મહાભારત · અધ્યાય 7.131
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.131.1
वर्तमाने महाराज सङ्ग्रामे रोमहर्षणे ।
व्याकुलेषु च सर्वेषु पीड्यमानेषु सर्वशः ॥ ७.१३१.१ ॥
મહારાજ, રોમાંચક એ યુદ્ધ ચાલતું હતું ત્યારે, સૌ વ્યાકુળ થઈ સર્વ બાજુથી પીડાતા હતા.
7.131.2
राधेयो भीममानर्च्छ युद्धाय भरतर्षभ ।
यथा नागो वने नागं मत्तो मत्तमभिद्रवेत् ॥ ७.१३१.२ ॥
હે ભરતશ્રેષ્ઠ, રાધાપુત્ર કર્ણ યુદ્ધ માટે ભીમ તરફ ધસી ગયો, જેમ વનમાં એક મદોન્મત્ત હાથી બીજા મદોન્મત્ત હાથી પર ધસી જાય.
7.131.3
ततो व्यायच्छतामस्त्रैः पृथक्पृथगरिन्दमौ ।
मृदुपूर्वं च राधेयो दृढपूर्वं च पाण्डवः ॥ ७.१३१.३ ॥
પછી અસ્ત્રો વડે જુદા જુદા લડતા એ બંને શત્રુદમન — રાધાપુત્ર કર્ણ પહેલાં કોમળતાથી અને પાંડવ પહેલાં દૃઢતાથી.
7.131.4
यौ तौ कर्णश्च भीमश्च सम्प्रयुद्धौ महाबलौ ।
अर्जुनस्य रथोपान्ते कीदृशः सोऽभवद्रणः ॥ ७.१३१.४ ॥
કર્ણ અને ભીમ — એ બે મહાબળવાન જ્યારે એકબીજા સામે લડ્યા, ત્યારે અર્જુનના રથની નજીક એ યુદ્ધ કેવું થયું?
7.131.5
पूर्वं हि निर्जितः कर्णो भीमसेनेन संयुगे ।
कथं भूयः स राधेयो भीममागान्महारथः ॥ ७.१३१.५ ॥
પહેલાં ભીમસેને યુદ્ધમાં કર્ણને હરાવ્યો હતો; તો પછી એ મહારથી રાધાપુત્ર કર્ણ ફરી ભીમની સામે કેવી રીતે આવ્યો?
7.131.6
भीमो वा सूततनयं प्रत्युद्यातः कथं रणे ।
महारथसमाख्यातं पृथिव्यां प्रवरं रथम् ॥ ७.१३१.६ ॥
અથવા ભીમ યુદ્ધમાં સૂતપુત્રનો કેવી રીતે સામનો કર્યો? પૃથ્વી પર મહારથીઓમાં શ્રેષ્ઠ તરીકે પ્રખ્યાત એ રથીને?
7.131.7
भीष्मद्रोणावतिक्रम्य धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
नान्यतो भयमादत्त विना कर्णान्महारथात् ॥ ७.१३१.७ ॥
ભીષ્મ અને દ્રોણને વટાવીને ધર્મરાજ યુધિષ્ઠિરે મહારથી કર્ણ સિવાય બીજા કોઈથી ભય અનુભવ્યો નહીં.
7.131.8
भयाद्यस्य महाबाहो न शेते बहुलाः समाः ।
चिन्तयन्नित्यशो वीर्यं राधेयस्य महात्मनः।
तं कथं सूतपुत्रं तु भीमोऽयोधयताहवे ॥ ७.१३१.८ ॥
હે મહાબાહુ, જેના ભયથી તે ઘણાં વર્ષો સુધી ઊંઘતો નથી અને મહાત્મા રાધેયના પરાક્રમનું સદા ચિંતન કરે છે, તે સૂતપુત્ર સાથે ભીમ યુદ્ધમાં કેવી રીતે લડ્યો?
