மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.136
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.136.1
तवात्मजांस्तु पतितान्दृष्ट्वा कर्णः प्रतापवान् ।
क्रोधेन महताऽऽविष्टो निर्विण्णोऽभूत्स जीवितो ॥ ७.१३६.१ ॥
உன் மகன்கள் வீழ்ந்து கிடப்பதைக் கண்ட வீரம் மிக்க கர்ணன் பெரும் கோபத்தால் நிரம்பினான்; அவன் வாழ்வில் வெறுப்புற்றான்.
7.136.2
आगस्कृतमिवात्मानं मेने चाधिरथिस्तदा ।
यत्प्रत्यक्षं तव सुता भीमेन निहता रणे ॥ ७.१३६.२ ॥
அப்போது ஆதிரதன் மகன் கர்ணன் தன்னைக் குற்றவாளியாகக் கருதினான்; போரில் உன் மகன்கள் அவன் கண் முன்னே பீமனால் கொல்லப்பட்டனர்.
7.136.3
भीमसेनस्ततः क्रुद्धः कर्णस्य निशिताञ्शरान् ।
निचखान् स सम्भ्रान्तः पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ७.१३६.३ ॥
பின்னர் கோபமடைந்த பீமசேனன், பழைய பகையை நினைவுகூர்ந்து, பரபரப்புடன் கர்ணனின் மீது கூரிய அம்புகளைச் செலுத்தினான்.
7.136.4
स भीमं पञ्चभिर्विद्ध्वा राधेयः प्रहसन्निव ।
पुनर्विव्याध सप्तत्या स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.१३६.४ ॥
ராதையின் மகன் கர்ணன் பீமனை ஐந்து அம்புகளால் துளைத்து, சிரிப்பது போல, மீண்டும் பொன் இறகுள்ள, கல்லில் கூர்மையாக்கப்பட்ட எழுபது அம்புகளால் துளைத்தான்.
7.136.5
अविचिन्त्याथ तान्बाणान्कर्णेनास्तान्वृकोदरः ।
रणे विव्याध राधेयं शरेणानतपर्वणा ॥ ७.१३६.५ ॥
பின்னர் கர்ணன் எய்த அந்த அம்புகளைப் பொருட்படுத்தாமல், வ்ருகோதரன் போரில் ராதையின் மகன் கர்ணனை வளைந்த முனைகளுடைய ஒரு அம்பால் துளைத்தான்.
7.136.6
पुनश्च विशिखैस्तीक्ष्णैर्विद्ध्वा मर्मसु पञ्चभिः ।
धनुश्चिच्छेद भल्लेन सूत पुत्रस्य मारिष ॥ ७.१३६.६ ॥
மீண்டும் கூரிய அம்புகளால் முக்கிய இடங்களில் ஐந்து அம்புகளால் துளைத்து, மாரிஷா, ஒரு பல்லம் அம்பால் சூதபுத்திரனின் வில்லை அறுத்தான்.
7.136.7
अथान्यद्धनुरादाय कर्णो भारत दुर्मनाः ।
इषुभिश्छादयामास मीमसेनं परन्तपः ॥ ७.१३६.७ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே! அப்போது மனம் துயருற்ற கர்ணன் மற்றொரு வில்லை எடுத்து, எதிரிகளைச் சுடுபவன் அம்புகளால் பீமசேனனை மறைத்தான்.
7.136.8
तस्य भीमो हयान्हत्वा विनिहत्य च सारथिम् ।
प्रजहास महाहासं कृतप्रतिकृतं महत् ॥ ७.१३६.८ ॥
அவனுடைய குதிரைகளைக் கொன்று, தேரோட்டியையும் வீழ்த்திய பீமன், செய்த செயலுக்கு உரிய பெரும் பதிலடி கிடைத்ததைக் கண்டு பெரிதாகச் சிரித்தான்.
