ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.133
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.133.1
अत्यद्भुतमहं मन्ये भीमसेनस्य विक्रमम् ।
यत्कर्णं योधयामास समरे लघुविक्रमः ॥ ७.१३३.१ ॥
ଭୀମସେନଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ଅତି ଅଦ୍ଭୁତ ବୋଲି ମୁଁ ମନେ କରେ; ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଯିଏ ଦ୍ରୁତ ପରାକ୍ରମୀ ଥିଲେ।
7.133.2
त्रिदशानपि वा युक्तान्सर्वशस्त्रधरान्युधि ।
वारयेद्यो रणे कर्णः सयक्षासुरमानुषान् ॥ ७.१३३.२ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ସର୍ବ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ, ଯକ୍ଷ, ଅସୁର ଓ ମନୁଷ୍ୟ ସହିତ, କର୍ଣ୍ଣ ରଣରେ ରୋକି ପାରିଥାନ୍ତେ।
7.133.3
स कथं पाण्डवं युद्धे भ्राजमानमिव श्रिया ।
नातरत्संयुगे तात तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१३३.३ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଶ୍ରୀରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ସେ କିପରି ଅତିକ୍ରମ କରି ପାରିଲା ନାହିଁ? ହେ ତାତ ସଞ୍ଜୟ, ତାହା ମୋତେ କୁହ।
7.133.4
कथं च युद्धं सम्भूतं तयोः प्राणदुरोदरे ।
अत्र मन्ये समायत्तो जयो वाऽजय एव च ॥ ७.१३३.४ ॥
ପ୍ରାଣ ପଣରେ ଖେଳା ଦ୍ୟୂତରୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ କିପରି ଘଟିଲା? ଏଠାରେ ମୁଁ ଭାବେ ଜୟ ଓ ପରାଜୟ ଉଭୟ ଏହା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି।
7.133.5
कर्णं प्राप्य रणे सूत मम पुत्रः सुयोधनः ।
जेतुमुत्सहते पार्थान्सगोविन्दान्ससात्वतान् ॥ ७.१३३.५ ॥
ହେ ସୂତ, ଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ପାଇ ମୋ ପୁତ୍ର ସୁଯୋଧନ ଗୋବିନ୍ଦ ଓ ସାତ୍ୱତମାନଙ୍କ ସହିତ ପାର୍ଥମାନଙ୍କୁ ଜିଣିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ।
7.133.6
श्रुत्वा तु निर्जितं कर्णमसकृद्भीमकर्मणा ।
भीमसेनेन समरे मोह आविशतीव माम् ॥ ७.१३३.६ ॥
ଭୀମକର୍ମା ଭୀମସେନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ଣ୍ଣ ବାରମ୍ବାର ପରାଜିତ ହେଲେ ବୋଲି ଶୁଣି ମୋତେ ଯେପରି ମୋହ ଘେରି ଦିଏ।
7.133.7
विनष्टान्कौरवान्मन्ये मम पुत्रस्य दुर्नयैः ।
नहि कर्णो महेष्वासान्पार्थाञ्जेष्यति सञ्जय ॥ ७.१३३.७ ॥
ମୋ ପୁଅର ଦୁର୍ନୀତି ଯୋଗୁଁ କୌରବମାନେ ବିନଷ୍ଟ ହୋଇଛନ୍ତି ବୋଲି ମୁଁ ଭାବେ। ହେ ସଞ୍ଜୟ, କର୍ଣ୍ଣ ମହାଧନୁର୍ଧର ପାର୍ଥମାନଙ୍କୁ ଜିଣିବ ନାହିଁ।
7.133.8
कृतवान्यानि युद्धानि कर्णः पाण्डुसुतैः सह ।
सर्वत्र पाण्डवाः कर्णमजयंस्ते रणाजिरे ॥ ७.१३३.८ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହ ଯେତେ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ, ସର୍ବତ୍ର ପାଣ୍ଡବମାନେ ରଣାଙ୍ଗଣରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରିଥିଲେ।
7.133.9
अजेयाः पाण्डवास्तात देवैरपि सवासवैः ।
न च तद्बुध्यते मन्दः पुत्रो दुर्योधनो मम ॥ ७.१३३.९ ॥
