Mahābhārata · Adhyāya 7.133
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.133.1
अत्यद्भुतमहं मन्ये भीमसेनस्य विक्रमम् ।
यत्कर्णं योधयामास समरे लघुविक्रमः ॥ ७.१३३.१ ॥
Ich halte die Tapferkeit Bhīmasenas für überaus wunderbar, dass er im Kampf gegen Karṇa stritt, den von schneller Tapferkeit.
7.133.2
त्रिदशानपि वा युक्तान्सर्वशस्त्रधरान्युधि ।
वारयेद्यो रणे कर्णः सयक्षासुरमानुषान् ॥ ७.१३३.२ ॥
Karṇa, der im Kampf selbst die mit allen Waffen gerüsteten Götter aufhalten könnte, samt Yakṣas, Asuras und Menschen.
7.133.3
स कथं पाण्डवं युद्धे भ्राजमानमिव श्रिया ।
नातरत्संयुगे तात तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१३३.३ ॥
Wie konnte er den Pāṇḍava, der im Kampf vor Glanz erstrahlte, nicht überwinden? Sag mir das, lieber Sañjaya.
7.133.4
कथं च युद्धं सम्भूतं तयोः प्राणदुरोदरे ।
अत्र मन्ये समायत्तो जयो वाऽजय एव च ॥ ७.१३३.४ ॥
Und wie kam der Kampf zwischen den beiden aus dem um das Leben gespielten Würfelspiel zustande? Hier, glaube ich, hängen Sieg und Niederlage beide ab.
7.133.5
कर्णं प्राप्य रणे सूत मम पुत्रः सुयोधनः ।
जेतुमुत्सहते पार्थान्सगोविन्दान्ससात्वतान् ॥ ७.१३३.५ ॥
Wagenlenker, da mein Sohn Suyodhana Karṇa im Kampf gewonnen hat, sehnt er sich danach, die Söhne der Pṛthā samt Govinda und den Sātvatas zu besiegen.
7.133.6
श्रुत्वा तु निर्जितं कर्णमसकृद्भीमकर्मणा ।
भीमसेनेन समरे मोह आविशतीव माम् ॥ ७.१३३.६ ॥
Doch als ich hörte, dass Karṇa im Kampf wiederholt von Bhīmasena, dem Täter schrecklicher Taten, besiegt wurde, überfällt mich gleichsam die Verwirrung.
7.133.7
विनष्टान्कौरवान्मन्ये मम पुत्रस्य दुर्नयैः ।
नहि कर्णो महेष्वासान्पार्थाञ्जेष्यति सञ्जय ॥ ७.१३३.७ ॥
Ich glaube, die Kauravas sind durch die schlechte Politik meines Sohnes vernichtet worden. Sañjaya, Karṇa wird die großen Bogenschützen, die Söhne Pṛthās, nicht besiegen.
7.133.8
कृतवान्यानि युद्धानि कर्णः पाण्डुसुतैः सह ।
सर्वत्र पाण्डवाः कर्णमजयंस्ते रणाजिरे ॥ ७.१३३.८ ॥
In allen Schlachten, die Karṇa mit den Söhnen Pāṇḍus ausgefochten hat, besiegten die Pāṇḍavas Karṇa überall auf dem Schlachtfeld.
7.133.9
अजेयाः पाण्डवास्तात देवैरपि सवासवैः ।
न च तद्बुध्यते मन्दः पुत्रो दुर्योधनो मम ॥ ७.१३३.९ ॥
Lieber, die Pāṇḍavas sind selbst für die Götter samt Vāsava (Indra) unbesiegbar; doch mein törichter Sohn Duryodhana begreift das nicht.
7.133.10
धनं धनेश्वरस्येव हृत्वा पार्थस्य मे सुतः ।
मधुप्रेप्सुरिवाबुद्धिः प्रपातं नावबुध्यते ॥ ७.१३३.१० ॥
Wie jemand, der den Reichtum des Herrn des Reichtums geraubt hat, oder ein Tor, der nach Honig verlangt, so erkennt mein Sohn, der den Reichtum Pārthas geraubt hat, den Abgrund nicht.
7.133.11
निकृत्या निकृतिप्रज्ञो राज्यं हृत्वा महात्मनाम् ।
जितमित्येव मन्वानः पाण्डवानवमन्यते ॥ ७.१३३.११ ॥
Geschickt im Betrug, hat er das Reich der Hochgesinnten geraubt und verachtet, in dem Glauben 'ich habe gesiegt', die Pāṇḍavas.
