Mahābhārata · Adhyāya 7.127
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.127.1
ब्रह्मेशानेन्द्रवरुणानवहद्यः पुरा रथः ।
तमास्थाय गतौ कृष्णौ न तयोर्विद्यते भयम् ॥ ७.१२७.१ ॥
O carro que outrora levou Brahmā, Īśāna, Indra e Varuṇa — nele subiram e partiram os dois Kṛṣṇas; eles não têm medo.
7.127.2
तवाज्ञां शिरसा बिभ्रदेष गच्छामि मा शुचः ।
समेत्य तान्नरव्याघ्रास्तव दास्यामि संविदम् ॥ ७.१२७.२ ॥
Levando tua ordem sobre a cabeça, parto; não te aflijas. Ó tigres entre os homens, depois de encontrá-los, dar-vos-ei uma mensagem.
7.127.3
एतावदुक्त्वा प्रययौ परिदाय युधिष्ठिरम् ।
धृष्टद्युम्नाय बलवान्सुहृद्भ्यश्च पुनःपुनः।
धृष्टद्युम्नं चेदमाह भीमसेनो महाबलः ॥ ७.१२७.३ ॥
Tendo dito isto, o poderoso Bhīmasena, confiando Yudhiṣṭhira e abraçando os amigos repetidas vezes, partiu; e o muito poderoso Bhīmasena disse isto a Dhṛṣṭadyumna.
7.127.4
विदितं ते महाबाहो यथा द्रोणो महारथः ।
ग्रहणे धर्मराजस्य सर्वोपायेन वर्तते ॥ ७.१२७.४ ॥
Sabes, ó de braços poderosos, como o grande guerreiro de carro Droṇa se empenha por todos os meios em capturar o rei do dharma.
7.127.5
न च मे गमने कृत्यं तादृक्पार्षत विद्यते ।
यादृशं रक्षणे राज्ञः कार्यमात्ययिकं हि नः ॥ ७.१२७.५ ॥
E para a minha partida não há dever semelhante, ó filho de Pṛṣata, à tarefa urgente que temos na proteção do rei.
7.127.6
एवमुक्तोऽस्मि पार्थेन प्रतिवक्तुं न चोत्सहे ।
प्रयास्ये तत्र यत्रासौ मुमूर्षुः सैन्धवः स्थितः ॥ ७.१२७.६ ॥
Assim interpelado por Pārtha, não consigo responder; irei para onde está o rei de Sindhu, que deseja morrer.
7.127.7
धर्मराजस्य वचने स्थातव्यमविशङ्कया ।
यास्यामि पदवीं भ्रातुः सात्वतस्य च धीमतः ॥ ७.१२७.७ ॥
Deve-se permanecer firme na palavra do rei do dharma, sem hesitação. Seguirei o caminho do meu irmão e do sábio Sātvata.
7.127.8
सोऽद्य यत्तो रणे रार्थं परिरक्ष युधिष्ठिरम् ।
एतद्धि सर्वकार्याणां परमं कृत्समाहवे ॥ ७.१२७.८ ॥
Hoje, vigilante na batalha, proteja Yudhiṣṭhira pelo rei. Este é o dever supremo e completo entre todos os deveres na guerra.
7.127.9
तमब्रवीन्महाराज धृष्टद्युम्नो वृकोदरम् ।
ईप्सितं ते करिष्यामि गच्छ पार्थाविचारयन् ॥ ७.१२७.९ ॥
Ó grande rei, Dhṛṣṭadyumna disse a Vṛkodara: farei o que desejas. Vai até Pārtha sem hesitar.
7.127.10
नाहत्वा समरे द्रोणो धृष्टद्युम्नं कथञ्चन ।
निग्रहं धर्मराजस्य प्रकरिष्यति संयुगे ॥ ७.१२७.१० ॥
Droṇa, sem matar Dhṛṣṭadyumna na batalha, de modo algum conseguirá subjugar o rei do dharma.
