ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.128
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.128.1
समुत्तीर्णं रथानीकं पाण्डवं विहसन्रणे ।
विवारयिषुराचार्यः शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.१२८.१ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ରଥସେନା ପାର ହୋଇ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ରୋଣ ହସିହସି ତାକୁ ରୋକିବା ଇଚ୍ଛାରେ ଶରବର୍ଷା କଲେ।
7.128.2
पिबन्निव शरौघांस्तान्द्रोणचापपरिच्युतान् ।
सोऽभ्यद्रवत सोदर्यान्मोहयन्बलमायया ॥ ७.१२८.२ ॥
ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଧନୁରୁ ଛୁଟିଥିବା ସେହି ଶରପ୍ରବାହଗୁଡ଼ିକୁ ପିଉଥିବା ପରି, ମାୟାରେ ସେନାକୁ ମୋହିତ କରି ସେ ନିଜ ସହୋଦରମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲା।
7.128.3
तं मृधे वेगमास्थाय परं परमधन्विनः ।
चोदितास्तव पुत्रैश्च सर्वतः पर्यवारयन् ॥ ७.१२८.३ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଅତି ବେଗରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥିବା ତାକୁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁର୍ଧରମାନେ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ଚାରିଆଡ଼ୁ ଘେରି ନେଲେ।
7.128.4
स तैस्तु संवृतो भीमः क्रोधेन प्रदहन्निव ।
उद्यच्छन्स गदां तेभ्यः सुघोरां सिंहवन्नदन्।
अवासृजच्च वेगेन शत्रुपक्षविनाशिनीम् ॥ ७.१२८.४ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ହୋଇଥିବା ଭୀମ, କ୍ରୋଧରେ ଯେମିତି ଜଳାଇ ଦେଉଥିବାପରି, ସିଂହ ପରି ଗର୍ଜନ କରି, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅତି ଭୟଙ୍କର ଗଦା ଉଠାଇ, ଶତ୍ରୁପକ୍ଷ ବିନାଶକାରୀ ସେହି ଗଦାକୁ ବେଗରେ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.128.5
इन्द्राशनिरिवेन्द्रेण प्रविद्धा संहतात्मना ।
प्रामथ्नात्सा महाराज सैनिकांस्तव संयुगे ॥ ७.१२८.५ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର ପରି, ଦୃଢ଼ଚିତ୍ତ ଜଣକ ଦ୍ୱାରା ନିକ୍ଷିପ୍ତ ସେହି ଗଦା, ହେ ମହାରାଜ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆପଣଙ୍କ ସୈନିକମାନଙ୍କୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଦେଲା।
7.128.6
घोषेण महता राजन्पूरयन्तीव मेदिनीम् ।
ज्वलन्ती तेजसा भीमा त्रासयामास ते सुतान् ॥ ७.१२८.६ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତା'ର ମହାଘୋଷରେ ଯେମିତି ପୃଥିବୀ ପୂରି ଯାଉଥିବାପରି, ତେଜରେ ଜଳୁଥିବା ସେହି ଭୟଙ୍କର ଗଦା ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ତ୍ରାସିତ କଲା।
7.128.7
तां पतन्तीं महावेगां दृष्ट्वा तेजोभिसंवृताम् ।
प्राद्रवंस्तावकाः सर्वे नदन्तो बैरवान्रवान् ॥ ७.१२८.७ ॥
ଅତି ବେଗରେ ପଡ଼ୁଥିବା, ତେଜରେ ଘେରା ହୋଇଥିବା ସେହି ବସ୍ତୁକୁ ଦେଖି ଆପଣଙ୍କର ସମସ୍ତ ସୈନିକ ଭୟଙ୍କର ଚିତ୍କାର କରି ପଳାଇଲେ।
7.128.8
सिंहनादमसह्यं हि श्रुत्वा भीमस्य संयुगे ।
