महाभारत · अध्याय 7.131
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.131.1
वर्तमाने महाराज सङ्ग्रामे रोमहर्षणे ।
व्याकुलेषु च सर्वेषु पीड्यमानेषु सर्वशः ॥ ७.१३१.१ ॥
महाराज, रोमांचकारी त्या युद्धात सर्वजण व्याकुळ होऊन सर्व बाजूंनी पीडित होत असताना.
7.131.2
राधेयो भीममानर्च्छ युद्धाय भरतर्षभ ।
यथा नागो वने नागं मत्तो मत्तमभिद्रवेत् ॥ ७.१३१.२ ॥
हे भरतश्रेष्ठा, राधेचा पुत्र कर्ण युद्धासाठी भीमावर चालून गेला, जसा वनात एक मदोन्मत्त हत्ती दुसऱ्या मदोन्मत्त हत्तीवर धावून जातो.
7.131.3
ततो व्यायच्छतामस्त्रैः पृथक्पृथगरिन्दमौ ।
मृदुपूर्वं च राधेयो दृढपूर्वं च पाण्डवः ॥ ७.१३१.३ ॥
मग अस्त्रांनी वेगवेगळे लढणारे ते दोन शत्रुदमन वीर — राधेचा पुत्र कर्ण प्रथम मृदू आणि पाण्डुपुत्र प्रथम दृढपणे.
7.131.4
यौ तौ कर्णश्च भीमश्च सम्प्रयुद्धौ महाबलौ ।
अर्जुनस्य रथोपान्ते कीदृशः सोऽभवद्रणः ॥ ७.१३१.४ ॥
कर्ण आणि भीम — ते दोन महाबली एकमेकांशी भिडले असता, अर्जुनाच्या रथाजवळ ते युद्ध कसे झाले?
7.131.5
पूर्वं हि निर्जितः कर्णो भीमसेनेन संयुगे ।
कथं भूयः स राधेयो भीममागान्महारथः ॥ ७.१३१.५ ॥
पूर्वी भीमसेनाने युद्धात कर्णाचा पराभव केला होता; मग तो महारथी राधेचा पुत्र कर्ण पुन्हा भीमासमोर कसा आला?
7.131.6
भीमो वा सूततनयं प्रत्युद्यातः कथं रणे ।
महारथसमाख्यातं पृथिव्यां प्रवरं रथम् ॥ ७.१३१.६ ॥
किंवा भीम युद्धात सूतपुत्राला कसा सामोरा गेला? पृथ्वीवर महारथींमध्ये श्रेष्ठ म्हणून प्रसिद्ध असलेल्या त्या रथीला?
7.131.7
भीष्मद्रोणावतिक्रम्य धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
नान्यतो भयमादत्त विना कर्णान्महारथात् ॥ ७.१३१.७ ॥
भीष्म आणि द्रोण यांना ओलांडून धर्मराज युधिष्ठिराने महारथी कर्णाखेरीज कोणाकडूनही भय बाळगले नाही.
7.131.8
भयाद्यस्य महाबाहो न शेते बहुलाः समाः ।
चिन्तयन्नित्यशो वीर्यं राधेयस्य महात्मनः।
तं कथं सूतपुत्रं तु भीमोऽयोधयताहवे ॥ ७.१३१.८ ॥
हे महाबाहो, ज्याच्या भयाने तो अनेक वर्षे झोपत नाही, महात्मा राधेयाच्या पराक्रमाचे सतत चिंतन करतो, त्या सूतपुत्राशी भीम युद्धात कसा लढला?
7.131.9
ब्रह्मण्यं वीर्यसम्पन्नं समरेष्वनिवर्तिनम् ।
कथं कर्णं युधां श्रेष्ठं योधयामास पाण्डवः ॥ ७.१३१.९ ॥
ब्राह्मणभक्त, वीर्यसंपन्न, रणांमध्ये मागे न हटणारा, योद्ध्यांत श्रेष्ठ अशा कर्णाशी पांडवाने कसे युद्ध घडवले?
7.131.10
यौ तौ समीयतुर्वीरौ वैकर्तनवृकोदरौ ।
कथं तावत्र युध्येतां महाबलपराक्रमौ ॥ ७.१३१.१० ॥
जे दोन वीर — वैकर्तन आणि वृकोदर — एकमेकांसमोर आले, ते महाबल पराक्रमी दोघे येथे कसे लढले?