7.131.9
ब्रह्मण्यं वीर्यसम्पन्नं समरेष्वनिवर्तिनम् ।
कथं कर्णं युधां श्रेष्ठं योधयामास पाण्डवः ॥ ७.१३१.९ ॥
બ્રાહ્મણભક્ત, વીર્યસંપન્ન, યુદ્ધોમાં પાછા ન ફરનાર, યોદ્ધાઓમાં શ્રેષ્ઠ એવા કર્ણ સાથે પાંડવે કેવી રીતે યુદ્ધ કરાવ્યું?
7.131.10
यौ तौ समीयतुर्वीरौ वैकर्तनवृकोदरौ ।
कथं तावत्र युध्येतां महाबलपराक्रमौ ॥ ७.१३१.१० ॥
જે બે વીરો — વૈકર્તન અને વૃકોદર — સામસામે આવ્યા, તે મહાબળ-પરાક્રમી બંને અહીં કેવી રીતે લડ્યા?
7.131.11
भ्रातृत्वं दर्शितं पूर्वं घृणी चापि स सूतजः ।
कथं भीमेन युयुधे कुन्त्या वाक्यमनुस्मरन् ॥ ७.१३१.११ ॥
પૂર્વે ભાઈચારો બતાવનાર, દયાળુ એ સૂતપુત્ર કુંતીનું વચન સ્મરીને ભીમ સાથે કેવી રીતે લડ્યો?
7.131.12
भीमो वा सूतपुत्रेण स्मरन्वैरं पुरा कृतम् ।
अयुध्यत कथं शूरः कर्णेन सह संयुगे ॥ ७.१३१.१२ ॥
અથવા ભીમે પૂર્વે કરેલા વૈરનું સ્મરણ કરીને તે સૂતપુત્ર સાથે કેવી રીતે લડ્યો? તે શૂર કર્ણ સાથે યુદ્ધમાં કેવી રીતે લડ્યો?
7.131.13
आशास्ते च सदा सूतपुत्रे दुर्योधनो मम ।
कर्णो जेष्यति सङ्ग्रामे समस्तान्पाण्डवानिति ॥ ७.१३१.१३ ॥
અને મારો પુત્ર દુર્યોધન સદા સૂતપુત્ર કર્ણ પર આશા રાખતો હતો; યુદ્ધમાં કર્ણ બધા પાંડવોને જીતશે એમ.
7.131.14
जयाशा यत्र पुत्रस्य मम मन्दस्य संयुगे ।
स कथं भीमकर्माणं भीमसेनमयोधयत् ॥ ७.१३१.१४ ॥
યુદ્ધમાં મારો મૂર્ખ પુત્ર જેના પર વિજયની આશા રાખતો હતો, તે સૂતપુત્ર ભયંકર કર્મો કરનાર ભીમસેન સાથે કેવી રીતે લડ્યો?
7.131.15
यं समासाद्य पुत्रैर्मे कृतं वैरं महारथैः ।
तं सूततनयं तात कथं भीमो ह्ययोधयत् ॥ ७.१३१.१५ ॥
મારા પુત્રો અને મહારથીઓએ જેની પાસે જઈને વૈર બાંધ્યું, હે તાત, તે સૂતપુત્ર સાથે ભીમ કેવી રીતે લડ્યો?
7.131.16
अनेकान्विप्रकारांश्च सूतपुत्रसमुद्भवान् ।
स्मरमाणः कथं भीमो युयुधे सूतसूनुना ॥ ७.१३१.१६ ॥
સૂતપુત્ર દ્વારા થયેલા અનેક અપમાનોને યાદ કરતો ભીમ તે સૂતપુત્ર સાથે કેવી રીતે લડ્યો?
7.131.17
योऽजयत्पृथिवीं सर्वां रथेनैकेन वीर्यवान् ।
तं सूततनयं युद्धे कथं भीमो ह्ययोधयत् ॥ ७.१३१.१७ ॥
એક જ રથ વડે સમગ્ર પૃથ્વી જીતનાર તે પરાક્રમી સૂતપુત્ર સાથે ભીમ યુદ્ધમાં કેવી રીતે લડ્યો?