प्रापतन्मुनुजास्त्रस्ता रथेभ्यो रथिनस्तदा ॥ ७.१२८.८ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀମଙ୍କର ଅସହ୍ୟ ସିଂହନାଦ ଶୁଣି ଭୀତ ମନୁଷ୍ୟ ଓ ରଥୀମାନେ ସେତେବେଳେ ରଥରୁ ଖସି ପଡ଼ିଲେ।
7.128.9
ते हन्यमाना भीमेन गदाहस्तेन तावकाः ।
प्राद्रवन्त रणे भीता व्याघ्रघ्राता मृगा इव ॥ ७.१२८.९ ॥
ଗଦା ହାତରେ ଭୀମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହତ ହେଉଥିବା ଆପଣଙ୍କ ସୈନିକମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟରେ ବାଘ ଧରିଥିବା ହରିଣ ପରି ପଳାଇଲେ।
7.128.10
स तान्विद्राव्य कौन्तेयः सङ्ख्येऽमित्रान्दुरासदान् ।
सुपर्ण इव वेगेन पक्षिराडत्यगाच्चमूम् ॥ ७.१२८.१० ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ସେହି ଦୁର୍ଜୟ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ପଳାଇ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଗରୁଡ଼ ପରି ବେଗରେ ସେ ସୈନ୍ୟକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ।
7.128.11
तथा तु विप्रकुर्वाणं रथयूथपयूथपम् ।
भारद्वाजो महाराज भीमसेनं समभ्ययात् ॥ ७.१२८.११ ॥
ମହାରାଜ, ଏହିପରି ବିନାଶ କରୁଥିବା ରଥସମୂହର ନାୟକ ଭୀମସେନ ଆଡ଼କୁ ଭାରଦ୍ୱାଜ (ଦ୍ରୋଣ) ଆଗେଇଲେ।
7.128.12
भीमं तु समरे द्रोणो वारयित्वा शरोर्मिभिः ।
अकरोत्सहसा नादं षाण्डूनां भयमादधत् ॥ ७.१२८.१२ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଦ୍ରୋଣ ଭୀମଙ୍କୁ ବାଣର ତରଙ୍ଗରେ ଅଟକାଇ ହଠାତ୍ ଗର୍ଜନ କଲେ; ଯାହା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟ ସୃଷ୍ଟି କଲା।
7.128.13
तद्युद्धमासीत्सुमहद्धोरं देवासुरोपमम् ।
द्रोणस्य च महाराज भीमस्य च महात्मनः ॥ ७.१२८.१३ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଦ୍ରୋଣ ଓ ମହାତ୍ମା ଭୀମଙ୍କ ସେହି ଯୁଦ୍ଧ ଅତି ମହାନ, ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଦେବାସୁର ଯୁଦ୍ଧ ସଦୃଶ ଥିଲା।
7.128.14
यदा तु विशिखैस्तीक्ष्णैर्द्रोणचापविनिःसृतैः ।
वध्यन्ते समरे वीराः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१२८.१४ ॥
ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଧନୁରୁ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶହ ଶହ ଓ ହଜାର ହଜାର ବୀର ବଧ ହେଉଥିଲେ।
7.128.15
ततो रथादवप्लुत्य वेगमास्थाय पाण्डवः ।
निमील्य नयने राजन्पदातिर्द्रोणमभ्ययात् ॥ ७.१२८.१५ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ରାଜନ, ପାଣ୍ଡବ ରଥରୁ ଡେଇଁ ବେଗରେ, ଆଖି ବନ୍ଦ କରି, ପଦାତିକ ଭାବେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଆଗେଇଲେ।
7.128.16
अंसे शिरो भीमसेनः करौ कृत्वोरसि स्थिरौ ।
वेगमास्थाय बलवान्मनोनिलगरुत्मताम् ॥ ७.१२८.१६ ॥
ଭୀମସେନ ମୁଣ୍ଡକୁ କାନ୍ଧରେ ଓ ହାତକୁ ଛାତିରେ ସ୍ଥିର ରଖି, ମନ, ବାୟୁ ଓ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ବେଗ ଧରି ବଳବାନ ହୋଇ ଆଗେଇଲେ।
7.128.17
यथा हि गोवृषो वर्षं प्रतिगृह्णाति लीलया ।
तथा भीमो नरव्याघ्रः शरवर्षं समग्रहीत् ॥ ७.१२८.१७ ॥
