മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.136
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.136.1
तवात्मजांस्तु पतितान्दृष्ट्वा कर्णः प्रतापवान् ।
क्रोधेन महताऽऽविष्टो निर्विण्णोऽभूत्स जीवितो ॥ ७.१३६.१ ॥
നിന്റെ പുത്രന്മാർ വീണുകിടക്കുന്നത് കണ്ട് പ്രതാപശാലിയായ കർണൻ മഹാക്രോധത്താൽ നിറഞ്ഞു; അവൻ ജീവിതത്തിൽ വിരക്തനായി.
7.136.2
आगस्कृतमिवात्मानं मेने चाधिरथिस्तदा ।
यत्प्रत्यक्षं तव सुता भीमेन निहता रणे ॥ ७.१३६.२ ॥
അപ്പോൾ അധിരഥപുത്രൻ കർണൻ തന്നെത്തന്നെ കുറ്റക്കാരനായി കരുതി; യുദ്ധത്തിൽ നിന്റെ പുത്രന്മാർ അവന്റെ കൺമുന്നിൽ ഭീമനാൽ വധിക്കപ്പെട്ടു.
7.136.3
भीमसेनस्ततः क्रुद्धः कर्णस्य निशिताञ्शरान् ।
निचखान् स सम्भ्रान्तः पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ७.१३६.३ ॥
പിന്നെ കുപിതനായ ഭീമസേനൻ പഴയ വൈരം ഓർത്ത് വ്യഗ്രതയോടെ കർണന്റെ നേരെ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ തൊടുത്തു.
7.136.4
स भीमं पञ्चभिर्विद्ध्वा राधेयः प्रहसन्निव ।
पुनर्विव्याध सप्तत्या स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.१३६.४ ॥
രാധേയനായ കർണൻ ഭീമനെ അഞ്ച് അമ്പുകളാൽ തുളച്ച്, പരിഹാസത്തോടെയെന്നപോലെ, വീണ്ടും കല്ലിൽ മൂർച്ചകൂട്ടിയ സ്വർണച്ചിറകുള്ള എഴുപത് അമ്പുകളാൽ തുളച്ചു.
7.136.5
अविचिन्त्याथ तान्बाणान्कर्णेनास्तान्वृकोदरः ।
रणे विव्याध राधेयं शरेणानतपर्वणा ॥ ७.१३६.५ ॥
പിന്നെ കർണൻ തൊടുത്ത ആ അമ്പുകളെ കാര്യമാക്കാതെ, വൃകോദരൻ യുദ്ധത്തിൽ രാധേയനായ കർണനെ വളഞ്ഞ മുനയുള്ള ഒരു അമ്പാൽ തുളച്ചു.
7.136.6
पुनश्च विशिखैस्तीक्ष्णैर्विद्ध्वा मर्मसु पञ्चभिः ।
धनुश्चिच्छेद भल्लेन सूत पुत्रस्य मारिष ॥ ७.१३६.६ ॥
വീണ്ടും മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ മർമസ്ഥാനങ്ങളിൽ അഞ്ച് അമ്പുകൾ കൊണ്ട് തുളച്ച്, മാരിഷാ, ഭല്ലം എന്ന അമ്പുകൊണ്ട് സൂതപുത്രന്റെ വില്ല് മുറിച്ചു.
7.136.7
अथान्यद्धनुरादाय कर्णो भारत दुर्मनाः ।
इषुभिश्छादयामास मीमसेनं परन्तपः ॥ ७.१३६.७ ॥
ഭരതവംശജനേ! അപ്പോൾ മനസ്സ് വിഷണ്ണനായ കർണ്ണൻ മറ്റൊരു വില്ലെടുത്ത്, ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നവനായി അമ്പുകൾകൊണ്ട് ഭീമസേനനെ മറച്ചു.
7.136.8
तस्य भीमो हयान्हत्वा विनिहत्य च सारथिम् ।
प्रजहास महाहासं कृतप्रतिकृतं महत् ॥ ७.१३६.८ ॥
അവന്റെ കുതിരകളെ കൊന്നും സാരഥിയെ വധിച്ചും ഭീമൻ, ചെയ്തതിന് തക്ക വലിയ പ്രതികാരം ലഭിച്ചതുപോലെ ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചു.
