ദ്രൻ, വരുണൻ എന്നിവരെ വഹിച്ച ആ രഥത്തിൽ കയറി ആ രണ്ടു കൃഷ്ണന്മാരും പോയിരിക്കുന്നു; അവർക്ക് ഭയമില്ല.
7.127.2
तवाज्ञां शिरसा बिभ्रदेष गच्छामि मा शुचः ।
समेत्य तान्नरव्याघ्रास्तव दास्यामि संविदम् ॥ ७.१२७.२ ॥
നിന്റെ കല്പന ശിരസ്സിൽ വഹിച്ച് ഞാൻ പോകുന്നു; ദുഃഖിക്കരുത്. നരവ്യാഘ്രന്മാരേ, അവരെ കണ്ട് നിങ്ങൾക്ക് സന്ദേശം നൽകാം.
7.127.3
एतावदुक्त्वा प्रययौ परिदाय युधिष्ठिरम् ।
धृष्टद्युम्नाय बलवान्सुहृद्भ्यश्च पुनःपुनः।
धृष्टद्युम्नं चेदमाह भीमसेनो महाबलः ॥ ७.१२७.३ ॥
ഇത്രയും പറഞ്ഞ് ബലവാനായ ഭീമസേനൻ യുധിഷ്ഠിരനെ ഏൽപ്പിച്ച്, സുഹൃത്തുക്കളെ വീണ്ടും വീണ്ടും കണ്ട് പോയി; മഹാബലനായ ഭീമസേനൻ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
7.127.4
विदितं ते महाबाहो यथा द्रोणो महारथः ।
ग्रहणे धर्मराजस्य सर्वोपायेन वर्तते ॥ ७.१२७.४ ॥
മഹാബാഹുവേ, മഹാരഥനായ ദ്രോണൻ ധർമ്മരാജനെ പിടിക്കാൻ എല്ലാ ഉപായങ്ങളാലും ശ്രമിക്കുന്നത് നിനക്കറിയാമല്ലോ.
7.127.5
न च मे गमने कृत्यं तादृक्पार्षत विद्यते ।
यादृशं रक्षणे राज्ञः कार्यमात्ययिकं हि नः ॥ ७.१२७.५ ॥
പാർഷതാ, രാജാവിനെ രക്ഷിക്കുന്നതിൽ നമുക്കുള്ള അടിയന്തര കർത്തവ്യം പോലെ എനിക്ക് പോകുന്നതിൽ അത്തരം കർത്തവ്യമില്ല.
7.127.6
एवमुक्तोऽस्मि पार्थेन प्रतिवक्तुं न चोत्सहे ।
प्रयास्ये तत्र यत्रासौ मुमूर्षुः सैन्धवः स्थितः ॥ ७.१२७.६ ॥
പാർത്ഥൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മറുപടി പറയാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല; മരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു നിൽക്കുന്ന സൈന്ധവൻ എവിടെയുണ്ടോ അവിടേക്ക് ഞാൻ പോകും.
7.127.7
धर्मराजस्य वचने स्थातव्यमविशङ्कया ।
यास्यामि पदवीं भ्रातुः सात्वतस्य च धीमतः ॥ ७.१२७.७ ॥
ധർമ്മരാജന്റെ വാക്കിൽ സംശയമില്ലാതെ ഉറച്ചുനിൽക്കണം. സഹോദരന്റെയും ജ്ഞാനിയായ സാത്വതന്റെയും വഴി ഞാൻ പിന്തുടരും.
7.127.8
सोऽद्य यत्तो रणे रार्थं परिरक्ष युधिष्ठिरम् ।
एतद्धि सर्वकार्याणां परमं कृत्समाहवे ॥ ७.१२७.८ ॥
ഇന്ന് യുദ്ധത്തിൽ ജാഗ്രതയോടെ രാജാവിനായി യുധിഷ്ഠിരനെ രക്ഷിക്കുക. ഇതാണ് എല്ലാ കർത്തവ്യങ്ങളിലും പരമവും സമ്പൂർണവുമായത്.
7.127.9
तमब्रवीन्महाराज धृष्टद्युम्नो वृकोदरम् ।
ईप्सितं ते करिष्यामि गच्छ पार्थाविचारयन् ॥ ७.१२७.९ ॥
മഹാരാജാവേ, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ വൃകോദരനോട് പറഞ്ഞു: നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് ഞാൻ ചെയ്യാം. പാർത്ഥന്റെ അടുത്തേക്ക് സംശയിക്കാതെ പോകൂ.
