மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.131
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.131.1
वर्तमाने महाराज सङ्ग्रामे रोमहर्षणे ।
व्याकुलेषु च सर्वेषु पीड्यमानेषु सर्वशः ॥ ७.१३१.१ ॥
மகாராஜா, மயிர் சிலிர்க்க வைக்கும் அந்தப் போர் நடந்துகொண்டிருந்தபோது, எல்லோரும் கலங்கி எல்லாப் பக்கங்களிலும் வேதனைப்பட்டுக் கொண்டிருந்தனர்.
7.131.2
राधेयो भीममानर्च्छ युद्धाय भरतर्षभ ।
यथा नागो वने नागं मत्तो मत्तमभिद्रवेत् ॥ ७.१३१.२ ॥
பரதர்களின் காளையே, ராதையின் மகன் கர்ணன் போருக்காக பீமனை நோக்கி முன்னேறினான்; காட்டில் மதம் பிடித்த யானை மற்றொரு மதம் பிடித்த யானையை நோக்கிப் பாய்வது போல.
7.131.3
ततो व्यायच्छतामस्त्रैः पृथक्पृथगरिन्दमौ ।
मृदुपूर्वं च राधेयो दृढपूर्वं च पाण्डवः ॥ ७.१३१.३ ॥
பின்னர் அஸ்திரங்களால் தனித்தனியாகப் போரிட்ட அந்த இரு எதிரி அடக்கிகளில், ராதையின் மகன் கர்ணன் முதலில் மென்மையாகவும், பாண்டவன் முதலில் வலுவாகவும் போரிட்டனர்.
7.131.4
यौ तौ कर्णश्च भीमश्च सम्प्रयुद्धौ महाबलौ ।
अर्जुनस्य रथोपान्ते कीदृशः सोऽभवद्रणः ॥ ७.१३१.४ ॥
கர்ணனும் பீமனும் — அந்த இரு மகா பலசாலிகளும் — ஒருவரோடொருவர் மோதியபோது, அர்ஜுனனின் தேருக்கு அருகில் அந்தப் போர் எப்படி நடந்தது?
7.131.5
पूर्वं हि निर्जितः कर्णो भीमसेनेन संयुगे ।
कथं भूयः स राधेयो भीममागान्महारथः ॥ ७.१३१.५ ॥
முன்பு பீமசேனன் போரில் கர்ணனை வென்றிருந்தானே; பின்னும் அந்த மகாரதன், ராதையின் மகன் கர்ணன், பீமனை எதிர்கொள்ள எப்படி வந்தான்?
7.131.6
भीमो वा सूततनयं प्रत्युद्यातः कथं रणे ।
महारथसमाख्यातं पृथिव्यां प्रवरं रथम् ॥ ७.१३१.६ ॥
அல்லது பீமன் போரில் சூதனின் மகனை எவ்வாறு எதிர்கொண்டான்? பூமியில் மகாரதர்களில் சிறந்தவனாகப் புகழ்பெற்ற அந்தத் தேரவனை?
7.131.7
भीष्मद्रोणावतिक्रम्य धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
नान्यतो भयमादत्त विना कर्णान्महारथात् ॥ ७.१३१.७ ॥
பீஷ்மரையும் துரோணரையும் கடந்த தர்மராஜா யுதிட்டிரன், மஹாரதனான கர்ணனைத் தவிர வேறு எவரிடமிருந்தும் பயம் கொள்ளவில்லை.
7.131.8
भयाद्यस्य महाबाहो न शेते बहुलाः समाः ।
चिन्तयन्नित्यशो वीर्यं राधेयस्य महात्मनः।
तं कथं सूतपुत्रं तु भीमोऽयोधयताहवे ॥ ७.१३१.८ ॥
மஹாபாஹுவே, எவருடைய பயத்தால் அவன் பல ஆண்டுகள் உறங்குவதில்லையோ, எப்போதும் மஹாத்மாவான ராதையின் மகனின் வீரியத்தை நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறானோ, அந்த சூதபுத்திரனுடன் பீமன் போரில் எப்படிப் போரிட்டான்?
