மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.128
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.128.1
समुत्तीर्णं रथानीकं पाण्डवं विहसन्रणे ।
विवारयिषुराचार्यः शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.१२८.१ ॥
போரில் பாண்டவர்களின் தேர்ப்படை கடந்து வருவதைக் கண்டு, ஆசிரியர் துரோணர் சிரித்துக்கொண்டே அதைத் தடுக்க விரும்பி அம்புமழை பொழிந்தார்.
7.128.2
पिबन्निव शरौघांस्तान्द्रोणचापपरिच्युतान् ।
सोऽभ्यद्रवत सोदर्यान्मोहयन्बलमायया ॥ ७.१२८.२ ॥
துரோணரின் வில்லிலிருந்து விடுபட்ட அம்புப் பெருக்குகளை அருந்துபவன்போல், அவன் மாயையால் படையைக் குழப்பியவாறு தன் உடன்பிறந்தோரை நோக்கி விரைந்தான்.
7.128.3
तं मृधे वेगमास्थाय परं परमधन्विनः ।
चोदितास्तव पुत्रैश्च सर्वतः पर्यवारयन् ॥ ७.१२८.३ ॥
போரில் மிக வேகமாகப் பாய்ந்த அவனை, சிறந்த வில்லாளர்கள் உங்கள் மகன்களால் தூண்டப்பட்டு எல்லாப் பக்கங்களிலும் சூழ்ந்துகொண்டனர்.
7.128.4
स तैस्तु संवृतो भीमः क्रोधेन प्रदहन्निव ।
उद्यच्छन्स गदां तेभ्यः सुघोरां सिंहवन्नदन्।
अवासृजच्च वेगेन शत्रुपक्षविनाशिनीम् ॥ ७.१२८.४ ॥
அவர்களால் சூழப்பட்ட பயங்கர பீமன், கோபத்தால் எரிப்பவன்போல், சிங்கம்போல் கர்ஜித்து, அவர்கள்மீது மிகக் கொடிய கதையை ஓங்கி, எதிரிப் பக்கத்தை அழிக்கும் அதை வேகமாக வீசினான்.
7.128.5
इन्द्राशनिरिवेन्द्रेण प्रविद्धा संहतात्मना ।
प्रामथ्नात्सा महाराज सैनिकांस्तव संयुगे ॥ ७.१२८.५ ॥
இந்திரனால் வீசப்பட்ட இடியைப் போல், உறுதியான மனம் கொண்டவனால் எறியப்பட்ட அது, மன்னா, போரில் உங்கள் வீரர்களை நசுக்கியது.
7.128.6
घोषेण महता राजन्पूरयन्तीव मेदिनीम् ।
ज्वलन्ती तेजसा भीमा त्रासयामास ते सुतान् ॥ ७.१२८.६ ॥
மன்னா, அதன் பெரிய முழக்கத்தால் பூமியை நிரப்புவது போல், ஒளியால் எரிந்த அந்த பயங்கரக் கதை உங்கள் மகன்களை அச்சுறுத்தியது.
7.128.7
तां पतन्तीं महावेगां दृष्ट्वा तेजोभिसंवृताम् ।
प्राद्रवंस्तावकाः सर्वे नदन्तो बैरवान्रवान् ॥ ७.१२८.७ ॥
மிக வேகமாக விழுந்து, ஒளியால் சூழப்பட்ட அதைக் கண்டு, உங்கள் படைவீரர்கள் அனைவரும் பயங்கர ஒலி எழுப்பியபடி ஓடினர்.
7.128.8
सिंहनादमसह्यं हि श्रुत्वा भीमस्य संयुगे ।
प्रापतन्मुनुजास्त्रस्ता रथेभ्यो रथिनस्तदा ॥ ७.१२८.८ ॥
போரில் பீமனின் தாங்க முடியாத சிங்க முழக்கத்தைக் கேட்டு, அப்போது அஞ்சிய வீரர்களும் தேர்வீரர்களும் தேர்களிலிருந்து விழுந்தனர்.
7.128.9
ते हन्यमाना भीमेन गदाहस्तेन तावकाः ।
प्राद्रवन्त रणे भीता व्याघ्रघ्राता मृगा इव ॥ ७.१२८.९ ॥
கதையைக் கையில் ஏந்திய பீமனால் தாக்கப்பட்ட உங்கள் வீரர்கள் போரில் அஞ்சி, புலியால் பிடிக்கப்பட்ட மான்கள் போல ஓடினர்.
