മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.131
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.131.1
वर्तमाने महाराज सङ्ग्रामे रोमहर्षणे ।
व्याकुलेषु च सर्वेषु पीड्यमानेषु सर्वशः ॥ ७.१३१.१ ॥
മഹാരാജാവേ, രോമാഞ്ചമുണ്ടാക്കുന്ന ആ യുദ്ധം നടക്കുമ്പോൾ, എല്ലാവരും വ്യാകുലരായി എല്ലായിടത്തുനിന്നും പീഡിതരാകുമ്പോൾ.
7.131.2
राधेयो भीममानर्च्छ युद्धाय भरतर्षभ ।
यथा नागो वने नागं मत्तो मत्तमभिद्रवेत् ॥ ७.१३१.२ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, രാധയുടെ പുത്രനായ കർണ്ണൻ യുദ്ധത്തിനായി ഭീമന്റെ നേരെ മുന്നേറി; കാട്ടിൽ മദിച്ച ആന മറ്റൊരു മദിച്ച ആനയുടെ നേരെ ചാടുന്നതുപോലെ.
7.131.3
ततो व्यायच्छतामस्त्रैः पृथक्पृथगरिन्दमौ ।
मृदुपूर्वं च राधेयो दृढपूर्वं च पाण्डवः ॥ ७.१३१.३ ॥
അപ്പോൾ അസ്ത്രങ്ങളാൽ വേറിട്ട് പൊരുതുന്ന ആ രണ്ടു ശത്രുദമനന്മാർ — രാധയുടെ പുത്രൻ ആദ്യം മൃദുവായും പാണ്ഡവൻ ആദ്യം ദൃഢമായും.
7.131.4
यौ तौ कर्णश्च भीमश्च सम्प्रयुद्धौ महाबलौ ।
अर्जुनस्य रथोपान्ते कीदृशः सोऽभवद्रणः ॥ ७.१३१.४ ॥
കർണ്ണനും ഭീമനും — ആ രണ്ടു മഹാബലരും പരസ്പരം പൊരുതിയപ്പോൾ, അർജുനന്റെ രഥത്തിനരികെ ആ യുദ്ധം എങ്ങനെയായിരുന്നു?
7.131.5
पूर्वं हि निर्जितः कर्णो भीमसेनेन संयुगे ।
कथं भूयः स राधेयो भीममागान्महारथः ॥ ७.१३१.५ ॥
മുമ്പ് ഭീമസേനൻ യുദ്ധത്തിൽ കർണ്ണനെ തോൽപ്പിച്ചിരുന്നുവല്ലോ; പിന്നെ ആ മഹാരഥൻ, രാധയുടെ പുത്രൻ കർണ്ണൻ, എങ്ങനെ വീണ്ടും ഭീമന്റെ അടുത്തെത്തി?
7.131.6
भीमो वा सूततनयं प्रत्युद्यातः कथं रणे ।
महारथसमाख्यातं पृथिव्यां प्रवरं रथम् ॥ ७.१३१.६ ॥
അതല്ല, ഭീമൻ യുദ്ധത്തിൽ സൂതപുത്രനെ എങ്ങനെ എതിരിട്ടു? ഭൂമിയിൽ മഹാരഥന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായി പ്രസിദ്ധനായ ആ രഥിയെ?
7.131.7
भीष्मद्रोणावतिक्रम्य धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
नान्यतो भयमादत्त विना कर्णान्महारथात् ॥ ७.१३१.७ ॥
ഭീഷ്മരെയും ദ്രോണരെയും കടന്ന ധർമ്മരാജാവ് യുധിഷ്ഠിരൻ മഹാരഥനായ കർണ്ണനൊഴികെ മറ്റാരിൽനിന്നും ഭയം കൊണ്ടില്ല.
7.131.8
भयाद्यस्य महाबाहो न शेते बहुलाः समाः ।
चिन्तयन्नित्यशो वीर्यं राधेयस्य महात्मनः।
तं कथं सूतपुत्रं तु भीमोऽयोधयताहवे ॥ ७.१३१.८ ॥
മഹാബാഹോ, ആരുടെ ഭയത്താൽ അവൻ പല വർഷങ്ങളും ഉറങ്ങാതെ മഹാത്മാവായ രാധേയന്റെ വീര്യം എപ്പോഴും ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുവോ, ആ സൂതപുത്രനോടു ഭീമൻ യുദ്ധത്തിൽ എങ്ങനെ പൊരുതി?
