મહાભારત · અધ્યાય 7.136
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.136.1
तवात्मजांस्तु पतितान्दृष्ट्वा कर्णः प्रतापवान् ।
क्रोधेन महताऽऽविष्टो निर्विण्णोऽभूत्स जीवितो ॥ ७.१३६.१ ॥
તારા પુત્રોને પડેલા જોઈને પરાક્રમી કર્ણ મહાન ક્રોધથી ભરાઈ ગયો; તે જીવનથી ઉદાસ થઈ ગયો.
7.136.2
आगस्कृतमिवात्मानं मेने चाधिरथिस्तदा ।
यत्प्रत्यक्षं तव सुता भीमेन निहता रणे ॥ ७.१३६.२ ॥
ત્યારે આધિરથિ કર્ણે પોતાને અપરાધી માન્યો; કારણ કે યુદ્ધમાં તારા પુત્રો તેની આંખ સામે ભીમ દ્વારા માર્યા ગયા હતા.
7.136.3
भीमसेनस्ततः क्रुद्धः कर्णस्य निशिताञ्शरान् ।
निचखान् स सम्भ्रान्तः पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ७.१३६.३ ॥
પછી ક્રોધે ભરાયેલા ભીમસેને જૂના વેરને યાદ કરીને, ઉતાવળથી કર્ણ પર તીક્ષ્ણ બાણો છોડ્યા.
7.136.4
स भीमं पञ्चभिर्विद्ध्वा राधेयः प्रहसन्निव ।
पुनर्विव्याध सप्तत्या स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.१३६.४ ॥
રાધાપુત્ર કર્ણે ભીમને પાંચ બાણોથી વીંધ્યો, અને જાણે હસતાં હસતાં ફરી પથ્થર પર ધાર કાઢેલા સોનેરી પાંખવાળા સિત્તેર બાણોથી વીંધ્યો.
7.136.5
अविचिन्त्याथ तान्बाणान्कर्णेनास्तान्वृकोदरः ।
रणे विव्याध राधेयं शरेणानतपर्वणा ॥ ७.१३६.५ ॥
પછી કર્ણે છોડેલા તે બાણોને ગણકાર્યા વિના, વૃકોદરે યુદ્ધમાં રાધાપુત્ર કર્ણને વળેલી ગાંઠોવાળા એક બાણથી વીંધ્યો.
7.136.6
पुनश्च विशिखैस्तीक्ष्णैर्विद्ध्वा मर्मसु पञ्चभिः ।
धनुश्चिच्छेद भल्लेन सूत पुत्रस्य मारिष ॥ ७.१३६.६ ॥
ફરી તીક્ષ્ણ બાણોથી મર્મસ્થાનોમાં પાંચ બાણોથી વીંધીને, હે માનનીય, ભલ્લ બાણથી સૂતપુત્રનું ધનુષ કાપી નાખ્યું.
7.136.7
अथान्यद्धनुरादाय कर्णो भारत दुर्मनाः ।
इषुभिश्छादयामास मीमसेनं परन्तपः ॥ ७.१३६.७ ॥
હે ભરતવંશી! ત્યારે દુઃખી મનવાળા કર્ણે બીજું ધનુષ લઈ, શત્રુઓને તપાવનારે બાણોથી ભીમસેનને ઢાંકી દીધો.
7.136.8
तस्य भीमो हयान्हत्वा विनिहत्य च सारथिम् ।
प्रजहास महाहासं कृतप्रतिकृतं महत् ॥ ७.१३६.८ ॥
તેના ઘોડા મારીને અને સારથિને પણ હણીને ભીમે, કરેલા કર્મનો મોટો પ્રતિકાર મળ્યો એમ જોરથી હસ્યો.
7.136.9
इषुभिः कार्मुकं चास्य चकर्त पुरुषर्षभः ।
तत्पपात महाराज स्वर्णपृष्ठं महास्वनम् ॥ ७.१३६.९ ॥
તે પુરુષશ્રેષ્ઠે બાણોથી તેનું ધનુષ કાપી નાખ્યું. હે મહારાજ! સોનેરી પીઠવાળું તે ધનુષ મોટા અવાજે પડી ગયું.
7.136.10
अवारोहद्रथात्तस्मादथ कर्णो महारथः ।
गदां गृहीत्वा समरे भीमाय प्राहिणोद्रुषा ॥ ७.१३६.१० ॥
પછી મહારથી કર્ણ તે રથ પરથી ઊતર્યો. યુદ્ધમાં ગદા લઈને ક્રોધથી ભીમ તરફ ફેંકી.
