Mahābhārata · Adhyāya 7.128
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.128.1
समुत्तीर्णं रथानीकं पाण्डवं विहसन्रणे ।
विवारयिषुराचार्यः शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.१२८.१ ॥
Al ver que la hueste de carros de los Pāṇḍavas cruzaba en la batalla, el maestro Droṇa, riendo, deseoso de detenerla, descargó una lluvia de flechas.
7.128.2
पिबन्निव शरौघांस्तान्द्रोणचापपरिच्युतान् ।
सोऽभ्यद्रवत सोदर्यान्मोहयन्बलमायया ॥ ७.१२८.२ ॥
Como si bebiera aquellos torrentes de flechas disparados del arco de Droṇa, se lanzó contra sus propios hermanos, confundiendo al ejército con ilusión.
7.128.3
तं मृधे वेगमास्थाय परं परमधन्विनः ।
चोदितास्तव पुत्रैश्च सर्वतः पर्यवारयन् ॥ ७.१२८.३ ॥
Lanzándose con gran impetu en la batalla, fue rodeado por todas partes por los mejores arqueros, incitados por tus hijos.
7.128.4
स तैस्तु संवृतो भीमः क्रोधेन प्रदहन्निव ।
उद्यच्छन्स गदां तेभ्यः सुघोरां सिंहवन्नदन्।
अवासृजच्च वेगेन शत्रुपक्षविनाशिनीम् ॥ ७.१२८.४ ॥
Rodeado por ellos, el terrible Bhīma, como si ardiera de cólera, rugiendo como un león, alzó contra ellos su gada más espantosa y la arrojó con fuerza, aquella destructora del bando enemigo.
7.128.5
इन्द्राशनिरिवेन्द्रेण प्रविद्धा संहतात्मना ।
प्रामथ्नात्सा महाराज सैनिकांस्तव संयुगे ॥ ७.१२८.५ ॥
Como el rayo de Indra lanzado por el propio Indra, aquella maza arrojada por el de ánimo firme aplastó a tus soldados en la batalla, oh gran rey.
7.128.6
घोषेण महता राजन्पूरयन्तीव मेदिनीम् ।
ज्वलन्ती तेजसा भीमा त्रासयामास ते सुतान् ॥ ७.१२८.६ ॥
Con su gran estruendo, como si llenara la tierra, oh rey, aquella terrible maza ardiendo de esplendor aterrorizó a tus hijos.
7.128.7
तां पतन्तीं महावेगां दृष्ट्वा तेजोभिसंवृताम् ।
प्राद्रवंस्तावकाः सर्वे नदन्तो बैरवान्रवान् ॥ ७.१२८.७ ॥
Al verla caer con gran velocidad, envuelta en esplendor, todos tus hombres huyeron, lanzando terribles gritos.
7.128.8
सिंहनादमसह्यं हि श्रुत्वा भीमस्य संयुगे ।
प्रापतन्मुनुजास्त्रस्ता रथेभ्यो रथिनस्तदा ॥ ७.१२८.८ ॥
Al oír el insoportable rugido de león de Bhīma en la batalla, los hombres aterrados y los aurigas cayeron de sus carros.
7.128.9
ते हन्यमाना भीमेन गदाहस्तेन तावकाः ।
प्राद्रवन्त रणे भीता व्याघ्रघ्राता मृगा इव ॥ ७.१२८.९ ॥
Heridos por Bhīma, con la maza en la mano, tus hombres huyeron aterrados en la batalla, como ciervos atrapados por un tigre.
7.128.10
स तान्विद्राव्य कौन्तेयः सङ्ख्येऽमित्रान्दुरासदान् ।
सुपर्ण इव वेगेन पक्षिराडत्यगाच्चमूम् ॥ ७.१२८.१० ॥
Tras poner en fuga a aquellos enemigos inaccesibles en la batalla, el hijo de Kuntī atravesó el ejército con la velocidad de Suparṇa, el rey de las aves.
7.128.11
तथा तु विप्रकुर्वाणं रथयूथपयूथपम् ।
भारद्वाजो महाराज भीमसेनं समभ्ययात् ॥ ७.१२८.११ ॥
Así, gran rey, Bhāradvāja (Droṇa) avanzó contra Bhīmasena, señor de las huestes de guerreros de carro, que causaba estragos.