7.133.12
पुत्रस्नेहाभिभूतेन मया चाप्यकृतात्मना ।
धर्मे स्थिता महात्मानो निकृताः पाण्डुनन्दनाः ॥ ७.१३३.१२ ॥
Von Liebe zu meinem Sohn überwältigt und mit einem ungezügelten Geist, habe auch ich die hochgesinnten Söhne Pāṇḍus, die im Dharma fest stehen, betrogen.
7.133.13
शमकामः ससोदर्यो दीर्घप्रेक्षी युधिष्ठिरः ।
अशक्त इति मत्वा तु मम पुत्रैर्निराकृतः ॥ ७.१३३.१३ ॥
Yudhiṣṭhira, der Frieden begehrte, mit seinen Brüdern und weitsichtig, wurde von meinen Söhnen zurückgewiesen, die ihn für schwach hielten.
7.133.14
तानि दुःखान्यनेकानि विप्रकारांश्च सर्वशः ।
हृदि कृत्वा महाबाहुर्भीमोऽयुध्यत सूतजम् ॥ ७.१३३.१४ ॥
Diese vielen Leiden und Demütigungen aller Art im Herzen tragend, kämpfte der starkarmige Bhīma gegen den Wagenlenkersohn.
7.133.15
तस्मान्मे सञ्जय ब्रूहि कर्णभीमौ यथा रणे ।
अयुध्येतां युधांश्रेष्ठौ परस्परवधैषिणौ ॥ ७.१३३.१५ ॥
Darum, Sañjaya, sag mir, wie Karṇa und Bhīma im Kampf stritten, jene besten der Krieger, die einander den Tod wünschten.
7.133.16
शृणु राजन्यथावृत्तं सङ्ग्रामं कर्णभीमयोः ।
परस्परवधप्रेप्स्वोर्वनकुञ्जरयोरिव ॥ ७.१३३.१६ ॥
Höre, o König, wie der Kampf zwischen Karṇa und Bhīma sich ereignete, die beiden, die einander den Tod wünschten wie zwei wilde Waldelefanten.
7.133.17
राजन्वैकर्तनो भीमं क्रुद्धः क्रुद्धमरिन्दमम् ।
पराक्रान्तं पराक्रम्य विव्याध त्रिंशता शरैः ॥ ७.१३३.१७ ॥
O König, Karṇa, der Sohn des Vikartana, zornig, griff den zornigen Bhīma, den Bezwinger der Feinde, tapfer an und durchbohrte ihn mit dreißig Pfeilen.
7.133.18
महावेगैः प्रसन्नाग्रैः शातकुम्भपरिष्कृतैः ।
नातरद्भरतश्रेष्ठ भीमं वैकर्तनः शरैः ॥ ७.१३३.१८ ॥
O bester der Bharatas, mit schnellen und gewaltigen Pfeilen, mit leuchtenden Spitzen und golden geschmückt, ließ der Sohn des Vikartana Bhīma nicht vorbei.
7.133.19
तस्यास्यतो धनुर्भीमश्चकर्त विशिखैस्त्रिभिः ।
रथनीडाच्च यन्तारं भल्लेनापातयत्क्षितौ ॥ ७.१३३.१९ ॥
Während er zielte, zerschnitt Bhīma seinen Bogen mit drei Pfeilen und stieß mit einem Bhalla-Pfeil den Wagenlenker vom Wagensitz zu Boden.
7.133.20
स काङ्क्षन्भीमसेनस्य वधं वैकर्तनो भृशम् ।
शक्तिं कनकवैदूर्यचित्रदण्डां परामृशत् ॥ ७.१३३.२० ॥
Im heftigen Verlangen nach Bhīmasenas Tod ergriff Vaikartana den Speer, dessen Schaft mit Gold und Katzenauge verziert war.
7.133.21
प्रगृह्य च महाशक्तिं कालरात्रिमिवापराम् ।
समुत्क्षिप्य च राधेयः सन्धाय च महाबलः।
चिक्षेप भीमसेनाय जीवितान्तकरीमिव ॥ ७.१३३.२१ ॥
Den großen Speer ergreifend, wie eine andere Kālarātri, hob ihn der mächtige Sohn der Rādhā empor, legte an und schleuderte ihn gegen Bhīmasena, die Vernichterin des Lebens.
7.133.22
शक्तिं विसृज्य राधेयः पुरन्दर इवाशनिम् ।
ननाद सुमहानादं बलवान्सूतनन्दनः ॥ ७.१३३.२२ ॥
Nachdem er den Speer entlassen hatte, stieß der mächtige Sohn des Wagenlenkers, der Sohn der Rādhā, wie Purandara seinen Donnerkeil, ein gewaltiges Gebrüll aus.
