มหาภารตะ · อัธยายะ 7.131
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.131.1
वर्तमाने महाराज सङ्ग्रामे रोमहर्षणे ।
व्याकुलेषु च सर्वेषु पीड्यमानेषु सर्वशः ॥ ७.१३१.१ ॥
มหาราช ในขณะที่การสู้รบอันชวนขนลุกนั้นดำเนินอยู่ และทุกคนต่างก็ตื่นตระหนกและได้รับความทุกข์ทรมานรอบด้าน
7.131.2
राधेयो भीममानर्च्छ युद्धाय भरतर्षभ ।
यथा नागो वने नागं मत्तो मत्तमभिद्रवेत् ॥ ७.१३१.२ ॥
โอ้ผู้เป็นยอดแห่งภรตะ กรรณบุตรของราธา เข้าโจมตีภีมะเพื่อการรบ ดุจช้างที่คลั่งในป่าพุ่งเข้าใส่ช้างคลั่งอีกตัวหนึ่ง
7.131.3
ततो व्यायच्छतामस्त्रैः पृथक्पृथगरिन्दमौ ।
मृदुपूर्वं च राधेयो दृढपूर्वं च पाण्डवः ॥ ७.१३१.३ ॥
จากนั้น ทั้งสองผู้ปราบศัตรู ต่างฝ่ายต่างต่อสู้ด้วยอาวุธ กรรณบุตรของราธาเริ่มต้นด้วยความอ่อนโยน ส่วนปาณฑพเริ่มต้นด้วยความแน่วแน่
7.131.4
यौ तौ कर्णश्च भीमश्च सम्प्रयुद्धौ महाबलौ ।
अर्जुनस्य रथोपान्ते कीदृशः सोऽभवद्रणः ॥ ७.१३१.४ ॥
กรรณและภีมะ ทั้งสองผู้มีกำลังมหาศาล เมื่อประจัญบานกัน การต่อสู้นั้นเป็นเช่นไรใกล้รถศึกของอรชุน
7.131.5
पूर्वं हि निर्जितः कर्णो भीमसेनेन संयुगे ।
कथं भूयः स राधेयो भीममागान्महारथः ॥ ७.१३१.५ ॥
ก่อนหน้านี้ กรรณเคยพ่ายแพ้ต่อภีมเสนในการรบ แล้วเหตุใดมหารถผู้นั้น กรรณบุตรของราธา จึงกลับมาเผชิญหน้ากับภีมะอีกได้
7.131.6
भीमो वा सूततनयं प्रत्युद्यातः कथं रणे ।
महारथसमाख्यातं पृथिव्यां प्रवरं रथम् ॥ ७.१३१.६ ॥
หรือภีมะเข้าโจมตีบุตรของสารถีในการรบได้อย่างไร ทั้งที่เป็นมหารถีผู้ขึ้นชื่อว่าเลิศที่สุดในแผ่นดิน
7.131.7
भीष्मद्रोणावतिक्रम्य धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
नान्यतो भयमादत्त विना कर्णान्महारथात् ॥ ७.१३१.७ ॥
พระธรรมราชายุธิษฐิระ เมื่อผ่านพ้นภีษมะและโทรณะไปแล้ว ไม่มีความกลัวจากผู้ใดเลย นอกจากมหารถกรรณเท่านั้น
7.131.8
भयाद्यस्य महाबाहो न शेते बहुलाः समाः ।
चिन्तयन्नित्यशो वीर्यं राधेयस्य महात्मनः।
तं कथं सूतपुत्रं तु भीमोऽयोधयताहवे ॥ ७.१३१.८ ॥
โอ้ผู้มีแขนทรงพลัง ผู้ที่ด้วยความหวาดกลัวนั้น ไม่อาจนอนหลับได้เป็นเวลาหลายปี คอยคิดถึงความกล้าหาญของกรรณบุตรของราธาผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่อยู่เนืองนิจ ภีมะต่อสู้กับบุตรของสารถีผู้นั้นในการรบได้อย่างไร