7.128.12
भीमं तु समरे द्रोणो वारयित्वा शरोर्मिभिः ।
अकरोत्सहसा नादं षाण्डूनां भयमादधत् ॥ ७.१२८.१२ ॥
Pero en la batalla Droṇa contuvo a Bhīma con oleadas de flechas y de pronto lanzó un rugido, infundiendo temor a los Pāṇḍavas.
7.128.13
तद्युद्धमासीत्सुमहद्धोरं देवासुरोपमम् ।
द्रोणस्य च महाराज भीमस्य च महात्मनः ॥ ७.१२८.१३ ॥
Oh gran rey, aquella batalla entre Droṇa y el magnánimo Bhīma fue inmensa y terrible, como la batalla de dioses y demonios.
7.128.14
यदा तु विशिखैस्तीक्ष्णैर्द्रोणचापविनिःसृतैः ।
वध्यन्ते समरे वीराः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१२८.१४ ॥
Cuando, abatidos por las flechas afiladas disparadas del arco de Droṇa, los héroes caían en la batalla por cientos y miles.
7.128.15
ततो रथादवप्लुत्य वेगमास्थाय पाण्डवः ।
निमील्य नयने राजन्पदातिर्द्रोणमभ्ययात् ॥ ७.१२८.१५ ॥
Entonces, oh rey, el Pāṇḍava saltó de su carro, tomó velocidad, cerró los ojos y avanzó a pie hacia Droṇa.
7.128.16
अंसे शिरो भीमसेनः करौ कृत्वोरसि स्थिरौ ।
वेगमास्थाय बलवान्मनोनिलगरुत्मताम् ॥ ७.१२८.१६ ॥
Bhīmasena, poderoso, mantuvo la cabeza sobre el hombro y las manos firmes en el pecho, tomando una velocidad igual a la de la mente, el viento y Garuḍa.
7.128.17
यथा हि गोवृषो वर्षं प्रतिगृह्णाति लीलया ।
तथा भीमो नरव्याघ्रः शरवर्षं समग्रहीत् ॥ ७.१२८.१७ ॥
Como un toro recibe la lluvia sin esfuerzo, así Bhīma, tigre entre los hombres, recibió la lluvia de flechas.
7.128.18
स वध्यमानः समरे रथं द्रोणस्य मारिष ।
ईषायां पाणिना गृह्य प्रचिक्षेप महाबलः ॥ ७.१२८.१८ ॥
Oh señor, golpeado en la batalla, aquel poderoso asió con la mano la lanza del carro de Droṇa y la arrojó.
7.128.19
द्रोणस्तु सत्वरो राजन्क्षिप्तो भीमेन संयुगे ।
ददृशे तावकैर्योधैर्विस्मयोत्फुल्ललोचनैः।
परिहृत्य रथं द्रोणश्चूर्णितं तं महीतले ॥ ७.१२८.१९ ॥
Oh rey, Droṇa, arrojado por Bhīma en la batalla, fue visto de inmediato; tus guerreros lo miraron con los ojos abiertos por el asombro. Droṇa, evitando el carro destrozado, lo vio tendido en el suelo.
7.128.20
रथमन्यं समारुह्य व्यूहद्वारं ययौ पुनः ।
तमायान्तं तथा दृष्ट्वा भग्नोत्साहं गुरुं तदा ॥ ७.१२८.२० ॥
Droṇa subió a otro carro y volvió al portal de la formación. Al ver a su maestro acercarse así, con el ánimo quebrado, entonces...
7.128.21
गत्वा वेगात्पुनर्भीमो धुरं गृह्य रथस्य तु ।
तमप्यतिरथं भीमश्चिक्षेप भृशरोषितः ॥ ७.१२८.२१ ॥
Bhīma, yendo rápidamente de nuevo y asiendo el timón del carro, muy enfurecido, arrojó también a aquel gran carrero.
7.128.22
एवमष्टौ रथाः क्षिप्ता भीमसेनेन लीलया ॥ ७.१२८.२२ ॥
Así, Bhīmasena arrojó ocho carros como si jugara.
7.128.23
व्यदृश्यत निमेषेण पुनः स्वरथमास्थितः ।
दृश्यते तावकैर्योधैर्विस्मयोत्फुल्ललोचनैः ॥ ७.१२८.२३ ॥
En un instante fue visto de nuevo, de pie sobre su propio carro; tus guerreros lo miran con los ojos abiertos por el asombro.
