ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.145
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.145.1
तदवस्थे हे तस्मिन्भूरिश्रवसि कौरवे ।
यथा भूयोऽभवद्युद्धं तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१४५.१ ॥
ହେ ସଞ୍ଜୟ, ଭୂରିଶ୍ରବା କୌରବ ସେହି ଅବସ୍ଥାରେ ପଡ଼ିବା ପରେ ପୁନର୍ବାର ଯୁଦ୍ଧ କିପରି ହେଲା? ତାହା ମୋତେ କୁହ।
7.145.2
भूरिश्रवसि सङ्क्रान्ते परलोकाय भारत ।
वासुदेवं महाबाहुरर्जुनः समचूचुदत् ॥ ७.१४५.२ ॥
ହେ ଭାରତ, ଭୂରିଶ୍ରବା ପରଲୋକ ଗମନ କଲା ପରେ ମହାବାହୁ ଅର୍ଜୁନ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ (ରଥ ଚଳାଇବାକୁ) ପ୍ରେରଣା ଦେଲେ।
7.145.3
चोदयाश्वान्भृशं कृष्ण यतो राजा जयद्रथः ।
श्रूयते पुण्डरीकाक्ष त्रिषु धर्मेषु वर्तते।
प्रतिज्ञां सफलां चापि कर्तुमर्हसि मेऽनघ ॥ ७.१४५.३ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ରାଜା ଜୟଦ୍ରଥ ଯେଉଁଠାରେ ଅଛନ୍ତି ସେଠି ଘୋଡ଼ାଗୁଡ଼ିକୁ ଜୋରରେ ଚଳାଅ। ହେ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ, ସେ ତ୍ରିଧର୍ମରେ ଅଛି ବୋଲି ଶୁଣାଯାଉଛି। ହେ ନିଷ୍ପାପ, ମୋର ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ମଧ୍ୟ ସଫଳ କରିବା ତୁମ ପାଇଁ ଉଚିତ।
7.145.4
अस्तमेति महाबाहो त्वरमाणो दिवाकरः ॥ ७.१४५.४ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ଅସ୍ତ ଯାଉଛନ୍ତି।
7.145.5
एतद्धि पुरुषव्याघ्र महदब्युद्यतं मया ।
कार्यं संरक्ष्यते चैष कुरुसेनामहारथैः ॥ ७.१४५.५ ॥
ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, ମୁଁ ହାତକୁ ନେଇଥିବା ଏହି ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ। ଏବଂ କୁରୁସେନାର ମହାରଥୀମାନେ ଏହାକୁ ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
7.145.6
यथा नाभ्येति सूर्योऽस्तं यथा सत्यं भवेद्वचः ।
चोदयाश्वांस्तथा कृष्ण यथा हन्यां जयद्रथम् ॥ ७.१४५.६ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ନ ହେଉ ଓ ମୋର କଥା ସତ୍ୟ ହେଉ, ସେଥିପାଇଁ ଜୟଦ୍ରଥକୁ ମୁଁ ବଧ କରିପାରିବି ଏପରି ଭାବେ ଘୋଡ଼ା ଚଳାଅ।
7.145.7
ततः कृष्णो महाबाहुरश्वान्रजतसन्निभान् ।
हयज्ञश्चोदयामास जयद्रथवधं प्रति ॥ ७.१४५.७ ॥
ତା'ପରେ ମହାବାହୁ କୃଷ୍ଣ ରୂପା ପରି ଚମକୁଥିବା ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କ ବଧ ଆଡ଼କୁ ଚଳାଇଲେ; ସେ ଘୋଡ଼ା ଜାଣିଥିଲେ।
7.145.8
तं प्रयान्तममोघेषुमुत्पतद्भिरिवाशुगैः ।
त्वरमाणा महाराज सेनामुख्याः समाद्रवन् ॥ ७.१४५.८ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଅବ୍ୟର୍ଥ ବାଣଧାରୀ ସେ ଆଗକୁ ଯାଉଥିବା ବେଳେ ସେନାମୁଖ୍ୟମାନେ ଉଛୁଳି ଉଠୁଥିବା ବେଗବାନ ବାଣ ପରି ତା' ଉପରେ ଦ୍ରୁତ ଧାଇଁଲେ।
7.145.9
दुर्योधनश्च कर्णश्च वृषसेनोऽथ मद्रराट् ।
अश्वत्थामा कृपश्चैव स्वयमेव च सैन्धवः ॥ ७.१४५.९ ॥
ଦୁର୍ଯୋଧନ, କର୍ଣ୍ଣ, ତା'ପରେ ବୃଷସେନ, ମଦ୍ରରାଜ, ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା, କୃପ ଏବଂ ସ୍ୱୟଂ ସିନ୍ଧୁରାଜ ଜୟଦ୍ରଥ।
7.145.10
समासाद्य च बीभत्सुः सैन्धवं समुपस्थितम् ।
नेत्राभ्यां क्रोधदीप्ताभ्यां सम्प्रैक्षन्निर्दहन्निव ॥ ७.१४५.१० ॥
ନିକଟକୁ ଆସିଥିବା ସୈନ୍ଧବଙ୍କ ପାଖେ ପହଞ୍ଚି ବୀଭତ୍ସୁ କ୍ରୋଧରେ ଜ୍ୱଳୁଥିବା ଆଖିରେ ଯେପରି ତାକୁ ଦଗ୍ଧ କରିଦେବେ ସେପରି ଚାହିଁଲେ।
7.145.11
यथाग्निरिन्धनेद्धौ वै क्रोधेन्धनसमीरितः ।