7.131.9
ब्रह्मण्यं वीर्यसम्पन्नं समरेष्वनिवर्तिनम् ।
कथं कर्णं युधां श्रेष्ठं योधयामास पाण्डवः ॥ ७.१३१.९ ॥
ปาณฑพผู้นั้นทำให้กรรณผู้ภักดีต่อพราหมณ์ ผู้เปี่ยมด้วยความกล้าหาญ ไม่หันหลังให้ในการสงคราม และเป็นยอดนักรบ ต่อสู้ได้อย่างไร
7.131.10
यौ तौ समीयतुर्वीरौ वैकर्तनवृकोदरौ ।
कथं तावत्र युध्येतां महाबलपराक्रमौ ॥ ७.१३१.१० ॥
วีรบุรุษทั้งสอง คือกรรณบุตรของวิกรรตนะ และภีมะวฤโกทร ผู้มาเผชิญหน้ากัน ทั้งสองมีพลังและความกล้าหาญยิ่งใหญ่ ต่อสู้กันที่นี่ได้อย่างไร
7.131.11
भ्रातृत्वं दर्शितं पूर्वं घृणी चापि स सूतजः ।
कथं भीमेन युयुधे कुन्त्या वाक्यमनुस्मरन् ॥ ७.१३१.११ ॥
บุตรของสารถีผู้มีเมตตาคนนั้น ซึ่งเคยแสดงความเป็นพี่น้องไว้ก่อนหน้า ต่อสู้กับภีมะได้อย่างไร ทั้งที่ระลึกถึงพระดำรัสของกุนตี
7.131.12
भीमो वा सूतपुत्रेण स्मरन्वैरं पुरा कृतम् ।
अयुध्यत कथं शूरः कर्णेन सह संयुगे ॥ ७.१३१.१२ ॥
หรือภีมะ ผู้ระลึกถึงความเป็นศัตรูที่ก่อขึ้นในกาลก่อน ต่อสู้กับบุตรของสารถีนั้นได้อย่างไร วีรบุรุษผู้นั้นต่อสู้กับกรรณในการรบได้อย่างไร
7.131.13
आशास्ते च सदा सूतपुत्रे दुर्योधनो मम ।
कर्णो जेष्यति सङ्ग्रामे समस्तान्पाण्डवानिति ॥ ७.१३१.१३ ॥
และบุตรของข้า ทุรโยธน์ ได้ตั้งความหวังไว้กับบุตรของสารถีเสมอมา โดยคิดว่ากรรณจะเอาชนะปาณฑพทั้งหมดในการรบ
7.131.14
जयाशा यत्र पुत्रस्य मम मन्दस्य संयुगे ।
स कथं भीमकर्माणं भीमसेनमयोधयत् ॥ ७.१३१.१४ ॥
บุตรของสารถีผู้ที่บุตรผู้โง่เขลาของข้าตั้งความหวังในชัยชนะในการรบ ต่อสู้กับภีมเสนผู้มีการกระทำอันน่าสะพรึงได้อย่างไร
7.131.15
यं समासाद्य पुत्रैर्मे कृतं वैरं महारथैः ।
तं सूततनयं तात कथं भीमो ह्ययोधयत् ॥ ७.१३१.१५ ॥
ลูกรัก ภีมะต่อสู้กับบุตรของสารถีผู้นั้น ซึ่งบุตรและมหารถทั้งหลายของข้าได้ก่อความเป็นศัตรูด้วยเมื่อเข้าไปหา ได้อย่างไร
7.131.16
अनेकान्विप्रकारांश्च सूतपुत्रसमुद्भवान् ।
स्मरमाणः कथं भीमो युयुधे सूतसूनुना ॥ ७.१३१.१६ ॥
ภีมะผู้ระลึกถึงการดูหมิ่นอันมากมายที่เกิดจากบุตรของสารถี ต่อสู้กับบุตรของสารถีผู้นั้นได้อย่างไร
7.131.17
योऽजयत्पृथिवीं सर्वां रथेनैकेन वीर्यवान् ।
तं सूततनयं युद्धे कथं भीमो ह्ययोधयत् ॥ ७.१३१.१७ ॥