7.131.11
भ्रातृत्वं दर्शितं पूर्वं घृणी चापि स सूतजः ।
कथं भीमेन युयुधे कुन्त्या वाक्यमनुस्मरन् ॥ ७.१३१.११ ॥
पूर्वी बंधुत्व दाखवलेला, दयाळू तो सूतपुत्र कुंतीचे वचन स्मरून भीमाशी कसे लढला?
7.131.12
भीमो वा सूतपुत्रेण स्मरन्वैरं पुरा कृतम् ।
अयुध्यत कथं शूरः कर्णेन सह संयुगे ॥ ७.१३१.१२ ॥
किंवा भीम पूर्वी केलेल्या वैराचे स्मरण करीत त्या सूतपुत्राशी कसे लढला? तो शूर कर्णाशी युद्धात कसा लढला?
7.131.13
आशास्ते च सदा सूतपुत्रे दुर्योधनो मम ।
कर्णो जेष्यति सङ्ग्रामे समस्तान्पाण्डवानिति ॥ ७.१३१.१३ ॥
आणि माझा पुत्र दुर्योधन नेहमी सूतपुत्र कर्णावर आशा ठेवत असे; युद्धात कर्ण सर्व पांडवांना जिंकेल असे.
7.131.14
जयाशा यत्र पुत्रस्य मम मन्दस्य संयुगे ।
स कथं भीमकर्माणं भीमसेनमयोधयत् ॥ ७.१३१.१४ ॥
युद्धात माझ्या मूर्ख पुत्राला ज्याच्यावर जयाची आशा होती, तो सूतपुत्र भयंकर कर्मे करणाऱ्या भीमसेनाशी कसा लढला?
7.131.15
यं समासाद्य पुत्रैर्मे कृतं वैरं महारथैः ।
तं सूततनयं तात कथं भीमो ह्ययोधयत् ॥ ७.१३१.१५ ॥
माझ्या पुत्रांनी आणि महारथांनी ज्याच्याशी जाऊन वैर घेतले, हे तात, त्या सूतपुत्राशी भीम कसा लढला?
7.131.16
अनेकान्विप्रकारांश्च सूतपुत्रसमुद्भवान् ।
स्मरमाणः कथं भीमो युयुधे सूतसूनुना ॥ ७.१३१.१६ ॥
सूतपुत्रामुळे झालेले अनेक अपमान स्मरून भीम त्या सूतपुत्राशी कसा लढला?
7.131.17
योऽजयत्पृथिवीं सर्वां रथेनैकेन वीर्यवान् ।
तं सूततनयं युद्धे कथं भीमो ह्ययोधयत् ॥ ७.१३१.१७ ॥
एकाच रथावर सारी पृथ्वी जिंकणाऱ्या त्या पराक्रमी सूतपुत्राशी भीम युद्धात कसा लढला?
7.131.18
यो जातः कुण्डलाभ्यां च कवचेन सहैव च ।
तं सूतपुत्रं समरे भीमः कथमयोधयत् ॥ ७.१३१.१८ ॥
कुंडले आणि कवच घेऊन जन्मलेल्या त्या सूतपुत्राशी भीम युद्धात कसा लढला?
7.131.19
अस्त्रहेतोः पुरा तात भार्गवं समपूजयत् ।
तस्य प्रसादाद्ब्रह्मास्त्रं लब्धवांश्च भृगूत्तमात् ॥ ७.१३१.१९ ॥
वत्सा, पूर्वी अस्त्रांसाठी त्याने भार्गवाची (परशुरामाची) उत्तम पूजा केली; त्यांच्या प्रसादाने भृगुश्रेष्ठांकडून ब्रह्मास्त्र प्राप्त केले.
7.131.20
यथा तयोर्युद्धमभूद्यश्चासीद्विजयी तयोः ।
तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन कुशलो ह्यसि सञ्जय ॥ ७.१३१.२० ॥
त्या दोघांमध्ये युद्ध कसे झाले आणि त्यांच्यात कोण विजयी झाला, ते मला खरोखर सांग; संजया, तू कुशल आहेस.