7.127.10
नाहत्वा समरे द्रोणो धृष्टद्युम्नं कथञ्चन ।
निग्रहं धर्मराजस्य प्रकरिष्यति संयुगे ॥ ७.१२७.१० ॥
യുദ്ധത്തിൽ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെ കൊല്ലാതെ ദ്രോണൻ ഒരു വിധത്തിലും ധർമ്മരാജനെ തടയില്ല.
7.127.11
ततो निक्षिप्य राजानं धृष्टद्युम्ने च पाण्डवम् ।
अभिवाद्य गुरुं ज्येष्ठं प्रययौ येन फल्गुनः ॥ ७.१२७.११ ॥
പിന്നീട് രാജാവിനെയും പാണ്ഡവനെയും ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെ ഏൽപ്പിച്ച്, ജ്യേഷ്ഠഗുരുവിനെ വണങ്ങി, ഫൽഗുനൻ ഉള്ളിടത്തേക്ക് പോയി.
7.127.12
परिष्वक्तश्च कौन्तेयो धर्मराजेन मारुतिः ।
आघ्रातश्च तथा मूर्ध्नि श्रावितश्चाशिषः शुभाः ॥ ७.१२७.१२ ॥
ധർമ്മരാജൻ കൗന്തേയനെയും മാരുതിയെയും ആശ്ലേഷിച്ചു; അവരുടെ ശിരസ്സ് മണത്ത് ശുഭാശംസകൾ ചൊല്ലി.
7.127.13
कृत्वा प्रदक्षिणान्विप्रानर्चितांस्तुष्टमानसान् ।
आलभ्य मङ्गलान्यष्टौ पीत्वा कैरातकं मधु ॥ ७.१२७.१३ ॥
സന്തുഷ്ടമനസ്കരായ ബ്രാഹ്മണരെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത് ആദരിച്ച്, എട്ടു മംഗലവസ്തുക്കളെ സ്പർശിച്ച്, കൈരാതകമധു കുടിച്ച്.
7.127.14
द्विगुणद्रविणो वीरो मदरक्तान्तलोचनः ।
विप्रैः कृतस्वस्त्ययनो विजयोत्पादसूचितः ॥ ७.१२७.१४ ॥
ഇരട്ടി ബലമുള്ള വീരൻ, മദത്താൽ കണ്ണിന്റെ അറ്റങ്ങൾ ചുവന്നവൻ, ബ്രാഹ്മണരാൽ സ്വസ്ത്യയനം ചെയ്യിക്കപ്പെട്ടവൻ, വിജയസൂചകമായ ശുഭലക്ഷണത്താൽ കാണിക്കപ്പെട്ടവൻ.
7.127.15
पश्यन्नेवात्मनो बुद्धिं विजयानन्दकारिणीम् ।
अनुलोमानिलैश्चाशु प्रदर्शितजयोदयः ॥ ७.१२७.१५ ॥
വിജയാനന്ദം ഉളവാക്കുന്ന സ്വന്തം ബുദ്ധി കണ്ടുകൊണ്ട്, അനുകൂലമായ കാറ്റുകളാൽ വേഗം വിജയോദയം കാണിച്ചുകൊണ്ട്.
7.127.16
भीमसेनो महाबाहुः कवची शुभकुण्डली ।
सगदः सतलत्राणः सशरी रथिनां वरः।
रथमारुह्य निर्युक्तं सर्वोपकरणान्वितम् ॥ ७.१२७.१६ ॥
ഭീമസേനൻ, മഹാബാഹു, കവചധാരി, ശുഭകുണ്ഡലങ്ങൾ ധരിച്ചവൻ, ഗദയും കൈയുറയും അമ്പുകളും ഉള്ളവൻ, രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, എല്ലാ ഉപകരണങ്ങളോടുകൂടി നിയോജിതമായ രഥത്തിൽ കയറി.
7.127.17
तस्य कार्ष्णायसं वर्म हेमचित्रं महर्द्धिमत् ।
विबभौ सर्वतः श्लिष्टं सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.१२७.१७ ॥
കറുത്ത ഇരുമ്പുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ, സ്വർണ്ണചിത്രങ്ങളുള്ള, മഹത്വമേറിയ അവന്റെ കവചം എല്ലാ ഭാഗത്തും മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്നു; മിന്നലുള്ള മേഘംപോലെ അത് തിളങ്ങി.
7.127.18
पीतरक्तासितसितैर्वासौभिश्च सुवेष्टितः ।
कण्ठसूत्रेण विबभौ सेन्द्रायुध इवाम्बुदः ॥ ७.१२७.१८ ॥
മഞ്ഞ, ചുവപ്പ്, കറുപ്പ്, വെളുപ്പ് വസ്ത്രങ്ങളാൽ നന്നായി പൊതിഞ്ഞ്, കണ്ഠസൂത്രത്തോടെ അവൻ ഇന്ദ്രധനുസ്സുള്ള മേഘംപോലെ ശോഭിച്ചു.