ภีมะต่อสู้ในการรบกับบุตรของสารถีผู้ทรงพลังนั้น ผู้เพียงลำพังบนรถศึกคันเดียวพิชิตแผ่นดินทั้งหมดได้ ได้อย่างไร
7.131.18
यो जातः कुण्डलाभ्यां च कवचेन सहैव च ।
तं सूतपुत्रं समरे भीमः कथमयोधयत् ॥ ७.१३१.१८ ॥
ภีมะต่อสู้ในการรบกับบุตรของสารถีผู้เกิดมาพร้อมกับตุ้มหูและเกราะ ได้อย่างไร
7.131.19
अस्त्रहेतोः पुरा तात भार्गवं समपूजयत् ।
तस्य प्रसादाद्ब्रह्मास्त्रं लब्धवांश्च भृगूत्तमात् ॥ ७.१३१.१९ ॥
ลูกรัก เมื่อนานมาแล้ว เขาได้บูชาภารควะ (ปรศุราม) เพื่อประโยชน์แห่งอาวุธ และด้วยพระเมตตาของท่าน เขาได้รับพรหมาสตรจากผู้เลิศแห่งภฤคุ
7.131.20
यथा तयोर्युद्धमभूद्यश्चासीद्विजयी तयोः ।
तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन कुशलो ह्यसि सञ्जय ॥ ७.१३१.२० ॥
จงบอกข้าตามความจริงว่าการต่อสู้ระหว่างทั้งสองเกิดขึ้นอย่างไร และผู้ใดในสองคนนั้นเป็นผู้ชนะ เพราะเจ้าเป็นผู้ชำนาญ สัญชัย
7.131.21
भीमसेनस्तु राधेयमुत्सृज्य रथिनां वरम् ।
इयेष गन्तुं यत्रास्तां वीरौ कृष्णधनञ्चयौ ॥ ७.१३१.२१ ॥
ภีมเสนเมื่อทิ้งราธเชยะ ผู้เป็นเลิศในบรรดานักรบรถศึก ก็ปรารถนาจะไปยังที่ที่วีรบุรุษทั้งสอง คือพระกฤษณะและธนัญชัยอยู่
7.131.22
तं प्रयान्तमभिद्रुत्य राधेयः कङ्कपत्रिभिः ।
अभ्यवर्षन्महाराज मेघो वृष्ट्येव पर्वतम् ॥ ७.१३१.२२ ॥
มหาราชเอ๋ย ราธเชยะ (กรรณ) พุ่งเข้าใส่ภีมะที่กำลังจากไป แล้วโปรยลูกศรขนนกกระสาลงบนเขา ดุจเมฆโปรยฝนลงบนภูเขา
7.131.23
फुल्लता पङ्कजेनेव वक्त्रेण विहसन्बली ।
आजुहाव रणे यान्तं भीममाधिरथिस्तदा ॥ ७.१३१.२३ ॥
ลำดับนั้น บุตรแห่งอธิรถ ยิ้มด้วยใบหน้าที่บานดุจดอกบัว ท้าทายให้ภีมผู้ทรงพลังซึ่งกำลังถอยออกจากสนามรบ ให้สู้รบกัน
7.131.24
भीमाहितैस्तव रणः स्वप्नेऽपि न विभावितः। ॥ ७.१३१.२४ ॥
ความพ่ายแพ้ของฝ่ายของท่านจากบาดแผลที่ภีมะก่อให้เกิดขึ้น แม้แต่ในความฝันก็ไม่เคยคาดคิดมาก่อน
7.131.25
तद्दर्शयसि कस्मान्मे पृष्ठं पार्थदिदृक्षया ।
कुन्त्याः पुत्रस्य सदृशं नेदं पाण्डवनन्दन। ॥ ७.१३१.२५ ॥
เหตุใดท่านจึงหันหลังให้ข้า ปรารถนาจะเห็นอรชุนเล่า โอ้ความยินดีของปาณฑพเอ๋ย นี่ไม่สมควรแก่บุตรของกุนตี
7.131.26
तेन मामभितः स्थित्वा शरवर्षैरवाकिर ।
भीमसेनस्तदाह्वानं कर्णान्नामर्षयद्युधि।
अर्धमण्डलमावृत्य सूतपुत्रमयोधयत् ॥ ७.१३१.२६ ॥