7.136.9
इषुभिः कार्मुकं चास्य चकर्त पुरुषर्षभः ।
तत्पपात महाराज स्वर्णपृष्ठं महास्वनम् ॥ ७.१३६.९ ॥
മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവന്റെ വില്ല് മുറിച്ചു. മഹാരാജാവേ! സ്വർണ്ണപ്പുറമുള്ള ആ വില്ല് വലിയ ശബ്ദത്തോടെ വീണു.
7.136.10
अवारोहद्रथात्तस्मादथ कर्णो महारथः ।
गदां गृहीत्वा समरे भीमाय प्राहिणोद्रुषा ॥ ७.१३६.१० ॥
അപ്പോൾ മഹാരഥനായ കർണ്ണൻ ആ രഥത്തിൽ നിന്നിറങ്ങി. യുദ്ധത്തിൽ ഗദയെടുത്ത് കോപത്തോടെ ഭീമന്റെ നേരെ എറിഞ്ഞു.
7.136.11
तामापतन्तीमालक्ष्य भीमसेनो महागदाम् ।
शरैरवारयद्राजन्सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ७.१३६.११ ॥
ആ മഹാഗദ വരുന്നത് കണ്ട ഭീമസേനൻ, രാജാവേ, സർവ്വസൈന്യവും കാൺകെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് അതിനെ തടഞ്ഞു.
7.136.12
ततो बाणसहस्राणि प्रेषयामास पाण्डवः ।
सूतपुत्रवधाकाङ्क्षी त्वरमाणः पराक्रमी ॥ ७.१३६.१२ ॥
അപ്പോൾ പാണ്ഡവൻ, സൂതപുത്രന്റെ വധം ആഗ്രഹിച്ച്, വേഗത്തിൽ, പരാക്രമത്തോടെ ആയിരക്കണക്കിന് അമ്പുകൾ അയച്ചു.
7.136.13
तानिषूनिषुभिः कर्णो वारयित्वा महामृधे ।
कवचं भीमसेनस्य पाटयामास सायकैः ॥ ७.१३६.१३ ॥
മഹായുദ്ധത്തിൽ കർണൻ തന്റെ അമ്പുകളാൽ അവയെ തടഞ്ഞ്, ഭീമസേനന്റെ കവചം സായകങ്ങളാൽ പിളർത്തി.
7.136.14
अथैनं पञ्चविंशत्या नाराचानां समार्पयत् ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१३६.१४ ॥
പിന്നെ അവൻ ഇരുപത്തഞ്ച് നാരാചങ്ങളാൽ അവനെ പ്രഹരിച്ചു. സർവസൈന്യങ്ങളും കാൺകെ അത് അദ്ഭുതമായി.
7.136.15
ततो भीमो महाबाहुर्नवभिर्नतपर्वभिः ।
प्रेषयामास सङ्क्रुद्धः सूतपुत्रस्य मारिष ॥ ७.१३६.१५ ॥
പിന്നെ മഹാബാഹുവായ ഭീമൻ കോപത്തോടെ വളഞ്ഞ സന്ധികളുള്ള ഒമ്പത് അമ്പുകൾ സൂതപുത്രന് നേരെ അയച്ചു, ഓ മാന്യാ.
7.136.16
ते तस्य कवचं भित्त्वा तथा बाहुं च दक्षिणम् ।
अभ्ययुर्धरणीं तीक्ष्णा वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ७.१३६.१६ ॥
ആ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ അവന്റെ കവചവും വലംകൈയും തുളച്ച്, പുറ്റിൽ സർപ്പങ്ങൾ കടക്കുന്നതുപോലെ ഭൂമിയിൽ കടന്നു.
7.136.17
स च्छाद्यमानो बाणौधैर्भीमसेनधनुश्च्युतैः ।
पुनरेवाभवत्कर्णो भीमसेनात्पराङ्मुखः ॥ ७.१३६.१७ ॥
ഭീമസേനന്റെ വില്ലിൽ നിന്ന് പാഞ്ഞ അമ്പുകളുടെ കൂട്ടത്താൽ മൂടപ്പെട്ട കർണൻ വീണ്ടും ഭീമസേനനിൽ നിന്ന് മുഖം തിരിച്ചു.
