Mahābhārata · Adhyāya 7.136
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.136.1
तवात्मजांस्तु पतितान्दृष्ट्वा कर्णः प्रतापवान् ।
क्रोधेन महताऽऽविष्टो निर्विण्णोऽभूत्स जीवितो ॥ ७.१३६.१ ॥
Al ver caídos a tus hijos, el valiente Karṇa fue dominado por una gran cólera, y quedó desencantado de la vida.
7.136.2
आगस्कृतमिवात्मानं मेने चाधिरथिस्तदा ।
यत्प्रत्यक्षं तव सुता भीमेन निहता रणे ॥ ७.१३६.२ ॥
Entonces Karṇa, hijo de Adhiratha, se consideró como si fuera culpable, pues tus hijos habían sido muertos en batalla por Bhīma ante sus propios ojos.
7.136.3
भीमसेनस्ततः क्रुद्धः कर्णस्य निशिताञ्शरान् ।
निचखान् स सम्भ्रान्तः पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ७.१३६.३ ॥
Entonces Bhīmasena, airado y ansioso, recordando la antigua enemistad, clavó flechas afiladas en Karṇa.
7.136.4
स भीमं पञ्चभिर्विद्ध्वा राधेयः प्रहसन्निव ।
पुनर्विव्याध सप्तत्या स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.१३६.४ ॥
Karṇa, hijo de Rādhā, hirió a Bhīma con cinco flechas, y luego, como riendo, lo hirió de nuevo con setenta flechas afiladas en piedra y emplumadas en oro.
7.136.5
अविचिन्त्याथ तान्बाणान्कर्णेनास्तान्वृकोदरः ।
रणे विव्याध राधेयं शरेणानतपर्वणा ॥ ७.१३६.५ ॥
Sin hacer caso de aquellas flechas disparadas por Karṇa, Vṛkodara hirió en batalla a Karṇa, hijo de Rādhā, con una sola flecha de fuste curvado.
7.136.6
पुनश्च विशिखैस्तीक्ष्णैर्विद्ध्वा मर्मसु पञ्चभिः ।
धनुश्चिच्छेद भल्लेन सूत पुत्रस्य मारिष ॥ ७.१३६.६ ॥
De nuevo, hiriendo a Karṇa en los puntos vitales con cinco flechas afiladas, con una flecha bhalla cortó el arco del hijo del cochero, oh venerado.
7.136.7
अथान्यद्धनुरादाय कर्णो भारत दुर्मनाः ।
इषुभिश्छादयामास मीमसेनं परन्तपः ॥ ७.१३६.७ ॥
Entonces, oh descendiente de Bharata, Karṇa, con el ánimo abatido, tomó otro arco y cubrió a Bhīmasena con flechas, el abrasador de enemigos.
7.136.8
तस्य भीमो हयान्हत्वा विनिहत्य च सारथिम् ।
प्रजहास महाहासं कृतप्रतिकृतं महत् ॥ ७.१३६.८ ॥
Tras matar sus caballos y también dar muerte a su auriga, Bhīma soltó una gran carcajada, pues una acción había sido pagada con una gran retribución.
7.136.9
इषुभिः कार्मुकं चास्य चकर्त पुरुषर्षभः ।
तत्पपात महाराज स्वर्णपृष्ठं महास्वनम् ॥ ७.१३६.९ ॥
Aquel toro entre los hombres cortó su arco con flechas; y aquel arco de espalda dorada, oh gran rey, cayó con gran estruendo.
7.136.10
अवारोहद्रथात्तस्मादथ कर्णो महारथः ।
गदां गृहीत्वा समरे भीमाय प्राहिणोद्रुषा ॥ ७.१३६.१० ॥
Entonces Karṇa, el gran auriga, descendió de aquel carro, tomó una maza en la batalla y, con ira, la arrojó contra Bhīma.