7.127.11
ततो निक्षिप्य राजानं धृष्टद्युम्ने च पाण्डवम् ।
अभिवाद्य गुरुं ज्येष्ठं प्रययौ येन फल्गुनः ॥ ७.१२७.११ ॥
Então, confiando o rei e o Pāṇḍava a Dhṛṣṭadyumna, e saudando o mais velho mestre, partiu para onde estava Phalguna.
7.127.12
परिष्वक्तश्च कौन्तेयो धर्मराजेन मारुतिः ।
आघ्रातश्च तथा मूर्ध्नि श्रावितश्चाशिषः शुभाः ॥ ७.१२७.१२ ॥
O rei do dharma abraçou o filho de Kuntī e o filho do Vento; cheirou-lhes a cabeça e proferiu bênçãos auspiciosas.
7.127.13
कृत्वा प्रदक्षिणान्विप्रानर्चितांस्तुष्टमानसान् ।
आलभ्य मङ्गलान्यष्टौ पीत्वा कैरातकं मधु ॥ ७.१२७.१३ ॥
Tendo circundado os brâmanes, honrado-os com mentes satisfeitas, tocado as oito coisas auspiciosas e bebido o hidromel kairātaka.
7.127.14
द्विगुणद्रविणो वीरो मदरक्तान्तलोचनः ।
विप्रैः कृतस्वस्त्ययनो विजयोत्पादसूचितः ॥ ७.१२७.१४ ॥
O herói de força dupla, com os cantos dos olhos avermelhados pela embriaguez, abençoado pelos brâmanes com ritos de bem-estar, indicado pelo presságio da vitória.
7.127.15
पश्यन्नेवात्मनो बुद्धिं विजयानन्दकारिणीम् ।
अनुलोमानिलैश्चाशु प्रदर्शितजयोदयः ॥ ७.१२७.१५ ॥
Vendo a própria resolução, que causava a alegria da vitória, e mostrando logo, por ventos favoráveis, a aurora do triunfo.
7.127.16
भीमसेनो महाबाहुः कवची शुभकुण्डली ।
सगदः सतलत्राणः सशरी रथिनां वरः।
रथमारुह्य निर्युक्तं सर्वोपकरणान्वितम् ॥ ७.१२७.१६ ॥
Bhīmasena, o de braços poderosos, couraçado, usando brincos auspiciosos, com sua maça, protetores de braço e flechas, o melhor dos guerreiros de carro, tendo subido no carro atrelado e provido de todo o equipamento.
7.127.17
तस्य कार्ष्णायसं वर्म हेमचित्रं महर्द्धिमत् ।
विबभौ सर्वतः श्लिष्टं सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.१२७.१७ ॥
Sua armadura, de ferro negro, matizada de ouro e muito esplêndida, ajustada por todos os lados, brilhava como uma nuvem com relâmpagos.
7.127.18
पीतरक्तासितसितैर्वासौभिश्च सुवेष्टितः ।
कण्ठसूत्रेण विबभौ सेन्द्रायुध इवाम्बुदः ॥ ७.१२७.१८ ॥
Bem envolto em vestes amarelas, vermelhas, negras e brancas, com um cordão ao pescoço, brilhava como uma nuvem com arco-íris.
7.127.19
प्रयाते भीमसेने तु तव सैन्यं युयुत्सया ।
पाञ्चजन्यरवो घोरः पुनरासीद्विशाम्पते ॥ ७.१२७.१९ ॥
Quando Bhīmasena partiu, o teu exército, ansioso por combater, ó senhor dos povos, e o terrível som da concha Pāñcajanya ergueu-se de novo.
7.127.20
तं श्रुत्वा निनदं घोरं त्रैलोक्यत्रासनं महत् ।
पुनर्भीमं महाबाहुं धर्मपुत्रोऽभ्यभाषत ॥ ७.१२७.२० ॥
Ao ouvir aquele estrondo terrível e grande, que aterroriza os três mundos, o filho de Dharma voltou a falar a Bhīma, o de braços poderosos.