7.128.10
स तान्विद्राव्य कौन्तेयः सङ्ख्येऽमित्रान्दुरासदान् ।
सुपर्ण इव वेगेन पक्षिराडत्यगाच्चमूम् ॥ ७.१२८.१० ॥
போரில் அவர்களை விரட்டிய அந்த குந்தியின் மகன், கருடனைப் போல வேகமாக அந்தப் படையைக் கடந்து சென்றான்.
7.128.11
तथा तु विप्रकुर्वाणं रथयूथपयूथपम् ।
भारद्वाजो महाराज भीमसेनं समभ्ययात् ॥ ७.१२८.११ ॥
மகாராஜாவே, இவ்வாறு அழிவு செய்துகொண்டிருந்த, தேர்ப்படைக் கூட்டங்களின் தலைவனான பீமசேனனை நோக்கி பாரத்வாஜன் (துரோணர்) முன்னேறினார்.
7.128.12
भीमं तु समरे द्रोणो वारयित्वा शरोर्मिभिः ।
अकरोत्सहसा नादं षाण्डूनां भयमादधत् ॥ ७.१२८.१२ ॥
போரில் துரோணர் பீமனை அம்பு அலைகளால் தடுத்து, திடீரென முழங்கினார்; அது பாண்டவர்களுக்கு அச்சத்தை உண்டாக்கியது.
7.128.13
तद्युद्धमासीत्सुमहद्धोरं देवासुरोपमम् ।
द्रोणस्य च महाराज भीमस्य च महात्मनः ॥ ७.१२८.१३ ॥
மகாராஜனே, துரோணருக்கும் மகாத்மாவான பீமனுக்கும் நடந்த அந்தப் போர் மிகப் பெரியதும் பயங்கரமானதும் தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் இடையிலான போருக்கு ஒப்பானதுமாக இருந்தது.
7.128.14
यदा तु विशिखैस्तीक्ष्णैर्द्रोणचापविनिःसृतैः ।
वध्यन्ते समरे वीराः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१२८.१४ ॥
துரோணரின் வில்லிலிருந்து பாய்ந்த கூர்மையான அம்புகளால் போரில் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் வீரர்கள் கொல்லப்பட்டபோது.
7.128.15
ततो रथादवप्लुत्य वेगमास्थाय पाण्डवः ।
निमील्य नयने राजन्पदातिर्द्रोणमभ्ययात् ॥ ७.१२८.१५ ॥
அப்போது, ராஜனே, பாண்டவன் தேரிலிருந்து குதித்து வேகத்துடன், கண்களை மூடிக்கொண்டு காலாட்படையாக துரோணரை நோக்கி முன்னேறினான்.
7.128.16
अंसे शिरो भीमसेनः करौ कृत्वोरसि स्थिरौ ।
वेगमास्थाय बलवान्मनोनिलगरुत्मताम् ॥ ७.१२८.१६ ॥
பீமசேனன் தலையைத் தோளில் வைத்து, கைகளை மார்பில் உறுதியாக வைத்து, மனம், காற்று, கருடன் ஆகியவற்றின் வேகத்தை ஏற்றுக்கொண்ட பலவானாக இருந்தான்.
7.128.17
यथा हि गोवृषो वर्षं प्रतिगृह्णाति लीलया ।
तथा भीमो नरव्याघ्रः शरवर्षं समग्रहीत् ॥ ७.१२८.१७ ॥
காளை மழையை விளையாட்டாக ஏற்றுக்கொள்வது போல, அவ்வாறே நரவ்யாக்ரனான பீமன் அம்புமழையை ஏற்றுக்கொண்டான்.
7.128.18
स वध्यमानः समरे रथं द्रोणस्य मारिष ।
ईषायां पाणिना गृह्य प्रचिक्षेप महाबलः ॥ ७.१२८.१८ ॥
மாரிஷனே, போரில் அடிபட்டுக்கொண்டிருந்த அந்த மகாபலவான் துரோணரின் தேரின் நுகத்தடியை கையால் பற்றி வீசினான்.
7.128.19
द्रोणस्तु सत्वरो राजन्क्षिप्तो भीमेन संयुगे ।
ददृशे तावकैर्योधैर्विस्मयोत्फुल्ललोचनैः।
परिहृत्य रथं द्रोणश्चूर्णितं तं महीतले ॥ ७.१२८.१९ ॥
அரசே, போரில் பீமனால் வீசப்பட்ட துரோணர் உடனே தென்பட்டார். உமது வீரர்கள் வியப்பால் விரிந்த கண்களுடன் அவரைக் கண்டனர். துரோணர் நொறுங்கிய அந்தத் தேரை விலக்கி, அதை நிலத்தில் கண்டார்.