7.136.18
तं पराङ्मुखमालोक्य पदातिं सूतनन्दनम् ।
कौन्तेयशरसञ्छन्नं राजा दुर्योधनोऽब्रवीत् ॥ ७.१३६.१८ ॥
മുഖം തിരിച്ചു, കാലാളായി നിൽക്കുന്ന സൂതനന്ദനനെ, കുന്തീപുത്രന്റെ അമ്പുകളാൽ മൂടപ്പെട്ടവനെ കണ്ട് രാജാവായ ദുര്യോധനൻ പറഞ്ഞു.
7.136.19
त्वरध्वं सर्वतो यत्ता राधेयस्य रथं प्रति ।
ततस्तव सुता राजञ्श्रुत्वा भ्रातुर्वचो द्रुतम् ॥ ७.१३६.१९ ॥
എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും സന്നദ്ധരായി രാധേയന്റെ രഥത്തിലേക്ക് വേഗം ചെല്ലുവിൻ. അപ്പോൾ രാജാവേ, നിന്റെ പുത്രർ സഹോദരന്റെ വാക്ക് കേട്ട് വേഗത്തിൽ (അങ്ങനെ ചെയ്തു).
7.136.20
अभ्ययुः पाण्डवं युद्धे विसृजन्तः शिलीमुखान् ।
चित्रोपचित्रश्चित्राक्षश्चारुचित्रः शरासनः ॥ ७.१३६.२० ॥
യുദ്ധത്തിൽ പാണ്ഡവന്റെ നേരെ അമ്പുകൾ വർഷിച്ചുകൊണ്ട് അവർ മുന്നേറി — ചിത്രൻ, ഉപചിത്രൻ, ചിത്രാക്ഷൻ, ചാരുചിത്രൻ വില്ലോടുകൂടി.
7.136.21
चित्रायुधश्चित्रवर्मा समरे चित्रयोधिनः ।
तानापतत एवाशु भीमसेनो महारथः ॥ ७.१३६.२१ ॥
ചിത്രായുധൻ, ചിത്രവർമ്മൻ, യുദ്ധത്തിലെ അത്ഭുത യോദ്ധാക്കൾ — അവരുടെ നേരെ ചാടിയ മഹാരഥൻ ഭീമസേനൻ ഉടൻതന്നെ (അവരെ നേരിട്ടു).
7.136.22
एकैकेन शरेणाजौ पातयामास ते सुतान् ।
ते हता न्यपतन्भूमौ वातरूग्णा इव द्रुमाः ॥ ७.१३६.२२ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ഓരോ അമ്പുകൊണ്ടും അവൻ ആ പുത്രന്മാരെ വീഴ്ത്തി. കാറ്റിൽ ഒടിഞ്ഞ മരങ്ങൾപോലെ കൊല്ലപ്പെട്ട അവർ ഭൂമിയിൽ വീണു.
7.136.23
दृष्ट्वा विनिहतान्पुत्रांस्तव राजन्महारथान् ।
अश्रुपूर्णमुखः कर्णः क्षत्तुः सस्मार तद्वचः ॥ ७.१३६.२३ ॥
രാജാവേ, നിന്റെ മഹാരഥന്മാരായ പുത്രന്മാർ കൊല്ലപ്പെട്ടത് കണ്ട്, കണ്ണീർ നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ കർണ്ണൻ ക്ഷത്താവിന്റെ (വിദുരന്റെ) ആ വാക്ക് ഓർത്തു.
7.136.24
रथं चान्यं समास्थाय विधिवत्कल्पितं पुनः ।
अभ्ययात्पाण्डवं युद्धे त्वरमाणः पराक्रमी ॥ ७.१३६.२४ ॥
വീണ്ടും ചട്ടപ്രകാരം ഒരുക്കിയ മറ്റൊരു രഥത്തിൽ കയറി, പരാക്രമിയായ (കർണ്ണൻ) വേഗത്തിൽ യുദ്ധത്തിൽ പാണ്ഡവന്റെ നേരെ പോയി.
