มหาภารตะ · อัธยายะ 7.136
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.136.1
तवात्मजांस्तु पतितान्दृष्ट्वा कर्णः प्रतापवान् ।
क्रोधेन महताऽऽविष्टो निर्विण्णोऽभूत्स जीवितो ॥ ७.१३६.१ ॥
เมื่อเห็นพวกบุตรของท่านล้มลง กรรณะผู้กล้าหาญถูกความโกรธอันใหญ่หลวงเข้าครอบงำ และเขาก็เบื่อหน่ายต่อชีวิต
7.136.2
आगस्कृतमिवात्मानं मेने चाधिरथिस्तदा ।
यत्प्रत्यक्षं तव सुता भीमेन निहता रणे ॥ ७.१३६.२ ॥
ในตอนนั้น อธิรถบุตรกรรณะคิดว่าตนเองเป็นผู้มีความผิด เพราะบุตรของท่านถูกภีมะฆ่าตายในสนามรบต่อหน้าต่อตาเขาเอง
7.136.3
भीमसेनस्ततः क्रुद्धः कर्णस्य निशिताञ्शरान् ।
निचखान् स सम्भ्रान्तः पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ७.१३६.३ ॥
ครั้งนั้น ภีมเสนผู้โกรธเกรี้ยวและกระวนกระวาย ระลึกถึงความเป็นศัตรูเดิม จึงแทงลูกศรคมเข้าใส่กรรณะ
7.136.4
स भीमं पञ्चभिर्विद्ध्वा राधेयः प्रहसन्निव ।
पुनर्विव्याध सप्तत्या स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.१३६.४ ॥
ราธเธยะ (กรรณะ) ยิงภีมด้วยลูกศรห้าดอก แล้วหัวเราะราวกับขบขัน จากนั้นก็ยิงซ้ำด้วยลูกศรเจ็ดสิบดอก ซึ่งลับบนหินและมีขนนกสีทอง
7.136.5
अविचिन्त्याथ तान्बाणान्कर्णेनास्तान्वृकोदरः ।
रणे विव्याध राधेयं शरेणानतपर्वणा ॥ ७.१३६.५ ॥
วฤโกทระไม่ใส่ใจต่อลูกศรที่กรรณะยิงมา จึงยิงราธเธยะในสนามรบด้วยลูกศรดอกเดียว ซึ่งด้ามโค้งที่ข้อต่อ
7.136.6
पुनश्च विशिखैस्तीक्ष्णैर्विद्ध्वा मर्मसु पञ्चभिः ।
धनुश्चिच्छेद भल्लेन सूत पुत्रस्य मारिष ॥ ७.१३६.६ ॥
ภีมยิงกรรณะซ้ำที่จุดสำคัญด้วยลูกศรคมห้าดอก แล้วใช้ลูกศรภัลละตัดคันธนูของบุตรสารถี ข้าแต่ท่านผู้ทรงเกียรติ
7.136.7
अथान्यद्धनुरादाय कर्णो भारत दुर्मनाः ।
इषुभिश्छादयामास मीमसेनं परन्तपः ॥ ७.१३६.७ ॥
ครั้งนั้น ข้าแต่ผู้สืบเชื้อสายภารตะ กรรณะผู้มีใจห่อเหี่ยว หยิบคันธนูอีกคันหนึ่งขึ้นมา แล้วปกคลุมภีมเสนด้วยลูกศร ผู้เผาผลาญศัตรู
7.136.8
तस्य भीमो हयान्हत्वा विनिहत्य च सारथिम् ।
प्रजहास महाहासं कृतप्रतिकृतं महत् ॥ ७.१३६.८ ॥
ภีมฆ่าม้าของกรรณะและสังหารสารถีของเขาเสียแล้ว จึงระเบิดเสียงหัวเราะอย่างดังลั่น เพราะการกระทำได้ถูกตอบแทนด้วยการตอบแทนอันยิ่งใหญ่
