Mahābhārata · Adhyāya 7.133
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.133.1
अत्यद्भुतमहं मन्ये भीमसेनस्य विक्रमम् ।
यत्कर्णं योधयामास समरे लघुविक्रमः ॥ ७.१३३.१ ॥
Considero asombrosa en extremo la valentía de Bhīmasena, que en la batalla combatió con Karṇa, el de bravura veloz.
7.133.2
त्रिदशानपि वा युक्तान्सर्वशस्त्रधरान्युधि ।
वारयेद्यो रणे कर्णः सयक्षासुरमानुषान् ॥ ७.१३३.२ ॥
Karṇa, quien en la batalla podría contener incluso a los dioses armados con todas las armas, junto con yakṣas, asuras y hombres.
7.133.3
स कथं पाण्डवं युद्धे भ्राजमानमिव श्रिया ।
नातरत्संयुगे तात तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१३३.३ ॥
¿Cómo no pudo superar en combate al Pāṇḍava, que brillaba con gloria? Dímelo, querido Sañjaya.
7.133.4
कथं च युद्धं सम्भूतं तयोः प्राणदुरोदरे ।
अत्र मन्ये समायत्तो जयो वाऽजय एव च ॥ ७.१३३.४ ॥
¿Y cómo surgió la batalla entre ambos a partir del juego de dados apostado con la vida? Aquí, creo, dependen tanto la victoria como la derrota.
7.133.5
कर्णं प्राप्य रणे सूत मम पुत्रः सुयोधनः ।
जेतुमुत्सहते पार्थान्सगोविन्दान्ससात्वतान् ॥ ७.१३३.५ ॥
Auriga, habiendo obtenido a Karṇa en la batalla, mi hijo Suyodhana anhela vencer a los hijos de Pṛthā, junto con Govinda y los Sātvatas.
7.133.6
श्रुत्वा तु निर्जितं कर्णमसकृद्भीमकर्मणा ।
भीमसेनेन समरे मोह आविशतीव माम् ॥ ७.१३३.६ ॥
Pero al oír que Karṇa fue vencido repetidamente en la batalla por Bhīmasena, el de hechos terribles, parece que la confusión me invade.
7.133.7
विनष्टान्कौरवान्मन्ये मम पुत्रस्य दुर्नयैः ।
नहि कर्णो महेष्वासान्पार्थाञ्जेष्यति सञ्जय ॥ ७.१३३.७ ॥
Creo que los Kauravas han sido destruidos por las malas políticas de mi hijo. Sañjaya, Karṇa no vencerá a los grandes arqueros, los hijos de Pṛthā.
7.133.8
कृतवान्यानि युद्धानि कर्णः पाण्डुसुतैः सह ।
सर्वत्र पाण्डवाः कर्णमजयंस्ते रणाजिरे ॥ ७.१३३.८ ॥
En todas las batallas que Karṇa libró con los hijos de Pāṇḍu, los Pāṇḍavas derrotaron a Karṇa en el campo de batalla en todas partes.
7.133.9
अजेयाः पाण्डवास्तात देवैरपि सवासवैः ।
न च तद्बुध्यते मन्दः पुत्रो दुर्योधनो मम ॥ ७.१३३.९ ॥
Querido, los Pāṇḍava son invencibles incluso para los dioses junto con Vāsava (Indra); pero mi necio hijo Duryodhana no lo comprende.
7.133.10
धनं धनेश्वरस्येव हृत्वा पार्थस्य मे सुतः ।
मधुप्रेप्सुरिवाबुद्धिः प्रपातं नावबुध्यते ॥ ७.१३३.१० ॥
Como quien ha arrebatado la riqueza del señor de las riquezas, o como un necio que desea miel, mi hijo, tras arrebatar la riqueza de Pārtha, no percibe el precipicio.
7.133.11
निकृत्या निकृतिप्रज्ञो राज्यं हृत्वा महात्मनाम् ।
जितमित्येव मन्वानः पाण्डवानवमन्यते ॥ ७.१३३.११ ॥
Diestro en el engaño, habiendo arrebatado el reino de los magnánimos, creyendo 'he conquistado', desprecia a los Pāṇḍava.
