மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.135
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.135.1
दैवमेव परं मन्ये धिक्पौरुषमनर्थकम् ।
यत्राधिरथिरायत्तौ नातरत्पाण्डवं रणे ॥ ७.१३५.१ ॥
நான் விதியே உயர்ந்தது என்று நினைக்கிறேன்; மனித முயற்சி பயனற்றது, அதற்கு இகழ்ச்சி. அதிரதனின் மகன் போரில் அதற்கு அடிபணிந்திருந்தும் பாண்டவனைக் கடக்க முடியவில்லை.
7.135.2
कर्णः पार्थान्सगोविन्दाञ्जेतुमुत्सहते रणे ।
न च कर्णसमं लोके पश्यामि कञ्चन।
इति दुर्योधनस्याहमश्रौषं जल्पतो मुहुः ॥ ७.१३५.२ ॥
கர்ணன் கோவிந்தனுடன் கூடிய பார்த்தர்களை போரில் வெல்ல ஆர்வமாக இருக்கிறான். உலகில் கர்ணனுக்கு நிகரான ஒருவனையும் நான் காணவில்லை. இவ்வாறு துரியோதனன் பலமுறை பேசுவதை நான் கேட்டேன்.
7.135.3
कर्णो हि बलवाञ्छूरो दृढधन्वा जितक्लमः ।
इति मामब्रवीत्सूत मन्दो दुर्योधनः पुरा ॥ ७.१३५.३ ॥
கர்ணன் உண்மையில் வலிமையானவன், வீரன், உறுதியான வில்லாளி, சோர்வை வென்றவன். ஓ சூதனே, முட்டாள் துரியோதனன் முன்பு எனக்கு இவ்வாறு சொன்னான்.
7.135.4
वसुषेणसहायं मां नालं देवाऽपि संयुगे ।
किं नु पाण्डुसुता राजन्गतसत्वा विचेतसः ॥ ७.१३५.४ ॥
வசுஷேணனைத் துணையாகக் கொண்ட என்னை தேவர்களும் போரில் வெல்ல முடியாது. ஓ அரசே, பாண்டுவின் மகன்கள் ஏன் தைரியமிழந்து குழம்பினார்கள்?
7.135.5
तत्र तं निर्जितं दृष्ट्वा भुजङ्गमिव निर्विषम् ।
युद्धात्कर्णमपक्रान्तं किंस्विद्दुर्योधनोऽब्रवीत् ॥ ७.१३५.५ ॥
அங்கே கர்ணன் போரில் தோற்று, விஷமற்ற பாம்பு போல் பின்வாங்கிச் செல்வதைக் கண்ட துரியோதனன் என்ன சொன்னான்?
7.135.6
अहो दुर्मुखमेवैकं युद्धानामविशारदम् ।
प्रावेशयद्धुतवहं पतङ्गमिव मोहितः ॥ ७.१३५.६ ॥
ஐயோ! போர்களில் திறமையற்ற, கடுஞ்சொல் கொண்ட அந்த ஒருவனே, மயங்கிய பூச்சி நெருப்பில் விழுவதுபோல் (கர்ணனை) அழிவுக்குள் அனுப்பினான்.
7.135.7
अश्वत्थामा मद्रराजः कृपः कर्णश्च सङ्गताः ।
न शक्त्याः प्रमुखे स्थातुं नूनं भीमस्य सञ्जय ॥ ७.१३५.७ ॥
அஸ்வத்தாமா, மத்ரராஜன், கிருபர் மற்றும் கர்ணன் ஒன்றுசேர்ந்தாலும் பீமனின் முன் நிற்க நிச்சயமாக இயலமாட்டார்கள், சஞ்சயா.
