மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.145
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.145.1
तदवस्थे हे तस्मिन्भूरिश्रवसि कौरवे ।
यथा भूयोऽभवद्युद्धं तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१४५.१ ॥
ஓ சஞ்சயா, அந்த நிலையில் பூரிசிரவஸ் என்ற கௌரவன் விழுந்த பின் போர் மீண்டும் எவ்வாறு நிகழ்ந்தது? அதை எனக்குச் சொல்.
7.145.2
भूरिश्रवसि सङ्क्रान्ते परलोकाय भारत ।
वासुदेवं महाबाहुरर्जुनः समचूचुदत् ॥ ७.१४५.२ ॥
ஓ பாரதா, பூரிசிரவஸ் மறுலோகம் சென்றபின், மஹாபாஹுவான அர்ஜுனன் வாசுதேவனை (தேரைத் தூண்டுமாறு) வேண்டினான்.
7.145.3
चोदयाश्वान्भृशं कृष्ण यतो राजा जयद्रथः ।
श्रूयते पुण्डरीकाक्ष त्रिषु धर्मेषु वर्तते।
प्रतिज्ञां सफलां चापि कर्तुमर्हसि मेऽनघ ॥ ७.१४५.३ ॥
ஓ கிருஷ்ணா, ஜயத்ரதன் எங்குள்ளானோ அங்கு குதிரைகளை வேகமாகத் தூண்டு. ஓ தாமரைக்கண்ணா, அவன் மூன்று தர்மங்களிலும் நிலைத்திருப்பதாகக் கேள்விப்பட்டேன். ஓ பாவமற்றவனே, என் சபதத்தையும் நிறைவேற்றுவது உனக்குத் தகும்.
7.145.4
अस्तमेति महाबाहो त्वरमाणो दिवाकरः ॥ ७.१४५.४ ॥
ஓ மஹாபாஹுவே, சூரியன் விரைந்து அஸ்தமிக்கிறான்.
7.145.5
एतद्धि पुरुषव्याघ्र महदब्युद्यतं मया ।
कार्यं संरक्ष्यते चैष कुरुसेनामहारथैः ॥ ७.१४५.५ ॥
ஓ புருஷவ்யாக்ரா, நான் தொடங்கிய இந்த மகத்தான செயல் இது. இதை கௌரவ சேனையின் மஹாரதர்கள் காத்துக்கொண்டிருக்கின்றனர்.
7.145.6
यथा नाभ्येति सूर्योऽस्तं यथा सत्यं भवेद्वचः ।
चोदयाश्वांस्तथा कृष्ण यथा हन्यां जयद्रथम् ॥ ७.१४५.६ ॥
ஓ கிருஷ்ணா, சூரியன் அஸ்தமனத்தை அடையாமல் என் சொல் உண்மையாக இருக்கும்படி, ஜயத்ரதனைக் கொல்லும் வகையில் குதிரைகளைத் தூண்டு.
7.145.7
ततः कृष्णो महाबाहुरश्वान्रजतसन्निभान् ।
हयज्ञश्चोदयामास जयद्रथवधं प्रति ॥ ७.१४५.७ ॥
பின்பு மகாபாகு கிருஷ்ணர் வெள்ளியைப் போல் ஒளிரும் குதிரைகளை ஜயத்ரதனின் வதத்தை நோக்கித் தூண்டினார்; அவர் குதிரைகளை அறிந்தவர்.
7.145.8
तं प्रयान्तममोघेषुमुत्पतद्भिरिवाशुगैः ।
त्वरमाणा महाराज सेनामुख्याः समाद्रवन् ॥ ७.१४५.८ ॥
மகாராஜரே, அம்பு தவறாத அவனை முன்னேறிச் செல்லும்போது, படைத் தலைவர்கள் விரைந்து, பாய்ந்து எழும் விரைவான அம்புகளைப் போல அவனை நோக்கி ஓடினர்.
7.145.9
दुर्योधनश्च कर्णश्च वृषसेनोऽथ मद्रराट् ।
अश्वत्थामा कृपश्चैव स्वयमेव च सैन्धवः ॥ ७.१४५.९ ॥
துரியோதனனும், கர்ணனும், பின்பு விருஷசேனனும், மத்ர அரசனும், அசுவத்தாமனும், கிருபரும், சிந்துவின் அரசனாகிய ஜயத்ரதனும் தாமே.
7.145.10
समासाद्य च बीभत्सुः सैन्धवं समुपस्थितम् ।
नेत्राभ्यां क्रोधदीप्ताभ्यां सम्प्रैक्षन्निर्दहन्निव ॥ ७.१४५.१० ॥
பீபத்ஸு அருகில் வந்திருந்த சைந்தவனை அடைந்து, சினத்தால் எரியும் கண்களால் அவனை எரித்துவிடுவது போல உற்றுநோக்கினான்.
