ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.135
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.135.1
दैवमेव परं मन्ये धिक्पौरुषमनर्थकम् ।
यत्राधिरथिरायत्तौ नातरत्पाण्डवं रणे ॥ ७.१३५.१ ॥
ମୁଁ ଦୈବକୁ ହିଁ ପରମ ମନେ କରେ; ମାନବ ପୌରୁଷ ନିରର୍ଥକ, ତାହାକୁ ଧିକ୍। ଅଧିରଥପୁତ୍ର (କର୍ଣ୍ଣ) ଅଧୀନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ।
7.135.2
कर्णः पार्थान्सगोविन्दाञ्जेतुमुत्सहते रणे ।
न च कर्णसमं लोके पश्यामि कञ्चन।
इति दुर्योधनस्याहमश्रौषं जल्पतो मुहुः ॥ ७.१३५.२ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ଗୋବିନ୍ଦ ସହିତ ପାର୍ଥମାନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିଣିବାକୁ ଉତ୍ସାହୀ। ଜଗତରେ କର୍ଣ୍ଣ ସମାନ କାହାକୁ ମୁଁ ଦେଖେ ନାହିଁ। ଏହିପରି ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ବାରମ୍ବାର କହିବାର ମୁଁ ଶୁଣିଥିଲି।
7.135.3
कर्णो हि बलवाञ्छूरो दृढधन्वा जितक्लमः ।
इति मामब्रवीत्सूत मन्दो दुर्योधनः पुरा ॥ ७.१३५.३ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରକୃତରେ ବଳବାନ, ଶୂର, ଦୃଢ଼ଧନୁର୍ଧର ଓ କ୍ଳାନ୍ତିକୁ ଜିତିଥିବା। ହେ ସୂତ, ମୂର୍ଖ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ପୂର୍ବରୁ ମୋତେ ଏହିପରି କହିଥିଲା।
7.135.4
वसुषेणसहायं मां नालं देवाऽपि संयुगे ।
किं नु पाण्डुसुता राजन्गतसत्वा विचेतसः ॥ ७.१३५.४ ॥
ବସୁଷେଣଙ୍କୁ ସହାୟକ ଭାବେ ରଖିଥିବା ମୋତେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାସ୍ତ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ହେ ରାଜନ, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନେ କାହିଁକି ସାହସହୀନ ଓ ବିଭ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ?
7.135.5
तत्र तं निर्जितं दृष्ट्वा भुजङ्गमिव निर्विषम् ।
युद्धात्कर्णमपक्रान्तं किंस्विद्दुर्योधनोऽब्रवीत् ॥ ७.१३५.५ ॥
ସେଠାରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାସ୍ତ ହୋଇ ବିଷହୀନ ସାପ ପରି ଫେରିଯିବାର ଦେଖି ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ କ'ଣ କହିଲା?
7.135.6
अहो दुर्मुखमेवैकं युद्धानामविशारदम् ।
प्रावेशयद्धुतवहं पतङ्गमिव मोहितः ॥ ७.१३५.६ ॥
ଅହୋ! ଯୁଦ୍ଧରେ ଅନିପୁଣ ଦୁର୍ମୁଖ ସେହି ଏକା ମୋହିତ ହୋଇ ପତଙ୍ଗକୁ ଅଗ୍ନିରେ ପଠାଇବା ପରି (କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ) ପଠାଇଲା।
7.135.7
अश्वत्थामा मद्रराजः कृपः कर्णश्च सङ्गताः ।
न शक्त्याः प्रमुखे स्थातुं नूनं भीमस्य सञ्जय ॥ ७.१३५.७ ॥
ଅଶ୍ବତ୍ଥାମା, ମଦ୍ରରାଜ, କୃପ ଓ କର୍ଣ୍ଣ ଏକତ୍ର ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଭୀମଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ ସମର୍ଥ ହେବେ ନାହିଁ, ହେ ସଞ୍ଜୟ।
7.135.8
तेऽपि चास्य महाघोरं बलं नागायुतोपमम् ।
जानन्तो व्यवसायं च क्रूरं मारुततेजसः ॥ ७.१३५.८ ॥
ଦଶ ହଜାର ହାତୀ ସଦୃଶ ତାଙ୍କର ମହାଭୟଙ୍କର ବଳ ଏବଂ ବାୟୁପୁତ୍ରଙ୍କ କ୍ରୂର ସଂକଳ୍ପ ଓ ତେଜ ଜାଣିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ।
7.135.9
किमर्थं क्रूरकर्माणं यमकालान्तकोपमम् ।
बलसंरम्भवीर्यज्ञाः कोपयिष्यन्ति संयुगे ॥ ७.१३५.९ ॥
ଯମ, କାଳ ଓ ଅନ୍ତକ ସଦୃଶ କ୍ରୂରକର୍ମା ତାଙ୍କୁ, ତାଙ୍କ ବଳ, କ୍ରୋଧ ଓ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଜାଣି ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ କାହିଁକି କ୍ରୋଧିତ କରିବେ?