7.131.9
ब्रह्मण्यं वीर्यसम्पन्नं समरेष्वनिवर्तिनम् ।
कथं कर्णं युधां श्रेष्ठं योधयामास पाण्डवः ॥ ७.१३१.९ ॥
பிராமணர்களைப் போற்றுபவனும், வீரியம் நிறைந்தவனும், போர்களில் பின்வாங்காதவனும், போராளிகளில் சிறந்தவனுமான கர்ணனை பாண்டவன் எவ்வாறு போரிடச் செய்தான்?
7.131.10
यौ तौ समीयतुर्वीरौ वैकर्तनवृकोदरौ ।
कथं तावत्र युध्येतां महाबलपराक्रमौ ॥ ७.१३१.१० ॥
வீரர்களான வைகர்தனனும் வ்ருகோதரனும் எதிர்கொண்ட அவ்விருவரும், மஹாபலமும் பராக்கிரமும் கொண்டவர்களாக, இங்கு எவ்வாறு போரிட்டார்கள்?
7.131.11
भ्रातृत्वं दर्शितं पूर्वं घृणी चापि स सूतजः ।
कथं भीमेन युयुधे कुन्त्या वाक्यमनुस्मरन् ॥ ७.१३१.११ ॥
முன்பு சகோதரத்துவத்தைக் காட்டிய, இரக்கமுள்ள அந்த சூதபுத்திரன், குந்தியின் சொல்லை நினைவுகூர்ந்தபடி பீமனுடன் எவ்வாறு போரிட்டான்?
7.131.12
भीमो वा सूतपुत्रेण स्मरन्वैरं पुरा कृतम् ।
अयुध्यत कथं शूरः कर्णेन सह संयुगे ॥ ७.१३१.१२ ॥
அல்லது பீமன், முன்பு செய்யப்பட்ட பகையை நினைவுகூர்ந்து, அந்த சூதபுத்திரனுடன் எவ்வாறு போரிட்டான்? அந்த வீரன் கர்ணனுடன் போரில் எவ்வாறு போரிட்டான்?
7.131.13
आशास्ते च सदा सूतपुत्रे दुर्योधनो मम ।
कर्णो जेष्यति सङ्ग्रामे समस्तान्पाण्डवानिति ॥ ७.१३१.१३ ॥
மேலும் என் மகன் துரியோதனன் எப்போதும் சூதபுத்திரனான கர்ணனிடம் நம்பிக்கை வைத்திருந்தான்; போரில் கர்ணன் எல்லா பாண்டவர்களையும் வெல்வான் என்று.
7.131.14
जयाशा यत्र पुत्रस्य मम मन्दस्य संयुगे ।
स कथं भीमकर्माणं भीमसेनमयोधयत् ॥ ७.१३१.१४ ॥
என் மூடமகன் போரில் வெற்றியை எதிர்பார்த்த அந்த சூதபுத்திரன், பயங்கர செயல்கள் செய்யும் பீமசேனனுடன் எப்படிப் போரிட்டான்?
7.131.15
यं समासाद्य पुत्रैर्मे कृतं वैरं महारथैः ।
तं सूततनयं तात कथं भीमो ह्ययोधयत् ॥ ७.१३१.१५ ॥
என் மகன்களும் மகாரதர்களும் எவனிடம் சென்று பகையைக் கொண்டார்களோ, அந்த சூதபுத்திரனுடன் அன்பனே, பீமன் எப்படிப் போரிட்டான்?
7.131.16
अनेकान्विप्रकारांश्च सूतपुत्रसमुद्भवान् ।
स्मरमाणः कथं भीमो युयुधे सूतसूनुना ॥ ७.१३१.१६ ॥
சூதபுத்திரனால் ஏற்பட்ட பல அவமானங்களை நினைவுகூர்ந்தபடி பீமன் அந்த சூதபுத்திரனுடன் எப்படிப் போரிட்டான்?
7.131.17
योऽजयत्पृथिवीं सर्वां रथेनैकेन वीर्यवान् ।
तं सूततनयं युद्धे कथं भीमो ह्ययोधयत् ॥ ७.१३१.१७ ॥
ஒரே தேரில் முழு பூமியையும் வென்ற அந்த வீரியவானான சூதபுத்திரனுடன் பீமன் போரில் எப்படிப் போரிட்டான்?
