มหาภารตะ · อัธยายะ 7.133
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.133.1
अत्यद्भुतमहं मन्ये भीमसेनस्य विक्रमम् ।
यत्कर्णं योधयामास समरे लघुविक्रमः ॥ ७.१३३.१ ॥
ข้าพเจ้าเห็นว่าพละกำลังของภีมเสนนั้นน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก ที่ท่านสามารถต่อสู้กับกรรณในการรบได้ ท่านผู้มีวิกรมอันว่องไว
7.133.2
त्रिदशानपि वा युक्तान्सर्वशस्त्रधरान्युधि ।
वारयेद्यो रणे कर्णः सयक्षासुरमानुषान् ॥ ७.१३३.२ ॥
กรรณผู้ซึ่งในการรบสามารถยับยั้งแม้เหล่าเทพผู้ถืออาวุธทั้งปวง พร้อมด้วยยักษ์ อสูร และมนุษย์ได้ในสนามรบ
7.133.3
स कथं पाण्डवं युद्धे भ्राजमानमिव श्रिया ।
नातरत्संयुगे तात तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१३३.३ ॥
เขาจะไม่เอาชนะปาณฑพผู้รุ่งโรจน์ด้วยสิริในการรบได้อย่างไรกัน ที่รัก สัญชัย จงบอกข้าพเจ้าถึงเรื่องนั้น
7.133.4
कथं च युद्धं सम्भूतं तयोः प्राणदुरोदरे ।
अत्र मन्ये समायत्तो जयो वाऽजय एव च ॥ ७.१३३.४ ॥
และการรบระหว่างทั้งสองนั้นเกิดขึ้นได้อย่างไร จากการเล่นพนันที่เดิมพันด้วยชีวิต ข้าพเจ้าเห็นว่าชัยชนะและความพ่ายแพ้ขึ้นอยู่กับเรื่องนี้
7.133.5
कर्णं प्राप्य रणे सूत मम पुत्रः सुयोधनः ।
जेतुमुत्सहते पार्थान्सगोविन्दान्ससात्वतान् ॥ ७.१३३.५ ॥
สารถีเอ๋ย เมื่อกรรณเข้าร่วมการรบแล้ว บุตรของข้าพเจ้าคือสุยโยธนะปรารถนาจะเอาชนะบุตรของปฤถา พร้อมด้วยโควินทะและสาตวัตทั้งหลาย
7.133.6
श्रुत्वा तु निर्जितं कर्णमसकृद्भीमकर्मणा ।
भीमसेनेन समरे मोह आविशतीव माम् ॥ ७.१३३.६ ॥
แต่เมื่อได้ยินว่ากรรณถูกภีมเสนผู้กระทำการอันน่าสะพรึงกลัวเอาชนะซ้ำแล้วซ้ำเล่าในการรบ ความหลงก็เหมือนจะเข้าครอบงำข้าพเจ้า
7.133.7
विनष्टान्कौरवान्मन्ये मम पुत्रस्य दुर्नयैः ।
नहि कर्णो महेष्वासान्पार्थाञ्जेष्यति सञ्जय ॥ ७.१३३.७ ॥
ข้าพเจ้าเห็นว่าเการพจะพินาศไปเพราะนโยบายอันชั่วร้ายของบุตรข้าพเจ้า สัญชัยเอ๋ย กรรณจะไม่เอาชนะบรรดานักธนูผู้ยิ่งใหญ่ คือบุตรของปฤถาได้เป็นแน่
7.133.8
कृतवान्यानि युद्धानि कर्णः पाण्डुसुतैः सह ।
सर्वत्र पाण्डवाः कर्णमजयंस्ते रणाजिरे ॥ ७.१३३.८ ॥
ในการรบทุกครั้งที่กรรณเคยสู้กับบุตรของปาณฑุ ปาณฑพก็เอาชนะกรรณได้ในสนามรบทุกแห่ง
7.133.9
अजेयाः पाण्डवास्तात देवैरपि सवासवैः ।
न च तद्बुध्यते मन्दः पुत्रो दुर्योधनो मम ॥ ७.१३३.९ ॥
