ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.131
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.131.1
वर्तमाने महाराज सङ्ग्रामे रोमहर्षणे ।
व्याकुलेषु च सर्वेषु पीड्यमानेषु सर्वशः ॥ ७.१३१.१ ॥
ମହାରାଜ, ରୋମାଞ୍ଚକର ସେହି ଯୁଦ୍ଧ ଚାଲିଥିବା ବେଳେ, ସମସ୍ତେ ବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇ ସବୁ ଆଡ଼ୁ ପୀଡ଼ିତ ହେଉଥିଲେ।
7.131.2
राधेयो भीममानर्च्छ युद्धाय भरतर्षभ ।
यथा नागो वने नागं मत्तो मत्तमभिद्रवेत् ॥ ७.१३१.२ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ରାଧାପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଭୀମଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ, ଯେପରି ବନରେ ଏକ ମତ୍ତ ହାତୀ ଅନ୍ୟ ମତ୍ତ ହାତୀ ଉପରେ ଝାସି ପଡ଼େ।
7.131.3
ततो व्यायच्छतामस्त्रैः पृथक्पृथगरिन्दमौ ।
मृदुपूर्वं च राधेयो दृढपूर्वं च पाण्डवः ॥ ७.१३१.३ ॥
ତା'ପରେ ଅସ୍ତ୍ରରେ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଭାବେ ଲଢ଼ୁଥିବା ସେହି ଦୁଇ ଶତ୍ରୁଦମନ ବୀର — ରାଧାପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଥମେ କୋମଳତାରେ ଓ ପାଣ୍ଡବ ପ୍ରଥମେ ଦୃଢ଼ତାରେ।
7.131.4
यौ तौ कर्णश्च भीमश्च सम्प्रयुद्धौ महाबलौ ।
अर्जुनस्य रथोपान्ते कीदृशः सोऽभवद्रणः ॥ ७.१३१.४ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଭୀମ — ସେହି ଦୁଇ ମହାବଳୀ ଯେତେବେଳେ ପରସ୍ପର ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ରଥ ନିକଟରେ ସେ ଯୁଦ୍ଧ କେମିତି ହେଲା?
7.131.5
पूर्वं हि निर्जितः कर्णो भीमसेनेन संयुगे ।
कथं भूयः स राधेयो भीममागान्महारथः ॥ ७.१३१.५ ॥
ପୂର୍ବରୁ ଭୀମସେନ ଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରିଥିଲେ; ତେବେ ସେହି ମହାରଥୀ ରାଧାପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣ ପୁଣି ଭୀମଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ କିପରି ଆସିଲେ?
7.131.6
भीमो वा सूततनयं प्रत्युद्यातः कथं रणे ।
महारथसमाख्यातं पृथिव्यां प्रवरं रथम् ॥ ७.१३१.६ ॥
କିମ୍ବା ଭୀମ ଯୁଦ୍ଧରେ ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କୁ କିପରି ମୁକାବିଲା କଲେ? ପୃଥିବୀରେ ମହାରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ଖ୍ୟାତ ସେହି ରଥୀଙ୍କୁ?
7.131.7
भीष्मद्रोणावतिक्रम्य धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
नान्यतो भयमादत्त विना कर्णान्महारथात् ॥ ७.१३१.७ ॥
ଭୀଷ୍ମ ଓ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ମହାରଥୀ କର୍ଣ୍ଣ ବିନା ଆଉ କାହାଠାରୁ ଭୟ କରିନଥିଲେ।
7.131.8
भयाद्यस्य महाबाहो न शेते बहुलाः समाः ।
चिन्तयन्नित्यशो वीर्यं राधेयस्य महात्मनः।
तं कथं सूतपुत्रं तु भीमोऽयोधयताहवे ॥ ७.१३१.८ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ଯାହାର ଭୟରେ ସେ ବହୁ ବର୍ଷ ଧରି ନିଦ୍ରା ଯାଏ ନାହିଁ ଏବଂ ମହାତ୍ମା ରାଧେୟଙ୍କ ବୀର୍ଯ୍ୟକୁ ସର୍ବଦା ଚିନ୍ତା କରେ, ସେହି ସୂତପୁତ୍ର ସହିତ ଭୀମ ଯୁଦ୍ଧରେ କିପରି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ?