7.145.11
यथाग्निरिन्धनेद्धौ वै क्रोधेन्धनसमीरितः ।
सैन्धवस्य मुखं त्यक्त्वा कर्णः सात्वतमभ्ययात् ॥ ७.१४५.११ ॥
விறகால் கொழுந்துவிட்டெரியும் நெருப்பைப் போல, சினமாகிய எரிபொருளால் தூண்டப்பட்ட கர்ணன் சைந்தவனின் முகத்தை விட்டு சாத்யகியை நோக்கிச் சென்றான்.
7.145.12
उपायान्तं तु राधेयं दृष्ट्वा पार्थो महारथः ।
प्रहसन्देवकीपुत्रमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.१४५.१२ ॥
ராதையின் மகன் கர்ணன் வருவதைக் கண்ட மகாரதனான பார்த்தன் சிரித்துக்கொண்டு தேவகியின் மகனிடம் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
7.145.13
एष प्रयात्याधिरथिः सात्यकेः स्यन्दनं प्रति ।
न मृष्यति हतं नूनं भूरिश्रवसमाहवे ॥ ७.१४५.१३ ॥
இதோ அதிரதனின் மகன் சாத்யகியின் தேரை நோக்கிச் செல்கிறான். போரில் பூரிசிரவஸ் கொல்லப்பட்டதை அவன் பொறுக்கவில்லை போலும்.
7.145.14
यत्र यात्येष तत्र त्वं चोदयाश्वाञ्जनार्दन ।
न सौमदत्तिपदवीं गमयेत्सात्यकिं वृषः ॥ ७.१४५.१४ ॥
ஜனார்தனா, இவன் எங்கு செல்கிறானோ அங்கே குதிரைகளைச் செலுத்து. காளை போன்ற அந்த கர்ணன் சாத்யகியை சோமதத்தியின் வழிக்கு அனுப்பாதிருக்கட்டும்.
7.145.15
एवमुक्तो महाबाहुः केशवः सव्यसाचिना ।
प्रत्युवाच महातेजाः कालयुक्तमिदं वचः ॥ ७.१४५.१५ ॥
சவ்யசாசியால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட மகாபாஹுவும் மகாதேஜஸ்வியுமான கேசவன் காலத்திற்கேற்ற இந்த வார்த்தையைப் பதிலளித்தார்.
7.145.16
अलमेष महाबाहुः कर्णायैकोऽपि पाण्डव ।
किं पुनर्द्रौपदेयाभ्यां सहितः सात्वतर्षभः ॥ ७.१४५.१६ ॥
பாண்டவனே, இந்த மகாபாஹு ஒருவனே கர்ணனை எதிர்க்கப் போதுமானவன். திரௌபதியின் இரு மகன்களுடன் இணைந்தால் சாத்வதர்களின் காளையான சாத்யகி எம்மாத்திரம்!
7.145.17
न च तावत्क्षमः पार्थ तव कर्णेन सङ्गरः ।
प्रज्वलन्ती महोल्केव तिष्ठत्यस्मिन्हि वासवी।
त्वदर्थं पूज्यमानैषा रक्ष्यते परवीरहन् ॥ ७.१४५.१७ ॥
பார்த்தா, இப்போது கர்ணனுடன் உன் போர் தகுதியானதல்ல. எரியும் பெரிய விண்கல்லைப் போல வாசவியாகிய சக்தி அவனிடம் நிற்கிறது. பகைவீரர்களை அழிப்பவனே, உனக்காகவே இது போற்றப்பட்டுப் பாதுகாக்கப்படுகிறது.
7.145.18
न कर्णं प्राकृतं मन्ये तेन योद्धुं न साम्प्रतम् ।
यः कर्णो बलवानेष शक्तोऽस्माञ्जेतुमोजसा ॥ ७.१४५.१८ ॥
கர்ணனை நான் சாதாரணமானவனாகக் கருதவில்லை. ஆகவே இப்போது அவனுடன் போரிடுவது தகாது. இந்தக் கர்ணன் வலிமையானவன், தன் பலத்தால் எங்களைல்லாரையும் வெல்ல வல்லவன்.
7.145.19
कर्णस्यैष महान्दोषो यद्दूयेन पदेपदे ।
प्रमादाच्च घृणित्वाच्च तेन शोचिति मे मनः ॥ ७.१४५.१९ ॥
கர்ணனின் இந்தப் பெரிய குற்றம் என்னவென்றால், அவன் அடிக்கடி துயரத்தில் ஆழ்கிறான். அலட்சியத்தாலும் கொடுமையாலும் என் மனம் வருந்துகிறது.