7.136.11
तामापतन्तीमालक्ष्य भीमसेनो महागदाम् ।
शरैरवारयद्राजन्सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ७.१३६.११ ॥
તે મહાગદાને આવતી જોઈને ભીમસેને, હે રાજન, આખી સેના જોતી હતી ત્યારે બાણોથી તેને રોકી.
7.136.12
ततो बाणसहस्राणि प्रेषयामास पाण्डवः ।
सूतपुत्रवधाकाङ्क्षी त्वरमाणः पराक्रमी ॥ ७.१३६.१२ ॥
પછી પાંડવે, સૂતપુત્રના વધની ઇચ્છાથી, ઉતાવળથી, પરાક્રમી થઈને હજારો બાણ છોડ્યાં.
7.136.13
तानिषूनिषुभिः कर्णो वारयित्वा महामृधे ।
कवचं भीमसेनस्य पाटयामास सायकैः ॥ ७.१३६.१३ ॥
મહાયુદ્ધમાં કર્ણે પોતાના બાણોથી તેમના બાણોને રોકીને ભીમસેનનું કવચ સાયકોથી ફાડી નાખ્યું.
7.136.14
अथैनं पञ्चविंशत्या नाराचानां समार्पयत् ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१३६.१४ ॥
પછી તેણે પચીસ નારાચોથી તેના પર પ્રહાર કર્યો. બધી સેનાઓ જોતી રહી અને તે અદ્ભુત જેવું થયું.
7.136.15
ततो भीमो महाबाहुर्नवभिर्नतपर्वभिः ।
प्रेषयामास सङ्क्रुद्धः सूतपुत्रस्य मारिष ॥ ७.१३६.१५ ॥
પછી મહાબાહુ ભીમે ક્રોધે ભરાઈ વળેલા ગાંઠવાળા નવ બાણો સૂતપુત્ર તરફ છોડ્યા, હે માનનીય.
7.136.16
ते तस्य कवचं भित्त्वा तथा बाहुं च दक्षिणम् ।
अभ्ययुर्धरणीं तीक्ष्णा वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ७.१३६.१६ ॥
તે તીક્ષ્ણ બાણોએ તેનું કવચ અને જમણો હાથ વીંધ્યા, અને સાપ જેમ રાફડામાં ઘૂસે તેમ તે ધરતીમાં ઘૂસી ગયા.
7.136.17
स च्छाद्यमानो बाणौधैर्भीमसेनधनुश्च्युतैः ।
पुनरेवाभवत्कर्णो भीमसेनात्पराङ्मुखः ॥ ७.१३६.१७ ॥
ભીમસેનના ધનુષમાંથી છૂટેલા બાણોના સમૂહથી ઢંકાયેલો કર્ણ ફરી ભીમસેનથી મોં ફેરવી ગયો.
7.136.18
तं पराङ्मुखमालोक्य पदातिं सूतनन्दनम् ।
कौन्तेयशरसञ्छन्नं राजा दुर्योधनोऽब्रवीत् ॥ ७.१३६.१८ ॥
તેને મોં ફેરવી પગે ચાલતો જોઈને, કુંતીપુત્રના બાણોથી ઢંકાયેલા સૂતનંદનને રાજા દુર્યોધને કહ્યું.
7.136.19
त्वरध्वं सर्वतो यत्ता राधेयस्य रथं प्रति ।
ततस्तव सुता राजञ्श्रुत्वा भ्रातुर्वचो द्रुतम् ॥ ७.१३६.१९ ॥
બધી બાજુએથી તૈયાર થઈને રાધેયના રથ તરફ ઝડપ કરો. ત્યારે હે રાજન, તમારા પુત્રોએ ભાઈનું વચન સાંભળીને તરત (તેમ કર્યું).
7.136.20
अभ्ययुः पाण्डवं युद्धे विसृजन्तः शिलीमुखान् ।
चित्रोपचित्रश्चित्राक्षश्चारुचित्रः शरासनः ॥ ७.१३६.२० ॥
યુદ્ધમાં પાંડવ તરફ બાણોની વર્ષા કરતા તેઓ આગળ વધ્યા — ચિત્ર, ઉપચિત્ર, ચિત્રાક્ષ અને ચારુચિત્ર ધનુષ્ય સાથે.
7.136.21
चित्रायुधश्चित्रवर्मा समरे चित्रयोधिनः ।
तानापतत एवाशु भीमसेनो महारथः ॥ ७.१३६.२१ ॥
ચિત્રાયુધ, ચિત્રવર્મા, યુદ્ધમાં અદ્ભુત યોદ્ધાઓ — તેમના પર ધસી જતા મહારથી ભીમસેને તરત (તેમને રોક્યા).