7.131.18
यो जातः कुण्डलाभ्यां च कवचेन सहैव च ।
तं सूतपुत्रं समरे भीमः कथमयोधयत् ॥ ७.१३१.१८ ॥
குண்டலங்களுடனும் கவசத்துடனும் பிறந்த அந்த சூதபுத்திரனுடன் பீமன் போரில் எப்படிப் போரிட்டான்?
7.131.19
अस्त्रहेतोः पुरा तात भार्गवं समपूजयत् ।
तस्य प्रसादाद्ब्रह्मास्त्रं लब्धवांश्च भृगूत्तमात् ॥ ७.१३१.१९ ॥
அன்பு மகனே, முன்பு படைக்கலன்களுக்காக அவன் பார்கவரை (பரசுராமரை) முறையாக வணங்கினான்; அவருடைய அருளால் பிருகு குலத்தின் சிறந்தவரிடமிருந்து பிரம்மாஸ்திரத்தைப் பெற்றான்.
7.131.20
यथा तयोर्युद्धमभूद्यश्चासीद्विजयी तयोः ।
तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन कुशलो ह्यसि सञ्जय ॥ ७.१३१.२० ॥
அவ்விருவருக்கும் போர் எப்படி நடந்தது, அவர்களில் யார் வெற்றி பெற்றான் என்பதை உண்மையாக எனக்குச் சொல். சஞ்சயா, நீ திறமையானவன்.
7.131.21
भीमसेनस्तु राधेयमुत्सृज्य रथिनां वरम् ।
इयेष गन्तुं यत्रास्तां वीरौ कृष्णधनञ्चयौ ॥ ७.१३१.२१ ॥
பீமசேனன் தேர்வீரர்களில் சிறந்தவனான ராதேயனை (கர்ணனை) விட்டுவிட்டு, அந்த இரு வீரர்களான கிருஷ்ணனும் தனஞ்சயனும் இருந்த இடத்திற்குச் செல்ல விரும்பினான்.
7.131.22
तं प्रयान्तमभिद्रुत्य राधेयः कङ्कपत्रिभिः ।
अभ्यवर्षन्महाराज मेघो वृष्ट्येव पर्वतम् ॥ ७.१३१.२२ ॥
மகாராஜாவே, செல்லும் அவனை நோக்கி ராதேயன் (கர்ணன்) விரைந்து சென்று, கொக்கின் இறகுடைய அம்புகளால் மேகம் மலையின்மேல் மழை பொழிவதுபோல் பொழிந்தான்.
7.131.23
फुल्लता पङ्कजेनेव वक्त्रेण विहसन्बली ।
आजुहाव रणे यान्तं भीममाधिरथिस्तदा ॥ ७.१३१.२३ ॥
அப்போது அதிரதன் மகன் (கர்ணன்), தாமரைபோல் மலர்ந்த முகத்தோடு சிரித்தபடி, போர்க்களத்திலிருந்து செல்லும் வலிமைமிக்க பீமனை போருக்கு அழைத்தான்.
7.131.24
भीमाहितैस्तव रणः स्वप्नेऽपि न विभावितः। ॥ ७.१३१.२४ ॥
பீமனால் ஏற்படுத்தப்பட்ட காயங்களால் உன்னுடைய (தரப்பின்) போர் கனவிலும் எண்ணப்படவில்லை.
7.131.25
तद्दर्शयसि कस्मान्मे पृष्ठं पार्थदिदृक्षया ।
कुन्त्याः पुत्रस्य सदृशं नेदं पाण्डवनन्दन। ॥ ७.१३१.२५ ॥
அப்படியானால் அர்ஜுனனைக் காணும் விருப்பத்தால் நீ ஏன் எனக்குப் முதுகைக் காட்டுகிறாய்? பாண்டவர்களின் மகிழ்ச்சியே, இது குந்தியின் மகனுக்குப் பொருந்தாது.
7.131.26
तेन मामभितः स्थित्वा शरवर्षैरवाकिर ।
भीमसेनस्तदाह्वानं कर्णान्नामर्षयद्युधि।
अर्धमण्डलमावृत्य सूतपुत्रमयोधयत् ॥ ७.१३१.२६ ॥
அவன் என்னைச் சுற்றி நின்று அம்பு மழையால் மூடினான். அப்போது பீமசேனன் கர்ணனின் சவாலைப் போரில் பொறுக்க முடியாமல், அரைவட்டமாகச் சூழ்ந்து சூதபுத்திரனுடன் போரிட்டான்.