7.127.21
एष वृष्णिप्रवीरेण ध्मातः सलिलजो भृशम् ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च विनादयति शङ्खराट् ॥ ७.१२७.२१ ॥
Este rei das conchas, nascido das águas, soprado com força pelo principal herói dos Vṛṣṇi, faz ressoar a terra e o céu.
7.127.22
नूनं व्यसनमापन्ने सुमहत्सव्यसाचिनि ।
कुरुभिर्युध्यते सार्धं सर्वैश्चक्रगदाधरः ॥ ७.१२७.२२ ॥
Certamente, porque Savyasācin caiu em grande perigo, o portador do disco e da maça combate contra todos os Kurus.
7.127.23
नूनमार्या महत्कुन्ती पापं व्यसनमीदृशम् ।
द्रौपदी च सुभद्रा च पश्यन्ति सह बन्धुभिः।
तद्भीम त्वरया युक्तो याहि यत्र धनञ्जयः ॥ ७.१२७.२३ ॥
Certamente a nobre Kuntī, Draupadī e Subhadrā, juntamente com os seus parentes, contemplam uma calamidade tão grande e pecaminosa. Portanto, ó Bhīma, apressa-te e vai onde está Dhanañjaya.
7.127.24
मुह्यतीव हि मे चित्तं धनञ्जयदिदृक्षया ।
दिशश्च प्रदिशः पार्थ सात्वतस्य च कारणात् ॥ ७.१२७.२४ ॥
A minha mente está, por assim dizer, perturbada pelo desejo de ver Dhanañjaya; e as direções e as direções intermédias, ó filho de Pṛthā, estão confusas por minha causa, por causa de Sātvata (Kṛṣṇa).
7.127.25
गच्छगच्छेति गुरुणा सोऽनुज्ञातो वृकोदरः ।
ततः पाण्डुसुतो राजन्भीमसेनः प्रतापवान् ॥ ७.१२७.२५ ॥
Permitido pelo mestre com «Vai, vai!», então, ó rei, Bhīmasena, o poderoso filho de Pāṇḍu, avançou.
7.127.26
बद्धगोधाङ्गुलित्राणः प्रगृहीतशरासनः ।
ज्येष्ठेन प्रहितो भ्रात्रा भ्राता भ्रातुः प्रियङ्करः ॥ ७.१२७.२६ ॥
Com a proteção de couro dos dedos amarrada e o arco firmemente empunhado, enviado pelo irmão mais velho, o irmão que faz o que é caro ao seu irmão (Bhīma avançou).
7.127.27
आहत्य दुन्दुभिं भीमः शङ्खं प्रध्माप्य चासकृत् ।
विनद्य सिंहनादेन ज्यां विकर्षन्पुनःपुनः ॥ ७.१२७.२७ ॥
Bhīma, batendo o tambor de guerra, tendo soprado a concha repetidamente e rugido com rugido de leão, puxou a corda do arco vezes sem conta.
7.127.28
तेन शब्देन वीराणां पातयित्वा मनांस्युत ।
दर्शयन्घोरमात्मानममित्रान्सहसाऽभ्ययात् ॥ ७.१२७.२८ ॥
Com aquele som, tendo abalado o ânimo dos heróis, mostrando-se em forma terrível, lançou-se de repente contra os inimigos.
7.127.29
तमूहुर्जवना दान्ता विरुवन्तो हयोत्तमाः ।
विशोकेन सुसंयत्ता मनोमारुतरंहसः ॥ ७.१२७.२९ ॥
Levaram-no os cavalos mais rápidos, domados e relinchantes, bem atrelados por Viśoka, velozes como a mente e o vento.