7.136.11
तामापतन्तीमालक्ष्य भीमसेनो महागदाम् ।
शरैरवारयद्राजन्सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ७.१३६.११ ॥
Al ver aquella gran maza que se acercaba, Bhīmasena, oh rey, la detuvo con flechas mientras todo el ejército observaba.
7.136.12
ततो बाणसहस्राणि प्रेषयामास पाण्डवः ।
सूतपुत्रवधाकाङ्क्षी त्वरमाणः पराक्रमी ॥ ७.१३६.१२ ॥
Entonces el Pāṇḍava, deseando la muerte del hijo del auriga, apresurado y valiente, lanzó miles de flechas.
7.136.13
तानिषूनिषुभिः कर्णो वारयित्वा महामृधे ।
कवचं भीमसेनस्य पाटयामास सायकैः ॥ ७.१३६.१३ ॥
En la gran batalla, Karṇa, rechazando aquellas flechas con las suyas, desgarró con sus saetas la armadura de Bhīmasena.
7.136.14
अथैनं पञ्चविंशत्या नाराचानां समार्पयत् ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१३६.१४ ॥
Entonces lo hirió con veinticinco flechas de hierro, y aquello pareció un prodigio a la vista de todos los ejércitos.
7.136.15
ततो भीमो महाबाहुर्नवभिर्नतपर्वभिः ।
प्रेषयामास सङ्क्रुद्धः सूतपुत्रस्य मारिष ॥ ७.१३६.१५ ॥
Entonces Bhīma, el de brazos poderosos, airado, lanzó nueve flechas de articulaciones curvas contra el hijo del auriga, oh señor.
7.136.16
ते तस्य कवचं भित्त्वा तथा बाहुं च दक्षिणम् ।
अभ्ययुर्धरणीं तीक्ष्णा वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ७.१३६.१६ ॥
Aquellas flechas afiladas atravesaron su armadura y su brazo derecho, y se hundieron en la tierra como serpientes que entran en un hormiguero.
7.136.17
स च्छाद्यमानो बाणौधैर्भीमसेनधनुश्च्युतैः ।
पुनरेवाभवत्कर्णो भीमसेनात्पराङ्मुखः ॥ ७.१३६.१७ ॥
Cubierto por nubes de flechas disparadas desde el arco de Bhīmasena, Karṇa volvió de nuevo la espalda a Bhīmasena.
7.136.18
तं पराङ्मुखमालोक्य पदातिं सूतनन्दनम् ।
कौन्तेयशरसञ्छन्नं राजा दुर्योधनोऽब्रवीत् ॥ ७.१३६.१८ ॥
Al verlo apartado y de pie a pie, cubierto con las flechas del hijo de Kuntī, el rey Duryodhana habló al hijo del auriga.
7.136.19
त्वरध्वं सर्वतो यत्ता राधेयस्य रथं प्रति ।
ततस्तव सुता राजञ्श्रुत्वा भ्रातुर्वचो द्रुतम् ॥ ७.१३६.१९ ॥
Apresuraos desde todos los lados, preparados, hacia el carro de Rādheya. Entonces, oh rey, tus hijos, habiendo oído la palabra de su hermano, al instante (lo hicieron).
7.136.20
अभ्ययुः पाण्डवं युद्धे विसृजन्तः शिलीमुखान् ।
चित्रोपचित्रश्चित्राक्षश्चारुचित्रः शरासनः ॥ ७.१३६.२० ॥
En la batalla avanzaron contra el Pāṇḍava, disparando flechas: Citra, Upacitra, Citrākṣa y el bello Citra, con el arco en la mano.
7.136.21
चित्रायुधश्चित्रवर्मा समरे चित्रयोधिनः ।
तानापतत एवाशु भीमसेनो महारथः ॥ ७.१३६.२१ ॥
Citrāyudha y Citravarman, los guerreros maravillosos de la batalla; mientras se lanzaban sobre él, el gran auriga Bhīmasena de inmediato (les salió al encuentro).
