Mahābhārata · Adhyāya 7.131
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.131.1
वर्तमाने महाराज सङ्ग्रामे रोमहर्षणे ।
व्याकुलेषु च सर्वेषु पीड्यमानेषु सर्वशः ॥ ७.१३१.१ ॥
O großer König, während jene haarsträubende Schlacht tobte und alle verwirrt und von allen Seiten bedrängt wurden.
7.131.2
राधेयो भीममानर्च्छ युद्धाय भरतर्षभ ।
यथा नागो वने नागं मत्तो मत्तमभिद्रवेत् ॥ ७.१३१.२ ॥
O Stier der Bharatas, Karṇa, der Sohn Rādhās, stürmte zum Kampf auf Bhīma zu, wie ein tobender Elefant im Wald auf einen anderen tobenden Elefanten losstürmt.
7.131.3
ततो व्यायच्छतामस्त्रैः पृथक्पृथगरिन्दमौ ।
मृदुपूर्वं च राधेयो दृढपूर्वं च पाण्डवः ॥ ७.१३१.३ ॥
Dann die beiden Bezwinger der Feinde, die einzeln mit ihren Waffen einander bedrängten: Karṇa, der Sohn Rādhās, zunächst sanft, und der Pāṇḍava zunächst mit Festigkeit.
7.131.4
यौ तौ कर्णश्च भीमश्च सम्प्रयुद्धौ महाबलौ ।
अर्जुनस्य रथोपान्ते कीदृशः सोऽभवद्रणः ॥ ७.१३१.४ ॥
Karṇa und Bhīma, diese beiden an Kraft Mächtigen, als sie gegeneinander kämpften: Was für eine Schlacht war das nahe Arjunas Wagen?
7.131.5
पूर्वं हि निर्जितः कर्णो भीमसेनेन संयुगे ।
कथं भूयः स राधेयो भीममागान्महारथः ॥ ७.१३१.५ ॥
Zuvor war Karṇa doch von Bhīmasena im Kampf besiegt worden; wie kam nun dieser große Wagenkämpfer, Karṇa, der Sohn Rādhās, erneut gegen Bhīma?
7.131.6
भीमो वा सूततनयं प्रत्युद्यातः कथं रणे ।
महारथसमाख्यातं पृथिव्यां प्रवरं रथम् ॥ ७.१३१.६ ॥
Oder wie trat Bhīma im Kampf dem Wagenlenkersohn entgegen, jenem auf Erden als vorzüglichster der großen Wagenkämpfer berühmten Wagenkämpfer?
7.131.7
भीष्मद्रोणावतिक्रम्य धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
नान्यतो भयमादत्त विना कर्णान्महारथात् ॥ ७.१३१.७ ॥
Nachdem er Bhīṣma und Droṇa übertroffen hatte, fürchtete König Yudhiṣṭhira, der Herr des dharma, niemanden außer dem großen Wagenkämpfer Karṇa.
7.131.8
भयाद्यस्य महाबाहो न शेते बहुलाः समाः ।
चिन्तयन्नित्यशो वीर्यं राधेयस्य महात्मनः।
तं कथं सूतपुत्रं तु भीमोऽयोधयताहवे ॥ ७.१३१.८ ॥
O Starkarmiger, wie kämpfte Bhīma in der Schlacht mit jenem Wagenlenkersohn, vor dessen Furcht er viele Jahre nicht schläft und ständig an die Tapferkeit des großherzigen Rādheya denkt?
7.131.9
ब्रह्मण्यं वीर्यसम्पन्नं समरेष्वनिवर्तिनम् ।
कथं कर्णं युधां श्रेष्ठं योधयामास पाण्डवः ॥ ७.१३१.९ ॥
Wie ließ der Pāṇḍava Karṇa kämpfen, den den Brahmanen ergebenen, mit Tapferkeit begabten, in Schlachten niemals weichenden, den besten der Krieger?
7.131.10
यौ तौ समीयतुर्वीरौ वैकर्तनवृकोदरौ ।
कथं तावत्र युध्येतां महाबलपराक्रमौ ॥ ७.१३१.१० ॥
Wie kämpften hier jene beiden Helden, Karṇa, der Sohn des Vikartana, und Bhīma Vṛkodara, die einander gegenübertraten, beide von großer Stärke und Tapferkeit?