7.127.30
आरुजन्विरुजन्पार्थो ज्यां विकर्षंश्च पाणिना ।
सम्प्रकर्षन्विकर्षंश्च सेनाग्रं समलोडयत् ॥ ७.१२७.३० ॥
Golpeando, quebrando, puxando a corda do arco com a mão, puxando-a com força, o filho de Pṛthā (Bhīma) sacudiu por completo a vanguarda do exército.
7.127.31
तं प्रयान्तं महाबाहुं पाञ्चालाः सहसोमकाः ।
पृष्ठतोऽनुययुः शूरा मघवन्तमिवामराः ॥ ७.१२७.३१ ॥
Os Pāñcālas, juntamente com os Somakas, heróis, seguiram-no imediatamente por trás enquanto ele avançava, como os imortais seguem Indra.
7.127.32
तं समेत्य महाराज तावकाः पर्यवारयन् ।
दुःशासनश्चित्रसेनः कुण्डभेदी विविंशतिः ॥ ७.१२७.३२ ॥
Ó grande rei, teus homens aproximaram-se dele e cercaram-no: Duḥśāsana, Citrasena, Kuṇḍabhedin e Vivimśati.
7.127.33
दुर्मुखो दुःसहश्चैव विकर्णश्च शलस्तथा ।
विन्दानुविन्दौ सुमुखो दीर्घबाहुः सुदर्शनः ॥ ७.१२७.३३ ॥
Durmukha, Duḥsaha, Vikarṇa e também Śala; Vinda e Anuvinda, Sumukha, o de braços longos Sudarśana.
7.127.34
वृन्दारकः सुहस्तश्च सुषेणो दीर्घलोचनः ।
अभयो रौद्रकर्णा च सुवर्मा दुर्विमोचनः ॥ ७.१२७.३४ ॥
Vṛndāraka, Suhasta, Suṣeṇa de olhos longos, Abhaya, Raudrakarman, Suvarman e Durvimocana.
7.127.35
शोभन्तो रथिनां श्रेष्ठाः सहसैन्यपदानुगाः ।
संयत्ताः समरे वीरा भीमसेनमुपाद्रवन् ॥ ७.१२७.३५ ॥
Os melhores dos guerreiros de carro, resplandecentes, seguindo com a infantaria, heróis prontos para a batalha, arremeteram contra Bhīmasena.
7.127.36
तैः समन्ताद्वृतः शूरैः समरेषु महारथः ।
तान्समीक्ष्य तु कौन्तेयो भीमसेनः पराक्रमी।
अभ्यवर्तत वेगेन सिंहः क्षुद्रमृगानिव ॥ ७.१२७.३६ ॥
Cercado por todos os lados por aqueles heróis, o grande condutor de carro, o valente filho de Kuntī, Bhīmasena, ao vê-los avançou com rapidez, como um leão investe contra pequenos veados.
7.127.37
ते महास्त्राणि दिव्यानि तत्र वीरा अदर्शयन् ।
छादयन्तः शरैर्भीमं मेघाः सूर्यमिवोदितम् ॥ ७.१२७.३७ ॥
Ali aqueles heróis exibiram divinas grandes armas, cobrindo Bhīma com flechas como nuvens cobrem o sol nascente.
7.127.38
ततः क्रुद्धो महाराज भीमसेनः पराक्रमी ।
अग्रतः स्यन्दनानीकं शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.१२७.३८ ॥
Então, ó grande rei, Bhīmasena, valente e irado, cobriu com uma chuva de flechas o exército de carros à frente.
7.127.39
ते वध्यमानाः समरे तव पुत्रा महारथाः ।
भीमं भीमबला युद्धे योधयन्ति जयैषिणः ॥ ७.१२७.३९ ॥
Vossos filhos, grandes guerreiros de carro, feridos na batalha e ávidos pela vitória, combateram Bhīma, de força terrível.
