ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.136
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.136.1
तवात्मजांस्तु पतितान्दृष्ट्वा कर्णः प्रतापवान् ।
क्रोधेन महताऽऽविष्टो निर्विण्णोऽभूत्स जीवितो ॥ ७.१३६.१ ॥
ତୁମ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖି ପରାକ୍ରମୀ କର୍ଣ୍ଣ ମହା କ୍ରୋଧରେ ଭରିଗଲେ; ସେ ଜୀବନରୁ ବିରକ୍ତ ହେଲେ।
7.136.2
आगस्कृतमिवात्मानं मेने चाधिरथिस्तदा ।
यत्प्रत्यक्षं तव सुता भीमेन निहता रणे ॥ ७.१३६.२ ॥
ସେତେବେଳେ ଅଧିରଥି କର୍ଣ୍ଣ ନିଜକୁ ଅପରାଧୀ ଭାବିଲେ; କାରଣ ରଣରେ ତୁମ ପୁତ୍ରମାନେ ତାଙ୍କ ଆଖି ଆଗରେ ଭୀମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ହୋଇଥିଲେ।
7.136.3
भीमसेनस्ततः क्रुद्धः कर्णस्य निशिताञ्शरान् ।
निचखान् स सम्भ्रान्तः पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ७.१३६.३ ॥
ତା'ପରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଭୀମସେନ ପୁରୁଣା ଶତ୍ରୁତାକୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଉତ୍ତେଜିତ ହୋଇ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଉପରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.136.4
स भीमं पञ्चभिर्विद्ध्वा राधेयः प्रहसन्निव ।
पुनर्विव्याध सप्तत्या स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.१३६.४ ॥
ରାଧାପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣ ଭୀମଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚଟି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କରି, ଯେମିତି ହସିଲା ପରି, ପୁଣି ପଥରରେ ଶାଣିତ ସୁନା ପକ୍ଷର ସତୁରି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.136.5
अविचिन्त्याथ तान्बाणान्कर्णेनास्तान्वृकोदरः ।
रणे विव्याध राधेयं शरेणानतपर्वणा ॥ ७.१३६.५ ॥
ତା'ପରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ନିକ୍ଷେପ କରିଥିବା ସେହି ବାଣଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରାହ୍ୟ ନ କରି, ବୃକୋଦର ରଣରେ ରାଧାପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ନଇଁଥିବା ଗଣ୍ଠି ବିଶିଷ୍ଟ ଏକ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.136.6
पुनश्च विशिखैस्तीक्ष्णैर्विद्ध्वा मर्मसु पञ्चभिः ।
धनुश्चिच्छेद भल्लेन सूत पुत्रस्य मारिष ॥ ७.१३६.६ ॥
ପୁଣି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ମର୍ମସ୍ଥଳରେ ପାଞ୍ଚ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କରି, ହେ ମାନ୍ୟ, ଭଲ୍ଲ ବାଣରେ ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କ ଧନୁ କାଟି ଦେଲେ।
7.136.7
अथान्यद्धनुरादाय कर्णो भारत दुर्मनाः ।
इषुभिश्छादयामास मीमसेनं परन्तपः ॥ ७.१३६.७ ॥
ହେ ଭରତବଂଶଜ! ଏବେ ଦୁଃଖିତ ମନ କର୍ଣ୍ଣ ଅନ୍ୟ ଏକ ଧନୁ ନେଇ, ଶତ୍ରୁତାପକ ସେ ବାଣରେ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