7.128.20
रथमन्यं समारुह्य व्यूहद्वारं ययौ पुनः ।
तमायान्तं तथा दृष्ट्वा भग्नोत्साहं गुरुं तदा ॥ ७.१२८.२० ॥
துரோணர் வேறொரு தேரில் ஏறி மீண்டும் வியூகத்தின் வாயிலுக்குச் சென்றார். அப்போது உற்சாகம் குன்றி வந்த அந்த ஆசிரியரை அவ்வாறு கண்டபோது...
7.128.21
गत्वा वेगात्पुनर्भीमो धुरं गृह्य रथस्य तु ।
तमप्यतिरथं भीमश्चिक्षेप भृशरोषितः ॥ ७.१२८.२१ ॥
பீமன் விரைந்து சென்று மீண்டும் தேரின் நுகத்தடியைப் பற்றி, பெரும் சினம் கொண்டு அந்த அதிரதனையும் வீசினான்.
7.128.22
एवमष्टौ रथाः क्षिप्ता भीमसेनेन लीलया ॥ ७.१२८.२२ ॥
இவ்வாறு பீமசேனன் விளையாட்டாக எட்டுத் தேர்களை வீசினான்.
7.128.23
व्यदृश्यत निमेषेण पुनः स्वरथमास्थितः ।
दृश्यते तावकैर्योधैर्विस्मयोत्फुल्ललोचनैः ॥ ७.१२८.२३ ॥
ஒரு நொடியில் அவர் மீண்டும் தம் தேரில் ஏறியவராகத் தென்பட்டார். உமது வீரர்கள் வியப்பால் விரிந்த கண்களுடன் அவரைக் காண்கின்றனர்.
7.128.24
तस्मिन्क्षणे तस्य यन्ता तूर्णमश्वानचोदयत् ।
भीमसेनस्य कौरव्य तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१२८.२४ ॥
அந்த நொடியில் அவனுடைய சாரதி விரைவாகக் குதிரைகளைத் தூண்டினான். கௌரவரே, பீமசேனனின் அந்தச் செயல் அற்புதமாக இருந்தது.
7.128.25
ततः स्वरथमास्थाय भीमसेनो महाबलः ।
अभ्यद्रवत वेगेन तव पुत्रस्य वाहिनीम् ॥ ७.१२८.२५ ॥
அதன்பின் மகாபலனான பீமசேனன் தனது தேரில் ஏறி வேகமாக உமது மகனின் படையை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
7.128.26
स मृद्गन्क्षत्रियानाजौ वातो वृक्षानिवोद्धतः ।
अगच्छद्दारयन्सेनां सिन्धुवेगो नगानिव ॥ ७.१२८.२६ ॥
அவன் போரில் க்ஷத்திரியர்களை நசுக்கி, புயல் மரங்களை வீழ்த்துவது போலவும், சிந்து நதியின் வேகம் மலைகளைப் பிளப்பது போலவும் படையைக் கிழித்துச் சென்றான்.
7.128.27
भोजानीकं समासाद्य हार्दिक्येनाभिरक्षितम् ।
प्रमथ्य तरसा वीरस्तदप्यतिबलोऽभ्ययात् ॥ ७.१२८.२७ ॥
ஹார்திக்யனால் (கிருதவர்மனால்) காக்கப்பட்ட போஜர்களின் படையை அடைந்து, அந்த அதிபலசாலி வீரன் அதையும் வலிமையுடன் கலக்கி முன்னேறினான்.
7.128.28
सन्त्रासयन्ननीकानि तलशब्देन पाण्डवः ।
अजयत्सर्वसैन्यानि शार्दूल इव गोवृषान् ॥ ७.१२८.२८ ॥
கைகளைத் தட்டும் ஒலியால் படைகளை அச்சுறுத்திய பாண்டவன், புலி பசுக்களின் காளைகளை வெல்வது போல் எல்லாப் படைகளையும் வென்றான்.