7.131.21
भीमसेनस्तु राधेयमुत्सृज्य रथिनां वरम् ।
इयेष गन्तुं यत्रास्तां वीरौ कृष्णधनञ्चयौ ॥ ७.१३१.२१ ॥
भीमसेन रथिकांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या राधेयाला (कर्णाला) सोडून, ते दोन वीर कृष्ण आणि धनंजय जिथे होते तिथे जाण्याची इच्छा केली.
7.131.22
तं प्रयान्तमभिद्रुत्य राधेयः कङ्कपत्रिभिः ।
अभ्यवर्षन्महाराज मेघो वृष्ट्येव पर्वतम् ॥ ७.१३१.२२ ॥
महाराज, निघालेल्या त्याच्यावर राधेय (कर्ण) धावून गेला आणि बगळ्याच्या पंखांच्या बाणांचा वर्षाव केला, जसा मेघ पर्वतावर वृष्टी करतो.
7.131.23
फुल्लता पङ्कजेनेव वक्त्रेण विहसन्बली ।
आजुहाव रणे यान्तं भीममाधिरथिस्तदा ॥ ७.१३१.२३ ॥
तेव्हा अधिरथपुत्र (कर्ण), कमळासारख्या फुललेल्या मुखाने हसत, रणातून जाणाऱ्या बलवान भीमाला युद्धासाठी आव्हान दिले.
7.131.24
भीमाहितैस्तव रणः स्वप्नेऽपि न विभावितः। ॥ ७.१३१.२४ ॥
भीमाने केलेल्या जखमांमुळे तुमच्या (पक्षाचे) हे युद्ध स्वप्नातही कल्पिले गेले नव्हते.
7.131.25
तद्दर्शयसि कस्मान्मे पृष्ठं पार्थदिदृक्षया ।
कुन्त्याः पुत्रस्य सदृशं नेदं पाण्डवनन्दन। ॥ ७.१३१.२५ ॥
तर्र अर्जुनाला पाहण्याच्या इच्छेने तू मला पाठ का दाखवतोस? हे पाण्डवांच्या आनंदा, हे कुन्तीपुत्रास शोभत नाही.
7.131.26
तेन मामभितः स्थित्वा शरवर्षैरवाकिर ।
भीमसेनस्तदाह्वानं कर्णान्नामर्षयद्युधि।
अर्धमण्डलमावृत्य सूतपुत्रमयोधयत् ॥ ७.१३१.२६ ॥
त्याने मला चहूकडून घेरून बाणांच्या वर्षावाने झाकले. तेव्हा भीमसेनाला कर्णाचे आव्हान युद्धात सहन झाले नाही, त्याने अर्धवर्तुळ करून सूतपुत्राशी युद्ध केले.
7.131.27
अवक्रगामिभिर्बाणैरभ्यवर्षन्महायशाः ।
दंशितं द्वैरथे यत्तं सर्वशस्त्रविशारदम् ॥ ७.१३१.२७ ॥
महायशस्वी सरळ जाणाऱ्या बाणांनी त्याच्यावर वर्षाव केला — द्वंद्वयुद्धासाठी कवच घातलेल्या, सज्ज, सर्व शस्त्रांत निपुण (कर्णावर).
7.131.28
विधित्सुः कलहस्यान्तं जिघांसुः कर्णमक्षिणोत् ॥ ७.१३१.२८ ॥
कलहाचा अंत करण्याच्या इच्छेने, कर्णाला मारण्याच्या इच्छेने (भीमसेनाने) कर्णाला जखमी केले.
7.131.29
हत्वा तस्यानुगांस्तं च हन्तुकामो महाबलः ।
तस्मै व्यसृजदुग्राणि विविधानि परन्तपः।
अमर्षात्पाण्डवः क्रुद्धः शरवर्षाणि मारिष ॥ ७.१३१.२९ ॥
त्याच्या अनुयायांना मारून, त्यालाही मारण्याच्या इच्छेने, महाबली परंतप (भीमसेनाने) त्याच्यावर अनेक प्रकारचे भयंकर बाण सोडले. हे माननीया, क्रोधाने पेटलेल्या पाण्डवाने बाणांचा वर्षाव केला.
7.131.30
तस्य तानीषुवर्षाणि मत्तद्विरदगामिनः ।
सूतपुत्रोऽस्त्रमायाभिरग्रसत्परमास्त्रवित् ॥ ७.१३१.३० ॥
मत्त हत्तीसारखी चाल असलेल्या त्याच्या (भीमसेनाच्या) बाणांच्या वर्षावाला, परमास्त्रे जाणणाऱ्या सूतपुत्राने (कर्णाने) अस्त्रमायांनी गिळून टाकले.