सैन्धवस्य मुखं त्यक्त्वा कर्णः सात्वतमभ्ययात् ॥ ७.१४५.११ ॥
ଇନ୍ଧନରେ ଜ୍ୱଳୁଥିବା ଅଗ୍ନି ପରି, କ୍ରୋଧରୂପୀ ଇନ୍ଧନରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ କର୍ଣ୍ଣ ସୈନ୍ଧବଙ୍କ ମୁଖ ଛାଡ଼ି ସାତ୍ୱତଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।
7.145.12
उपायान्तं तु राधेयं दृष्ट्वा पार्थो महारथः ।
प्रहसन्देवकीपुत्रमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.१४५.१२ ॥
ରାଧାପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ମହାରଥୀ ପାର୍ଥ ହସି ହସି ଦେବକୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.145.13
एष प्रयात्याधिरथिः सात्यकेः स्यन्दनं प्रति ।
न मृष्यति हतं नूनं भूरिश्रवसमाहवे ॥ ७.१४५.१३ ॥
ଏହି ଅଧିରଥ ପୁତ୍ର ସାତ୍ୟକିଙ୍କ ରଥ ଆଡ଼କୁ ଯାଉଛି। ନିଶ୍ଚୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୂରିଶ୍ରବାଙ୍କ ହତ୍ୟା ସେ ସହି ପାରୁନାହିଁ।
7.145.14
यत्र यात्येष तत्र त्वं चोदयाश्वाञ्जनार्दन ।
न सौमदत्तिपदवीं गमयेत्सात्यकिं वृषः ॥ ७.१४५.१४ ॥
ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ସେ ଯେଉଁଠାକୁ ଯାଉଛି ସେଠାକୁ ଘୋଡ଼ା ଚଳାଅ। ସେ ବୃଷ (କର୍ଣ୍ଣ) ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ସୌମଦତ୍ତିଙ୍କ ପଥକୁ ପଠାଇ ନ ପାରୁ।
7.145.15
एवमुक्तो महाबाहुः केशवः सव्यसाचिना ।
प्रत्युवाच महातेजाः कालयुक्तमिदं वचः ॥ ७.१४५.१५ ॥
ସବ୍ୟସାଚୀ (ଅର୍ଜୁନ) ଏହିପରି କହିବାରୁ ମହାବାହୁ, ମହାତେଜସ୍ୱୀ କେଶବ ସମୟୋଚିତ ଏହି ବାକ୍ୟ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
7.145.16
अलमेष महाबाहुः कर्णायैकोऽपि पाण्डव ।
किं पुनर्द्रौपदेयाभ्यां सहितः सात्वतर्षभः ॥ ७.१४५.१६ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ଏହି ମହାବାହୁ ଏକାକୀ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ। ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ସହ ଥିଲେ ସାତ୍ୱତର୍ଷଭ (ସାତ୍ୟକି)ଙ୍କ କଥା କ'ଣ!
7.145.17
न च तावत्क्षमः पार्थ तव कर्णेन सङ्गरः ।
प्रज्वलन्ती महोल्केव तिष्ठत्यस्मिन्हि वासवी।
त्वदर्थं पूज्यमानैषा रक्ष्यते परवीरहन् ॥ ७.१४५.१७ ॥
ହେ ପାର୍ଥ, ବର୍ତ୍ତମାନ କର୍ଣ୍ଣ ସହ ତୁମ ଯୁଦ୍ଧ ଉପଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ। ଜଳନ୍ତ ମହା-ଉଲ୍କା ପରି ବାସବୀ (ଶକ୍ତି) ତାଙ୍କଠାରେ ରହିଛି। ହେ ଶତ୍ରୁବୀରହନ୍ତା, ତୁମ ପାଇଁ ହିଁ ଏହାକୁ ପୂଜା କରି ରକ୍ଷା କରାଯାଉଛି।
7.145.18
न कर्णं प्राकृतं मन्ये तेन योद्धुं न साम्प्रतम् ।
यः कर्णो बलवानेष शक्तोऽस्माञ्जेतुमोजसा ॥ ७.१४५.१८ ॥
ମୁଁ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ସାଧାରଣ ଭାବେ ଦେଖେ ନାହିଁ। ତେଣୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ତାଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହି କର୍ଣ୍ଣ ବଳବାନ, ନିଜ ବଳରେ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିଣିବାକୁ ସମର୍ଥ।
7.145.19
कर्णस्यैष महान्दोषो यद्दूयेन पदेपदे ।
प्रमादाच्च घृणित्वाच्च तेन शोचिति मे मनः ॥ ७.१४५.१९ ॥
କର୍ଣ୍ଣର ଏହି ବଡ଼ ଦୋଷ ଯେ ସେ ପଦେ ପଦେ ଦୁଃଖିତ ହୁଏ। ପ୍ରମାଦ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦୟତା ଯୋଗୁଁ ମୋ ମନ ଶୋକ କରେ।
7.145.20
अतः कर्णः प्रयात्वत्र सात्वतस्य यथा तथा ।