7.133.12
पुत्रस्नेहाभिभूतेन मया चाप्यकृतात्मना ।
धर्मे स्थिता महात्मानो निकृताः पाण्डुनन्दनाः ॥ ७.१३३.१२ ॥
Dominado por el afecto a mi hijo, y con un ánimo indisciplinado, yo también he agraviado a los magnánimos hijos de Pāṇḍu, que permanecen firmes en el dharma.
7.133.13
शमकामः ससोदर्यो दीर्घप्रेक्षी युधिष्ठिरः ।
अशक्त इति मत्वा तु मम पुत्रैर्निराकृतः ॥ ७.१३३.१३ ॥
Yudhiṣṭhira, que deseaba la paz, junto a sus hermanos y de visión lejana, fue rechazado por mis hijos, que lo creyeron débil.
7.133.14
तानि दुःखान्यनेकानि विप्रकारांश्च सर्वशः ।
हृदि कृत्वा महाबाहुर्भीमोऽयुध्यत सूतजम् ॥ ७.१३३.१४ ॥
Guardando en su corazón aquellos muchos sufrimientos y ultrajes de toda clase, el de brazos poderosos Bhīma luchó contra el hijo del auriga.
7.133.15
तस्मान्मे सञ्जय ब्रूहि कर्णभीमौ यथा रणे ।
अयुध्येतां युधांश्रेष्ठौ परस्परवधैषिणौ ॥ ७.१३३.१५ ॥
Por tanto, Sañjaya, dime cómo lucharon Karṇa y Bhīma en la batalla, aquellos mejores guerreros que deseaban la muerte mutua.
7.133.16
शृणु राजन्यथावृत्तं सङ्ग्रामं कर्णभीमयोः ।
परस्परवधप्रेप्स्वोर्वनकुञ्जरयोरिव ॥ ७.१३३.१६ ॥
Escucha, oh rey, la batalla de Karṇa y Bhīma tal como sucedió, los dos que deseaban la muerte mutua como dos elefantes salvajes del bosque.
7.133.17
राजन्वैकर्तनो भीमं क्रुद्धः क्रुद्धमरिन्दमम् ।
पराक्रान्तं पराक्रम्य विव्याध त्रिंशता शरैः ॥ ७.१३३.१७ ॥
Oh rey, Karṇa, hijo de Vikartana, airado, atacó con valor al airado Bhīma, domador de enemigos, y lo atravesó con treinta flechas.
7.133.18
महावेगैः प्रसन्नाग्रैः शातकुम्भपरिष्कृतैः ।
नातरद्भरतश्रेष्ठ भीमं वैकर्तनः शरैः ॥ ७.१३३.१८ ॥
Oh mejor de los Bharatas, con flechas veloces y poderosas, de puntas brillantes y adornadas de oro, el hijo de Vikartana no dejó que Bhīma lo sobrepasara.
7.133.19
तस्यास्यतो धनुर्भीमश्चकर्त विशिखैस्त्रिभिः ।
रथनीडाच्च यन्तारं भल्लेनापातयत्क्षितौ ॥ ७.१३३.१९ ॥
Mientras él tensaba su arco, Bhīma lo cortó con tres flechas, y con una flecha bhalla derribó al auriga del asiento del carro hasta el suelo.
7.133.20
स काङ्क्षन्भीमसेनस्य वधं वैकर्तनो भृशम् ।
शक्तिं कनकवैदूर्यचित्रदण्डां परामृशत् ॥ ७.१३३.२० ॥
Deseando intensamente la muerte de Bhīmasena, Vaikartana empuñó la lanza cuyo asta estaba adornada con oro y vaidūrya.
7.133.21
प्रगृह्य च महाशक्तिं कालरात्रिमिवापराम् ।
समुत्क्षिप्य च राधेयः सन्धाय च महाबलः।
चिक्षेप भीमसेनाय जीवितान्तकरीमिव ॥ ७.१३३.२१ ॥
Empuñando aquella gran lanza, como otra Kālarātri, y alzándola, el poderoso hijo de Rādhā apuntó y la arrojó contra Bhīmasena, la que pone fin a la vida.
7.133.22
शक्तिं विसृज्य राधेयः पुरन्दर इवाशनिम् ।
ननाद सुमहानादं बलवान्सूतनन्दनः ॥ ७.१३३.२२ ॥
Tras soltar la lanza, como Purandara su rayo, el poderoso hijo del auriga, el hijo de Rādhā, lanzó un rugido tremendo.
