Mahābhārata · Adhyāya 7.136
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.136.1
तवात्मजांस्तु पतितान्दृष्ट्वा कर्णः प्रतापवान् ।
क्रोधेन महताऽऽविष्टो निर्विण्णोऽभूत्स जीवितो ॥ ७.१३६.१ ॥
Ao ver teus filhos caídos, o valente Karṇa foi tomado por grande ira e tornou-se desencantado com a vida.
7.136.2
आगस्कृतमिवात्मानं मेने चाधिरथिस्तदा ।
यत्प्रत्यक्षं तव सुता भीमेन निहता रणे ॥ ७.१३६.२ ॥
Então Karṇa, filho de Adhiratha, considerou-se como se fosse culpado, pois teus filhos haviam sido mortos em batalha por Bhīma diante de seus próprios olhos.
7.136.3
भीमसेनस्ततः क्रुद्धः कर्णस्य निशिताञ्शरान् ।
निचखान् स सम्भ्रान्तः पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ७.१३६.३ ॥
Então Bhīmasena, irado e agitado, recordando a antiga inimizade, cravou flechas afiadas em Karṇa.
7.136.4
स भीमं पञ्चभिर्विद्ध्वा राधेयः प्रहसन्निव ।
पुनर्विव्याध सप्तत्या स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.१३६.४ ॥
Karṇa, filho de Rādhā, feriu Bhīma com cinco flechas e, como que rindo, feriu-o de novo com setenta flechas afiadas em pedra e emplumadas de ouro.
7.136.5
अविचिन्त्याथ तान्बाणान्कर्णेनास्तान्वृकोदरः ।
रणे विव्याध राधेयं शरेणानतपर्वणा ॥ ७.१३६.५ ॥
Sem dar atenção àquelas flechas disparadas por Karṇa, Vṛkodara feriu em batalha Karṇa, filho de Rādhā, com uma única flecha de haste curvada.
7.136.6
पुनश्च विशिखैस्तीक्ष्णैर्विद्ध्वा मर्मसु पञ्चभिः ।
धनुश्चिच्छेद भल्लेन सूत पुत्रस्य मारिष ॥ ७.१३६.६ ॥
Novamente, tendo ferido Karṇa em pontos vitais com cinco flechas afiadas, cortou com uma flecha bhalla o arco do filho do cocheiro, ó venerável.
7.136.7
अथान्यद्धनुरादाय कर्णो भारत दुर्मनाः ।
इषुभिश्छादयामास मीमसेनं परन्तपः ॥ ७.१३६.७ ॥
Então, ó descendente de Bharata, Karṇa, de coração abatido, pegou outro arco e cobriu Bhīmasena com flechas, o queimador de inimigos.
7.136.8
तस्य भीमो हयान्हत्वा विनिहत्य च सारथिम् ।
प्रजहास महाहासं कृतप्रतिकृतं महत् ॥ ७.१३६.८ ॥
Tendo abatido os seus cavalos e também morto o seu auriga, Bhīma soltou uma grande gargalhada, pois um ato fora pago com uma grande retribuição.
7.136.9
इषुभिः कार्मुकं चास्य चकर्त पुरुषर्षभः ।
तत्पपात महाराज स्वर्णपृष्ठं महास्वनम् ॥ ७.१३६.९ ॥
Aquele touro entre os homens cortou o seu arco com flechas; e aquele arco de costas douradas, ó grande rei, caiu com grande estrondo.
7.136.10
अवारोहद्रथात्तस्मादथ कर्णो महारथः ।
गदां गृहीत्वा समरे भीमाय प्राहिणोद्रुषा ॥ ७.१३६.१० ॥
Então Karṇa, o grande cocheiro de carros, desceu daquele carro, pegou uma maça na batalha e, com ira, arremessou-a contra Bhīma.
7.136.11
तामापतन्तीमालक्ष्य भीमसेनो महागदाम् ।
शरैरवारयद्राजन्सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ७.१३६.११ ॥
Vendo aquela grande maça aproximar-se, Bhīmasena, ó rei, desviou-a com flechas enquanto todo o exército observava.
7.136.12
ततो बाणसहस्राणि प्रेषयामास पाण्डवः ।
सूतपुत्रवधाकाङ्क्षी त्वरमाणः पराक्रमी ॥ ७.१३६.१२ ॥
Então o Pāṇḍava, desejando a morte do filho do cocheiro, apressado e valente, lançou milhares de flechas.
7.136.13
तानिषूनिषुभिः कर्णो वारयित्वा महामृधे ।
कवचं भीमसेनस्य पाटयामास सायकैः ॥ ७.१३६.१३ ॥
Na grande batalha, Karṇa, repelindo aquelas flechas com as suas, rasgou com suas setas a armadura de Bhīmasena.
7.136.14
अथैनं पञ्चविंशत्या नाराचानां समार्पयत् ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१३६.१४ ॥
Então o atingiu com vinte e cinco flechas de ferro, e aquilo pareceu um prodígio aos olhos de todos os exércitos.