7.131.18
यो जातः कुण्डलाभ्यां च कवचेन सहैव च ।
तं सूतपुत्रं समरे भीमः कथमयोधयत् ॥ ७.१३१.१८ ॥
કુંડળ અને કવચ સાથે જન્મેલા તે સૂતપુત્ર સાથે ભીમ યુદ્ધમાં કેવી રીતે લડ્યો?
7.131.19
अस्त्रहेतोः पुरा तात भार्गवं समपूजयत् ।
तस्य प्रसादाद्ब्रह्मास्त्रं लब्धवांश्च भृगूत्तमात् ॥ ७.१३१.१९ ॥
હે તાત, પૂર્વે અસ્ત્રો માટે તેણે ભાર્ગવ (પરશુરામ)ની સારી રીતે પૂજા કરી; તેમની કૃપાથી ભૃગુશ્રેષ્ઠ પાસેથી બ્રહ્માસ્ત્ર મેળવ્યું.
7.131.20
यथा तयोर्युद्धमभूद्यश्चासीद्विजयी तयोः ।
तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन कुशलो ह्यसि सञ्जय ॥ ७.१३१.२० ॥
તે બંને વચ્ચે યુદ્ધ કેવી રીતે થયું અને તેમાં કોણ વિજયી થયો, તે મને સાચું કહે; સંજય, તું કુશળ છે.
7.131.21
भीमसेनस्तु राधेयमुत्सृज्य रथिनां वरम् ।
इयेष गन्तुं यत्रास्तां वीरौ कृष्णधनञ्चयौ ॥ ७.१३१.२१ ॥
ભીમસેને રથીઓમાં શ્રેષ્ઠ રાધેય (કર્ણ)ને છોડીને, તે બે વીર કૃષ્ણ અને ધનંજય જ્યાં હતા ત્યાં જવાની ઇચ્છા કરી.
7.131.22
तं प्रयान्तमभिद्रुत्य राधेयः कङ्कपत्रिभिः ।
अभ्यवर्षन्महाराज मेघो वृष्ट्येव पर्वतम् ॥ ७.१३१.२२ ॥
મહારાજ, જતા તેના પર રાધેય (કર્ણ) દોડીને કંકપક્ષીની પાંખવાળા બાણોનો વરસાદ વરસાવ્યો, જેમ મેઘ પર્વત પર વરસે.
7.131.23
फुल्लता पङ्कजेनेव वक्त्रेण विहसन्बली ।
आजुहाव रणे यान्तं भीममाधिरथिस्तदा ॥ ७.१३१.२३ ॥
ત્યારે અધિરથપુત્ર (કર્ણ), કમળ જેવા ખીલેલા મુખે હસતાં, રણમાંથી જતા બળવાન ભીમને યુદ્ધ માટે પડકાર્યો.
7.131.24
भीमाहितैस्तव रणः स्वप्नेऽपि न विभावितः। ॥ ७.१३१.२४ ॥
ભીમે કરેલા ઘાઓથી તમારા (પક્ષનું) આ યુદ્ધ સ્વપ્નમાં પણ કલ્પાયું નહોતું.
7.131.25
तद्दर्शयसि कस्मान्मे पृष्ठं पार्थदिदृक्षया ।
कुन्त्याः पुत्रस्य सदृशं नेदं पाण्डवनन्दन। ॥ ७.१३१.२५ ॥
તો અર્જુનને જોવાની ઇચ્છાથી તું મને પીઠ કેમ બતાવે છે? હે પાંડવોના આનંદ, આ કુંતીપુત્રને શોભતું નથી.
7.131.26
तेन मामभितः स्थित्वा शरवर्षैरवाकिर ।
भीमसेनस्तदाह्वानं कर्णान्नामर्षयद्युधि।
अर्धमण्डलमावृत्य सूतपुत्रमयोधयत् ॥ ७.१३१.२६ ॥
તેણે મને ચારે બાજુથી ઘેરી બાણોની વર્ષાથી ઢાંકી દીધો. ત્યારે ભીમસેન કર્ણના પડકારને યુદ્ધમાં સહન ન કરી શક્યા, તેમણે અર્ધવૃત્ત રચીને સૂતપુત્ર સાથે યુદ્ધ કર્યું.