7.131.9
ब्रह्मण्यं वीर्यसम्पन्नं समरेष्वनिवर्तिनम् ।
कथं कर्णं युधां श्रेष्ठं योधयामास पाण्डवः ॥ ७.१३१.९ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣଭକ୍ତ, ବୀର୍ଯ୍ୟସମ୍ପନ୍ନ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପଛକୁ ନ ଫେରୁଥିବା, ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ସହିତ ପାଣ୍ଡବ କିପରି ଯୁଦ୍ଧ କରାଇଲେ?
7.131.10
यौ तौ समीयतुर्वीरौ वैकर्तनवृकोदरौ ।
कथं तावत्र युध्येतां महाबलपराक्रमौ ॥ ७.१३१.१० ॥
ସାମନାସାମନି ହୋଇଥିବା ସେହି ଦୁଇ ବୀର — ବୈକର୍ତନ ଓ ବୃକୋଦର — ମହାବଳ ପରାକ୍ରମୀ ହୋଇ ଏଠାରେ କିପରି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ?
7.131.11
भ्रातृत्वं दर्शितं पूर्वं घृणी चापि स सूतजः ।
कथं भीमेन युयुधे कुन्त्या वाक्यमनुस्मरन् ॥ ७.१३१.११ ॥
ପୂର୍ବରୁ ଭ୍ରାତୃତ୍ୱ ଦେଖାଇଥିବା, ଦୟାଳୁ ସେହି ସୂତପୁତ୍ର କୁନ୍ତୀଙ୍କ ବାକ୍ୟ ସ୍ମରଣ କରି ଭୀମ ସହିତ କିପରି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ?
7.131.12
भीमो वा सूतपुत्रेण स्मरन्वैरं पुरा कृतम् ।
अयुध्यत कथं शूरः कर्णेन सह संयुगे ॥ ७.१३१.१२ ॥
ଅଥବା ଭୀମ ପୂର୍ବରୁ କରାଯାଇଥିବା ବୈରକୁ ସ୍ମରଣ କରି ସେହି ସୂତପୁତ୍ର ସହିତ କିପରି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ? ସେହି ଶୂର କର୍ଣ୍ଣ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ କିପରି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ?
7.131.13
आशास्ते च सदा सूतपुत्रे दुर्योधनो मम ।
कर्णो जेष्यति सङ्ग्रामे समस्तान्पाण्डवानिति ॥ ७.१३१.१३ ॥
ଏବଂ ମୋ ପୁତ୍ର ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ସର୍ବଦା ସୂତପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଉପରେ ଆଶା ରଖୁଥିଲେ; ଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ଣ୍ଣ ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଜିତିବେ ବୋଲି।
7.131.14
जयाशा यत्र पुत्रस्य मम मन्दस्य संयुगे ।
स कथं भीमकर्माणं भीमसेनमयोधयत् ॥ ७.१३१.१४ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋ ମୂର୍ଖ ପୁତ୍ରଙ୍କର ଜୟର ଆଶା ଥିଲା, ସେହି ସୂତପୁତ୍ର ଭୟଙ୍କର କର୍ମକାରୀ ଭୀମସେନଙ୍କ ସହ କିପରି ଯୁଦ୍ଧ କଲା?
7.131.15
यं समासाद्य पुत्रैर्मे कृतं वैरं महारथैः ।
तं सूततनयं तात कथं भीमो ह्ययोधयत् ॥ ७.१३१.१५ ॥
ଯାହା ନିକଟକୁ ଯାଇ ମୋ ପୁତ୍ରମାନେ ଓ ମହାରଥୀମାନେ ବୈର କରିଥିଲେ, ହେ ତାତ, ସେହି ସୂତପୁତ୍ର ସହ ଭୀମ କିପରି ଯୁଦ୍ଧ କଲା?