7.145.20
अतः कर्णः प्रयात्वत्र सात्वतस्य यथा तथा ।
अहं ज्ञास्यामि कौन्तेय कालमस्य दुरात्मनः ॥ ७.१४५.२० ॥
ஆகவே கர்ணன் இங்கே சாத்வதனின் (கிருஷ்ணனின்) முன் எப்படியாவது செல்லட்டும். ஓ குந்தியின் மகனே, இந்தத் தீயவனின் முடிவை நான் அறிவேன்.
7.145.21
यत्रैनं विशिखैस्तीक्ष्णैः पातयिष्यसि भूतले ।
तदा गन्तासि पार्थ त्वं तेन योद्धुं दुरात्मना ॥ ७.१४५.२१ ॥
நீ அவனைக் கூரிய அம்புகளால் தரையில் வீழ்த்தும்போது, ஓ பார்த்தா, அந்தத் தீயவனுடன் போரிட நீ செல்வாய்.
7.145.22
योऽसौ कर्णेन वीरस्य वार्ष्णेयस्य समागमः ।
हते तु भूरिश्रवसि तद्युद्धमभवत्कथम् ॥ ७.१४५.२२ ॥
பூரிசிரவஸ் கொல்லப்பட்ட பின், வீரரான வார்ஷ்ணேயன் (சாத்யகி) கர்ணனுடன் சந்தித்த அந்தப் போர் எவ்வாறு நடந்தது?
7.145.23
सात्यकिश्चापि विरथः कं समारूढवान्रथम् ।
चक्ररक्षौ च पाञ्चाल्यौ तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१४५.२३ ॥
ஓ சஞ்சயா, தேர் இழந்த சாத்யகி எந்தத் தேரில் ஏறினான்? பாஞ்சாலர்களான இரு சக்கரக் காவலர்கள் என்ன செய்தனர்? அதை எனக்குச் சொல்.
7.145.24
हन्त ते कथयिष्यामि यथावृत्तं महारणे ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां केशवार्युनयोरपि।
शुश्रूषस्व स्थिरो भूत्वा दुराचरितमात्मनः ॥ ७.१४५.२४ ॥
சரி, அந்தப் பெரும் போரில் நடந்தது போலவே உனக்குச் சொல்கிறேன் — எல்லாப் படைகளும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, கேசவனும் அர்ஜுனனும் கூட பார்த்திருக்க. உறுதியுடன் கேள், இது உன் சொந்த தீச்செயலின் பலன்.
7.145.25
…मेव हि कृष्णस्य मनोगतमिदं प्रभो ।
विजेतव्यो यथा वीरः सात्यकिः सौमदत्तिना ॥ ७.१४५.२५ ॥
…ஆம், இதுவே கிருஷ்ணனின் மனதில் இருந்தது, ஓ பிரபுவே. வீரன் சாத்யகி சௌமதத்தியால் எவ்வாறு வெல்லப்பட வேண்டுமோ அவ்வாறே.
7.145.26
अतीतानागते राजन्स हि वेत्ति जनार्दनः ।
ततः सूतं समाहूय दारुकं संदिदेश ह। ॥ ७.१४५.२६ ॥
அரசே, இறந்தது, வருவது அனைத்தையும் ஜனார்தனனே அறிவான். பின்னர் அவர் சாரதி தாருகனை அழைத்து ஆணையிட்டார்.
7.145.27
रथो मे युज्यतां कल्यमिति राजन्महाबालः ।
न हि देवा न गन्धर्वा न यक्षोरगराक्षसाः।
मानवा वाऽपि जेतारः कृष्णयोः सन्ति केचन। ॥ ७.१४५.२७ ॥
அரசே, மகாபாகுவான அவர் 'நாளை காலை என் தேர் பூட்டப்படட்டும்' என்றார். தேவர்களோ, கந்தர்வர்களோ, யக்ஷர்களோ, நாகர்களோ, ராட்சசர்களோ, அல்லது மனிதர்களோ எவரும் கிருஷ்ணர்கள் இருவரையும் வெல்ல முடியாது.
7.145.28
पितामहपुरोगाश्च देवाः सिद्धाश्च तं विदुः ।
तयोः प्रभावमतुलं शृणु युद्धं तु तत्तथा ॥ ७.१४५.२८ ॥
பிதாமகர் தலைமையில் தேவர்களும் சித்தர்களும் அவனை அறிவர். அவ்விருவரின் ஒப்பற்ற ஆற்றலையும், அந்தப் போரையும் அவ்வாறே கேள்.