เขายืนล้อมข้าไว้รอบด้านแล้วซัดฝนลูกศรใส่ข้า ครั้งนั้น ภีมเสนไม่อาจทนต่อการท้าทายของกรรณในการรบได้ จึงล้อมเป็นครึ่งวงกลมแล้วต่อสู้กับบุตรแห่งสารถี
7.131.27
अवक्रगामिभिर्बाणैरभ्यवर्षन्महायशाः ।
दंशितं द्वैरथे यत्तं सर्वशस्त्रविशारदम् ॥ ७.१३१.२७ ॥
ผู้มีชื่อเสียงยิ่งใหญ่นั้นซัดฝนลูกศรที่พุ่งตรงไม่คดเคี้ยวใส่เขา คือกรรณผู้สวมเกราะสำหรับการรบตัวต่อตัว พร้อมอยู่แล้ว และชำนาญในอาวุธทั้งปวง
7.131.28
विधित्सुः कलहस्यान्तं जिघांसुः कर्णमक्षिणोत् ॥ ७.१३१.२८ ॥
ด้วยปรารถนาจะยุติการวิวาท และด้วยปรารถนาจะฆ่ากรรณ ภีมะจึงทำให้กรรณได้รับบาดเจ็บ
7.131.29
हत्वा तस्यानुगांस्तं च हन्तुकामो महाबलः ।
तस्मै व्यसृजदुग्राणि विविधानि परन्तपः।
अमर्षात्पाण्डवः क्रुद्धः शरवर्षाणि मारिष ॥ ७.१३१.२९ ॥
ภีมะผู้มีกำลังมหาศาล เมื่อฆ่าบริวารของเขาแล้ว และปรารถนาจะฆ่าเขาด้วย จึงปล่อยลูกศรอันดุร้ายหลากชนิดใส่เขา ผู้ทำลายศัตรูเอ๋ย โอ้ท่านผู้เจริญ ปาณฑพผู้โกรธเกรี้ยวด้วยความไม่พอใจ ได้โปรยฝนลูกศร
7.131.30
तस्य तानीषुवर्षाणि मत्तद्विरदगामिनः ।
सूतपुत्रोऽस्त्रमायाभिरग्रसत्परमास्त्रवित् ॥ ७.१३१.३० ॥
บุตรแห่งสารถีผู้รู้อาวุธอันสูงสุด ได้กลืนฝนลูกศรของผู้ที่เดินดุจช้างตกมันนั้นด้วยมายาแห่งอาวุธ
7.131.31
स यथावन्महाबाहुर्विद्यया वै सुपूजितः ।
आचार्यवन्महेष्वासः कर्णः पर्यचरद्बली ॥ ७.१३१.३१ ॥
ดังนั้น กรรณผู้มีแขนทรงพลัง เป็นนักธนูผู้ยิ่งใหญ่และแข็งแรง ได้รับการยกย่องอย่างสมควรในความชำนาญของเขา จึงรับใช้เขาดุจอาจารย์
7.131.32
युध्यमानं तु संरम्भाद्भीमसेनं हसन्निव ।
अभ्यपद्यत कौन्तेयं कर्णो राजन्वृकोदरम् ॥ ७.१३१.३२ ॥
โอ้พระราชา เมื่อเห็นภีมเสนกำลังต่อสู้ด้วยความโกรธ กรรณก็เข้าเผชิญหน้าวฤโกทระ บุตรแห่งกุนตี ราวกับกำลังหัวเราะ
7.131.33
तन्नामृष्यत कौन्तेयः कर्णस्य स्मितमाहवे ।
युध्यमानेषु वीरेषु पश्यत्सु च समन्ततः ॥ ७.१३१.३३ ॥
บุตรแห่งกุนตีไม่อาจทนต่อรอยยิ้มของกรรณในการรบได้ ขณะที่บรรดาวีรบุรุษกำลังต่อสู้และมองดูอยู่รอบด้าน
7.131.34
तं भीमसेनः सङ्ग्राप्तं वत्सदन्तैः स्तनान्तरे ।
विव्याध बलवान्क्रुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ॥ ७.१३१.३४ ॥