7.136.9
इषुभिः कार्मुकं चास्य चकर्त पुरुषर्षभः ।
तत्पपात महाराज स्वर्णपृष्ठं महास्वनम् ॥ ७.१३६.९ ॥
மனிதரில் சிறந்த அவன் அம்புகளால் அவனுடைய வில்லை அறுத்தான். மகாராஜாவே! தங்கத் தகடு பதித்த முதுகுடன் அது பெரும் ஓசையுடன் விழுந்தது.
7.136.10
अवारोहद्रथात्तस्मादथ कर्णो महारथः ।
गदां गृहीत्वा समरे भीमाय प्राहिणोद्रुषा ॥ ७.१३६.१० ॥
பின்னர் மகாரதனான கர்ணன் அந்தத் தேரிலிருந்து இறங்கினான். போரில் கதையை எடுத்து, சினத்துடன் பீமனை நோக்கி எறிந்தான்.
7.136.11
तामापतन्तीमालक्ष्य भीमसेनो महागदाम् ।
शरैरवारयद्राजन्सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ७.१३६.११ ॥
அந்தப் பெரிய கதை வருவதைக் கண்ட பீமசேனன், அரசே, படை முழுவதும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, அம்புகளால் அதைத் தடுத்தான்.
7.136.12
ततो बाणसहस्राणि प्रेषयामास पाण्डवः ।
सूतपुत्रवधाकाङ्क्षी त्वरमाणः पराक्रमी ॥ ७.१३६.१२ ॥
பின்னர் பாண்டவன், சூதபுத்திரனைக் கொல்ல விரும்பி, விரைந்து, வீரத்துடன் ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளைச் செலுத்தினான்.
7.136.13
तानिषूनिषुभिः कर्णो वारयित्वा महामृधे ।
कवचं भीमसेनस्य पाटयामास सायकैः ॥ ७.१३६.१३ ॥
மாபெரும் போரில் கர்ணன் தன் அம்புகளால் அவர்களின் அம்புகளைத் தடுத்து, பீமசேனனின் கவசத்தை தன் கணைகளால் பிளந்தான்.
7.136.14
अथैनं पञ्चविंशत्या नाराचानां समार्पयत् ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१३६.१४ ॥
பின்னர் அவன் இருபத்தைந்து நாராசங்களால் அவனைத் தாக்கினான். எல்லா படைகளும் பார்த்திருக்க அது அதிசயம் போல ஆனது.
7.136.15
ततो भीमो महाबाहुर्नवभिर्नतपर्वभिः ।
प्रेषयामास सङ्क्रुद्धः सूतपुत्रस्य मारिष ॥ ७.१३६.१५ ॥
பின்னர் மகாபாகுவான பீமன் கோபத்துடன் வளைந்த கணுக்களுடைய ஒன்பது அம்புகளை சூதபுத்திரன் மீது செலுத்தினான், ஓ மாரிஷா.
7.136.16
ते तस्य कवचं भित्त्वा तथा बाहुं च दक्षिणम् ।
अभ्ययुर्धरणीं तीक्ष्णा वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ७.१३६.१६ ॥
அந்தக் கூர்மையான அம்புகள் அவனது கவசத்தையும் வலக்கையையும் பிளந்து, புற்றில் பாம்புகள் நுழைவது போல நிலத்தில் புகுந்தன.
7.136.17
स च्छाद्यमानो बाणौधैर्भीमसेनधनुश्च्युतैः ।
पुनरेवाभवत्कर्णो भीमसेनात्पराङ्मुखः ॥ ७.१३६.१७ ॥
பீமசேனனின் வில்லிலிருந்து பாய்ந்த அம்புக் கூட்டங்களால் மூடப்பட்ட கர்ணன் மீண்டும் பீமசேனனிடமிருந்து முகம் திருப்பினான்.