7.136.15
ततो भीमो महाबाहुर्नवभिर्नतपर्वभिः ।
प्रेषयामास सङ्क्रुद्धः सूतपुत्रस्य मारिष ॥ ७.१३६.१५ ॥
Então Bhīma, o de braços poderosos, enfurecido, lançou nove flechas de juntas curvadas contra o filho do cocheiro, ó senhor.
7.136.16
ते तस्य कवचं भित्त्वा तथा बाहुं च दक्षिणम् ।
अभ्ययुर्धरणीं तीक्ष्णा वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ७.१३६.१६ ॥
Aquelas flechas afiadas perfuraram sua armadura e seu braço direito, e penetraram na terra como serpentes entrando num formigueiro.
7.136.17
स च्छाद्यमानो बाणौधैर्भीमसेनधनुश्च्युतैः ।
पुनरेवाभवत्कर्णो भीमसेनात्पराङ्मुखः ॥ ७.१३६.१७ ॥
Coberto por nuvens de flechas lançadas do arco de Bhīmasena, Karṇa novamente virou as costas a Bhīmasena.
7.136.18
तं पराङ्मुखमालोक्य पदातिं सूतनन्दनम् ।
कौन्तेयशरसञ्छन्नं राजा दुर्योधनोऽब्रवीत् ॥ ७.१३६.१८ ॥
Ao vê-lo virado de costas e de pé, a pé, coberto pelas flechas do filho de Kuntī, o rei Duryodhana falou ao filho do cocheiro.
7.136.19
त्वरध्वं सर्वतो यत्ता राधेयस्य रथं प्रति ।
ततस्तव सुता राजञ्श्रुत्वा भ्रातुर्वचो द्रुतम् ॥ ७.१३६.१९ ॥
Apressai-vos de todos os lados, preparados, em direção ao carro de Rādheya. Então, ó rei, teus filhos, ouvindo a palavra do irmão, prontamente (assim fizeram).
7.136.20
अभ्ययुः पाण्डवं युद्धे विसृजन्तः शिलीमुखान् ।
चित्रोपचित्रश्चित्राक्षश्चारुचित्रः शरासनः ॥ ७.१३६.२० ॥
Na batalha avançaram contra o Pāṇḍava, disparando flechas: Citra, Upacitra, Citrākṣa e o belo Citra, com o arco em punho.
7.136.21
चित्रायुधश्चित्रवर्मा समरे चित्रयोधिनः ।
तानापतत एवाशु भीमसेनो महारथः ॥ ७.१३६.२१ ॥
Citrāyudha e Citravarman, os guerreiros maravilhosos da batalha; ao atacarem-no, o grande condutor de carros Bhīmasena imediatamente (os enfrentou).
7.136.22
एकैकेन शरेणाजौ पातयामास ते सुतान् ।
ते हता न्यपतन्भूमौ वातरूग्णा इव द्रुमाः ॥ ७.१३६.२२ ॥
Na batalha, com uma flecha para cada um, derrubou aqueles filhos. Mortos, caíram ao chão como árvores arrancadas pelo vento.
7.136.23
दृष्ट्वा विनिहतान्पुत्रांस्तव राजन्महारथान् ।
अश्रुपूर्णमुखः कर्णः क्षत्तुः सस्मार तद्वचः ॥ ७.१३६.२३ ॥
Ó rei, vendo teus filhos, grandes condutores de carros, mortos, Karṇa, com o rosto cheio de lágrimas, lembrou-se das palavras do kṣattṛ (Vidura).
7.136.24
रथं चान्यं समास्थाय विधिवत्कल्पितं पुनः ।
अभ्ययात्पाण्डवं युद्धे त्वरमाणः पराक्रमी ॥ ७.१३६.२४ ॥
Subindo em outro carro, novamente preparado segundo a regra, o valente (Karṇa), apressando-se, foi à batalha contra o Pāṇḍava.
7.136.25
तावन्योन्यं शरैर्भित्त्वा स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ।
व्यभ्राजेतां यथा मेघौ संस्यूतौ सूर्यरश्मिभिः ॥ ७.१३६.२५ ॥
Perfurando-se mutuamente com flechas de penas douradas, afiadas na pedra, ambos brilharam como duas nuvens costuradas pelos raios do sol.
7.136.26
षट्त्रिंशद्भिस्ततो भल्लैर्निशितैस्तिग्मतेजनैः ।
व्यधमत्कवनं क्रुद्धः सूतपुत्रस्य पाण्डवः ॥ ७.१३६.२६ ॥
Então o irado Pāṇḍava destroçou a armadura do filho do cocheiro com trinta e seis flechas de ponta larga, afiadas e penetrantes.
7.136.27
सूतपुत्रोऽपि कौन्तेयं शरैः सन्नतपर्वभिः ।
पञ्चाशता महाबाहुर्विव्याध भरतर्षभ ॥ ७.१३६.२७ ॥
O filho do cocheiro também feriu o filho de Kuntī, o de braços poderosos, com cinquenta flechas de juntas curvadas, ó touro dos Bharatas.