ลูกเอ๋ย ปาณฑพไม่มีใครเอาชนะได้ แม้แต่เหล่าเทพพร้อมด้วยวาสวะ (อินทร์) แต่บุตรของข้าพเจ้าผู้โง่เขลาคือทุรโยธนะกลับไม่เข้าใจข้อนี้
7.133.10
धनं धनेश्वरस्येव हृत्वा पार्थस्य मे सुतः ।
मधुप्रेप्सुरिवाबुद्धिः प्रपातं नावबुध्यते ॥ ७.१३३.१० ॥
เหมือนผู้ที่ยึดทรัพย์ของเจ้าแห่งทรัพย์ หรือคนโง่ที่ปรารถนาน้ำผึ้ง บุตรของข้าพเจ้ายึดทรัพย์ของปารถะไปแล้ว แต่ก็ไม่รู้ว่ากำลังจะตกลงสู่เหวลึก
7.133.11
निकृत्या निकृतिप्रज्ञो राज्यं हृत्वा महात्मनाम् ।
जितमित्येव मन्वानः पाण्डवानवमन्यते ॥ ७.१३३.११ ॥
ผู้ฉ้อโกงชำนาญในการหลอกลวง ยึดราชอาณาจักรของผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ไปแล้ว คิดว่า "เราชนะแล้ว" จึงดูหมิ่นปาณฑพ
7.133.12
पुत्रस्नेहाभिभूतेन मया चाप्यकृतात्मना ।
धर्मे स्थिता महात्मानो निकृताः पाण्डुनन्दनाः ॥ ७.१३३.१२ ॥
ข้าพเจ้าเองก็ถูกความรักบุตรครอบงำ และยังไม่ได้ควบคุมตน จึงได้ทำผิดต่อบุตรของปาณฑุผู้ยิ่งใหญ่ ผู้ยืนหยัดมั่นคงในธรรม
7.133.13
शमकामः ससोदर्यो दीर्घप्रेक्षी युधिष्ठिरः ।
अशक्त इति मत्वा तु मम पुत्रैर्निराकृतः ॥ ७.१३३.१३ ॥
ยุธิษฐิระผู้ปรารถนาความสงบ พร้อมด้วยพี่น้องและมีวิสัยทัศน์ไกล ถูกบุตรของข้าพเจ้าปฏิเสธโดยเข้าใจว่าท่านอ่อนแอ
7.133.14
तानि दुःखान्यनेकानि विप्रकारांश्च सर्वशः ।
हृदि कृत्वा महाबाहुर्भीमोऽयुध्यत सूतजम् ॥ ७.१३३.१४ ॥
ภีมะผู้มีแขนใหญ่ เก็บความทุกข์นานาประการและการดูหมิ่นทุกรูปแบบนั้นไว้ในใจ จึงสู้รบกับบุตรของสารถี
7.133.15
तस्मान्मे सञ्जय ब्रूहि कर्णभीमौ यथा रणे ।
अयुध्येतां युधांश्रेष्ठौ परस्परवधैषिणौ ॥ ७.१३३.१५ ॥
เพราะฉะนั้น สัญชัยเอ๋ย จงบอกข้าพเจ้าว่ากรรณและภีมะได้สู้กันในการรบอย่างไร ผู้เป็นยอดนักรบทั้งสองที่ปรารถนาความตายของกันและกัน
7.133.16
शृणु राजन्यथावृत्तं सङ्ग्रामं कर्णभीमयोः ।
परस्परवधप्रेप्स्वोर्वनकुञ्जरयोरिव ॥ ७.१३३.१६ ॥
ข้าแต่พระราชา จงฟังเหตุการณ์ของการสงครามระหว่างกรรณกับภีมะตามที่เกิดขึ้นจริง ทั้งสองปรารถนาความตายของกันและกันดุจช้างป่าสองเชือก
7.133.17
राजन्वैकर्तनो भीमं क्रुद्धः क्रुद्धमरिन्दमम् ।
पराक्रान्तं पराक्रम्य विव्याध त्रिंशता शरैः ॥ ७.१३३.१७ ॥
ข้าแต่พระราชา ไวกรรตนะผู้เป็นบุตรของวิกรรตนะ โกรธจัด จึงโจมตีภีมะผู้โกรธจัดและเป็นผู้ปราบศัตรู แล้วแทงท่านด้วยลูกศรสามสิบดอกอย่างกล้าหาญ