7.135.8
तेऽपि चास्य महाघोरं बलं नागायुतोपमम् ।
जानन्तो व्यवसायं च क्रूरं मारुततेजसः ॥ ७.१३५.८ ॥
அவர்களும் பத்தாயிரம் யானைகளுக்கு நிகரான அவனுடைய கொடிய பலத்தையும், காற்றின் மைந்தனின் கொடிய உறுதியையும் வீரியத்தையும் அறிந்திருந்தும்.
7.135.9
किमर्थं क्रूरकर्माणं यमकालान्तकोपमम् ।
बलसंरम्भवीर्यज्ञाः कोपयिष्यन्ति संयुगे ॥ ७.१३५.९ ॥
கொடிய செயல் புரிபவனும், யமன், காலன், அந்தகன் போன்றவனுமான அவனை, அவனுடைய பலத்தையும் சினத்தையும் வீரியத்தையும் அறிந்திருந்தும், போரில் ஏன் சினமூட்டுவார்கள்?
7.135.10
कर्णस्त्वेको महाबाहुः स्वबाहुबलदर्पितम् ।
भीमसेनमनादृत्य रणेऽयुध्यत सूतजः ॥ ७.१३५.१० ॥
பெரும்புயம் கொண்ட சூதர் மகன் கர்ணன் ஒருவனே, தன் புயபலத்தால் செருக்குற்று, பீமசேனனை அலட்சியம் செய்து போரில் போரிட்டான்.
7.135.11
योऽजयत्समरे कर्णं पुरन्दर इवासुरम् ।
न स पाण्डुसुतो जेतुं शक्यः केनचिदाहवे ॥ ७.१३५.११ ॥
போரில் கர்ணனை, புரந்தரன் அசுரனை வென்றது போல, வென்றவனான அந்தப் பாண்டு மகனை எவராலும் போரில் வெல்ல இயலாது.
7.135.12
द्रोणं यः सम्प्रमथ्यैकः प्रविष्टो मम वाहिनीम् ।
भीमो धनञ्जयान्वेषी कस्तमार्च्छेज्जिजीविषु ॥ ७.१३५.१२ ॥
துரோணனை நசுக்கிவிட்டு, தனியாக என் படைக்குள் நுழைந்த பீமன், தனஞ்சயனைத் தேடி வருகிறான்; உயிர்வாழ விரும்பும் எவன் அவனை எதிர்கொள்வான்?
7.135.13
को हि सञ्जय भीमस्य स्थातुमुत्सहतेऽग्रतः ।
उद्यताशनिहस्तस्य महेन्द्रस्येव दानवः ॥ ७.१३५.१३ ॥
சஞ்சயா, கையில் உயர்த்திய இடியுடன் நிற்கும் மகேந்திரனின் முன் ஒரு தானவன் நிற்க முடியாதது போல, பீமனின் முன் நிற்கத் துணிபவன் யார்?
7.135.14
प्रेतराजपुरं प्राप्य निवर्तेतापि मानवः ।
न भीमसेनं सम्प्राप्य निवर्तेत कदाचन ॥ ७.१३५.१४ ॥
யமனின் நகரத்தை அடைந்தும் ஒரு மனிதன் திரும்பக்கூடும்; ஆனால் பீமசேனனை அடைந்தவன் ஒருபோதும் திரும்புவதில்லை.
7.135.15
पतङ्गा इव वह्निं ते प्राविशन्नल्पचेतसः ।
ये भीमसेनं सङ्क्रुद्धमन्वधावन्विमोहिताः ॥ ७.१३५.१५ ॥
மயக்கமுற்ற அந்த அறிவற்றவர்கள், சினமுற்ற பீமசேனனைப் பின்தொடர்ந்தது, நெருப்பில் விழும் விட்டில்கள் போல அழிந்தனர்.
7.135.16
यत्तत्सभायां भीमेन मम पुत्रवधाश्रयम् ।
उक्तं संरम्भिणोग्रेण कुरूणां शृण्वतां तदा ॥ ७.१३५.१६ ॥
சபையில் பீமன் சினத்துடன் என் மகன்களின் கொலையைப் பற்றிச் சொன்னது, அப்போது குருக்கள் கேட்கையில் சொல்லப்பட்டது அது.
