महाभारत · अध्याय 7.136
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.136.1
तवात्मजांस्तु पतितान्दृष्ट्वा कर्णः प्रतापवान् ।
क्रोधेन महताऽऽविष्टो निर्विण्णोऽभूत्स जीवितो ॥ ७.१३६.१ ॥
तुझे पुत्र पडलेले पाहून पराक्रमी कर्ण महान क्रोधाने व्यापला गेला; तो जीवनाला कंटाळला.
7.136.2
आगस्कृतमिवात्मानं मेने चाधिरथिस्तदा ।
यत्प्रत्यक्षं तव सुता भीमेन निहता रणे ॥ ७.१३६.२ ॥
तेव्हा अधिरथपुत्र कर्णाने स्वतःला अपराधी मानले; कारण रणात तुझे पुत्र त्याच्या डोळ्यासमोर भीमाने मारले गेले होते.
7.136.3
भीमसेनस्ततः क्रुद्धः कर्णस्य निशिताञ्शरान् ।
निचखान् स सम्भ्रान्तः पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ७.१३६.३ ॥
मग क्रुद्ध झालेल्या भीमसेनाने जुने वैर आठवून, आवेगाने कर्णावर तीक्ष्ण बाण सोडले.
7.136.4
स भीमं पञ्चभिर्विद्ध्वा राधेयः प्रहसन्निव ।
पुनर्विव्याध सप्तत्या स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.१३६.४ ॥
राधेचा पुत्र कर्ण याने भीमाला पाच बाणांनी विद्ध करून, जणू हसत, पुन्हा दगडावर धार लावलेल्या सोनेरी पंखांच्या सत्तर बाणांनी विद्ध केले.
7.136.5
अविचिन्त्याथ तान्बाणान्कर्णेनास्तान्वृकोदरः ।
रणे विव्याध राधेयं शरेणानतपर्वणा ॥ ७.१३६.५ ॥
मग कर्णाने सोडलेल्या त्या बाणांची पर्वा न करता वृकोदराने रणात वाकलेल्या पेरांच्या एका बाणाने राधेचा पुत्र कर्ण विद्ध केला.
7.136.6
पुनश्च विशिखैस्तीक्ष्णैर्विद्ध्वा मर्मसु पञ्चभिः ।
धनुश्चिच्छेद भल्लेन सूत पुत्रस्य मारिष ॥ ७.१३६.६ ॥
पुन्हा तीक्ष्ण बाणांनी मर्मस्थानी पाच बाण मारून, हे माननीय, भल्ल बाणाने सूतपुत्राचे धनुष्य तोडले.
7.136.7
अथान्यद्धनुरादाय कर्णो भारत दुर्मनाः ।
इषुभिश्छादयामास मीमसेनं परन्तपः ॥ ७.१३६.७ ॥
हे भरतवंशज! तेव्हा खिन्न मनाच्या कर्णाने दुसरे धनुष्य घेऊन, शत्रूंना तापवणाऱ्या त्याने बाणांनी भीमसेनाला झाकून टाकले.
7.136.8
तस्य भीमो हयान्हत्वा विनिहत्य च सारथिम् ।
प्रजहास महाहासं कृतप्रतिकृतं महत् ॥ ७.१३६.८ ॥
त्याचे घोडे मारून आणि सारथ्यालाही ठार करून भीमाने, केलेल्या कृत्याचा मोठा प्रतिकार झाला म्हणून मोठ्याने हास्य केले.
7.136.9
इषुभिः कार्मुकं चास्य चकर्त पुरुषर्षभः ।
तत्पपात महाराज स्वर्णपृष्ठं महास्वनम् ॥ ७.१३६.९ ॥
त्या नरश्रेष्ठाने बाणांनी त्याचे धनुष्य तोडले. हे महाराजा! सोन्याने मढवलेले ते धनुष्य मोठ्या आवाजाने खाली पडले.
7.136.10
अवारोहद्रथात्तस्मादथ कर्णो महारथः ।
गदां गृहीत्वा समरे भीमाय प्राहिणोद्रुषा ॥ ७.१३६.१० ॥
नंतर महारथी कर्ण त्या रथातून खाली उतरला. युद्धात गदा घेऊन क्रोधाने भीमावर फेकली.