7.133.18
महावेगैः प्रसन्नाग्रैः शातकुम्भपरिष्कृतैः ।
नातरद्भरतश्रेष्ठ भीमं वैकर्तनः शरैः ॥ ७.१३३.१८ ॥
ข้าแต่ยอดแห่งภรตะ ไวกรรตนะด้วยลูกศรอันรวดเร็วและรุนแรง ปลายแหลมคมและประดับด้วยทอง มิได้ปล่อยให้ภีมะผ่านไปได้
7.133.19
तस्यास्यतो धनुर्भीमश्चकर्त विशिखैस्त्रिभिः ।
रथनीडाच्च यन्तारं भल्लेनापातयत्क्षितौ ॥ ७.१३३.१९ ॥
เมื่อท่านกำลังง้างคันธนู ภีมะตัดคันธนูของเขาด้วยลูกศรสามดอก แล้วใช้ลูกศรภัลละทำให้สารถีตกจากที่นั่งบนรถลงสู่พื้นดิน
7.133.20
स काङ्क्षन्भीमसेनस्य वधं वैकर्तनो भृशम् ।
शक्तिं कनकवैदूर्यचित्रदण्डां परामृशत् ॥ ७.१३३.२० ॥
ไวกรรตนะผู้ปรารถนาความตายของภีมเสนอย่างแรงกล้า จึงคว้าหอกที่มีด้ามประดับด้วยทองและหินไพฑูรย์ลวดลายงดงาม
7.133.21
प्रगृह्य च महाशक्तिं कालरात्रिमिवापराम् ।
समुत्क्षिप्य च राधेयः सन्धाय च महाबलः।
चिक्षेप भीमसेनाय जीवितान्तकरीमिव ॥ ७.१३३.२१ ॥
บุตรของราธา ถือหอกอันยิ่งใหญ่นั้นไว้ ดุจราตรีแห่งความพินาศอีกราตรีหนึ่ง แล้วยกขึ้นสูง ผู้มีกำลังมาก จับเล็งแล้วขว้างไปยังภีมเสน ดุจผู้ปลิดชีวิต
7.133.22
शक्तिं विसृज्य राधेयः पुरन्दर इवाशनिम् ।
ननाद सुमहानादं बलवान्सूतनन्दनः ॥ ७.१३३.२२ ॥
บุตรของราธาปล่อยหอกไป ดุจพระอินทร์ปล่อยสายฟ้า ผู้มีกำลัง บุตรของสารถีคำรามออกมาอย่างดังยิ่ง
7.133.23
तं च नादं ततः श्रुत्वा पुत्रास्ते हर्षिताऽभवन् ॥ ७.१३३.२३ ॥
เมื่อได้ยินเสียงคำรามนั้น บรรดาบุตรของท่านก็พากันปีติยินดี
7.133.24
शक्तिं वियति चिच्छेद भीमः सप्तभिराशुगैः ॥ ७.१३३.२४ ॥
ภีมะตัดหอกกลางอากาศด้วยลูกศรเร็วเจ็ดดอก
7.133.25
छित्त्वा शक्तिं ततो भीमो निर्मुक्तोरगसन्निभाम् ।
मार्गमाणामिव प्राणान्सूतपुत्रस्य मारिष ॥ ७.१३३.२५ ॥
ครั้นแล้วภีมะตัดหอกนั้น ซึ่งดุจงูที่เพิ่งถูกปล่อยออกมา ราวกับตามหาลมหายใจแห่งชีวิตของบุตรสารถี ข้าแต่ผู้ทรงเกียรติ
7.133.26
प्राहिणोत्कृतसंरम्भः शरान्बर्हिणवाससः ।
स्वर्णपुङ्खाञ्शिलाधौतान्यमदण्डोपमान्मृधे ॥ ७.१३३.२६ ॥
ด้วยความโกรธแค้นเต็มเปี่ยม ภีมะยิงลูกศรในสนามรบ ขนปีกเป็นขนนกยูง ปลายทองคำ ลับบนศิลา ดุจไม้พลองของยม
7.133.27
कर्णोऽप्यन्यद्धनुर्गृह्य हेमपृष्ठं दुरासदम् ।
विकृष्य तन्महच्चापं व्यसृजत्सायकांस्तदा ॥ ७.१३३.२७ ॥
กรรณะก็หยิบธนูอีกคันหนึ่ง มีหลังทำด้วยทองคำ ยากที่จะเข้าใกล้ ดึงคันธนูอันใหญ่นั้นแล้วจึงปล่อยลูกศรของตน
