Mahābhārata · Adhyāya 7.128
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.128.1
समुत्तीर्णं रथानीकं पाण्डवं विहसन्रणे ।
विवारयिषुराचार्यः शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.१२८.१ ॥
Als er sah, wie das Wagenheer der Pāṇḍava im Kampf heranzog, lachte der Lehrer Droṇa, wollte es aufhalten und ließ einen Pfeilregen niedergehen.
7.128.2
पिबन्निव शरौघांस्तान्द्रोणचापपरिच्युतान् ।
सोऽभ्यद्रवत सोदर्यान्मोहयन्बलमायया ॥ ७.१२८.२ ॥
Als tränke er jene Pfeilströme, die von Droṇas Bogen abgeschossen waren, stürmte er auf seine leiblichen Brüder zu und verwirrte das Heer durch Täuschung.
7.128.3
तं मृधे वेगमास्थाय परं परमधन्विनः ।
चोदितास्तव पुत्रैश्च सर्वतः पर्यवारयन् ॥ ७.१२८.३ ॥
Im Kampf mit großer Wucht vorstürmend, wurde er von allen Seiten von den besten Bogenschützen umzingelt, von deinen Söhnen angetrieben.
7.128.4
स तैस्तु संवृतो भीमः क्रोधेन प्रदहन्निव ।
उद्यच्छन्स गदां तेभ्यः सुघोरां सिंहवन्नदन्।
अवासृजच्च वेगेन शत्रुपक्षविनाशिनीम् ॥ ७.१२८.४ ॥
Von ihnen umringt, der furchtbare Bhīma, als brenne er vor Zorn, brüllte wie ein Löwe, erhob seine schrecklichste Keule gegen sie und schleuderte mit Wucht jene Vernichterin der feindlichen Seite.
7.128.5
इन्द्राशनिरिवेन्द्रेण प्रविद्धा संहतात्मना ।
प्रामथ्नात्सा महाराज सैनिकांस्तव संयुगे ॥ ७.१२८.५ ॥
Wie Indras Donnerkeil, von Indra selbst geschleudert, so zermalmte jene von dem Standhaften geworfene Keule im Kampf deine Krieger, o großer König.
7.128.6
घोषेण महता राजन्पूरयन्तीव मेदिनीम् ।
ज्वलन्ती तेजसा भीमा त्रासयामास ते सुतान् ॥ ७.१२८.६ ॥
Mit ihrem gewaltigen Getöse, als fülle sie die Erde, o König, versetzte die furchtbare, im Glanz lodernde Keule deine Söhne in Schrecken.
7.128.7
तां पतन्तीं महावेगां दृष्ट्वा तेजोभिसंवृताम् ।
प्राद्रवंस्तावकाः सर्वे नदन्तो बैरवान्रवान् ॥ ७.१२८.७ ॥
Als sie sie mit großer Geschwindigkeit herabstürzen sahen, von Glanz umhüllt, flohen alle deine Krieger unter furchtbarem Geschrei.
7.128.8
सिंहनादमसह्यं हि श्रुत्वा भीमस्य संयुगे ।
प्रापतन्मुनुजास्त्रस्ता रथेभ्यो रथिनस्तदा ॥ ७.१२८.८ ॥
Als sie in der Schlacht Bhīmas unerträgliches Löwengebrüll hörten, stürzten die verängstigten Männer und Wagenkämpfer von ihren Streitwagen.
7.128.9
ते हन्यमाना भीमेन गदाहस्तेन तावकाः ।
प्राद्रवन्त रणे भीता व्याघ्रघ्राता मृगा इव ॥ ७.१२८.९ ॥
Von Bhīma mit der Keule in der Hand getroffen, flohen deine Krieger in der Schlacht voller Angst, wie Hirsche, die ein Tiger gepackt hat.
7.128.10
स तान्विद्राव्य कौन्तेयः सङ्ख्येऽमित्रान्दुरासदान् ।
सुपर्ण इव वेगेन पक्षिराडत्यगाच्चमूम् ॥ ७.१२८.१० ॥
Nachdem er jene schwer zu bezwingenden Feinde im Kampf in die Flucht geschlagen hatte, durchbrach der Sohn der Kuntī das Heer mit der Schnelligkeit des Suparṇa, des Königs der Vögel.
7.128.11
तथा तु विप्रकुर्वाणं रथयूथपयूथपम् ।
भारद्वाजो महाराज भीमसेनं समभ्ययात् ॥ ७.१२८.११ ॥
So rückte, großer König, Bhāradvāja (Droṇa) gegen Bhīmasena vor, den Herrn der Scharen der Wagenkämpfer, der Verwüstung anrichtete.