7.136.8
तस्य भीमो हयान्हत्वा विनिहत्य च सारथिम् ।
प्रजहास महाहासं कृतप्रतिकृतं महत् ॥ ७.१३६.८ ॥
ତା'ର ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି ଓ ସାରଥିକୁ ମଧ୍ୟ ହତ୍ୟା କରି ଭୀମ, କୃତକର୍ମର ଯଥୋଚିତ ବଡ଼ ପ୍ରତିଫଳ ମିଳିଲା ବୋଲି ମହାହାସ୍ୟ କଲେ।
7.136.9
इषुभिः कार्मुकं चास्य चकर्त पुरुषर्षभः ।
तत्पपात महाराज स्वर्णपृष्ठं महास्वनम् ॥ ७.१३६.९ ॥
ସେହି ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଣରେ ତାଙ୍କ ଧନୁ କାଟିଦେଲେ। ହେ ମହାରାଜ! ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣପୃଷ୍ଠ ସେ ଧନୁ ମହାଶବ୍ଦରେ ପଡ଼ିଗଲା।
7.136.10
अवारोहद्रथात्तस्मादथ कर्णो महारथः ।
गदां गृहीत्वा समरे भीमाय प्राहिणोद्रुषा ॥ ७.१३६.१० ॥
ତା'ପରେ ମହାରଥୀ କର୍ଣ୍ଣ ସେ ରଥରୁ ଓହ୍ଲାଇଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଗଦା ନେଇ କ୍ରୋଧରେ ଭୀମ ଉପରେ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.136.11
तामापतन्तीमालक्ष्य भीमसेनो महागदाम् ।
शरैरवारयद्राजन्सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ७.१३६.११ ॥
ସେହି ମହାଗଦାକୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ଭୀମସେନ, ହେ ରାଜନ୍, ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ ବାଣରେ ତାକୁ ନିବାରଣ କଲେ।
7.136.12
ततो बाणसहस्राणि प्रेषयामास पाण्डवः ।
सूतपुत्रवधाकाङ्क्षी त्वरमाणः पराक्रमी ॥ ७.१३६.१२ ॥
ତା'ପରେ ପାଣ୍ଡବ, ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କ ବଧ ଇଚ୍ଛାରେ, ଶୀଘ୍ର, ପରାକ୍ରମରେ ହଜାର ହଜାର ବାଣ ପ୍ରେରଣ କଲେ।
7.136.13
तानिषूनिषुभिः कर्णो वारयित्वा महामृधे ।
कवचं भीमसेनस्य पाटयामास सायकैः ॥ ७.१३६.१३ ॥
ମହାଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ଣ୍ଣ ନିଜ ବାଣରେ ସେମାନଙ୍କ ବାଣ ନିବାରଣ କରି ଭୀମସେନଙ୍କ କବଚ ସାୟକରେ ଚିରିଦେଲେ।
7.136.14
अथैनं पञ्चविंशत्या नाराचानां समार्पयत् ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१३६.१४ ॥
ତା'ପରେ ସେ ପଚିଶଟି ନାରାଚ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ। ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ ତାହା ଅଦ୍ଭୁତ ଭଳି ହେଲା।
7.136.15
ततो भीमो महाबाहुर्नवभिर्नतपर्वभिः ।
प्रेषयामास सङ्क्रुद्धः सूतपुत्रस्य मारिष ॥ ७.१३६.१५ ॥
ତା'ପରେ ମହାବାହୁ ଭୀମ କ୍ରୋଧରେ ବଙ୍କା ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ନଅଟି ବାଣ ସୂତପୁତ୍ର ଉପରେ ପ୍ରେରଣ କଲେ, ହେ ମାନ୍ୟ।
7.136.16
ते तस्य कवचं भित्त्वा तथा बाहुं च दक्षिणम् ।
अभ्ययुर्धरणीं तीक्ष्णा वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ७.१३६.१६ ॥
ସେହି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ତାଙ୍କ କବଚ ଓ ଡାହାଣ ବାହୁ ବିଦ୍ଧ କରି, ସର୍ପମାନେ ବଲ୍ମୀକରେ ପଶିଲା ପରି ଧରଣୀରେ ପଶିଗଲେ।
7.136.17