7.131.16
अनेकान्विप्रकारांश्च सूतपुत्रसमुद्भवान् ।
स्मरमाणः कथं भीमो युयुधे सूतसूनुना ॥ ७.१३१.१६ ॥
ସୂତପୁତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘଟିଥିବା ଅନେକ ଅପମାନ ସ୍ମରଣ କରି ଭୀମ ସେହି ସୂତପୁତ୍ର ସହ କିପରି ଯୁଦ୍ଧ କଲା?
7.131.17
योऽजयत्पृथिवीं सर्वां रथेनैकेन वीर्यवान् ।
तं सूततनयं युद्धे कथं भीमो ह्ययोधयत् ॥ ७.१३१.१७ ॥
ଯିଏ ଗୋଟିଏ ରଥରେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଜିତିଥିଲା, ସେହି ପରାକ୍ରମୀ ସୂତପୁତ୍ର ସହ ଭୀମ ଯୁଦ୍ଧରେ କିପରି ଲଢ଼ିଲା?
7.131.18
यो जातः कुण्डलाभ्यां च कवचेन सहैव च ।
तं सूतपुत्रं समरे भीमः कथमयोधयत् ॥ ७.१३१.१८ ॥
ଯିଏ କୁଣ୍ଡଳ ଓ କବଚ ସହିତ ଜନ୍ମିଥିଲା, ସେହି ସୂତପୁତ୍ର ସହ ଭୀମ ଯୁଦ୍ଧରେ କିପରି ଲଢ଼ିଲା?
7.131.19
अस्त्रहेतोः पुरा तात भार्गवं समपूजयत् ।
तस्य प्रसादाद्ब्रह्मास्त्रं लब्धवांश्च भृगूत्तमात् ॥ ७.१३१.१९ ॥
ହେ ପୁତ୍ର, ପୂର୍ବେ ଅସ୍ତ୍ରପାଇଁ ସେ ଭାର୍ଗବ (ପରଶୁରାମ)ଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବରେ ପୂଜା କଲା; ତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ଭୃଗୁଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କଠାରୁ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ପାଇଲା।
7.131.20
यथा तयोर्युद्धमभूद्यश्चासीद्विजयी तयोः ।
तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन कुशलो ह्यसि सञ्जय ॥ ७.१३१.२० ॥
ସେ ଦୁଇଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ କିପରି ହେଲା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ବିଜୟୀ ହେଲା, ତାହା ମୋତେ ସତ୍ୟରୂପେ କୁହ; ସଞ୍ଜୟ, ତୁମେ ନିପୁଣ।
7.131.21
भीमसेनस्तु राधेयमुत्सृज्य रथिनां वरम् ।
इयेष गन्तुं यत्रास्तां वीरौ कृष्णधनञ्चयौ ॥ ७.१३१.२१ ॥
ଭୀମସେନ ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଧେୟ (କର୍ଣ୍ଣ)ଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ସେହି ଦୁଇ ବୀର କୃଷ୍ଣ ଓ ଧନଞ୍ଜୟ ଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ।
7.131.22
तं प्रयान्तमभिद्रुत्य राधेयः कङ्कपत्रिभिः ।
अभ्यवर्षन्महाराज मेघो वृष्ट्येव पर्वतम् ॥ ७.१३१.२२ ॥
ମହାରାଜ, ଯାଉଥିବା ତା ଉପରେ ରାଧେୟ (କର୍ଣ୍ଣ) ଧାଇଁ ଯାଇ କଙ୍କ ପକ୍ଷୀର ପକ୍ଷବିଶିଷ୍ଟ ବାଣରେ ବର୍ଷା କଲେ, ଯେପରି ମେଘ ପର୍ବତ ଉପରେ ବର୍ଷା କରେ।
7.131.23
फुल्लता पङ्कजेनेव वक्त्रेण विहसन्बली ।
आजुहाव रणे यान्तं भीममाधिरथिस्तदा ॥ ७.१३१.२३ ॥
ସେତେବେଳେ ଅଧିରଥପୁତ୍ର (କର୍ଣ୍ଣ), ପଦ୍ମ ପରି ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ମୁଖରେ ହସି ହସି, ରଣରୁ ଯାଉଥିବା ବଳବାନ ଭୀମଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ।
7.131.24
भीमाहितैस्तव रणः स्वप्नेऽपि न विभावितः। ॥ ७.१३१.२४ ॥
