மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.133
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.133.1
अत्यद्भुतमहं मन्ये भीमसेनस्य विक्रमम् ।
यत्कर्णं योधयामास समरे लघुविक्रमः ॥ ७.१३३.१ ॥
பீமசேனனின் வீரத்தை மிக அற்புதமானதாக நான் கருதுகிறேன்; போரில் அவர் கர்ணனுடன் போரிட்டார், அவன் விரைவான வீரம் கொண்டவன்.
7.133.2
त्रिदशानपि वा युक्तान्सर्वशस्त्रधरान्युधि ।
वारयेद्यो रणे कर्णः सयक्षासुरमानुषान् ॥ ७.१३३.२ ॥
போரில் அனைத்து ஆயுதங்களையும் தாங்கி நிற்கும் தேவர்களையும், யக்ஷர், அசுரர், மனிதர்களுடன் கூடிய அவர்களையும் கர்ணன் தடுத்து நிறுத்த வல்லவன்.
7.133.3
स कथं पाण्डवं युद्धे भ्राजमानमिव श्रिया ।
नातरत्संयुगे तात तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१३३.३ ॥
போரில் செல்வத்தால் ஒளிரும் பாண்டவனை அவன் எவ்வாறு வெல்ல முடியவில்லை? அன்பனே சஞ்சயா, அதை எனக்குச் சொல்லு.
7.133.4
कथं च युद्धं सम्भूतं तयोः प्राणदुरोदरे ।
अत्र मन्ये समायत्तो जयो वाऽजय एव च ॥ ७.१३३.४ ॥
அவர்கள் இருவருக்கிடையே உயிரைப் பணயம் வைத்த சூதாட்டத்திலிருந்து இந்தப் போர் எப்படி உண்டானது? இங்கே வெற்றியும் தோல்வியும் சார்ந்திருக்கின்றன என நான் நினைக்கிறேன்.
7.133.5
कर्णं प्राप्य रणे सूत मम पुत्रः सुयोधनः ।
जेतुमुत्सहते पार्थान्सगोविन्दान्ससात्वतान् ॥ ७.१३३.५ ॥
சூதனே, போரில் கர்ணனைப் பெற்ற என் மகன் சுயோதனன், கோவிந்தனும் சாத்வதர்களுடனும் கூடிய பார்த்தர்களை வெல்ல ஆவல் கொண்டிருக்கிறான்.
7.133.6
श्रुत्वा तु निर्जितं कर्णमसकृद्भीमकर्मणा ।
भीमसेनेन समरे मोह आविशतीव माम् ॥ ७.१३३.६ ॥
பயங்கரச் செயல் புரிந்த பீமசேனனால் போரில் கர்ணன் மீண்டும் மீண்டும் தோற்கடிக்கப்பட்டான் என்று கேட்டு, மயக்கம் என்னை ஆட்கொள்வது போல் இருக்கிறது.
7.133.7
विनष्टान्कौरवान्मन्ये मम पुत्रस्य दुर्नयैः ।
नहि कर्णो महेष्वासान्पार्थाञ्जेष्यति सञ्जय ॥ ७.१३३.७ ॥
என் மகனின் தீய கொள்கைகளால் கௌரவர்கள் அழிந்துவிட்டதாக நான் எண்ணுகிறேன். சஞ்ஜயா, கர்ணன் மகா வில்லாளிகளான பார்த்தர்களை வெல்லமாட்டான்.
7.133.8
कृतवान्यानि युद्धानि कर्णः पाण्डुसुतैः सह ।
सर्वत्र पाण्डवाः कर्णमजयंस्ते रणाजिरे ॥ ७.१३३.८ ॥
கர்ணன் பாண்டுவின் மகன்களுடன் நடத்திய போர்களில், எல்லா இடங்களிலும் பாண்டவர்கள் போர்க்களத்தில் கர்ணனை வென்றனர்.
7.133.9
अजेयाः पाण्डवास्तात देवैरपि सवासवैः ।
न च तद्बुध्यते मन्दः पुत्रो दुर्योधनो मम ॥ ७.१३३.९ ॥
அன்பனே, பாண்டவர்கள் இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களாலும் வெல்ல முடியாதவர்கள்; ஆனால் என் மூடன் மகன் துரியோதனன் அதை உணரவில்லை.