7.136.22
एकैकेन शरेणाजौ पातयामास ते सुतान् ।
ते हता न्यपतन्भूमौ वातरूग्णा इव द्रुमाः ॥ ७.१३६.२२ ॥
યુદ્ધમાં એક-એક બાણથી તેણે તે પુત્રોને પાડી નાખ્યા. મરાયેલા તેઓ પવનથી ઉખડેલા વૃક્ષોની જેમ ભૂમિ પર પડ્યા.
7.136.23
दृष्ट्वा विनिहतान्पुत्रांस्तव राजन्महारथान् ।
अश्रुपूर्णमुखः कर्णः क्षत्तुः सस्मार तद्वचः ॥ ७.१३६.२३ ॥
હે રાજન, તમારા મહારથી પુત્રોને મરાયેલા જોઈને આંસુભર્યા મુખવાળા કર્ણને ક્ષત્તા (વિદુર)નું તે વચન યાદ આવ્યું.
7.136.24
रथं चान्यं समास्थाय विधिवत्कल्पितं पुनः ।
अभ्ययात्पाण्डवं युद्धे त्वरमाणः पराक्रमी ॥ ७.१३६.२४ ॥
ફરી વિધિપૂર્વક સજાવેલા બીજા રથ પર ચઢીને પરાક્રમી (કર્ણ) ઉતાવળથી યુદ્ધમાં પાંડવ તરફ ગયો.
7.136.25
तावन्योन्यं शरैर्भित्त्वा स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ।
व्यभ्राजेतां यथा मेघौ संस्यूतौ सूर्यरश्मिभिः ॥ ७.१३६.२५ ॥
તે બંનેએ સોનેરી પીંછાવાળાં, પથ્થર પર તીક્ષ્ણ કરેલાં બાણોથી એકબીજાને વીંધ્યા, અને સૂર્યકિરણોથી સીવેલાં બે મેઘ જેવા ચમક્યા.
7.136.26
षट्त्रिंशद्भिस्ततो भल्लैर्निशितैस्तिग्मतेजनैः ।
व्यधमत्कवनं क्रुद्धः सूतपुत्रस्य पाण्डवः ॥ ७.१३६.२६ ॥
પછી ક્રોધે ભરાયેલા પાંડવે તીક્ષ્ણ, ધારદાર છત્રીસ ભલ્લોથી સૂતપુત્રનું કવચ ભેદી નાખ્યું.
7.136.27
सूतपुत्रोऽपि कौन्तेयं शरैः सन्नतपर्वभिः ।
पञ्चाशता महाबाहुर्विव्याध भरतर्षभ ॥ ७.१३६.२७ ॥
સૂતપુત્રે પણ, હે ભરતશ્રેષ્ઠ, નમેલા ગાંઠવાળા પચાસ બાણોથી મહાબાહુ કૌંતેયને વીંધ્યા.
7.136.28
रक्तचन्दनदिग्धाङ्गौ शरैः कृतमहाव्रणौ ।
शोणिताक्तौ व्यराजेतां कालसूर्याविवोदितौ ॥ ७.१३६.२८ ॥
લાલ ચંદનથી લેપાયેલાં અંગોવાળા, બાણોથી મોટા ઘા પામેલા, લોહીથી ભીંજાયેલા તે બંને ઉદય પામેલા કાળસૂર્યો જેવા ચમક્યા.
7.136.29
तौ शोणितोक्षितैर्गात्रैः शरैश्छिन्नतनुच्छदौ ।
विवृताङ्गौ व्यराजेतां निर्मुक्ताविव पन्नगौ ॥ ७.१३६.२९ ॥
લોહીથી છંટાયેલા દેહવાળા, બાણોથી કવચ તૂટેલા, ખુલ્લાં અંગોવાળા તે બંને કાંચળી ઉતારેલા બે સાપ જેવા ચમક્યા.
7.136.30
क्रोधाग्नितेजसा दिप्तौ संरम्भाद्रक्तलोचनौ ।
व्यभ्राजेतां महाराज विधूमाविव पावकौ ॥ ७.१३६.३० ॥
ક્રોધાગ્નિના તેજથી પ્રજ્વલિત, આવેશથી લાલ નેત્રોવાળા તે બંને, હે મહારાજ, ધૂમ્રરહિત બે અગ્નિ જેવા ચમક્યા.
7.136.31
व्याघ्राविव नरव्याघ्रौ दंष्ट्राभिरितरेतरम् ।
शरधारासृजौ वीरौ मेघाविव ववर्षतुः ॥ ७.१३६.३१ ॥
તે બે નરવ્યાઘ્રો વાઘની જેમ દાઢોથી એકબીજા પર તૂટી પડ્યા. તે વીરો મેઘોની જેમ બાણોની ધારાઓ વરસાવતા રહ્યા.