7.133.23
तं च नादं ततः श्रुत्वा पुत्रास्ते हर्षिताऽभवन् ॥ ७.१३३.२३ ॥
Als deine Söhne dieses Gebrüll hörten, freuten sie sich.
7.133.24
शक्तिं वियति चिच्छेद भीमः सप्तभिराशुगैः ॥ ७.१३३.२४ ॥
Bhīma zerschnitt den Speer noch in der Luft mit sieben schnellen Pfeilen.
7.133.25
छित्त्वा शक्तिं ततो भीमो निर्मुक्तोरगसन्निभाम् ।
मार्गमाणामिव प्राणान्सूतपुत्रस्य मारिष ॥ ७.१३३.२५ ॥
Da zerschnitt Bhīma den Speer, der einer eben freigelassenen Schlange glich, als suchte er die Lebensatem des Wagenlenkersohnes, o Verehrter.
7.133.26
प्राहिणोत्कृतसंरम्भः शरान्बर्हिणवाससः ।
स्वर्णपुङ्खाञ्शिलाधौतान्यमदण्डोपमान्मृधे ॥ ७.१३३.२६ ॥
Von Zorn erfüllt schoss er im Kampf Pfeile mit Pfauenfedern, goldenen Spitzen, auf Stein geschärft, Yamas Stäben gleich.
7.133.27
कर्णोऽप्यन्यद्धनुर्गृह्य हेमपृष्ठं दुरासदम् ।
विकृष्य तन्महच्चापं व्यसृजत्सायकांस्तदा ॥ ७.१३३.२७ ॥
Auch Karṇa nahm einen anderen Bogen mit goldenem Rücken, schwer zu bezwingen, spannte jenen großen Bogen und schoss dann seine Pfeile ab.
7.133.28
तान्पाण्डुपुत्रश्चिच्छेद नवभिर्नतपर्वभिः ।
वसुषेणेन निर्मुक्तान्नव राजन्महाशरान्।
छित्त्वा भीमो महाराज नादं सिंह इवानदत् ॥ ७.१३३.२८ ॥
Der Sohn Pāṇḍus zerschnitt sie mit neun Pfeilen mit gebogenen Gelenken. O König, nachdem er auch die neun großen, von Vasuṣeṇa abgeschossenen Pfeile zerschnitten hatte, brüllte Bhīma, o großer König, wie ein Löwe.
7.133.29
तौ वृषाविव नर्दन्तौ बलिनौ वासितान्तरे ।
शार्दूलाविव चान्योन्यमामिषार्थेऽभ्यगर्जताम् ॥ ७.१३३.२९ ॥
Die beiden brüllten wie mächtige Stiere in Gegenwart einer brünstigen Kuh und gegeneinander wie Tiger um Fleisch.
7.133.30
अन्योन्यं प्रजिहीर्षन्तावन्योन्यस्यान्तरैषिणौ ।
अन्योन्यमभिवीक्षन्तौ गोष्ठेष्विव महर्षभौ ॥ ७.१३३.३० ॥
Jeder wollte den anderen niederstrecken, jeder suchte eine Lücke am anderen, jeder blickte den anderen an; die beiden waren wie große Stiere in den Hürden.
7.133.31
महागजाविवसाद्य विषाणाग्रैः परस्परम् ।
शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैरन्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ७.१३३.३१ ॥
Wie zwei große Elefanten, die aufeinander zugehen und mit den Spitzen ihrer Stoßzähne einander treffen, so trafen sie sich gegenseitig mit Pfeilen, die von voll gespannten Bögen abgeschossen wurden.
7.133.32
निर्दहन्तौ महाराज शस्त्रवृष्ट्या परस्परम् ।
अन्योन्यमभिवीक्षन्तौ कोपाद्विवृतलोचनौ ॥ ७.१३३.३२ ॥
O großer König, einander verbrennend mit einem Regen von Waffen, einander anblickend, mit weit aufgerissenen Augen vor Zorn.
7.133.33
प्रहसन्तौ तथाऽन्योन्यं भर्त्सयन्तौ मुहुर्मुहुः ।
शङ्खशब्दं च कुर्वाणौ युयुधाते परस्परम् ॥ ७.१३३.३३ ॥
Einander verspottend und immer wieder schmähend, die Muscheltrompeten blasend, kämpften sie gegeneinander.