7.131.27
अवक्रगामिभिर्बाणैरभ्यवर्षन्महायशाः ।
दंशितं द्वैरथे यत्तं सर्वशस्त्रविशारदम् ॥ ७.१३१.२७ ॥
મહાયશસ્વીએ સીધા ચાલતા બાણોથી તેના પર વર્ષા કરી — દ્વંદ્વયુદ્ધ માટે કવચ પહેરેલા, તૈયાર, સર્વ શસ્ત્રોમાં નિપુણ (કર્ણ) પર.
7.131.28
विधित्सुः कलहस्यान्तं जिघांसुः कर्णमक्षिणोत् ॥ ७.१३१.२८ ॥
કલહનો અંત લાવવાની ઇચ્છાથી, કર્ણને મારવાની ઇચ્છાથી (ભીમસેને) કર્ણને ઘાયલ કર્યો.
7.131.29
हत्वा तस्यानुगांस्तं च हन्तुकामो महाबलः ।
तस्मै व्यसृजदुग्राणि विविधानि परन्तपः।
अमर्षात्पाण्डवः क्रुद्धः शरवर्षाणि मारिष ॥ ७.१३१.२९ ॥
તેના અનુયાયીઓને મારીને, તેને પણ મારવાની ઇચ્છાથી, મહાબલી પરંતપ (ભીમસેન) એ તેના પર અનેક પ્રકારના ભયંકર બાણો છોડ્યા. હે માનનીય, ક્રોધથી ભરેલા પાંડવે બાણોની વર્ષા કરી.
7.131.30
तस्य तानीषुवर्षाणि मत्तद्विरदगामिनः ।
सूतपुत्रोऽस्त्रमायाभिरग्रसत्परमास्त्रवित् ॥ ७.१३१.३० ॥
મદમસ્ત હાથીની ચાલે ચાલતા તેના (ભીમસેનના) બાણવર્ષાને, પરમાસ્ત્રોના જ્ઞાતા સૂતપુત્ર (કર્ણ) એ અસ્ત્રમાયાઓથી ગળી ગયો.
7.131.31
स यथावन्महाबाहुर्विद्यया वै सुपूजितः ।
आचार्यवन्महेष्वासः कर्णः पर्यचरद्बली ॥ ७.१३१.३१ ॥
તે મહાબાહુ, વિદ્યાથી સારી રીતે સન્માનિત, આચાર્યની જેમ મહાધનુર્ધર બળવાન કર્ણ સેવા કરતો રહ્યો.
7.131.32
युध्यमानं तु संरम्भाद्भीमसेनं हसन्निव ।
अभ्यपद्यत कौन्तेयं कर्णो राजन्वृकोदरम् ॥ ७.१३१.३२ ॥
હે રાજન! ક્રોધથી યુદ્ધ કરતા ભીમસેનને જોઈને, જાણે હસતો હોય તેમ કર્ણ કુંતીપુત્ર વૃકોદરની સામે આવ્યો.
7.131.33
तन्नामृष्यत कौन्तेयः कर्णस्य स्मितमाहवे ।
युध्यमानेषु वीरेषु पश्यत्सु च समन्ततः ॥ ७.१३१.३३ ॥
યુદ્ધમાં કર્ણનું તે સ્મિત કુંતીપુત્રથી સહન ન થયું; વીરો યુદ્ધ કરતા હતા અને ચારેબાજુથી જોતા હતા.
7.131.34
तं भीमसेनः सङ्ग्राप्तं वत्सदन्तैः स्तनान्तरे ।
विव्याध बलवान्क्रुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ॥ ७.१३१.३४ ॥
નજીક આવેલા તેને, ક્રોધિત બળવાન ભીમસેને વત્સદંત બાણોથી છાતીના મધ્યભાગે વીંધ્યો; જેમ અંકુશથી મહાહાથીને વીંધાય.