7.135.17
तन्नूनमभिसञ्चिन्त्य दृष्ट्वा कर्णं च निर्जितम् ।
दुःशासनः सह भ्रात्रा भयाद्भीमादुपारमत् ॥ ७.१३५.१७ ॥
நிச்சயமாக அதை நன்கு எண்ணி, கர்ணன் தோற்கடிக்கப்பட்டதைக் கண்டு, சகோதரனுடன் துச்சாசனன் பீமனின் பயத்தால் பின்வாங்கினான்.
7.135.18
यश्च सञ्जय दुर्बुद्धिरब्रवीत्समितौ मुहुः ।
कर्णो दुःशासनोऽहं च जेष्यामो युधि पाण्डवान् ॥ ७.१३५.१८ ॥
சஞ்சயா, துர்புத்தியவன் சபையில் மீண்டும் மீண்டும் சொன்னான்: கர்ணனும் துச்சாசனனும் நானும் போரில் பாண்டவர்களை வெல்வோம் என்று.
7.135.19
स नूनं विरथं दृष्ट्वा कर्णं भीमेन निर्जितम् ।
प्रत्याख्यानाच्च कृष्णस्य भृशं तप्यति पुत्रकः ॥ ७.१३५.१९ ॥
அவன் நிச்சயமாக, தேரற்றவனாகி பீமனால் வெல்லப்பட்ட கர்ணனைக் கண்டும், கிருஷ்ணனின் மறுப்பினாலும் என் மகன் மிகவும் வருந்துகிறான்.
7.135.20
दृष्ट्वा भ्रातॄन्हतान्सङ्ख्ये भीमसेनेन दंशितान् ।
आत्मापराधात्सम्मूढो नूनं तप्यति पुत्रकः ॥ ७.१३५.२० ॥
போரில் பீமசேனனால் கொல்லப்பட்ட, கவசம் அணிந்திருந்த தன் சகோதரர்களைக் கண்டு, தன் சொந்தத் தவறினால் மயங்கிய என் மகன் நிச்சயமாக வருந்துகிறான்.
7.135.21
को हि जीवितमन्विच्छन्प्रतीपं पाण्डवं व्रजेत् ।
भीमं भीमायुधं क्रुद्धं साक्षात्कालमिव स्थितम् ॥ ७.१३५.२१ ॥
உயிர் வாழ விரும்பும் எவன் பாண்டவனான பகைவனிடம் செல்வான்? பயங்கர ஆயுதம் ஏந்தி, சினமுற்று, நேரில் காலனைப் போல நிற்கும் பீமனிடம்?
7.135.22
बडबामुखमध्यस्थो मुच्येतापि हि मानवः ।
न भीममुखसम्प्राप्तो मुच्येदिति मतिर्मम ॥ ७.१३५.२२ ॥
வடவாமுகத் தீயின் நடுவில் அகப்பட்ட மனிதன் கூட தப்பலாம்; ஆனால் பீமனின் வாயில் அகப்பட்டவன் தப்பமாட்டான் என்பது என் கருத்து.
7.135.23
न पार्था न च पञ्चाला न च केशवसात्यकी ।
जानते युधि संरब्धा जीवितं परिरक्षितुम् ॥ ७.१३५.२३ ॥
போரில் சினமுற்றிருக்கையில், பிருதையின் மக்களோ, பாஞ்சாலர்களோ, கேசவனும் சாத்யகியும் கூட தங்கள் உயிரைக் காக்கத் தெரிந்தவர்கள் அல்லர்.
7.135.24
अहो मम सुतानां हि विपन्नं सूत जीवितम् ॥ ७.१३५.२४ ॥
ஐயோ! சூதனே, என் மக்களின் உயிர் நிச்சயமாக அழிந்துவிட்டது.