7.128.24
तस्मिन्क्षणे तस्य यन्ता तूर्णमश्वानचोदयत् ।
भीमसेनस्य कौरव्य तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१२८.२४ ॥
En ese mismo instante su auriga azuzó rápidamente a los caballos; oh Kaurava, aquella hazaña de Bhīmasena pareció maravillosa.
7.128.25
ततः स्वरथमास्थाय भीमसेनो महाबलः ।
अभ्यद्रवत वेगेन तव पुत्रस्य वाहिनीम् ॥ ७.१२८.२५ ॥
Entonces Bhīmasena, el de gran fuerza, subiendo a su propio carro, se lanzó con velocidad contra el ejército de tu hijo.
7.128.26
स मृद्गन्क्षत्रियानाजौ वातो वृक्षानिवोद्धतः ।
अगच्छद्दारयन्सेनां सिन्धुवेगो नगानिव ॥ ७.१२८.२६ ॥
Aplastando a los guerreros en la batalla, avanzó desgarrando el ejército, como el viento arranca árboles y la fuerza del río Sindhu quiebra montañas.
7.128.27
भोजानीकं समासाद्य हार्दिक्येनाभिरक्षितम् ।
प्रमथ्य तरसा वीरस्तदप्यतिबलोऽभ्ययात् ॥ ७.१२८.२७ ॥
Llegando al ejército de los Bhoja, protegido por Hārdikya, aquel héroe de fuerza extrema lo arrolló también con violencia y avanzó.
7.128.28
सन्त्रासयन्ननीकानि तलशब्देन पाण्डवः ।
अजयत्सर्वसैन्यानि शार्दूल इव गोवृषान् ॥ ७.१२८.२८ ॥
Aterrorizando a los ejércitos con el sonido de palmadas en los brazos, el Pāṇḍava conquistó a todos los ejércitos como el tigre vence a los toros entre el ganado.
7.128.29
भोजानीकमतिक्रम्य दरदानां च वाहिनीम् ।
तथा म्लेच्छगणानन्यान्बहून्युद्धविशारदान् ॥ ७.१२८.२९ ॥
Dejando atrás el ejército de los Bhoja, y el ejército de los Darada, y asimismo muchas otras huestes de bárbaros diestros en la guerra.
7.128.30
सात्यकिं चैव सम्प्रेक्ष्य युध्यमानं महारथम् ।
रथेन यत्तः कौन्तेयो वेगेन प्रययौ तदा ॥ ७.१२८.३० ॥
Entonces, al ver a Sātyaki, el gran auriga, combatiendo, el hijo de Kuntī, ansioso, partió en su carro con velocidad.
7.128.31
भीमसेनो महाराज द्रष्टुकामो धनञ्जयम् ।
अतीत्य समरे योधांस्तावकान्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१२८.३१ ॥
Gran rey, deseando ver a Dhanañjaya, el hijo de Pāṇḍu, Bhīmasena, pasando más allá de tus guerreros en la batalla, avanzó.
7.128.32
सोऽपश्यदर्जुनं तत्र युध्यमानं महारथम् ।
सैन्धवस्य वधार्थं हि पराक्रान्तं पराक्रमी ॥ ७.१२८.३२ ॥
Allí vio a Arjuna, el gran auriga, combatiendo y avanzando valientemente, en efecto, para dar muerte al rey de Sindhu.
7.128.33
तं दृष्ट्वा पुरुषव्याघ्रश्चुक्रोश महतो रवान् ।
प्रावृट्काले महाराज नर्दन्निव बलाहकः ॥ ७.१२८.३३ ॥
Al verlo, Bhīma, tigre entre los hombres, rugió con grandes clamores, oh gran rey, como una nube que truena en la estación de lluvias.
7.128.34
तं तस्य निनदं घोरं पार्थः शुश्राव नर्दतः ।
वासुदेवश्च कौरव्य भीमसेनस्य संयुगे ॥ ७.१२८.३४ ॥
Oh descendiente de Kuru, Pārtha oyó aquel terrible rugido de Bhīmasena, y también Vāsudeva oyó el rugido de Bhīmasena en la batalla.