अहं ज्ञास्यामि कौन्तेय कालमस्य दुरात्मनः ॥ ७.१४५.२० ॥
ତେଣୁ କର୍ଣ୍ଣ ଏଠାରେ ସାତ୍ୱତ (କୃଷ୍ଣ)ଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଯେମିତି ହେଉ ଯାଉ। ହେ କୌନ୍ତେୟ, ଏ ଦୁରାତ୍ମାର ସମୟ ମୁଁ ଜାଣିବି।
7.145.21
यत्रैनं विशिखैस्तीक्ष्णैः पातयिष्यसि भूतले ।
तदा गन्तासि पार्थ त्वं तेन योद्धुं दुरात्मना ॥ ७.१४५.२१ ॥
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଭୂମିରେ ପକାଇବ, ସେତେବେଳେ ହେ ପାର୍ଥ, ତୁମେ ସେ ଦୁରାତ୍ମା ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଯିବ।
7.145.22
योऽसौ कर्णेन वीरस्य वार्ष्णेयस्य समागमः ।
हते तु भूरिश्रवसि तद्युद्धमभवत्कथम् ॥ ७.१४५.२२ ॥
ଭୂରିଶ୍ରବା ନିହତ ହେବା ପରେ, ବୀର ବାର୍ଷ୍ଣେୟ (ସାତ୍ୟକି)ଙ୍କର କର୍ଣ୍ଣ ସହ ସେହି ସମାଗମ କିପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ପରିଣତ ହେଲା?
7.145.23
सात्यकिश्चापि विरथः कं समारूढवान्रथम् ।
चक्ररक्षौ च पाञ्चाल्यौ तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१४५.२३ ॥
ହେ ସଞ୍ଜୟ, ରଥହୀନ ସାତ୍ୟକି କେଉଁ ରଥରେ ଆରୋହଣ କଲେ? ପାଞ୍ଚାଳର ଦୁଇ ଚକ୍ରରକ୍ଷକ କ'ଣ କଲେ? ତାହା ମୋତେ କୁହ।
7.145.24
हन्त ते कथयिष्यामि यथावृत्तं महारणे ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां केशवार्युनयोरपि।
शुश्रूषस्व स्थिरो भूत्वा दुराचरितमात्मनः ॥ ७.१४५.२४ ॥
ଭଲ, ସେହି ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ଯାହା ଘଟିଥିଲା ତାହା ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି — ସମସ୍ତ ସେନା ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ, କେଶବ ଓ ଅର୍ଜୁନ ମଧ୍ୟ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ। ସ୍ଥିର ହୋଇ ଶୁଣ; ଏହା ତୁମ ନିଜ ଦୁରାଚରଣର ଫଳ।
7.145.25
…मेव हि कृष्णस्य मनोगतमिदं प्रभो ।
विजेतव्यो यथा वीरः सात्यकिः सौमदत्तिना ॥ ७.१४५.२५ ॥
…ହଁ, ଏହା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମନରେ ଥିଲା, ହେ ପ୍ରଭୁ। ବୀର ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ସୌମଦତ୍ତି ଯେପରି ଜିତିବେ ସେହିପରି।
7.145.26
अतीतानागते राजन्स हि वेत्ति जनार्दनः ।
ततः सूतं समाहूय दारुकं संदिदेश ह। ॥ ७.१४५.२६ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଅତୀତ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ କେବଳ ଜନାର୍ଦନ ଜାଣନ୍ତି। ତା'ପରେ ସେ ସାରଥି ଦାରୁକଙ୍କୁ ଡାକି ଆଦେଶ ଦେଲେ।
7.145.27
रथो मे युज्यतां कल्यमिति राजन्महाबालः ।
न हि देवा न गन्धर्वा न यक्षोरगराक्षसाः।
मानवा वाऽपि जेतारः कृष्णयोः सन्ति केचन। ॥ ७.१४५.२७ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ମହାବାହୁ କହିଲେ, 'କାଲି ପ୍ରଭାତେ ମୋ ରଥ ଯୋଡ଼ାଯାଉ।' ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ନାଗ, ରାକ୍ଷସ କିମ୍ବା ମନୁଷ୍ୟ କେହି ମଧ୍ୟ କୃଷ୍ଣ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ।
7.145.28
पितामहपुरोगाश्च देवाः सिद्धाश्च तं विदुः ।
तयोः प्रभावमतुलं शृणु युद्धं तु तत्तथा ॥ ७.१४५.२८ ॥
ପିତାମହଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବତା ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି। ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଅତୁଳ ପ୍ରଭାବ ଓ ସେ ଯୁଦ୍ଧ ଶୁଣ।