7.127.19
प्रयाते भीमसेने तु तव सैन्यं युयुत्सया ।
पाञ्चजन्यरवो घोरः पुनरासीद्विशाम्पते ॥ ७.१२७.१९ ॥
ഭീമസേനൻ പോയശേഷം, ഹേ പ്രഭോ, നിന്റെ സൈന്യം യുദ്ധമോഹത്താൽ നിറഞ്ഞു; പാഞ്ചജന്യ ശംഖിന്റെ ഭയങ്കര നാദം വീണ്ടും മുഴങ്ങി.
7.127.20
तं श्रुत्वा निनदं घोरं त्रैलोक्यत्रासनं महत् ।
पुनर्भीमं महाबाहुं धर्मपुत्रोऽभ्यभाषत ॥ ७.१२७.२० ॥
മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ആ ഭയങ്കരവും മഹത്തായതുമായ നാദം കേട്ട്, ധർമ്മപുത്രൻ മഹാബാഹുവായ ഭീമനോട് വീണ്ടും സംസാരിച്ചു.
7.127.21
एष वृष्णिप्रवीरेण ध्मातः सलिलजो भृशम् ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च विनादयति शङ्खराट् ॥ ७.१२७.२१ ॥
വൃഷ്ണിവീരൻ ശക്തിയോടെ ഊതിയ ഈ ജലജാതനായ ശംഖരാജൻ ഭൂമിയെയും ആകാശത്തെയും മുഴക്കുന്നു.
7.127.22
नूनं व्यसनमापन्ने सुमहत्सव्यसाचिनि ।
कुरुभिर्युध्यते सार्धं सर्वैश्चक्रगदाधरः ॥ ७.१२७.२२ ॥
തീർച്ചയായും, അതിമഹത്തായ അപകടത്തിൽപ്പെട്ട സവ്യസാചിയോടൊപ്പം ചക്രഗദാധരൻ എല്ലാ കുരുക്കളോടുമൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യുകയാണ്.
7.127.23
नूनमार्या महत्कुन्ती पापं व्यसनमीदृशम् ।
द्रौपदी च सुभद्रा च पश्यन्ति सह बन्धुभिः।
तद्भीम त्वरया युक्तो याहि यत्र धनञ्जयः ॥ ७.१२७.२३ ॥
തീർച്ചയായും ആര്യയായ കുന്തിയും ദ്രൗപദിയും സുഭദ്രയും ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം ഈ മഹാപാപകരമായ ദുരിതം കാണുന്നുണ്ടാകാം. അതിനാൽ, ഹേ ഭീമ, ധനഞ്ജയൻ ഉള്ളിടത്തേക്ക് ത്വരയോടെ പോകൂ.
7.127.24
मुह्यतीव हि मे चित्तं धनञ्जयदिदृक्षया ।
दिशश्च प्रदिशः पार्थ सात्वतस्य च कारणात् ॥ ७.१२७.२४ ॥
ധനഞ്ജയനെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ എന്റെ മനസ്സ് മോഹിച്ചുപോകുന്നതുപോലെയുണ്ട്. ഹേ പാർത്ഥാ, സാത്വതന്റെ (കൃഷ്ണന്റെ) കാരണത്താൽ ദിശകളും ഉപദിശകളും പോലും എനിക്ക് അവ്യക്തമായിരിക്കുന്നു.
7.127.25
गच्छगच्छेति गुरुणा सोऽनुज्ञातो वृकोदरः ।
ततः पाण्डुसुतो राजन्भीमसेनः प्रतापवान् ॥ ७.१२७.२५ ॥
"പോ, പോ" എന്ന് ഗുരു അനുമതി നൽകി. അപ്പോൾ, രാജാവേ, പ്രതാപശാലിയായ പാണ്ഡുപുത്രൻ ഭീമസേനൻ (മുന്നോട്ടു നീങ്ങി).
7.127.26
बद्धगोधाङ्गुलित्राणः प्रगृहीतशरासनः ।
ज्येष्ठेन प्रहितो भ्रात्रा भ्राता भ्रातुः प्रियङ्करः ॥ ७.१२७.२६ ॥
ഗോധാ തോൽ കൊണ്ടുള്ള വിരൽക്കവചം കെട്ടി, വില്ല് ദൃഢമായി പിടിച്ച്, ജ്യേഷ്ഠനാൽ അയക്കപ്പെട്ട, സഹോദരന് പ്രിയം ചെയ്യുന്ന സഹോദരൻ (ഭീമൻ മുന്നോട്ടു നീങ്ങി).