7.136.18
तं पराङ्मुखमालोक्य पदातिं सूतनन्दनम् ।
कौन्तेयशरसञ्छन्नं राजा दुर्योधनोऽब्रवीत् ॥ ७.१३६.१८ ॥
முகம் திருப்பி, காலாளாக நின்ற சூதனந்தனனை, குந்தியின் மகனின் அம்புகளால் மூடப்பட்டவனாக அவனைப் பார்த்து, மன்னன் துரியோதனன் பேசினான்.
7.136.19
त्वरध्वं सर्वतो यत्ता राधेयस्य रथं प्रति ।
ततस्तव सुता राजञ्श्रुत्वा भ्रातुर्वचो द्रुतम् ॥ ७.१३६.१९ ॥
எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் தயாராகி ராதேயனின் தேரை நோக்கி விரையுங்கள். அப்போது ஓ அரசே, உங்கள் மகன்கள் சகோதரனின் சொல்லைக் கேட்டு விரைவாகச் சென்றனர்.
7.136.20
अभ्ययुः पाण्डवं युद्धे विसृजन्तः शिलीमुखान् ।
चित्रोपचित्रश्चित्राक्षश्चारुचित्रः शरासनः ॥ ७.१३६.२० ॥
போரில் பாண்டவனை நோக்கி அம்புகளைப் பொழிந்தபடி அவர்கள் முன்னேறினர் — சித்ரன், உபசித்ரன், சித்ராக்ஷன், சாருசித்ரன் ஆகியோர் வில்லுடன்.
7.136.21
चित्रायुधश्चित्रवर्मा समरे चित्रयोधिनः ।
तानापतत एवाशु भीमसेनो महारथः ॥ ७.१३६.२१ ॥
சித்ராயுதன், சித்ரவர்மன் போன்ற போரில் அற்புத வீரர்கள் — அவர்கள் மீது பாய்ந்த மஹாரதன் பீமசேனன் உடனடியாக (அவர்களை எதிர்கொண்டான்).
7.136.22
एकैकेन शरेणाजौ पातयामास ते सुतान् ।
ते हता न्यपतन्भूमौ वातरूग्णा इव द्रुमाः ॥ ७.१३६.२२ ॥
போரில் ஒவ்வொரு அம்பால் அவன் அந்த மகன்களை வீழ்த்தினான். கொல்லப்பட்ட அவர்கள் காற்றில் முறிந்த மரங்களைப் போல நிலத்தில் விழுந்தனர்.
7.136.23
दृष्ट्वा विनिहतान्पुत्रांस्तव राजन्महारथान् ।
अश्रुपूर्णमुखः कर्णः क्षत्तुः सस्मार तद्वचः ॥ ७.१३६.२३ ॥
ஓ அரசே, உங்கள் மகாரதர்களான மகன்கள் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு, கண்ணீர் நிறைந்த முகத்தோடு கர்ணன் க்ஷத்தாவின் (விதுரரின்) அந்தச் சொல்லை நினைவுகூர்ந்தான்.
7.136.24
रथं चान्यं समास्थाय विधिवत्कल्पितं पुनः ।
अभ्ययात्पाण्डवं युद्धे त्वरमाणः पराक्रमी ॥ ७.१३६.२४ ॥
பின்னர், முறைப்படி அமைக்கப்பட்ட மற்றொரு தேரில் ஏறி, வீரனான அவன் விரைந்து போரில் பாண்டவனை நோக்கிச் சென்றான்.
7.136.25
तावन्योन्यं शरैर्भित्त्वा स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ।
व्यभ्राजेतां यथा मेघौ संस्यूतौ सूर्यरश्मिभिः ॥ ७.१३६.२५ ॥
அவர்கள் இருவரும் தங்கச் சிறகுகள் கொண்ட, கல்லில் கூராக்கப்பட்ட அம்புகளால் ஒருவரை ஒருவர் துளைத்து, சூரியக் கதிர்களால் தைக்கப்பட்ட இரண்டு மேகங்களைப் போல் ஒளிர்ந்தனர்.