7.131.9
ब्रह्मण्यं वीर्यसम्पन्नं समरेष्वनिवर्तिनम् ।
कथं कर्णं युधां श्रेष्ठं योधयामास पाण्डवः ॥ ७.१३१.९ ॥
ബ്രാഹ്മണഭക്തനും വീര്യസമ്പന്നനും യുദ്ധങ്ങളിൽ പിന്തിരിയാത്തവനും യോദ്ധാക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമായ കർണ്ണനെ പാണ്ഡവൻ എങ്ങനെ പോരാടിച്ചു?
7.131.10
यौ तौ समीयतुर्वीरौ वैकर्तनवृकोदरौ ।
कथं तावत्र युध्येतां महाबलपराक्रमौ ॥ ७.१३१.१० ॥
സമീപിച്ച ആ രണ്ടു വീരന്മാരായ വൈകർത്തനനും (കർണ്ണൻ) വൃകോദരനും (ഭീമൻ) മഹാബല പരാക്രമികളായി ഇവിടെ എങ്ങനെ പൊരുതി?
7.131.11
भ्रातृत्वं दर्शितं पूर्वं घृणी चापि स सूतजः ।
कथं भीमेन युयुधे कुन्त्या वाक्यमनुस्मरन् ॥ ७.१३१.११ ॥
മുമ്പ് സഹോദരഭാവം കാണിച്ച, ദയാലുവായ ആ സൂതപുത്രൻ കുന്തിയുടെ വാക്ക് ഓർത്തുകൊണ്ട് ഭീമനോടു എങ്ങനെ യുദ്ധം ചെയ്തു?
7.131.12
भीमो वा सूतपुत्रेण स्मरन्वैरं पुरा कृतम् ।
अयुध्यत कथं शूरः कर्णेन सह संयुगे ॥ ७.१३१.१२ ॥
അല്ലെങ്കിൽ ഭീമൻ മുമ്പ് ചെയ്ത വൈരം ഓർത്ത് ആ സൂതപുത്രനോടു എങ്ങനെ യുദ്ധം ചെയ്തു? ആ ശൂരൻ കർണ്ണനോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിൽ എങ്ങനെ പൊരുതി?
7.131.13
आशास्ते च सदा सूतपुत्रे दुर्योधनो मम ।
कर्णो जेष्यति सङ्ग्रामे समस्तान्पाण्डवानिति ॥ ७.१३१.१३ ॥
എന്റെ പുത്രൻ ദുര്യോധനൻ എപ്പോഴും സൂതപുത്രനായ കർണ്ണനിൽ പ്രതീക്ഷ വെച്ചിരുന്നു; യുദ്ധത്തിൽ കർണ്ണൻ എല്ലാ പാണ്ഡവരെയും ജയിക്കുമെന്ന്.
7.131.14
जयाशा यत्र पुत्रस्य मम मन्दस्य संयुगे ।
स कथं भीमकर्माणं भीमसेनमयोधयत् ॥ ७.१३१.१४ ॥
യുദ്ധത്തിൽ എന്റെ മൂഢനായ പുത്രന് ജയപ്രതീക്ഷയുണ്ടായിരുന്ന ആ സൂതപുത്രൻ, ഭയങ്കര കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന ഭീമസേനനോട് എങ്ങനെ യുദ്ധം ചെയ്തു?
7.131.15
यं समासाद्य पुत्रैर्मे कृतं वैरं महारथैः ।
तं सूततनयं तात कथं भीमो ह्ययोधयत् ॥ ७.१३१.१५ ॥
എന്റെ പുത്രന്മാരും മഹാരഥന്മാരും ആരുടെ അടുത്തുചെന്ന് വൈരം വെച്ചുവോ ആ സൂതപുത്രനോട്, പ്രിയ മകനേ, ഭീമൻ എങ്ങനെ യുദ്ധം ചെയ്തു?