7.136.9
इषुभिः कार्मुकं चास्य चकर्त पुरुषर्षभः ।
तत्पपात महाराज स्वर्णपृष्ठं महास्वनम् ॥ ७.१३६.९ ॥
ผู้ประเสริฐในหมู่มนุษย์ตัดคันธนูของกรรณะด้วยลูกศร และคันธนูที่มีหลังประดับทองนั้น ข้าแต่มหาราช ก็หล่นลงพร้อมเสียงดังกึกก้อง
7.136.10
अवारोहद्रथात्तस्मादथ कर्णो महारथः ।
गदां गृहीत्वा समरे भीमाय प्राहिणोद्रुषा ॥ ७.१३६.१० ॥
จากนั้น กรรณะ มหารถีผู้ยิ่งใหญ่ ก็ลงจากรถศึกนั้น หยิบคทาขึ้นในสนามรบ แล้วขว้างไปยังภีมด้วยความโกรธ
7.136.11
तामापतन्तीमालक्ष्य भीमसेनो महागदाम् ।
शरैरवारयद्राजन्सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ७.१३६.११ ॥
ข้าแต่พระราชา เมื่อภีมเสนเห็นคทาอันใหญ่โตพุ่งเข้ามา เขาก็ป้องกันไว้ด้วยลูกศร ต่อหน้าต่อตาทัพทั้งหมด
7.136.12
ततो बाणसहस्राणि प्रेषयामास पाण्डवः ।
सूतपुत्रवधाकाङ्क्षी त्वरमाणः पराक्रमी ॥ ७.१३६.१२ ॥
ครั้งนั้น ปาณฑพผู้ปรารถนาจะฆ่าบุตรสารถี รีบเร่งและกล้าหาญ จึงยิงลูกศรนับพันดอกออกไป
7.136.13
तानिषूनिषुभिः कर्णो वारयित्वा महामृधे ।
कवचं भीमसेनस्य पाटयामास सायकैः ॥ ७.१३६.१३ ॥
ในการสู้รบอันใหญ่หลวง กรรณะป้องกันลูกศรเหล่านั้นด้วยลูกศรของตนเอง แล้วใช้ลูกศรฉีกเกราะของภีมเสนออก
7.136.14
अथैनं पञ्चविंशत्या नाराचानां समार्पयत् ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१३६.१४ ॥
จากนั้นเขาก็ยิงลูกศรเหล็กยี่สิบห้าดอกใส่ภีม ต่อหน้าทัพทั้งปวงที่กำลังมองดู เหตุการณ์นั้นดูเป็นเรื่องน่าพิศวงยิ่งนัก
7.136.15
ततो भीमो महाबाहुर्नवभिर्नतपर्वभिः ।
प्रेषयामास सङ्क्रुद्धः सूतपुत्रस्य मारिष ॥ ७.१३६.१५ ॥
จากนั้น ภีมผู้มีแขนทรงพลัง โกรธเกรี้ยว ได้ยิงลูกศรที่ข้อต่อโค้งเก้าดอกไปยังบุตรสารถี ข้าแต่ท่านผู้เจริญ
7.136.16
ते तस्य कवचं भित्त्वा तथा बाहुं च दक्षिणम् ।
अभ्ययुर्धरणीं तीक्ष्णा वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ७.१३६.१६ ॥
ลูกศรอันคมกล้าเหล่านั้นทะลุเกราะและแขนขวาของกรรณะ แล้วพุ่งลงสู่พื้นดิน เหมือนงูที่มุดเข้าไปในจอมปลวก
7.136.17
स च्छाद्यमानो बाणौधैर्भीमसेनधनुश्च्युतैः ।
पुनरेवाभवत्कर्णो भीमसेनात्पराङ्मुखः ॥ ७.१३६.१७ ॥