7.128.35
तौ श्रुत्वा युगपद्वीरौ निनदं तस्य शुष्मिणः ।
पुनः पुनः प्राणदतां दिदृक्षन्तौ वृकोदरम् ॥ ७.१२८.३५ ॥
Al oír a la vez el rugido del poderoso, aquellos dos héroes, deseando ver a Vṛkodara, hicieron sonar sus caracolas una y otra vez.
7.128.36
ततः पार्थो महानादं मुञ्चन्वै माधवश्च ह ।
अभ्ययातां महाराज नर्दन्तौ गोवृषाविव ॥ ७.१२८.३६ ॥
Entonces Pārtha lanzó un gran rugido, y también Mādhava; oh gran rey, avanzaron como dos toros que braman.
7.128.37
भीमसेनरवं श्रुत्वा फल्गुनस्य च धन्विनः ।
अप्रीयत महाराज धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ७.१२८.३७ ॥
Al oír el rugido de Bhīmasena y el del arquero Phalguna, el rey Yudhiṣṭhira, hijo de Dharma, se alegró, oh gran rey.
7.128.38
विशोकश्चाभवद्राजा श्रुत्वा तं निनदं तयोः ।
धनञ्जयस्य समरे जयमाशास्तवान्विभिः ॥ ७.१२८.३८ ॥
Al oír aquel rugido de ambos, el rey quedó libre de pesar; en la batalla esperó la victoria de Dhanañjaya junto con los guerreros poderosos.
7.128.39
तथा तु नर्दमाने वै भीमसेने मदोत्कटे ।
स्मितं कृत्वा महाबाहुर्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ७.१२८.३९ ॥
Mientras Bhīmasena, enardecido de orgullo, rugía de ese modo, Yudhiṣṭhira, el de grandes brazos, hijo de Dharma, sonrió.
7.128.40
हृद्गतं मनसा प्राह ध्यात्वा धर्मभृतां वरः ।
दत्ता भीम त्वया संवित्कृतं गुरुवचस्तथा ॥ ७.१२८.४० ॥
El mejor de quienes sostienen el dharma, tras meditar, dijo en su mente lo que tenía en el corazón: Oh Bhīma, diste tu palabra y también cumpliste la palabra del maestro.
7.128.41
न हि तेषां जयो युद्धे येषां द्वेष्टाऽसि पाण्डव ।
दिष्ट्या जीवति सङ्ग्रमे सव्यसाची धनञ्जयः ॥ ७.१२८.४१ ॥
No hay victoria en la batalla para aquellos a quienes tú eres enemigo, oh hijo de Pāṇḍu; por fortuna Dhanañjaya, el arquero diestro en ambas manos, sigue vivo en la batalla.
7.128.42
दिष्ट्या च कुशली वीरः सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
दिष्ट्या शृणोमि गर्जन्तौ वासुदेवधनञ्जयौ ॥ ७.१२८.४२ ॥
Por fortuna, el héroe Sātyaki, de verdadero valor, está sano y salvo; por fortuna oigo rugir a Vāsudeva y a Dhanañjaya.
7.128.43
येन शक्रं रणे जित्वा तर्पितो हव्यवाहनः ।
स हन्ता द्विषतां सङ्ख्ये दिष्ट्या जीवति फल्गुनः ॥ ७.१२८.४३ ॥
Aquel que, habiendo vencido a Śakra en la batalla, complació al dios del fuego Havyavāhana, ese matador de enemigos, Phalguna, por fortuna vive.
7.128.44
यस्य बाहुबलं सर्वे वयमाश्रित्य जीविताः ।
स हन्ता रि पुसैन्यानां दिष्ट्या जीवति फल्गुनः ॥ ७.१२८.४४ ॥
Aquel en cuya fuerza de brazos todos nosotros hemos confiado y vivimos, ese matador de los ejércitos enemigos, Phalguna, por fortuna vive.
7.128.45
निवातकवचा येन देवैरपि सुदुर्जयाः ।
निर्जिता धनुषैकेन दिष्ट्या पार्थः स जीवति ॥ ७.१२८.४५ ॥
Aquel por quien los Nivātakavacas, difíciles de vencer incluso para los dioses, fueron vencidos con un solo arco, ese Pārtha, por fortuna vive.