7.131.35
पुनश्च सूतपुत्रं तु स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ।
सुमुक्तैश्चित्रवर्माणं निर्बिभेद त्रिसप्तभिः ॥ ७.१३१.३५ ॥
ફરીથી સૂતપુત્રને, સોનેરી પીંછાવાળા, પથ્થર પર ધાર કાઢેલા, સારી રીતે છોડેલા એકવીસ બાણોથી, ચિત્રવર્મા(ને) વીંધ્યો.
7.131.36
कर्णो जाम्बूनदैर्जालैः सञ्छन्नान्वातरंहसः ।
हयान्विव्याध भीमस्य पञ्चभिः पञ्चभिः शरैः ॥ ७.१३१.३६ ॥
કર્ણે સુવર્ણજાળથી ઢંકાયેલા, પવનવેગી ભીમના ઘોડાઓને દરેકને પાંચ-પાંચ બાણોથી વીંધ્યા.
7.131.37
ततो बाणमयं जलं भीमसेनरथं प्रति ।
कर्णेन विहितं राजन्निमेषार्धाददृश्यत ॥ ७.१३१.३७ ॥
પછી હે રાજન્, કર્ણે ભીમસેનના રથ તરફ બાણોથી બનેલો એક પ્રવાહ છોડ્યો; તે અડધી પળમાં દેખાયો.
7.131.38
सरथः सध्वजस्तत्र ससूतः पाण्डवस्तदा ।
प्राच्छाद्यत महाराज कर्णचापच्युतैः शरैः ॥ ७.१३१.३८ ॥
ત્યારે ત્યાં પાંડવ પોતાના રથ, ધ્વજ અને સારથિ સહિત, હે મહારાજ, કર્ણના ધનુષ્યમાંથી છૂટેલા બાણોથી ઢંકાઈ ગયો.
7.131.39
तस्य कर्णश्चतुःषष्ट्या व्यधमत्कवचं दृढम् ।
क्रुद्धश्चाप्यहनत्पार्थं नाराचैर्मर्मभेदिभिः ॥ ७.१३१.३९ ॥
કર્ણે તેના મજબૂત કવચને ચોસઠ બાણોથી વીંધ્યું; ક્રોધે ભરાઈને મર્મભેદી નારાચોથી પાર્થ પર પણ પ્રહાર કર્યો.
7.131.40
ततोऽचिन्त्य महाबाहुः कर्णकार्मुकनिःसृतान् ।
समाश्लिष्यदसम्भ्रान्तः सूतपुत्रं वृकोदरः ॥ ७.१३१.४० ॥
ત્યારે મહાબાહુ વૃકોદરે કર્ણના ધનુષ્યમાંથી આવતા બાણોની પરવા ન કરી, નિર્ભયપણે સૂતપુત્ર સાથે ભીડ્યો.
7.131.41
स कर्णचापप्रभवानिषूनाशीविषोपमान् ।
बिभ्रद्भीमो महाराज न जगाम व्यथां रणे ॥ ७.१३१.४१ ॥
કર્ણના ધનુષ્યમાંથી પ્રગટેલા, ઝેરી સર્પો સમાન બાણોને સહન કરતાં પણ, હે મહારાજ, ભીમ રણમાં વ્યથિત ન થયા.
7.131.42
ततो द्वात्रिंशता भल्लैर्निशितैस्तिग्मतेजनैः ।
विव्याध समरे कर्णं भीमसेनः प्रतापवान् ॥ ७.१३१.४२ ॥
ત્યારે પરાક્રમી ભીમસેને તીક્ષ્ણ, ધારદાર બત્રીસ ભલ્લોથી યુદ્ધમાં કર્ણને વીંધ્યો.
7.131.43
अयत्नेनैव तं कर्णः शरैर्भृशमवाकिरत् ।
भीमसेनं महाबाहुं सैन्धवस्य वधैषिणम् ॥ ७.१३१.४३ ॥
કર્ણે અનાયાસે જ બાણોથી તે મહાબાહુ ભીમસેનને, સૈંધવના વધની ઇચ્છા રાખનારને, અતિશય ઢાંકી દીધો.