7.136.26
षट्त्रिंशद्भिस्ततो भल्लैर्निशितैस्तिग्मतेजनैः ।
व्यधमत्कवनं क्रुद्धः सूतपुत्रस्य पाण्डवः ॥ ७.१३६.२६ ॥
பின்னர் கோபமுற்ற பாண்டவன் கூரிய, தீவிரமான முப்பத்தாறு பல்லங்களால் சூதபுத்திரனின் கவசத்தைத் தகர்த்தான்.
7.136.27
सूतपुत्रोऽपि कौन्तेयं शरैः सन्नतपर्वभिः ।
पञ्चाशता महाबाहुर्विव्याध भरतर्षभ ॥ ७.१३६.२७ ॥
சூதபுத்திரனும் பரதர்களில் காளையே, வளைந்த கணுக்கள் கொண்ட ஐம்பது அம்புகளால் மகாபாகுவான கௌந்தேயனைத் துளைத்தான்.
7.136.28
रक्तचन्दनदिग्धाङ्गौ शरैः कृतमहाव्रणौ ।
शोणिताक्तौ व्यराजेतां कालसूर्याविवोदितौ ॥ ७.१३६.२८ ॥
சிவப்புச் சந்தனம் பூசிய உடல்களுடன், அம்புகளால் பெரும் புண்பட்டு, இரத்தத்தில் நனைந்த அவ்விருவரும் உதித்த யுகாந்த சூரியர்களைப் போல் ஒளிர்ந்தனர்.
7.136.29
तौ शोणितोक्षितैर्गात्रैः शरैश्छिन्नतनुच्छदौ ।
विवृताङ्गौ व्यराजेतां निर्मुक्ताविव पन्नगौ ॥ ७.१३६.२९ ॥
இரத்தம் தெளித்த உடல்களுடன், அம்புகளால் கவசம் அறுபட்டு, திறந்த உறுப்புகளுடன் அவ்விருவரும் சட்டை உதிர்த்த இரு பாம்புகளைப் போல் ஒளிர்ந்தனர்.
7.136.30
क्रोधाग्नितेजसा दिप्तौ संरम्भाद्रक्तलोचनौ ।
व्यभ्राजेतां महाराज विधूमाविव पावकौ ॥ ७.१३६.३० ॥
கோபத் தீயின் ஒளியால் பிரகாசித்து, ஆவேசத்தால் சிவந்த கண்களுடன், மகாராஜனே, புகையற்ற இரண்டு நெருப்புகளைப் போல் அவ்விருவரும் ஒளிர்ந்தனர்.
7.136.31
व्याघ्राविव नरव्याघ्रौ दंष्ट्राभिरितरेतरम् ।
शरधारासृजौ वीरौ मेघाविव ववर्षतुः ॥ ७.१३६.३१ ॥
அந்த இரு நரவ்யாக்ரர்கள் புலிகளைப் போல தங்கள் கோரைப் பற்களால் ஒருவரையொருவர் தாக்கினர். வீரர்கள் இருவரும் மேகங்களைப் போல அம்புகளின் தாரைகளைப் பொழிந்தனர்.
7.136.32
वारणाविव चान्योन्यं विषाणाभ्यामरिन्दमौ ।
निर्भिन्दन्तौ स्वगात्राणि सायकैश्चारु रेजतुः ॥ ७.१३६.३२ ॥
பகைவரை அடக்கும் அந்த இருவரும் யானைகளைப் போல தந்தங்களால் ஒருவரையொருவர் குத்தினர்; அம்புகளால் ஒருவரின் உடலை மற்றவர் துளைத்து அழகாக ஒளிர்ந்தனர்.
7.136.33
नादयन्तौ प्रहर्षन्तौ विक्रीडन्तौ परस्परम् ।
मण्डलानि विकुर्वाणौ रथाभ्यां रथिषूत्तमौ ॥ ७.१३६.३३ ॥
முழங்கியபடி, மகிழ்ச்சியுடன், ஒருவரோடொருவர் விளையாடுவது போல், தங்கள் தேர்களில் வட்டவட்டமாகச் சுற்றிய அந்த இருவரும் தேரோட்டிகளில் சிறந்தவர்கள்.