ହେ ତାତ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଅଜେୟ; କିନ୍ତୁ ମୋ ମୂର୍ଖ ପୁଅ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ତାହା ବୁଝେ ନାହିଁ।
7.133.10
धनं धनेश्वरस्येव हृत्वा पार्थस्य मे सुतः ।
मधुप्रेप्सुरिवाबुद्धिः प्रपातं नावबुध्यते ॥ ७.१३३.१० ॥
କୁବେରଙ୍କ ଧନ ହରଣକାରୀ ଓ ମଧୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଅବୁଦ୍ଧି ଲୋକ ପରି, ମୋ ପୁଅ ପାର୍ଥଙ୍କ ଧନ ହରଣ କରି ପତନର ଖାଲକୁ ବୁଝୁ ନାହିଁ।
7.133.11
निकृत्या निकृतिप्रज्ञो राज्यं हृत्वा महात्मनाम् ।
जितमित्येव मन्वानः पाण्डवानवमन्यते ॥ ७.१३३.११ ॥
ପ୍ରତାରଣାରେ ନିପୁଣ ସେ ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ହରଣ କରି, 'ଜିଣିଲି' ବୋଲି ଭାବି ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଅବମାନନା କରେ।
7.133.12
पुत्रस्नेहाभिभूतेन मया चाप्यकृतात्मना ।
धर्मे स्थिता महात्मानो निकृताः पाण्डुनन्दनाः ॥ ७.१३३.१२ ॥
ପୁତ୍ର ସ୍ନେହରେ ଅଭିଭୂତ ଓ ଅସଂଯମୀ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମରେ ସ୍ଥିତ ସେହି ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ପ୍ରବଞ୍ଚନା କରିଛି।
7.133.13
शमकामः ससोदर्यो दीर्घप्रेक्षी युधिष्ठिरः ।
अशक्त इति मत्वा तु मम पुत्रैर्निराकृतः ॥ ७.१३३.१३ ॥
ଶାନ୍ତି ଇଚ୍ଛୁକ, ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ଥିବା, ଦୂରଦର୍ଶୀ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ମୋ ପୁତ୍ରମାନେ ଦୁର୍ବଳ ଭାବି ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କଲେ।
7.133.14
तानि दुःखान्यनेकानि विप्रकारांश्च सर्वशः ।
हृदि कृत्वा महाबाहुर्भीमोऽयुध्यत सूतजम् ॥ ७.१३३.१४ ॥
ସେହି ଅନେକ ଦୁଃଖ ଓ ସବୁ ପ୍ରକାରର ଅପମାନ ହୃଦୟରେ ରଖି ମହାବାହୁ ଭୀମ ସୂତପୁତ୍ର ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
7.133.15
तस्मान्मे सञ्जय ब्रूहि कर्णभीमौ यथा रणे ।
अयुध्येतां युधांश्रेष्ठौ परस्परवधैषिणौ ॥ ७.१३३.१५ ॥
ତେଣୁ ହେ ସଞ୍ଜୟ, ଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଭୀମ କିପରି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ ମୋତେ କୁହ। ସେହି ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଦ୍ଧା ପରସ୍ପରର ବଧ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିଲେ।
7.133.16
शृणु राजन्यथावृत्तं सङ्ग्रामं कर्णभीमयोः ।
परस्परवधप्रेप्स्वोर्वनकुञ्जरयोरिव ॥ ७.१३३.१६ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଶୁଣନ୍ତୁ। ପରସ୍ପରର ବଧ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଦୁଇ ବନହସ୍ତୀ ପରି କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଭୀମଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ଯେପରି ହୋଇଥିଲା ସେପରି ଶୁଣନ୍ତୁ।
7.133.17
राजन्वैकर्तनो भीमं क्रुद्धः क्रुद्धमरिन्दमम् ।
पराक्रान्तं पराक्रम्य विव्याध त्रिंशता शरैः ॥ ७.१३३.१७ ॥