ଷଣ୍ଢ ଯେପରି ଲୀଳାରେ ବର୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେହିପରି ନରବ୍ୟାଘ୍ର ଭୀମ ବାଣବର୍ଷା ଗ୍ରହଣ କଲେ।
7.128.18
स वध्यमानः समरे रथं द्रोणस्य मारिष ।
ईषायां पाणिना गृह्य प्रचिक्षेप महाबलः ॥ ७.१२८.१८ ॥
ହେ ମାରିଷ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆଘାତ ପାଉଥିବା ସେହି ମହାବଳ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ରଥର ଈଷା ହାତରେ ଧରି ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ।
7.128.19
द्रोणस्तु सत्वरो राजन्क्षिप्तो भीमेन संयुगे ।
ददृशे तावकैर्योधैर्विस्मयोत्फुल्ललोचनैः।
परिहृत्य रथं द्रोणश्चूर्णितं तं महीतले ॥ ७.१२८.१९ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିକ୍ଷିପ୍ତ ଦ୍ରୋଣ ଶୀଘ୍ର ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଲେ। ବିସ୍ମୟରେ ବିସ୍ଫାରିତ ଆଖିରେ ଆପଣଙ୍କ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଦ୍ରୋଣ ଚୂର୍ଣ୍ଣିତ ସେହି ରଥକୁ ଛାଡ଼ି ତାହା ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖିଲେ।
7.128.20
रथमन्यं समारुह्य व्यूहद्वारं ययौ पुनः ।
तमायान्तं तथा दृष्ट्वा भग्नोत्साहं गुरुं तदा ॥ ७.१२८.२० ॥
ଦ୍ରୋଣ ଅନ୍ୟ ରଥରେ ଆରୋହଣ କରି ପୁନର୍ବାର ବ୍ୟୂହଦ୍ୱାର ଆଡ଼କୁ ଗଲେ। ଉତ୍ସାହ ଭଗ୍ନ ହୋଇ ଆସୁଥିବା ସେହି ଗୁରୁଙ୍କୁ ଏପରି ଆସିବାର ଦେଖି...
7.128.21
गत्वा वेगात्पुनर्भीमो धुरं गृह्य रथस्य तु ।
तमप्यतिरथं भीमश्चिक्षेप भृशरोषितः ॥ ७.१२८.२१ ॥
ଭୀମ ଶୀଘ୍ର ଯାଇ ପୁନର୍ବାର ରଥର ଧୁରା ଧରି, ଅତ୍ୟଧିକ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ସେହି ଅତିରଥୀକୁ ମଧ୍ୟ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.128.22
एवमष्टौ रथाः क्षिप्ता भीमसेनेन लीलया ॥ ७.१२८.२२ ॥
ଏହିପରି ଭୀମସେନ ଖେଳ ଛଳରେ ଆଠଟି ରଥ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.128.23
व्यदृश्यत निमेषेण पुनः स्वरथमास्थितः ।
दृश्यते तावकैर्योधैर्विस्मयोत्फुल्ललोचनैः ॥ ७.१२८.२३ ॥
ଏକ ନିମିଷରେ ସେ ପୁନର୍ବାର ନିଜ ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଲେ। ଆପଣଙ୍କ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ବିସ୍ମୟରେ ବିସ୍ଫାରିତ ଆଖିରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି।
7.128.24
तस्मिन्क्षणे तस्य यन्ता तूर्णमश्वानचोदयत् ।
भीमसेनस्य कौरव्य तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१२८.२४ ॥
ସେହି କ୍ଷଣରେ ତାଙ୍କ ସାରଥି ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ଚାଳିତ କଲେ। ହେ କୌରବ, ଭୀମସେନଙ୍କ ସେହି କର୍ମ ଅଦ୍ଭୁତ ଭଳି ହେଲା।
7.128.25
ततः स्वरथमास्थाय भीमसेनो महाबलः ।
अभ्यद्रवत वेगेन तव पुत्रस्य वाहिनीम् ॥ ७.१२८.२५ ॥
ତା'ପରେ ମହାବଳ ଭୀମସେନ ନିଜ ରଥରେ ଆରୂଢ଼ ହୋଇ ବେଗରେ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ସେନା ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ।
7.128.26
स मृद्गन्क्षत्रियानाजौ वातो वृक्षानिवोद्धतः ।
अगच्छद्दारयन्सेनां सिन्धुवेगो नगानिव ॥ ७.१२८.२६ ॥
ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ପେଷି, ଝଡ଼ ଯେପରି ଗଛ ଉପାଡ଼େ ଏବଂ ସିନ୍ଧୁ ନଦୀର ବେଗ ପର୍ବତ ଭାଙ୍ଗେ, ସେପରି ସେନା ବିଦାରି ଆଗକୁ ଗଲେ।
7.128.27
भोजानीकं समासाद्य हार्दिक्येनाभिरक्षितम् ।
प्रमथ्य तरसा वीरस्तदप्यतिबलोऽभ्ययात् ॥ ७.१२८.२७ ॥
ହାର୍ଦିକ୍ୟ (କୃତବର୍ମା) ରକ୍ଷିତ ଭୋଜ ସେନା ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି, ସେହି ଅତିବଳ ବୀର ତାହାକୁ ମଧ୍ୟ ବଳରେ ମନ୍ଥନ କରି ଆଗକୁ ଗଲେ।
7.128.28
सन्त्रासयन्ननीकानि तलशब्देन पाण्डवः ।
अजयत्सर्वसैन्यानि शार्दूल इव गोवृषान् ॥ ७.१२८.२८ ॥
ତାଳି ବଜାଇବାର ଶବ୍ଦରେ ସେନାମାନଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରି, ପାଣ୍ଡବ ବାଘ ଗାଈ ବୃଷଭମାନଙ୍କୁ ଜିତେ ସେପରି ସମସ୍ତ ସେନାକୁ ଜିତିଲେ।
7.128.29
भोजानीकमतिक्रम्य दरदानां च वाहिनीम् ।
तथा म्लेच्छगणानन्यान्बहून्युद्धविशारदान् ॥ ७.१२८.२९ ॥
ଭୋଜ ସେନାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଦରଦମାନଙ୍କ ସେନା ଏବଂ ସେପରି ଯୁଦ୍ଧନିପୁଣ ଅନ୍ୟ ବହୁ ମ୍ଲେଚ୍ଛଗଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପାର କଲେ।
7.128.30
सात्यकिं चैव सम्प्रेक्ष्य युध्यमानं महारथम् ।
रथेन यत्तः कौन्तेयो वेगेन प्रययौ तदा ॥ ७.१२८.३० ॥
ତେବେ ଯୁଦ୍ଧରତ ମହାରଥୀ ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ଦେଖି, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଉତ୍ସାହରେ ରଥ ନେଇ ବେଗରେ ସେଆଡ଼େ ଗଲେ।
7.128.31
भीमसेनो महाराज द्रष्टुकामो धनञ्जयम् ।
अतीत्य समरे योधांस्तावकान्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१२८.३१ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଦେଖିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ ଭୀମସେନ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆପଣଙ୍କ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଆଗକୁ ଗଲେ।
7.128.32
सोऽपश्यदर्जुनं तत्र युध्यमानं महारथम् ।
सैन्धवस्य वधार्थं हि पराक्रान्तं पराक्रमी ॥ ७.१२८.३२ ॥
ସେଠାରେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ମହାରଥୀ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ସେ ଦେଖିଲେ; ସୈନ୍ଧବଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ପାଇଁ ସେ ପରାକ୍ରମରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥିଲେ।
7.128.33
तं दृष्ट्वा पुरुषव्याघ्रश्चुक्रोश महतो रवान् ।
प्रावृट्काले महाराज नर्दन्निव बलाहकः ॥ ७.१२८.३३ ॥
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର ଭୀମ ମହା ଗର୍ଜନ କଲେ; ହେ ମହାରାଜ, ବର୍ଷା ଋତୁରେ ଗର୍ଜୁଥିବା ମେଘ ପରି।
7.128.34
तं तस्य निनदं घोरं पार्थः शुश्राव नर्दतः ।
वासुदेवश्च कौरव्य भीमसेनस्य संयुगे ॥ ७.१२८.३४ ॥
ହେ କୌରବ୍ୟ, ପାର୍ଥ ଭୀମସେନଙ୍କର ସେହି ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ ଶୁଣିଲେ; ଏବଂ ବାସୁଦେବ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଗର୍ଜୁଥିବା ଭୀମସେନଙ୍କର ସେ ଧ୍ୱନି ଶୁଣିଲେ।