7.131.11
भ्रातृत्वं दर्शितं पूर्वं घृणी चापि स सूतजः ।
कथं भीमेन युयुधे कुन्त्या वाक्यमनुस्मरन् ॥ ७.१३१.११ ॥
Wie kämpfte jener mitfühlende Wagenlenkersohn, der einst Brüderlichkeit gezeigt hatte, gegen Bhīma, eingedenk der Worte Kuntīs?
7.131.12
भीमो वा सूतपुत्रेण स्मरन्वैरं पुरा कृतम् ।
अयुध्यत कथं शूरः कर्णेन सह संयुगे ॥ ७.१३१.१२ ॥
Oder wie kämpfte Bhīma, sich der lange zurückliegenden Feindschaft erinnernd, mit jenem Wagenlenkersohn? Wie kämpfte jener Held in der Schlacht mit Karṇa?
7.131.13
आशास्ते च सदा सूतपुत्रे दुर्योधनो मम ।
कर्णो जेष्यति सङ्ग्रामे समस्तान्पाण्डवानिति ॥ ७.१३१.१३ ॥
Und mein Sohn Duryodhana setzte stets seine Hoffnung auf den Wagenlenkersohn, dass Karṇa in der Schlacht alle Pāṇḍavas besiegen werde.
7.131.14
जयाशा यत्र पुत्रस्य मम मन्दस्य संयुगे ।
स कथं भीमकर्माणं भीमसेनमयोधयत् ॥ ७.१३१.१४ ॥
Wie kämpfte der Wagenlenkersohn, auf den mein törichter Sohn seine Siegeshoffnung setzte, gegen Bhīmasena von schrecklichen Taten?
7.131.15
यं समासाद्य पुत्रैर्मे कृतं वैरं महारथैः ।
तं सूततनयं तात कथं भीमो ह्ययोधयत् ॥ ७.१३१.१५ ॥
Wie kämpfte Bhīma, mein Lieber, gegen jenen Wagenlenkersohn, zu dem meine Söhne und die großen Wagenkämpfer in Feindschaft gerieten?
7.131.16
अनेकान्विप्रकारांश्च सूतपुत्रसमुद्भवान् ।
स्मरमाणः कथं भीमो युयुधे सूतसूनुना ॥ ७.१३१.१६ ॥
Wie kämpfte Bhīma mit jenem Wagenlenkersohn, als er sich der vielen Kränkungen erinnerte, die vom Wagenlenkersohn ausgegangen waren?
7.131.17
योऽजयत्पृथिवीं सर्वां रथेनैकेन वीर्यवान् ।
तं सूततनयं युद्धे कथं भीमो ह्ययोधयत् ॥ ७.१३१.१७ ॥
Wie kämpfte Bhīma im Krieg mit jenem mächtigen Wagenlenkersohn, der allein auf einem einzigen Wagen die ganze Erde erobert hatte?
7.131.18
यो जातः कुण्डलाभ्यां च कवचेन सहैव च ।
तं सूतपुत्रं समरे भीमः कथमयोधयत् ॥ ७.१३१.१८ ॥
Wie kämpfte Bhīma im Krieg mit jenem Wagenlenkersohn, der mit seinen Ohrringen und seinem Panzer geboren war?
7.131.19
अस्त्रहेतोः पुरा तात भार्गवं समपूजयत् ।
तस्य प्रसादाद्ब्रह्मास्त्रं लब्धवांश्च भृगूत्तमात् ॥ ७.१३१.१९ ॥
Lieber Sohn, einst verehrte er Bhārgava (Paraśurāma) um der Waffen willen, und durch dessen Gunst erhielt er vom Besten der Bhṛgu den Brahmāstra.
7.131.20
यथा तयोर्युद्धमभूद्यश्चासीद्विजयी तयोः ।
तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन कुशलो ह्यसि सञ्जय ॥ ७.१३१.२० ॥
Erzähle mir der Wahrheit gemäß, wie der Kampf zwischen den beiden verlief und wer von ihnen der Sieger war, denn du bist kundig, Sañjaya.