กรรณะถูกลูกศรนับไม่ถ้วนที่ยิงจากคันธนูของภีมเสนปกคลุม จึงหันหลังให้ภีมเสนอีกครั้ง
7.136.18
तं पराङ्मुखमालोक्य पदातिं सूतनन्दनम् ।
कौन्तेयशरसञ्छन्नं राजा दुर्योधनोऽब्रवीत् ॥ ७.१३६.१८ ॥
เมื่อพระราชาทุรโยธนเห็นบุตรของสารถีหันหลังให้และยืนอยู่บนพื้น ถูกลูกศรของบุตรแห่งกุนตีปกคลุม จึงตรัสกับบุตรของสารถี
7.136.19
त्वरध्वं सर्वतो यत्ता राधेयस्य रथं प्रति ।
ततस्तव सुता राजञ्श्रुत्वा भ्रातुर्वचो द्रुतम् ॥ ७.१३६.१९ ॥
พวกท่านทั้งหลายจงรีบเร่งจากทุกทิศทาง เตรียมพร้อมไปยังรถศึกของราธเธยะเถิด แล้วข้าแต่พระราชา บุตรของท่านทั้งหลายได้ฟังคำของพี่ชาย จึงรีบปฏิบัติตามทันที
7.136.20
अभ्ययुः पाण्डवं युद्धे विसृजन्तः शिलीमुखान् ।
चित्रोपचित्रश्चित्राक्षश्चारुचित्रः शरासनः ॥ ७.१३६.२० ॥
ในการรบ พวกเขาพุ่งเข้าหาปาณฑพ พร้อมยิงลูกศรออกไป ได้แก่ จิตระ อุปจิตระ จิตราขะ และจารุจิตระ ผู้ถือคันธนูอยู่ในมือ
7.136.21
चित्रायुधश्चित्रवर्मा समरे चित्रयोधिनः ।
तानापतत एवाशु भीमसेनो महारथः ॥ ७.१३६.२१ ॥
จิตรายุธและจิตรวรมันผู้เป็นนักรบอันน่าพิศวงในการรบ เมื่อทั้งสองพุ่งเข้าหาเขาอย่างรวดเร็ว พระภีมเสนผู้เป็นรถีผู้ยิ่งใหญ่ก็เผชิญหน้ากับทั้งสองในทันที
7.136.22
एकैकेन शरेणाजौ पातयामास ते सुतान् ।
ते हता न्यपतन्भूमौ वातरूग्णा इव द्रुमाः ॥ ७.१३६.२२ ॥
ในการรบ ท่านยิงลูกศรดอกละหนึ่งดอกทำให้โอรสเหล่านั้นล้มลง เมื่อถูกสังหารแล้วก็ล้มลงบนพื้นดิน เหมือนต้นไม้ที่ลมพัดถอนรากขึ้น
7.136.23
दृष्ट्वा विनिहतान्पुत्रांस्तव राजन्महारथान् ।
अश्रुपूर्णमुखः कर्णः क्षत्तुः सस्मार तद्वचः ॥ ७.१३६.२३ ॥
ข้าแต่พระราชา เมื่อกรรณะเห็นโอรสของพระองค์ผู้เป็นรถีผู้ยิ่งใหญ่ถูกสังหาร ใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตา เขาจึงระลึกถึงถ้อยคำของกษัตติ์ (วิทุระ)
7.136.24
रथं चान्यं समास्थाय विधिवत्कल्पितं पुनः ।
अभ्ययात्पाण्डवं युद्धे त्वरमाणः पराक्रमी ॥ ७.१३६.२४ ॥
กรรณะขึ้นรถคันอื่นที่จัดเตรียมไว้ใหม่ตามพิธีอย่างถูกต้อง แล้วผู้กล้าหาญผู้นั้นก็รีบเร่งเข้าสู่สนามรบเพื่อต่อสู้กับปาณฑพ
7.136.25
तावन्योन्यं शरैर्भित्त्वा स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ।