ଭୀମଙ୍କ ଆଘାତରେ ତୁମ ପକ୍ଷର ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ସ୍ୱପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ କଳ୍ପନା କରାଯାଇ ନ ଥିଲା।
7.131.25
तद्दर्शयसि कस्मान्मे पृष्ठं पार्थदिदृक्षया ।
कुन्त्याः पुत्रस्य सदृशं नेदं पाण्डवनन्दन। ॥ ७.१३१.२५ ॥
ତେବେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଦେଖିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ତୁମେ ମୋତେ ପିଠି କାହିଁକି ଦେଖାଉଛ? ହେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦ, ଏହା କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଙ୍କ ପକ୍ଷେ ଉପଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ।
7.131.26
तेन मामभितः स्थित्वा शरवर्षैरवाकिर ।
भीमसेनस्तदाह्वानं कर्णान्नामर्षयद्युधि।
अर्धमण्डलमावृत्य सूतपुत्रमयोधयत् ॥ ७.१३१.२६ ॥
ସେ ମୋତେ ଚାରିପାଖରୁ ଘେରି ବାଣବର୍ଷାରେ ଢାଙ୍କି ଦେଲା। ସେତେବେଳେ ଭୀମସେନ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଆହ୍ୱାନ ଯୁଦ୍ଧରେ ସହି ନପାରି, ଅର୍ଦ୍ଧବୃତ୍ତ ରଚି ସୂତପୁତ୍ର ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
7.131.27
अवक्रगामिभिर्बाणैरभ्यवर्षन्महायशाः ।
दंशितं द्वैरथे यत्तं सर्वशस्त्रविशारदम् ॥ ७.१३१.२७ ॥
ମହାଯଶସ୍ୱୀ ସିଧା ଚାଲୁଥିବା ବାଣରେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ବର୍ଷା କଲେ — ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ କବଚ ପିନ୍ଧି, ପ୍ରସ୍ତୁତ, ସର୍ବ ଶସ୍ତ୍ରରେ ନିପୁଣ (କର୍ଣ୍ଣ) ଉପରେ।
7.131.28
विधित्सुः कलहस्यान्तं जिघांसुः कर्णमक्षिणोत् ॥ ७.१३१.२८ ॥
କଳହର ଅନ୍ତ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ, କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ବଧ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ (ଭୀମସେନ) କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ।
7.131.29
हत्वा तस्यानुगांस्तं च हन्तुकामो महाबलः ।
तस्मै व्यसृजदुग्राणि विविधानि परन्तपः।
अमर्षात्पाण्डवः क्रुद्धः शरवर्षाणि मारिष ॥ ७.१३१.२९ ॥
ତାଙ୍କ ଅନୁଚରମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି, ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବଧ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ, ମହାବଳୀ ପରନ୍ତପ (ଭୀମସେନ) ତାଙ୍କ ଉପରେ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଭୟଙ୍କର ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କଲେ। ହେ ମାନ୍ୟ, କ୍ରୋଧରେ ଜଳୁଥିବା ପାଣ୍ଡବ ବାଣବର୍ଷା କଲେ।
7.131.30
तस्य तानीषुवर्षाणि मत्तद्विरदगामिनः ।
सूतपुत्रोऽस्त्रमायाभिरग्रसत्परमास्त्रवित् ॥ ७.१३१.३० ॥