7.127.27
आहत्य दुन्दुभिं भीमः शङ्खं प्रध्माप्य चासकृत् ।
विनद्य सिंहनादेन ज्यां विकर्षन्पुनःपुनः ॥ ७.१२७.२७ ॥
ഭീമൻ ദുന്ദുഭി മുഴക്കി, ശംഖ് വീണ്ടും വീണ്ടും ഊതി, സിംഹനാദത്താൽ ഗർജ്ജിച്ച്, വില്ലിന്റെ ഞാൺ പലവട്ടം വലിച്ചു (മുന്നോട്ടു നീങ്ങി).
7.127.28
तेन शब्देन वीराणां पातयित्वा मनांस्युत ।
दर्शयन्घोरमात्मानममित्रान्सहसाऽभ्ययात् ॥ ७.१२७.२८ ॥
ആ ശബ്ദത്താൽ വീരന്മാരുടെ മനസ്സുകൾ പിടിച്ചുലച്ച്, തന്നെത്തന്നെ ഭയങ്കരനായി കാണിച്ച്, ശത്രുക്കളുടെ മേൽ പെട്ടെന്ന് ചാടി.
7.127.29
तमूहुर्जवना दान्ता विरुवन्तो हयोत्तमाः ।
विशोकेन सुसंयत्ता मनोमारुतरंहसः ॥ ७.१२७.२९ ॥
അവനെ (ഭീമനെ) വേഗമുള്ള, മെരുക്കപ്പെട്ട, ചിനയ്ക്കുന്ന ഉത്തമ കുതിരകൾ വഹിച്ചു; വിശോകനാൽ നന്നായി പൂട്ടപ്പെട്ട, മനസ്സിന്റെയും കാറ്റിന്റെയും വേഗമുള്ളവ.
7.127.30
आरुजन्विरुजन्पार्थो ज्यां विकर्षंश्च पाणिना ।
सम्प्रकर्षन्विकर्षंश्च सेनाग्रं समलोडयत् ॥ ७.१२७.३० ॥
അടിച്ചും തകർത്തും, കൈകൊണ്ട് ഞാൺ വലിച്ചും, ബലമായി വലിച്ചും, പാർത്ഥൻ (ഭീമൻ) സേനയുടെ മുൻനിര പൂർണ്ണമായി ഇളക്കി.
7.127.31
तं प्रयान्तं महाबाहुं पाञ्चालाः सहसोमकाः ।
पृष्ठतोऽनुययुः शूरा मघवन्तमिवामराः ॥ ७.१२७.३१ ॥
മുന്നോട്ടു പോകുന്ന ആ മഹാബാഹുവിനെ പാഞ്ചാലരും സോമകരും ഉടനെ പിന്നിൽനിന്ന് പിന്തുടർന്നു, ഇന്ദ്രനെ അമരന്മാർ പിന്തുടരുന്നതുപോലെ.
7.127.32
तं समेत्य महाराज तावकाः पर्यवारयन् ।
दुःशासनश्चित्रसेनः कुण्डभेदी विविंशतिः ॥ ७.१२७.३२ ॥
മഹാരാജാവേ, നിങ്ങളുടെ വീരന്മാർ അവനെ സമീപിച്ച് ചുറ്റിവളഞ്ഞു — ദുഃശാസനനും ചിത്രസേനനും കുണ്ഡഭേദിയും വിവിംശതിയും.
7.127.33
दुर्मुखो दुःसहश्चैव विकर्णश्च शलस्तथा ।
विन्दानुविन्दौ सुमुखो दीर्घबाहुः सुदर्शनः ॥ ७.१२७.३३ ॥
ദുർമുഖനും ദുഃസഹനും വികർണ്ണനും ശലനും; വിന്ദനും അനുവിന്ദനും സുമുഖനും ദീർഘബാഹുവും സുദർശനനും.
7.127.34
वृन्दारकः सुहस्तश्च सुषेणो दीर्घलोचनः ।
अभयो रौद्रकर्णा च सुवर्मा दुर्विमोचनः ॥ ७.१२७.३४ ॥
വൃന്ദാരകനും സുഹസ്തനും സുഷേണനും ദീർഘലോചനനും അഭയനും രൗദ്രകർമ്മനും സുവർമ്മനും ദുർവിമോചനനും.
7.127.35
शोभन्तो रथिनां श्रेष्ठाः सहसैन्यपदानुगाः ।
संयत्ताः समरे वीरा भीमसेनमुपाद्रवन् ॥ ७.१२७.३५ ॥
രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠരായി ശോഭിച്ചവർ, കാലാൾപ്പടയോടൊപ്പം അനുഗമിച്ചവർ, യുദ്ധസജ്ജരായ വീരന്മാർ ഭീമസേനന്റെ നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു.