7.128.29
भोजानीकमतिक्रम्य दरदानां च वाहिनीम् ।
तथा म्लेच्छगणानन्यान्बहून्युद्धविशारदान् ॥ ७.१२८.२९ ॥
போஜர் படையைக் கடந்து, தரதர்களின் படையையும், அதுபோல போரில் வல்லவர்களான பல பிற மிலேச்ச கூட்டங்களையும் கடந்தான்.
7.128.30
सात्यकिं चैव सम्प्रेक्ष्य युध्यमानं महारथम् ।
रथेन यत्तः कौन्तेयो वेगेन प्रययौ तदा ॥ ७.१२८.३० ॥
சாத்யகி போரிடுவதைக் கண்ட குந்தியின் மகன், தேரில் ஆர்வத்துடன் வேகமாக அவனை நோக்கிச் சென்றான்.
7.128.31
भीमसेनो महाराज द्रष्टुकामो धनञ्जयम् ।
अतीत्य समरे योधांस्तावकान्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१२८.३१ ॥
மகாராஜாவே, அர்ஜுனனைக் காண விரும்பிய பாண்டுவின் மகன் பீமசேனன் போரில் உங்கள் வீரர்களைக் கடந்து சென்றான்.
7.128.32
सोऽपश्यदर्जुनं तत्र युध्यमानं महारथम् ।
सैन्धवस्य वधार्थं हि पराक्रान्तं पराक्रमी ॥ ७.१२८.३२ ॥
அங்கே போர்புரியும் மகாரதனான அர்ஜுனனை அவன் கண்டான்; அவன் சைந்தவனைக் கொல்லும் பொருட்டு வீரத்துடன் முன்னேறிக்கொண்டிருந்தான்.
7.128.33
तं दृष्ट्वा पुरुषव्याघ्रश्चुक्रोश महतो रवान् ।
प्रावृट्काले महाराज नर्दन्निव बलाहकः ॥ ७.१२८.३३ ॥
அவனைக் கண்டு நரவ்யாக்ரனான பீமன் பெரிய முழக்கத்தை எழுப்பினான்; மகாராஜாவே, மழைக்காலத்தில் முழங்கும் மேகம் போல்.
7.128.34
तं तस्य निनदं घोरं पार्थः शुश्राव नर्दतः ।
वासुदेवश्च कौरव्य भीमसेनस्य संयुगे ॥ ७.१२८.३४ ॥
குருவின் வழிவந்தவனே, பீமசேனனின் அந்த பயங்கர முழக்கத்தை பார்த்தன் கேட்டான்; வாசுதேவனும் போரில் முழங்கிய பீமசேனனின் அதைக் கேட்டான்.
7.128.35
तौ श्रुत्वा युगपद्वीरौ निनदं तस्य शुष्मिणः ।
पुनः पुनः प्राणदतां दिदृक्षन्तौ वृकोदरम् ॥ ७.१२८.३५ ॥
அந்த வலிமையானவனின் முழக்கத்தை ஒரே நேரத்தில் கேட்ட அந்த இரு வீரர்களும், வ்ருகோதரனைக் காண விரும்பி, மீண்டும் மீண்டும் சங்கொலி எழுப்பினர்.
7.128.36
ततः पार्थो महानादं मुञ्चन्वै माधवश्च ह ।
अभ्ययातां महाराज नर्दन्तौ गोवृषाविव ॥ ७.१२८.३६ ॥
பின்னர் பார்த்தனும் மாதவனும் பெரும் சிம்மநாதம் எழுப்பி, மகாராஜாவே, முழங்கும் இரு காளைகள் போல் முன்னேறினர்.
7.128.37
भीमसेनरवं श्रुत्वा फल्गुनस्य च धन्विनः ।
अप्रीयत महाराज धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ७.१२८.३७ ॥
பீமசேனனின் முழக்கத்தையும், வில்லாளி பால்குனனின் (அர்ஜுனனின்) முழக்கத்தையும் கேட்டு, மகாராஜாவே, தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரர் மகிழ்ச்சியடைந்தார்.
7.128.38
विशोकश्चाभवद्राजा श्रुत्वा तं निनदं तयोः ।
धनञ्जयस्य समरे जयमाशास्तवान्विभिः ॥ ७.१२८.३८ ॥
அவர்களின் அந்த முழக்கத்தைக் கேட்டு அரசன் துயரமற்றவனானான்; போரில் தனஞ்சயனின் வெற்றியை வீரர்களுடன் அவன் எதிர்பார்த்தான்.