7.133.28
तान्पाण्डुपुत्रश्चिच्छेद नवभिर्नतपर्वभिः ।
वसुषेणेन निर्मुक्तान्नव राजन्महाशरान्।
छित्त्वा भीमो महाराज नादं सिंह इवानदत् ॥ ७.१३३.२८ ॥
โอรสของปาณฑุตัดลูกศรเหล่านั้นด้วยลูกศรเก้าดอกที่มีปลายงอ ข้าแต่พระราชา ภีมะตัดลูกศรใหญ่เก้าดอกที่วสุเษณยิงมา แล้วคำรามดุจสิงโต ข้าแต่มหาราช
7.133.29
तौ वृषाविव नर्दन्तौ बलिनौ वासितान्तरे ।
शार्दूलाविव चान्योन्यमामिषार्थेऽभ्यगर्जताम् ॥ ७.१३३.२९ ॥
ทั้งสองคำรามดุจโคผู้ทรงพลังต่อหน้าโคตัวเมียที่กำลังเป็นสัด ต่างคำรามใส่กันดุจเสือโคร่งที่หมายจะกินเนื้อ
7.133.30
अन्योन्यं प्रजिहीर्षन्तावन्योन्यस्यान्तरैषिणौ ।
अन्योन्यमभिवीक्षन्तौ गोष्ठेष्विव महर्षभौ ॥ ७.१३३.३० ॥
ทั้งสองต่างปรารถนาจะโค่นล้มกันและกัน ต่างแสวงหาช่องโหว่ของอีกฝ่าย ต่างจ้องมองกันและกัน ดุจโคผู้ใหญ่สองตัวในคอกโค
7.133.31
महागजाविवसाद्य विषाणाग्रैः परस्परम् ।
शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैरन्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ७.१३३.३१ ॥
ดุจช้างใหญ่สองเชือกที่เข้าปะทะกัน ใช้ปลายงาแทงกัน ทั้งสองก็แทงกันด้วยลูกศรที่ยิงจากคันธนูที่ดึงสุดแรง
7.133.32
निर्दहन्तौ महाराज शस्त्रवृष्ट्या परस्परम् ।
अन्योन्यमभिवीक्षन्तौ कोपाद्विवृतलोचनौ ॥ ७.१३३.३२ ॥
ข้าแต่มหาราช ทั้งสองเผาผลาญกันด้วยห่าฝนแห่งอาวุธ จ้องมองกันและกัน ตาเบิกกว้างด้วยความโกรธ
7.133.33
प्रहसन्तौ तथाऽन्योन्यं भर्त्सयन्तौ मुहुर्मुहुः ।
शङ्खशब्दं च कुर्वाणौ युयुधाते परस्परम् ॥ ७.१३३.३३ ॥
หัวเราะเยาะกันและกัน ตำหนิกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า เป่าสังข์ให้เสียงดัง ทั้งสองต่อสู้กันอยู่
7.133.34
तस्य भीमः पुनश्चापं मुष्टौ चिच्छेद मारिष ।
शङ्खवर्णांश्च तानश्वान्बाणैर्निन्ये यमक्षयम्।
सारथिं च तथाप्यस्य रथनीडादपातयत् ॥ ७.१३३.३४ ॥
ข้าแต่ผู้ทรงเกียรติ ภีมะตัดคันธนูของเขาอีกครั้งที่ด้ามจับ ส่งม้าสีสังข์เหล่านั้นไปยังที่อยู่ของยมด้วยลูกศร และยังเหวี่ยงสารถีของเขาให้ตกจากที่นั่งบนรถศึกด้วย
7.133.35
ततो वैकर्तनः कर्णश्चिन्तां प्राप दुरत्ययाम् ।
स च्छाद्यमानः समरे हताश्वो हतसारथिः।
मोहितः शरजालेन कर्तव्यं नाभ्यपद्यत ॥ ७.१३३.३५ ॥
ครั้นแล้วกรรณะบุตรของวิกรรตนะก็ตกอยู่ในความกังวลที่ข้ามพ้นได้ยาก ถูกลูกศรปกคลุมในสนามรบ ม้าถูกฆ่า สารถีถูกฆ่า หลงงมงาย ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร
7.133.36
तथा कृच्छ्रगतं दृष्ट्वा कर्णं दुर्योधनो नृपः ।
वेपमान इव क्रोधाद्व्यादिदेशाथ दुर्जयम् ॥ ७.१३३.३६ ॥
เมื่อเห็นกรรณะตกอยู่ในความทุกข์เช่นนั้น พระราชาทุรโยธน์ดุจสั่นด้วยความโกรธ จึงสั่งกองทัพอันไม่มีผู้ใดเอาชนะได้
7.133.37
गच्छ दुर्जय राधेयं पुरा ग्रसति पाण्डवः ।
जहि तूबरकं क्षिप्रं कर्णस्य बलमादधत् ॥ ७.१३३.३७ ॥
ไปเถิด ผู้ไม่มีใครเอาชนะได้ ก่อนที่ปาณฑพจะกลืนบุตรของราธา จงรีบปราบผู้ที่กำลังยับยั้งกำลังของกรรณะนั้นเสีย
7.133.38
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा तव पुत्रं तवात्मजः ।
अभ्यद्रवद्भीमसेनं व्यासक्तं विकिरञ्छरैः ॥ ७.१३३.३८ ॥
เมื่อได้รับคำสั่งเช่นนั้น บุตรของท่าน ผู้เป็นโอรสของท่านเอง ตอบว่า "ก็ดีแล้ว" แล้วพุ่งเข้าหาภีมเสนซึ่งกำลังต่อสู้อยู่ และกำลังยิงลูกศรกระจายไปทั่ว
7.133.39
स भीमं नवभिर्बाणैरश्वानष्टभिरार्दयत् ।
षङ्भिः सूतं त्रिभिः केतं पुनस्तं चापि सप्तभिः ॥ ७.१३३.३९ ॥
เขายิงภีมะด้วยลูกศรเก้าดอก ยิงม้าด้วยแปดดอก ยิงสารถีด้วยหกดอก ยิงธงด้วยสามดอก แล้วยิงภีมะอีกด้วยเจ็ดดอก
7.133.40
भीमसेनोऽपि सङ्क्रुद्धः साश्वयन्तारमाशुगैः ।
दुर्जयं भिन्नमर्माणमनयद्यमसादनम् ॥ ७.१३३.४० ॥
ฝ่ายภีมเสนเองก็โกรธจัดยิ่งนัก ด้วยลูกศรเร็ว ได้ส่งผู้ที่ไม่มีใครเอาชนะได้นั้น พร้อมม้าและสารถี ซึ่งจุดสำคัญถูกแทงแล้ว ไปยังที่อยู่ของยม
7.133.41
बाढं हतं क्षितौ क्षुण्णं वेष्टमानं यथोरगम् ।
रुदन्नार्तस्तव सुतं कर्णश्चक्रे प्रदक्षिणम् ॥ ७.१३३.४१ ॥
เห็นบุตรของพระองค์ถูกสังหารและล้มลงบนพื้นดิน ถูกบดขยี้และดิ้นทุรนทุรายดุจงูพิษ กรรณะร้องไห้ด้วยความโศกเศร้า จึงเดินวนรอบร่างนั้นโดยประทักษิณ
7.133.42
स तु तं विरथं कृत्वा स्मयन्नत्यन्तवैरिणम् ।
समाचिनोद्बाणगणैः शतघ्नीभिश्च शङ्कुभिः ॥ ७.१३३.४२ ॥
ฝ่ายกรรณะทำให้ศัตรูผู้เป็นปรปักษ์อย่างยิ่งนั้นต้องสิ้นรถ แล้วยิ้มอยู่ ก็ปกคลุมเขาด้วยฝูงลูกศร ด้วยกระบองเหล็กและหอกแหลม
7.133.43
तथाप्यतिरथः कर्णो भिद्यमानोऽस्य सायकैः ।
न जहौ समरे भीमं क्रुद्धरूपं परन्तपः ॥ ७.१३३.४३ ॥
ถึงกระนั้น กรรณะผู้เป็นนักรบรถศึกชั้นยอด แม้ถูกลูกศรของภีมะแทงทะลุ ก็ไม่ละทิ้งภีมะในการรบ ภีมะผู้มีรูปโกรธเกรี้ยวนั้น กรรณะผู้เป็นผู้เผาผลาญข้าศึกนั้น (ไม่ละทิ้งเลย)