7.136.28
रक्तचन्दनदिग्धाङ्गौ शरैः कृतमहाव्रणौ ।
शोणिताक्तौ व्यराजेतां कालसूर्याविवोदितौ ॥ ७.१३६.२८ ॥
Com os membros untados de sândalo vermelho, grandes feridas causadas por flechas, encharcados de sangue, os dois brilhavam como os sóis do fim dos tempos ao nascer.
7.136.29
तौ शोणितोक्षितैर्गात्रैः शरैश्छिन्नतनुच्छदौ ।
विवृताङ्गौ व्यराजेतां निर्मुक्ताविव पन्नगौ ॥ ७.१३६.२९ ॥
Com os corpos salpicados de sangue, as armaduras cortadas por flechas, os membros expostos, os dois brilhavam como duas serpentes que trocaram de pele.
7.136.30
क्रोधाग्नितेजसा दिप्तौ संरम्भाद्रक्तलोचनौ ।
व्यभ्राजेतां महाराज विधूमाविव पावकौ ॥ ७.१३६.३० ॥
Ardendo com o brilho ígneo da ira, de olhos vermelhos de fúria, os dois brilharam, ó grande rei, como dois fogos sem fumaça.
7.136.31
व्याघ्राविव नरव्याघ्रौ दंष्ट्राभिरितरेतरम् ।
शरधारासृजौ वीरौ मेघाविव ववर्षतुः ॥ ७.१३६.३१ ॥
Como dois tigres, aqueles dois tigres entre os homens atacavam-se com suas presas; os dois heróis derramavam torrentes de flechas como duas nuvens que chovem.
7.136.32
वारणाविव चान्योन्यं विषाणाभ्यामरिन्दमौ ।
निर्भिन्दन्तौ स्वगात्राणि सायकैश्चारु रेजतुः ॥ ७.१३६.३२ ॥
Aqueles dois domadores de inimigos, como elefantes, golpeavam-se com as presas, perfurando com flechas os corpos um do outro, e brilhavam belamente.
7.136.33
नादयन्तौ प्रहर्षन्तौ विक्रीडन्तौ परस्परम् ।
मण्डलानि विकुर्वाणौ रथाभ्यां रथिषूत्तमौ ॥ ७.१३६.३३ ॥
Rugindo, exultantes, brincando um com o outro, dando voltas em círculos em seus carros, aqueles dois eram os melhores dos guerreiros de carro.
7.136.34
वृषाविवाथ नर्दन्तौ बलिनौ वासितान्तरे ।
सिंहाविव पराक्रान्तौ नरसिंहौ महाबलौ ॥ ७.१३६.३४ ॥
Então aqueles dois fortes, rugindo como touros no meio de uma vaca no cio, valorosos como leões, leões entre os homens, de grande força.
7.136.35
परस्परं वीक्षमाणौ क्रोधसंरक्तलोचनौ ।
युयुधाते महावीर्यौ शक्रवैरोचनी यथा ॥ ७.१३६.३५ ॥
Olhando um para o outro com os olhos avermelhados de ira, aqueles dois de grande valor lutaram como Indra e Virocana.
7.136.36
ततो भीमो महाबाहुर्बाहुभ्यां विक्षिपन्धनुः ।
व्यराजत रणे राजन्सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.१३६.३६ ॥
Então Bhīma, o de braços poderosos, sacudindo seu arco com os braços, resplandeceu na batalha, ó rei, como uma nuvem de chuva com relâmpagos.
7.136.37
सनेमिघोषस्तनितश्चापविद्युच्छराम्बुभिः ।
भीमसेनमहामेघः कर्णपर्वतमावृणोत् ॥ ७.१३६.३७ ॥
Com o trovão do estrondo das rodas, o relâmpago de seu arco e a chuva de flechas, Bhīmasena, a grande nuvem, cobriu a montanha Karṇa.
7.136.38
ततः शरसहस्रेण सम्यगस्तेन भारत ।
पाण्डवो व्यकिरत्कर्णं भीमो भीमपराक्रमः ॥ ७.१३६.३८ ॥
Então, ó Bhārata, Bhīma de terrível valor, filho de Pāṇḍu, cobriu Karṇa com mil armas bem dirigidas.
7.136.39
तत्रापश्यंस्तव सुता भीमसेनस्य विक्रमम् ।
सुपुङ्खैः कङ्कवासोभिर्यत्कर्णं छादयञ्शरैः ॥ ७.१३६.३९ ॥
Ali, teus filhos viram o valor de Bhīmasena, que cobria Karṇa com flechas de finas plumas de garça.
7.136.40
स नन्दयन्रणे पार्थं केशवं च यशस्विनम् ।
सात्यकिं चक्ररक्षौ च भीमः कर्णमयोधयत् ॥ ७.१३६.४० ॥
Na batalha, alegrando Arjuna, o glorioso Keśava, Sātyaki e os dois guardiões das rodas, Bhīma combateu Karṇa.
7.136.41
विक्रमं भुजयोर्वीर्यं धैर्यं च विदितात्मनः ।
पुत्रास्तव महाराज दृष्ट्वा विमनसोऽभवन् ॥ ७.१३६.४१ ॥
Grande rei, ao ver o valor dos braços, a força e a firmeza de Bhīma, o que se conhece a si mesmo, teus filhos ficaram abatidos.