7.131.16
अनेकान्विप्रकारांश्च सूतपुत्रसमुद्भवान् ।
स्मरमाणः कथं भीमो युयुधे सूतसूनुना ॥ ७.१३१.१६ ॥
സൂതപുത്രനാൽ ഉണ്ടായ പല അപമാനങ്ങളും ഓർത്തുകൊണ്ട് ഭീമൻ ആ സൂതപുത്രനോട് എങ്ങനെ യുദ്ധം ചെയ്തു?
7.131.17
योऽजयत्पृथिवीं सर्वां रथेनैकेन वीर्यवान् ।
तं सूततनयं युद्धे कथं भीमो ह्ययोधयत् ॥ ७.१३१.१७ ॥
ഒറ്റ രഥത്തിൽ ഭൂമി മുഴുവൻ ജയിച്ച ആ വീര്യവാനായ സൂതപുത്രനോട് ഭീമൻ യുദ്ധത്തിൽ എങ്ങനെ പോരാടി?
7.131.18
यो जातः कुण्डलाभ्यां च कवचेन सहैव च ।
तं सूतपुत्रं समरे भीमः कथमयोधयत् ॥ ७.१३१.१८ ॥
കുണ്ഡലങ്ങളോടും കവചത്തോടും കൂടി ജനിച്ച ആ സൂതപുത്രനോട് ഭീമൻ യുദ്ധത്തിൽ എങ്ങനെ പോരാടി?
7.131.19
अस्त्रहेतोः पुरा तात भार्गवं समपूजयत् ।
तस्य प्रसादाद्ब्रह्मास्त्रं लब्धवांश्च भृगूत्तमात् ॥ ७.१३१.१९ ॥
മകനേ, പണ്ട് അസ്ത്രങ്ങൾക്കായി അവൻ ഭാർഗവനെ (പരശുരാമനെ) നന്നായി പൂജിച്ചു; അവന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഭൃഗുശ്രേഷ്ഠനിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മാസ്ത്രം അവൻ നേടി.
7.131.20
यथा तयोर्युद्धमभूद्यश्चासीद्विजयी तयोः ।
तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन कुशलो ह्यसि सञ्जय ॥ ७.१३१.२० ॥
അവർ തമ്മിലുള്ള യുദ്ധം എങ്ങനെ നടന്നു, അവരിൽ ആര് ജയിച്ചു എന്നത് സത്യമായി എന്നോട് പറയൂ; സഞ്ജയാ, നീ നിപുണനാണല്ലോ.
7.131.21
भीमसेनस्तु राधेयमुत्सृज्य रथिनां वरम् ।
इयेष गन्तुं यत्रास्तां वीरौ कृष्णधनञ्चयौ ॥ ७.१३१.२१ ॥
ഭീമസേനൻ രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ രാധേയനെ (കർണ്ണനെ) വിട്ട്, ആ രണ്ടു വീരന്മാരായ കൃഷ്ണനും ധനഞ്ജയനും ഉണ്ടായിരുന്നിടത്തേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
7.131.22
तं प्रयान्तमभिद्रुत्य राधेयः कङ्कपत्रिभिः ।
अभ्यवर्षन्महाराज मेघो वृष्ट्येव पर्वतम् ॥ ७.१३१.२२ ॥
മഹാരാജാവേ, പോകുന്ന അവന്റെ നേരെ രാധേയൻ (കർണ്ണൻ) കുതിച്ചുചെന്ന്, കൊക്കിന്റെ തൂവലുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് മേഘം പർവതത്തിന്മേൽ മഴ പെയ്യിക്കുന്നതുപോലെ വർഷിച്ചു.
7.131.23
फुल्लता पङ्कजेनेव वक्त्रेण विहसन्बली ।
आजुहाव रणे यान्तं भीममाधिरथिस्तदा ॥ ७.१३१.२३ ॥
അപ്പോൾ അധിരഥപുത്രൻ (കർണ്ണൻ), താമരപോലെ വിടർന്ന മുഖത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, യുദ്ധഭൂമിയിൽനിന്ന് പോകുന്ന ബലവാനായ ഭീമനെ യുദ്ധത്തിനായി വിളിച്ചു.