7.131.44
मृदुपूर्वं तु राधेयो भीममाजावयोधयत् ।
क्रोधपूर्वं तथा भीमः पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ७.१३१.४४ ॥
રાધેય કર્ણે પહેલાં નમ્રતાથી યુદ્ધમાં ભીમ સાથે યુદ્ધ કર્યું; ભીમે પણ જૂના વૈરને યાદ કરીને પહેલાં ક્રોધથી યુદ્ધ કર્યું.
7.131.45
तं भीमसेनो नामृष्यदवमानममर्षणः ।
स तस्मै व्यसृजत्तूर्णं शरवर्षममित्रहा ॥ ७.१३१.४५ ॥
તે અપમાન ભીમસેનથી સહન ન થયું; શત્રુહંતા તેમણે તરત જ તેના પર બાણોની વર્ષા કરી.
7.131.46
ते शराः प्रेषितास्तेन भीमसेनेन संयुगे ।
निपेतुः सर्वतो वीरे कूजन्त इव पक्षिणः ॥ ७.१३१.४६ ॥
યુદ્ધમાં ભીમસેને છોડેલા તે બાણો તે વીર પર ચારે બાજુથી પડ્યા, જાણે કલરવ કરતાં પક્ષીઓ.
7.131.47
हेमपुङ्खा महावेगा भीमसेनधनुश्च्युताः ।
प्राच्छादयंस्ते राधेयं शलभा इव पावकम् ॥ ७.१३१.४७ ॥
સોનેરી પાંખોવાળા, મહાવેગવાળા, ભીમસેનના ધનુષમાંથી છૂટેલા તે બાણોએ રાધેય કર્ણને ઢાંકી દીધો, જેમ તીડ અગ્નિને ઢાંકે.
7.131.48
कर्णस्तु रथिनां श्रेष्ठश्छाद्यमानः समन्ततः ।
राजन्व्यसृजदुग्राणि शरवर्षाणि भारत ॥ ७.१३१.४८ ॥
પણ રથીઓમાં શ્રેષ્ઠ કર્ણ, ચારે બાજુથી ઢંકાઈને, હે રાજન, હે ભારત, ભયંકર બાણવર્ષા કરવા લાગ્યો.
7.131.49
तस्य तानशनिप्रख्यानिषून्समरशोभिनः ।
चिच्छेद बहुभिर्भल्लैरसम्प्राप्तान्वृकोदरः ॥ ७.१३१.४९ ॥
યુદ્ધની શોભા વધારતાં એ વજ્ર સમાન બાણોને, તેના સુધી પહોંચતાં પહેલાં, વૃકોદરે (ભીમે) અનેક ભલ્લોથી કાપી નાખ્યા.
7.131.50
पुनश्च शरवर्षेण च्छादयामास भारत ।
कर्णो वैकर्तनो युद्धे भीमसेनमरिन्दमः ॥ ७.१३१.५० ॥
હે ભારત, ફરીથી શરવર્ષાથી વિકર્તનપુત્ર કર્ણે યુદ્ધમાં શત્રુઓને દમનારા ભીમસેનને ઢાંકી દીધો.
7.131.51
तत्र भारत भीमं तु दृष्टवन्तः स्म सायकैः ।
समाचिततनुं सङ्ख्ये श्वाविधं शललैरिव ॥ ७.१३१.५१ ॥
હે ભારત, ત્યાં યુદ્ધમાં ભીમનું શરીર બાણોથી ઢંકાયેલું અમે જોયું, જેમ સાહુડીને કાંટા ઢાંકે.
7.131.52
हेमपुङ्खाञ्छिलाधौतान्कर्णचापच्युताञ्छरान् ।
दधार समरे वीरः स्वरश्मीनिव रश्मिमान् ॥ ७.१३१.५२ ॥
યુદ્ધમાં એ વીરે કર્ણના ધનુષ્યથી છૂટેલા, સોનેરી પાંખવાળા, પથ્થર પર ધાર કાઢેલા બાણોને ધારણ કર્યા, જેમ સૂર્ય પોતાનાં કિરણોને ધારણ કરે છે.