ମଦମତ୍ତ ହାତୀ ପରି ଚାଲୁଥିବା ତାଙ୍କ (ଭୀମସେନଙ୍କ) ସେହି ବାଣବର୍ଷାକୁ, ପରମାସ୍ତ୍ର ଜାଣୁଥିବା ସୂତପୁତ୍ର (କର୍ଣ୍ଣ) ଅସ୍ତ୍ରମାୟାରେ ଗ୍ରାସ କରିଦେଲେ।
7.131.31
स यथावन्महाबाहुर्विद्यया वै सुपूजितः ।
आचार्यवन्महेष्वासः कर्णः पर्यचरद्बली ॥ ७.१३१.३१ ॥
ସେ ମହାବାହୁ, ବିଦ୍ୟାରେ ସୁପୂଜିତ, ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପରି ମହାଧନୁର୍ଦ୍ଧର ବଳବାନ କର୍ଣ୍ଣ ସେବା କରୁଥିଲେ।
7.131.32
युध्यमानं तु संरम्भाद्भीमसेनं हसन्निव ।
अभ्यपद्यत कौन्तेयं कर्णो राजन्वृकोदरम् ॥ ७.१३१.३२ ॥
ହେ ରାଜନ୍! କ୍ରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଦେଖି, ହସୁଥିବା ପରି କର୍ଣ୍ଣ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ବୃକୋଦରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ।
7.131.33
तन्नामृष्यत कौन्तेयः कर्णस्य स्मितमाहवे ।
युध्यमानेषु वीरेषु पश्यत्सु च समन्ततः ॥ ७.१३१.३३ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ସେହି ହସକୁ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ସହ୍ୟ କରି ପାରିଲେ ନାହିଁ; ବୀରମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ଚାରିଆଡ଼ୁ ଦେଖୁଥିଲେ।
7.131.34
तं भीमसेनः सङ्ग्राप्तं वत्सदन्तैः स्तनान्तरे ।
विव्याध बलवान्क्रुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ॥ ७.१३१.३४ ॥
ନିକଟକୁ ଆସିଥିବା ତାଙ୍କୁ, କ୍ରୋଧିତ ବଳବାନ ଭୀମସେନ ବତ୍ସଦନ୍ତ ବାଣରେ ଛାତି ମଧ୍ୟରେ ବିନ୍ଧିଲେ; ଅଙ୍କୁଶରେ ମହାହସ୍ତୀକୁ ବିନ୍ଧିବା ପରି।
7.131.35
पुनश्च सूतपुत्रं तु स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ।
सुमुक्तैश्चित्रवर्माणं निर्बिभेद त्रिसप्तभिः ॥ ७.१३१.३५ ॥
ପୁଣି ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କୁ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପଙ୍ଖ ଥିବା, ପଥରରେ ଧାର ଦିଆଯାଇଥିବା, ଭଲ ଭାବେ ଛାଡ଼ିତ ଏକୋଇଶ ବାଣରେ ଚିତ୍ରବର୍ମାଙ୍କୁ ବିନ୍ଧିଲେ।
7.131.36
कर्णो जाम्बूनदैर्जालैः सञ्छन्नान्वातरंहसः ।
हयान्विव्याध भीमस्य पञ्चभिः पञ्चभिः शरैः ॥ ७.१३१.३६ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଜାଲରେ ଢଙ୍କା, ପବନ ପରି ବେଗବାନ ଭୀମଙ୍କ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକକୁ ପାଞ୍ଚ ପାଞ୍ଚ ବାଣରେ ବିନ୍ଧିଲେ।
7.131.37
ततो बाणमयं जलं भीमसेनरथं प्रति ।
कर्णेन विहितं राजन्निमेषार्धाददृश्यत ॥ ७.१३१.३७ ॥
ଏହାପରେ ହେ ରାଜନ୍, କର୍ଣ୍ଣ ଭୀମସେନଙ୍କ ରଥ ଆଡ଼କୁ ବାଣମୟ ଏକ ପ୍ରବାହ ସୃଷ୍ଟି କଲେ; ତାହା ନିମେଷାର୍ଦ୍ଧରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଲା।
7.131.38
सरथः सध्वजस्तत्र ससूतः पाण्डवस्तदा ।
प्राच्छाद्यत महाराज कर्णचापच्युतैः शरैः ॥ ७.१३१.३८ ॥