7.128.39
तथा तु नर्दमाने वै भीमसेने मदोत्कटे ।
स्मितं कृत्वा महाबाहुर्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ७.१२८.३९ ॥
மதவெறி கொண்ட பீமசேனன் இவ்வாறு முழங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, மகாபாகுவான தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரர் புன்னகை செய்தார்.
7.128.40
हृद्गतं मनसा प्राह ध्यात्वा धर्मभृतां वरः ।
दत्ता भीम त्वया संवित्कृतं गुरुवचस्तथा ॥ ७.१२८.४० ॥
அறம் காப்பவர்களில் சிறந்தவன் தியானித்துத் தன் மனதில் உள்ளதைக் கூறினான்: பீமா, நீ உறுதிமொழி அளித்தாய்; குருவின் சொல்லையும் நீ நிறைவேற்றினாய்.
7.128.41
न हि तेषां जयो युद्धे येषां द्वेष्टाऽसि पाण्डव ।
दिष्ट्या जीवति सङ्ग्रमे सव्यसाची धनञ्जयः ॥ ७.१२८.४१ ॥
பாண்டவனே, எவர்களுக்கு நீ பகைவனோ, போரில் அவர்களுக்கு வெற்றி இல்லை; நல்லூழால் போரில் சவ்யசாசி தனஞ்சயன் உயிருடன் இருக்கிறான்.
7.128.42
दिष्ट्या च कुशली वीरः सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
दिष्ट्या शृणोमि गर्जन्तौ वासुदेवधनञ्जयौ ॥ ७.१२८.४२ ॥
நல்லூழால் வீரன் சாத்யகி, உண்மை வீரம் கொண்டவன், நலமாக உள்ளான்; நல்லூழால் வாசுதேவனும் தனஞ்சயனும் முழங்குவதை நான் கேட்கிறேன்.
7.128.43
येन शक्रं रणे जित्वा तर्पितो हव्यवाहनः ।
स हन्ता द्विषतां सङ्ख्ये दिष्ट्या जीवति फल्गुनः ॥ ७.१२८.४३ ॥
போரில் இந்திரனை வென்று அக்னி தேவனை திருப்தியடையச் செய்தவன், எதிரிகளை அழிக்கும் அந்த பல்குனன் அதிர்ஷ்டவசமாக உயிருடன் இருக்கிறான்.
7.128.44
यस्य बाहुबलं सर्वे वयमाश्रित्य जीविताः ।
स हन्ता रि पुसैन्यानां दिष्ट्या जीवति फल्गुनः ॥ ७.१२८.४४ ॥
எவனுடைய தோள்வலிமையை நம்பி நாங்கள் அனைவரும் உயிர் வாழ்கிறோமோ, எதிரிப் படைகளை அழிக்கும் அந்த பல்குனன் அதிர்ஷ்டவசமாக உயிருடன் இருக்கிறான்.
7.128.45
निवातकवचा येन देवैरपि सुदुर्जयाः ।
निर्जिता धनुषैकेन दिष्ट्या पार्थः स जीवति ॥ ७.१२८.४५ ॥
தேவர்களாலும் வெல்ல முடியாத நிவாதகவசர்களை ஒற்றை வில்லால் வென்றவன் அந்த பார்த்தன், அதிர்ஷ்டவசமாக உயிருடன் இருக்கிறான்.
7.128.46
कौरवान्सहितान्सर्वान्गोग्रहार्थे समागतान् ।
योऽजयन्मत्स्यनगरे दिष्ट्या पार्थः स जीवति ॥ ७.१२८.४६ ॥
பசுக்களைக் கவர வந்திருந்த அனைத்துக் கௌரவர்களையும் மத்ஸ்யநகரத்தில் வென்றவன் அந்தப் பார்த்தன், அதிர்ஷ்டவசமாக உயிருடன் இருக்கிறான்.
7.128.47
कालकेयसहस्राणि चतुर्दश महारणे ।
योऽवधीद्भुजवीर्येण दिष्ट्या पार्थः स जीवति ॥ ७.१२८.४७ ॥
பெரும் போரில் தன் தோள்வீரியத்தால் பதினான்காயிரம் காலகேயர்களைக் கொன்றவன் அந்தப் பார்த்தன், அதிர்ஷ்டவசமாக உயிருடன் இருக்கிறான்.