7.145.29
सात्यकिं विरथं दृष्ट्वा कर्णं चाभ्युद्यतं रणे ।
दध्मौ शङ्खं महानादमार्षभेणाथ माधवः ॥ ७.१४५.२९ ॥
சாத்யகி தேரற்றவனாகவும், கர்ணன் போரில் முன்னேறி வருவதையும் கண்டு, மாதவன் எருதைப் போன்ற பெரும் ஒலியுடைய சங்கை ஊதினான்.
7.145.30
दारुकोऽवेत्य सन्देशं श्रुत्वा शङ्खस्य च स्वनम् ।
रथमन्वानयत्तस्मै सुपर्णोच्छ्रितकेतनम् ॥ ७.१४५.३० ॥
தாருகன் செய்தியை அறிந்து, சங்கொலியைக் கேட்டு, கருடக் கொடி உயரப் பறக்கும் தேரை அவருக்காகக் கொண்டு வந்தான்.
7.145.31
स केशवस्यानुमते रथं दारुकसंयुतम् ।
आरुरोह शिनेः पौत्रो ज्वलनादित्यसन्निभम् ॥ ७.१४५.३१ ॥
கேசவனின் அனுமதியுடன் அவன், தாருகனுடன் பூட்டிய, தீயும் சூரியனும் போல ஒளிரும் தேரில் ஏறினான். அவன் சினியின் பேரன்.
7.145.32
कामगैः शैव्यसुग्रीवमेघपुष्पवलाहकैः ।
हयोदग्रैर्महावेगैर्हेमभाण्डविभूषितैः ॥ ७.१४५.३२ ॥
விரும்பிய இடம் செல்லும் சைப்யன், சுக்ரீவன், மேகபுஷ்பன், வலாஹகன் எனும் குதிரைகளால்; அவை உயர்ந்தவை, மிக விரைவானவை, பொன் அணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவை.
7.145.33
युक्तं समारुह्य च तं विमानप्रतिमं रथम् ।
अभ्यद्रवत राधेयं प्रवपन्सायकान्बहून् ॥ ७.१४५.३३ ॥
அந்த விமானம் போன்ற தேரில் ஏறி, பல அம்புகளைப் பொழிந்தவாறு ராதையின் மகன் கர்ணனை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
7.145.34
चक्ररक्षावपि तदा युधामन्यूत्तमौजसौ ।
धनञ्जयरथं हित्वा राधेयं प्रत्युदीयतुः ॥ ७.१४५.३४ ॥
அப்போது சக்ர பாதுகாவலர்களான யுதாமன்யுவும் உத்தமௌஜஸும் தனஞ்சயனின் தேரை விட்டு, ராதையின் மகன் கர்ணனை எதிர்த்து முன்னேறினர்.
7.145.35
राधेयोऽपि महाराज शरवर्षं समुत्सृजन् ।
अभ्यद्रवत्सुसङ्क्रुद्धो रणे शैनेयमच्युतम् ॥ ७.१४५.३५ ॥
மன்னா! ராதையின் மகன் கர்ணனும் அம்பு மழை பொழிந்து, மிகுந்த சினத்துடன் போரில் சைனேயனையும் அச்சுதனையும் நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
7.145.36
नैव दैवं न गान्धर्वं नासुरं न च राक्षसम् ।
तादृशं भुवि नो युद्धं दिवि वा श्रुतमित्युत।
उपारसत तत्सैन्यं सरथाश्वनरद्विपम् ॥ ७.१४५.३६ ॥
தேவர்களோ, கந்தர்வர்களோ, அசுரர்களோ, ராட்சசர்களோ போட்ட போர் இதுபோல் பூமியிலும் நாம் கண்டதில்லை, சுவர்க்கத்திலும் கேட்டதில்லை என்று சொல்லி, தேர், குதிரை, மனிதர், யானைகளுடன் அந்தப் படை அமைதியுற்றது.
7.145.37
तयोर्दृष्ट्वा महाराज कर्म सम्मूढचेतसः ।
सर्वे च समपश्यन्त तद्युद्धमतिमानुषम् ॥ ७.१४५.३७ ॥
மகாராஜாவே, அவ்விருவரின் அந்த மனிதருக்கு மீறிய போரைக் கண்டு அனைவரும் மயங்கிய மனத்துடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர்.
7.145.38
तयोर्नृवरयो राजन्सारथ्यं दारुकस्य च ॥ ७.१४५.३८ ॥
அரசே, அவ்விரு நரசிரேஷ்டர்களின் மற்றும் தாருகனின் சாரதித்திறனை (அனைவரும் கண்டனர்).