ସେତେବେଳେ ସେଠାରେ ପାଣ୍ଡବ ନିଜ ରଥ, ଧ୍ୱଜା ଓ ସାରଥି ସହିତ, ହେ ମହାରାଜ, କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଧନୁରୁ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ବାଣରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହେଲେ।
7.131.39
तस्य कर्णश्चतुःषष्ट्या व्यधमत्कवचं दृढम् ।
क्रुद्धश्चाप्यहनत्पार्थं नाराचैर्मर्मभेदिभिः ॥ ७.१३१.३९ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ତାଙ୍କର ଦୃଢ଼ କବଚକୁ ଚଉଷଠିଟି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ; କ୍ରୋଧରେ ମର୍ମଭେଦୀ ନାରାଚରେ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରହାର କଲେ।
7.131.40
ततोऽचिन्त्य महाबाहुः कर्णकार्मुकनिःसृतान् ।
समाश्लिष्यदसम्भ्रान्तः सूतपुत्रं वृकोदरः ॥ ७.१३१.४० ॥
ଏହାପରେ ମହାବାହୁ ବୃକୋଦର କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଧନୁରୁ ଆସୁଥିବା ବାଣକୁ ଗ୍ରାହ୍ୟ ନ କରି, ନିର୍ଭୟରେ ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କ ସହ ଭିଡ଼ିଗଲେ।
7.131.41
स कर्णचापप्रभवानिषूनाशीविषोपमान् ।
बिभ्रद्भीमो महाराज न जगाम व्यथां रणे ॥ ७.१३१.४१ ॥
କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଧନୁରୁ ଜାତ, ବିଷଧର ସର୍ପ ସଦୃଶ ବାଣ ସହିଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ମହାରାଜ, ଭୀମ ରଣରେ ବ୍ୟଥିତ ହେଲେ ନାହିଁ।
7.131.42
ततो द्वात्रिंशता भल्लैर्निशितैस्तिग्मतेजनैः ।
विव्याध समरे कर्णं भीमसेनः प्रतापवान् ॥ ७.१३१.४२ ॥
ଏହାପରେ ପ୍ରତାପୀ ଭୀମସେନ ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଧାରିଆ ବତିଶଟି ଭଲ୍ଲରେ ରଣରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.131.43
अयत्नेनैव तं कर्णः शरैर्भृशमवाकिरत् ।
भीमसेनं महाबाहुं सैन्धवस्य वधैषिणम् ॥ ७.१३१.४३ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ଅନାୟାସରେ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ସେହି ମହାବାହୁ ଭୀମସେନଙ୍କୁ, ସୈନ୍ଧବଙ୍କ ବଧ ଇଚ୍ଛୁକଙ୍କୁ, ଅତ୍ୟଧିକ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
7.131.44
मृदुपूर्वं तु राधेयो भीममाजावयोधयत् ।
क्रोधपूर्वं तथा भीमः पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ७.१३१.४४ ॥
ରାଧେୟ କର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଥମେ କୋମଳତାରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀମଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ; ଭୀମ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବ ବୈରକୁ ସ୍ମରଣ କରି ପ୍ରଥମେ କ୍ରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
7.131.45
तं भीमसेनो नामृष्यदवमानममर्षणः ।
स तस्मै व्यसृजत्तूर्णं शरवर्षममित्रहा ॥ ७.१३१.४५ ॥