7.133.10
धनं धनेश्वरस्येव हृत्वा पार्थस्य मे सुतः ।
मधुप्रेप्सुरिवाबुद्धिः प्रपातं नावबुध्यते ॥ ७.१३३.१० ॥
குபேரனின் செல்வத்தைப் பறித்தவனைப் போலவும், தேனை விரும்பும் அறிவற்றவனைப் போலவும், என் மகன் பார்த்தனின் செல்வத்தைக் கவர்ந்து, வீழும் பள்ளத்தை உணரவில்லை.
7.133.11
निकृत्या निकृतिप्रज्ञो राज्यं हृत्वा महात्मनाम् ।
जितमित्येव मन्वानः पाण्डवानवमन्यते ॥ ७.१३३.११ ॥
வஞ்சனையில் வல்லவனான அவன், மகாத்மாக்களின் அரசைக் கவர்ந்து, வெற்றி பெற்றுவிட்டதாக எண்ணி பாண்டவர்களை அவமதிக்கிறான்.
7.133.12
पुत्रस्नेहाभिभूतेन मया चाप्यकृतात्मना ।
धर्मे स्थिता महात्मानो निकृताः पाण्डुनन्दनाः ॥ ७.१३३.१२ ॥
மகன் மீதான பாசத்தால் வெல்லப்பட்டவனும், தன்னடக்கமற்றவனுமான நானும், தர்மத்தில் நிலைத்த அந்த மகாத்மா பாண்டுவின் மைந்தர்களுக்கு அநீதி இழைத்தேன்.
7.133.13
शमकामः ससोदर्यो दीर्घप्रेक्षी युधिष्ठिरः ।
अशक्त इति मत्वा तु मम पुत्रैर्निराकृतः ॥ ७.१३३.१३ ॥
அமைதியை விரும்பிய, தம் சகோதரர்களுடன் இருந்த, தூரநோக்குடைய யுதிஷ்டிரரை, என் மகன்கள் பலமற்றவர் என்று எண்ணி நிராகரித்தனர்.
7.133.14
तानि दुःखान्यनेकानि विप्रकारांश्च सर्वशः ।
हृदि कृत्वा महाबाहुर्भीमोऽयुध्यत सूतजम् ॥ ७.१३३.१४ ॥
அந்த எண்ணற்ற துன்பங்களையும் எல்லாவிதமான அவமானங்களையும் மனதில் கொண்டு, மகாபாகு பீமன் சூதன் மகனுடன் போரிட்டான்.
7.133.15
तस्मान्मे सञ्जय ब्रूहि कर्णभीमौ यथा रणे ।
अयुध्येतां युधांश्रेष्ठौ परस्परवधैषिणौ ॥ ७.१३३.१५ ॥
ஆகையால் சஞ்சயா, போரில் கர்ணனும் பீமனும் எவ்வாறு போரிட்டனர் என்று எனக்குச் சொல். அவ்விரு சிறந்த வீரர்களும் ஒருவரையொருவர் கொல்ல விரும்பினர்.
7.133.16
शृणु राजन्यथावृत्तं सङ्ग्रामं कर्णभीमयोः ।
परस्परवधप्रेप्स्वोर्वनकुञ्जरयोरिव ॥ ७.१३३.१६ ॥
அரசே, கேளுங்கள். ஒருவரையொருவர் கொல்ல விரும்பிய இரு காட்டு யானைகளைப் போன்ற கர்ணன், பீமன் ஆகியோரின் போர் நடந்தவாறே கூறுகிறேன்.
7.133.17
राजन्वैकर्तनो भीमं क्रुद्धः क्रुद्धमरिन्दमम् ।
पराक्रान्तं पराक्रम्य विव्याध त्रिंशता शरैः ॥ ७.१३३.१७ ॥
அரசே, சினந்த வைகர்தனன் (கர்ணன்) சினந்த, எதிரிகளை அடக்கும், வீரம் மிக்க பீமனை வீரத்துடன் தாக்கி முப்பது அம்புகளால் துளைத்தான்.