7.145.29
सात्यकिं विरथं दृष्ट्वा कर्णं चाभ्युद्यतं रणे ।
दध्मौ शङ्खं महानादमार्षभेणाथ माधवः ॥ ७.१४५.२९ ॥
ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ରଥହୀନ ଓ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥିବା ଦେଖି ମାଧବ ବୃଷଭ ପରି ମହାନାଦର ଶଙ୍ଖ ବଜାଇଲେ।
7.145.30
दारुकोऽवेत्य सन्देशं श्रुत्वा शङ्खस्य च स्वनम् ।
रथमन्वानयत्तस्मै सुपर्णोच्छ्रितकेतनम् ॥ ७.१४५.३० ॥
ଦାରୁକ ସନ୍ଦେଶ ବୁଝି ଓ ଶଙ୍ଖଧ୍ୱନି ଶୁଣି, ଗରୁଡ଼-ଧ୍ୱଜ ଉଚ୍ଚରେ ଉଡ଼ୁଥିବା ରଥ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆଣିଲା।
7.145.31
स केशवस्यानुमते रथं दारुकसंयुतम् ।
आरुरोह शिनेः पौत्रो ज्वलनादित्यसन्निभम् ॥ ७.१४५.३१ ॥
କେଶବଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ଶିନିଙ୍କ ପୌତ୍ର ଦାରୁକଯୁକ୍ତ, ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଥରେ ଆରୋହଣ କଲେ।
7.145.32
कामगैः शैव्यसुग्रीवमेघपुष्पवलाहकैः ।
हयोदग्रैर्महावेगैर्हेमभाण्डविभूषितैः ॥ ७.१४५.३२ ॥
ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଚାଲୁଥିବା ଶୈବ୍ୟ, ସୁଗ୍ରୀବ, ମେଘପୁଷ୍ପ ଓ ବଲାହକ ନାମକ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ସହିତ; ସେମାନେ ଉଚ୍ଚ, ମହାବେଗୀ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସଜ୍ଜାରେ ସଜ୍ଜିତ ଥିଲେ।
7.145.33
युक्तं समारुह्य च तं विमानप्रतिमं रथम् ।
अभ्यद्रवत राधेयं प्रवपन्सायकान्बहून् ॥ ७.१४५.३३ ॥
ସେହି ବିମାନସଦୃଶ ରଥରେ ଆରୋହଣ କରି, ବହୁ ଶର ବର୍ଷଣ କରି ସେ ରାଧେୟ କର୍ଣ୍ଣ ଉପରେ ଧାଇଁଲେ।
7.145.34
चक्ररक्षावपि तदा युधामन्यूत्तमौजसौ ।
धनञ्जयरथं हित्वा राधेयं प्रत्युदीयतुः ॥ ७.१४५.३४ ॥
ସେତେବେଳେ ଚକ୍ର-ରକ୍ଷକ ଯୁଧାମନ୍ୟୁ ଓ ଉତ୍ତମୌଜା ମଧ୍ୟ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ରଥ ଛାଡ଼ି ରାଧେୟ କର୍ଣ୍ଣ ଆଡ଼କୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
7.145.35
राधेयोऽपि महाराज शरवर्षं समुत्सृजन् ।
अभ्यद्रवत्सुसङ्क्रुद्धो रणे शैनेयमच्युतम् ॥ ७.१४५.३५ ॥
ହେ ମହାରାଜ! ରାଧେୟ କର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟ ଶରବର୍ଷଣ କରି, ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ରଣରେ ଶୈନେୟ ଓ ଅଚ୍ୟୁତ ଉପରେ ଧାଇଁଲେ।
7.145.36
नैव दैवं न गान्धर्वं नासुरं न च राक्षसम् ।
तादृशं भुवि नो युद्धं दिवि वा श्रुतमित्युत।
उपारसत तत्सैन्यं सरथाश्वनरद्विपम् ॥ ७.१४५.३६ ॥
ଦୈବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅସୁର କିମ୍ବା ରାକ୍ଷସଙ୍କ ପରି ଏପରି ଯୁଦ୍ଧ ପୃଥିବୀରେ ବା ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆମେ ଦେଖି ନାହୁଁ କି ଶୁଣି ନାହୁଁ ବୋଲି କହି, ରଥ, ଘୋଡ଼ା, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ହାତୀ ସହିତ ସେହି ସୈନ୍ୟ ଥମିଗଲା।
7.145.37
तयोर्दृष्ट्वा महाराज कर्म सम्मूढचेतसः ।
सर्वे च समपश्यन्त तद्युद्धमतिमानुषम् ॥ ७.१४५.३७ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ସେ ଦୁହିଁଙ୍କର ସେହି ଅତିମାନୁଷ ଯୁଦ୍ଧକର୍ମ ଦେଖି ସମସ୍ତେ ମୋହିତଚିତ୍ତ ହୋଇ ଚାହିଁ ରହିଲେ।
7.145.38
तयोर्नृवरयो राजन्सारथ्यं दारुकस्य च ॥ ७.१४५.३८ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେ ଦୁଇ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଦାରୁକଙ୍କ ସାରଥ୍ୟ (ସମସ୍ତେ ଦେଖିଲେ)।