7.128.46
कौरवान्सहितान्सर्वान्गोग्रहार्थे समागतान् ।
योऽजयन्मत्स्यनगरे दिष्ट्या पार्थः स जीवति ॥ ७.१२८.४६ ॥
Aquel que venció en la ciudad de los Matsya a todos los Kauravas, que se habían reunido para apoderarse del ganado, ese Pārtha por fortuna vive.
7.128.47
कालकेयसहस्राणि चतुर्दश महारणे ।
योऽवधीद्भुजवीर्येण दिष्ट्या पार्थः स जीवति ॥ ७.१२८.४७ ॥
Aquel que en la gran batalla, con el valor de sus brazos, mató catorce mil Kālakeyas, ese Pārtha por fortuna vive.
7.128.48
गन्धर्वराजं बलिनं दुर्योधनकृते च वै ।
जितवान्योऽस्त्रवीर्येण दिष्ट्या पार्थः स जीवति ॥ ७.१२८.४८ ॥
Aquel que, por causa de Duryodhana, venció con el poder de sus armas al poderoso rey de los Gandharvas, ese Pārtha por fortuna vive.
7.128.49
किरीटमाली बलवाञ्छेताश्वः कृष्णसारथिः ।
मम प्रियश्च सततं दिष्ट्या पार्थः स जीवति ॥ ७.१२८.४९ ॥
El de la corona y la guirnalda, poderoso, de caballos blancos, cuyo auriga es Kṛṣṇa, siempre querido para mí: por fortuna, Pārtha vive.
7.128.50
पुत्रशोकाभिसन्तप्तश्चिकीर्षन्कर्म दुष्करम् ।
जयद्रथवधान्वेषी प्रतिज्ञां कृतवान्हि यः।
कच्चित्स सैन्धवं सङ्ख्ये हनिष्यति धनञ्जयः ॥ ७.१२८.५० ॥
Atormentado por el dolor de su hijo, deseoso de realizar una hazaña difícil, buscando la muerte de Jayadratha, quien hizo un voto: ¿matará Dhanañjaya al Saindhava en la batalla?
7.128.51
कच्चित्तीर्णप्रतिज्ञं हि वासुदेवेन रक्षितम् ।
अनस्तमित आदित्ये समेष्याम्यहमर्जुनम् ॥ ७.१२८.५१ ॥
Protegido por Vāsudeva, habiendo cumplido su voto — ¿me encontraré con Arjuna antes de que se ponga el sol?
7.128.52
कच्चित्सैन्धवको राजा दुर्योधनहिते रतः ।
नन्दयिष्यत्यमित्रान्हि फल्गुनेन निपातितः ॥ ७.१२८.५२ ॥
¿Alegrará a los enemigos el rey saindhava, dedicado al bien de Duryodhana, derribado por Phalguna?
7.128.53
कच्चिद्दुर्योधनो राजा फल्गुनेन निपातितम् ।
दृष्ट्वा सैन्धवकं सङ्ख्ये शममस्मासु धास्यति ॥ ७.१२८.५३ ॥
¿Establecerá la paz con nosotros el rey Duryodhana, al ver al saindhava derribado en batalla por Phalguna?
7.128.54
दृष्ट्वा विनिहतान्भ्रातॄन्भीमसेनेन संयुगे ।
कच्चिद्दुर्योधनो मन्दः शममस्मासु यास्यति ॥ ७.१२८.५४ ॥
Habiendo visto a sus hermanos muertos en batalla por Bhīmasena, ¿llegará el necio Duryodhana a la paz con nosotros?
7.128.55
दृष्ट्वा चान्यान्महायोधान्पातितान्धरणीतले ।
कच्चिद्दुर्योधनो मन्दः पश्चात्तापं गमिष्यति ॥ ७.१२८.५५ ॥
¿Verá Duryodhana, el necio, a los otros grandes guerreros caídos sobre la tierra y sentirá remordimiento?
7.128.56
शेषस्य रक्षणार्थं च सन्धास्यति सुयोधनः ।
एवं बहुविधं तस्य राज्ञश्चिन्तयतस्तदा। ॥ ७.१२८.५६ ॥
Y para proteger a los restantes, Suyodhana hará un pacto. Así, mientras aquel rey pensaba de muchas maneras…
7.128.57
कृपयाऽभिपरीतस्य घोरं युद्धमवर्तत ॥ ७.१२८.५७ ॥
Rodeado de compasión, en su interior se libró una terrible batalla.