Mahābhārata · Adhyāya 7.135
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.135.1
दैवमेव परं मन्ये धिक्पौरुषमनर्थकम् ।
यत्राधिरथिरायत्तौ नातरत्पाण्डवं रणे ॥ ७.१३५.१ ॥
Ich halte das Schicksal für das Höchste; menschliche Anstrengung ist vergeblich und schändlich, denn obwohl der Sohn des Adhiratha ihm unterworfen war, konnte er den Pāṇḍava im Kampf nicht überwinden.
7.135.2
कर्णः पार्थान्सगोविन्दाञ्जेतुमुत्सहते रणे ।
न च कर्णसमं लोके पश्यामि कञ्चन।
इति दुर्योधनस्याहमश्रौषं जल्पतो मुहुः ॥ ७.१३५.२ ॥
Karṇa ist begierig, im Kampf die Söhne der Pṛthā samt Govinda zu besiegen; ich sehe niemanden in der Welt, der Karṇa gleicht. So hörte ich Duryodhana immer wieder reden.
7.135.3
कर्णो हि बलवाञ्छूरो दृढधन्वा जितक्लमः ।
इति मामब्रवीत्सूत मन्दो दुर्योधनः पुरा ॥ ७.१३५.३ ॥
Karṇa ist wahrlich mächtig, heldenhaft, mit festem Bogen und Sieger über die Ermüdung. O Wagenlenker, der törichte Duryodhana sagte mir dies einst.
7.135.4
वसुषेणसहायं मां नालं देवाऽपि संयुगे ।
किं नु पाण्डुसुता राजन्गतसत्वा विचेतसः ॥ ७.१३५.४ ॥
Mit Vasuṣeṇa als Gefährten vermöchten selbst die Götter mich nicht im Kampf zu bezwingen. O König, warum sind die Söhne des Pāṇḍu mutlos und verwirrt geworden?
7.135.5
तत्र तं निर्जितं दृष्ट्वा भुजङ्गमिव निर्विषम् ।
युद्धात्कर्णमपक्रान्तं किंस्विद्दुर्योधनोऽब्रवीत् ॥ ७.१३५.५ ॥
Was sagte Duryodhana, als er Karṇa dort im Kampf besiegt und wie eine giftlose Schlange vom Kampf weichen sah?
7.135.6
अहो दुर्मुखमेवैकं युद्धानामविशारदम् ।
प्रावेशयद्धुतवहं पतङ्गमिव मोहितः ॥ ७.१३५.६ ॥
Ach! Dieser eine unbedachte Tor, im Kampf unerfahren und verblendet, schickte Karṇa vor wie der Falter ins Feuer.
7.135.7
अश्वत्थामा मद्रराजः कृपः कर्णश्च सङ्गताः ।
न शक्त्याः प्रमुखे स्थातुं नूनं भीमस्य सञ्जय ॥ ७.१३५.७ ॥
Aśvatthāman, der König der Madra, Kṛpa und Karṇa, selbst vereint, werden sich Bhīma gewiss nicht entgegenstellen können, o Sañjaya.
7.135.8
तेऽपि चास्य महाघोरं बलं नागायुतोपमम् ।
जानन्तो व्यवसायं च क्रूरं मारुततेजसः ॥ ७.१३५.८ ॥
Auch sie, die seine furchtbare Stärke kennen, gleich zehntausend Elefanten, und den grausamen Entschluss und die Glut des Windsohnes,
7.135.9
किमर्थं क्रूरकर्माणं यमकालान्तकोपमम् ।
बलसंरम्भवीर्यज्ञाः कोपयिष्यन्ति संयुगे ॥ ७.१३५.९ ॥
Warum würden sie im Kampf den grausam Handelnden reizen, gleich Yama, der Zeit und dem Tod, da sie seine Kraft, seinen Zorn und seine Tapferkeit kennen?
7.135.10
कर्णस्त्वेको महाबाहुः स्वबाहुबलदर्पितम् ।
भीमसेनमनादृत्य रणेऽयुध्यत सूतजः ॥ ७.१३५.१० ॥
Karṇa, der Sohn des Wagenlenkers, der Starkarmige, allein, stolz auf die Kraft seiner Arme, verachtete Bhīmasena und kämpfte im Gefecht.