7.131.27
अवक्रगामिभिर्बाणैरभ्यवर्षन्महायशाः ।
दंशितं द्वैरथे यत्तं सर्वशस्त्रविशारदम् ॥ ७.१३१.२७ ॥
மகா புகழ் பெற்றவன் நேராகச் செல்லும் அம்புகளால் அவன் மீது மழை பொழிந்தான் — இரட்டைப் போருக்கு கவசம் அணிந்து, தயாராக, அனைத்து ஆயுதங்களிலும் வல்லவனான (கர்ணன்) மீது.
7.131.28
विधित्सुः कलहस्यान्तं जिघांसुः कर्णमक्षिणोत् ॥ ७.१३१.२८ ॥
சண்டைக்கு முடிவு கட்ட விரும்பி, கர்ணனைக் கொல்ல விரும்பி (பீமசேனன்) கர்ணனைக் காயப்படுத்தினான்.
7.131.29
हत्वा तस्यानुगांस्तं च हन्तुकामो महाबलः ।
तस्मै व्यसृजदुग्राणि विविधानि परन्तपः।
अमर्षात्पाण्डवः क्रुद्धः शरवर्षाणि मारिष ॥ ७.१३१.२९ ॥
அவனுடைய பின்தொடர்ந்தவர்களைக் கொன்று, அவனையும் கொல்ல விரும்பி, மகாபலனான பரந்தபன் (பீமசேனன்) அவன்மீது பலவகைக் கொடிய அம்புகளை எய்தான். ஐயா, கோபத்தால் சினந்த பாண்டவன் அம்பு மழை பொழிந்தான்.
7.131.30
तस्य तानीषुवर्षाणि मत्तद्विरदगामिनः ।
सूतपुत्रोऽस्त्रमायाभिरग्रसत्परमास्त्रवित् ॥ ७.१३१.३० ॥
மதயானையின் நடையுடைய அவனுடைய அம்பு மழைகளை, பரமாஸ்திரங்களை அறிந்த சூதபுத்திரன் (கர்ணன்) அஸ்திர மாயைகளால் விழுங்கினான்.
7.131.31
स यथावन्महाबाहुर्विद्यया वै सुपूजितः ।
आचार्यवन्महेष्वासः कर्णः पर्यचरद्बली ॥ ७.१३१.३१ ॥
அந்த மகாபாகுவான, வித்தையால் நன்கு கௌரவிக்கப்பட்ட, ஆசாரியனைப் போல் மகாவில்லாளியான வலிமையுள்ள கர்ணன் சேவை செய்தான்.
7.131.32
युध्यमानं तु संरम्भाद्भीमसेनं हसन्निव ।
अभ्यपद्यत कौन्तेयं कर्णो राजन्वृकोदरम् ॥ ७.१३१.३२ ॥
அரசே! கோபத்துடன் போரிட்ட பீமசேனனைக் கண்டு, சிரிப்பவனைப் போல் கர்ணன் குந்தியின் மகனான வ்ருகோதரனை எதிர்கொண்டான்.
7.131.33
तन्नामृष्यत कौन्तेयः कर्णस्य स्मितमाहवे ।
युध्यमानेषु वीरेषु पश्यत्सु च समन्ततः ॥ ७.१३१.३३ ॥
போரில் கர்ணனின் அந்தப் புன்னகையை குந்தியின் மகன் பொறுக்கவில்லை; வீரர்கள் போரிட்டுக்கொண்டிருக்க, எல்லாப் பக்கங்களிலும் அவர்கள் பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர்.
7.131.34
तं भीमसेनः सङ्ग्राप्तं वत्सदन्तैः स्तनान्तरे ।
विव्याध बलवान्क्रुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ॥ ७.१३१.३४ ॥
அருகில் வந்த அவனை, சினமுற்ற வலிமையுள்ள பீமசேனன் வத்சதந்த அம்புகளால் மார்பின் நடுவில் துளைத்தான்; அங்குசத்தால் மகா யானையைக் குத்துவதுபோல்.