ภีมเสนผู้เข้มแข็งและโกรธเกรี้ยว ยิงแทงเขาเมื่อเขาเข้ามาใกล้ ด้วยลูกศรปลายฟันลูกวัวที่กลางอก ดุจการสะกิดช้างใหญ่ด้วยขอสับ
7.131.35
पुनश्च सूतपुत्रं तु स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ।
सुमुक्तैश्चित्रवर्माणं निर्बिभेद त्रिसप्तभिः ॥ ७.१३१.३५ ॥
อีกครั้ง เขายิงทะลุบุตรแห่งสารถี ผู้สวมเกราะอันงดงาม ด้วยลูกศรยี่สิบเอ็ดดอก มีขนสีทอง ลับบนหิน และปล่อยได้อย่างดี
7.131.36
कर्णो जाम्बूनदैर्जालैः सञ्छन्नान्वातरंहसः ।
हयान्विव्याध भीमस्य पञ्चभिः पञ्चभिः शरैः ॥ ७.१३१.३६ ॥
กรรณยิงม้าของภีมะ ซึ่งเร็วดุจลม และถูกคลุมด้วยตาข่ายทอง ม้าละห้าดอก
7.131.37
ततो बाणमयं जलं भीमसेनरथं प्रति ।
कर्णेन विहितं राजन्निमेषार्धाददृश्यत ॥ ७.१३१.३७ ॥
แล้ว โอ้พระราชา ห้วงน้ำที่ทำด้วยลูกศร ซึ่งกรรณสร้างขึ้น ก็ปรากฏตรงมายังรถศึกของภีมเสนภายในเวลาเพียงครึ่งกระพริบตา
7.131.38
सरथः सध्वजस्तत्र ससूतः पाण्डवस्तदा ।
प्राच्छाद्यत महाराज कर्णचापच्युतैः शरैः ॥ ७.१३१.३८ ॥
ครั้งนั้น ปาณฑพพร้อมด้วยรถศึก ธง และสารถี ถูกคลุมไว้ทั้งหมด โอ้มหาราช ด้วยลูกศรที่ปล่อยจากคันธนูของกรรณ
7.131.39
तस्य कर्णश्चतुःषष्ट्या व्यधमत्कवचं दृढम् ।
क्रुद्धश्चाप्यहनत्पार्थं नाराचैर्मर्मभेदिभिः ॥ ७.१३१.३९ ॥
กรรณทะลวงเกราะอันแข็งแกร่งของเขาด้วยลูกศรหกสิบสี่ดอก และด้วยความโกรธ ได้ยิงบุตรแห่งปฤถาด้วยลูกศรหัวเหล็กที่แทงทะลุจุดสำคัญ
7.131.40
ततोऽचिन्त्य महाबाहुः कर्णकार्मुकनिःसृतान् ।
समाश्लिष्यदसम्भ्रान्तः सूतपुत्रं वृकोदरः ॥ ७.१३१.४० ॥
ลำดับนั้น วฤโกทระผู้มีแขนทรงพลัง ไม่หวั่นต่อลูกศรที่ยิงมาจากคันธนูของกรรณ และไม่สะทกสะท้าน จึงเข้าปะทะกับบุตรแห่งสารถี
7.131.41
स कर्णचापप्रभवानिषूनाशीविषोपमान् ।
बिभ्रद्भीमो महाराज न जगाम व्यथां रणे ॥ ७.१३१.४१ ॥
แม้จะทรงธนูที่เกิดจากลูกศรของกรรณะ ซึ่งเหมือนงูพิษ ภีมะ มหาราช มิได้หวั่นไหวด้วยความทุกข์ในสงคราม
7.131.42
ततो द्वात्रिंशता भल्लैर्निशितैस्तिग्मतेजनैः ।
विव्याध समरे कर्णं भीमसेनः प्रतापवान् ॥ ७.१३१.४२ ॥
จากนั้น ภีมเสนผู้กล้าหาญได้ยิงกรรณะในสงครามด้วยลูกศรภัลละสามสิบสองดอกที่คมและเปล่งแสงแหลม
7.131.43
अयत्नेनैव तं कर्णः शरैर्भृशमवाकिरत् ।
भीमसेनं महाबाहुं सैन्धवस्य वधैषिणम् ॥ ७.१३१.४३ ॥