7.145.39
गतप्रत्यागतावृत्तैर्मण्डलैः सन्निवर्तनैः ।
सारथेस्तु रथस्थस्य काश्यपेयस्य विस्मिताः ॥ ७.१४५.३९ ॥
முன்னேறுதல், பின்வாங்குதல், சுற்றுதல், வட்டமாகச் திரும்புதல் ஆகிய இயக்கங்களால், தேரில் நின்ற காசியபரின் மகனின் சாரதியின் திறமையைக் கண்டு அனைவரும் வியப்படைந்தனர்.
7.145.40
नभस्तलगताश्चैव देवगान्धर्वदानवाः ।
अतीवावहिता द्रष्टुं कर्णशैनेययो रणम् ॥ ७.१४५.४० ॥
வானத்தில் நின்ற தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் தானவர்களும் கர்ணனுக்கும் சைனேயனுக்கும் நடந்த போரைக் காண மிகவும் கவனத்துடன் இருந்தனர்.
7.145.41
मित्रार्थे तौ पराक्रान्तौ शुष्मिणौ स्पर्धिनौ रमे ॥ ७.१४५.४१ ॥
நண்பனுக்காக அவ்விருவரும் வீரமும் வலிமையும் கொண்டு ஒருவரோடொருவர் போட்டியிட்டவர்கள், ராமா.
7.145.42
कर्णश्चामरसङ्काशो युयुधानश्च सात्यकिः ।
अन्योन्यं तौ महाराज शरवर्षैरवर्षताम् ॥ ७.१४५.४२ ॥
சாமரம் போன்ற கர்ணனும், யுயுதானனாகிய சாத்யகியும் ஒருவர் மீது ஒருவர் அம்பு மழை பொழிந்தனர், மகாராஜாவே.
7.145.43
प्रममाथ शिनेः पौत्रं कर्णः सायकवृष्टिभिः ।
अमृष्यमाणो निधनं कौरव्यजलसन्धयोः ॥ ७.१४५.४३ ॥
கர்ணன் அம்பு மழையால் சினியின் பேரனைத் தாக்கி வீழ்த்தினான்; கௌரவ்யனும் ஜயசந்தியும் அழிந்ததைப் பொறுக்க முடியாமல்.
7.145.44
कर्णः शोकसमाविष्टो महोरग इव श्वसन् ।
स शैनेयं रणे क्रुद्धः प्रदहन्निव चक्षुषा।
अभ्यधावत वेगेन पुनःपुनररिन्दम ॥ ७.१४५.४४ ॥
துயரால் நிறைந்த கர்ணன் பெரும் பாம்பைப் போல் சீறி, கோபத்தில் கண்களால் எரிப்பவன்போல், போர்க்களத்தில் சைனேயனை நோக்கி வேகமாக மீண்டும் மீண்டும் பாய்ந்தான், அரிந்தமா.
7.145.45
तं तु सक्रोधमालोक्य सात्यकिः प्रत्ययुध्यत ।
महता शरवर्षेण गजं प्रतिगजो यथा ॥ ७.१४५.४५ ॥
கோபத்துடன் வருபவனைக் கண்ட சாத்யகி, ஒரு யானைக்கு எதிர் யானை போல, பெரும் அம்பு மழையுடன் அவனை எதிர்த்துப் போரிட்டான்.
7.145.46
तौ समेतौ नरव्याघ्रौ व्याघ्राविव तरस्विनौ ।
अन्योन्यं सन्ततक्षाते रणेऽनुपमविक्रमौ ॥ ७.१४५.४६ ॥
அவ்விருவரும் மனிதரில் புலிகள்; புலிகளைப் போல் வேகமானவர்கள், போர்க்களத்தில் ஒப்பற்ற வீரம் கொண்டவர்கள்; ஒருவரையொருவர் தொடர்ந்து தாக்கினர்.
7.145.47
ततः कर्णं शिनेः पौत्रः सर्वपारसवैः शरैः ।
बिभेद सर्वगात्रेषु पुनःपुनररिन्दम ॥ ७.१४५.४७ ॥
பின்னர் சினியின் பேரன் (சாத்யகி) கர்ணனை எல்லா பாரசவ அம்புகளாலும் அவனுடைய எல்லா உறுப்புகளிலும் மீண்டும் மீண்டும் துளைத்தான், அரிந்தமா.
7.145.48
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपातयत् ।
अश्वांश्च चतुरः श्वेतान्निजघान शितैः शरैः ॥ ७.१४५.४८ ॥
அவனுடைய தேரோட்டியை பல்ல அம்பால் தேர்த்தட்டிலிருந்து வீழ்த்தினான்; நான்கு வெள்ளைக் குதிரைகளையும் கூர்மையான அம்புகளால் கொன்றான்.