7.135.10
कर्णस्त्वेको महाबाहुः स्वबाहुबलदर्पितम् ।
भीमसेनमनादृत्य रणेऽयुध्यत सूतजः ॥ ७.१३५.१० ॥
ମହାବାହୁ ସୂତପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣ ଏକାକୀ ନିଜ ବାହୁବଳରେ ଗର୍ବିତ ହୋଇ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଅବଗଣନା କରି ରଣରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
7.135.11
योऽजयत्समरे कर्णं पुरन्दर इवासुरम् ।
न स पाण्डुसुतो जेतुं शक्यः केनचिदाहवे ॥ ७.१३५.११ ॥
ପୁରନ୍ଦର (ଇନ୍ଦ୍ର) ଯେପରି ଅସୁରକୁ ଜିଣିଥିଲେ, ସେହିପରି ଯେ ଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଜିତିଥିଲେ, ସେହି ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ କେହି ଜିଣିପାରିବେ ନାହିଁ।
7.135.12
द्रोणं यः सम्प्रमथ्यैकः प्रविष्टो मम वाहिनीम् ।
भीमो धनञ्जयान्वेषी कस्तमार्च्छेज्जिजीविषु ॥ ७.१३५.१२ ॥
ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ମଥି ଏକାକୀ ମୋ ସେନାରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ଭୀମ, ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଖୋଜୁଛନ୍ତି—ବଞ୍ଚିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ କିଏ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବ?
7.135.13
को हि सञ्जय भीमस्य स्थातुमुत्सहतेऽग्रतः ।
उद्यताशनिहस्तस्य महेन्द्रस्येव दानवः ॥ ७.१३५.१३ ॥
ହେ ସଞ୍ଜୟ, ହାତରେ ଉଦ୍ୟତ ବଜ୍ର ଧରିଥିବା ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦାନବ ଠିଆ ହୋଇ ନପାରିବା ପରି, ଭୀମଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେବାକୁ କିଏ ସାହସ କରିବ?
7.135.14
प्रेतराजपुरं प्राप्य निवर्तेतापि मानवः ।
न भीमसेनं सम्प्राप्य निवर्तेत कदाचन ॥ ७.१३५.१४ ॥
ଯମପୁରୀରେ ପହଞ୍ଚି ମଧ୍ୟ ମଣିଷ ଫେରି ଆସିପାରେ; କିନ୍ତୁ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ସାମ୍ନା କରି କେହି କେବେ ଫେରେ ନାହିଁ।
7.135.15
पतङ्गा इव वह्निं ते प्राविशन्नल्पचेतसः ।
ये भीमसेनं सङ्क्रुद्धमन्वधावन्विमोहिताः ॥ ७.१३५.१५ ॥
ମୋହଗ୍ରସ୍ତ ସେହି ଅଳ୍ପବୁଦ୍ଧି ଲୋକମାନେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଭୀମସେନଙ୍କ ପଛେ ଧାଇଁଲେ ଏବଂ ଅଗ୍ନିରେ ପତଙ୍ଗ ପରି ପ୍ରବେଶ କଲେ।
7.135.16
यत्तत्सभायां भीमेन मम पुत्रवधाश्रयम् ।
उक्तं संरम्भिणोग्रेण कुरूणां शृण्वतां तदा ॥ ७.१३५.१६ ॥
ସଭାରେ ଭୀମ କ୍ରୋଧରେ ମୋ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ବଧ ବିଷୟରେ ଯାହା କହିଥିଲେ, କୁରୁମାନେ ଶୁଣୁଥିବା ବେଳେ କହିଥିଲେ—
7.135.17
तन्नूनमभिसञ्चिन्त्य दृष्ट्वा कर्णं च निर्जितम् ।
दुःशासनः सह भ्रात्रा भयाद्भीमादुपारमत् ॥ ७.१३५.१७ ॥