7.131.24
भीमाहितैस्तव रणः स्वप्नेऽपि न विभावितः। ॥ ७.१३१.२४ ॥
ഭീമൻ ഏൽപ്പിച്ച മുറിവുകളാൽ നിങ്ങളുടെ (പക്ഷത്തിന്റെ) ഈ യുദ്ധം സ്വപ്നത്തിൽപോലും സങ്കല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.
7.131.25
तद्दर्शयसि कस्मान्मे पृष्ठं पार्थदिदृक्षया ।
कुन्त्याः पुत्रस्य सदृशं नेदं पाण्डवनन्दन। ॥ ७.१३१.२५ ॥
അങ്ങനെയെങ്കിൽ അർജുനനെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ നീ എനിക്ക് പുറം കാണിക്കുന്നത് എന്തിന്? പാണ്ഡവരുടെ ആനന്ദമേ, ഇത് കുന്തിയുടെ പുത്രന് യോജിച്ചതല്ല.
7.131.26
तेन मामभितः स्थित्वा शरवर्षैरवाकिर ।
भीमसेनस्तदाह्वानं कर्णान्नामर्षयद्युधि।
अर्धमण्डलमावृत्य सूतपुत्रमयोधयत् ॥ ७.१३१.२६ ॥
അവൻ എന്നെ ചുറ്റിനിന്ന് അമ്പുമഴയാൽ മൂടി. അപ്പോൾ ഭീമസേനൻ കർണ്ണന്റെ വെല്ലുവിളി യുദ്ധത്തിൽ സഹിക്കാനാകാതെ, അർദ്ധവൃത്തം തീർത്ത് സൂതപുത്രനോട് പൊരുതി.
7.131.27
अवक्रगामिभिर्बाणैरभ्यवर्षन्महायशाः ।
दंशितं द्वैरथे यत्तं सर्वशस्त्रविशारदम् ॥ ७.१३१.२७ ॥
മഹായശസ്വി നേരെ പറക്കുന്ന അമ്പുകളാൽ അവന്റെ മേൽ മഴ പെയ്യിച്ചു — ദ്വന്ദ്വയുദ്ധത്തിന് കവചമണിഞ്ഞ്, സന്നദ്ധനായി, സർവ്വശസ്ത്രവിദഗ്ധനായ (കർണ്ണന്റെ) മേൽ.
7.131.28
विधित्सुः कलहस्यान्तं जिघांसुः कर्णमक्षिणोत् ॥ ७.१३१.२८ ॥
കലഹത്തിന് അവസാനം വരുത്താൻ ആഗ്രഹിച്ച്, കർണ്ണനെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ച് (ഭീമസേനൻ) കർണ്ണനെ മുറിവേൽപ്പിച്ചു.
7.131.29
हत्वा तस्यानुगांस्तं च हन्तुकामो महाबलः ।
तस्मै व्यसृजदुग्राणि विविधानि परन्तपः।
अमर्षात्पाण्डवः क्रुद्धः शरवर्षाणि मारिष ॥ ७.१३१.२९ ॥
അവന്റെ അനുചരന്മാരെ കൊന്ന്, അവനെയും കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, മഹാബലനായ പരന്തപൻ (ഭീമസേനൻ) അവന്റെ മേൽ പലതരം ഭയങ്കരമായ അമ്പുകൾ തൊടുത്തു. ഹേ മാന്യാ, കോപത്താൽ ജ്വലിച്ച പാണ്ഡവൻ അമ്പുമഴ പെയ്യിച്ചു.
7.131.30
तस्य तानीषुवर्षाणि मत्तद्विरदगामिनः ।
सूतपुत्रोऽस्त्रमायाभिरग्रसत्परमास्त्रवित् ॥ ७.१३१.३० ॥
മദയാനയുടെ നടയുള്ള അവന്റെ (ഭീമസേനന്റെ) അമ്പുമഴകൾ, പരമാസ്ത്രങ്ങളറിയുന്ന സൂതപുത്രൻ (കർണ്ണൻ) അസ്ത്രമായകളാൽ വിഴുങ്ങി.