व्यभ्राजेतां यथा मेघौ संस्यूतौ सूर्यरश्मिभिः ॥ ७.१३६.२५ ॥
ทั้งสองแทงกันและกันด้วยลูกศรที่ประดับขนนกทองคำและลับคมบนหิน ทั้งสองส่องแสงเหมือนเมฆสองก้อนที่รังสีอาทิตย์ร้อยเข้าด้วยกัน
7.136.26
षट्त्रिंशद्भिस्ततो भल्लैर्निशितैस्तिग्मतेजनैः ।
व्यधमत्कवनं क्रुद्धः सूतपुत्रस्य पाण्डवः ॥ ७.१३६.२६ ॥
จากนั้น ปาณฑพผู้โกรธจัดได้ยิงเกราะของโอรสของสารถีด้วยลูกศรคมกล้าสามสิบหกดอกที่มีหัวกว้างและคมกริบ
7.136.27
सूतपुत्रोऽपि कौन्तेयं शरैः सन्नतपर्वभिः ।
पञ्चाशता महाबाहुर्विव्याध भरतर्षभ ॥ ७.१३६.२७ ॥
โอรสของสารถีก็ยิงโอรสของกุนตีผู้มีแขนทรงพลังด้วยลูกศรห้าสิบดอกที่มีข้อโค้ง ข้าแต่บุรุษผู้เป็นวัวกระทิงของภรตะ
7.136.28
रक्तचन्दनदिग्धाङ्गौ शरैः कृतमहाव्रणौ ।
शोणिताक्तौ व्यराजेतां कालसूर्याविवोदितौ ॥ ७.१३६.२८ ॥
ร่างกายของทั้งสองทาด้วยจันทน์แดง มีบาดแผลใหญ่เกิดจากลูกศร เปรอะไปด้วยโลหิต ทั้งสองส่องแสงเหมือนดวงอาทิตย์แห่งการทำลายล้างที่ขึ้นสู่ฟ้า
7.136.29
तौ शोणितोक्षितैर्गात्रैः शरैश्छिन्नतनुच्छदौ ।
विवृताङ्गौ व्यराजेतां निर्मुक्ताविव पन्नगौ ॥ ७.१३६.२९ ॥
ร่างกายของทั้งสองเปรอะไปด้วยโลหิต เกราะถูกลูกศรตัดขาด อวัยวะเปลือยเปล่า ทั้งสองส่องแสงเหมือนงูสองตัวที่ลอกคราบแล้ว
7.136.30
क्रोधाग्नितेजसा दिप्तौ संरम्भाद्रक्तलोचनौ ।
व्यभ्राजेतां महाराज विधूमाविव पावकौ ॥ ७.१३६.३० ॥
ข้าแต่มหาราช ทั้งสองลุกโชติช่วงด้วยความรุ่งโรจน์ของไฟแห่งความโกรธ ตาแดงก่ำด้วยความเดือดดาล ทั้งสองส่องแสงเหมือนไฟสองกองที่ไม่มีควัน
7.136.31
व्याघ्राविव नरव्याघ्रौ दंष्ट्राभिरितरेतरम् ।
शरधारासृजौ वीरौ मेघाविव ववर्षतुः ॥ ७.१३६.३१ ॥
ดุจเสือสองตัว บุรุษเสือทั้งสองกัดกันและกันด้วยเขี้ยว วีรบุรุษทั้งสองหลั่งธารลูกศรเหมือนเมฆสองก้อนที่กำลังโปรยฝน
7.136.32
वारणाविव चान्योन्यं विषाणाभ्यामरिन्दमौ ।
निर्भिन्दन्तौ स्वगात्राणि सायकैश्चारु रेजतुः ॥ ७.१३६.३२ ॥
ผู้ปราบศัตรูทั้งสองดุจช้างสองเชือก ชนกันด้วยงาของตน ทั้งสองแทงร่างกายกันและกันด้วยลูกศร แล้วส่องแสงงดงามยิ่ง
7.136.33
नादयन्तौ प्रहर्षन्तौ विक्रीडन्तौ परस्परम् ।
मण्डलानि विकुर्वाणौ रथाभ्यां रथिषूत्तमौ ॥ ७.१३६.३३ ॥