7.145.49
छित्त्वा ध्वजं रथं चैव शतधा पुनर्षर्षभ ।
चकार विरथं कर्णं तव पुत्रस्य पश्यतः ॥ ७.१४५.४९ ॥
காளையே, கொடியையும் தேரையும் நூறு துண்டுகளாக வெட்டி, உன் மகன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் கர்ணனை மீண்டும் தேரற்றவனாக்கினான்.
7.145.50
ततो विमनसो राजंस्तावकास्ते महारथाः ।
वृषसेनः कर्णसुतः शल्यो मद्राधिपस्तथा। ॥ ७.१४५.५० ॥
அப்போது, அரசே, உன் அந்த மகாரதர்கள் மனம் சோர்ந்தனர் — விருஷசேனன், கர்ணனின் மகன், மத்ரர்களின் தலைவன் சல்யனும் அவ்வாறே.
7.145.51
द्रोणपुत्रश्च शैनेयं सर्वतः पर्यवारयन् ।
ततः पर्याकुलं सर्वं न प्राज्ञायत किंचन ॥ ७.१४५.५१ ॥
துரோணரின் மகனும் சைனேயனை எல்லாப் பக்கங்களிலும் சூழ்ந்தான். பின்னர் அனைத்தும் குழம்பி, எதுவும் தெரியவில்லை.
7.145.52
तथा सात्यकिना वीरे विरथे सूतजे कृते ।
हाहाकारस्ततो राजन्सर्वसैन्येष्वभून्महान् ॥ ७.१४५.५२ ॥
இவ்வாறு சாத்யகியால் வீரன் சூதனின் மகன் தேரற்றவனாக்கப்பட்டபோது, அரசே, அனைத்துப் படைகளிலும் பெரும் அலறல் எழுந்தது.
7.145.53
कर्णोऽपि विरथो राजन्सात्वतेन कृतः शरैः ।
दुर्योधनरथं तूर्णमारुरोह विनिःश्वसन् ॥ ७.१४५.५३ ॥
கர்ணனும், அரசே, சாத்வதனின் அம்புகளால் தேரற்றவனாக்கப்பட்டு, பெருமூச்செறிந்தவாறு விரைவாக துரியோதனனின் தேரில் ஏறினான்.
7.145.54
मानयंस्तव पुत्रस्य बाल्यात्प्रभृति सौहृदम् ।
कृतां राज्यप्रदानेन प्रतिज्ञां परिपालयन् ॥ ७.१४५.५४ ॥
உன் மகனின் குழந்தைப் பருவம் முதல் நீடித்த நட்பை மதித்து, அரசை அளிப்பதால் செய்த சபதத்தை நிறைவேற்றி.
7.145.55
तथा तु विरथं कर्णं पुत्रांश्च परिपालयन् ।
दुःशासनमुखान्वीरान्नावधीत्सात्यकिर्वशी ॥ ७.१४५.५५ ॥
இவ்வாறு தேரற்ற கர்ணனையும் உங்கள் மகன்களையும் காத்தபடி, தன்னடக்கமுள்ள சாத்யகி துஃශாசனனை முன்னிட்ட வீரர்களைக் கொல்லவில்லை.
7.145.56
रक्षन्प्रतिज्ञां भीमेन पार्थेन च पुराकृताम् ।
विरथान्विह्वलांश्चक्रे न तु प्राणैर्व्ययोजयत् ॥ ७.१४५.५६ ॥
பீமனும் அர்ஜுனனும் முன்பு செய்த சபதத்தைக் காத்து, அவர்களை தேரற்றவர்களாகவும் குழப்பமடைந்தவர்களாகவும் ஆக்கினான்; ஆனால் அவர்கள் உயிரைப் பறிக்கவில்லை.
7.145.57
भीमसेनेन तु वदः पुत्राणां ते प्रतिश्रुतः ।
अनुद्यूते च पार्थेन वधः कर्णस्य संश्रुतः ॥ ७.१४५.५७ ॥
பீமன் உங்கள் மகன்களின் வதத்தை சபதம் செய்திருந்தான்; சூதாட்ட காலத்தில் அர்ஜுனன் கர்ணனின் வதத்தை சபதம் செய்திருந்தான்.
7.145.58
वधे त्वकुर्वन्यत्नं ते तस्य कर्णमुखास्तदा ।
नाशक्नुवंस्ततो हन्तुं सात्यकिं प्रवरा रथाः ॥ ७.१४५.५८ ॥
அப்போது கர்ணனைத் தலைமையாகக் கொண்ட உங்கள் சிறந்த தேரர்கள் அவனை வதைக்க முயற்சி செய்யவில்லை; சாத்யகியைக் கொல்லவும் அவர்களால் இயலவில்லை.