7.128.12
भीमं तु समरे द्रोणो वारयित्वा शरोर्मिभिः ।
अकरोत्सहसा नादं षाण्डूनां भयमादधत् ॥ ७.१२८.१२ ॥
Doch im Kampf hielt Droṇa Bhīma mit Wellen von Pfeilen auf und ließ plötzlich ein Gebrüll ertönen, das den Pāṇḍavas Furcht einflößte.
7.128.13
तद्युद्धमासीत्सुमहद्धोरं देवासुरोपमम् ।
द्रोणस्य च महाराज भीमस्य च महात्मनः ॥ ७.१२८.१३ ॥
O großer König, jener Kampf zwischen Droṇa und dem großherzigen Bhīma war gewaltig und schrecklich, wie der Kampf der Götter und Dämonen.
7.128.14
यदा तु विशिखैस्तीक्ष्णैर्द्रोणचापविनिःसृतैः ।
वध्यन्ते समरे वीराः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१२८.१४ ॥
Als die Helden im Kampf zu Hunderten und Tausenden von den scharfen Pfeilen erschlagen wurden, die von Droṇas Bogen abgeschossen wurden.
7.128.15
ततो रथादवप्लुत्य वेगमास्थाय पाण्डवः ।
निमील्य नयने राजन्पदातिर्द्रोणमभ्ययात् ॥ ७.१२८.१५ ॥
Dann, o König, sprang der Pāṇḍava von seinem Wagen, nahm Schwung, schloss die Augen und ging zu Fuß auf Droṇa zu.
7.128.16
अंसे शिरो भीमसेनः करौ कृत्वोरसि स्थिरौ ।
वेगमास्थाय बलवान्मनोनिलगरुत्मताम् ॥ ७.१२८.१६ ॥
Der starke Bhīmasena hielt den Kopf auf der Schulter und die Hände fest auf der Brust und nahm eine Geschwindigkeit an, gleich der des Geistes, des Windes und Garuḍas.
7.128.17
यथा हि गोवृषो वर्षं प्रतिगृह्णाति लीलया ।
तथा भीमो नरव्याघ्रः शरवर्षं समग्रहीत् ॥ ७.१२८.१७ ॥
Wie ein Stier den Regen mühelos empfängt, so nahm Bhīma, der Tiger unter den Menschen, den Pfeilregen auf.
7.128.18
स वध्यमानः समरे रथं द्रोणस्य मारिष ।
ईषायां पाणिना गृह्य प्रचिक्षेप महाबलः ॥ ७.१२८.१८ ॥
O Herr, im Kampf getroffen, ergriff jener Mächtige mit der Hand die Deichsel von Droṇas Wagen und schleuderte sie weg.
7.128.19
द्रोणस्तु सत्वरो राजन्क्षिप्तो भीमेन संयुगे ।
ददृशे तावकैर्योधैर्विस्मयोत्फुल्ललोचनैः।
परिहृत्य रथं द्रोणश्चूर्णितं तं महीतले ॥ ७.१२८.१९ ॥
O König, Droṇa, im Kampf von Bhīma geschleudert, wurde sogleich gesehen; deine Krieger blickten mit weit aufgerissenen Augen vor Staunen. Droṇa, das zerschmetterte Streitwagen meidend, sah ihn auf dem Boden liegen.
7.128.20
रथमन्यं समारुह्य व्यूहद्वारं ययौ पुनः ।
तमायान्तं तथा दृष्ट्वा भग्नोत्साहं गुरुं तदा ॥ ७.१२८.२० ॥
Droṇa bestieg einen anderen Streitwagen und kehrte wieder zum Tor der Schlachtordnung zurück. Als man seinen Lehrer so kommen sah, mit gebrochenem Mut, da...
7.128.21
गत्वा वेगात्पुनर्भीमो धुरं गृह्य रथस्य तु ।
तमप्यतिरथं भीमश्चिक्षेप भृशरोषितः ॥ ७.१२८.२१ ॥
Bhīma eilte wieder herbei, ergriff die Deichsel des Streitwagens und schleuderte, von großem Zorn erfüllt, auch jenen großen Wagenkämpfer.
7.128.22
एवमष्टौ रथाः क्षिप्ता भीमसेनेन लीलया ॥ ७.१२८.२२ ॥
So wurden acht Streitwagen von Bhīmasena wie im Spiel geschleudert.