7.131.31
स यथावन्महाबाहुर्विद्यया वै सुपूजितः ।
आचार्यवन्महेष्वासः कर्णः पर्यचरद्बली ॥ ७.१३१.३१ ॥
तो महाबाहू, विद्येमुळे उत्तम सन्मानित, आचार्याप्रमाणे महाधनुर्धर बलवान कर्ण सेवा करीत राहिला.
7.131.32
युध्यमानं तु संरम्भाद्भीमसेनं हसन्निव ।
अभ्यपद्यत कौन्तेयं कर्णो राजन्वृकोदरम् ॥ ७.१३१.३२ ॥
हे राजा! रागाने युद्ध करणाऱ्या भीमसेनाला पाहून, जणू हसत कर्ण कुंतीपुत्र वृकोदराच्या समोर आला.
7.131.33
तन्नामृष्यत कौन्तेयः कर्णस्य स्मितमाहवे ।
युध्यमानेषु वीरेषु पश्यत्सु च समन्ततः ॥ ७.१३१.३३ ॥
युद्धात कर्णाचे ते हसणे कुंतीपुत्राला सहन झाले नाही; वीर लढत असताना आणि चहुबाजूंनी पाहत असताना.
7.131.34
तं भीमसेनः सङ्ग्राप्तं वत्सदन्तैः स्तनान्तरे ।
विव्याध बलवान्क्रुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ॥ ७.१३१.३४ ॥
जवळ आलेल्या त्याला, संतापलेल्या बलवान भीमसेनाने वत्सदंत बाणांनी छातीच्या मध्यभागी विंधले; जसे अंकुशाने महागजाला टोचावे.
7.131.35
पुनश्च सूतपुत्रं तु स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ।
सुमुक्तैश्चित्रवर्माणं निर्बिभेद त्रिसप्तभिः ॥ ७.१३१.३५ ॥
पुन्हा सूतपुत्राला, सोनेरी पिसे असलेल्या, दगडावर धार लावलेल्या, नीट सोडलेल्या एकवीस बाणांनी, चित्रवर्म्याला भेदले.
7.131.36
कर्णो जाम्बूनदैर्जालैः सञ्छन्नान्वातरंहसः ।
हयान्विव्याध भीमस्य पञ्चभिः पञ्चभिः शरैः ॥ ७.१३१.३६ ॥
कर्णाने सोनेरी जाळ्यांनी झाकलेल्या, वाऱ्याच्या वेगाच्या भीमाच्या घोड्यांना प्रत्येकी पाच-पाच बाणांनी भेदले.
7.131.37
ततो बाणमयं जलं भीमसेनरथं प्रति ।
कर्णेन विहितं राजन्निमेषार्धाददृश्यत ॥ ७.१३१.३७ ॥
नंतर हे राजा, कर्णाने भीमसेनाच्या रथाकडे बाणांनी बनलेला एक प्रवाह सोडला; तो अर्ध्या निमिषात दिसू लागला.
7.131.38
सरथः सध्वजस्तत्र ससूतः पाण्डवस्तदा ।
प्राच्छाद्यत महाराज कर्णचापच्युतैः शरैः ॥ ७.१३१.३८ ॥
तेव्हा तेथे पांडुपुत्र आपला रथ, ध्वज व सारथ्यासह, हे महाराज, कर्णाच्या धनुष्यातून सुटलेल्या बाणांनी आच्छादला गेला.
7.131.39
तस्य कर्णश्चतुःषष्ट्या व्यधमत्कवचं दृढम् ।
क्रुद्धश्चाप्यहनत्पार्थं नाराचैर्मर्मभेदिभिः ॥ ७.१३१.३९ ॥
कर्णाने त्याचे दृढ कवच चौसष्ट बाणांनी भेदले; क्रोधाने मर्मभेदी नाराचांनी पार्थालाही प्रहार केला.
7.131.40
ततोऽचिन्त्य महाबाहुः कर्णकार्मुकनिःसृतान् ।
समाश्लिष्यदसम्भ्रान्तः सूतपुत्रं वृकोदरः ॥ ७.१३१.४० ॥
तेव्हा महाबाहू वृकोदराने कर्णाच्या धनुष्यातून आलेल्या बाणांची पर्वा न करता, निर्भयपणे सूतपुत्राशी झुंज घेतली.