7.133.18
महावेगैः प्रसन्नाग्रैः शातकुम्भपरिष्कृतैः ।
नातरद्भरतश्रेष्ठ भीमं वैकर्तनः शरैः ॥ ७.१३३.१८ ॥
பரதகுலத் தலைவனே, மகாவேகம் கொண்ட, ஒளிரும் முனைகளுடைய, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அம்புகளால் வைகர்தனன் (கர்ணன்) பீமனை வெல்ல விடவில்லை.
7.133.19
तस्यास्यतो धनुर्भीमश्चकर्त विशिखैस्त्रिभिः ।
रथनीडाच्च यन्तारं भल्लेनापातयत्क्षितौ ॥ ७.१३३.१९ ॥
அவன் அம்பெய்யும்போதே பீமன் மூன்று அம்புகளால் அவனுடைய வில்லை அறுத்தான்; ஒரு பல்ல அம்பால் தேர்த்தட்டிலிருந்து சாரதியை நிலத்தில் வீழ்த்தினான்.
7.133.20
स काङ्क्षन्भीमसेनस्य वधं वैकर्तनो भृशम् ।
शक्तिं कनकवैदूर्यचित्रदण्डां परामृशत् ॥ ७.१३३.२० ॥
பீமசேனனைக் கொல்ல மிகவும் விரும்பிய வைகர்தனன், பொன்னும் வைடூரியமும் பதித்த பிடியுடைய சக்தியை கையில் எடுத்தான்.
7.133.21
प्रगृह्य च महाशक्तिं कालरात्रिमिवापराम् ।
समुत्क्षिप्य च राधेयः सन्धाय च महाबलः।
चिक्षेप भीमसेनाय जीवितान्तकरीमिव ॥ ७.१३३.२१ ॥
மற்றொரு காலராத்திரியைப் போன்ற அந்தப் பெரிய சக்தியை எடுத்து, உயர்த்தி, குறிவைத்து, மகாபலனான ராதையின் மகன் உயிர் முடிக்கும் அதை பீமசேனன் மீது எறிந்தான்.
7.133.22
शक्तिं विसृज्य राधेयः पुरन्दर इवाशनिम् ।
ननाद सुमहानादं बलवान्सूतनन्दनः ॥ ७.१३३.२२ ॥
சக்தியை எறிந்த பின், இந்திரனின் இடியைப் போல ராதையின் மகன் மிகப் பெரிய முழக்கம் செய்தான்; வலிமையுள்ள சூதனின் மகன் அது.
7.133.23
तं च नादं ततः श्रुत्वा पुत्रास्ते हर्षिताऽभवन् ॥ ७.१३३.२३ ॥
அந்த முழக்கத்தைக் கேட்டு உன் மகன்கள் மகிழ்ச்சியடைந்தனர்.
7.133.24
शक्तिं वियति चिच्छेद भीमः सप्तभिराशुगैः ॥ ७.१३३.२४ ॥
பீமன் ஏழு விரைவு அம்புகளால் வானத்திலேயே சக்தியை வெட்டினான்.
7.133.25
छित्त्वा शक्तिं ततो भीमो निर्मुक्तोरगसन्निभाम् ।
मार्गमाणामिव प्राणान्सूतपुत्रस्य मारिष ॥ ७.१३३.२५ ॥
பீமன் பின்னர் விடுபட்ட பாம்பைப் போன்ற அந்த வேலைத் துண்டித்தான்; ஓ ஐயா, சூதபுத்திரனின் உயிரைத் தேடுபவன் போல.
7.133.26
प्राहिणोत्कृतसंरम्भः शरान्बर्हिणवाससः ।
स्वर्णपुङ्खाञ्शिलाधौतान्यमदण्डोपमान्मृधे ॥ ७.१३३.२६ ॥
சினத்தால் நிரம்பியவன் போரில் மயில்-இறகு அலகு கொண்ட, பொன் முனை கொண்ட, கல்லில் தீட்டிய, யமதண்டம் போன்ற அம்புகளை ஏவினான்.
7.133.27
कर्णोऽप्यन्यद्धनुर्गृह्य हेमपृष्ठं दुरासदम् ।
विकृष्य तन्महच्चापं व्यसृजत्सायकांस्तदा ॥ ७.१३३.२७ ॥
கர்ணனும் மற்றொரு பொன் முதுகு கொண்ட, அணுக முடியாத வில்லை எடுத்து, அந்தப் பெரிய வில்லை இழுத்து, அப்போது அம்புகளை விட்டான்.