ନିଶ୍ଚୟ ତାହା ଭାବି, କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ପରାଜିତ ଦେଖି, ଭାଇ ସହିତ ଦୁଃଶାସନ ଭୀମଙ୍କ ଭୟରେ ପଛକୁ ହଟିଗଲା।
7.135.18
यश्च सञ्जय दुर्बुद्धिरब्रवीत्समितौ मुहुः ।
कर्णो दुःशासनोऽहं च जेष्यामो युधि पाण्डवान् ॥ ७.१३५.१८ ॥
ହେ ସଞ୍ଜୟ, ଯେଉଁ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି ସଭାରେ ବାରମ୍ବାର କହିଥିଲା: କର୍ଣ୍ଣ, ଦୁଃଶାସନ ଓ ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଜିତିବୁ।
7.135.19
स नूनं विरथं दृष्ट्वा कर्णं भीमेन निर्जितम् ।
प्रत्याख्यानाच्च कृष्णस्य भृशं तप्यति पुत्रकः ॥ ७.१३५.१९ ॥
ରଥହୀନ ଓ ଭୀମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି, ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ ହେତୁ ମୋ ପୁତ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋକ କରୁଛି।
7.135.20
दृष्ट्वा भ्रातॄन्हतान्सङ्ख्ये भीमसेनेन दंशितान् ।
आत्मापराधात्सम्मूढो नूनं तप्यति पुत्रकः ॥ ७.१३५.२० ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀମସେନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ, କବଚଧାରୀ ନିଜ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ଦେଖି, ନିଜ ଦୋଷରୁ ମୋହିତ ମୋ ପୁତ୍ର ନିଶ୍ଚୟ ଶୋକ କରୁଛି।
7.135.21
को हि जीवितमन्विच्छन्प्रतीपं पाण्डवं व्रजेत् ।
भीमं भीमायुधं क्रुद्धं साक्षात्कालमिव स्थितम् ॥ ७.१३५.२१ ॥
ଜୀବନ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା କେଉଁ ମଣିଷ ଶତ୍ରୁ ପାଣ୍ଡବ ପାଖକୁ ଯିବ? ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, କ୍ରୁଦ୍ଧ ଭୀମଙ୍କ ପାଖକୁ, ଯେପରି ସାକ୍ଷାତ କାଳ ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି।
7.135.22
बडबामुखमध्यस्थो मुच्येतापि हि मानवः ।
न भीममुखसम्प्राप्तो मुच्येदिति मतिर्मम ॥ ७.१३५.२२ ॥
ବଡବାଗ୍ନିର ମୁଖ ମଧ୍ୟରେ ପଡ଼ିଥିବା ମଣିଷ ହୁଏତ ମୁକ୍ତ ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଭୀମଙ୍କ ମୁଖରେ ପହଞ୍ଚିଥିବା ମଣିଷ ମୁକ୍ତ ହେବ ନାହିଁ, ଏହା ମୋର ମତ।
7.135.23
न पार्था न च पञ्चाला न च केशवसात्यकी ।
जानते युधि संरब्धा जीवितं परिरक्षितुम् ॥ ७.१३५.२३ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ପୃଥାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ପାଞ୍ଚାଳ, କେଶବ ଓ ସାତ୍ୟକି କେହି ନିଜ ଜୀବନ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।
7.135.24
अहो मम सुतानां हि विपन्नं सूत जीवितम् ॥ ७.१३५.२४ ॥
ଆହା! ହେ ସୂତ, ମୋ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଜୀବନ ସତରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା।
7.135.25
यस्त्वं शोचसि कौरव्य वर्तमाने महाभये ।
त्वमस्य जगतो मूलं विनाशस्य न संशयः ॥ ७.१३५.२५ ॥