7.145.39
गतप्रत्यागतावृत्तैर्मण्डलैः सन्निवर्तनैः ।
सारथेस्तु रथस्थस्य काश्यपेयस्य विस्मिताः ॥ ७.१४५.३९ ॥
ଆଗକୁ ଯିବା, ପଛକୁ ଫେରିବା, ଚକ୍ରାକାର ଘୂରିବା ଓ ବଙ୍କ ହେବାର ଗତିରେ, ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା କାଶ୍ୟପପୁତ୍ରଙ୍କ ସାରଥିର କୌଶଳ ଦେଖି ସମସ୍ତେ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ।
7.145.40
नभस्तलगताश्चैव देवगान्धर्वदानवाः ।
अतीवावहिता द्रष्टुं कर्णशैनेययो रणम् ॥ ७.१४५.४० ॥
ଆକାଶରେ ଥିବା ଦେବ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଶୈନେୟଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ଦେଖିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମନୋଯୋଗୀ ଥିଲେ।
7.145.41
मित्रार्थे तौ पराक्रान्तौ शुष्मिणौ स्पर्धिनौ रमे ॥ ७.१४५.४१ ॥
ମିତ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ଦୁହେଁ ପରାକ୍ରମୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ପରସ୍ପର ସହ ସ୍ପର୍ଦ୍ଧା କରୁଥିଲେ, ହେ ରାମ।
7.145.42
कर्णश्चामरसङ्काशो युयुधानश्च सात्यकिः ।
अन्योन्यं तौ महाराज शरवर्षैरवर्षताम् ॥ ७.१४५.४२ ॥
ଚାମର ପରି ଶୁଭ୍ର କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଯୁଯୁଧାନ ସାତ୍ୟକି, ହେ ମହାରାଜ, ପରସ୍ପର ଉପରେ ଶର ବର୍ଷା କଲେ।
7.145.43
प्रममाथ शिनेः पौत्रं कर्णः सायकवृष्टिभिः ।
अमृष्यमाणो निधनं कौरव्यजलसन्धयोः ॥ ७.१४५.४३ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ବାଣବର୍ଷଣରେ ଶିନିଙ୍କ ନାତିଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କରି ଭୂମିସାତ୍ କଲେ; କୌରବ୍ୟ ଓ ଜୟସନ୍ଧିଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ସହି ନ ପାରି।
7.145.44
कर्णः शोकसमाविष्टो महोरग इव श्वसन् ।
स शैनेयं रणे क्रुद्धः प्रदहन्निव चक्षुषा।
अभ्यधावत वेगेन पुनःपुनररिन्दम ॥ ७.१४५.४४ ॥
ଶୋକରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କର୍ଣ୍ଣ ମହାସର୍ପ ପରି ଫୁତ୍କାର କରି, କ୍ରୋଧରେ ଚକ୍ଷୁରେ ଦହନ କରି, ରଣରେ ଶୈନେୟଙ୍କ ଦିଗରେ ବେଗରେ ବାରମ୍ବାର ଧାଇଁଲେ, ହେ ଅରିନ୍ଦମ।
7.145.45
तं तु सक्रोधमालोक्य सात्यकिः प्रत्ययुध्यत ।
महता शरवर्षेण गजं प्रतिगजो यथा ॥ ७.१४५.४५ ॥
କ୍ରୋଧରେ ଆସୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ସାତ୍ୟକି ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ, ଯେପରି ଗୋଟିଏ ହାତୀ ଅନ୍ୟ ହାତୀକୁ ମୁକାବିଲା କରେ, ମହାନ ବାଣବର୍ଷଣରେ।
7.145.46
तौ समेतौ नरव्याघ्रौ व्याघ्राविव तरस्विनौ ।
अन्योन्यं सन्ततक्षाते रणेऽनुपमविक्रमौ ॥ ७.१४५.४६ ॥
ସେହି ଦୁଇ ନରବ୍ୟାଘ୍ର, ବ୍ୟାଘ୍ର ପରି ବେଗବାନ, ରଣରେ ଅନୁପମ ପରାକ୍ରମୀ, ପରସ୍ପରକୁ ନିରନ୍ତର ଆଘାତ କଲେ।
7.145.47
ततः कर्णं शिनेः पौत्रः सर्वपारसवैः शरैः ।
बिभेद सर्वगात्रेषु पुनःपुनररिन्दम ॥ ७.१४५.४७ ॥
ତା'ପରେ ଶିନିଙ୍କ ନାତି (ସାତ୍ୟକି) କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ପାରଶବ ବାଣରେ ତାଙ୍କ ସର୍ବାଙ୍ଗରେ ବାରମ୍ବାର ବିଦ୍ଧ କଲେ, ହେ ଅରିନ୍ଦମ।
7.145.48
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपातयत् ।
अश्वांश्च चतुरः श्वेतान्निजघान शितैः शरैः ॥ ७.१४५.४८ ॥