7.135.11
योऽजयत्समरे कर्णं पुरन्दर इवासुरम् ।
न स पाण्डुसुतो जेतुं शक्यः केनचिदाहवे ॥ ७.१३५.११ ॥
Jener Sohn Pāṇḍus, der Karṇa im Kampf besiegte, wie Purandara den Dämon, kann im Kampf von niemandem besiegt werden.
7.135.12
द्रोणं यः सम्प्रमथ्यैकः प्रविष्टो मम वाहिनीम् ।
भीमो धनञ्जयान्वेषी कस्तमार्च्छेज्जिजीविषु ॥ ७.१३५.१२ ॥
Bhīma, der Droṇa niederwarf und allein in mein Heer eindrang, Dhanañjaya suchend — wer, der leben will, würde sich ihm nähern?
7.135.13
को हि सञ्जय भीमस्य स्थातुमुत्सहतेऽग्रतः ।
उद्यताशनिहस्तस्य महेन्द्रस्येव दानवः ॥ ७.१३५.१३ ॥
O Sañjaya, wer wagt es, sich Bhīma entgegenzustellen, so wie ein Dānava vor Mahendra nicht bestehen kann, der den Donnerkeil erhoben in der Hand hält?
7.135.14
प्रेतराजपुरं प्राप्य निवर्तेतापि मानवः ।
न भीमसेनं सम्प्राप्य निवर्तेत कदाचन ॥ ७.१३५.१४ ॥
Ein Mensch mag sogar aus der Stadt des Totenkönigs zurückkehren, doch wer auf Bhīmasena trifft, kehrt niemals zurück.
7.135.15
पतङ्गा इव वह्निं ते प्राविशन्नल्पचेतसः ।
ये भीमसेनं सङ्क्रुद्धमन्वधावन्विमोहिताः ॥ ७.१३५.१५ ॥
Wie Motten, die ins Feuer fliegen, liefen jene Kleinmütigen, verblendet, dem zornigen Bhīmasena nach.
7.135.16
यत्तत्सभायां भीमेन मम पुत्रवधाश्रयम् ।
उक्तं संरम्भिणोग्रेण कुरूणां शृण्वतां तदा ॥ ७.१३५.१६ ॥
Was Bhīma im Zorn in der Versammlung über die Tötung meiner Söhne sagte, während die Kurus damals zuhörten:
7.135.17
तन्नूनमभिसञ्चिन्त्य दृष्ट्वा कर्णं च निर्जितम् ।
दुःशासनः सह भ्रात्रा भयाद्भीमादुपारमत् ॥ ७.१३५.१७ ॥
Gewiss, nachdem er dies bedacht und Karṇa besiegt gesehen hatte, zog sich Duḥśāsana mit seinem Bruder aus Furcht vor Bhīma zurück.
7.135.18
यश्च सञ्जय दुर्बुद्धिरब्रवीत्समितौ मुहुः ।
कर्णो दुःशासनोऽहं च जेष्यामो युधि पाण्डवान् ॥ ७.१३५.१८ ॥
O Sañjaya, jener Böse, der in der Versammlung immer wieder erklärte: Karṇa, Duḥśāsana und ich werden die Pāṇḍavas im Kampf besiegen.
7.135.19
स नूनं विरथं दृष्ट्वा कर्णं भीमेन निर्जितम् ।
प्रत्याख्यानाच्च कृष्णस्य भृशं तप्यति पुत्रकः ॥ ७.१३५.१९ ॥
Gewiss, da er Karṇa ohne Wagen und von Bhīma besiegt sieht, und wegen Kṛṣṇas Weigerung, grämt sich mein Sohn sehr.
7.135.20
दृष्ट्वा भ्रातॄन्हतान्सङ्ख्ये भीमसेनेन दंशितान् ।
आत्मापराधात्सम्मूढो नूनं तप्यति पुत्रकः ॥ ७.१३५.२० ॥
Als er seine Brüder, gepanzert, im Kampf von Bhīmasena erschlagen sieht, grämt sich mein Sohn, verwirrt durch eigene Schuld, gewiss.