กรรณะ โดยไม่ต้องพยายามเลย ได้ยิงลูกศรใส่ภีมเสนผู้มีแขนทรงพลัง ผู้ปรารถนาจะสังหารสินธุราช จนมิดทั่วตัว
7.131.44
मृदुपूर्वं तु राधेयो भीममाजावयोधयत् ।
क्रोधपूर्वं तथा भीमः पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ७.१३१.४४ ॥
บุตรแห่งราธา คือกรรณะ ในตอนแรกได้รบกับภีมะในสงครามอย่างอ่อนโยน ส่วนภีมะเองในตอนแรกก็รบด้วยความโกรธ เพราะระลึกถึงความเป็นศัตรูกันแต่เดิม
7.131.45
तं भीमसेनो नामृष्यदवमानममर्षणः ।
स तस्मै व्यसृजत्तूर्णं शरवर्षममित्रहा ॥ ७.१३१.४५ ॥
ภีมเสน ผู้ไม่อาจทนต่อการดูหมิ่นนั้นได้ ทั้งยังเป็นผู้ไม่ยอมอดกลั้น จึงรีบระดมฝนลูกศรใส่กรรณะ ผู้ซึ่งเป็นผู้สังหารศัตรู
7.131.46
ते शराः प्रेषितास्तेन भीमसेनेन संयुगे ।
निपेतुः सर्वतो वीरे कूजन्त इव पक्षिणः ॥ ७.१३१.४६ ॥
ลูกศรเหล่านั้นที่ภีมเสนยิงออกไปในสงคราม ตกลงใส่วีรบุรุษผู้นั้นจากทุกทิศ เหมือนนกที่ร้องคร่ำครวญ
7.131.47
हेमपुङ्खा महावेगा भीमसेनधनुश्च्युताः ।
प्राच्छादयंस्ते राधेयं शलभा इव पावकम् ॥ ७.१३१.४७ ॥
ลูกศรปีกทองที่พุ่งเร็วเหล่านั้น ซึ่งพุ่งออกจากธนูของภีมเสน ปกคลุมบุตรแห่งราธา ดั่งแมลงเม่าที่บินปกคลุมไฟ
7.131.48
कर्णस्तु रथिनां श्रेष्ठश्छाद्यमानः समन्ततः ।
राजन्व्यसृजदुग्राणि शरवर्षाणि भारत ॥ ७.१३१.४८ ॥
ส่วนกรรณะผู้เป็นยอดแห่งนักรบรถศึก ถูกปกคลุมจากทุกด้านด้วยลูกศร มหาราช โอ ภารตะ จึงยิงฝนลูกศรอันดุดันออกไป
7.131.49
तस्य तानशनिप्रख्यानिषून्समरशोभिनः ।
चिच्छेद बहुभिर्भल्लैरसम्प्राप्तान्वृकोदरः ॥ ७.१३१.४९ ॥
ภีมะผู้มีท้องดั่งหมาป่า ได้ตัดลูกศรของกรรณะที่เหมือนสายฟ้า และประดับสนามรบ ด้วยลูกศรภัลละจำนวนมาก ก่อนที่ลูกศรเหล่านั้นจะถึงตัวเขา
7.131.50
पुनश्च शरवर्षेण च्छादयामास भारत ।
कर्णो वैकर्तनो युद्धे भीमसेनमरिन्दमः ॥ ७.१३१.५० ॥
โอ ภารตะ อีกครั้งหนึ่ง กรรณะบุตรแห่งวิกรรตนะ ผู้ปราบศัตรู ได้ปกคลุมภีมเสนด้วยฝนลูกศรในการรบ
7.131.51
तत्र भारत भीमं तु दृष्टवन्तः स्म सायकैः ।
समाचिततनुं सङ्ख्ये श्वाविधं शललैरिव ॥ ७.१३१.५१ ॥
ที่นั่น โอ ภารตะ พวกเราได้เห็นร่างของภีมะในสงคราม ถูกลูกศรปกคลุมดังอีเหน่ที่เต็มไปด้วยหนามแหลม
7.131.52
हेमपुङ्खाञ्छिलाधौतान्कर्णचापच्युताञ्छरान् ।
दधार समरे वीरः स्वरश्मीनिव रश्मिमान् ॥ ७.१३१.५२ ॥