7.131.35
पुनश्च सूतपुत्रं तु स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ।
सुमुक्तैश्चित्रवर्माणं निर्बिभेद त्रिसप्तभिः ॥ ७.१३१.३५ ॥
மீண்டும் அவர் சூதபுத்திரனை, பொன் இறகுகளும் கல்லில் கூர்மை செய்யப்பட்டதுமான, நன்றாக எய்யப்பட்ட இருபத்தொரு அம்புகளால் துளைத்தார். அவன் சித்திரகவசன்.
7.131.36
कर्णो जाम्बूनदैर्जालैः सञ्छन्नान्वातरंहसः ।
हयान्विव्याध भीमस्य पञ्चभिः पञ्चभिः शरैः ॥ ७.१३१.३६ ॥
கர்ணன், பொன்வலையால் மூடப்பட்ட, காற்றின் வேகமுள்ள பீமனின் குதிரைகளை ஒவ்வொன்றையும் ஐந்தைந்து அம்புகளால் துளைத்தான்.
7.131.37
ततो बाणमयं जलं भीमसेनरथं प्रति ।
कर्णेन विहितं राजन्निमेषार्धाददृश्यत ॥ ७.१३१.३७ ॥
பின்னர் ஓ அரசே, கர்ணனால் பீமசேனனின் தேரை நோக்கி அம்புகளால் ஆன ஒரு வெள்ளம் ஏவப்பட்டது; அது கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் தெரிந்தது.
7.131.38
सरथः सध्वजस्तत्र ससूतः पाण्डवस्तदा ।
प्राच्छाद्यत महाराज कर्णचापच्युतैः शरैः ॥ ७.१३१.३८ ॥
அப்போது அங்கே பாண்டவன் தன் தேர், கொடி, சாரதியுடன், மகாராஜனே, கர்ணனின் வில்லிலிருந்து விடுபட்ட அம்புகளால் மூடப்பட்டான்.
7.131.39
तस्य कर्णश्चतुःषष्ट्या व्यधमत्कवचं दृढम् ।
क्रुद्धश्चाप्यहनत्पार्थं नाराचैर्मर्मभेदिभिः ॥ ७.१३१.३९ ॥
கர்ணன் அவனுடைய உறுதியான கவசத்தை அறுபத்துநான்கு அம்புகளால் துளைத்தான்; கோபத்துடன் மர்மங்களைத் துளைக்கும் நாராசங்களால் பார்த்தனையும் தாக்கினான்.
7.131.40
ततोऽचिन्त्य महाबाहुः कर्णकार्मुकनिःसृतान् ।
समाश्लिष्यदसम्भ्रान्तः सूतपुत्रं वृकोदरः ॥ ७.१३१.४० ॥
பின்னர் மகாபாகு வ்ருகோதரன், கர்ணனின் வில்லிலிருந்து வந்த அம்புகளைப் பொருட்படுத்தாமல், கலங்காமல் சூதபுத்திரனை எதிர்கொண்டான்.
7.131.41
स कर्णचापप्रभवानिषूनाशीविषोपमान् ।
बिभ्रद्भीमो महाराज न जगाम व्यथां रणे ॥ ७.१३१.४१ ॥
கர்ணனின் வில்லிலிருந்து தோன்றிய, விஷப்பாம்புகளுக்கு ஒத்த அம்புகளைத் தாங்கியும், மகாராஜனே, பீமன் போரில் துன்பம் அடையவில்லை.
7.131.42
ततो द्वात्रिंशता भल्लैर्निशितैस्तिग्मतेजनैः ।
विव्याध समरे कर्णं भीमसेनः प्रतापवान् ॥ ७.१३१.४२ ॥
பின்னர் வீரம் மிக்க பீமசேனன், கூர்மையான, கடுமையான முப்பத்திரண்டு பல்லங்களால் போரில் கர்ணனைத் துளைத்தான்.
7.131.43
अयत्नेनैव तं कर्णः शरैर्भृशमवाकिरत् ।
भीमसेनं महाबाहुं सैन्धवस्य वधैषिणम् ॥ ७.१३१.४३ ॥
கர்ணன் எளிதாகவே அம்புகளால் அந்த மஹாபாஹுவான பீமசேனனை, சைந்தவனின் வதத்தை விரும்பியவனை, மிகுதியாக மூடினான்.