7.136.25
तावन्योन्यं शरैर्भित्त्वा स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ।
व्यभ्राजेतां यथा मेघौ संस्यूतौ सूर्यरश्मिभिः ॥ ७.१३६.२५ ॥
അവർ ഇരുവരും സ്വർണ്ണച്ചിറകുള്ള, കല്ലിൽ മൂർച്ചകൂട്ടിയ അമ്പുകളാൽ പരസ്പരം തുളച്ച്, സൂര്യരശ്മികളാൽ തുന്നിച്ചേർത്ത രണ്ടു മേഘങ്ങളെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
7.136.26
षट्त्रिंशद्भिस्ततो भल्लैर्निशितैस्तिग्मतेजनैः ।
व्यधमत्कवनं क्रुद्धः सूतपुत्रस्य पाण्डवः ॥ ७.१३६.२६ ॥
അപ്പോൾ കോപിച്ച പാണ്ഡവൻ മൂർച്ചയേറിയ മുപ്പത്താറു ഭല്ലങ്ങളാൽ സൂതപുത്രന്റെ കവചം തകർത്തു.
7.136.27
सूतपुत्रोऽपि कौन्तेयं शरैः सन्नतपर्वभिः ।
पञ्चाशता महाबाहुर्विव्याध भरतर्षभ ॥ ७.१३६.२७ ॥
സൂതപുത്രനും, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, വളഞ്ഞ മുട്ടുകളുള്ള അമ്പത് അമ്പുകളാൽ മഹാബാഹുവായ കൗന്തേയനെ തുളച്ചു.
7.136.28
रक्तचन्दनदिग्धाङ्गौ शरैः कृतमहाव्रणौ ।
शोणिताक्तौ व्यराजेतां कालसूर्याविवोदितौ ॥ ७.१३६.२८ ॥
ചുവന്ന ചന്ദനം പൂശിയ ദേഹങ്ങളോടെ, അമ്പുകളാൽ വലിയ മുറിവേറ്റ്, രക്തത്തിൽ കുതിർന്ന ആ ഇരുവരും ഉദിച്ചുയർന്ന കാലസൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
7.136.29
तौ शोणितोक्षितैर्गात्रैः शरैश्छिन्नतनुच्छदौ ।
विवृताङ्गौ व्यराजेतां निर्मुक्ताविव पन्नगौ ॥ ७.१३६.२९ ॥
രക്തം തെറിച്ച ദേഹങ്ങളോടെ, അമ്പുകളാൽ കവചം മുറിഞ്ഞ്, തുറന്ന അവയവങ്ങളുമായി ആ ഇരുവരും പടം ഉപേക്ഷിച്ച രണ്ടു സർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
7.136.30
क्रोधाग्नितेजसा दिप्तौ संरम्भाद्रक्तलोचनौ ।
व्यभ्राजेतां महाराज विधूमाविव पावकौ ॥ ७.१३६.३० ॥
ക്രോധാഗ്നിയുടെ തേജസ്സിൽ ജ്വലിച്ച്, ആവേശത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ ആ ഇരുവരും, മഹാരാജാവേ, പുകയില്ലാത്ത രണ്ടു തീകളെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
7.136.31
व्याघ्राविव नरव्याघ्रौ दंष्ट्राभिरितरेतरम् ।
शरधारासृजौ वीरौ मेघाविव ववर्षतुः ॥ ७.१३६.३१ ॥
ആ രണ്ടു നരവ്യാഘ്രന്മാർ കടുവകളെപ്പോലെ കോമ്പല്ലുകളാൽ പരസ്പരം ആക്രമിച്ചു. ആ വീരന്മാർ മേഘങ്ങളെപ്പോലെ അമ്പുകളുടെ ധാരകൾ വർഷിച്ചു.
7.136.32
वारणाविव चान्योन्यं विषाणाभ्यामरिन्दमौ ।
निर्भिन्दन्तौ स्वगात्राणि सायकैश्चारु रेजतुः ॥ ७.१३६.३२ ॥
ശത്രുക്കളെ അടക്കുന്ന ആ ഇരുവരും ആനകളെപ്പോലെ കൊമ്പുകളാൽ പരസ്പരം കുത്തി, അമ്പുകളാൽ പരസ്പരശരീരങ്ങൾ തുളച്ചുകൊണ്ട് മനോഹരമായി തിളങ്ങി.
7.136.33
नादयन्तौ प्रहर्षन्तौ विक्रीडन्तौ परस्परम् ।
मण्डलानि विकुर्वाणौ रथाभ्यां रथिषूत्तमौ ॥ ७.१३६.३३ ॥
ഗർജ്ജിച്ചും ആഹ്ലാദിച്ചും പരസ്പരം കളിക്കുന്നതുപോലെ തേരുകളിൽ വൃത്താകാരമായി ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞ ആ ഇരുവരും തേരാളികളിൽ ഉത്തമന്മാരായിരുന്നു.