स च्छाद्यमानो बाणौधैर्भीमसेनधनुश्च्युतैः ।
पुनरेवाभवत्कर्णो भीमसेनात्पराङ्मुखः ॥ ७.१३६.१७ ॥
ଭୀମସେନଙ୍କ ଧନୁରୁ ଛୁଟିଥିବା ବାଣରାଶିରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହୋଇ କର୍ଣ୍ଣ ପୁଣି ଭୀମସେନଙ୍କଠାରୁ ମୁହଁ ଫେରାଇଲେ।
7.136.18
तं पराङ्मुखमालोक्य पदातिं सूतनन्दनम् ।
कौन्तेयशरसञ्छन्नं राजा दुर्योधनोऽब्रवीत् ॥ ७.१३६.१८ ॥
ତାଙ୍କୁ ମୁହଁ ଫେରାଇ ପଦାତିକ ଭାବେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦେଖି, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଙ୍କ ବାଣରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ସୂତନନ୍ଦନଙ୍କୁ ରାଜା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ କହିଲେ।
7.136.19
त्वरध्वं सर्वतो यत्ता राधेयस्य रथं प्रति ।
ततस्तव सुता राजञ्श्रुत्वा भ्रातुर्वचो द्रुतम् ॥ ७.१३६.१९ ॥
ସବୁ ଦିଗରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ରାଧେୟଙ୍କ ରଥ ଆଡ଼କୁ ଶୀଘ୍ର କର। ତା'ପରେ ହେ ରାଜନ୍, ତୁମ ପୁତ୍ରମାନେ ଭାଇର ବଚନ ଶୁଣି ଦ୍ରୁତ (ସେପରି କଲେ)।
7.136.20
अभ्ययुः पाण्डवं युद्धे विसृजन्तः शिलीमुखान् ।
चित्रोपचित्रश्चित्राक्षश्चारुचित्रः शरासनः ॥ ७.१३६.२० ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ପାଣ୍ଡବ ଆଡ଼କୁ ବାଣ ବର୍ଷଣ କରି ସେମାନେ ଆଗେଇଲେ — ଚିତ୍ର, ଉପଚିତ୍ର, ଚିତ୍ରାକ୍ଷ ଓ ଚାରୁଚିତ୍ର ଧନୁ ଧରି।
7.136.21
चित्रायुधश्चित्रवर्मा समरे चित्रयोधिनः ।
तानापतत एवाशु भीमसेनो महारथः ॥ ७.१३६.२१ ॥
ଚିତ୍ରାୟୁଧ, ଚିତ୍ରବର୍ମା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ — ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଝାସି ପଡ଼ୁଥିବା ମହାରଥୀ ଭୀମସେନ ତୁରନ୍ତ (ସେମାନଙ୍କୁ ଅଟକାଇଲେ)।
7.136.22
एकैकेन शरेणाजौ पातयामास ते सुतान् ।
ते हता न्यपतन्भूमौ वातरूग्णा इव द्रुमाः ॥ ७.१३६.२२ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ବାଣରେ ସେ ସେହି ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ପାତିତ କଲା। ହତ ହୋଇ ସେମାନେ ବାୟୁରେ ଉପାଡ଼ି ପଡ଼ିଥିବା ଗଛ ପରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
7.136.23
दृष्ट्वा विनिहतान्पुत्रांस्तव राजन्महारथान् ।
अश्रुपूर्णमुखः कर्णः क्षत्तुः सस्मार तद्वचः ॥ ७.१३६.२३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତୁମ ମହାରଥୀ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ହତ ଦେଖି ଅଶ୍ରୁପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁଖ କର୍ଣ୍ଣ କ୍ଷତ୍ତା (ବିଦୁର)ଙ୍କ ସେହି ବଚନ ସ୍ମରଣ କଲା।
7.136.24
रथं चान्यं समास्थाय विधिवत्कल्पितं पुनः ।
अभ्ययात्पाण्डवं युद्धे त्वरमाणः पराक्रमी ॥ ७.१३६.२४ ॥
ପୁଣି ବିଧି ଅନୁସାରେ ସଜ୍ଜିତ ଅନ୍ୟ ଏକ ରଥରେ ଚଢ଼ି ପରାକ୍ରମୀ (କର୍ଣ୍ଣ) ଶୀଘ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ ପାଣ୍ଡବ ଆଡ଼କୁ ଗଲା।
7.136.25