7.145.59
द्रौणिश्च कृतवर्मा च तथैवान्ये महारथाः ।
निर्जिता धनुषैकेन शतशः क्षत्रियर्षभाः।
काङ्क्षता परलोकं च धर्मराजस्य च प्रियम् ॥ ७.१४५.५९ ॥
துரோணன் மகன் அஸ்வத்தாமனும் கிருதவர்மனும் மற்றும் இதுபோன்ற பிற மகாரதர்களும், நூற்றுக்கணக்கான க்ஷத்திரிய சிறந்தவர்களும், அந்த ஒரு வில்லாளியால் தோற்கடிக்கப்பட்டனர்; மறுலோகத்தை விரும்பியும் தர்மராஜனுக்கு விருப்பமானதைச் செய்தும்.
7.145.60
कृष्णयोः सदृशो वीर्ये सात्यकिः शत्रुतापनः ।
जितवान्सर्वसैन्यानि तावकानि हसन्निव ॥ ७.१४५.६० ॥
இரு கிருஷ்ணர்களுக்கும் வீரத்தில் ஒப்பானவனும் எதிரிகளைச் சுடுபவனுமான சாத்யகி, உங்கள் எல்லாப் படைகளையும் சிரித்துக்கொண்டே வென்றான்.
7.145.61
कृष्णो वाऽपि भवेल्लोके पार्थो बाऽपि धनुर्धरः ।
शैनेयो वा नरव्याघ्र चतुर्थस्तु न विद्यते ॥ ७.१४५.६१ ॥
உலகில் கிருஷ்ணனோ, அல்லது வில்லாளி பார்த்தனோ, அல்லது சைனேயனோ இருக்கலாம்; ஓ நரவியாக்ரனே, நான்காவது ஒருவன் இல்லை.
7.145.62
अजय्यं वासुदेवस्य रथमास्थाय सात्यकिः ।
विरथं कृतवान्कर्णं वासुदेवसमो युधि।
दारुकेण समायुक्तः स्वबाहुबलदर्पितः ॥ ७.१४५.६२ ॥
வாசுதேவனின் வெல்லப்படாத தேரில் ஏறிய சாத்யகி, போரில் வாசுதேவனுக்கு நிகரானவனாய் கர்ணனைத் தேரற்றவனாக்கினான்; தாருகனுடன் சேர்ந்து, தன் கரங்களின் வலிமையால் பெருமிதம் கொண்டவனாய்.
7.145.63
कच्चिदन्यं समारूढः सात्यकिः शत्रुतापनः ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं कुशलो ह्यसि भाषितुम्।
असह्यं तमहं मन्ये तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१४५.६३ ॥
எதிரிகளைச் சுடுபவனான சாத்யகி வேறு ஒரு தேரில் ஏறினானா? இதை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்; நீ பேசுவதில் வல்லவன். அதை நான் தாங்க முடியாததாக எண்ணுகிறேன்; சஞ்சயா, அதை எனக்குச் சொல்.
7.145.64
शृणु राजन्यथावृत्तं रथमन्यं महामतिः ।
दारुकस्यानुजस्तूर्णं कल्पनाविदिकल्पितम् ॥ ७.१४५.६४ ॥
அரசே, நடந்தபடியே கேள். தாருகனின் தம்பி, மிகுந்த அறிவுடையவன், கற்பனைக் கலையறிந்தவன், விரைவில் அமைத்த வேறொரு தேரைப் பற்றி.
7.145.65
आयसैः काञ्चनैश्चापि पट्टैः सन्नद्धकूबरम् ।
तारासहस्रखचितं सिंहध्वजपताकिनम् ॥ ७.१४५.६५ ॥
இரும்பாலும் பொன்னாலும் ஆன தகடுகளால் அதன் குடம் பொருத்தப்பட்டிருந்தது; ஆயிரம் நட்சத்திரங்களால் பதிக்கப்பட்டது; சிங்கக் கொடியும் பதாகைகளும் கொண்டது.
7.145.66
अश्वैर्वातजवैर्युक्तं हेमभाण्डपरिच्छदैः ।
सैन्धवैरिन्दुसङ्काशैः सर्वशब्दातिगैर्दृढैः ॥ ७.१४५.६६ ॥
காற்றின் வேகமுடைய குதிரைகளைப் பூட்டியது; பொன் கலன்களும் அலங்காரங்களும் கொண்டது; நிலவைப் போன்ற ஒளியுடைய சைந்தவக் குதிரைகளால், எல்லா ஒலிகளையும் கடந்து செல்லும் உறுதியான குதிரைகளால்.