7.136.11
तामापतन्तीमालक्ष्य भीमसेनो महागदाम् ।
शरैरवारयद्राजन्सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ७.१३६.११ ॥
ती महागदा येताना पाहून भीमसेनाने, हे राजा, सर्व सैन्य पाहत असताना बाणांनी तिला अडवले.
7.136.12
ततो बाणसहस्राणि प्रेषयामास पाण्डवः ।
सूतपुत्रवधाकाङ्क्षी त्वरमाणः पराक्रमी ॥ ७.१३६.१२ ॥
नंतर पांडुपुत्र, सूतपुत्राच्या वधाची इच्छा धरून, त्वरेने, पराक्रमी होऊन हजारो बाण सोडू लागला.
7.136.13
तानिषूनिषुभिः कर्णो वारयित्वा महामृधे ।
कवचं भीमसेनस्य पाटयामास सायकैः ॥ ७.१३६.१३ ॥
महायुद्धात कर्णाने आपल्या बाणांनी त्यांचे बाण रोखून भीमसेनाचे कवच सायकांनी फाडले.
7.136.14
अथैनं पञ्चविंशत्या नाराचानां समार्पयत् ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१३६.१४ ॥
नंतर त्याने पंचवीस नाराचांनी त्याला प्रहार केला. सर्व सैन्ये पाहत असताना ते अद्भुतासारखे झाले.
7.136.15
ततो भीमो महाबाहुर्नवभिर्नतपर्वभिः ।
प्रेषयामास सङ्क्रुद्धः सूतपुत्रस्य मारिष ॥ ७.१३६.१५ ॥
नंतर महाबाहू भीमाने संतापून वाकलेल्या पेरांची नऊ बाणे सूतपुत्रावर सोडली, हे माननीया.
7.136.16
ते तस्य कवचं भित्त्वा तथा बाहुं च दक्षिणम् ।
अभ्ययुर्धरणीं तीक्ष्णा वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ७.१३६.१६ ॥
ते तीक्ष्ण बाण त्याचे कवच आणि उजवा हात भेदून, वारूळात साप शिरतात तसे धरणीत शिरले.
7.136.17
स च्छाद्यमानो बाणौधैर्भीमसेनधनुश्च्युतैः ।
पुनरेवाभवत्कर्णो भीमसेनात्पराङ्मुखः ॥ ७.१३६.१७ ॥
भीमसेनाच्या धनुष्यातून सुटलेल्या बाणांच्या समूहांनी झाकला गेलेला कर्ण पुन्हा भीमसेनापासून पाठ फिरवून गेला.
7.136.18
तं पराङ्मुखमालोक्य पदातिं सूतनन्दनम् ।
कौन्तेयशरसञ्छन्नं राजा दुर्योधनोऽब्रवीत् ॥ ७.१३६.१८ ॥
त्याला पाठ फिरवलेला आणि पायी उभा पाहून, कुंतीपुत्राच्या बाणांनी झाकलेल्या सूतनंदनाला राजा दुर्योधन म्हणाला.
7.136.19
त्वरध्वं सर्वतो यत्ता राधेयस्य रथं प्रति ।
ततस्तव सुता राजञ्श्रुत्वा भ्रातुर्वचो द्रुतम् ॥ ७.१३६.१९ ॥
सर्व बाजूंनी सज्ज होऊन राधेयाच्या रथाकडे त्वरा करा. तेव्हा हे राजा, तुमच्या पुत्रांनी भावाचे वचन ऐकून लगेच (तसे केले).
7.136.20
अभ्ययुः पाण्डवं युद्धे विसृजन्तः शिलीमुखान् ।
चित्रोपचित्रश्चित्राक्षश्चारुचित्रः शरासनः ॥ ७.१३६.२० ॥
युद्धात पांडवाच्या दिशेने बाणांचा वर्षाव करत ते पुढे सरसावले — चित्र, उपचित्र, चित्राक्ष आणि चारुचित्र धनुष्य घेऊन.
7.136.21
चित्रायुधश्चित्रवर्मा समरे चित्रयोधिनः ।
तानापतत एवाशु भीमसेनो महारथः ॥ ७.१३६.२१ ॥
चित्रायुध, चित्रवर्मा, युद्धातील अद्भुत योद्धे — त्यांच्यावर चालून येताच महारथी भीमसेनाने लगेच (त्यांना अडवले).