ହେ କୌରବ୍ୟ! ଏହି ମହାଭୟ ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟରେ ତୁମେ ଶୋକ କରୁଛ, ଏହି ଜଗତ ବିନାଶର ମୂଳ ତୁମେ ହିଁ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
7.135.26
स्वयं वैरं महत्कृत्वा पुत्राणां वचने स्थितः ।
उच्यमानो न गृह्णीषे मर्त्यः पथ्यमिवौषधम् ॥ ७.१३५.२६ ॥
ତୁମେ ନିଜେ ମହାବୈର ସୃଷ୍ଟି କରି, ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ କଥାରେ ଅଟଳ ରହି, କହିଲେ ମଧ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରୁନ ଯେପରି ମର୍ତ୍ୟ ମାନବ ହିତକର ଔଷଧ ଗ୍ରହଣ କରେ ନାହିଁ।
7.135.27
स्वयं पीत्वा महाराज कालकूटं सुदुर्जरम् ।
तस्येदानीं फलं कृत्स्नमवाप्नुहि नरोत्तम ॥ ७.१३५.२७ ॥
ହେ ମହାରାଜ! ତୁମେ ନିଜେ ଅତିଦୁର୍ଜର କାଳକୂଟ ବିଷ ପାନ କରିଛ; ବର୍ତ୍ତମାନ ତାହାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କର, ହେ ନରୋତ୍ତମ।
7.135.28
यत्तु कुत्सयसे योधान्युध्यमानान्महाबलान् ।
तत्र ते वर्तयिष्यामि यथा युद्धमवर्तत ॥ ७.१३५.२८ ॥
କିନ୍ତୁ ଯୁଦ୍ଧରତ ମହାବଳୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ନିନ୍ଦା କରୁଛ — ସେ ବିଷୟରେ ଯୁଦ୍ଧ କିପରି ହେଲା ତାହା ମୁଁ ତୁମକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି।
7.135.29
दृष्ट्वा कर्णं तु पुत्रास्ते भीमसेनपराजितम् ।
नामृष्यन्त महेष्वासाः सोदर्याः पञ्च भारत ॥ ७.१३५.२९ ॥
ହେ ଭାରତ! ଭୀମସେନଙ୍କଠାରୁ ପରାଜିତ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ତୁମର ପାଞ୍ଚ ସହୋଦର ମହାଧନୁର୍ଧର ପୁତ୍ରମାନେ ତାହା ସହିପାରିଲେ ନାହିଁ।
7.135.30
दुर्मर्षणो दुःसहश्च दुर्मदो दुर्धरो जयः ।
पाण्डवं चित्रसन्नाहास्तं प्रतीपमुपाद्रवन् ॥ ७.१३५.३० ॥
ଦୁର୍ମର୍ଷଣ, ଦୁଃସହ, ଦୁର୍ମଦ, ଦୁର୍ଧର ଓ ଜୟ — ବିଚିତ୍ର କବଚ ପରିଧାନ କରି ସେମାନେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଧାଇଁ ଗଲେ।
7.135.31
ते समन्तान्महाबाहुं परिवार्य वृकोदरम् ।
दिशः शरैः समावृण्वञ्शलभानामिव व्रजैः ॥ ७.१३५.३१ ॥
ସେମାନେ ମହାବାହୁ ବୃକୋଦରଙ୍କୁ ଚାରିପଟରୁ ଘେରି ପଙ୍ଗପାଳର ଝାଙ୍କ ପରି ବାଣରେ ଦିଗସମୂହ ଆବୃତ କଲେ।
7.135.32
आगच्छतस्तान्सहसा कुमारान्देवरूपिणः ।
प्रतिजग्राह समरे भीमसेनो हसन्निव ॥ ७.१३५.३२ ॥
ଦେବରୂପୀ ସେହି କୁମାରମାନଙ୍କୁ ହଠାତ୍ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ଭୀମସେନ ଯେପରି ହସି ହସି ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ।
7.135.33
तव दृष्ट्वा तु तनयान्दुर्मर्षणपुरोगमान् ।
अभ्यवर्तत राधेयो भीमसेनं महाबलम् ॥ ७.१३५.३३ ॥
ଦୁର୍ମର୍ଷଣଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଆଗକୁ ଆସୁଥିବା ତୁମ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ରାଧେୟ କର୍ଣ୍ଣ ମହାବଳ ଭୀମସେନଙ୍କ ଦିଗରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ।