तावन्योन्यं शरैर्भित्त्वा स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ।
व्यभ्राजेतां यथा मेघौ संस्यूतौ सूर्यरश्मिभिः ॥ ७.१३६.२५ ॥
ସେମାନେ ଦୁହେଁ ସୁନାପୋଖ ଥିବା, ପଥରରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କରାଯାଇଥିବା ବାଣରେ ପରସ୍ପରକୁ ବିଦ୍ଧ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟରଶ୍ମିରେ ସିଲାଯାଇଥିବା ଦୁଇ ମେଘ ପରି ଚମକିଲେ।
7.136.26
षट्त्रिंशद्भिस्ततो भल्लैर्निशितैस्तिग्मतेजनैः ।
व्यधमत्कवनं क्रुद्धः सूतपुत्रस्य पाण्डवः ॥ ७.१३६.२६ ॥
ତା'ପରେ କ୍ରୋଧିତ ପାଣ୍ଡବ ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଧାରଦାର ଛତ୍ରିଶ ଭଲ୍ଲରେ ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କ କବଚ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ।
7.136.27
सूतपुत्रोऽपि कौन्तेयं शरैः सन्नतपर्वभिः ।
पञ्चाशता महाबाहुर्विव्याध भरतर्षभ ॥ ७.१३६.२७ ॥
ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କ ମଧ୍ୟ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନଇଁଥିବା ଗଣ୍ଠିବିଶିଷ୍ଟ ପଚାଶ ବାଣରେ ମହାବାହୁ କୌନ୍ତେୟଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.136.28
रक्तचन्दनदिग्धाङ्गौ शरैः कृतमहाव्रणौ ।
शोणिताक्तौ व्यराजेतां कालसूर्याविवोदितौ ॥ ७.१३६.२८ ॥
ରକ୍ତଚନ୍ଦନ ଲିପ୍ତ ଅଙ୍ଗ, ବାଣରେ ମହାଆଘାତପ୍ରାପ୍ତ, ରକ୍ତରେ ସିକ୍ତ ସେହି ଦୁହେଁ ଉଦିତ କାଳସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପରି ଚମକିଲେ।
7.136.29
तौ शोणितोक्षितैर्गात्रैः शरैश्छिन्नतनुच्छदौ ।
विवृताङ्गौ व्यराजेतां निर्मुक्ताविव पन्नगौ ॥ ७.१३६.२९ ॥
ରକ୍ତସିକ୍ତ ଦେହ, ବାଣରେ କବଚ ଛିଣ୍ଡିଥିବା, ଖୋଲା ଅଙ୍ଗ ବିଶିଷ୍ଟ ସେହି ଦୁହେଁ କାଚଳି ଛାଡ଼ିଥିବା ଦୁଇ ସାପ ପରି ଚମକିଲେ।
7.136.30
क्रोधाग्नितेजसा दिप्तौ संरम्भाद्रक्तलोचनौ ।
व्यभ्राजेतां महाराज विधूमाविव पावकौ ॥ ७.१३६.३० ॥
କ୍ରୋଧାଗ୍ନିର ତେଜରେ ଦୀପ୍ତ, ଆବେଗରେ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ନୟନ ବିଶିଷ୍ଟ ସେହି ଦୁହେଁ, ହେ ମହାରାଜ, ଧୂଆଁହୀନ ଦୁଇ ଅଗ୍ନି ପରି ଚମକିଲେ।
7.136.31
व्याघ्राविव नरव्याघ्रौ दंष्ट्राभिरितरेतरम् ।
शरधारासृजौ वीरौ मेघाविव ववर्षतुः ॥ ७.१३६.३१ ॥
ସେହି ଦୁଇ ନରବ୍ୟାଘ୍ର ବାଘ ପରି ଦାନ୍ତରେ ପରସ୍ପରକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ସେହି ବୀରମାନେ ମେଘ ପରି ବାଣର ଧାରା ବର୍ଷଣ କଲେ।
7.136.32
वारणाविव चान्योन्यं विषाणाभ्यामरिन्दमौ ।
निर्भिन्दन्तौ स्वगात्राणि सायकैश्चारु रेजतुः ॥ ७.१३६.३२ ॥
ଶତ୍ରୁ ଦମନକାରୀ ସେହି ଦୁଇଜଣ ହାତୀ ପରି ଦାନ୍ତରେ ପରସ୍ପରକୁ ଆଘାତ କରି, ବାଣରେ ପରସ୍ପରର ଶରୀର ବିଦ୍ଧ କରି ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ଚମକିଲେ।
7.136.33
नादयन्तौ प्रहर्षन्तौ विक्रीडन्तौ परस्परम् ।
मण्डलानि विकुर्वाणौ रथाभ्यां रथिषूत्तमौ ॥ ७.१३६.३३ ॥