7.136.22
एकैकेन शरेणाजौ पातयामास ते सुतान् ।
ते हता न्यपतन्भूमौ वातरूग्णा इव द्रुमाः ॥ ७.१३६.२२ ॥
युद्धात एकेका बाणाने त्याने त्या पुत्रांना पाडले. मारले गेलेले ते वाऱ्याने उन्मळलेल्या वृक्षांप्रमाणे भूमीवर पडले.
7.136.23
दृष्ट्वा विनिहतान्पुत्रांस्तव राजन्महारथान् ।
अश्रुपूर्णमुखः कर्णः क्षत्तुः सस्मार तद्वचः ॥ ७.१३६.२३ ॥
हे राजा, तुमच्या महारथी पुत्रांना मारलेले पाहून अश्रूंनी भरलेल्या मुखाच्या कर्णाला क्षत्त्याचे (विदुराचे) ते वचन आठवले.
7.136.24
रथं चान्यं समास्थाय विधिवत्कल्पितं पुनः ।
अभ्ययात्पाण्डवं युद्धे त्वरमाणः पराक्रमी ॥ ७.१३६.२४ ॥
पुन्हा नियमाप्रमाणे सजवलेल्या दुसऱ्या रथावर आरूढ होऊन पराक्रमी (कर्ण) त्वरेने युद्धात पांडवाकडे गेला.
7.136.25
तावन्योन्यं शरैर्भित्त्वा स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ।
व्यभ्राजेतां यथा मेघौ संस्यूतौ सूर्यरश्मिभिः ॥ ७.१३६.२५ ॥
ते दोघे सोन्याच्या पंखांच्या, दगडावर धारदार केलेल्या बाणांनी एकमेकांना भेदून, सूर्यकिरणांनी शिवलेल्या दोन मेघांसारखे चमकले.
7.136.26
षट्त्रिंशद्भिस्ततो भल्लैर्निशितैस्तिग्मतेजनैः ।
व्यधमत्कवनं क्रुद्धः सूतपुत्रस्य पाण्डवः ॥ ७.१३६.२६ ॥
मग क्रुद्ध झालेल्या पांडवाने तीक्ष्ण, धारदार छत्तीस भल्लांनी सूतपुत्राचे कवच फोडले.
7.136.27
सूतपुत्रोऽपि कौन्तेयं शरैः सन्नतपर्वभिः ।
पञ्चाशता महाबाहुर्विव्याध भरतर्षभ ॥ ७.१३६.२७ ॥
सूतपुत्रानेही, हे भरतश्रेष्ठा, वाकलेल्या पेरांच्या पन्नास बाणांनी महाबाहू कौन्तेयाला भेदले.
7.136.28
रक्तचन्दनदिग्धाङ्गौ शरैः कृतमहाव्रणौ ।
शोणिताक्तौ व्यराजेतां कालसूर्याविवोदितौ ॥ ७.१३६.२८ ॥
लाल चंदनाने माखलेले अंग असलेले, बाणांनी मोठे व्रण झालेले, रक्ताने भिजलेले ते दोघे उगवलेल्या कालसूर्यांसारखे चमकले.
7.136.29
तौ शोणितोक्षितैर्गात्रैः शरैश्छिन्नतनुच्छदौ ।
विवृताङ्गौ व्यराजेतां निर्मुक्ताविव पन्नगौ ॥ ७.१३६.२९ ॥
रक्ताने माखलेल्या देहांचे, बाणांनी कवच तुटलेले, उघड्या अंगांचे ते दोघे कात टाकलेल्या दोन सापांसारखे चमकले.
7.136.30
क्रोधाग्नितेजसा दिप्तौ संरम्भाद्रक्तलोचनौ ।
व्यभ्राजेतां महाराज विधूमाविव पावकौ ॥ ७.१३६.३० ॥
क्रोधाग्नीच्या तेजाने प्रज्वलित, संतापाने लाल डोळ्यांचे ते दोघे, हे महाराज, धूररहित दोन अग्नींसारखे चमकले.
7.136.31
व्याघ्राविव नरव्याघ्रौ दंष्ट्राभिरितरेतरम् ।
शरधारासृजौ वीरौ मेघाविव ववर्षतुः ॥ ७.१३६.३१ ॥
ते दोन्ही नरव्याघ्र वाघांप्रमाणे दाढांनी एकमेकांवर तुटून पडले. ते वीर मेघांप्रमाणे बाणांच्या धारा वर्षवत होते.