7.136.22
एकैकेन शरेणाजौ पातयामास ते सुतान् ।
ते हता न्यपतन्भूमौ वातरूग्णा इव द्रुमाः ॥ ७.१३६.२२ ॥
En la batalla, con una sola flecha cada vez, derribó a aquellos hijos. Muertos, cayeron al suelo como árboles derribados por el viento.
7.136.23
दृष्ट्वा विनिहतान्पुत्रांस्तव राजन्महारथान् ।
अश्रुपूर्णमुखः कर्णः क्षत्तुः सस्मार तद्वचः ॥ ७.१३६.२३ ॥
Oh rey, al ver a tus hijos, grandes auriges, muertos, Karṇa, con el rostro lleno de lágrimas, recordó las palabras del kṣattṛ (Vidura).
7.136.24
रथं चान्यं समास्थाय विधिवत्कल्पितं पुनः ।
अभ्ययात्पाण्डवं युद्धे त्वरमाणः पराक्रमी ॥ ७.१३६.२४ ॥
Montando otro carro, preparado de nuevo según la norma, el valiente (Karṇa), apresurándose, avanzó en la batalla contra el Pāṇḍava.
7.136.25
तावन्योन्यं शरैर्भित्त्वा स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ।
व्यभ्राजेतां यथा मेघौ संस्यूतौ सूर्यरश्मिभिः ॥ ७.१३६.२५ ॥
Atravesándose mutuamente con flechas de plumas doradas afiladas en la piedra, ambos resplandecieron como dos nubes cosidas por los rayos del sol.
7.136.26
षट्त्रिंशद्भिस्ततो भल्लैर्निशितैस्तिग्मतेजनैः ।
व्यधमत्कवनं क्रुद्धः सूतपुत्रस्य पाण्डवः ॥ ७.१३६.२६ ॥
Entonces el airado Pāṇḍava destrozó la coraza del hijo del auriga con treinta y seis flechas de cabeza ancha, afiladas y penetrantes.
7.136.27
सूतपुत्रोऽपि कौन्तेयं शरैः सन्नतपर्वभिः ।
पञ्चाशता महाबाहुर्विव्याध भरतर्षभ ॥ ७.१३६.२७ ॥
El hijo del auriga también hirió al hijo de Kuntī, el de brazos poderosos, con cincuenta flechas de articulaciones dobladas, oh toro de los Bharatas.
7.136.28
रक्तचन्दनदिग्धाङ्गौ शरैः कृतमहाव्रणौ ।
शोणिताक्तौ व्यराजेतां कालसूर्याविवोदितौ ॥ ७.१३६.२८ ॥
Con sus miembros untados de sándalo rojo, grandes heridas causadas por flechas, empapados de sangre, ambos brillaban como los soles del fin del mundo al alzarse.
7.136.29
तौ शोणितोक्षितैर्गात्रैः शरैश्छिन्नतनुच्छदौ ।
विवृताङ्गौ व्यराजेतां निर्मुक्ताविव पन्नगौ ॥ ७.१३६.२९ ॥
Con los cuerpos salpicados de sangre, las armaduras cortadas por flechas, los miembros al descubierto, ambos brillaban como dos serpientes que han mudado la piel.
7.136.30
क्रोधाग्नितेजसा दिप्तौ संरम्भाद्रक्तलोचनौ ।
व्यभ्राजेतां महाराज विधूमाविव पावकौ ॥ ७.१३६.३० ॥
Ardiendo con el brillo ígneo de la ira, con los ojos enrojecidos por el furor, ambos resplandecieron, oh gran rey, como dos fuegos sin humo.
7.136.31
व्याघ्राविव नरव्याघ्रौ दंष्ट्राभिरितरेतरम् ।
शरधारासृजौ वीरौ मेघाविव ववर्षतुः ॥ ७.१३६.३१ ॥
Como dos tigres, aquellos dos tigres entre los hombres se atacaron con sus colmillos; los dos héroes derramaron torrentes de flechas como dos nubes que llueven.