7.131.44
मृदुपूर्वं तु राधेयो भीममाजावयोधयत् ।
क्रोधपूर्वं तथा भीमः पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ७.१३१.४४ ॥
ராதையின் மகன் கர்ணன் முதலில் மென்மையாகப் போரில் பீமனுடன் போரிட்டான்; பீமனும் முன்பு கோபத்துடன், பழைய பகையை நினைத்தபடி போரிட்டான்.
7.131.45
तं भीमसेनो नामृष्यदवमानममर्षणः ।
स तस्मै व्यसृजत्तूर्णं शरवर्षममित्रहा ॥ ७.१३१.४५ ॥
அந்த அவமானத்தை சகிக்க முடியாத பீமசேனன் பொறுக்கவில்லை; எதிரிகளைக் கொல்பவனான அவன் உடனே அவன்மேல் அம்பு மழை பொழிந்தான்.
7.131.46
ते शराः प्रेषितास्तेन भीमसेनेन संयुगे ।
निपेतुः सर्वतो वीरे कूजन्त इव पक्षिणः ॥ ७.१३१.४६ ॥
போரில் பீமசேனனால் ஏவப்பட்ட அந்த அம்புகள் அந்த வீரன் மீது எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் விழுந்தன, கத்தும் பறவைகளைப் போல.
7.131.47
हेमपुङ्खा महावेगा भीमसेनधनुश्च्युताः ।
प्राच्छादयंस्ते राधेयं शलभा इव पावकम् ॥ ७.१३१.४७ ॥
பொன் இறகுகளுடனும் பெரும் வேகத்துடனும் பீமசேனனின் வில்லிலிருந்து விடுபட்ட அந்த அம்புகள் ராதையின் மகன் கர்ணனை மூடின, விட்டில்கள் நெருப்பை மூடுவது போல.
7.131.48
कर्णस्तु रथिनां श्रेष्ठश्छाद्यमानः समन्ततः ।
राजन्व्यसृजदुग्राणि शरवर्षाणि भारत ॥ ७.१३१.४८ ॥
ஆனால் தேரர்களில் சிறந்தவனான கர்ணன், எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் மூடப்பட்டு, ஓ அரசே, ஓ பாரதா, கொடிய அம்பு மழையைப் பொழியத் தொடங்கினான்.
7.131.49
तस्य तानशनिप्रख्यानिषून्समरशोभिनः ।
चिच्छेद बहुभिर्भल्लैरसम्प्राप्तान्वृकोदरः ॥ ७.१३१.४९ ॥
போரில் அழகு சேர்க்கும் அந்த இடிபோன்ற அம்புகளை, இன்னும் அவனை அடையாதிருக்கும்போதே, வ்ருகோதரன் (பீமன்) பல பல்லங்களால் அறுத்தான்.
7.131.50
पुनश्च शरवर्षेण च्छादयामास भारत ।
कर्णो वैकर्तनो युद्धे भीमसेनमरिन्दमः ॥ ७.१३१.५० ॥
பாரதா, மீண்டும் அம்பு மழையால் விகர்தனன் மகனான கர்ணன், போரில் எதிரிகளை அடக்கும் பீமசேனனை மூடினான்.
7.131.51
तत्र भारत भीमं तु दृष्टवन्तः स्म सायकैः ।
समाचिततनुं सङ्ख्ये श्वाविधं शललैरिव ॥ ७.१३१.५१ ॥
பாரதா, அங்கே போரில் பீமனின் உடல் அம்புகளால் மூடப்பட்டிருப்பதை நாங்கள் கண்டோம், முள்ளம்பன்றி முட்களால் மூடப்பட்டதுபோல.
7.131.52
हेमपुङ्खाञ्छिलाधौतान्कर्णचापच्युताञ्छरान् ।
दधार समरे वीरः स्वरश्मीनिव रश्मिमान् ॥ ७.१३१.५२ ॥
போரில் அந்த வீரன், கர்ணனின் வில்லிலிருந்து விடுபட்ட, பொன்னிறச் சிறகுகள் கொண்ட, கல்லில் தீட்டப்பட்ட அம்புகளைத் தாங்கினான், ஒளிக்கதிர்களை ஒளிர்பவன் தன் கதிர்களைத் தாங்குவதுபோல.