7.133.23
तं च नादं ततः श्रुत्वा पुत्रास्ते हर्षिताऽभवन् ॥ ७.१३३.२३ ॥
Al oír aquel rugido, tus hijos se regocijaron.
7.133.24
शक्तिं वियति चिच्छेद भीमः सप्तभिराशुगैः ॥ ७.१३३.२४ ॥
Bhīma cortó la lanza en pleno aire con siete flechas veloces.
7.133.25
छित्त्वा शक्तिं ततो भीमो निर्मुक्तोरगसन्निभाम् ।
मार्गमाणामिव प्राणान्सूतपुत्रस्य मारिष ॥ ७.१३३.२५ ॥
Entonces Bhīma, cortando la lanza, semejante a una serpiente recién liberada, como si buscara los alientos vitales del hijo del auriga, oh venerable.
7.133.26
प्राहिणोत्कृतसंरम्भः शरान्बर्हिणवाससः ।
स्वर्णपुङ्खाञ्शिलाधौतान्यमदण्डोपमान्मृधे ॥ ७.१३३.२६ ॥
Lleno de furia, lanzó en la batalla flechas emplumadas con plumas de pavo real, de punta dorada, afiladas en piedra, semejantes a los bastones de Yama.
7.133.27
कर्णोऽप्यन्यद्धनुर्गृह्य हेमपृष्ठं दुरासदम् ।
विकृष्य तन्महच्चापं व्यसृजत्सायकांस्तदा ॥ ७.१३३.२७ ॥
Karṇa también, tomando otro arco de dorso dorado, inalcanzable, tensó aquel gran arco y entonces lanzó sus flechas.
7.133.28
तान्पाण्डुपुत्रश्चिच्छेद नवभिर्नतपर्वभिः ।
वसुषेणेन निर्मुक्तान्नव राजन्महाशरान्।
छित्त्वा भीमो महाराज नादं सिंह इवानदत् ॥ ७.१३३.२८ ॥
El hijo de Pāṇḍu los cortó con nueve flechas de nudos curvados. Oh rey, habiendo cortado también las nueve grandes flechas disparadas por Vasuṣeṇa, oh gran rey, Bhīma rugió como un león.
7.133.29
तौ वृषाविव नर्दन्तौ बलिनौ वासितान्तरे ।
शार्दूलाविव चान्योन्यमामिषार्थेऽभ्यगर्जताम् ॥ ७.१३३.२९ ॥
Aquellos dos, rugiendo como toros poderosos en presencia de una vaca en celo, rugieron el uno contra el otro como tigres por la carne.
7.133.30
अन्योन्यं प्रजिहीर्षन्तावन्योन्यस्यान्तरैषिणौ ।
अन्योन्यमभिवीक्षन्तौ गोष्ठेष्विव महर्षभौ ॥ ७.१३३.३० ॥
Deseando cada uno derribar al otro, buscando cada uno una brecha en el otro, mirándose mutuamente, los dos eran como grandes toros en los corrales.
7.133.31
महागजाविवसाद्य विषाणाग्रैः परस्परम् ।
शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैरन्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ७.१३३.३१ ॥
Como dos grandes elefantes que se acercan y se hieren con las puntas de sus colmillos, así se golpearon mutuamente con flechas disparadas desde arcos totalmente tensados.
7.133.32
निर्दहन्तौ महाराज शस्त्रवृष्ट्या परस्परम् ।
अन्योन्यमभिवीक्षन्तौ कोपाद्विवृतलोचनौ ॥ ७.१३३.३२ ॥
Oh gran rey, abrasándose mutuamente con una lluvia de armas, mirándose el uno al otro, con los ojos desorbitados por la ira.
7.133.33
प्रहसन्तौ तथाऽन्योन्यं भर्त्सयन्तौ मुहुर्मुहुः ।
शङ्खशब्दं च कुर्वाणौ युयुधाते परस्परम् ॥ ७.१३३.३३ ॥
Riéndose el uno del otro y reprochándose una y otra vez, haciendo sonar sus caracolas, se combatieron mutuamente.