7.131.21
भीमसेनस्तु राधेयमुत्सृज्य रथिनां वरम् ।
इयेष गन्तुं यत्रास्तां वीरौ कृष्णधनञ्चयौ ॥ ७.१३१.२१ ॥
Bhīmasena, der Rādheya, den besten der Wagenkämpfer, zurückließ, wollte dorthin gehen, wo die beiden Helden Kṛṣṇa und Dhanañjaya waren.
7.131.22
तं प्रयान्तमभिद्रुत्य राधेयः कङ्कपत्रिभिः ।
अभ्यवर्षन्महाराज मेघो वृष्ट्येव पर्वतम् ॥ ७.१३१.२२ ॥
Großer König, Rādheya (Karṇa) stürzte sich auf ihn, als er sich entfernte, und überschüttete ihn mit Pfeilen mit Reiherfedern, wie eine Wolke den Berg mit Regen überschüttet.
7.131.23
फुल्लता पङ्कजेनेव वक्त्रेण विहसन्बली ।
आजुहाव रणे यान्तं भीममाधिरथिस्तदा ॥ ७.१३१.२३ ॥
Da forderte der Sohn des Adhiratha, mit einem lotusgleich erblühten Antlitz lachend, den mächtigen Bhīma, der den Kampf verließ, zum Kampf heraus.
7.131.24
भीमाहितैस्तव रणः स्वप्नेऽपि न विभावितः। ॥ ७.१३१.२४ ॥
Durch die von Bhīma verursachten Wunden war euer Krieg nicht einmal im Traum vorgestellt worden.
7.131.25
तद्दर्शयसि कस्मान्मे पृष्ठं पार्थदिदृक्षया ।
कुन्त्याः पुत्रस्य सदृशं नेदं पाण्डवनन्दन। ॥ ७.१३१.२५ ॥
Warum zeigst du mir denn den Rücken, begierig, Arjuna zu sehen? O Freude der Pāṇḍavas, dies geziemt sich nicht für den Sohn der Kuntī.
7.131.26
तेन मामभितः स्थित्वा शरवर्षैरवाकिर ।
भीमसेनस्तदाह्वानं कर्णान्नामर्षयद्युधि।
अर्धमण्डलमावृत्य सूतपुत्रमयोधयत् ॥ ७.१३१.२६ ॥
Er stellte sich rings um mich und bedeckte mich mit einem Pfeilregen. Da konnte Bhīmasena Karṇas Herausforderung im Kampf nicht ertragen; einen Halbkreis bildend, kämpfte er gegen den Wagenlenkersohn.
7.131.27
अवक्रगामिभिर्बाणैरभ्यवर्षन्महायशाः ।
दंशितं द्वैरथे यत्तं सर्वशस्त्रविशारदम् ॥ ७.१३१.२७ ॥
Der Hochberühmte überschüttete ihn mit geradfliegenden Pfeilen, über Karṇa, gewappnet zum Zweikampf, bereit und geschickt in allen Waffen.
7.131.28
विधित्सुः कलहस्यान्तं जिघांसुः कर्णमक्षिणोत् ॥ ७.१३१.२८ ॥
Im Wunsch, dem Streit ein Ende zu machen, und im Wunsch, Karṇa zu töten, verwundete er Karṇa.
7.131.29
हत्वा तस्यानुगांस्तं च हन्तुकामो महाबलः ।
तस्मै व्यसृजदुग्राणि विविधानि परन्तपः।
अमर्षात्पाण्डवः क्रुद्धः शरवर्षाणि मारिष ॥ ७.१३१.२९ ॥
Nachdem er seine Gefolgsleute erschlagen hatte und auch ihn töten wollte, schoss der mächtige Feindversenger ihm verschiedene grimmige Pfeile entgegen. O Herr, der zornentbrannte Pāṇḍava ließ aus Empörung einen Pfeilregen niedergehen.