7.128.23
व्यदृश्यत निमेषेण पुनः स्वरथमास्थितः ।
दृश्यते तावकैर्योधैर्विस्मयोत्फुल्ललोचनैः ॥ ७.१२८.२३ ॥
In einem Augenblick wurde er wieder gesehen, auf seinem eigenen Streitwagen stehend; deine Krieger blicken ihn an mit weit aufgerissenen Augen vor Staunen.
7.128.24
तस्मिन्क्षणे तस्य यन्ता तूर्णमश्वानचोदयत् ।
भीमसेनस्य कौरव्य तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१२८.२४ ॥
In eben diesem Augenblick trieb sein Wagenlenker die Pferde eilig an; o Kaurava, jene Tat Bhīmasenas wurde wie etwas Wunderbares.
7.128.25
ततः स्वरथमास्थाय भीमसेनो महाबलः ।
अभ्यद्रवत वेगेन तव पुत्रस्य वाहिनीम् ॥ ७.१२८.२५ ॥
Da bestieg Bhīmasena, der gewaltig Starke, seinen eigenen Streitwagen und stürmte mit Wucht gegen das Heer deines Sohnes.
7.128.26
स मृद्गन्क्षत्रियानाजौ वातो वृक्षानिवोद्धतः ।
अगच्छद्दारयन्सेनां सिन्धुवेगो नगानिव ॥ ७.१२८.२६ ॥
Die Krieger im Kampf zermalmend, zerriss er das Heer, wie der Sturm die Bäume entwurzelt und die Wucht des Sindhu-Flusses die Berge bricht.
7.128.27
भोजानीकं समासाद्य हार्दिक्येनाभिरक्षितम् ।
प्रमथ्य तरसा वीरस्तदप्यतिबलोऽभ्ययात् ॥ ७.१२८.२७ ॥
Als er das Heer der Bhoja erreichte, das von Hārdikya beschützt wurde, zerschlug der Held von überragender Stärke auch dieses mit Gewalt und rückte vor.
7.128.28
सन्त्रासयन्ननीकानि तलशब्देन पाण्डवः ।
अजयत्सर्वसैन्यानि शार्दूल इव गोवृषान् ॥ ७.१२८.२८ ॥
Die Heere mit dem Klang seiner schlagenden Arme in Schrecken versetzend, bezwang der Pāṇḍava alle Heere, wie der Tiger die Stiere unter dem Vieh besiegt.
7.128.29
भोजानीकमतिक्रम्य दरदानां च वाहिनीम् ।
तथा म्लेच्छगणानन्यान्बहून्युद्धविशारदान् ॥ ७.१२८.२९ ॥
Er ließ das Heer der Bhoja hinter sich, ebenso das der Darada und viele andere Scharen von Barbaren, die im Krieg erfahren waren.
7.128.30
सात्यकिं चैव सम्प्रेक्ष्य युध्यमानं महारथम् ।
रथेन यत्तः कौन्तेयो वेगेन प्रययौ तदा ॥ ७.१२८.३० ॥
Als er Sātyaki, den großen Wagenkämpfer, kämpfen sah, eilte der Sohn der Kuntī begierig mit seinem Streitwagen mit Macht dorthin.
7.128.31
भीमसेनो महाराज द्रष्टुकामो धनञ्जयम् ।
अतीत्य समरे योधांस्तावकान्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१२८.३१ ॥
Großer König, Bhīmasena, der Sohn Pāṇḍus, wollte Dhanañjaya sehen und zog, deine Krieger im Kampf überholend, weiter vor.
7.128.32
सोऽपश्यदर्जुनं तत्र युध्यमानं महारथम् ।
सैन्धवस्य वधार्थं हि पराक्रान्तं पराक्रमी ॥ ७.१२८.३२ ॥
Dort sah er Arjuna, den großen Wagenkämpfer, kämpfend und tapfer strebend, um den König von Sindhu zu töten.
7.128.33
तं दृष्ट्वा पुरुषव्याघ्रश्चुक्रोश महतो रवान् ।
प्रावृट्काले महाराज नर्दन्निव बलाहकः ॥ ७.१२८.३३ ॥
Als er ihn sah, stieß Bhīma, der Tiger unter den Menschen, gewaltige Schreie aus, o großer König, wie eine donnernde Wolke in der Regenzeit.
7.128.34
तं तस्य निनदं घोरं पार्थः शुश्राव नर्दतः ।
वासुदेवश्च कौरव्य भीमसेनस्य संयुगे ॥ ७.१२८.३४ ॥
O Nachkomme der Kurus, Pārtha hörte jenes furchtbare Brüllen Bhīmasenas, und auch Vāsudeva hörte das Brüllen Bhīmasenas im Kampf.