7.135.21
को हि जीवितमन्विच्छन्प्रतीपं पाण्डवं व्रजेत् ।
भीमं भीमायुधं क्रुद्धं साक्षात्कालमिव स्थितम् ॥ ७.१३५.२१ ॥
Welcher Mensch, der das Leben begehrt, würde zu dem feindlichen Pāṇḍava gehen, zu Bhīma mit seiner furchtbaren Waffe, zornig, dastehend wie der Tod selbst?
7.135.22
बडबामुखमध्यस्थो मुच्येतापि हि मानवः ।
न भीममुखसम्प्राप्तो मुच्येदिति मतिर्मम ॥ ७.१३५.२२ ॥
Ein Mensch, der im Rachen des Stutenfeuers gefangen ist, mag vielleicht frei kommen, doch wer in Bhīmas Rachen gelangt ist, wird nicht frei – so ist meine Ansicht.
7.135.23
न पार्था न च पञ्चाला न च केशवसात्यकी ।
जानते युधि संरब्धा जीवितं परिरक्षितुम् ॥ ७.१३५.२३ ॥
Weder die Söhne der Pṛthā noch die Pañcālas, weder Keśava noch Sātyaki, wissen, wenn sie im Kampf zornig sind, ihr Leben zu bewahren.
7.135.24
अहो मम सुतानां हि विपन्नं सूत जीवितम् ॥ ७.१३५.२४ ॥
Ach! O Wagenlenker, das Leben meiner Söhne ist in der Tat vergangen.
7.135.25
यस्त्वं शोचसि कौरव्य वर्तमाने महाभये ।
त्वमस्य जगतो मूलं विनाशस्य न संशयः ॥ ७.१३५.२५ ॥
O Nachkomme der Kurus, du, der du trauerst, während diese große Gefahr sich entfaltet, du bist fürwahr die Wurzel der Vernichtung dieser Welt; daran besteht kein Zweifel.
7.135.26
स्वयं वैरं महत्कृत्वा पुत्राणां वचने स्थितः ।
उच्यमानो न गृह्णीषे मर्त्यः पथ्यमिवौषधम् ॥ ७.१३५.२६ ॥
Obwohl du selbst eine große Feindschaft geschaffen hast und an den Worten deiner Söhne festhältst, nimmst du nicht an, was dir gesagt wird, wie ein Sterblicher die heilsame Arznei nicht nimmt.
7.135.27
स्वयं पीत्वा महाराज कालकूटं सुदुर्जरम् ।
तस्येदानीं फलं कृत्स्नमवाप्नुहि नरोत्तम ॥ ७.१३५.२७ ॥
O großer König, nachdem du selbst das Kālakūṭa-Gift getrunken hast, das so schwer zu verdauen ist, empfange nun seine ganze Frucht, o Bester der Menschen.
7.135.28
यत्तु कुत्सयसे योधान्युध्यमानान्महाबलान् ।
तत्र ते वर्तयिष्यामि यथा युद्धमवर्तत ॥ ७.१३५.२८ ॥
Was aber deine Schmähung der mächtigen Krieger angeht, die kämpfen, so werde ich dir erzählen, wie sich dort die Schlacht entwickelte.
7.135.29
दृष्ट्वा कर्णं तु पुत्रास्ते भीमसेनपराजितम् ।
नामृष्यन्त महेष्वासाः सोदर्याः पञ्च भारत ॥ ७.१३५.२९ ॥
O Nachkomme des Bharata, als sie sahen, dass Karṇa von Bhīmasena besiegt wurde, konnten deine fünf leiblichen Söhne, große Bogenschützen, dies nicht ertragen.
7.135.30
दुर्मर्षणो दुःसहश्च दुर्मदो दुर्धरो जयः ।
पाण्डवं चित्रसन्नाहास्तं प्रतीपमुपाद्रवन् ॥ ७.१३५.३० ॥
Durmarṣaṇa, Duḥsaha, Durmada, Durdhara und Jaya, in prächtig bunte Rüstungen gehüllt, stürzten sich dem Pāṇḍava entgegen.