7.136.32
वारणाविव चान्योन्यं विषाणाभ्यामरिन्दमौ ।
निर्भिन्दन्तौ स्वगात्राणि सायकैश्चारु रेजतुः ॥ ७.१३६.३२ ॥
Aquellos dos domadores de enemigos, como elefantes, se golpeaban con sus colmillos, atravesando con flechas los cuerpos del otro, y brillaban hermosamente.
7.136.33
नादयन्तौ प्रहर्षन्तौ विक्रीडन्तौ परस्परम् ।
मण्डलानि विकुर्वाणौ रथाभ्यां रथिषूत्तमौ ॥ ७.१३६.३३ ॥
Rugiendo, exultantes, jugando el uno con el otro, describiendo círculos en sus carros, aquellos dos eran los mejores de los guerreros de carro.
7.136.34
वृषाविवाथ नर्दन्तौ बलिनौ वासितान्तरे ।
सिंहाविव पराक्रान्तौ नरसिंहौ महाबलौ ॥ ७.१३६.३४ ॥
Entonces aquellos dos fuertes, rugiendo como toros en medio de una vaca en celo, valientes como leones, leones entre los hombres, de gran fuerza.
7.136.35
परस्परं वीक्षमाणौ क्रोधसंरक्तलोचनौ ।
युयुधाते महावीर्यौ शक्रवैरोचनी यथा ॥ ७.१३६.३५ ॥
Mirándose el uno al otro con los ojos enrojecidos de ira, aquellos dos de gran valor lucharon como Indra y Virocana.
7.136.36
ततो भीमो महाबाहुर्बाहुभ्यां विक्षिपन्धनुः ।
व्यराजत रणे राजन्सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.१३६.३६ ॥
Entonces Bhīma, el de brazos poderosos, blandiendo su arco con sus brazos, resplandeció en la batalla, oh rey, como una nube de lluvia con relámpagos.
7.136.37
सनेमिघोषस्तनितश्चापविद्युच्छराम्बुभिः ।
भीमसेनमहामेघः कर्णपर्वतमावृणोत् ॥ ७.१३६.३७ ॥
Con el trueno del estruendo de las ruedas, el relámpago de su arco y la lluvia de flechas, Bhīmasena, la gran nube, cubrió la montaña Karṇa.
7.136.38
ततः शरसहस्रेण सम्यगस्तेन भारत ।
पाण्डवो व्यकिरत्कर्णं भीमो भीमपराक्रमः ॥ ७.१३६.३८ ॥
Entonces, oh Bhārata, Bhīma de terrible valor, el hijo de Pāṇḍu, cubrió a Karṇa con mil armas bien dirigidas.
7.136.39
तत्रापश्यंस्तव सुता भीमसेनस्य विक्रमम् ।
सुपुङ्खैः कङ्कवासोभिर्यत्कर्णं छादयञ्शरैः ॥ ७.१३६.३९ ॥
Allí tus hijos vieron el valor de Bhīmasena, que cubría a Karṇa con flechas de finas plumas de garza.
7.136.40
स नन्दयन्रणे पार्थं केशवं च यशस्विनम् ।
सात्यकिं चक्ररक्षौ च भीमः कर्णमयोधयत् ॥ ७.१३६.४० ॥
En la batalla, alegrando a Arjuna, al glorioso Keśava, a Sātyaki y a los dos guardianes de las ruedas, Bhīma combatió contra Karṇa.
7.136.41
विक्रमं भुजयोर्वीर्यं धैर्यं च विदितात्मनः ।
पुत्रास्तव महाराज दृष्ट्वा विमनसोऽभवन् ॥ ७.१३६.४१ ॥
Gran rey, al ver el valor de los brazos, la fuerza y la firmeza de Bhīma, el que se conoce a sí mismo, tus hijos se abatieron.