7.128.35
तौ श्रुत्वा युगपद्वीरौ निनदं तस्य शुष्मिणः ।
पुनः पुनः प्राणदतां दिदृक्षन्तौ वृकोदरम् ॥ ७.१२८.३५ ॥
Als die beiden Helden zugleich das Brüllen des Mächtigen hörten, ließen sie, begierig, Vṛkodara zu sehen, immer wieder ihre Muscheln erklingen.
7.128.36
ततः पार्थो महानादं मुञ्चन्वै माधवश्च ह ।
अभ्ययातां महाराज नर्दन्तौ गोवृषाविव ॥ ७.१२८.३६ ॥
Dann ließ Pārtha ein gewaltiges Brüllen erschallen, und Mādhava ebenso; o großer König, sie zogen vor wie zwei brüllende Stiere.
7.128.37
भीमसेनरवं श्रुत्वा फल्गुनस्य च धन्विनः ।
अप्रीयत महाराज धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ७.१२८.३७ ॥
Als Yudhiṣṭhira, der Sohn des Dharma, das Brüllen Bhīmasenas und des Bogenschützen Phalguna hörte, freute er sich, o großer König.
7.128.38
विशोकश्चाभवद्राजा श्रुत्वा तं निनदं तयोः ।
धनञ्जयस्य समरे जयमाशास्तवान्विभिः ॥ ७.१२८.३८ ॥
Als der König das Brüllen der beiden hörte, wurde er von Kummer befreit; er hoffte im Kampf auf den Sieg Dhanañjayas, zusammen mit den mächtigen Kriegern.
7.128.39
तथा तु नर्दमाने वै भीमसेने मदोत्कटे ।
स्मितं कृत्वा महाबाहुर्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ७.१२८.३९ ॥
Während Bhīmasena, von Stolz erfüllt, so brüllte, lächelte Yudhiṣṭhira, der Sohn des Dharma mit den mächtigen Armen.
7.128.40
हृद्गतं मनसा प्राह ध्यात्वा धर्मभृतां वरः ।
दत्ता भीम त्वया संवित्कृतं गुरुवचस्तथा ॥ ७.१२८.४० ॥
Der Beste unter denen, die das Dharma tragen, sprach, nachdem er nachgesonnen hatte, in seinem Geist aus, was in seinem Herzen war: O Bhīma, du hast dein Versprechen gegeben, und du hast auch das Wort des Lehrers erfüllt.
7.128.41
न हि तेषां जयो युद्धे येषां द्वेष्टाऽसि पाण्डव ।
दिष्ट्या जीवति सङ्ग्रमे सव्यसाची धनञ्जयः ॥ ७.१२८.४१ ॥
Keinen Sieg im Kampf haben jene, deren Feind du bist, o Sohn des Pāṇḍu; zum Glück lebt Dhanañjaya, der Bogenschütze mit beiden Händen, im Kampf.
7.128.42
दिष्ट्या च कुशली वीरः सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
दिष्ट्या शृणोमि गर्जन्तौ वासुदेवधनञ्जयौ ॥ ७.१२८.४२ ॥
Zum Glück ist der Held Sātyaki, von wahrer Tapferkeit, wohlauf; zum Glück höre ich Vāsudeva und Dhanañjaya brüllen.
7.128.43
येन शक्रं रणे जित्वा तर्पितो हव्यवाहनः ।
स हन्ता द्विषतां सङ्ख्ये दिष्ट्या जीवति फल्गुनः ॥ ७.१२८.४३ ॥
Er, der Śakra im Kampf besiegte und den Feuergott Havyavāhana zufriedenstellte, jener Töter der Feinde, Phalguna, lebt glücklicherweise.
7.128.44
यस्य बाहुबलं सर्वे वयमाश्रित्य जीविताः ।
स हन्ता रि पुसैन्यानां दिष्ट्या जीवति फल्गुनः ॥ ७.१२८.४४ ॥
Auf dessen Armkraft wir alle vertraut haben und leben, jener Töter der feindlichen Heere, Phalguna, lebt glücklicherweise.
7.128.45
निवातकवचा येन देवैरपि सुदुर्जयाः ।
निर्जिता धनुषैकेन दिष्ट्या पार्थः स जीवति ॥ ७.१२८.४५ ॥
Er, durch den die Nivātakavacas, selbst für die Götter schwer zu besiegen, mit einem einzigen Bogen besiegt wurden, jener Pārtha, lebt glücklicherweise.