ତାଙ୍କ ସାରଥିଙ୍କୁ ଭଲ୍ଲ ବାଣରେ ରଥାସନରୁ ପାଡ଼ିଦେଲେ; ଚାରି ଧଳା ଘୋଡ଼ାଙ୍କୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ବଧ କଲେ।
7.145.49
छित्त्वा ध्वजं रथं चैव शतधा पुनर्षर्षभ ।
चकार विरथं कर्णं तव पुत्रस्य पश्यतः ॥ ७.१४५.४९ ॥
ହେ ଋଷଭ, ଧ୍ୱଜ ଓ ରଥକୁ ଶହେ ଖଣ୍ଡ କରି, ତୁମ ପୁତ୍ରର ଆଖି ଆଗରେ ପୁଣି କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ରଥହୀନ କଲା।
7.145.50
ततो विमनसो राजंस्तावकास्ते महारथाः ।
वृषसेनः कर्णसुतः शल्यो मद्राधिपस्तथा। ॥ ७.१४५.५० ॥
ତା'ପରେ, ହେ ରାଜନ୍, ତୁମ ସେହି ମହାରଥୀମାନେ ମନ ମଳିନ କଲେ — କର୍ଣ୍ଣପୁତ୍ର ବୃଷସେନ ଓ ମଦ୍ରାଧିପତି ଶଲ୍ୟ ମଧ୍ୟ।
7.145.51
द्रोणपुत्रश्च शैनेयं सर्वतः पर्यवारयन् ।
ततः पर्याकुलं सर्वं न प्राज्ञायत किंचन ॥ ७.१४५.५१ ॥
ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ଶୈନେୟଙ୍କୁ ଚାରିପଟରୁ ଘେରିଲେ। ତା'ପରେ ସବୁ ବ୍ୟାକୁଳ ହେଲା, କିଛି ଜଣାପଡ଼ିଲା ନାହିଁ।
7.145.52
तथा सात्यकिना वीरे विरथे सूतजे कृते ।
हाहाकारस्ततो राजन्सर्वसैन्येष्वभून्महान् ॥ ७.१४५.५२ ॥
ଏହିପରି ସାତ୍ୟକି ଦ୍ୱାରା ବୀର ସୂତପୁତ୍ର ରଥହୀନ ହେବାରୁ, ହେ ରାଜନ୍, ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟରେ ମହା ହାହାକାର ଉଠିଲା।
7.145.53
कर्णोऽपि विरथो राजन्सात्वतेन कृतः शरैः ।
दुर्योधनरथं तूर्णमारुरोह विनिःश्वसन् ॥ ७.१४५.५३ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟ, ହେ ରାଜନ୍, ସାତ୍ୱତଙ୍କ ଶରରେ ରଥହୀନ ହୋଇ, ଦୀର୍ଘଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି ଶୀଘ୍ର ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କ ରଥରେ ଚଢ଼ିଲେ।
7.145.54
मानयंस्तव पुत्रस्य बाल्यात्प्रभृति सौहृदम् ।
कृतां राज्यप्रदानेन प्रतिज्ञां परिपालयन् ॥ ७.१४५.५४ ॥
ତୁମ ପୁତ୍ରଙ୍କ ବାଲ୍ୟକାଳରୁ ଚାଲି ଆସିଥିବା ସୌହାର୍ଦ୍ଦ୍ୟକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଏବଂ ରାଜ୍ୟ ଦେବା ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପାଳନ କରି।
7.145.55
तथा तु विरथं कर्णं पुत्रांश्च परिपालयन् ।
दुःशासनमुखान्वीरान्नावधीत्सात्यकिर्वशी ॥ ७.१४५.५५ ॥
ଏହିପରି ରଥହୀନ କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି, ଆତ୍ମସଂଯମୀ ସାତ୍ୟକି ଦୁଃଶାସନ ପ୍ରମୁଖ ବୀରମାନଙ୍କୁ ବଧ କଲେ ନାହିଁ।
7.145.56
रक्षन्प्रतिज्ञां भीमेन पार्थेन च पुराकृताम् ।
विरथान्विह्वलांश्चक्रे न तु प्राणैर्व्ययोजयत् ॥ ७.१४५.५६ ॥
ଭୀମ ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପୂର୍ବକୃତ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ରକ୍ଷା କରି, ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ରଥହୀନ ଓ ବିହ୍ୱଳ କଲେ; କିନ୍ତୁ ପ୍ରାଣ ହରଣ କଲେ ନାହିଁ।
7.145.57
भीमसेनेन तु वदः पुत्राणां ते प्रतिश्रुतः ।
अनुद्यूते च पार्थेन वधः कर्णस्य संश्रुतः ॥ ७.१४५.५७ ॥
ଭୀମସେନ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ବଧର ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲେ; ଏବଂ ଦ୍ୟୂତ ସମୟରେ ଅର୍ଜୁନ କର୍ଣ୍ଣ ବଧର ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲେ।
7.145.58
वधे त्वकुर्वन्यत्नं ते तस्य कर्णमुखास्तदा ।
नाशक्नुवंस्ततो हन्तुं सात्यकिं प्रवरा रथाः ॥ ७.१४५.५८ ॥