7.131.30
तस्य तानीषुवर्षाणि मत्तद्विरदगामिनः ।
सूतपुत्रोऽस्त्रमायाभिरग्रसत्परमास्त्रवित् ॥ ७.१३१.३० ॥
Der Wagenlenkersohn, Kenner der höchsten Waffen, verschlang mit Waffenillusionen jenen Pfeilregen dessen, der wie ein tobender Elefant schreitet.
7.131.31
स यथावन्महाबाहुर्विद्यया वै सुपूजितः ।
आचार्यवन्महेष्वासः कर्णः पर्यचरद्बली ॥ ७.१३१.३१ ॥
So diente Karṇa, der Starkarmige, für sein Wissen wohl geehrt, der große Bogenschütze und Starke, ihm wie einem Lehrer.
7.131.32
युध्यमानं तु संरम्भाद्भीमसेनं हसन्निव ।
अभ्यपद्यत कौन्तेयं कर्णो राजन्वृकोदरम् ॥ ७.१३१.३२ ॥
O König, als er Bhīmasena im Zorn kämpfen sah, trat Karṇa, wie lachend, dem Vṛkodara, dem Sohn der Kuntī, entgegen.
7.131.33
तन्नामृष्यत कौन्तेयः कर्णस्य स्मितमाहवे ।
युध्यमानेषु वीरेषु पश्यत्सु च समन्ततः ॥ ७.१३१.३३ ॥
Der Sohn der Kuntī ertrug Karṇas Lächeln im Kampf nicht, während die Helden kämpften und von allen Seiten zusahen.
7.131.34
तं भीमसेनः सङ्ग्राप्तं वत्सदन्तैः स्तनान्तरे ।
विव्याध बलवान्क्रुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ॥ ७.१३१.३४ ॥
Bhīmasena, stark und zornig, durchbohrte ihn, als er nahte, mit Kalbszahn-Pfeilen in der Mitte der Brust, wie man einen großen Elefanten mit dem Stachel reizt.
7.131.35
पुनश्च सूतपुत्रं तु स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ।
सुमुक्तैश्चित्रवर्माणं निर्बिभेद त्रिसप्तभिः ॥ ७.१३१.३५ ॥
Erneut durchbohrte er den Sohn des Wagenlenkers, den mit prächtigem Panzer, mit einundzwanzig Pfeilen mit goldenen Federn, auf Stein geschärft und gut abgeschossen.
7.131.36
कर्णो जाम्बूनदैर्जालैः सञ्छन्नान्वातरंहसः ।
हयान्विव्याध भीमस्य पञ्चभिः पञ्चभिः शरैः ॥ ७.१३१.३६ ॥
Karṇa durchbohrte Bhīmas Pferde, schnell wie der Wind und mit goldenen Netzen bedeckt, mit je fünf Pfeilen.
7.131.37
ततो बाणमयं जलं भीमसेनरथं प्रति ।
कर्णेन विहितं राजन्निमेषार्धाददृश्यत ॥ ७.१३१.३७ ॥
Dann, o König, erschien in einem halben Augenblick eine Flut aus Pfeilen, von Karṇa entfesselt, gegen Bhīmasenas Streitwagen.
7.131.38
सरथः सध्वजस्तत्र ससूतः पाण्डवस्तदा ।
प्राच्छाद्यत महाराज कर्णचापच्युतैः शरैः ॥ ७.१३१.३८ ॥
Da wurde der Pāṇḍava samt Streitwagen, Banner und Wagenlenker, o großer König, von den aus Karṇas Bogen geschnellten Pfeilen bedeckt.
7.131.39
तस्य कर्णश्चतुःषष्ट्या व्यधमत्कवचं दृढम् ।
क्रुद्धश्चाप्यहनत्पार्थं नाराचैर्मर्मभेदिभिः ॥ ७.१३१.३९ ॥
Karṇa durchbohrte seinen festen Panzer mit vierundsechzig Pfeilen, und zornig traf er auch den Sohn der Pṛthā mit eisenschäftigen Pfeilen, die tödliche Stellen durchbohren.
7.131.40
ततोऽचिन्त्य महाबाहुः कर्णकार्मुकनिःसृतान् ।
समाश्लिष्यदसम्भ्रान्तः सूतपुत्रं वृकोदरः ॥ ७.१३१.४० ॥
Da stürzte sich der starkarmige Vṛkodara, ohne auf die aus Karṇas Bogen gesandten Pfeile zu achten und ungerührt, auf den Sohn des Wagenlenkers.