7.131.53
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गो भीमसेनो व्यराजत ।
समृद्धकुसुमापीडो वसन्तेऽशोकवृक्षवत् ॥ ७.१३१.५३ ॥
રક્તથી સિંચાયેલા સર્વાંગ સાથે ભીમસેન, વસંતમાં પૂર્ણ ખીલેલા ફૂલોના ગુચ્છવાળા અશોક વૃક્ષ જેવા શોભ્યા.
7.131.54
तत्तु भीमो महाबाहोः कर्णस्य चरितं रणे ।
नामृष्यत महाबाहुः क्रोधादुद्वृत्तलोचनः ॥ ७.१३१.५४ ॥
પરંતુ યુદ્ધમાં કર્ણનું એ આચરણ મહાબાહુ ભીમ સહન ન કરી શક્યા; ક્રોધથી તેમની આંખો પહોળી થઈ ફરી ગઈ.
7.131.55
स कर्णं पञ्चविंशत्या नाराचानां समार्पयत् ।
महीधरमिव श्वेतं गूढपादैर्विषोल्बणैः ॥ ७.१३१.५५ ॥
તેણે કર્ણને પચીસ નારાચ બાણોથી વીંધ્યો; છુપાયેલા અણીવાળા, ઝેરથી ભયંકર બાણોથી, જેમ શ્વેત પર્વતને.
7.131.56
पुनरेव च विव्याध षङ्भिरष्टाभिरेव च ।
मर्मस्वमरविक्रान्तः सूतपुत्रं तनुत्यजम् ॥ ७.१३१.५६ ॥
દેવો સમાન પરાક્રમી તેણે ફરી છ અને આઠ બાણોથી સૂતપુત્રને મર્મસ્થાનો પર વીંધ્યો; દેહત્યાગ માટે તૈયાર તેને.
7.131.57
पुनरन्येन बाणेन भीमसेनः प्रतापवान् ।
चिच्छेद कार्मुकं तूर्णं कर्णस्य प्रहसन्निव ॥ ७.१३१.५७ ॥
ફરી બીજા બાણથી પ્રતાપી ભીમસેને હસતા હોય તેમ કર્ણનું ધનુષ્ય તરત કાપી નાખ્યું.
7.131.58
जघान चतुरश्चाश्वान्सूतं च त्वरितः शरैः ।
नाराचैरर्करश्म्याभैः कर्णं विव्याध चोरसि ॥ ७.१३१.५८ ॥
ઝડપથી તેણે કર્ણના ચાર ઘોડા અને સારથિને બાણોથી પાડી નાખ્યા; સૂર્યકિરણો જેવા ચમકતા નારાચોથી કર્ણની છાતીમાં વીંધ્યો.
7.131.59
ते जग्मुर्धरणीमाशु कर्णं निर्भिद्य पत्रिणः ।
यथा जलधरं भित्त्वा दिवाकरमरीचयः ॥ ७.१३१.५९ ॥
કર્ણને વીંધીને તે પીંછાવાળાં બાણો તરત ધરતી પર પડ્યાં; વાદળને ચીરીને સૂર્યકિરણો ઊતરે તેમ.
7.131.60
स वैक्लव्यं महत्प्राप्य च्छिन्नधन्वा शराहतः ।
तथा पुरुषमानी स लज्जामुत्सृज्य भारत।
भीमसेनभयात्कर्णः प्रत्यपायाद्रथान्तरम् ॥ ७.१३१.६० ॥
તે કર્ણ ભારે વિહ્વળતા પામ્યો; ધનુષ્ય કપાયું, બાણોથી ઘાયલ થયો. હે ભારત, પૌરુષનો અભિમાની તે લજ્જા છોડીને ભીમસેનના ભયથી બીજા રથ તરફ પાછો ફર્યો.