ସେତେବେଳେ କର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରମୁଖ ଆପଣଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥୀମାନେ ତାଙ୍କ ବଧ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ନାହିଁ; ଏବଂ ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ସେମାନେ ସମର୍ଥ ହେଲେ ନାହିଁ।
7.145.59
द्रौणिश्च कृतवर्मा च तथैवान्ये महारथाः ।
निर्जिता धनुषैकेन शतशः क्षत्रियर्षभाः।
काङ्क्षता परलोकं च धर्मराजस्य च प्रियम् ॥ ७.१४५.५९ ॥
ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା, କୃତବର୍ମା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ମହାରଥୀମାନେ, ଶହ ଶହ କ୍ଷତ୍ରିୟଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେହି ଜଣେ ଧନୁର୍ଧରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେଲେ; ପରଲୋକ କାମନା କରି ଓ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ପ୍ରିୟ କରି।
7.145.60
कृष्णयोः सदृशो वीर्ये सात्यकिः शत्रुतापनः ।
जितवान्सर्वसैन्यानि तावकानि हसन्निव ॥ ७.१४५.६० ॥
ଦୁଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସମାନ ବୀର୍ଯ୍ୟଶାଳୀ, ଶତ୍ରୁତାପନ ସାତ୍ୟକି ଆପଣଙ୍କ ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟକୁ ଯେପରି ହସି ହସି ଜିଣିଲେ।
7.145.61
कृष्णो वाऽपि भवेल्लोके पार्थो बाऽपि धनुर्धरः ।
शैनेयो वा नरव्याघ्र चतुर्थस्तु न विद्यते ॥ ७.१४५.६१ ॥
ଜଗତରେ କୃଷ୍ଣ ହୁଅନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ଧନୁର୍ଧର ପାର୍ଥ ହୁଅନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ଶୈନେୟ ହୁଅନ୍ତୁ; ହେ ନରବ୍ୟାଘ୍ର, ଚତୁର୍ଥ ଜଣେ ନାହାନ୍ତି।
7.145.62
अजय्यं वासुदेवस्य रथमास्थाय सात्यकिः ।
विरथं कृतवान्कर्णं वासुदेवसमो युधि।
दारुकेण समायुक्तः स्वबाहुबलदर्पितः ॥ ७.१४५.६२ ॥
ବାସୁଦେବଙ୍କ ଅଜେୟ ରଥରେ ଆରୂଢ଼ ହୋଇ ସାତ୍ୟକି ଯୁଦ୍ଧରେ ବାସୁଦେବଙ୍କ ସମାନ ହୋଇ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ରଥହୀନ କଲେ; ଦାରୁକ ସହ ଯୁକ୍ତ, ନିଜ ବାହୁବଳରେ ଗର୍ବିତ।
7.145.63
कच्चिदन्यं समारूढः सात्यकिः शत्रुतापनः ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं कुशलो ह्यसि भाषितुम्।
असह्यं तमहं मन्ये तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१४५.६३ ॥
ଶତ୍ରୁତାପନ ସାତ୍ୟକି କ'ଣ ଅନ୍ୟ ରଥରେ ଆରୂଢ଼ ହୋଇଛନ୍ତି? ଏହା ମୁଁ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ; ତୁମେ କହିବାରେ କୁଶଳ। ତାହାକୁ ମୁଁ ଅସହ୍ୟ ମନେ କରେ; ହେ ସଞ୍ଜୟ, ତାହା ମୋତେ କୁହ।
7.145.64
शृणु राजन्यथावृत्तं रथमन्यं महामतिः ।
दारुकस्यानुजस्तूर्णं कल्पनाविदिकल्पितम् ॥ ७.१४५.६४ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଯେପରି ଘଟିଲା ସେପରି ଶୁଣ। ଦାରୁକଙ୍କ କନିଷ୍ଠ ଭ୍ରାତା, ମହାମତି, କଳ୍ପନାବିଦ୍ୟାରେ ନିପୁଣ, ଶୀଘ୍ର ନିର୍ମିତ ଅନ୍ୟ ଏକ ରଥ ବିଷୟରେ।
7.145.65
आयसैः काञ्चनैश्चापि पट्टैः सन्नद्धकूबरम् ।
तारासहस्रखचितं सिंहध्वजपताकिनम् ॥ ७.१४५.६५ ॥
ଲୁହା ଓ ସୁନାର ପଟ୍ଟରେ ଯାହାର କୂବର ବନ୍ଧା; ହଜାର ତାରକାରେ ଖଚିତ; ସିଂହଧ୍ୱଜ ଓ ପତାକା ଯୁକ୍ତ।
7.145.66
अश्वैर्वातजवैर्युक्तं हेमभाण्डपरिच्छदैः ।
सैन्धवैरिन्दुसङ्काशैः सर्वशब्दातिगैर्दृढैः ॥ ७.१४५.६६ ॥