วีรบุรุษผู้นั้นในสงครามได้รับลูกศรที่ยิงจากธนูของกรรณะ ซึ่งมีปีกทองและลับด้วยหิน ดั่งดวงอาทิตย์ผู้มีรัศมีที่ทรงรัศมีของพระองค์เอง
7.131.53
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गो भीमसेनो व्यराजत ।
समृद्धकुसुमापीडो वसन्तेऽशोकवृक्षवत् ॥ ७.१३१.५३ ॥
ภีมเสนซึ่งร่างกายชุ่มด้วยเลือดทั่วทั้งตัว ส่องประกายดั่งต้นอโศกในฤดูวสันต์ที่มีพวงดอกไม้บานสะพรั่งประดับ
7.131.54
तत्तु भीमो महाबाहोः कर्णस्य चरितं रणे ।
नामृष्यत महाबाहुः क्रोधादुद्वृत्तलोचनः ॥ ७.१३१.५४ ॥
แต่ภีมะผู้มีแขนทรงพลัง ไม่อาจทนต่อการกระทำของกรรณะในสงครามได้ ดวงตาของพระองค์เบิกกว้างด้วยความโกรธ
7.131.55
स कर्णं पञ्चविंशत्या नाराचानां समार्पयत् ।
महीधरमिव श्वेतं गूढपादैर्विषोल्बणैः ॥ ७.१३१.५५ ॥
ภีมะยิงกรรณะด้วยลูกศรนาราจาสองสิบห้าดอก เหมือนภูเขาสีขาวที่ถูกยิงด้วยลูกศรซึ่งมีหัวแฝงอยู่ และร้ายแรงด้วยพิษ
7.131.56
पुनरेव च विव्याध षङ्भिरष्टाभिरेव च ।
मर्मस्वमरविक्रान्तः सूतपुत्रं तनुत्यजम् ॥ ७.१३१.५६ ॥
และอีกครั้งหนึ่ง ภีมะผู้กล้าหาญดั่งเทพ ได้ยิงบุตรของสารถีผู้พร้อมจะสละร่างกาย ที่จุดสำคัญทั้งหลาย ด้วยลูกศรหกดอกและแปดดอก
7.131.57
पुनरन्येन बाणेन भीमसेनः प्रतापवान् ।
चिच्छेद कार्मुकं तूर्णं कर्णस्य प्रहसन्निव ॥ ७.१३१.५७ ॥
อีกครั้งหนึ่ง ภีมเสนผู้ทรงพลัง ได้ตัดธนูของกรรณะอย่างรวดเร็ว ด้วยลูกศรอีกดอกหนึ่ง ราวกับกำลังหัวเราะ
7.131.58
जघान चतुरश्चाश्वान्सूतं च त्वरितः शरैः ।
नाराचैरर्करश्म्याभैः कर्णं विव्याध चोरसि ॥ ७.१३१.५८ ॥
ภีมะรีบโจมตีม้าทั้งสี่ของกรรณะและสารถีด้วยลูกศร และยิงทะลุหน้าอกของกรรณะด้วยลูกศรนาราจาที่สว่างเหมือนแสงอาทิตย์
7.131.59
ते जग्मुर्धरणीमाशु कर्णं निर्भिद्य पत्रिणः ।
यथा जलधरं भित्त्वा दिवाकरमरीचयः ॥ ७.१३१.५९ ॥
ลูกศรมีปีกเหล่านั้นทะลุกรรณะแล้วร่วงลงสู่พื้นดินอย่างรวดเร็ว เหมือนรัศมีของดวงอาทิตย์ที่ทะลุเมฆ
7.131.60
स वैक्लव्यं महत्प्राप्य च्छिन्नधन्वा शराहतः ।
तथा पुरुषमानी स लज्जामुत्सृज्य भारत।
भीमसेनभयात्कर्णः प्रत्यपायाद्रथान्तरम् ॥ ७.१३१.६० ॥
กรรณะตกอยู่ในความสับสนอย่างยิ่ง ธนูของเขาถูกตัดขาดและถูกลูกศรโจมตี โอ ภารตะ วีรบุรุษผู้ภาคภูมิในความเป็นชายผู้นั้น ละทิ้งความละอาย และถอยไปยังรถศึกอีกคันหนึ่ง ด้วยความกลัวภีมเสน