7.133.28
तान्पाण्डुपुत्रश्चिच्छेद नवभिर्नतपर्वभिः ।
वसुषेणेन निर्मुक्तान्नव राजन्महाशरान्।
छित्त्वा भीमो महाराज नादं सिंह इवानदत् ॥ ७.१३३.२८ ॥
பாண்டுவின் மகன் அவற்றை ஒன்பது வளைந்த முடிச்சுள்ள அம்புகளால் வெட்டினான். ஓ அரசே, வசுஷேணன் ஏவிய ஒன்பது பெரிய அம்புகளையும் வெட்டி, ஓ மகாராஜா, பீமன் சிங்கம் போல் கர்ஜித்தான்.
7.133.29
तौ वृषाविव नर्दन्तौ बलिनौ वासितान्तरे ।
शार्दूलाविव चान्योन्यमामिषार्थेऽभ्यगर्जताम् ॥ ७.१३३.२९ ॥
அவ்விருவரும் காளைகளைப் போல முழங்கி, பெண் பசுவின் அருகில் இருந்த வலிமையான காளைகள் போல, இறைச்சிக்காக ஒருவரையொருவர் புலிகள் போல் கர்ஜித்தனர்.
7.133.30
अन्योन्यं प्रजिहीर्षन्तावन्योन्यस्यान्तरैषिणौ ।
अन्योन्यमभिवीक्षन्तौ गोष्ठेष्विव महर्षभौ ॥ ७.१३३.३० ॥
ஒருவரையொருவர் வீழ்த்த விரும்பி, ஒருவரின் இடைவெளியைத் தேடி, ஒருவரையொருவர் நோக்கிய அவ்விருவரும் தொழுவங்களில் உள்ள பெரிய காளைகள் போல இருந்தனர்.
7.133.31
महागजाविवसाद्य विषाणाग्रैः परस्परम् ।
शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैरन्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ७.१३३.३१ ॥
இரு பெரும் யானைகள் போல் ஒன்றையொன்று நெருங்கி, தந்தங்களின் நுனிகளால் தாக்குவது போல், முழுதாக இழுத்து விடப்பட்ட அம்புகளால் அவர்கள் ஒருவரையொருவர் தாக்கினர்.
7.133.32
निर्दहन्तौ महाराज शस्त्रवृष्ट्या परस्परम् ।
अन्योन्यमभिवीक्षन्तौ कोपाद्विवृतलोचनौ ॥ ७.१३३.३२ ॥
மகாராஜாவே, ஆயுதமழையால் ஒருவரையொருவர் எரித்துக்கொண்டு, ஒருவரையொருவர் பார்த்து, கோபத்தால் கண்கள் விரிந்தவர்களாய்.
7.133.33
प्रहसन्तौ तथाऽन्योन्यं भर्त्सयन्तौ मुहुर्मुहुः ।
शङ्खशब्दं च कुर्वाणौ युयुधाते परस्परम् ॥ ७.१३३.३३ ॥
ஒருவரையொருவர் சிரித்தும், திரும்பத் திரும்ப இகழ்ந்தும், சங்கொலி எழுப்பியும் அவர்கள் ஒருவரோடொருவர் போரிட்டனர்.
7.133.34
तस्य भीमः पुनश्चापं मुष्टौ चिच्छेद मारिष ।
शङ्खवर्णांश्च तानश्वान्बाणैर्निन्ये यमक्षयम्।
सारथिं च तथाप्यस्य रथनीडादपातयत् ॥ ७.१३३.३४ ॥
மாரிஷா, பீமன் மீண்டும் அவனுடைய வில்லை பிடியருகே வெட்டினான்; சங்கு நிறக் குதிரைகளை அம்புகளால் யமலோகத்திற்கு அனுப்பினான்; தேரோட்டியையும் தேர்த்தட்டிலிருந்து வீழ்த்தினான்.
7.133.35
ततो वैकर्तनः कर्णश्चिन्तां प्राप दुरत्ययाम् ।
स च्छाद्यमानः समरे हताश्वो हतसारथिः।
मोहितः शरजालेन कर्तव्यं नाभ्यपद्यत ॥ ७.१३३.३५ ॥
அப்போது விகர்த்தனன் மகன் கர்ணன் கடக்க முடியாத கவலையில் ஆழ்ந்தான். போரில் அம்பு வலையால் மூடப்பட்டு, குதிரைகளும் சாரதியும் கொல்லப்பட்டு, மயங்கியவனாய் என்ன செய்வதென்று அவன் அறியவில்லை.