7.128.35
तौ श्रुत्वा युगपद्वीरौ निनदं तस्य शुष्मिणः ।
पुनः पुनः प्राणदतां दिदृक्षन्तौ वृकोदरम् ॥ ७.१२८.३५ ॥
ସେହି ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ଗର୍ଜନ ଏକାସାଥରେ ଶୁଣି ସେ ଦୁଇ ବୀର, ବୃକୋଦରଙ୍କୁ ଦେଖିବାର ଇଚ୍ଛାରେ, ବାରମ୍ବାର ଶଙ୍ଖନାଦ କଲେ।
7.128.36
ततः पार्थो महानादं मुञ्चन्वै माधवश्च ह ।
अभ्ययातां महाराज नर्दन्तौ गोवृषाविव ॥ ७.१२८.३६ ॥
ତା'ପରେ ପାର୍ଥ ମହାସିଂହନାଦ କଲେ, ମାଧବ ମଧ୍ୟ କଲେ; ହେ ମହାରାଜ, ଗର୍ଜୁଥିବା ଦୁଇ ଷାଣ୍ଢ ପରି ସେମାନେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ।
7.128.37
भीमसेनरवं श्रुत्वा फल्गुनस्य च धन्विनः ।
अप्रीयत महाराज धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ७.१२८.३७ ॥
ଭୀମସେନଙ୍କ ଗର୍ଜନ ଏବଂ ଧନୁର୍ଦ୍ଧର ଫାଲ୍ଗୁନ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କ ଗର୍ଜନ ଶୁଣି, ହେ ମହାରାଜ, ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
7.128.38
विशोकश्चाभवद्राजा श्रुत्वा तं निनदं तयोः ।
धनञ्जयस्य समरे जयमाशास्तवान्विभिः ॥ ७.१२८.३८ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଦୁହିଁଙ୍କ ସେହି ଗର୍ଜନ ଶୁଣି ରାଜା ଶୋକରହିତ ହେଲେ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ବିଜୟର ଆଶା ସେ ବୀରମାନଙ୍କ ସହିତ କଲେ।
7.128.39
तथा तु नर्दमाने वै भीमसेने मदोत्कटे ।
स्मितं कृत्वा महाबाहुर्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ७.१२८.३९ ॥
ମଦୋନ୍ମତ୍ତ ଭୀମସେନ ଯେତେବେଳେ ଏହିପରି ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ମହାବାହୁ ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ହସିଲେ।
7.128.40
हृद्गतं मनसा प्राह ध्यात्वा धर्मभृतां वरः ।
दत्ता भीम त्वया संवित्कृतं गुरुवचस्तथा ॥ ७.१२८.४० ॥
ଧର୍ମପାଳକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ ଧ୍ୟାନ କରି ମନର କଥା କହିଲେ: ହେ ଭୀମ, ତୁମେ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇଥିଲ; ଗୁରୁବାକ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ପାଳନ କରିଥିଲ।
7.128.41
न हि तेषां जयो युद्धे येषां द्वेष्टाऽसि पाण्डव ।
दिष्ट्या जीवति सङ्ग्रमे सव्यसाची धनञ्जयः ॥ ७.१२८.४१ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ତୁମେ ଶତ୍ରୁ, ସେମାନଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ ହୁଏ ନାହିଁ; ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଯୁଦ୍ଧରେ ସବ୍ୟସାଚୀ ଧନଞ୍ଜୟ ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି।
7.128.42
दिष्ट्या च कुशली वीरः सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
दिष्ट्या शृणोमि गर्जन्तौ वासुदेवधनञ्जयौ ॥ ७.१२८.४२ ॥
ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ ବୀର ସାତ୍ୟକି କୁଶଳରେ ଅଛନ୍ତି; ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ମୁଁ ବାସୁଦେବ ଓ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ଗର୍ଜନ ଶୁଣୁଛି।