7.128.46
कौरवान्सहितान्सर्वान्गोग्रहार्थे समागतान् ।
योऽजयन्मत्स्यनगरे दिष्ट्या पार्थः स जीवति ॥ ७.१२८.४६ ॥
Er, der in der Stadt der Matsya alle Kauravas besiegte, die sich zusammengefunden hatten, um das Vieh zu rauben, jener Pārtha lebt glücklicherweise.
7.128.47
कालकेयसहस्राणि चतुर्दश महारणे ।
योऽवधीद्भुजवीर्येण दिष्ट्या पार्थः स जीवति ॥ ७.१२८.४७ ॥
Er, der in der großen Schlacht durch die Tapferkeit seiner Arme vierzehntausend Kālakeyas erschlug, jener Pārtha lebt glücklicherweise.
7.128.48
गन्धर्वराजं बलिनं दुर्योधनकृते च वै ।
जितवान्योऽस्त्रवीर्येण दिष्ट्या पार्थः स जीवति ॥ ७.१२८.४८ ॥
Er, der um Duryodhanas willen den mächtigen König der Gandharvas durch die Kraft seiner Waffen besiegte, jener Pārtha lebt glücklicherweise.
7.128.49
किरीटमाली बलवाञ्छेताश्वः कृष्णसारथिः ।
मम प्रियश्च सततं दिष्ट्या पार्थः स जीवति ॥ ७.१२८.४९ ॥
Der mit Diadem und Girlande geschmückte, starke Held mit weißen Rossen, dessen Wagenlenker Kṛṣṇa ist, mir stets lieb — durch Glück lebt Pārtha.
7.128.50
पुत्रशोकाभिसन्तप्तश्चिकीर्षन्कर्म दुष्करम् ।
जयद्रथवधान्वेषी प्रतिज्ञां कृतवान्हि यः।
कच्चित्स सैन्धवं सङ्ख्ये हनिष्यति धनञ्जयः ॥ ७.१२८.५० ॥
Von Trauer um seinen Sohn gequält, das schwere Werk begehrend, die Tötung Jayadrathas suchend, der das Gelübde ablegte — wird Dhanañjaya den Saindhava im Kampf erschlagen?
7.128.51
कच्चित्तीर्णप्रतिज्ञं हि वासुदेवेन रक्षितम् ।
अनस्तमित आदित्ये समेष्याम्यहमर्जुनम् ॥ ७.१२८.५१ ॥
Von Vāsudeva beschützt, sein Gelübde erfüllt — werde ich Arjuna treffen, bevor die Sonne untergeht?
7.128.52
कच्चित्सैन्धवको राजा दुर्योधनहिते रतः ।
नन्दयिष्यत्यमित्रान्हि फल्गुनेन निपातितः ॥ ७.१२८.५२ ॥
Wird der Saindhava-König, dem Wohl Duryodhanas ergeben und von Phalguna niedergestreckt, die Feinde erfreuen?
7.128.53
कच्चिद्दुर्योधनो राजा फल्गुनेन निपातितम् ।
दृष्ट्वा सैन्धवकं सङ्ख्ये शममस्मासु धास्यति ॥ ७.१२८.५३ ॥
Wird König Duryodhana, nachdem er den von Phalguna im Kampf niedergestreckten Saindhava gesehen hat, Frieden mit uns schließen?
7.128.54
दृष्ट्वा विनिहतान्भ्रातॄन्भीमसेनेन संयुगे ।
कच्चिद्दुर्योधनो मन्दः शममस्मासु यास्यति ॥ ७.१२८.५४ ॥
Wird der törichte Duryodhana, nachdem er seine im Kampf von Bhīmasena erschlagenen Brüder gesehen hat, zum Frieden mit uns gelangen?
7.128.55
दृष्ट्वा चान्यान्महायोधान्पातितान्धरणीतले ।
कच्चिद्दुर्योधनो मन्दः पश्चात्तापं गमिष्यति ॥ ७.१२८.५५ ॥
Wird der törichte Duryodhana Reue empfinden, wenn er auch die anderen großen Krieger auf der Erde erschlagen liegen sieht?
7.128.56
शेषस्य रक्षणार्थं च सन्धास्यति सुयोधनः ।
एवं बहुविधं तस्य राज्ञश्चिन्तयतस्तदा। ॥ ७.१२८.५६ ॥
Und um die Übrigen zu schützen, wird Suyodhana einen Vertrag schließen. So dachte jener König damals auf vielerlei Weise nach (…).
7.128.57
कृपयाऽभिपरीतस्य घोरं युद्धमवर्तत ॥ ७.१२८.५७ ॥
Von Mitleid umfangen, tobte in ihm ein furchtbarer Kampf.