7.127.36
तैः समन्ताद्वृतः शूरैः समरेषु महारथः ।
तान्समीक्ष्य तु कौन्तेयो भीमसेनः पराक्रमी।
अभ्यवर्तत वेगेन सिंहः क्षुद्रमृगानिव ॥ ७.१२७.३६ ॥
ആ വീരന്മാരാൽ ചുറ്റും വളയപ്പെട്ട മഹാരഥനായ പരാക്രമി കുന്തീപുത്രൻ ഭീമസേനൻ അവരെ കണ്ട് വേഗത്തിൽ മുന്നേറി, സിംഹം ചെറുമാനുകൾക്കു നേരെ പായുന്നതുപോലെ.
7.127.37
ते महास्त्राणि दिव्यानि तत्र वीरा अदर्शयन् ।
छादयन्तः शरैर्भीमं मेघाः सूर्यमिवोदितम् ॥ ७.१२७.३७ ॥
അവിടെ ആ വീരന്മാർ ദിവ്യമായ മഹാസ്ത്രങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിച്ചു; ഉദിച്ച സൂര്യനെ മേഘങ്ങൾ മറയ്ക്കുന്നതുപോലെ അമ്പുകളാൽ ഭീമനെ മറച്ചു.
7.127.38
ततः क्रुद्धो महाराज भीमसेनः पराक्रमी ।
अग्रतः स्यन्दनानीकं शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.१२७.३८ ॥
അപ്പോൾ മഹാരാജാവേ, ക്രുദ്ധനായ പരാക്രമി ഭീമസേനൻ മുന്നിലുള്ള രഥസേനയെ ശരവർഷത്താൽ മൂടി.
7.127.39
ते वध्यमानाः समरे तव पुत्रा महारथाः ।
भीमं भीमबला युद्धे योधयन्ति जयैषिणः ॥ ७.१२७.३९ ॥
യുദ്ധത്തിൽ മുറിവേറ്റുകൊണ്ടിരുന്ന നിങ്ങളുടെ മഹാരഥ പുത്രന്മാർ, ജയം ആഗ്രഹിച്ച് ഭയങ്കര ബലശാലിയായ ഭീമനോട് യുദ്ധം ചെയ്തു.
7.127.40
ततो दुःशासनः क्रुद्धो रथशक्तिं समाक्षिपत् ।
सर्वपारसवीं तीक्ष्णां जिघांसुः पाण्डुनन्दनम् ॥ ७.१२७.४० ॥
അപ്പോൾ ക്രുദ്ധനായ ദുശ്ശാസനൻ പാണ്ഡുപുത്രനെ കൊല്ലാനാഗ്രഹിച്ച് സർവപാരസവീ എന്ന മൂർച്ചയുള്ള രഥശക്തി എറിഞ്ഞു.
7.127.41
आपतन्तीं महाशक्तिं तव पुत्रप्रणोदिताम् ।
द्विधा चिच्छेद तां भीमस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१२७.४१ ॥
നിങ്ങളുടെ പുത്രൻ എറിഞ്ഞ ആ മഹാശക്തി പാഞ്ഞടുക്കവേ ഭീമൻ അതിനെ രണ്ടായി മുറിച്ചു; അത് അത്ഭുതമായി തോന്നി.
7.127.42
अथान्यैर्विशिखैस्तीक्ष्णैः सङ्क्रुद्धः कुण्डभेदिनम् ।
सुषेणं दीर्घनेत्रं च त्रिभिस्त्रीनवधीद्बली ॥ ७.१२७.४२ ॥
അപ്പോൾ ക്രോധം നിറഞ്ഞ ബലവാനായ ഭീമൻ മറ്റ് മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ കുണ്ഡഭേദിയായ സുഷേണനെയും ദീർഘനേത്രനെയും മൂന്നു വീതം അമ്പുകളാൽ വീഴ്ത്തി.
7.127.43
ततो वृन्दारकं वीरं कुरूणां कीर्तिवर्धनम् ।
पुत्राणां तव वीराणां युध्यतामवधीत्पुनः ॥ ७.१२७.४३ ॥
അപ്പോൾ കുരുക്കളുടെ കീർത്തി വർധിപ്പിച്ച ആ വീരനായ വൃന്ദാരകനെയും, യുദ്ധം ചെയ്തിരുന്ന നിന്റെ വീരപുത്രന്മാരെയും അവൻ വീണ്ടും വധിച്ചു.