7.135.34
विसृजन्विशिखांस्तीक्ष्णान्स्वर्णपुङ्खांञ्छिलाशितान् ।
तं तु भीमोऽभ्ययात्तूर्णं वार्यमाणः सुतैस्तव ॥ ७.१३५.३४ ॥
ସୁନାପଖ, ପଥରରେ ଧାର ଦିଆଯାଇଥିବା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଛାଡ଼ୁଥିବା କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଦିଗରେ ତୁମ ପୁତ୍ରମାନେ ବାରଣ କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଭୀମ ଶୀଘ୍ର ଧାଇଁଲେ।
7.135.35
कुरवस्तु ततः कर्णं परिवार्य समन्ततः ।
अवाकिरन्भीमसेनं शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१३५.३५ ॥
ତା'ପରେ କୌରବମାନେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଚାରିପଟରୁ ଘେରି ନମ୍ର ଗାଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ବାଣରେ ଭୀମସେନଙ୍କ ଉପରେ ବର୍ଷା କଲେ।
7.135.36
तान्बाणैः पञ्चविंशत्या साश्वान्राजन्नरर्षभान् ।
ससूतान्भीमधनुषो भीमो निन्ये यमक्षयम् ॥ ७.१३५.३६ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଭୀମ ନିଜ ଭୟଙ୍କର ଧନୁରୁ ପଚିଶଟି ବାଣରେ ସେମାନଙ୍କୁ, ସେମାନଙ୍କ ଘୋଡ଼ା ଓ ସାରଥିମାନଙ୍କୁ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇଲେ।
7.135.37
प्रापतन्स्यन्दनेभ्यस्ते सार्धं सूतैर्गतासवः ।
चित्रपुष्पधरा भग्ना वातेनेव महाद्रुमाः ॥ ७.१३५.३७ ॥
ପ୍ରାଣହୀନ ହୋଇ ସେମାନେ ସାରଥିଙ୍କ ସହିତ ରଥରୁ ପଡ଼ିଗଲେ, ପବନରେ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ବିଚିତ୍ର ଫୁଲଧାରୀ ମହାବୃକ୍ଷ ଭଳି।
7.135.38
तत्राद्भुतमपश्याम भीमसेनस्य विक्रमम् ।
संवार्याधिरथिं बाणैर्यज्जघान तवात्मजान् ॥ ७.१३५.३८ ॥
ସେଠାରେ ଆମେ ଭୀମସେନଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ପରାକ୍ରମ ଦେଖିଲୁ; ଅଧିରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର (କର୍ଣ୍ଣ)ଙ୍କୁ ବାଣରେ ରୋକି ସେ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।
7.135.39
स वार्यमाणो भीमेन शितैर्बाणैः समन्ततः ।
सूतपुत्रो महाराज भीमसेनमवैक्षत ॥ ७.१३५.३९ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଭୀମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପଟେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ରୋକାଯାଉଥିବା ସୂତପୁତ୍ର (କର୍ଣ୍ଣ) ଭୀମସେନଙ୍କ ପ୍ରତି ଚାହିଁଲେ।
7.135.40
तं भीससेनः संरम्भात्क्रोधसंरक्तलोचनः ।
विष्फार्य सुमहच्चापं मुहुः कर्णमवैक्षत ॥ ७.१३५.४० ॥
କ୍ରୋଧରେ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଆଖିରେ ଭୀମସେନ ରୋଷାବେଶରେ ନିଜ ବିଶାଳ ଧନୁ ଟାଣି ବାରମ୍ବାର କର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତି ଚାହିଁଲେ।