7.135.31
ते समन्तान्महाबाहुं परिवार्य वृकोदरम् ।
दिशः शरैः समावृण्वञ्शलभानामिव व्रजैः ॥ ७.१३५.३१ ॥
Von allen Seiten umzingelten sie den starkarmigen Vṛkodara und bedeckten die Himmelsrichtungen mit Pfeilen wie Heuschreckenschwärme.
7.135.32
आगच्छतस्तान्सहसा कुमारान्देवरूपिणः ।
प्रतिजग्राह समरे भीमसेनो हसन्निव ॥ ७.१३५.३२ ॥
Als er jene gottgleichen Prinzen plötzlich herankommen sah, empfing Bhīmasena sie im Kampf, gleichsam lachend.
7.135.33
तव दृष्ट्वा तु तनयान्दुर्मर्षणपुरोगमान् ।
अभ्यवर्तत राधेयो भीमसेनं महाबलम् ॥ ७.१३५.३३ ॥
Als er deine Söhne unter Führung Durmarṣaṇas vorrücken sah, stürmte Karṇa, der Sohn Rādhās, gegen den mächtigen Bhīmasena vor.
7.135.34
विसृजन्विशिखांस्तीक्ष्णान्स्वर्णपुङ्खांञ्छिलाशितान् ।
तं तु भीमोऽभ्ययात्तूर्णं वार्यमाणः सुतैस्तव ॥ ७.१३५.३४ ॥
Der scharfe, goldgefiederte, am Stein geschliffene Pfeile verschießende Karṇa — gegen ihn eilte Bhīma rasch, obwohl deine Söhne ihn zurückzuhalten suchten.
7.135.35
कुरवस्तु ततः कर्णं परिवार्य समन्ततः ।
अवाकिरन्भीमसेनं शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१३५.३५ ॥
Da umringten die Kurus Karṇa von allen Seiten und überschütteten Bhīmasena mit Pfeilen mit gebogenen Gelenken.
7.135.36
तान्बाणैः पञ्चविंशत्या साश्वान्राजन्नरर्षभान् ।
ससूतान्भीमधनुषो भीमो निन्ये यमक्षयम् ॥ ७.१३५.३६ ॥
Mit fünfundzwanzig Pfeilen aus seinem furchtbaren Bogen, o König, sandte Bhīma jene Stiere unter den Männern samt ihren Pferden und Wagenlenkern in Yamas Reich.
7.135.37
प्रापतन्स्यन्दनेभ्यस्ते सार्धं सूतैर्गतासवः ।
चित्रपुष्पधरा भग्ना वातेनेव महाद्रुमाः ॥ ७.१३५.३७ ॥
Leblos stürzten sie mitsamt ihren Wagenlenkern von den Streitwagen, wie große Bäume mit bunten Blüten, die der Wind gebrochen hat.
7.135.38
तत्राद्भुतमपश्याम भीमसेनस्य विक्रमम् ।
संवार्याधिरथिं बाणैर्यज्जघान तवात्मजान् ॥ ७.१३५.३८ ॥
Dort sahen wir die wundersame Tapferkeit Bhīmasenas, der den Sohn des Adhiratha mit Pfeilen aufhielt und deine Söhne erschlug.
7.135.39
स वार्यमाणो भीमेन शितैर्बाणैः समन्ततः ।
सूतपुत्रो महाराज भीमसेनमवैक्षत ॥ ७.१३५.३९ ॥
Von allen Seiten mit scharfen Pfeilen von Bhīma zurückgehalten, blickte der Sohn des Wagenlenkers, o großer König, auf Bhīmasena.
7.135.40
तं भीससेनः संरम्भात्क्रोधसंरक्तलोचनः ।
विष्फार्य सुमहच्चापं मुहुः कर्णमवैक्षत ॥ ७.१३५.४० ॥
Bhīmasena, dessen Augen vor Zorn gerötet waren, spannte in Wut seinen gewaltigen Bogen und blickte immer wieder auf Karṇa.