7.131.31
स यथावन्महाबाहुर्विद्यया वै सुपूजितः ।
आचार्यवन्महेष्वासः कर्णः पर्यचरद्बली ॥ ७.१३१.३१ ॥
ആ മഹാബാഹുവും വിദ്യയാൽ നന്നായി ബഹുമാനിക്കപ്പെട്ടവനും ആചാര്യനെപ്പോലെ മഹാധനുർധരനുമായ ബലവാനായ കർണ്ണൻ സേവ ചെയ്തു.
7.131.32
युध्यमानं तु संरम्भाद्भीमसेनं हसन्निव ।
अभ्यपद्यत कौन्तेयं कर्णो राजन्वृकोदरम् ॥ ७.१३१.३२ ॥
രാജാവേ! കോപത്തോടെ യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന ഭീമസേനനെ കണ്ടപ്പോൾ, ചിരിക്കുന്നതുപോലെ കർണ്ണൻ കുന്തിപുത്രനായ വൃകോദരനെ അഭിമുഖീകരിച്ചു.
7.131.33
तन्नामृष्यत कौन्तेयः कर्णस्य स्मितमाहवे ।
युध्यमानेषु वीरेषु पश्यत्सु च समन्ततः ॥ ७.१३१.३३ ॥
യുദ്ധത്തിൽ കർണ്ണന്റെ ആ പുഞ്ചിരി കുന്തിപുത്രന് സഹിച്ചില്ല; വീരന്മാർ യുദ്ധം ചെയ്യുകയും ചുറ്റുമുള്ളവർ കാണുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ.
7.131.34
तं भीमसेनः सङ्ग्राप्तं वत्सदन्तैः स्तनान्तरे ।
विव्याध बलवान्क्रुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ॥ ७.१३१.३४ ॥
അടുത്തെത്തിയ അവനെ, കോപിതനായ ബലവാനായ ഭീമസേനൻ വത്സദന്ത ബാണങ്ങളാൽ മാറിടത്തിന്റെ നടുവിൽ തുളച്ചു; അങ്കുശംകൊണ്ട് മഹാഗജത്തെ കുത്തുന്നതുപോലെ.
7.131.35
पुनश्च सूतपुत्रं तु स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ।
सुमुक्तैश्चित्रवर्माणं निर्बिभेद त्रिसप्तभिः ॥ ७.१३१.३५ ॥
വീണ്ടും സൂതപുത്രനെ, സ്വർണ്ണപുംഖങ്ങളുള്ള, കല്ലിൽ മൂർച്ചകൂട്ടിയ, നന്നായി അയച്ച ഇരുപത്തൊന്ന് ബാണങ്ങളാൽ, ചിത്രവർമ്മാവിനെ തുളച്ചു.
7.131.36
कर्णो जाम्बूनदैर्जालैः सञ्छन्नान्वातरंहसः ।
हयान्विव्याध भीमस्य पञ्चभिः पञ्चभिः शरैः ॥ ७.१३१.३६ ॥
കർണ്ണൻ സ്വർണ്ണവലകളാൽ മൂടപ്പെട്ട, കാറ്റിന്റെ വേഗമുള്ള ഭീമന്റെ കുതിരകളെ ഓരോന്നിനെയും അഞ്ചഞ്ചു ബാണങ്ങളാൽ തുളച്ചു.
7.131.37
ततो बाणमयं जलं भीमसेनरथं प्रति ।
कर्णेन विहितं राजन्निमेषार्धाददृश्यत ॥ ७.१३१.३७ ॥
അപ്പോൾ ഹേ രാജാവേ, കർണ്ണൻ ഭീമസേനന്റെ രഥത്തിനു നേരെ അമ്പുകളാൽ നിർമ്മിതമായ ഒരു പ്രവാഹം സൃഷ്ടിച്ചു; അത് ഒരു നിമിഷാർദ്ധത്തിൽ കാണപ്പെട്ടു.