7.131.41
स कर्णचापप्रभवानिषूनाशीविषोपमान् ।
बिभ्रद्भीमो महाराज न जगाम व्यथां रणे ॥ ७.१३१.४१ ॥
कर्णाच्या धनुष्यातून निघालेले, विषारी सर्पांसारखे बाण सोसूनही, हे महाराजा, भीम रणांगणात व्यथित झाला नाही.
7.131.42
ततो द्वात्रिंशता भल्लैर्निशितैस्तिग्मतेजनैः ।
विव्याध समरे कर्णं भीमसेनः प्रतापवान् ॥ ७.१३१.४२ ॥
तेव्हा पराक्रमी भीमसेनाने तीक्ष्ण, धारदार बत्तीस भल्लांनी युद्धात कर्णाला विंधले.
7.131.43
अयत्नेनैव तं कर्णः शरैर्भृशमवाकिरत् ।
भीमसेनं महाबाहुं सैन्धवस्य वधैषिणम् ॥ ७.१३१.४३ ॥
कर्णाने सहजच बाणांनी त्या महाबाहू भीमसेनाला, सैंधवाच्या वधाची इच्छा करणाऱ्याला, पुष्कळ झाकून टाकले.
7.131.44
मृदुपूर्वं तु राधेयो भीममाजावयोधयत् ।
क्रोधपूर्वं तथा भीमः पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ७.१३१.४४ ॥
राधेय कर्णाने प्रथम सौम्यतेने युद्धात भीमाशी युद्ध केले; भीमानेही पूर्वीचे वैर आठवून प्रथम क्रोधाने युद्ध केले.
7.131.45
तं भीमसेनो नामृष्यदवमानममर्षणः ।
स तस्मै व्यसृजत्तूर्णं शरवर्षममित्रहा ॥ ७.१३१.४५ ॥
तो अपमान भीमसेनाला सहन झाला नाही; शत्रुहन्ता त्याने तत्काळ त्याच्यावर बाणांचा वर्षाव केला.
7.131.46
ते शराः प्रेषितास्तेन भीमसेनेन संयुगे ।
निपेतुः सर्वतो वीरे कूजन्त इव पक्षिणः ॥ ७.१३१.४६ ॥
युद्धात भीमसेनाने सोडलेले ते बाण त्या वीरावर सर्व बाजूंनी पडले, जणू किलबिलणारे पक्षी.
7.131.47
हेमपुङ्खा महावेगा भीमसेनधनुश्च्युताः ।
प्राच्छादयंस्ते राधेयं शलभा इव पावकम् ॥ ७.१३१.४७ ॥
सोन्याच्या पंखांचे, महावेगवान, भीमसेनाच्या धनुष्यातून सुटलेले ते बाण राधेय कर्णाला झाकून टाकते झाले, जसे पतंग अग्नीला झाकतात.
7.131.48
कर्णस्तु रथिनां श्रेष्ठश्छाद्यमानः समन्ततः ।
राजन्व्यसृजदुग्राणि शरवर्षाणि भारत ॥ ७.१३१.४८ ॥
पण रथिकांमध्ये श्रेष्ठ कर्ण, चहूबाजूंनी झाकला जाताच, हे राजा, हे भारता, भयंकर बाणवर्षाव करू लागला.
7.131.49
तस्य तानशनिप्रख्यानिषून्समरशोभिनः ।
चिच्छेद बहुभिर्भल्लैरसम्प्राप्तान्वृकोदरः ॥ ७.१३१.४९ ॥
युद्धाची शोभा वाढवणारे ते वज्रासारखे बाण, त्याच्यापर्यंत पोहोचण्यापूर्वीच वृकोदराने (भीमाने) अनेक भल्लांनी तोडले.
7.131.50
पुनश्च शरवर्षेण च्छादयामास भारत ।
कर्णो वैकर्तनो युद्धे भीमसेनमरिन्दमः ॥ ७.१३१.५० ॥
हे भारता, पुन्हा शरवर्षावाने विकर्तनपुत्र कर्णाने युद्धात शत्रूंचे दमन करणाऱ्या भीमसेनाला झाकून टाकले.