7.127.40
ततो दुःशासनः क्रुद्धो रथशक्तिं समाक्षिपत् ।
सर्वपारसवीं तीक्ष्णां जिघांसुः पाण्डुनन्दनम् ॥ ७.१२७.४० ॥
Então Duḥśāsana, enfurecido e desejoso de matar o filho de Pāṇḍu, arremessou a lança afiada de carro chamada Sarvapārasavī.
7.127.41
आपतन्तीं महाशक्तिं तव पुत्रप्रणोदिताम् ।
द्विधा चिच्छेद तां भीमस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१२७.४१ ॥
Aquela grande lança, arremessada por vosso filho e avançando sobre ele, Bhīma partiu em duas; e aquilo pareceu admirável.
7.127.42
अथान्यैर्विशिखैस्तीक्ष्णैः सङ्क्रुद्धः कुण्डभेदिनम् ।
सुषेणं दीर्घनेत्रं च त्रिभिस्त्रीनवधीद्बली ॥ ७.१२७.४२ ॥
Então o poderoso Bhīma, plenamente irado, com outras flechas afiadas abateu Suṣeṇa, o perfurador de brincos, e Dīrghanetra, com três flechas cada um.
7.127.43
ततो वृन्दारकं वीरं कुरूणां कीर्तिवर्धनम् ।
पुत्राणां तव वीराणां युध्यतामवधीत्पुनः ॥ ७.१२७.४३ ॥
Então abateu novamente o herói Vṛndāraka, aumentador da glória dos Kurus, e os teus filhos heroicos que combatiam.
7.127.44
अभयं रौद्रकर्माणं दुर्विमोचनमेव च ।
त्रिभिस्त्रीनवधीद्भीमः पुनरेव सुतांस्तव ॥ ७.१२७.४४ ॥
Bhīma abateu Abhaya e o de atos cruéis, Durvimocana, com três flechas cada, três vezes, e de novo abateu os teus filhos.
7.127.45
वध्यमाना महाराज पुत्रास्तव बलीयसा ।
भीमं प्रहरतां श्रेष्ठं समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ७.१२७.४५ ॥
Grande rei, teus filhos, sendo abatidos pelo poderoso, cercaram Bhīma, o melhor dos atacantes, por todos os lados.
7.127.46
ते शरैर्भीमकर्माणं ववर्षुः पाण्डवं युधि ।
मेघा इवातपापाये धाराभिर्धरणीधरम् ॥ ७.१२७.४६ ॥
Fizeram chover flechas sobre o Pāṇḍava, de atos terríveis, na batalha, como nuvens que derramam torrentes sobre a montanha no fim do calor.
7.127.47
स तद्बाणमयं वर्षमश्मवर्षमिवाचलः ।
प्रतीच्छन्पाण्डुदायादो न प्राव्यथत शत्रुहा ॥ ७.१२७.४७ ॥
Aquele matador de inimigos, herdeiro de Pāṇḍu, recebendo aquela chuva de flechas como se fosse uma chuva de pedras, como uma montanha, não se perturbou em nada.
7.127.48
विन्दानुविन्दौ सहितौ सुवर्माणं च ते सुतम् ।
प्रहसन्नेव कौन्तेयः शरैर्निन्यं यमक्षयम् ॥ ७.१२७.४८ ॥
Vinda e Anuvinda juntos, e também teu filho Suvarman, o filho de Kuntī os enviou à morada de Yama com flechas, sorrindo ao fazê-lo.
7.127.49
ततः सुदर्शनं वीरं पुत्रं ते भरतर्षभ ।
विव्याध समरे तूर्णं स पपात ममार च ॥ ७.१२७.४९ ॥
Então, ó touro dos Bharatas, ele feriu de imediato em batalha o teu filho heroico chamado Sudarśana. Ele caiu e morreu.