7.133.36
तथा कृच्छ्रगतं दृष्ट्वा कर्णं दुर्योधनो नृपः ।
वेपमान इव क्रोधाद्व्यादिदेशाथ दुर्जयम् ॥ ७.१३३.३६ ॥
கர்ணன் இவ்வாறு துன்பத்தில் இருப்பதைக் கண்ட அரசன் துரியோதனன் கோபத்தால் நடுங்குபவன் போல, அப்போது வெல்ல முடியாத படைக்கு ஆணையிட்டான்.
7.133.37
गच्छ दुर्जय राधेयं पुरा ग्रसति पाण्डवः ।
जहि तूबरकं क्षिप्रं कर्णस्य बलमादधत् ॥ ७.१३३.३७ ॥
வெல்லுதற்கரியவனே, செல்! பாண்டவன் ராதையின் மகன் கர்ணனை விழுங்குமுன், கர்ணனின் படையைப் பிடித்திருக்கும் அவனை விரைவில் கொல்.
7.133.38
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा तव पुत्रं तवात्मजः ।
अभ्यद्रवद्भीमसेनं व्यासक्तं विकिरञ्छरैः ॥ ७.१३३.३८ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், 'சரி' என்று கூறி, உங்கள் மகனான உங்கள் புதல்வன், அம்புகளைப் பொழிந்தபடி போரில் ஈடுபட்டிருந்த பீமசேனனை நோக்கி விரைந்தான்.
7.133.39
स भीमं नवभिर्बाणैरश्वानष्टभिरार्दयत् ।
षङ्भिः सूतं त्रिभिः केतं पुनस्तं चापि सप्तभिः ॥ ७.१३३.३९ ॥
அவன் பீமனை ஒன்பது அம்புகளாலும், குதிரைகளை எட்டாலும், தேரோட்டியை ஆறாலும், கொடியை மூன்றாலும், மீண்டும் அவனையே ஏழாலும் தாக்கினான்.
7.133.40
भीमसेनोऽपि सङ्क्रुद्धः साश्वयन्तारमाशुगैः ।
दुर्जयं भिन्नमर्माणमनयद्यमसादनम् ॥ ७.१३३.४० ॥
பீமசேனனும் மிகுந்த கோபமடைந்து, விரைவான அம்புகளால் குதிரைகளுடனும் தேரோட்டியுடனும் கூடிய அந்த வெல்லற்கரியவனை, மர்மஸ்தலங்கள் பிளந்தவனாக, யமனின் இருப்பிடத்திற்கு அனுப்பினான்.
7.133.41
बाढं हतं क्षितौ क्षुण्णं वेष्टमानं यथोरगम् ।
रुदन्नार्तस्तव सुतं कर्णश्चक्रे प्रदक्षिणम् ॥ ७.१३३.४१ ॥
நிலத்தில் கொல்லப்பட்டு, நசுக்கப்பட்டு, பாம்பைப் போல துடித்துக்கொண்டிருந்த உங்கள் மகனை, துயரத்தில் அழுதபடி கர்ணன் பிரதட்சிணம் செய்தான்.
7.133.42
स तु तं विरथं कृत्वा स्मयन्नत्यन्तवैरिणम् ।
समाचिनोद्बाणगणैः शतघ्नीभिश्च शङ्कुभिः ॥ ७.१३३.४२ ॥
அவனோ, தேரற்றவனாக்கி, புன்னகையுடன், பெரும் பகைவனான அவனை அம்புக் கூட்டங்களாலும், சதக்னிகளாலும், சங்குகளாலும் மூடினான்.
7.133.43
तथाप्यतिरथः कर्णो भिद्यमानोऽस्य सायकैः ।
न जहौ समरे भीमं क्रुद्धरूपं परन्तपः ॥ ७.१३३.४३ ॥
அதிரதனான கர்ணன், அவனுடைய அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட போதிலும், போரில் சினம் கொண்ட வடிவ பீமனை விட்டுவிடவில்லை; அவன் எதிரிகளை எரிப்பவன்.