7.131.38
सरथः सध्वजस्तत्र ससूतः पाण्डवस्तदा ।
प्राच्छाद्यत महाराज कर्णचापच्युतैः शरैः ॥ ७.१३१.३८ ॥
അപ്പോൾ അവിടെ പാണ്ഡവൻ തന്റെ രഥം, കൊടി, സാരഥിയോടുകൂടി, മഹാരാജാവേ, കർണ്ണന്റെ വില്ലിൽ നിന്ന് വിട്ട അമ്പുകളാൽ മൂടപ്പെട്ടു.
7.131.39
तस्य कर्णश्चतुःषष्ट्या व्यधमत्कवचं दृढम् ।
क्रुद्धश्चाप्यहनत्पार्थं नाराचैर्मर्मभेदिभिः ॥ ७.१३१.३९ ॥
കർണ്ണൻ അവന്റെ ഉറച്ച കവചത്തെ അറുപത്തിനാല് അമ്പുകൾകൊണ്ട് തുളച്ചു; കോപിച്ച് മർമ്മങ്ങളെ ഭേദിക്കുന്ന നാരാചങ്ങളാൽ പാർത്ഥനെയും പ്രഹരിച്ചു.
7.131.40
ततोऽचिन्त्य महाबाहुः कर्णकार्मुकनिःसृतान् ।
समाश्लिष्यदसम्भ्रान्तः सूतपुत्रं वृकोदरः ॥ ७.१३१.४० ॥
അപ്പോൾ മഹാബാഹുവായ വൃകോദരൻ, കർണ്ണന്റെ വില്ലിൽ നിന്ന് വന്ന അമ്പുകളെ വകവെക്കാതെ, അസ്വസ്ഥനാകാതെ സൂതപുത്രനെ നേരിട്ടു.
7.131.41
स कर्णचापप्रभवानिषूनाशीविषोपमान् ।
बिभ्रद्भीमो महाराज न जगाम व्यथां रणे ॥ ७.१३१.४१ ॥
കർണ്ണന്റെ വില്ലിൽനിന്ന് ഉണ്ടായ, വിഷസർപ്പങ്ങൾക്ക് തുല്യമായ അമ്പുകൾ വഹിച്ചിട്ടും, മഹാരാജാവേ, ഭീമൻ യുദ്ധത്തിൽ വ്യഥ പ്രാപിച്ചില്ല.
7.131.42
ततो द्वात्रिंशता भल्लैर्निशितैस्तिग्मतेजनैः ।
विव्याध समरे कर्णं भीमसेनः प्रतापवान् ॥ ७.१३१.४२ ॥
അപ്പോൾ പ്രതാപിയായ ഭീമസേനൻ മൂർച്ചയുള്ള, തീക്ഷ്ണമായ മുപ്പത്തിരണ്ട് ഭല്ലങ്ങളാൽ യുദ്ധത്തിൽ കർണ്ണനെ തുളച്ചു.
7.131.43
अयत्नेनैव तं कर्णः शरैर्भृशमवाकिरत् ।
भीमसेनं महाबाहुं सैन्धवस्य वधैषिणम् ॥ ७.१३१.४३ ॥
കർണൻ അനായാസമായി അമ്പുകൾകൊണ്ട് ആ മഹാബാഹുവായ ഭീമസേനനെ, സൈന്ധവന്റെ വധം ആഗ്രഹിച്ചവനെ, ഏറെ മൂടി.
7.131.44
मृदुपूर्वं तु राधेयो भीममाजावयोधयत् ।
क्रोधपूर्वं तथा भीमः पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ७.१३१.४४ ॥
രാധേയനായ കർണൻ ആദ്യം മൃദുവായി യുദ്ധത്തിൽ ഭീമനോടു പൊരുതി; ഭീമനും മുൻ വൈരം ഓർത്ത് ആദ്യം ക്രോധത്തോടെ പൊരുതി.
7.131.45
तं भीमसेनो नामृष्यदवमानममर्षणः ।
स तस्मै व्यसृजत्तूर्णं शरवर्षममित्रहा ॥ ७.१३१.४५ ॥
ആ അവമാനം ഭീമസേനന് സഹിച്ചില്ല; ശത്രുഹന്താവായ അവൻ ഉടനെ അവന്റെ മേൽ അമ്പുമഴ വർഷിച്ചു.