ସେହି ଅପମାନ ଭୀମସେନ ସହି ପାରିଲେ ନାହିଁ; ଶତ୍ରୁହନ୍ତା ସେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ ତାଙ୍କ ଉପରେ ବାଣ ବର୍ଷା କଲେ।
7.131.46
ते शराः प्रेषितास्तेन भीमसेनेन संयुगे ।
निपेतुः सर्वतो वीरे कूजन्त इव पक्षिणः ॥ ७.१३१.४६ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀମସେନଙ୍କ ପ୍ରେରିତ ସେହି ବାଣଗୁଡ଼ିକ ସେହି ବୀର ଉପରେ ସବୁ ଦିଗରୁ ପଡ଼ିଲା, ଯେପରି କୂଜନ କରୁଥିବା ପକ୍ଷୀ।
7.131.47
हेमपुङ्खा महावेगा भीमसेनधनुश्च्युताः ।
प्राच्छादयंस्ते राधेयं शलभा इव पावकम् ॥ ७.१३१.४७ ॥
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାଖ ଓ ମହାବେଗଯୁକ୍ତ ଭୀମସେନଙ୍କ ଧନୁରୁ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ସେହି ବାଣଗୁଡ଼ିକ ରାଧେୟ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲା, ପତଙ୍ଗ ଅଗ୍ନିକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରିବା ପରି।
7.131.48
कर्णस्तु रथिनां श्रेष्ठश्छाद्यमानः समन्ततः ।
राजन्व्यसृजदुग्राणि शरवर्षाणि भारत ॥ ७.१३१.४८ ॥
କିନ୍ତୁ ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ଣ୍ଣ, ସବୁ ଦିଗରୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହୋଇ, ହେ ରାଜନ, ହେ ଭାରତ, ଭୟଙ୍କର ବାଣ ବର୍ଷା କଲେ।
7.131.49
तस्य तानशनिप्रख्यानिषून्समरशोभिनः ।
चिच्छेद बहुभिर्भल्लैरसम्प्राप्तान्वृकोदरः ॥ ७.१३१.४९ ॥
ଯୁଦ୍ଧଶୋଭା ବଢ଼ାଉଥିବା ସେ ବଜ୍ରସଦୃଶ ବାଣଗୁଡ଼ିକୁ, ତାଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିବା ପୂର୍ବରୁ, ବୃକୋଦର (ଭୀମ) ଅନେକ ଭଲ୍ଲ ଦ୍ୱାରା କାଟିଦେଲେ।
7.131.50
पुनश्च शरवर्षेण च्छादयामास भारत ।
कर्णो वैकर्तनो युद्धे भीमसेनमरिन्दमः ॥ ७.१३१.५० ॥
ହେ ଭାରତ, ପୁନର୍ବାର ଶରବର୍ଷଣରେ ବିକର୍ତନ ପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଦମନକାରୀ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
7.131.51
तत्र भारत भीमं तु दृष्टवन्तः स्म सायकैः ।
समाचिततनुं सङ्ख्ये श्वाविधं शललैरिव ॥ ७.१३१.५१ ॥
ହେ ଭାରତ, ସେଠାରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀମଙ୍କ ଶରୀର ବାଣରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ଦେଖିଲୁ, ଯେପରି ଶଜାରୁକୁ କଣ୍ଟାରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ଦେଖାଯାଏ।
7.131.52
हेमपुङ्खाञ्छिलाधौतान्कर्णचापच्युताञ्छरान् ।
दधार समरे वीरः स्वरश्मीनिव रश्मिमान् ॥ ७.१३१.५२ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ସେହି ବୀର କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଧନୁରୁ ଛୁଟିଥିବା, ସୁନା ପାଖିଥିବା, ପଥରରେ ଧାର ଦିଆଯାଇଥିବା ବାଣଗୁଡ଼ିକୁ ଧାରଣ କଲେ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜ କିରଣ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
7.131.53