ทั้งสองคำรามก้อง ปีติยินดี เล่นสนุกกันและกัน หมุนวนเป็นวงกลมด้วยรถของตน ทั้งสองเป็นยอดแห่งนักรบบนรถ
7.136.34
वृषाविवाथ नर्दन्तौ बलिनौ वासितान्तरे ।
सिंहाविव पराक्रान्तौ नरसिंहौ महाबलौ ॥ ७.१३६.३४ ॥
จากนั้นทั้งสองผู้มีกำลัง คำรามเหมือนโคตัวผู้กลางฝูงโคที่กำลังเป็นสัด ผู้กล้าเหมือนสิงโต เป็นสิงโตในหมู่มนุษย์ ทั้งสองมีพลังยิ่งใหญ่
7.136.35
परस्परं वीक्षमाणौ क्रोधसंरक्तलोचनौ ।
युयुधाते महावीर्यौ शक्रवैरोचनी यथा ॥ ७.१३६.३५ ॥
ทั้งสองจ้องมองกันและกันด้วยดวงตาแดงก่ำเพราะความโกรธ วีรบุรุษผู้มีพลังยิ่งใหญ่ทั้งสองต่อสู้กันเหมือนอินทรากับวิโรจนะ
7.136.36
ततो भीमो महाबाहुर्बाहुभ्यां विक्षिपन्धनुः ।
व्यराजत रणे राजन्सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.१३६.३६ ॥
ข้าแต่พระราชา จากนั้นพระภีมผู้มีแขนทรงพลังเหยียดคันธนูด้วยแขนทั้งสอง ส่องแสงในการรบ เหมือนเมฆฝนที่มีสายฟ้า
7.136.37
सनेमिघोषस्तनितश्चापविद्युच्छराम्बुभिः ।
भीमसेनमहामेघः कर्णपर्वतमावृणोत् ॥ ७.१३६.३७ ॥
พระภีมเสนผู้เป็นเมฆใหญ่ ด้วยเสียงกึกก้องของล้อรถดุจอสนีบาต สายฟ้าแห่งคันธนู และห่าฝนแห่งลูกศร ได้ปกคลุมภูเขากรรณะ
7.136.38
ततः शरसहस्रेण सम्यगस्तेन भारत ।
पाण्डवो व्यकिरत्कर्णं भीमो भीमपराक्रमः ॥ ७.१३६.३८ ॥
ข้าแต่ภรตะ จากนั้นพระภีมผู้มีความกล้าอันน่าสะพรึง โอรสของปาณฑุ ได้โปรยกรรณะด้วยอาวุธนับพันที่เล็งไว้อย่างแม่นยำ
7.136.39
तत्रापश्यंस्तव सुता भीमसेनस्य विक्रमम् ।
सुपुङ्खैः कङ्कवासोभिर्यत्कर्णं छादयञ्शरैः ॥ ७.१३६.३९ ॥
ที่นั่นโอรสของพระองค์ได้เห็นความกล้าหาญของพระภีมเสน ผู้ปกคลุมกรรณะด้วยลูกศรที่มีขนนกกระสาปลายขนงดงาม
7.136.40
स नन्दयन्रणे पार्थं केशवं च यशस्विनम् ।
सात्यकिं चक्ररक्षौ च भीमः कर्णमयोधयत् ॥ ७.१३६.४० ॥
พระภีมได้ทำให้อรชุนชื่นชม รวมถึงพระเกศวะผู้มีชื่อเสียง สาตยากิ และผู้ปกป้องล้อรถทั้งสอง แล้วต่อสู้กับกรรณะในการรบ
7.136.41
विक्रमं भुजयोर्वीर्यं धैर्यं च विदितात्मनः ।
पुत्रास्तव महाराज दृष्ट्वा विमनसोऽभवन् ॥ ७.१३६.४१ ॥
มหาราชเอ๋ย เมื่อเห็นความกล้าหาญของแขนทั้งสอง กำลังและความมั่นคงของภีมะผู้รู้จักตนเอง บรรดาโอรสของพระองค์ก็พากันหมดกำลังใจ