ହେ ରାଜନ୍, କ୍ରୁଦ୍ଧ ବୈକର୍ତନ (କର୍ଣ୍ଣ) କ୍ରୁଦ୍ଧ, ଶତ୍ରୁ ଦମନକାରୀ, ପରାକ୍ରମୀ ଭୀମଙ୍କୁ ପରାକ୍ରମରେ ଆକ୍ରମଣ କରି ତିରିଶଟି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.133.18
महावेगैः प्रसन्नाग्रैः शातकुम्भपरिष्कृतैः ।
नातरद्भरतश्रेष्ठ भीमं वैकर्तनः शरैः ॥ ७.१३३.१८ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମହାବେଗ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ରଭାଗ, ସୁବର୍ଣ୍ଣାଳଙ୍କୃତ ବାଣରେ ବୈକର୍ତନ (କର୍ଣ୍ଣ) ଭୀମଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଦେଲେ ନାହିଁ।
7.133.19
तस्यास्यतो धनुर्भीमश्चकर्त विशिखैस्त्रिभिः ।
रथनीडाच्च यन्तारं भल्लेनापातयत्क्षितौ ॥ ७.१३३.१९ ॥
ସେ ଶର ଯୋଡ଼ୁଥିବା ବେଳେ ଭୀମ ତିନି ବାଣରେ ତା'ର ଧନୁ କାଟିଦେଲେ; ଭଲ୍ଲ ବାଣରେ ରଥର ଆସନରୁ ସାରଥିକୁ ଭୂମିରେ ପକାଇଦେଲେ।
7.133.20
स काङ्क्षन्भीमसेनस्य वधं वैकर्तनो भृशम् ।
शक्तिं कनकवैदूर्यचित्रदण्डां परामृशत् ॥ ७.१३३.२० ॥
ଭୀମସେନଙ୍କ ବଧ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷା କରି ବୈକର୍ତନ ସୁନା ଓ ବୈଦୂର୍ଯ୍ୟରେ ଚିତ୍ରିତ ଦଣ୍ଡଯୁକ୍ତ ଶକ୍ତି ହାତକୁ ନେଲେ।
7.133.21
प्रगृह्य च महाशक्तिं कालरात्रिमिवापराम् ।
समुत्क्षिप्य च राधेयः सन्धाय च महाबलः।
चिक्षेप भीमसेनाय जीवितान्तकरीमिव ॥ ७.१३३.२१ ॥
ଆଉ ଏକ କାଳରାତ୍ରି ପରି ସେହି ମହାଶକ୍ତିକୁ ଧରି, ଉଠାଇ, ଲକ୍ଷ୍ୟ ସାଧି ମହାବଳୀ ରାଧେୟ ଜୀବନାନ୍ତକାରୀ ସେହି ଶକ୍ତିକୁ ଭୀମସେନଙ୍କ ଉପରେ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.133.22
शक्तिं विसृज्य राधेयः पुरन्दर इवाशनिम् ।
ननाद सुमहानादं बलवान्सूतनन्दनः ॥ ७.१३३.२२ ॥
ଶକ୍ତି ଛାଡ଼ିବା ପରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର ପରି ରାଧେୟ ମହା ଗର୍ଜନ କଲେ; ବଳବାନ ସୂତପୁତ୍ର।
7.133.23
तं च नादं ततः श्रुत्वा पुत्रास्ते हर्षिताऽभवन् ॥ ७.१३३.२३ ॥
ସେହି ଗର୍ଜନ ଶୁଣି ତୁମର ପୁତ୍ରମାନେ ହର୍ଷିତ ହେଲେ।
7.133.24
शक्तिं वियति चिच्छेद भीमः सप्तभिराशुगैः ॥ ७.१३३.२४ ॥
ଭୀମ ସାତ ଦ୍ରୁତଗାମୀ ବାଣରେ ଆକାଶରେ ହିଁ ଶକ୍ତିକୁ ଛେଦନ କଲେ।
7.133.25
छित्त्वा शक्तिं ततो भीमो निर्मुक्तोरगसन्निभाम् ।
मार्गमाणामिव प्राणान्सूतपुत्रस्य मारिष ॥ ७.१३३.२५ ॥
ତା'ପରେ ଭୀମ ମୁକ୍ତ ସର୍ପ ପରି ସେହି ଶକ୍ତିକୁ ଛେଦ କଲେ; ହେ ମାନ୍ୟ, ଯେପରି ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରାଣ ଖୋଜୁଛନ୍ତି।
7.133.26
प्राहिणोत्कृतसंरम्भः शरान्बर्हिणवाससः ।
स्वर्णपुङ्खाञ्शिलाधौतान्यमदण्डोपमान्मृधे ॥ ७.१३३.२६ ॥
କ୍ରୋଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୟୂରପଖ, ସୁନା ମୁଣ୍ଡ, ପଥରରେ ଧାର ଦିଆ, ଯମଦଣ୍ଡ ସମ ବାଣ ଛାଡ଼ିଲେ।
7.133.27
कर्णोऽप्यन्यद्धनुर्गृह्य हेमपृष्ठं दुरासदम् ।
विकृष्य तन्महच्चापं व्यसृजत्सायकांस्तदा ॥ ७.१३३.२७ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଏକ ସୁନା ପୃଷ୍ଠ, ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଧନୁ ନେଇ, ସେହି ମହାଚାପ ଟାଣି ସେତେବେଳେ ବାଣ ଛାଡ଼ିଲେ।
7.133.28