7.131.51
तत्र भारत भीमं तु दृष्टवन्तः स्म सायकैः ।
समाचिततनुं सङ्ख्ये श्वाविधं शललैरिव ॥ ७.१३१.५१ ॥
हे भारता, तेथे युद्धात भीमाचे शरीर बाणांनी झाकलेले आम्ही पाहिले, जसे साळिंदराला काटे झाकतात.
7.131.52
हेमपुङ्खाञ्छिलाधौतान्कर्णचापच्युताञ्छरान् ।
दधार समरे वीरः स्वरश्मीनिव रश्मिमान् ॥ ७.१३१.५२ ॥
युद्धात त्या वीराने कर्णाच्या धनुष्यातून सुटलेले, सोनेरी पंखांचे, दगडावर धार लावलेले बाण धारण केले, जसा सूर्य आपली किरणे धारण करतो.
7.131.53
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गो भीमसेनो व्यराजत ।
समृद्धकुसुमापीडो वसन्तेऽशोकवृक्षवत् ॥ ७.१३१.५३ ॥
रक्ताने माखलेल्या सर्वांगाने भीमसेन, वसंतात पूर्ण फुललेल्या फुलांच्या घोसांनी नटलेल्या अशोक वृक्षासारखा शोभला.
7.131.54
तत्तु भीमो महाबाहोः कर्णस्य चरितं रणे ।
नामृष्यत महाबाहुः क्रोधादुद्वृत्तलोचनः ॥ ७.१३१.५४ ॥
परंतु युद्धात कर्णाचे ते वर्तन महाबाहू भीमाला सहन झाले नाही; क्रोधाने त्याचे डोळे विस्फारून गरगरले.
7.131.55
स कर्णं पञ्चविंशत्या नाराचानां समार्पयत् ।
महीधरमिव श्वेतं गूढपादैर्विषोल्बणैः ॥ ७.१३१.५५ ॥
त्याने कर्णाला पंचवीस नाराचांनी भेदले; लपलेल्या टोकांच्या, विषाने भयंकर बाणांनी, जसे श्वेत पर्वतावर.
7.131.56
पुनरेव च विव्याध षङ्भिरष्टाभिरेव च ।
मर्मस्वमरविक्रान्तः सूतपुत्रं तनुत्यजम् ॥ ७.१३१.५६ ॥
देवांसारखा पराक्रमी त्याने पुन्हा सहा व आठ बाणांनी सूतपुत्राला मर्मस्थानी भेदले; देहत्यागास सिद्ध झालेल्याला.
7.131.57
पुनरन्येन बाणेन भीमसेनः प्रतापवान् ।
चिच्छेद कार्मुकं तूर्णं कर्णस्य प्रहसन्निव ॥ ७.१३१.५७ ॥
पुन्हा दुसऱ्या बाणाने प्रतापी भीमसेनाने हसल्यासारखे करून कर्णाचे धनुष्य त्वरित तोडले.
7.131.58
जघान चतुरश्चाश्वान्सूतं च त्वरितः शरैः ।
नाराचैरर्करश्म्याभैः कर्णं विव्याध चोरसि ॥ ७.१३१.५८ ॥
त्वरित त्याने कर्णाचे चार घोडे व सारथी बाणांनी पाडले; सूर्यकिरणांसारख्या तेजस्वी नाराचांनी कर्णाच्या छातीत भेदले.
7.131.59
ते जग्मुर्धरणीमाशु कर्णं निर्भिद्य पत्रिणः ।
यथा जलधरं भित्त्वा दिवाकरमरीचयः ॥ ७.१३१.५९ ॥
कर्णाला भेदून ती पंखधारी बाणे लगेच जमिनीवर पडली; ढग फोडून सूर्यकिरण उतरतात तसे.
7.131.60
स वैक्लव्यं महत्प्राप्य च्छिन्नधन्वा शराहतः ।
तथा पुरुषमानी स लज्जामुत्सृज्य भारत।
भीमसेनभयात्कर्णः प्रत्यपायाद्रथान्तरम् ॥ ७.१३१.६० ॥
तो कर्ण मोठ्या व्याकुळतेत पडला; धनुष्य तुटून बाणांनी घायाळ झाला. हे भारता, पौरुषाचा अभिमानी तो लाज सोडून भीमसेनाच्या भयाने दुसऱ्या रथाकडे माघारी गेला.