7.131.41
स कर्णचापप्रभवानिषूनाशीविषोपमान् ।
बिभ्रद्भीमो महाराज न जगाम व्यथां रणे ॥ ७.१३१.४१ ॥
Obwohl er die aus Karṇas Bogen entsprungenen Pfeile wie giftige Schlangen ertrug, o großer König, geriet Bhīma im Kampf nicht in Not.
7.131.42
ततो द्वात्रिंशता भल्लैर्निशितैस्तिग्मतेजनैः ।
विव्याध समरे कर्णं भीमसेनः प्रतापवान् ॥ ७.१३१.४२ ॥
Da durchbohrte der tapfere Bhīmasena Karṇa im Kampf mit zweiunddreißig scharfen, spitzen Bhalla-Pfeilen.
7.131.43
अयत्नेनैव तं कर्णः शरैर्भृशमवाकिरत् ।
भीमसेनं महाबाहुं सैन्धवस्य वधैषिणम् ॥ ७.१३१.४३ ॥
Karṇa bedeckte mühelos mit Pfeilen den mächtigarmigen Bhīmasena, der den Tod Saindhavas suchte.
7.131.44
मृदुपूर्वं तु राधेयो भीममाजावयोधयत् ।
क्रोधपूर्वं तथा भीमः पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ७.१३१.४४ ॥
Karṇa, der Sohn Rādhās, kämpfte im Krieg zunächst sanft gegen Bhīma; Bhīma aber kämpfte zunächst im Zorn, sich der alten Feindschaft erinnernd.
7.131.45
तं भीमसेनो नामृष्यदवमानममर्षणः ।
स तस्मै व्यसृजत्तूर्णं शरवर्षममित्रहा ॥ ७.१३१.४५ ॥
Bhīmasena konnte diese Kränkung nicht ertragen; der Feindetöter ließ sogleich einen Pfeilregen auf ihn niedergehen.
7.131.46
ते शराः प्रेषितास्तेन भीमसेनेन संयुगे ।
निपेतुः सर्वतो वीरे कूजन्त इव पक्षिणः ॥ ७.१३१.४६ ॥
Jene von Bhīmasena im Kampf geschickten Pfeile fielen von allen Seiten auf jenen Helden, wie schreiende Vögel.
7.131.47
हेमपुङ्खा महावेगा भीमसेनधनुश्च्युताः ।
प्राच्छादयंस्ते राधेयं शलभा इव पावकम् ॥ ७.१३१.४७ ॥
Jene goldgefiederten, schnellen Pfeile, vom Bogen Bhīmasenas abgeschossen, bedeckten Karṇa, den Sohn Rādhās, wie Motten das Feuer bedecken.
7.131.48
कर्णस्तु रथिनां श्रेष्ठश्छाद्यमानः समन्ततः ।
राजन्व्यसृजदुग्राणि शरवर्षाणि भारत ॥ ७.१३१.४८ ॥
Karṇa aber, der beste der Wagenkämpfer, von allen Seiten bedeckt, o König, o Bhārata, ließ furchtbare Pfeilregen niedergehen.
7.131.49
तस्य तानशनिप्रख्यानिषून्समरशोभिनः ।
चिच्छेद बहुभिर्भल्लैरसम्प्राप्तान्वृकोदरः ॥ ७.१३१.४९ ॥
Bhīma, der Wolfsbauch, zerschnitt mit vielen Bhalla-Pfeilen jene donnergleichen Geschosse, die die Schlacht schmückten, noch ehe sie ihn erreichten.
7.131.50
पुनश्च शरवर्षेण च्छादयामास भारत ।
कर्णो वैकर्तनो युद्धे भीमसेनमरिन्दमः ॥ ७.१३१.५० ॥
O Bhārata, wieder bedeckte Karṇa, der Sohn des Vikartana, Bhīmasena, den Bezwinger der Feinde, im Kampf mit einem Pfeilregen.