7.127.44
अभयं रौद्रकर्माणं दुर्विमोचनमेव च ।
त्रिभिस्त्रीनवधीद्भीमः पुनरेव सुतांस्तव ॥ ७.१२७.४४ ॥
അഭയനെയും ഭയങ്കര കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന ദുർവിമോചനനെയും ഭീമൻ മൂന്നു മൂന്നു ശരങ്ങൾകൊണ്ട് മൂന്നുതവണ വധിച്ചു; വീണ്ടും നിന്റെ പുത്രന്മാരെയും.
7.127.45
वध्यमाना महाराज पुत्रास्तव बलीयसा ।
भीमं प्रहरतां श्रेष्ठं समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ७.१२७.४५ ॥
മഹാരാജാവേ, ശക്തനാൽ വധിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന നിന്റെ പുത്രന്മാർ, പ്രഹരിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഭീമനെ എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും വളഞ്ഞു.
7.127.46
ते शरैर्भीमकर्माणं ववर्षुः पाण्डवं युधि ।
मेघा इवातपापाये धाराभिर्धरणीधरम् ॥ ७.१२७.४६ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ഭയങ്കര കർമ്മം ചെയ്യുന്ന പാണ്ഡവന്റെ മേൽ അവർ ശരവർഷം ചൊരിഞ്ഞു; വേനൽ കഴിഞ്ഞ ശേഷം മേഘങ്ങൾ മലമുകളിൽ മഴ പെയ്യിക്കുന്നതുപോലെ.
7.127.47
स तद्बाणमयं वर्षमश्मवर्षमिवाचलः ।
प्रतीच्छन्पाण्डुदायादो न प्राव्यथत शत्रुहा ॥ ७.१२७.४७ ॥
ശത്രുനാശകനായ പാണ്ഡുവിന്റെ അവകാശി ആ ശരമഴയെ കല്ലുമഴപോലെ സ്വീകരിച്ചു; പർവതംപോലെ അവൻ ഒട്ടും കുലുങ്ങിയില്ല.
7.127.48
विन्दानुविन्दौ सहितौ सुवर्माणं च ते सुतम् ।
प्रहसन्नेव कौन्तेयः शरैर्निन्यं यमक्षयम् ॥ ७.१२७.४८ ॥
വിന്ദനെയും അനുവിന്ദനെയും, നിന്റെ പുത്രൻ സുവർമനെയും കൗന്തേയൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ ശരങ്ങളാൽ യമലോകത്തേക്ക് അയച്ചു.
7.127.49
ततः सुदर्शनं वीरं पुत्रं ते भरतर्षभ ।
विव्याध समरे तूर्णं स पपात ममार च ॥ ७.१२७.४९ ॥
അപ്പോൾ, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, വീരനായ സുദർശനൻ എന്ന നിന്റെ പുത്രനെ അവൻ യുദ്ധത്തിൽ ഉടൻ തന്നെ മുറിവേൽപ്പിച്ചു. അവൻ വീണു മരിച്ചു.
7.127.50
सोऽचिरेणैव कालेन तद्रथानीकमाशुगैः ।
दिशः सर्वाः समालोक्य व्यधमत्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१२७.५० ॥
അവൻ അല്പസമയത്തിനുള്ളിൽ വേഗമേറിയ ശരങ്ങളാൽ ആ രഥസേനയെ വളഞ്ഞ്, എല്ലാ ദിക്കുകളും നോക്കി, പാണ്ഡുപുത്രൻ അതിനെ ചിതറിച്ചു.
7.127.51
ततो वै रथघोषेण गर्जितेन मृगा इव ।
भज्यमानाश्च समरे तव पुत्रा विशाम्पते।
प्राद्रवन्सहसा सर्वे भीमसेनभयर्दिताः ॥ ७.१२७.५१ ॥
അപ്പോൾ, പ്രജാപതേ, രഥഘോഷത്താലും ഗർജ്ജനത്താലും മാൻകൂട്ടം പോലെ യുദ്ധത്തിൽ ചിതറിയ നിന്റെ പുത്രന്മാരെല്ലാം ഭീമസേനന്റെ ഭയത്താൽ പീഡിതരായി പെട്ടെന്ന് ഓടിപ്പോയി.
7.127.52
अनुयायाच्च कौन्तेयः पुत्राणां ते महद्बलम् ।
विव्याध समरे राजन्कौरवेयान्समन्ततः ॥ ७.१२७.५२ ॥
കുന്തിയുടെ പുത്രൻ നിന്റെ പുത്രന്മാരുടെ മഹാസൈന്യത്തെ പിന്തുടർന്നു. രാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും കൗരവരെ മുറിവേൽപ്പിച്ചു.