7.136.34
वृषाविवाथ नर्दन्तौ बलिनौ वासितान्तरे ।
सिंहाविव पराक्रान्तौ नरसिंहौ महाबलौ ॥ ७.१३६.३४ ॥
പിന്നെ ആ ഇരുവരും കരുത്തരായ കാളകളെപ്പോലെ ഗർജ്ജിച്ചു; പശുവിനെച്ചൊല്ലി പോരിടുന്ന കാളകളെപ്പോലെ നിന്നു; സിംഹങ്ങളെപ്പോലെ പരാക്രമികളായി, നരസിംഹന്മാരായി, മഹാബലന്മാരായിരുന്നു.
7.136.35
परस्परं वीक्षमाणौ क्रोधसंरक्तलोचनौ ।
युयुधाते महावीर्यौ शक्रवैरोचनी यथा ॥ ७.१३६.३५ ॥
കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ പരസ്പരം നോക്കി, മഹാവീര്യരായ ആ ഇരുവരും ഇന്ദ്രനും വിരോചനനും പോലെ യുദ്ധം ചെയ്തു.
7.136.36
ततो भीमो महाबाहुर्बाहुभ्यां विक्षिपन्धनुः ।
व्यराजत रणे राजन्सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.१३६.३६ ॥
അപ്പോൾ മഹാബാഹുവായ ഭീമൻ തന്റെ കൈകളാൽ വില്ല് വലിച്ചുയർത്തി, രാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ മിന്നലോടുകൂടിയ മേഘം പോലെ തിളങ്ങി.
7.136.37
सनेमिघोषस्तनितश्चापविद्युच्छराम्बुभिः ।
भीमसेनमहामेघः कर्णपर्वतमावृणोत् ॥ ७.१३६.३७ ॥
ചക്രങ്ങളുടെ മുഴക്കമെന്ന ഇടിയോടും വില്ലിന്റെ മിന്നലോടും ശരവർഷത്തോടും കൂടി ഭീമസേനനെന്ന മഹാമേഘം കർണനെന്ന പർവതത്തെ മൂടി.
7.136.38
ततः शरसहस्रेण सम्यगस्तेन भारत ।
पाण्डवो व्यकिरत्कर्णं भीमो भीमपराक्रमः ॥ ७.१३६.३८ ॥
അപ്പോൾ, ഭാരതാ, ഭയങ്കര പരാക്രമിയായ പാണ്ഡവൻ ഭീമൻ ആയിരം ശരങ്ങളാൽ, ശരിയായി തൊടുത്ത അസ്ത്രങ്ങളാൽ കർണനെ മറച്ചു.
7.136.39
तत्रापश्यंस्तव सुता भीमसेनस्य विक्रमम् ।
सुपुङ्खैः कङ्कवासोभिर्यत्कर्णं छादयञ्शरैः ॥ ७.१३६.३९ ॥
അവിടെ നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാർ ഭീമസേനന്റെ പരാക്രമം കണ്ടു; മനോഹര ചിറകുകളും കൊക്കിന്റെ തൂവലുകളുമുള്ള ശരങ്ങളാൽ അവൻ കർണനെ മറച്ചു.
7.136.40
स नन्दयन्रणे पार्थं केशवं च यशस्विनम् ।
सात्यकिं चक्ररक्षौ च भीमः कर्णमयोधयत् ॥ ७.१३६.४० ॥
യുദ്ധത്തിൽ പാർഥനെയും യശസ്വിയായ കേശവനെയും സാത്യകിയെയും ചക്രരക്ഷകരെയും സന്തോഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഭീമൻ കർണനോട് പൊരുതി.
7.136.41
विक्रमं भुजयोर्वीर्यं धैर्यं च विदितात्मनः ।
पुत्रास्तव महाराज दृष्ट्वा विमनसोऽभवन् ॥ ७.१३६.४१ ॥
മഹാരാജാവേ, ആത്മജ്ഞനായ ഭീമന്റെ ഭുജബലവും വീര്യവും ധൈര്യവും കണ്ട് നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാർ മനസ്സ് തകർന്നു.