7.136.34
वृषाविवाथ नर्दन्तौ बलिनौ वासितान्तरे ।
सिंहाविव पराक्रान्तौ नरसिंहौ महाबलौ ॥ ७.१३६.३४ ॥
பின்னர் அவ்விருவரும் பலமுள்ள காளைகளைப் போல முழங்கினர்; பசுவைக் கண்ட காளைகள் போல் அருகில் நின்றனர்; சிங்கங்களைப் போல் வீரமுடையவர்களாய், நரசிங்கங்களாய், பெரும்பலம் கொண்டவர்களாய் இருந்தனர்.
7.136.35
परस्परं वीक्षमाणौ क्रोधसंरक्तलोचनौ ।
युयुधाते महावीर्यौ शक्रवैरोचनी यथा ॥ ७.१३६.३५ ॥
கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன் ஒருவரையொருவர் பார்த்தபடி, பெரும்வீரர்களான அவ்விருவரும் இந்திரனும் விரோசனனும் போல் போரிட்டனர்.
7.136.36
ततो भीमो महाबाहुर्बाहुभ्यां विक्षिपन्धनुः ।
व्यराजत रणे राजन्सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.१३६.३६ ॥
அப்போது மகாபாகு பீமன் தன் கரங்களால் வில்லை வளைத்து, அரசே, போர்க்களத்தில் மின்னலுடன் கூடிய மேகம் போல் ஒளிர்ந்தான்.
7.136.37
सनेमिघोषस्तनितश्चापविद्युच्छराम्बुभिः ।
भीमसेनमहामेघः कर्णपर्वतमावृणोत् ॥ ७.१३६.३७ ॥
சக்கரங்களின் முழக்கம் என்ற இடியுடனும், வில்லின் மின்னலுடனும், அம்பு மழையுடனும், பீமசேனன் என்ற பெரும் மேகம் கர்ணன் என்ற மலையை மூடியது.
7.136.38
ततः शरसहस्रेण सम्यगस्तेन भारत ।
पाण्डवो व्यकिरत्कर्णं भीमो भीमपराक्रमः ॥ ७.१३६.३८ ॥
பின்னர், பாரதனே, பயங்கர வீரனான பாண்டு மகன் பீமன் ஆயிரம் அம்புகளால், சரியாகக் குறிபார்த்த படைக்கலங்களால் கர்ணனை மறைத்தான்.
7.136.39
तत्रापश्यंस्तव सुता भीमसेनस्य विक्रमम् ।
सुपुङ्खैः कङ्कवासोभिर्यत्कर्णं छादयञ्शरैः ॥ ७.१३६.३९ ॥
அங்கு உம் மகன்கள் பீமசேனனின் வீரத்தைக் கண்டனர்; அழகிய சிறகுகள் கொண்ட, கொக்கின் இறகுகளுடைய அம்புகளால் அவன் கர்ணனை மறைத்தான்.
7.136.40
स नन्दयन्रणे पार्थं केशवं च यशस्विनम् ।
सात्यकिं चक्ररक्षौ च भीमः कर्णमयोधयत् ॥ ७.१३६.४० ॥
போரில் பார்த்தனையும், புகழ்மிக்க கேசவனையும், சாத்யகியையும், இரு சக்ர-காவலர்களையும் மகிழ்வித்தபடி பீமன் கர்ணனுடன் போரிட்டான்.
7.136.41
विक्रमं भुजयोर्वीर्यं धैर्यं च विदितात्मनः ।
पुत्रास्तव महाराज दृष्ट्वा विमनसोऽभवन् ॥ ७.१३६.४१ ॥
மகாராஜனே, தன்னை அறிந்த பீமனின் இரு தோள்களின் வீரம், வலிமை, உறுதி ஆகியவற்றைக் கண்டு உம் மகன்கள் மனம் வாடினர்.