7.127.53
वध्यमाना महाराज भीमसेनेन तावकाः ।
त्यक्त्वा भीमं रणाज्जग्मुश्चोदयन्तो हयोत्तमान्। ॥ ७.१२७.५३ ॥
മഹാരാജാവേ, ഭീമസേനനാൽ മുറിവേൽപ്പിക്കപ്പെട്ട നിന്റെ ആളുകൾ ഭീമനെ വിട്ട്, ശ്രേഷ്ഠമായ കുതിരകളെ തെളിച്ച്ു യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് പോയി.
7.127.54
तांस्तु निर्जित्य समरे भीमसेनो महाबलः ।
सिंहनादरवं चक्रे बाहुशब्दं च पाण्डवः ॥ ७.१२७.५४ ॥
യുദ്ധത്തിൽ അവരെ ജയിച്ച മഹാബലനായ ഭീമസേനനാകുന്ന പാണ്ഡവൻ സിംഹനാദം മുഴക്കി; തോളുകൾ തട്ടി ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി.
7.127.55
महान्तं तलशब्दं च कृत्वा द्रोणान्तिकं ययौ ।
तमावारयदाचार्यो वेलेवोद्वृत्तमर्णवम् ॥ ७.१२७.५५ ॥
മഹത്തായ തലശബ്ദമുണ്ടാക്കി അവൻ ദ്രോണന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി. ആചാര്യൻ അവനെ തടഞ്ഞു, തിരമാല ഉയരുന്ന സമുദ്രത്തെ തീരം തടയുന്നതുപോലെ.
7.127.56
तस्य द्रोणो रथं राजञ्छादयामास संयुगे ।
साश्वसूतध्वजं तूर्णं तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१२७.५६ ॥
രാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ ദ്രോണൻ അവന്റെ രഥത്തെ കുതിരകളോടും സാരഥിയോടും കൊടിയോടും കൂടി വേഗം മറച്ചു; അത് അത്ഭുതം പോലെ തോന്നി.
7.127.57
ललाटेऽताडयच्चैनं नाराचेन स्मयन्निव ।
ऊर्ध्वरश्मिरिवादित्यो विबभौ तत्र पाण्डवः ॥ ७.१२७.५७ ॥
ചിരിക്കുന്നതുപോലെ അവൻ ഇവന്റെ നെറ്റിയിൽ നാരാചംകൊണ്ട് അടിച്ചു; അവിടെ ആ പാണ്ഡവൻ ഉയർന്ന രശ്മികളുള്ള സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
7.127.58
स मन्यमानस्त्वाचार्यो ममायं फल्गुनो यथा ।
भीमः करिष्यते पूजामित्युवाच वृकोदरम् ॥ ७.१२७.५८ ॥
'ഇവൻ ഫല്ഗുനനെപ്പോലെ ബഹുമാനം നേടും' എന്ന് കരുതി ആചാര്യൻ വൃകോദരനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
7.127.59
भीमसेन न ते शक्यं प्रवेष्टुमरिवाहिनीम् ।
मामनिर्जित्य समरे शत्रुमद्य महाबल ॥ ७.१२७.५९ ॥
ഭീമസേനാ, യുദ്ധത്തിൽ എന്നെ ജയിക്കാതെ ഇന്ന് നിനക്ക് ശത്രുസേനയിൽ പ്രവേശിക്കാൻ കഴിയില്ല, മഹാബലനേ.
7.127.60
यदि ते सानुजः कृष्णः प्रविष्टोऽनुमते मम ।
अनीकं न तु शक्यं मे प्रवेष्टुमिह वै त्वया ॥ ७.१२७.६० ॥
നിന്റെ അനുജൻ കൃഷ്ണൻ എന്റെ അനുമതിയോടെ പ്രവേശിച്ചാലും, ഇവിടെ എന്റെ സേനയിൽ നിനക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ കഴിയില്ല.
7.127.61
अथ भीमस्तु तच्छ्रुत्वा गुरोर्वाक्यमशेषतः ।
क्रुद्धः प्रोवाच वै द्रोणं रक्तताम्रेक्षणः श्वसन् ॥ ७.१२७.६१ ॥
ഗുരുവിന്റെ വാക്കുകൾ മുഴുവൻ കേട്ട ഭീമൻ കോപിച്ചു; ചുവന്ന ചെമ്പുനിറമുള്ള കണ്ണുകളോടെ നെടുവീർപ്പിട്ടുകൊണ്ട് ദ്രോണനോട് പറഞ്ഞു.
7.127.62
तवार्जुनो नानुमते ब्रह्बन्धो रमाजिरम् ।
प्रविष्टः स हि दुर्धर्षः शक्रस्यापि विशेद्बलम् ॥ ७.१२७.६२ ॥
ബ്രാഹ്മണബന്ധോ, നിന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ തന്നെ അർജുനൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ പ്രവേശിച്ചു; അവൻ അജയ്യനാണ്, ഇന്ദ്രസേനയിലും കടക്കാൻ കഴിയുന്നവനാണ്.