7.133.34
तस्य भीमः पुनश्चापं मुष्टौ चिच्छेद मारिष ।
शङ्खवर्णांश्च तानश्वान्बाणैर्निन्ये यमक्षयम्।
सारथिं च तथाप्यस्य रथनीडादपातयत् ॥ ७.१३३.३४ ॥
Oh noble, Bhīma volvió a cortar su arco junto a la empuñadura, envió aquellos caballos color caracola a la morada de Yama con flechas, y también derribó a su auriga del asiento del carro.
7.133.35
ततो वैकर्तनः कर्णश्चिन्तां प्राप दुरत्ययाम् ।
स च्छाद्यमानः समरे हताश्वो हतसारथिः।
मोहितः शरजालेन कर्तव्यं नाभ्यपद्यत ॥ ७.१३३.३५ ॥
Entonces Karṇa, hijo de Vikartana, cayó en una angustia insuperable. Cubierto por una red de flechas en la batalla, con sus caballos y auriga muertos, desconcertado, no supo qué hacer.
7.133.36
तथा कृच्छ्रगतं दृष्ट्वा कर्णं दुर्योधनो नृपः ।
वेपमान इव क्रोधाद्व्यादिदेशाथ दुर्जयम् ॥ ७.१३३.३६ ॥
Al ver a Karṇa en tal aprieto, el rey Duryodhana, como temblando de ira, entonces ordenó al ejército invencible.
7.133.37
गच्छ दुर्जय राधेयं पुरा ग्रसति पाण्डवः ।
जहि तूबरकं क्षिप्रं कर्णस्य बलमादधत् ॥ ७.१३३.३७ ॥
Ve, ¡oh invencible! Antes de que el Pāṇḍava devore a Karṇa, hijo de Rādhā, mata rápidamente a aquel que retiene la fuerza de Karṇa.
7.133.38
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा तव पुत्रं तवात्मजः ।
अभ्यद्रवद्भीमसेनं व्यासक्तं विकिरञ्छरैः ॥ ७.१३३.३८ ॥
Así aconsejado, diciendo «Así sea», tu hijo, tu propio hijo, se lanzó contra Bhīmasena, que estaba enfrascado y lanzando flechas.
7.133.39
स भीमं नवभिर्बाणैरश्वानष्टभिरार्दयत् ।
षङ्भिः सूतं त्रिभिः केतं पुनस्तं चापि सप्तभिः ॥ ७.१३३.३९ ॥
Hirió a Bhīma con nueve flechas, a sus caballos con ocho, a su auriga con seis, su estandarte con tres, y de nuevo a él con siete.
7.133.40
भीमसेनोऽपि सङ्क्रुद्धः साश्वयन्तारमाशुगैः ।
दुर्जयं भिन्नमर्माणमनयद्यमसादनम् ॥ ७.१३३.४० ॥
También Bhīmasena, muy enfurecido, con flechas veloces envió a aquel invencible, con sus partes vitales atravesadas, junto con sus caballos y su auriga, a la morada de Yama.
7.133.41
बाढं हतं क्षितौ क्षुण्णं वेष्टमानं यथोरगम् ।
रुदन्नार्तस्तव सुतं कर्णश्चक्रे प्रदक्षिणम् ॥ ७.१३३.४१ ॥
Al ver a tu hijo abatido en el suelo, aplastado y retorciéndose como una serpiente, Karṇa, llorando de angustia, dio la vuelta alrededor de él.
7.133.42
स तु तं विरथं कृत्वा स्मयन्नत्यन्तवैरिणम् ।
समाचिनोद्बाणगणैः शतघ्नीभिश्च शङ्कुभिः ॥ ७.१३३.४२ ॥
Él, dejándole sin carro y sonriendo, cubrió a aquel enemigo acérrimo con multitudes de flechas, con shataghnis y con dardos.
7.133.43
तथाप्यतिरथः कर्णो भिद्यमानोऽस्य सायकैः ।
न जहौ समरे भीमं क्रुद्धरूपं परन्तपः ॥ ७.१३३.४३ ॥
Sin embargo, Karṇa, el gran auriga, aunque atravesado por sus flechas, no abandonó en la batalla a Bhīma, de aspecto airado; era un abrasador de enemigos.