മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.145
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.145.1
तदवस्थे हे तस्मिन्भूरिश्रवसि कौरवे ।
यथा भूयोऽभवद्युद्धं तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१४५.१ ॥
സഞ്ജയാ, ആ അവസ്ഥയിൽ ഭൂരിശ്രവസ്സായ കൗരവൻ വീണശേഷം യുദ്ധം വീണ്ടും എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു? അത് എന്നോട് പറയൂ.
7.145.2
भूरिश्रवसि सङ्क्रान्ते परलोकाय भारत ।
वासुदेवं महाबाहुरर्जुनः समचूचुदत् ॥ ७.१४५.२ ॥
ഭാരതാ, ഭൂരിശ്രവസ്സ് പരലോകത്തേക്ക് പോയശേഷം മഹാബാഹുവായ അർജുനൻ വാസുദേവനോട് (രഥം തെളിക്കാൻ) അപേക്ഷിച്ചു.
7.145.3
चोदयाश्वान्भृशं कृष्ण यतो राजा जयद्रथः ।
श्रूयते पुण्डरीकाक्ष त्रिषु धर्मेषु वर्तते।
प्रतिज्ञां सफलां चापि कर्तुमर्हसि मेऽनघ ॥ ७.१४५.३ ॥
കൃഷ്ണാ, ജയദ്രഥൻ രാജാവ് എവിടെയാണോ അവിടേക്ക് കുതിരകളെ ശക്തിയായി തെളിക്കൂ. പുണ്ഡരീകാക്ഷാ, അവൻ മൂന്ന് ധർമ്മങ്ങളിലും നിലകൊള്ളുന്നതായി കേൾക്കുന്നു. നിഷ്പാപാ, എന്റെ പ്രതിജ്ഞയും സഫലമാക്കുന്നത് നിനക്ക് യോഗ്യമാണ്.
7.145.4
अस्तमेति महाबाहो त्वरमाणो दिवाकरः ॥ ७.१४५.४ ॥
മഹാബാഹോ, സൂര്യൻ തിടുക്കത്തിൽ അസ്തമിക്കുന്നു.
7.145.5
एतद्धि पुरुषव्याघ्र महदब्युद्यतं मया ।
कार्यं संरक्ष्यते चैष कुरुसेनामहारथैः ॥ ७.१४५.५ ॥
പുരുഷവ്യാഘ്രാ, ഞാൻ ഏറ്റെടുത്ത ഈ മഹത്തായ കർമ്മമാണിത്. കൗരവസേനയിലെ മഹാരഥന്മാർ ഇതിനെ കാക്കുന്നു.
7.145.6
यथा नाभ्येति सूर्योऽस्तं यथा सत्यं भवेद्वचः ।
चोदयाश्वांस्तथा कृष्ण यथा हन्यां जयद्रथम् ॥ ७.१४५.६ ॥
കൃഷ്ണാ, സൂര്യൻ അസ്തമിക്കാതെയും എന്റെ വാക്ക് സത്യമാകുംവിധവും ഞാൻ ജയദ്രഥനെ വധിക്കുംവിധവും കുതിരകളെ തെളിക്കൂ.
7.145.7
ततः कृष्णो महाबाहुरश्वान्रजतसन्निभान् ।
हयज्ञश्चोदयामास जयद्रथवधं प्रति ॥ ७.१४५.७ ॥
അപ്പോൾ മഹാബാഹുവായ കൃഷ്ണൻ വെള്ളിപോലെ തിളങ്ങുന്ന കുതിരകളെ ജയദ്രഥവധത്തിനായി തെളിച്ചു; അവൻ കുതിരകളെ അറിയുന്നവനായിരുന്നു.
7.145.8
तं प्रयान्तममोघेषुमुत्पतद्भिरिवाशुगैः ।
त्वरमाणा महाराज सेनामुख्याः समाद्रवन् ॥ ७.१४५.८ ॥
മഹാരാജാവേ, പിഴയ്ക്കാത്ത അമ്പുകളുള്ള അവൻ മുന്നോട്ടു പോകുമ്പോൾ, സേനാമുഖ്യന്മാർ തിടുക്കത്തോടെ ചാടിയുയരുന്ന വേഗമേറിയ അമ്പുകൾ പോലെ അവന്റെ നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു.