7.127.50
सोऽचिरेणैव कालेन तद्रथानीकमाशुगैः ।
दिशः सर्वाः समालोक्य व्यधमत्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१२७.५० ॥
Em pouco tempo, cercou aquela hoste de carros com flechas velozes; tendo olhado em todas as direções, o filho de Pāṇḍu a dispersou.
7.127.51
ततो वै रथघोषेण गर्जितेन मृगा इव ।
भज्यमानाश्च समरे तव पुत्रा विशाम्पते।
प्राद्रवन्सहसा सर्वे भीमसेनभयर्दिताः ॥ ७.१२७.५१ ॥
Então, ó senhor do povo, com o estrondo dos carros e o rugido, teus filhos, dispersando-se na batalha como veados, atormentados pelo medo de Bhīmasena, fugiram todos de repente.
7.127.52
अनुयायाच्च कौन्तेयः पुत्राणां ते महद्बलम् ।
विव्याध समरे राजन्कौरवेयान्समन्ततः ॥ ७.१२७.५२ ॥
E o filho de Kuntī perseguiu o grande exército dos teus filhos; ó rei, em batalha feriu os Kauravas por todos os lados.
7.127.53
वध्यमाना महाराज भीमसेनेन तावकाः ।
त्यक्त्वा भीमं रणाज्जग्मुश्चोदयन्तो हयोत्तमान्। ॥ ७.१२७.५३ ॥
Ó grande rei, os teus homens, feridos por Bhīmasena, abandonaram Bhīma e saíram da batalha, incitando os melhores cavalos.
7.127.54
तांस्तु निर्जित्य समरे भीमसेनो महाबलः ।
सिंहनादरवं चक्रे बाहुशब्दं च पाण्डवः ॥ ७.१२७.५४ ॥
Tendo-os vencido em batalha, o poderoso Bhīmasena, o Pāṇḍava, soltou um rugido de leão e fez um som batendo nos braços.
7.127.55
महान्तं तलशब्दं च कृत्वा द्रोणान्तिकं ययौ ।
तमावारयदाचार्यो वेलेवोद्वृत्तमर्णवम् ॥ ७.१२७.५५ ॥
Fazendo um grande som de palmas, dirigiu-se para perto de Droṇa. O mestre o deteve, como a margem contém o oceano revolto.
7.127.56
तस्य द्रोणो रथं राजञ्छादयामास संयुगे ।
साश्वसूतध्वजं तूर्णं तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१२७.५६ ॥
Ó rei, na batalha Droṇa cobriu rapidamente seu carro, com cavalos, condutor e estandarte, e aquilo pareceu maravilhoso.
7.127.57
ललाटेऽताडयच्चैनं नाराचेन स्मयन्निव ।
ऊर्ध्वरश्मिरिवादित्यो विबभौ तत्र पाण्डवः ॥ ७.१२७.५७ ॥
Como que sorrindo, feriu-o na testa com uma flecha de ferro, e ali o Pāṇḍava brilhou como o sol de raios erguidos.
7.127.58
स मन्यमानस्त्वाचार्यो ममायं फल्गुनो यथा ।
भीमः करिष्यते पूजामित्युवाच वृकोदरम् ॥ ७.१२७.५८ ॥
Pensando: 'Este meu prestará honra como Phalguna', o mestre disse a Vṛkodara.
7.127.59
भीमसेन न ते शक्यं प्रवेष्टुमरिवाहिनीम् ।
मामनिर्जित्य समरे शत्रुमद्य महाबल ॥ ७.१२७.५९ ॥
Ó Bhīmasena, não te é possível entrar hoje no exército inimigo sem antes me vencer em batalha, ó poderoso.
7.127.60
यदि ते सानुजः कृष्णः प्रविष्टोऽनुमते मम ।
अनीकं न तु शक्यं मे प्रवेष्टुमिह वै त्वया ॥ ७.१२७.६० ॥
Mesmo que teu irmão mais novo Kṛṣṇa tenha entrado com minha permissão, não te é possível entrar aqui no meu exército.