7.128.48
गन्धर्वराजं बलिनं दुर्योधनकृते च वै ।
जितवान्योऽस्त्रवीर्येण दिष्ट्या पार्थः स जीवति ॥ ७.१२८.४८ ॥
துரியோதனனுக்காக வலிமைமிக்க கந்தர்வர்களின் அரசனை அஸ்திர வீரியத்தால் வென்றவன் அந்தப் பார்த்தன், அதிர்ஷ்டவசமாக உயிருடன் இருக்கிறான்.
7.128.49
किरीटमाली बलवाञ्छेताश्वः कृष्णसारथिः ।
मम प्रियश्च सततं दिष्ट्या पार्थः स जीवति ॥ ७.१२८.४९ ॥
கிரீடமும் மாலையும் அணிந்தவன், பலவான், வெண்ணிறக் குதிரைகளை உடையவன், கிருஷ்ணன் சாரதியாக உள்ளவன், எப்போதும் எனக்குப் பிரியமானவன் — அந்த பார்த்தன் நற்பேறாக உயிருடன் இருக்கிறான்.
7.128.50
पुत्रशोकाभिसन्तप्तश्चिकीर्षन्कर्म दुष्करम् ।
जयद्रथवधान्वेषी प्रतिज्ञां कृतवान्हि यः।
कच्चित्स सैन्धवं सङ्ख्ये हनिष्यति धनञ्जयः ॥ ७.१२८.५० ॥
மகன் துயரால் வாடி, கடினமான செயலைச் செய்ய விரும்பி, ஜயத்ரத வதத்தை நாடி, சபதம் செய்தவன் — அந்த தனஞ்சயன் போரில் சைந்தவனைக் கொல்வானா?
7.128.51
कच्चित्तीर्णप्रतिज्ञं हि वासुदेवेन रक्षितम् ।
अनस्तमित आदित्ये समेष्याम्यहमर्जुनम् ॥ ७.१२८.५१ ॥
வாசுதேவனால் காக்கப்பட்டு, சபதத்தை நிறைவேற்றிய அந்த அர்ஜுனனை — சூரியன் அஸ்தமிப்பதற்கு முன் நான் சந்திப்பேனா?
7.128.52
कच्चित्सैन्धवको राजा दुर्योधनहिते रतः ।
नन्दयिष्यत्यमित्रान्हि फल्गुनेन निपातितः ॥ ७.१२८.५२ ॥
துரியோதனனின் நலனில் ஈடுபட்ட சைந்தவ மன்னன் — பல்குனனால் வீழ்த்தப்பட்டு — எதிரிகளை மகிழ்விப்பானா?
7.128.53
कच्चिद्दुर्योधनो राजा फल्गुनेन निपातितम् ।
दृष्ट्वा सैन्धवकं सङ्ख्ये शममस्मासु धास्यति ॥ ७.१२८.५३ ॥
பல்குனனால் போரில் வீழ்த்தப்பட்ட சைந்தவனைக் கண்டு, அரசன் துரியோதனன் நம்மிடம் சமாதானத்தை நிலைநாட்டுவானா?
7.128.54
दृष्ट्वा विनिहतान्भ्रातॄन्भीमसेनेन संयुगे ।
कच्चिद्दुर्योधनो मन्दः शममस्मासु यास्यति ॥ ७.१२८.५४ ॥
போரில் பீமசேனனால் கொல்லப்பட்ட சகோதரர்களைக் கண்டு, மூடன் துரியோதனன் நம்மிடம் சமாதானத்தை அடைவானா?
7.128.55
दृष्ट्वा चान्यान्महायोधान्पातितान्धरणीतले ।
कच्चिद्दुर्योधनो मन्दः पश्चात्तापं गमिष्यति ॥ ७.१२८.५५ ॥
பூமியில் வீழ்த்தப்பட்ட மற்ற மகாவீரர்களையும் கண்டு, மூடன் துரியோதனன் மனம் வருந்துவானோ?
7.128.56
शेषस्य रक्षणार्थं च सन्धास्यति सुयोधनः ।
एवं बहुविधं तस्य राज्ञश्चिन्तयतस्तदा। ॥ ७.१२८.५६ ॥
மீதமுள்ளவர்களைக் காக்கும் பொருட்டு சுயோதனன் சமாதானம் செய்வான். அப்போது அந்த அரசன் பலவாறு சிந்தித்துக்கொண்டிருக்கையில் (…).
7.128.57
कृपयाऽभिपरीतस्य घोरं युद्धमवर्तत ॥ ७.१२८.५७ ॥
இரக்கத்தால் சூழப்பட்ட அவனுக்குள் கொடிய போர் நடந்தது.