ପବନ ସମାନ ବେଗର ଅଶ୍ୱ ଯୁକ୍ତ; ସୁନାର ପାତ୍ର ଓ ସଜ୍ଜା ଯୁକ୍ତ; ଚନ୍ଦ୍ର ସମାନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୈନ୍ଧବ ଜାତିର ଦୃଢ଼ ଅଶ୍ୱରେ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଶବ୍ଦ ଅତିକ୍ରମ କରି ଦୌଡ଼ନ୍ତି।
7.145.67
चित्रकाञ्चनसन्नाहैर्वाजिमुख्यैर्विशाम्पते ।
घण्टाजालाकुलरवं शक्तितोमरविद्युतम् ॥ ७.१४५.६७ ॥
ହେ ପ୍ରଜାପତି! ବିଚିତ୍ର ସୁବର୍ଣ୍ଣ କବଚଧାରୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଶ୍ୱରେ ଯୋଜିତ ସେହି ରଥ, ଘଣ୍ଟାଜାଲର ଶବ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଶକ୍ତି ଓ ତୋମରର ବିଜୁଳି ପରି ଝଲସୁଥିଲା।
7.145.68
युक्तं साङ्ग्रामिकैर्द्रव्यैर्बहुशस्त्रपरिच्छदैः ।
रथं सम्पादयामास मेघगम्भीरनिःस्वनम् ॥ ७.१४५.६८ ॥
ଯୁଦ୍ଧ-ସାମଗ୍ରୀ ଓ ଅନେକ ଶସ୍ତ୍ର-ସାଧନରେ ସଜ୍ଜିତ ସେହି ରଥ, ମେଘ ପରି ଗମ୍ଭୀର ଶବ୍ଦଯୁକ୍ତ କରି ସେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଇଲା।
7.145.69
तं समारुह्य शैनेयस्तव सैन्यमुपाद्रवत् ।
दारुकोऽपि यथाकामं प्रययौ केशवान्तिकम् ॥ ७.१४५.६९ ॥
ସେହି ରଥରେ ଆରୋହଣ କରି ଶୈନେୟ (ସାତ୍ୟକି) ତୁମ ସୈନ୍ୟ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲା; ଦାରୁକ ମଧ୍ୟ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ କେଶବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲା।
7.145.70
कर्णस्यापि रथं राजञ्शङ्खगोक्षीरपाण्डुरैः ।
चित्रकाञ्चनसन्नाहैः सदश्वैर्वेगवत्तरैः ॥ ७.१४५.७० ॥
ହେ ରାଜନ୍! କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ରଥ ମଧ୍ୟ ଶଙ୍ଖ ଓ ଗାଈ କ୍ଷୀର ପରି ଶୁଭ୍ର, ବିଚିତ୍ର ସୁବର୍ଣ୍ଣ କବଚଧାରୀ, ଅତି ବେଗବାନ ଉତ୍ତମ ଅଶ୍ୱରେ ଯୋଜିତ ଥିଲା।
7.145.71
हेमकक्ष्याध्वजोपेतं क्लृप्तयन्त्रपताकिनम् ।
अग्र्यं रथं सुयन्तारं बहुशस्त्रपरिच्छदम्।
उपाजह्रुस्तमास्थाय कर्णोऽप्यभ्यद्रवद्रिपून् ॥ ७.१४५.७१ ॥
ସୁବର୍ଣ୍ଣ କକ୍ଷ୍ୟା ଓ ଧ୍ୱଜାଯୁକ୍ତ, ସୁସଜ୍ଜିତ ଯନ୍ତ୍ର ଓ ପତାକାଯୁକ୍ତ, ଉତ୍ତମ ସାରଥିଥିବା, ଅନେକ ଶସ୍ତ୍ର-ସାଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ ଆଣାଗଲା; ତାହା ଉପରେ ଚଢ଼ି କର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
7.145.72
एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
भूयश्चापि निबोधेमं तवापन्नयजं क्षयम् ॥ ७.१४५.७२ ॥
ତୁମେ ମୋତେ ଯାହା ପଚାରିଛ ସେସବୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି; ଆଉ ଶୁଣ, ତୁମ ପକ୍ଷର ବିପଦରେ ପଡ଼ିଥିବା ଯଜ୍ଞ ପରି ଏହି କ୍ଷୟକୁ।
7.145.73
एकत्रिंशत्तव सुता भीमसेनेन पातिताः ।
दुर्मुखं प्रमुखे कृत्वा सततं चित्रयोधिनम् ॥ ७.१४५.७३ ॥
ଆପଣଙ୍କ ଏକତିରିଶ ପୁତ୍ର ଭୀମସେନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପତିତ ହେଲେ। ସର୍ବଦା ବିଚିତ୍ର ଭାବେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଦୁର୍ମୁଖଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି।
7.145.74
शतशो निहताः शूराः सात्वतेनार्जुनेन च ।
भीष्मं प्रमुखतः कृत्वा भगदत्तं च भारत।
एवमेष क्षयो वृत्तो राजन्दुर्मन्त्रिते तव ॥ ७.१४५.७४ ॥
ବୀରମାନେ ଶହ ଶହ ସଂଖ୍ୟାରେ ସାତ୍ୱତ (କୃଷ୍ଣ) ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ହେଲେ। ହେ ଭାରତ, ଭୀଷ୍ମ ଓ ଭଗଦତ୍ତଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି। ହେ ରାଜନ, ଆପଣଙ୍କ ଦୁର୍ମନ୍ତ୍ରଣାରୁ ଏହିପରି ଏହି ବିନାଶ ଘଟିଲା।