7.131.46
ते शराः प्रेषितास्तेन भीमसेनेन संयुगे ।
निपेतुः सर्वतो वीरे कूजन्त इव पक्षिणः ॥ ७.१३१.४६ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ഭീമസേനൻ അയച്ച ആ അമ്പുകൾ ആ വീരന്റെ മേൽ എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും വീണു, കരയുന്ന പക്ഷികളെപ്പോലെ.
7.131.47
हेमपुङ्खा महावेगा भीमसेनधनुश्च्युताः ।
प्राच्छादयंस्ते राधेयं शलभा इव पावकम् ॥ ७.१३१.४७ ॥
സ്വർണ്ണച്ചിറകുകളും മഹാവേഗവുമുള്ള, ഭീമസേനന്റെ വില്ലിൽനിന്ന് വിട്ട ആ അമ്പുകൾ രാധേയനായ കർണനെ മൂടി, ശലഭങ്ങൾ അഗ്നിയെ മൂടുന്നതുപോലെ.
7.131.48
कर्णस्तु रथिनां श्रेष्ठश्छाद्यमानः समन्ततः ।
राजन्व्यसृजदुग्राणि शरवर्षाणि भारत ॥ ७.१३१.४८ ॥
എന്നാൽ രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ കർണൻ, എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും മൂടപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഹേ രാജാവേ, ഹേ ഭാരതാ, ഭയങ്കരമായ അമ്പുമഴ വർഷിച്ചു.
7.131.49
तस्य तानशनिप्रख्यानिषून्समरशोभिनः ।
चिच्छेद बहुभिर्भल्लैरसम्प्राप्तान्वृकोदरः ॥ ७.१३१.४९ ॥
യുദ്ധശോഭ വർധിപ്പിക്കുന്ന ആ വജ്രസമാനമായ അമ്പുകളെ, അവനിലെത്തുന്നതിന് മുമ്പുതന്നെ, വൃകോദരൻ (ഭീമൻ) അനേകം ഭല്ലങ്ങളാൽ മുറിച്ചുകളഞ്ഞു.
7.131.50
पुनश्च शरवर्षेण च्छादयामास भारत ।
कर्णो वैकर्तनो युद्धे भीमसेनमरिन्दमः ॥ ७.१३१.५० ॥
ഭാരതാ, വീണ്ടും ശരവർഷത്താൽ വികർത്തനപുത്രനായ കർണൻ, യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ അടക്കുന്ന ഭീമസേനനെ മൂടി.
7.131.51
तत्र भारत भीमं तु दृष्टवन्तः स्म सायकैः ।
समाचिततनुं सङ्ख्ये श्वाविधं शललैरिव ॥ ७.१३१.५१ ॥
ഭാരതാ, അവിടെ യുദ്ധത്തിൽ ഭീമന്റെ ശരീരം അമ്പുകളാൽ നിറഞ്ഞു മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് ഞങ്ങൾ കണ്ടു, മുള്ളൻപന്നിയെ മുള്ളുകൾ മൂടിയതുപോലെ.
7.131.52
हेमपुङ्खाञ्छिलाधौतान्कर्णचापच्युताञ्छरान् ।
दधार समरे वीरः स्वरश्मीनिव रश्मिमान् ॥ ७.१३१.५२ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ആ വീരൻ, കർണന്റെ വില്ലിൽനിന്ന് പാഞ്ഞ, സ്വർണച്ചിറകുള്ള, കല്ലിൽ മൂർച്ചകൂട്ടിയ അമ്പുകളെ ധരിച്ചു, സൂര്യൻ തന്റെ രശ്മികളെ ധരിക്കുന്നതുപോലെ.
7.131.53
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गो भीमसेनो व्यराजत ।
समृद्धकुसुमापीडो वसन्तेऽशोकवृक्षवत् ॥ ७.१३१.५३ ॥
രക്തം തെറിച്ച ശരീരവുമായി ഭീമസേനൻ, വസന്തത്തിൽ പൂർണമായി പൂത്തുലഞ്ഞ അശോകവൃക്ഷംപോലെ പ്രകാശിച്ചു.