7.135.25
यस्त्वं शोचसि कौरव्य वर्तमाने महाभये ।
त्वमस्य जगतो मूलं विनाशस्य न संशयः ॥ ७.१३५.२५ ॥
குருவின் வழித்தோன்றலே! இந்த மகா பயம் நிகழும் வேளையில் நீ துயருறுகிறாய். இந்த உலகின் அழிவுக்கு மூலமே நீதான், இதில் ஐயமில்லை.
7.135.26
स्वयं वैरं महत्कृत्वा पुत्राणां वचने स्थितः ।
उच्यमानो न गृह्णीषे मर्त्यः पथ्यमिवौषधम् ॥ ७.१३५.२६ ॥
நீயே பெரும் பகைமையை உருவாக்கி, மகன்களின் சொல்லில் உறுதியாக நின்று, சொல்லப்பட்டும் ஏற்காமல் இருக்கிறாய் — நோயாளி நல்ல மருந்தை ஏற்காதது போல.
7.135.27
स्वयं पीत्वा महाराज कालकूटं सुदुर्जरम् ।
तस्येदानीं फलं कृत्स्नमवाप्नुहि नरोत्तम ॥ ७.१३५.२७ ॥
மகாராஜனே! நீயே ஜீரணிக்க அரிய கால-கூட நஞ்சை அருந்தினாய்; இப்போது அதன் முழு பலனையும் அடைவாயாக, நரோத்தமனே.
7.135.28
यत्तु कुत्सयसे योधान्युध्यमानान्महाबलान् ।
तत्र ते वर्तयिष्यामि यथा युद्धमवर्तत ॥ ७.१३५.२८ ॥
ஆனால் போரிடும் மகாபலம் வாய்ந்த வீரர்களை நீ நிந்திக்கிறாய் — அதைப் பற்றி போர் எவ்வாறு நடந்தது என்பதை உனக்கு விவரிப்பேன்.
7.135.29
दृष्ट्वा कर्णं तु पुत्रास्ते भीमसेनपराजितम् ।
नामृष्यन्त महेष्वासाः सोदर्याः पञ्च भारत ॥ ७.१३५.२९ ॥
பாரதனே! பீமசேனனால் தோற்கடிக்கப்பட்ட கர்ணனைக் கண்டு, உன் மகன்களான ஐந்து உடன்பிறந்த பெரும் வில்லாளிகள் அதைப் பொறுக்கவில்லை.
7.135.30
दुर्मर्षणो दुःसहश्च दुर्मदो दुर्धरो जयः ।
पाण्डवं चित्रसन्नाहास्तं प्रतीपमुपाद्रवन् ॥ ७.१३५.३० ॥
துர்மர்ஷணன், துஃசகன், துர்மதன், துர்தரன், ஜயன் — விசித்திர கவசம் அணிந்த அவர்கள் பாண்டவனுக்கு எதிராக அவன் மீது பாய்ந்தனர்.
7.135.31
ते समन्तान्महाबाहुं परिवार्य वृकोदरम् ।
दिशः शरैः समावृण्वञ्शलभानामिव व्रजैः ॥ ७.१३५.३१ ॥
அவர்கள் பெரும் தோளுடைய வ்ருகோதரனை எல்லாப் பக்கங்களிலும் சூழ்ந்து, வெட்டுக்கிளிக் கூட்டங்களைப் போல அம்புகளால் திசைகளை மறைத்தனர்.
7.135.32
आगच्छतस्तान्सहसा कुमारान्देवरूपिणः ।
प्रतिजग्राह समरे भीमसेनो हसन्निव ॥ ७.१३५.३२ ॥
தெய்வ வடிவினரான அந்த இளவரசர்கள் திடீரென வருவதைக் கண்ட பீமசேனன், சிரிப்பது போல் போரில் அவர்களை எதிர்கொண்டான்.