7.127.61
अथ भीमस्तु तच्छ्रुत्वा गुरोर्वाक्यमशेषतः ।
क्रुद्धः प्रोवाच वै द्रोणं रक्तताम्रेक्षणः श्वसन् ॥ ७.१२७.६१ ॥
Então Bhīma, tendo ouvido por completo as palavras do mestre, irado, com os olhos vermelho-cobreados, respirando forte, falou a Droṇa.
7.127.62
तवार्जुनो नानुमते ब्रह्बन्धो रमाजिरम् ।
प्रविष्टः स हि दुर्धर्षः शक्रस्यापि विशेद्बलम् ॥ ७.१२७.६२ ॥
Ó parente brâmane, sem o teu consentimento Arjuna entrou no campo de batalha; ele é invencível e poderia penetrar até mesmo no exército de Indra.
7.127.63
येन त्वं परमां पूजां कुर्वता मानितो ह्यसि ।
नार्जुनोऽहं घृणी विप्र भीमसेनोऽस्मि ते रिपुः ॥ ७.१२७.६३ ॥
O Arjuna pelo qual foste honrado com suprema estima não sou eu, ó brâmane; eu sou o implacável Bhīmasena, teu inimigo.
7.127.64
पिता नस्त्वं गुरुर्बन्धुस्तदा पुत्रा हि र्ते वयम् ।
इति मन्यामहे सर्वे भवन्तं प्रणताः स्थिताः ॥ ७.१२७.६४ ॥
Tu és o nosso pai, mestre e parente; todos nos consideramos teus filhos, e permanecemos diante de ti curvados em reverência.
7.127.65
तदद्य विपरीतं ते वदतोऽस्मासु दृश्यते ।
यदि शत्रुं त्वमात्मानं मन्यसे तत्तथाऽस्त्विह।
एष ते सदृशं कर्म शत्रोर्भीमः करिष्यति ॥ ७.१२७.६५ ॥
Hoje tuas palavras nos parecem invertidas; se te consideras inimigo, assim seja aqui; Bhīma fará contigo este ato próprio de um inimigo.
7.127.66
अथोद्धाम्य गदां वीरः कालदण्डमिवान्तकः ।
द्रोणायावासृजद्राजन्स रथादवपुप्लुवे ॥ ७.१२७.६६ ॥
Então o herói brandiu sua maça, como o bastão da Morte, o Finalizador; ó rei, arremessou-a contra Droṇa e saltou do carro.
7.127.67
साश्वसूतध्वजं यानं द्रोणस्यापोथयत्तदा ।
तदद्भुतमपश्याम पाण्डवेयस्य विक्रमम् ॥ ७.१२७.६७ ॥
Então ele despedaçou o carro de Droṇa, com seus cavalos, cocheiro e estandarte. Vimos aquele feito admirável do filho dos Pāṇḍavas.
7.127.68
द्रोणं तु विरथं कृत्वा भीमसेनो महाबलः ।
अभ्यवर्तत सैन्यानि तावकानि समन्ततः ॥ ७.१२७.६८ ॥
Tendo deixado Droṇa sem carro, o poderoso Bhīmasena avançou contra os vossos exércitos por todos os lados.
7.127.69
स मृद्रंस्तरसा योधान्वायुर्वृक्षानिवौजसा ।
विचचार रणे राजन्वायुतुल्यपराक्रमः ॥ ७.१२७.६९ ॥
Esmagando os guerreiros com rapidez, como o vento derruba árvores com força, percorreu o campo de batalha, ó rei, com um valor igual ao do vento.
7.127.70
निर्जितस्तु तदा तेन पाण्डवेन महात्मना ।
अन्यं तु रथमातिष्ठद्द्रोणः प्रहरतां वरः ॥ ७.१२७.७० ॥
Então, derrotado por aquele magnânimo Pāṇḍava, Droṇa, o melhor dos que golpeiam, subiu em outro carro.