7.128.43
येन शक्रं रणे जित्वा तर्पितो हव्यवाहनः ।
स हन्ता द्विषतां सङ्ख्ये दिष्ट्या जीवति फल्गुनः ॥ ७.१२८.४३ ॥
ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜିତି ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରିଥିଲେ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ସଂହାରକ ସେହି ଫାଲ୍ଗୁନ ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି।
7.128.44
यस्य बाहुबलं सर्वे वयमाश्रित्य जीविताः ।
स हन्ता रि पुसैन्यानां दिष्ट्या जीवति फल्गुनः ॥ ७.१२८.४४ ॥
ଯାହାର ବାହୁବଳର ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଜୀବିତ ଅଛୁ, ଶତ୍ରୁସେନାର ସଂହାରକ ସେହି ଫାଲ୍ଗୁନ ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି।
7.128.45
निवातकवचा येन देवैरपि सुदुर्जयाः ।
निर्जिता धनुषैकेन दिष्ट्या पार्थः स जीवति ॥ ७.१२८.४५ ॥
ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଜୟ ନିବାତକବଚମାନଙ୍କୁ ଯିଏ ଗୋଟିଏ ଧନୁରେ ଜିତିଥିଲେ, ସେହି ପାର୍ଥ ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି।
7.128.46
कौरवान्सहितान्सर्वान्गोग्रहार्थे समागतान् ।
योऽजयन्मत्स्यनगरे दिष्ट्या पार्थः स जीवति ॥ ७.१२८.४६ ॥
ଗାଈ ହରଣ ପାଇଁ ଏକତ୍ର ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତ କୌରବଙ୍କୁ ଯିଏ ମତ୍ସ୍ୟନଗରରେ ଜିତିଥିଲେ, ସେହି ପାର୍ଥ ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି।
7.128.47
कालकेयसहस्राणि चतुर्दश महारणे ।
योऽवधीद्भुजवीर्येण दिष्ट्या पार्थः स जीवति ॥ ७.१२८.४७ ॥
ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ନିଜ ବାହୁବଳରେ ଚଉଦ ହଜାର କାଳକେୟଙ୍କୁ ଯିଏ ବଧ କରିଥିଲେ, ସେହି ପାର୍ଥ ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି।
7.128.48
गन्धर्वराजं बलिनं दुर्योधनकृते च वै ।
जितवान्योऽस्त्रवीर्येण दिष्ट्या पार्थः स जीवति ॥ ७.१२८.४८ ॥
ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ପାଇଁ ବଳବାନ ଗନ୍ଧର୍ବରାଜଙ୍କୁ ଯିଏ ଅସ୍ତ୍ରବଳରେ ଜିତିଥିଲେ, ସେହି ପାର୍ଥ ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି।
7.128.49
किरीटमाली बलवाञ्छेताश्वः कृष्णसारथिः ।
मम प्रियश्च सततं दिष्ट्या पार्थः स जीवति ॥ ७.१२८.४९ ॥
କିରୀଟ ଓ ମାଳା ଧାରଣକାରୀ, ବଳବାନ, ଶ୍ୱେତାଶ୍ୱଯୁକ୍ତ, କୃଷ୍ଣ ଯାହାର ସାରଥି, ମୋର ସଦା ପ୍ରିୟ ସେହି ପାର୍ଥ ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି।
7.128.50
पुत्रशोकाभिसन्तप्तश्चिकीर्षन्कर्म दुष्करम् ।
जयद्रथवधान्वेषी प्रतिज्ञां कृतवान्हि यः।
कच्चित्स सैन्धवं सङ्ख्ये हनिष्यति धनञ्जयः ॥ ७.१२८.५० ॥
ପୁତ୍ରଶୋକରେ ସନ୍ତପ୍ତ, ଦୁଷ୍କର କର୍ମ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ, ଜୟଦ୍ରଥ ବଧର ଅନ୍ୱେଷୀ, ଯିଏ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛନ୍ତି — ସେ ଧନଞ୍ଜୟ କି ଯୁଦ୍ଧରେ ସୈନ୍ଧବକୁ ବଧ କରିବେ?