7.136.32
वारणाविव चान्योन्यं विषाणाभ्यामरिन्दमौ ।
निर्भिन्दन्तौ स्वगात्राणि सायकैश्चारु रेजतुः ॥ ७.१३६.३२ ॥
શત્રુઓનું દમન કરનારા તે બંને હાથીઓની જેમ દાંતોથી એકબીજા પર પ્રહાર કરતા, બાણોથી એકબીજાનાં શરીર વીંધતા સુંદર રીતે શોભ્યા.
7.136.33
नादयन्तौ प्रहर्षन्तौ विक्रीडन्तौ परस्परम् ।
मण्डलानि विकुर्वाणौ रथाभ्यां रथिषूत्तमौ ॥ ७.१३६.३३ ॥
ગર્જના કરતા, હર્ષથી ભરેલા, એકબીજા સાથે રમતા હોય તેમ રથો પર ગોળાકાર ફરતા તે બંને રથીઓમાં શ્રેષ્ઠ હતા.
7.136.34
वृषाविवाथ नर्दन्तौ बलिनौ वासितान्तरे ।
सिंहाविव पराक्रान्तौ नरसिंहौ महाबलौ ॥ ७.१३६.३४ ॥
પછી તે બંને બળવાન બળદોની જેમ ગર્જના કરતા, ગાય માટે લડતા બળદોની જેમ ઊભા રહ્યા; સિંહોની જેમ પરાક્રમી, નરસિંહ, મહાબળવાન હતા.
7.136.35
परस्परं वीक्षमाणौ क्रोधसंरक्तलोचनौ ।
युयुधाते महावीर्यौ शक्रवैरोचनी यथा ॥ ७.१३६.३५ ॥
ક્રોધથી લાલ આંખો વડે એકબીજા સામે જોતા, મહાપરાક્રમી તે બંનેએ ઇન્દ્ર અને વિરોચનની જેમ યુદ્ધ કર્યું.
7.136.36
ततो भीमो महाबाहुर्बाहुभ्यां विक्षिपन्धनुः ।
व्यराजत रणे राजन्सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.१३६.३६ ॥
ત્યારે મહાબાહુ ભીમ પોતાના બાહુઓથી ધનુષ્ય ખેંચતા, હે રાજન, યુદ્ધમાં વીજળી સહિતના મેઘ જેમ ચમક્યા.
7.136.37
सनेमिघोषस्तनितश्चापविद्युच्छराम्बुभिः ।
भीमसेनमहामेघः कर्णपर्वतमावृणोत् ॥ ७.१३६.३७ ॥
પૈડાંના ગડગડાટ સાથે, ધનુષ્યની વીજળી અને બાણોની વર્ષા સાથે, ભીમસેનરૂપી મહામેઘે કર્ણરૂપી પર્વતને ઢાંકી દીધો.
7.136.38
ततः शरसहस्रेण सम्यगस्तेन भारत ।
पाण्डवो व्यकिरत्कर्णं भीमो भीमपराक्रमः ॥ ७.१३६.३८ ॥
પછી, હે ભારત, ભયંકર પરાક્રમી પાંડુપુત્ર ભીમે હજારો બાણો વડે, બરાબર લક્ષ્ય સાધેલા અસ્ત્રો વડે કર્ણને ઢાંકી દીધો.
7.136.39
तत्रापश्यंस्तव सुता भीमसेनस्य विक्रमम् ।
सुपुङ्खैः कङ्कवासोभिर्यत्कर्णं छादयञ्शरैः ॥ ७.१३६.३९ ॥
ત્યાં તમારા પુત્રોએ ભીમસેનનો પરાક્રમ જોયો; સુંદર પાંખોવાળા, બગલાના પીંછાવાળા બાણોથી તે કર્ણને ઢાંકી રહ્યો હતો.
7.136.40
स नन्दयन्रणे पार्थं केशवं च यशस्विनम् ।
सात्यकिं चक्ररक्षौ च भीमः कर्णमयोधयत् ॥ ७.१३६.४० ॥
યુદ્ધમાં પાર્થ, યશસ્વી કેશવ, સાત્યકિ અને બે ચક્રરક્ષકોને આનંદિત કરતાં ભીમે કર્ણ સાથે યુદ્ધ કર્યું.
7.136.41
विक्रमं भुजयोर्वीर्यं धैर्यं च विदितात्मनः ।
पुत्रास्तव महाराज दृष्ट्वा विमनसोऽभवन् ॥ ७.१३६.४१ ॥
હે મહારાજ, આત્મજ્ઞ ભીમનો ભુજાબળ, વીર્ય અને ધૈર્ય જોઈને તમારા પુત્રો ખિન્ન થઈ ગયા.