7.127.63
येन त्वं परमां पूजां कुर्वता मानितो ह्यसि ।
नार्जुनोऽहं घृणी विप्र भीमसेनोऽस्मि ते रिपुः ॥ ७.१२७.६३ ॥
ആരാൽ നീ പരമമായ ബഹുമാനം ലഭിച്ച് ആദരിക്കപ്പെട്ടുവോ ആ അർജുനൻ ഞാനല്ല, വിപ്രാ; ദയയില്ലാത്ത ഭീമസേനനാണ് ഞാൻ, നിന്റെ ശത്രു.
7.127.64
पिता नस्त्वं गुरुर्बन्धुस्तदा पुत्रा हि र्ते वयम् ।
इति मन्यामहे सर्वे भवन्तं प्रणताः स्थिताः ॥ ७.१२७.६४ ॥
നീയാണ് ഞങ്ങളുടെ പിതാവും ഗുരുവും ബന്ധുവും; ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും നിന്റെ പുത്രരാണെന്ന് കരുതുന്നു; ഞങ്ങളെല്ലാവരും വണങ്ങി നിന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു.
7.127.65
तदद्य विपरीतं ते वदतोऽस्मासु दृश्यते ।
यदि शत्रुं त्वमात्मानं मन्यसे तत्तथाऽस्त्विह।
एष ते सदृशं कर्म शत्रोर्भीमः करिष्यति ॥ ७.१२७.६५ ॥
ഇന്ന് നിന്റെ വാക്കുകൾ ഞങ്ങളോട് വിപരീതമായി തോന്നുന്നു; നീ സ്വയം ശത്രുവെന്ന് കരുതുന്നുവെങ്കിൽ അങ്ങനെ തന്നെ ആകട്ടെ; ശത്രുവിന് യോജിച്ച ഈ കർമ്മം ഭീമൻ നിനക്ക് ചെയ്യും.
7.127.66
अथोद्धाम्य गदां वीरः कालदण्डमिवान्तकः ।
द्रोणायावासृजद्राजन्स रथादवपुप्लुवे ॥ ७.१२७.६६ ॥
അപ്പോൾ ആ വീരൻ ഗദ ചുഴറ്റി; അത് യമന്റെ കാലദണ്ഡംപോലെ; രാജാവേ, അവൻ അത് ദ്രോണനുനേരെ എറിഞ്ഞ് രഥത്തിൽ നിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി.
7.127.67
साश्वसूतध्वजं यानं द्रोणस्यापोथयत्तदा ।
तदद्भुतमपश्याम पाण्डवेयस्य विक्रमम् ॥ ७.१२७.६७ ॥
കുതിരകളോടും സാരഥിയോടും കൊടിയോടും കൂടിയ ദ്രോണന്റെ രഥത്തെ അപ്പോൾ അവൻ തകർത്തു. പാണ്ഡവപുത്രന്റെ ആ വിക്രമം ഞങ്ങൾ അദ്ഭുതത്തോടെ കണ്ടു.
7.127.68
द्रोणं तु विरथं कृत्वा भीमसेनो महाबलः ।
अभ्यवर्तत सैन्यानि तावकानि समन्ततः ॥ ७.१२७.६८ ॥
ദ്രോണനെ രഥമില്ലാത്തവനാക്കിയ ശേഷം മഹാബലനായ ഭീമസേനൻ നാലുഭാഗത്തുനിന്നും നിന്റെ സൈന്യങ്ങളെ ആക്രമിച്ചു.
7.127.69
स मृद्रंस्तरसा योधान्वायुर्वृक्षानिवौजसा ।
विचचार रणे राजन्वायुतुल्यपराक्रमः ॥ ७.१२७.६९ ॥
രാജാവേ, കാറ്റ് മരങ്ങളെ ബലത്തോടെ വീഴ്ത്തുന്നതുപോലെ യോദ്ധാക്കളെ വേഗത്തിൽ ചവിട്ടിമെതിച്ച് അവൻ യുദ്ധത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചു; അവന്റെ വിക്രമം കാറ്റിനു തുല്യമായിരുന്നു.
7.127.70
निर्जितस्तु तदा तेन पाण्डवेन महात्मना ।
अन्यं तु रथमातिष्ठद्द्रोणः प्रहरतां वरः ॥ ७.१२७.७० ॥
അപ്പോൾ ആ മഹാത്മാവായ പാണ്ഡവനാൽ തോൽപ്പിക്കപ്പെട്ട്, പ്രഹരിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്രോണൻ മറ്റൊരു രഥത്തിൽ കയറി.