7.128.51
कच्चित्तीर्णप्रतिज्ञं हि वासुदेवेन रक्षितम् ।
अनस्तमित आदित्ये समेष्याम्यहमर्जुनम् ॥ ७.१२८.५१ ॥
ବାସୁଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ, ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିବା ସେହି ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ — ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ସାକ୍ଷାତ କରିବି କି?
7.128.52
कच्चित्सैन्धवको राजा दुर्योधनहिते रतः ।
नन्दयिष्यत्यमित्रान्हि फल्गुनेन निपातितः ॥ ७.१२८.५२ ॥
ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କ ହିତରେ ରତ ସୈନ୍ଧବ ରାଜା — ଫଲ୍ଗୁନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିପାତିତ — କି ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିବେ?
7.128.53
कच्चिद्दुर्योधनो राजा फल्गुनेन निपातितम् ।
दृष्ट्वा सैन्धवकं सङ्ख्ये शममस्मासु धास्यति ॥ ७.१२८.५३ ॥
ଫଲ୍ଗୁନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ନିପାତିତ ସୈନ୍ଧବକୁ ଦେଖି, ରାଜା ଦୁର୍ଯୋଧନ ଆମ ସହିତ ଶାନ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରିବେ କି?
7.128.54
दृष्ट्वा विनिहतान्भ्रातॄन्भीमसेनेन संयुगे ।
कच्चिद्दुर्योधनो मन्दः शममस्मासु यास्यति ॥ ७.१२८.५४ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀମସେନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ଦେଖି, ମୂର୍ଖ ଦୁର୍ଯୋଧନ ଆମ ସହିତ ଶାନ୍ତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ କି?
7.128.55
दृष्ट्वा चान्यान्महायोधान्पातितान्धरणीतले ।
कच्चिद्दुर्योधनो मन्दः पश्चात्तापं गमिष्यति ॥ ७.१२८.५५ ॥
ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ିଥିବା ଅନ୍ୟ ମହାଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ମୂର୍ଖ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଅନୁତାପ କରିବ କି?
7.128.56
शेषस्य रक्षणार्थं च सन्धास्यति सुयोधनः ।
एवं बहुविधं तस्य राज्ञश्चिन्तयतस्तदा। ॥ ७.१२८.५६ ॥
ଅବଶିଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ସୁଯୋଧନ ସନ୍ଧି କରିବ। ସେହି ସମୟରେ ସେ ରାଜା ନାନା ପ୍ରକାରେ ଚିନ୍ତା କରୁଥିବାବେଳେ (…).
7.128.57
कृपयाऽभिपरीतस्य घोरं युद्धमवर्तत ॥ ७.१२८.५७ ॥
କରୁଣାରେ ଘେରି ହୋଇଥିବା ତାଙ୍କ ମନରେ ଭୀଷଣ ଯୁଦ୍ଧ ଚାଲିଲା।