तान्पाण्डुपुत्रश्चिच्छेद नवभिर्नतपर्वभिः ।
वसुषेणेन निर्मुक्तान्नव राजन्महाशरान्।
छित्त्वा भीमो महाराज नादं सिंह इवानदत् ॥ ७.१३३.२८ ॥
ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ ନଅଟି ନତ ଗ୍ରନ୍ଥିବିଶିଷ୍ଟ ବାଣରେ ଛେଦ କଲେ। ହେ ରାଜନ, ବସୁଷେଣଙ୍କ ଛାଡ଼ିଥିବା ନଅଟି ମହାବାଣ ମଧ୍ୟ ଛେଦ କରି, ହେ ମହାରାଜ, ଭୀମ ସିଂହ ପରି ଗର୍ଜନ କଲେ।
7.133.29
तौ वृषाविव नर्दन्तौ बलिनौ वासितान्तरे ।
शार्दूलाविव चान्योन्यमामिषार्थेऽभ्यगर्जताम् ॥ ७.१३३.२९ ॥
ସେ ଦୁଇଜଣ ବଳବାନ ଷଣ୍ଢ ପରି ଗର୍ଜି, ଗାଈ ନିକଟରେ, ମାଂସ ପାଇଁ ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ବାଘ ପରି ଗର୍ଜିଲେ।
7.133.30
अन्योन्यं प्रजिहीर्षन्तावन्योन्यस्यान्तरैषिणौ ।
अन्योन्यमभिवीक्षन्तौ गोष्ठेष्विव महर्षभौ ॥ ७.१३३.३० ॥
ପରସ୍ପରକୁ ପକାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ, ପରସ୍ପରର ଅନ୍ତର ଖୋଜୁଥିବା, ପରସ୍ପରକୁ ଦେଖୁଥିବା, ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ଗୋଶାଳାର ମହାଷଣ୍ଢ ପରି ଥିଲେ।
7.133.31
महागजाविवसाद्य विषाणाग्रैः परस्परम् ।
शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैरन्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ७.१३३.३१ ॥
ଦୁଇ ମହାଗଜ ପରି ପରସ୍ପର ନିକଟକୁ ଆସି, ଦାନ୍ତର ଅଗ୍ରଭାଗ ଦ୍ୱାରା ଯେପରି, ସେପରି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆକର୍ଷଣରେ ଛଡ଼ାଯାଇଥିବା ଶରରେ ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଆଘାତ କଲେ।
7.133.32
निर्दहन्तौ महाराज शस्त्रवृष्ट्या परस्परम् ।
अन्योन्यमभिवीक्षन्तौ कोपाद्विवृतलोचनौ ॥ ७.१३३.३२ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଶସ୍ତ୍ରବର୍ଷାରେ ପରସ୍ପରକୁ ଦଗ୍ଧ କରି, ପରସ୍ପରକୁ ଚାହିଁ, କ୍ରୋଧରେ ଚକ୍ଷୁ ବିସ୍ଫାରିତ କରି।
7.133.33
प्रहसन्तौ तथाऽन्योन्यं भर्त्सयन्तौ मुहुर्मुहुः ।
शङ्खशब्दं च कुर्वाणौ युयुधाते परस्परम् ॥ ७.१३३.३३ ॥
ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ହସି, ବାରମ୍ବାର ଧିକ୍କାରି, ଶଙ୍ଖଧ୍ୱନି କରି ସେମାନେ ପରସ୍ପର ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
7.133.34
तस्य भीमः पुनश्चापं मुष्टौ चिच्छेद मारिष ।
शङ्खवर्णांश्च तानश्वान्बाणैर्निन्ये यमक्षयम्।
सारथिं च तथाप्यस्य रथनीडादपातयत् ॥ ७.१३३.३४ ॥
ହେ ମାରିଷ, ଭୀମ ପୁଣି ତାର ଧନୁ ମୁଷ୍ଟି ନିକଟରେ କାଟିଦେଲେ; ଶଙ୍ଖବର୍ଣ୍ଣ ସେହି ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ ଶରରେ ଯମଲୋକ ପଠାଇଲେ; ସାରଥିକୁ ମଧ୍ୟ ରଥାସନରୁ ପକାଇଲେ।
7.133.35
ततो वैकर्तनः कर्णश्चिन्तां प्राप दुरत्ययाम् ।
स च्छाद्यमानः समरे हताश्वो हतसारथिः।
मोहितः शरजालेन कर्तव्यं नाभ्यपद्यत ॥ ७.१३३.३५ ॥
ସେତେବେଳେ ବୈକର୍ତନ କର୍ଣ୍ଣ ଦୁସ୍ତର ଚିନ୍ତାରେ ପଡ଼ିଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଶରଜାଳରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ, ଅଶ୍ୱ ଓ ସାରଥି ହତ ହୋଇ, ମୋହିତ ହୋଇ କଣ କରିବେ ତାହା ସେ ଜାଣି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