7.131.53
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गो भीमसेनो व्यराजत ।
समृद्धकुसुमापीडो वसन्तेऽशोकवृक्षवत् ॥ ७.१३१.५३ ॥
குருதியில் நனைந்த உடலுடன் பீமசேனன், வசந்த காலத்தில் முழுதாக மலர்ந்த பூங்கொத்துகளுடன் நிற்கும் அசோக மரம் போல விளங்கினான்.
7.131.54
तत्तु भीमो महाबाहोः कर्णस्य चरितं रणे ।
नामृष्यत महाबाहुः क्रोधादुद्वृत्तलोचनः ॥ ७.१३१.५४ ॥
ஆனால் போரில் கர்ணனின் அந்தச் செயலை மகாபாகு பீமனால் பொறுக்க முடியவில்லை; கோபத்தால் அவனது கண்கள் விரிந்து உருண்டன.
7.131.55
स कर्णं पञ्चविंशत्या नाराचानां समार्पयत् ।
महीधरमिव श्वेतं गूढपादैर्विषोल्बणैः ॥ ७.१३१.५५ ॥
அவன் கர்ணனை இருபத்தைந்து நாராசங்களால் துளைத்தான்; மறைந்த முனைகளும் விஷம் தோய்ந்த கொடிய அம்புகளுமாய், வெண்ணிற மலையைப் போல.
7.131.56
पुनरेव च विव्याध षङ्भिरष्टाभिरेव च ।
मर्मस्वमरविक्रान्तः सूतपुत्रं तनुत्यजम् ॥ ७.१३१.५६ ॥
தேவர்களைப் போன்ற வீரனாகிய அவன் மீண்டும் ஆறு, எட்டு அம்புகளால் சூதபுத்திரனை மர்மஸ்தானங்களில் துளைத்தான்; உடலைத் தியாகம் செய்யத் துணிந்தவனை.
7.131.57
पुनरन्येन बाणेन भीमसेनः प्रतापवान् ।
चिच्छेद कार्मुकं तूर्णं कर्णस्य प्रहसन्निव ॥ ७.१३१.५७ ॥
மீண்டும் வேறொரு அம்பால் பிரதாபமிக்க பீமசேனன் சிரிப்பது போல் கர்ணனின் வில்லை விரைவில் வெட்டினான்.
7.131.58
जघान चतुरश्चाश्वान्सूतं च त्वरितः शरैः ।
नाराचैरर्करश्म्याभैः कर्णं विव्याध चोरसि ॥ ७.१३१.५८ ॥
விரைந்து அவன் கர்ணனின் நான்கு குதிரைகளையும் தேரோட்டியையும் அம்புகளால் வீழ்த்தினான்; சூரியக்கதிர்களைப் போல் ஒளிரும் நாராசங்களால் கர்ணனின் மார்பிலும் துளைத்தான்.
7.131.59
ते जग्मुर्धरणीमाशु कर्णं निर्भिद्य पत्रिणः ।
यथा जलधरं भित्त्वा दिवाकरमरीचयः ॥ ७.१३१.५९ ॥
கர்ணனைத் துளைத்து அந்த இறகுள்ள அம்புகள் விரைவில் நிலத்தில் விழுந்தன; மேகத்தைப் பிளந்து சூரியக் கதிர்கள் இறங்குவது போல்.
7.131.60
स वैक्लव्यं महत्प्राप्य च्छिन्नधन्वा शराहतः ।
तथा पुरुषमानी स लज्जामुत्सृज्य भारत।
भीमसेनभयात्कर्णः प्रत्यपायाद्रथान्तरम् ॥ ७.१३१.६० ॥
அந்தக் கர்ணன் பெரும் தளர்ச்சியடைந்தான்; வில் அறுபட்டு அம்புகளால் தாக்கப்பட்டான். பாரதா, தன் ஆண்மையில் பெருமிதம் கொண்டவன் வெட்கத்தைத் துறந்து, பீமசேனனின் அச்சத்தால் மற்றொரு தேருக்குத் திரும்பினான்.