7.136.32
वारणाविव चान्योन्यं विषाणाभ्यामरिन्दमौ ।
निर्भिन्दन्तौ स्वगात्राणि सायकैश्चारु रेजतुः ॥ ७.१३६.३२ ॥
शत्रूंचे दमन करणारे ते दोघे हत्तींप्रमाणे सुळ्यांनी एकमेकांवर प्रहार करत, बाणांनी एकमेकांची शरीरे भेदत सुंदरपणे चमकले.
7.136.33
नादयन्तौ प्रहर्षन्तौ विक्रीडन्तौ परस्परम् ।
मण्डलानि विकुर्वाणौ रथाभ्यां रथिषूत्तमौ ॥ ७.१३६.३३ ॥
गर्जना करत, हर्षाने भरलेले, एकमेकांशी खेळत असल्यासारखे रथांवर वर्तुळाकार फिरणारे ते दोघे रथिकांमध्ये श्रेष्ठ होते.
7.136.34
वृषाविवाथ नर्दन्तौ बलिनौ वासितान्तरे ।
सिंहाविव पराक्रान्तौ नरसिंहौ महाबलौ ॥ ७.१३६.३४ ॥
नंतर ते दोघे बलवान बैलांप्रमाणे गर्जना करत, गायीसाठी झुंजणाऱ्या बैलांप्रमाणे उभे राहिले; सिंहांप्रमाणे पराक्रमी, नरसिंह, महाबलवान होते.
7.136.35
परस्परं वीक्षमाणौ क्रोधसंरक्तलोचनौ ।
युयुधाते महावीर्यौ शक्रवैरोचनी यथा ॥ ७.१३६.३५ ॥
क्रोधाने लाल झालेल्या डोळ्यांनी एकमेकांकडे पाहत, महापराक्रमी ते दोघे इंद्र आणि विरोचनाप्रमाणे लढले.
7.136.36
ततो भीमो महाबाहुर्बाहुभ्यां विक्षिपन्धनुः ।
व्यराजत रणे राजन्सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.१३६.३६ ॥
तेव्हा महाबाहू भीम आपल्या बाहूंनी धनुष्य हलवत, हे राजा, युद्धात विजेसह मेघाप्रमाणे चमकला.
7.136.37
सनेमिघोषस्तनितश्चापविद्युच्छराम्बुभिः ।
भीमसेनमहामेघः कर्णपर्वतमावृणोत् ॥ ७.१३६.३७ ॥
चाकांच्या गडगडाटाने, धनुष्याच्या विजेने आणि बाणांच्या पावसाने भीमसेनरूपी महामेघाने कर्णरूपी पर्वत झाकून टाकला.
7.136.38
ततः शरसहस्रेण सम्यगस्तेन भारत ।
पाण्डवो व्यकिरत्कर्णं भीमो भीमपराक्रमः ॥ ७.१३६.३८ ॥
मग, हे भारता, भयंकर पराक्रमी पांडुपुत्र भीमाने हजारो बाणांनी, अचूक अस्त्रांनी कर्णाला झाकून टाकले.
7.136.39
तत्रापश्यंस्तव सुता भीमसेनस्य विक्रमम् ।
सुपुङ्खैः कङ्कवासोभिर्यत्कर्णं छादयञ्शरैः ॥ ७.१३६.३९ ॥
तेथे तुमच्या पुत्रांनी भीमसेनाचा पराक्रम पाहिला; सुंदर पिसांचे, बगळ्याच्या पिसांचे बाण सोडून त्याने कर्णाला झाकले.
7.136.40
स नन्दयन्रणे पार्थं केशवं च यशस्विनम् ।
सात्यकिं चक्ररक्षौ च भीमः कर्णमयोधयत् ॥ ७.१३६.४० ॥
युद्धात पार्थ, यशस्वी केशव, सात्यकी आणि दोन चक्ररक्षक यांना आनंदित करीत भीमाने कर्णाशी युद्ध केले.
7.136.41
विक्रमं भुजयोर्वीर्यं धैर्यं च विदितात्मनः ।
पुत्रास्तव महाराज दृष्ट्वा विमनसोऽभवन् ॥ ७.१३६.४१ ॥
हे महाराज, आत्मज्ञ भीमाचा बाहुपराक्रम, वीर्य व धैर्य पाहून तुमचे पुत्र खिन्न झाले.