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गो भीमसेनो व्यराजत ।
समृद्धकुसुमापीडो वसन्तेऽशोकवृक्षवत् ॥ ७.१३१.५३ ॥
ରକ୍ତରେ ସିକ୍ତ ସର୍ବାଙ୍ଗ ଭୀମସେନ, ବସନ୍ତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଫୁଟିତ ପୁଷ୍ପଗୁଚ୍ଛ ଥିବା ଅଶୋକ ବୃକ୍ଷ ପରି ଶୋଭାଯମାନ ହେଲେ।
7.131.54
तत्तु भीमो महाबाहोः कर्णस्य चरितं रणे ।
नामृष्यत महाबाहुः क्रोधादुद्वृत्तलोचनः ॥ ७.१३१.५४ ॥
କିନ୍ତୁ ଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କର ସେହି ଆଚରଣ ମହାବାହୁ ଭୀମ ସହ୍ୟ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ; କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କ ଆଖି ବିସ୍ଫାରିତ ହୋଇ ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲା।
7.131.55
स कर्णं पञ्चविंशत्या नाराचानां समार्पयत् ।
महीधरमिव श्वेतं गूढपादैर्विषोल्बणैः ॥ ७.१३१.५५ ॥
ସେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ପଚିଶଟି ନାରାଚ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲା; ଲୁଚା ଫଳା ଓ ବିଷରେ ଭୟଙ୍କର ବାଣରେ, ଶ୍ବେତ ପର୍ବତ ପରି।
7.131.56
पुनरेव च विव्याध षङ्भिरष्टाभिरेव च ।
मर्मस्वमरविक्रान्तः सूतपुत्रं तनुत्यजम् ॥ ७.१३१.५६ ॥
ଦେବତା ସମାନ ପରାକ୍ରମୀ ସେ ପୁନର୍ବାର ଛଅ ଓ ଆଠ ବାଣରେ ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମର୍ମସ୍ଥାନରେ ବିଦ୍ଧ କଲା; ଦେହତ୍ୟାଗ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ତାଙ୍କୁ।
7.131.57
पुनरन्येन बाणेन भीमसेनः प्रतापवान् ।
चिच्छेद कार्मुकं तूर्णं कर्णस्य प्रहसन्निव ॥ ७.१३१.५७ ॥
ପୁଣି ଅନ୍ୟ ଏକ ବାଣରେ ପ୍ରତାପୀ ଭୀମସେନ ହସୁ ହସୁ ପରି କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଧନୁ ଶୀଘ୍ର କାଟିଦେଲେ।
7.131.58
जघान चतुरश्चाश्वान्सूतं च त्वरितः शरैः ।
नाराचैरर्करश्म्याभैः कर्णं विव्याध चोरसि ॥ ७.१३१.५८ ॥
ଶୀଘ୍ର ସେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଚାରି ଘୋଡା ଓ ସାରଥିକୁ ବାଣରେ ପକାଇଲା; ସୂର୍ଯ୍ୟରଶ୍ମି ପରି ଚମକୁଥିବା ନାରାଚରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଛାତିରେ ବିଦ୍ଧ କଲା।
7.131.59
ते जग्मुर्धरणीमाशु कर्णं निर्भिद्य पत्रिणः ।
यथा जलधरं भित्त्वा दिवाकरमरीचयः ॥ ७.१३१.५९ ॥
କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ବିନ୍ଧି ସେ ପକ୍ଷଯୁକ୍ତ ବାଣ ଶୀଘ୍ର ଭୂମିରେ ପଡିଗଲା; ମେଘ ଭାଙ୍ଗି ସୂର୍ଯ୍ୟରଶ୍ମି ଓହ୍ଲାଇବା ପରି।
7.131.60
स वैक्लव्यं महत्प्राप्य च्छिन्नधन्वा शराहतः ।
तथा पुरुषमानी स लज्जामुत्सृज्य भारत।
भीमसेनभयात्कर्णः प्रत्यपायाद्रथान्तरम् ॥ ७.१३१.६० ॥
ସେ କର୍ଣ୍ଣ ବଡ ବ୍ୟାକୁଳତା ପାଇଲେ; ଧନୁ କଟିଗଲା, ବାଣରେ ଆହତ ହେଲେ। ହେ ଭାରତ, ପୌରୁଷ ଅଭିମାନୀ ସେ ଲଜ୍ଜା ତ୍ୟାଗି ଭୀମସେନଙ୍କ ଭୟରେ ଅନ୍ୟ ରଥକୁ ଫେରିଗଲେ।