7.145.67
चित्रकाञ्चनसन्नाहैर्वाजिमुख्यैर्विशाम्पते ।
घण्टाजालाकुलरवं शक्तितोमरविद्युतम् ॥ ७.१४५.६७ ॥
ஓ மக்களின் தலைவரே! பல நிறக் பொன் கவசம் பூட்டிய சிறந்த குதிரைகளால் பூட்டப்பட்ட அந்தத் தேர், மணிகளின் வலையின் ஒலியால் நிறைந்து, சக்தி மற்றும் தோமர ஆயுதங்களின் மின்னலால் ஒளிர்ந்தது.
7.145.68
युक्तं साङ्ग्रामिकैर्द्रव्यैर्बहुशस्त्रपरिच्छदैः ।
रथं सम्पादयामास मेघगम्भीरनिःस्वनम् ॥ ७.१४५.६८ ॥
போருக்குரிய பொருட்களும் பல ஆயுத உபகரணங்களும் பொருத்தப்பட்ட அந்தத் தேரை, மேகம் போல் ஆழ்ந்த ஒலியுடையதாக அவன் ஏற்பாடு செய்தான்.
7.145.69
तं समारुह्य शैनेयस्तव सैन्यमुपाद्रवत् ।
दारुकोऽपि यथाकामं प्रययौ केशवान्तिकम् ॥ ७.१४५.६९ ॥
அந்தத் தேரில் ஏறி சைனேயன் (சாத்யகி) உன் படையின் மீது பாய்ந்தான்; தாருகனும் விருப்பம் போல் கேசவனின் அருகில் சென்றான்.
7.145.70
कर्णस्यापि रथं राजञ्शङ्खगोक्षीरपाण्डुरैः ।
चित्रकाञ्चनसन्नाहैः सदश्वैर्वेगवत्तरैः ॥ ७.१४५.७० ॥
ஓ அரசே! கர்ணனின் தேரும் சங்கு, பசுவின் பால் போல் வெண்மையான, பல நிறப் பொன் கவசம் பூண்ட, மிக வேகமுள்ள நல்ல குதிரைகளால் பூட்டப்பட்டிருந்தது.
7.145.71
हेमकक्ष्याध्वजोपेतं क्लृप्तयन्त्रपताकिनम् ।
अग्र्यं रथं सुयन्तारं बहुशस्त्रपरिच्छदम्।
उपाजह्रुस्तमास्थाय कर्णोऽप्यभ्यद्रवद्रिपून् ॥ ७.१४५.७१ ॥
பொன் கட்டுப்பட்டைகளும் கொடியும் கொண்டதாய், நன்கு அமைக்கப்பட்ட இயந்திரங்களும் கொடிகளும் உடையதாய், நல்ல தேரோட்டியுடன், பல ஆயுத உபகரணங்களுடன் அந்த உயர்ந்த தேரைக் கொண்டு வந்தனர்; அதில் ஏறிய கர்ணனும் பகைவர்கள் மீது பாய்ந்தான்.
7.145.72
एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
भूयश्चापि निबोधेमं तवापन्नयजं क्षयम् ॥ ७.१४५.७२ ॥
நீ என்னிடம் கேட்ட அனைத்தையும் உனக்குச் சொன்னேன்; மேலும் கேள், உன் பக்கத்தின் அழிவுற்ற யாகம் போன்ற இந்த அழிவை.
7.145.73
एकत्रिंशत्तव सुता भीमसेनेन पातिताः ।
दुर्मुखं प्रमुखे कृत्वा सततं चित्रयोधिनम् ॥ ७.१४५.७३ ॥
உமது முப்பத்தொரு மகன்கள் பீமசேனனால் வீழ்த்தப்பட்டனர். எப்போதும் அற்புதமாகப் போரிடும் துர்முகனை முன்னணியில் நிறுத்தி.
7.145.74
शतशो निहताः शूराः सात्वतेनार्जुनेन च ।
भीष्मं प्रमुखतः कृत्वा भगदत्तं च भारत।
एवमेष क्षयो वृत्तो राजन्दुर्मन्त्रिते तव ॥ ७.१४५.७४ ॥
வீரர்கள் நூற்றுக்கணக்கில் சாத்வதனாலும் அர்ஜுனனாலும் கொல்லப்பட்டனர். பாரதனே, பீஷ்மனையும் பகதத்தனையும் முன்னணியில் வைத்து. அரசே, உமது தீய ஆலோசனையால் இவ்வாறு அழிவு நேர்ந்தது.