7.135.33
तव दृष्ट्वा तु तनयान्दुर्मर्षणपुरोगमान् ।
अभ्यवर्तत राधेयो भीमसेनं महाबलम् ॥ ७.१३५.३३ ॥
துர்மர்ஷணன் தலைமையில் முன்னே வரும் உன் மகன்களைக் கண்ட ராதையின் மகன் கர்ணன், மகாபலனான பீமசேனனை நோக்கி முன்னேறினான்.
7.135.34
विसृजन्विशिखांस्तीक्ष्णान्स्वर्णपुङ्खांञ्छिलाशितान् ।
तं तु भीमोऽभ्ययात्तूर्णं वार्यमाणः सुतैस्तव ॥ ७.१३५.३४ ॥
பொன் இறகுகளுடன் கல்லில் கூர்மையாக்கப்பட்ட கூரிய அம்புகளை எய்தபடி கர்ணன் வந்தான்; உன் மகன்கள் தடுத்தபோதும் பீமன் விரைவாக அவனை நோக்கிச் சென்றான்.
7.135.35
कुरवस्तु ततः कर्णं परिवार्य समन्ततः ।
अवाकिरन्भीमसेनं शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१३५.३५ ॥
பின்னர் குருக்கள் கர்ணனைச் சுற்றி வளைத்து, வளைந்த கணுக்களுடைய அம்புகளால் பீமசேனன் மீது மழை போல் பொழிந்தனர்.
7.135.36
तान्बाणैः पञ्चविंशत्या साश्वान्राजन्नरर्षभान् ।
ससूतान्भीमधनुषो भीमो निन्ये यमक्षयम् ॥ ७.१३५.३६ ॥
அரசனே, பீமன் தன் பயங்கர வில்லிலிருந்து இருபத்தைந்து அம்புகளால் அவர்களையும், அவர்களின் குதிரைகள் மற்றும் தேரோட்டிகளையும் யமலோகத்திற்கு அனுப்பினான்.
7.135.37
प्रापतन्स्यन्दनेभ्यस्ते सार्धं सूतैर्गतासवः ।
चित्रपुष्पधरा भग्ना वातेनेव महाद्रुमाः ॥ ७.१३५.३७ ॥
உயிரிழந்த அவர்கள் தேர்ப்பாகன்களுடன் சேர்ந்து தங்கள் தேர்களிலிருந்து விழுந்தனர், காற்றால் முறிந்த வண்ணமலர்கள் தாங்கிய பெரிய மரங்கள் போல.
7.135.38
तत्राद्भुतमपश्याम भीमसेनस्य विक्रमम् ।
संवार्याधिरथिं बाणैर्यज्जघान तवात्मजान् ॥ ७.१३५.३८ ॥
அங்கு பீமசேனனின் வீரத்தை நாங்கள் அற்புதமாகக் கண்டோம்; அதிரதனின் மகனை (கர்ணனை) அம்புகளால் தடுத்து நிறுத்தி உங்கள் மகன்களை அவன் கொன்றான்.
7.135.39
स वार्यमाणो भीमेन शितैर्बाणैः समन्ततः ।
सूतपुत्रो महाराज भीमसेनमवैक्षत ॥ ७.१३५.३९ ॥
மகாராஜா, பீமனால் நாற்புறமும் கூரிய அம்புகளால் தடுக்கப்பட்ட சூதபுத்திரன் (கர்ணன்) பீமசேனனை நோக்கினான்.
7.135.40
तं भीससेनः संरम्भात्क्रोधसंरक्तलोचनः ।
विष्फार्य सुमहच्चापं मुहुः कर्णमवैक्षत ॥ ७.१३५.४० ॥
கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன் பீமசேனன் ஆவேசத்துடன் தன் பெரிய வில்லை வளைத்து மீண்டும் மீண்டும் கர்ணனை நோக்கினான்.