7.131.51
तत्र भारत भीमं तु दृष्टवन्तः स्म सायकैः ।
समाचिततनुं सङ्ख्ये श्वाविधं शललैरिव ॥ ७.१३१.५१ ॥
Dort sahen wir, o Bhārata, Bhīmas Körper im Kampf mit Pfeilen bedeckt, wie ein Stachelschwein mit Stacheln.
7.131.52
हेमपुङ्खाञ्छिलाधौतान्कर्णचापच्युताञ्छरान् ।
दधार समरे वीरः स्वरश्मीनिव रश्मिमान् ॥ ७.१३१.५२ ॥
Im Kampf trug jener Held die von Karṇas Bogen geschossenen Pfeile, mit goldenen Federn und auf Stein geschliffen, wie die strahlende Sonne ihre eigenen Strahlen trägt.
7.131.53
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गो भीमसेनो व्यराजत ।
समृद्धकुसुमापीडो वसन्तेऽशोकवृक्षवत् ॥ ७.१३१.५३ ॥
Bhīmasena, am ganzen Körper mit Blut besprengt, strahlte wie ein Aśoka-Baum im Frühling mit seinem Blütenkranz in voller Blüte.
7.131.54
तत्तु भीमो महाबाहोः कर्णस्य चरितं रणे ।
नामृष्यत महाबाहुः क्रोधादुद्वृत्तलोचनः ॥ ७.१३१.५४ ॥
Doch Bhīma, der Mächtigarmige, konnte Karṇas Tat im Kampf nicht ertragen; vor Zorn rollten seine Augen weit auf.
7.131.55
स कर्णं पञ्चविंशत्या नाराचानां समार्पयत् ।
महीधरमिव श्वेतं गूढपादैर्विषोल्बणैः ॥ ७.१३१.५५ ॥
Er durchbohrte Karṇa mit fünfundzwanzig Nārāca-Pfeilen, wie einen weißen Berg, mit verborgenen Spitzen und furchtbar vom Gift.
7.131.56
पुनरेव च विव्याध षङ्भिरष्टाभिरेव च ।
मर्मस्वमरविक्रान्तः सूतपुत्रं तनुत्यजम् ॥ ७.१३१.५६ ॥
Und abermals, tapfer wie ein Gott, durchbohrte er an den Lebenspunkten den Sohn des Wagenlenkers, der bereit war, seinen Leib zu opfern, mit sechs und acht Pfeilen.
7.131.57
पुनरन्येन बाणेन भीमसेनः प्रतापवान् ।
चिच्छेद कार्मुकं तूर्णं कर्णस्य प्रहसन्निव ॥ ७.१३१.५७ ॥
Abermals, mit einem anderen Pfeil, zerschnitt der mächtige Bhīmasena schnell Karṇas Bogen, gleichsam lachend.
7.131.58
जघान चतुरश्चाश्वान्सूतं च त्वरितः शरैः ।
नाराचैरर्करश्म्याभैः कर्णं विव्याध चोरसि ॥ ७.१३१.५८ ॥
Schnell streckte er mit Pfeilen Karṇas vier Pferde und den Wagenlenker nieder und durchbohrte Karṇas Brust mit Nārāca-Pfeilen, hell wie Sonnenstrahlen.
7.131.59
ते जग्मुर्धरणीमाशु कर्णं निर्भिद्य पत्रिणः ।
यथा जलधरं भित्त्वा दिवाकरमरीचयः ॥ ७.१३१.५९ ॥
Karṇa durchbohrend, fielen jene gefiederten Pfeile schnell zur Erde, wie Sonnenstrahlen einen Wolkenberg durchbrechen.
7.131.60
स वैक्लव्यं महत्प्राप्य च्छिन्नधन्वा शराहतः ।
तथा पुरुषमानी स लज्जामुत्सृज्य भारत।
भीमसेनभयात्कर्णः प्रत्यपायाद्रथान्तरम् ॥ ७.१३१.६० ॥
Karṇa geriet in große Verwirrung, sein Bogen zerbrochen und von Pfeilen getroffen. O Bhārata, jener Stolze auf seine Männlichkeit, die Scham abwerfend, wich aus Furcht vor Bhīmasena zu einem anderen Wagen zurück.