7.133.34
तस्य भीमः पुनश्चापं मुष्टौ चिच्छेद मारिष ।
शङ्खवर्णांश्च तानश्वान्बाणैर्निन्ये यमक्षयम्।
सारथिं च तथाप्यस्य रथनीडादपातयत् ॥ ७.१३३.३४ ॥
O Edler, Bhīma zerschnitt ihm erneut den Bogen nahe am Griff, schickte jene muschelfarbenen Pferde mit Pfeilen in Yamas Reich und stürzte auch seinen Wagenlenker vom Wagensitz.
7.133.35
ततो वैकर्तनः कर्णश्चिन्तां प्राप दुरत्ययाम् ।
स च्छाद्यमानः समरे हताश्वो हतसारथिः।
मोहितः शरजालेन कर्तव्यं नाभ्यपद्यत ॥ ७.१३३.३५ ॥
Da verfiel Karṇa, Sohn des Vikartana, in unüberwindliche Angst. Im Kampf von einem Netz aus Pfeilen bedeckt, seine Pferde und sein Wagenlenker erschlagen, verwirrt, wusste er nicht, was zu tun sei.
7.133.36
तथा कृच्छ्रगतं दृष्ट्वा कर्णं दुर्योधनो नृपः ।
वेपमान इव क्रोधाद्व्यादिदेशाथ दुर्जयम् ॥ ७.१३३.३६ ॥
Als König Duryodhana Karṇa so in Not sah, befahl er, als zitterte er vor Zorn, da dem unbesiegbaren Heer.
7.133.37
गच्छ दुर्जय राधेयं पुरा ग्रसति पाण्डवः ।
जहि तूबरकं क्षिप्रं कर्णस्य बलमादधत् ॥ ७.१३३.३७ ॥
Geh, o Unbezwingbarer! Bevor der Pāṇḍava Karṇa, den Sohn der Rādhā, verschlingt, erschlage schnell jenen, der Karṇas Streitmacht zurückhält.
7.133.38
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा तव पुत्रं तवात्मजः ।
अभ्यद्रवद्भीमसेनं व्यासक्तं विकिरञ्छरैः ॥ ७.१३३.३८ ॥
So angesprochen, sprach er: »Es sei so«, und dein Sohn, dein eigenes Kind, stürzte sich auf Bhīmasena, der im Kampf verwickelt war und Pfeile verstreute.
7.133.39
स भीमं नवभिर्बाणैरश्वानष्टभिरार्दयत् ।
षङ्भिः सूतं त्रिभिः केतं पुनस्तं चापि सप्तभिः ॥ ७.१३३.३९ ॥
Er traf Bhīma mit neun Pfeilen, seine Pferde mit acht, seinen Wagenlenker mit sechs, sein Banner mit drei, und wiederum ihn selbst mit sieben.
7.133.40
भीमसेनोऽपि सङ्क्रुद्धः साश्वयन्तारमाशुगैः ।
दुर्जयं भिन्नमर्माणमनयद्यमसादनम् ॥ ७.१३३.४० ॥
Auch Bhīmasena, hoch erzürnt, schickte mit schnellen Pfeilen jenen Unbezwingbaren, dessen Lebensstellen durchbohrt waren, samt seinen Pferden und seinem Wagenlenker, in die Wohnstatt Yamas.
7.133.41
बाढं हतं क्षितौ क्षुण्णं वेष्टमानं यथोरगम् ।
रुदन्नार्तस्तव सुतं कर्णश्चक्रे प्रदक्षिणम् ॥ ७.१३३.४१ ॥
Als er deinen Sohn erschlagen am Boden sah, zermalmt und sich windend wie eine Schlange, umkreiste Karṇa ihn weinend vor Schmerz.
7.133.42
स तु तं विरथं कृत्वा स्मयन्नत्यन्तवैरिणम् ।
समाचिनोद्बाणगणैः शतघ्नीभिश्च शङ्कुभिः ॥ ७.१३३.४२ ॥
Er, der ihn wagenlos gemacht hatte, lächelnd, überschüttete den erbitterten Feind mit Schwärmen von Pfeilen, mit Eisenkeulen und mit Spießen.
7.133.43
तथाप्यतिरथः कर्णो भिद्यमानोऽस्य सायकैः ।
न जहौ समरे भीमं क्रुद्धरूपं परन्तपः ॥ ७.१३३.४३ ॥
Dennoch wich Karṇa, der große Wagenkämpfer, obwohl von dessen Pfeilen durchbohrt, im Kampf nicht von Bhīma, dem zornig Erscheinenden; er war ein Versenger der Feinde.