7.133.36
तथा कृच्छ्रगतं दृष्ट्वा कर्णं दुर्योधनो नृपः ।
वेपमान इव क्रोधाद्व्यादिदेशाथ दुर्जयम् ॥ ७.१३३.३६ ॥
କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଏପରି ସଙ୍କଟରେ ଦେଖି ରାଜା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ କ୍ରୋଧରେ କମ୍ପମାନଙ୍କ ପରି ହୋଇ ସେତେବେଳେ ଦୁର୍ଜୟ (ସେନା)କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
7.133.37
गच्छ दुर्जय राधेयं पुरा ग्रसति पाण्डवः ।
जहि तूबरकं क्षिप्रं कर्णस्य बलमादधत् ॥ ७.१३३.३७ ॥
ଯାଅ, ହେ ଦୁର୍ଜୟ! ପାଣ୍ଡବ ରାଧେୟ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଗ୍ରାସ କରିବା ପୂର୍ବରୁ, କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ବଳକୁ ଧରିଥିବା ସେହି ପାଣ୍ଡବକୁ ଶୀଘ୍ର ବଧ କର।
7.133.38
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा तव पुत्रं तवात्मजः ।
अभ्यद्रवद्भीमसेनं व्यासक्तं विकिरञ्छरैः ॥ ७.१३३.३८ ॥
ଏହିପରି କୁହାଯିବାରେ 'ଠିକ୍' କହି, ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଆପଣଙ୍କର ହିଁ ପୁତ୍ର, ଶର ବର୍ଷଣ କରୁଥିବା ଭୀମସେନଙ୍କ ଉପରେ ଧାଇଁଗଲେ।
7.133.39
स भीमं नवभिर्बाणैरश्वानष्टभिरार्दयत् ।
षङ्भिः सूतं त्रिभिः केतं पुनस्तं चापि सप्तभिः ॥ ७.१३३.३९ ॥
ସେ ଭୀମଙ୍କୁ ନଅଟି ବାଣରେ, ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ ଆଠଟିରେ, ସାରଥିକୁ ଛଅଟିରେ, ଧ୍ୱଜକୁ ତିନିଟିରେ ଏବଂ ପୁଣି ତାଙ୍କୁ ସାତଟିରେ ଆଘାତ କଲେ।
7.133.40
भीमसेनोऽपि सङ्क्रुद्धः साश्वयन्तारमाशुगैः ।
दुर्जयं भिन्नमर्माणमनयद्यमसादनम् ॥ ७.१३३.४० ॥
ଭୀମସେନ ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଦ୍ରୁତଗାମୀ ବାଣରେ ଅଶ୍ୱ ଓ ସାରଥି ସହିତ, ମର୍ମସ୍ଥଳ ବିଦ୍ଧ ସେହି ଦୁର୍ଜୟଙ୍କୁ ଯମସଦନକୁ ପଠାଇଲେ।
7.133.41
बाढं हतं क्षितौ क्षुण्णं वेष्टमानं यथोरगम् ।
रुदन्नार्तस्तव सुतं कर्णश्चक्रे प्रदक्षिणम् ॥ ७.१३३.४१ ॥
ଭୂମିରେ ନିହତ, ଚୂର୍ଣ୍ଣ, ସର୍ପ ପରି ପାକ ଖାଉଥିବା ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ ଦେଖି, ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦି କର୍ଣ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କଲେ।
7.133.42
स तु तं विरथं कृत्वा स्मयन्नत्यन्तवैरिणम् ।
समाचिनोद्बाणगणैः शतघ्नीभिश्च शङ्कुभिः ॥ ७.१३३.४२ ॥
ସେ ତାଙ୍କୁ ରଥହୀନ କରି, ହସି ହସି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶତ୍ରୁ ଭୀମଙ୍କୁ ବାଣ ସମୂହ, ଶତଘ୍ନୀ ଓ ଶଙ୍କୁରେ ଆବୃତ କଲେ।
7.133.43
तथाप्यतिरथः कर्णो भिद्यमानोऽस्य सायकैः ।
न जहौ समरे भीमं क्रुद्धरूपं परन्तपः ॥ ७.१३३.४३ ॥
ତଥାପି ଅତିରଥୀ କର୍ଣ୍ଣ, ତାଙ୍କ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ରୋଧରୂପୀ ଭୀମଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଲେ ନାହିଁ; ସେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ତାପ ଦେଉଥିଲେ।