7.131.54
तत्तु भीमो महाबाहोः कर्णस्य चरितं रणे ।
नामृष्यत महाबाहुः क्रोधादुद्वृत्तलोचनः ॥ ७.१३१.५४ ॥
എന്നാൽ യുദ്ധത്തിൽ കർണന്റെ ആ പ്രവൃത്തി മഹാബാഹുവായ ഭീമന് സഹിക്കാനായില്ല; കോപത്താൽ അവന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നുരുണ്ടു.
7.131.55
स कर्णं पञ्चविंशत्या नाराचानां समार्पयत् ।
महीधरमिव श्वेतं गूढपादैर्विषोल्बणैः ॥ ७.१३१.५५ ॥
അവൻ കർണനെ ഇരുപത്തഞ്ചു നാരാചങ്ങളാൽ തുളച്ചു; ഒളിഞ്ഞ മുനകളും വിഷംകൊണ്ടു ഭീകരമായ അമ്പുകളുമായി, വെളുത്ത പർവതത്തിൽ എന്നപോലെ.
7.131.56
पुनरेव च विव्याध षङ्भिरष्टाभिरेव च ।
मर्मस्वमरविक्रान्तः सूतपुत्रं तनुत्यजम् ॥ ७.१३१.५६ ॥
ദേവതുല്യ പരാക്രമിയായ അവൻ വീണ്ടും ആറും എട്ടും അമ്പുകളാൽ സൂതപുത്രനെ മർമസ്ഥാനങ്ങളിൽ തുളച്ചു; പ്രാണത്യാഗത്തിന് തയ്യാറായവനെ.
7.131.57
पुनरन्येन बाणेन भीमसेनः प्रतापवान् ।
चिच्छेद कार्मुकं तूर्णं कर्णस्य प्रहसन्निव ॥ ७.१३१.५७ ॥
വീണ്ടും മറ്റൊരു അമ്പുകൊണ്ട് പ്രതാപവാനായ ഭീമസേനൻ ചിരിക്കുന്നതുപോലെ കർണന്റെ വില്ല് വേഗത്തിൽ മുറിച്ചു.
7.131.58
जघान चतुरश्चाश्वान्सूतं च त्वरितः शरैः ।
नाराचैरर्करश्म्याभैः कर्णं विव्याध चोरसि ॥ ७.१३१.५८ ॥
വേഗത്തിൽ അവൻ കർണന്റെ നാല് കുതിരകളെയും സാരഥിയെയും അമ്പുകൊണ്ട് വീഴ്ത്തി; സൂര്യരശ്മിപോലെ തിളങ്ങുന്ന നാരാചങ്ങളാൽ കർണന്റെ നെഞ്ചിൽ തുളച്ചു.
7.131.59
ते जग्मुर्धरणीमाशु कर्णं निर्भिद्य पत्रिणः ।
यथा जलधरं भित्त्वा दिवाकरमरीचयः ॥ ७.१३१.५९ ॥
കർണനെ തുളച്ച് ആ തൂവലുള്ള അമ്പുകൾ വേഗം നിലത്തുവീണു; മേഘത്തെ പിളർന്ന് സൂര്യരശ്മികൾ ഇറങ്ങുന്നതുപോലെ.
7.131.60
स वैक्लव्यं महत्प्राप्य च्छिन्नधन्वा शराहतः ।
तथा पुरुषमानी स लज्जामुत्सृज्य भारत।
भीमसेनभयात्कर्णः प्रत्यपायाद्रथान्तरम् ॥ ७.१३१.६० ॥
ആ കർണൻ വലിയ വിഷമത്തിലായി; വില്ല് മുറിഞ്ഞ്, അമ്പുകളാൽ മുറിവേറ്റ് വീണു. ഭാരതാ, പുരുഷാഭിമാനി ലജ്ജ ഉപേക്ഷിച്ച് ഭീമസേനന്റെ ഭയത്താൽ മറ്റൊരു രഥത്തിലേക്ക് പിന്മാറി.