ଗର୍ଜନ କରି, ହର୍ଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପରସ୍ପର ସହିତ ଖେଳୁଥିବା ପରି ରଥରେ ବୃତ୍ତାକାରରେ ଘୂରୁଥିବା ସେହି ଦୁଇଜଣ ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ।
7.136.34
वृषाविवाथ नर्दन्तौ बलिनौ वासितान्तरे ।
सिंहाविव पराक्रान्तौ नरसिंहौ महाबलौ ॥ ७.१३६.३४ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ଦୁଇଜଣ ବଳବାନ ବୃଷ ପରି ଗର୍ଜନ କଲେ; ଗାଈ ପାଇଁ ଲଢୁଥିବା ବୃଷ ପରି ଠିଆ ହେଲେ; ସିଂହ ପରି ପରାକ୍ରମୀ, ନରସିଂହ, ମହାବଳୀ ଥିଲେ।
7.136.35
परस्परं वीक्षमाणौ क्रोधसंरक्तलोचनौ ।
युयुधाते महावीर्यौ शक्रवैरोचनी यथा ॥ ७.१३६.३५ ॥
କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଆଖିରେ ପରସ୍ପରକୁ ଦେଖି, ମହାପରାକ୍ରମୀ ସେହି ଦୁଇଜଣ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିରୋଚନ ପରି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
7.136.36
ततो भीमो महाबाहुर्बाहुभ्यां विक्षिपन्धनुः ।
व्यराजत रणे राजन्सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.१३६.३६ ॥
ତା'ପରେ ମହାବାହୁ ଭୀମ ନିଜ ବାହୁରେ ଧନୁ ଝୁଲାଇ, ହେ ରାଜନ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୁଳି ସହିତ ମେଘ ପରି ଚମକିଲେ।
7.136.37
सनेमिघोषस्तनितश्चापविद्युच्छराम्बुभिः ।
भीमसेनमहामेघः कर्णपर्वतमावृणोत् ॥ ७.१३६.३७ ॥
ଚକ୍ରର ଘର୍ଘରରେ ଗର୍ଜନ କରି, ଧନୁର ବିଜୁଳି ଓ ଶରବର୍ଷଣ ସହିତ ଭୀମସେନ ନାମକ ମହାମେଘ କର୍ଣ-ପର୍ବତକୁ ଆବୃତ କଲା।
7.136.38
ततः शरसहस्रेण सम्यगस्तेन भारत ।
पाण्डवो व्यकिरत्कर्णं भीमो भीमपराक्रमः ॥ ७.१३६.३८ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ଭାରତ, ଭୟଙ୍କର ପରାକ୍ରମୀ ପାଣ୍ଡବ ଭୀମ ହଜାରେ ଶରରେ, ସଠିକ ଅସ୍ତ୍ରରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
7.136.39
तत्रापश्यंस्तव सुता भीमसेनस्य विक्रमम् ।
सुपुङ्खैः कङ्कवासोभिर्यत्कर्णं छादयञ्शरैः ॥ ७.१३६.३९ ॥
ସେଠାରେ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଭୀମସେନଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ଦେଖିଲେ; ସୁନ୍ଦର ପକ୍ଷ ଓ ବଗ ପକ୍ଷୀର ପାଖରେ ଥିବା ଶରରେ ସେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରୁଥିଲେ।
7.136.40
स नन्दयन्रणे पार्थं केशवं च यशस्विनम् ।
सात्यकिं चक्ररक्षौ च भीमः कर्णमयोधयत् ॥ ७.१३६.४० ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ପାର୍ଥ, ଯଶସ୍ୱୀ କେଶବ, ସାତ୍ୟକି ଓ ଦୁଇ ଚକ୍ର-ରକ୍ଷକଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରି ଭୀମ କର୍ଣ୍ଣ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
7.136.41
विक्रमं भुजयोर्वीर्यं धैर्यं च विदितात्मनः ।
पुत्रास्तव महाराज दृष्ट्वा विमनसोऽभवन् ॥ ७.१३६.४१ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଆତ୍ମଜ୍ଞ ଭୀମଙ୍କ ଭୁଜବଳ, ବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ବିମନା ହେଲେ।