7.145.9
दुर्योधनश्च कर्णश्च वृषसेनोऽथ मद्रराट् ।
अश्वत्थामा कृपश्चैव स्वयमेव च सैन्धवः ॥ ७.१४५.९ ॥
ദുര്യോധനനും കർണ്ണനും പിന്നെ വൃഷസേനനും മദ്രരാജാവും അശ്വത്ഥാമാവും കൃപനും തന്നെ സൈന്ധവനും.
7.145.10
समासाद्य च बीभत्सुः सैन्धवं समुपस्थितम् ।
नेत्राभ्यां क्रोधदीप्ताभ्यां सम्प्रैक्षन्निर्दहन्निव ॥ ७.१४५.१० ॥
അടുത്തെത്തിയ സൈന്ധവനെ സമീപിച്ച ബീഭത്സു, കോപത്താൽ ജ്വലിക്കുന്ന കണ്ണുകളോടെ അവനെ ദഹിപ്പിക്കുമാറ് നോക്കി.
7.145.11
यथाग्निरिन्धनेद्धौ वै क्रोधेन्धनसमीरितः ।
सैन्धवस्य मुखं त्यक्त्वा कर्णः सात्वतमभ्ययात् ॥ ७.१४५.११ ॥
വിറകിനാൽ ജ്വലിക്കുന്ന തീപോലെ, കോപമാകുന്ന ഇന്ധനത്താൽ തള്ളപ്പെട്ട കർണ്ണൻ സൈന്ധവന്റെ മുഖം വിട്ട് സാത്വതനെ നേരിടാൻ പോയി.
7.145.12
उपायान्तं तु राधेयं दृष्ट्वा पार्थो महारथः ।
प्रहसन्देवकीपुत्रमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.१४५.१२ ॥
രാധാപുത്രൻ കർണ്ണൻ അടുത്തുവരുന്നത് കണ്ട മഹാരഥനായ പാർത്ഥൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ദേവകീപുത്രനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.145.13
एष प्रयात्याधिरथिः सात्यकेः स्यन्दनं प्रति ।
न मृष्यति हतं नूनं भूरिश्रवसमाहवे ॥ ७.१४५.१३ ॥
ഇതാ അധിരഥന്റെ പുത്രൻ സാത്യകിയുടെ രഥത്തിനു നേരെ പോകുന്നു. യുദ്ധത്തിൽ ഭൂരിശ്രവസ്സ് വധിക്കപ്പെട്ടത് അവൻ പൊറുക്കുന്നില്ല.
7.145.14
यत्र यात्येष तत्र त्वं चोदयाश्वाञ्जनार्दन ।
न सौमदत्तिपदवीं गमयेत्सात्यकिं वृषः ॥ ७.१४५.१४ ॥
ജനാർദ്ദനാ, ഇവൻ എവിടേക്ക് പോകുന്നുവോ അവിടേക്ക് കുതിരകളെ തെളിക്കൂ. ആ വൃഷഭൻ (കർണ്ണൻ) സാത്യകിയെ സൗമദത്തിയുടെ വഴിയിലേക്ക് അയക്കാതിരിക്കട്ടെ.
7.145.15
एवमुक्तो महाबाहुः केशवः सव्यसाचिना ।
प्रत्युवाच महातेजाः कालयुक्तमिदं वचः ॥ ७.१४५.१५ ॥
സവ്യസാചിയാൽ ഇപ്രകാരം പറയപ്പെട്ട മഹാബാഹുവും മഹാതേജസ്വിയുമായ കേശവൻ കാലോചിതമായ ഈ വാക്ക് മറുപടി പറഞ്ഞു.
7.145.16
अलमेष महाबाहुः कर्णायैकोऽपि पाण्डव ।
किं पुनर्द्रौपदेयाभ्यां सहितः सात्वतर्षभः ॥ ७.१४५.१६ ॥
പാണ്ഡവാ, ഈ മഹാബാഹു ഒരുവൻ തന്നെ കർണ്ണനെ നേരിടാൻ മതിയാകും. ദ്രൗപദിയുടെ രണ്ടു പുത്രന്മാരോടൊപ്പം ചേർന്നാൽ സാത്വതശ്രേഷ്ഠനായ (സാത്യകി) എന്തു പറയാൻ!
7.145.17
न च तावत्क्षमः पार्थ तव कर्णेन सङ्गरः ।
प्रज्वलन्ती महोल्केव तिष्ठत्यस्मिन्हि वासवी।
त्वदर्थं पूज्यमानैषा रक्ष्यते परवीरहन् ॥ ७.१४५.१७ ॥
പാർത്ഥാ, ഇപ്പോൾ കർണ്ണനോടുള്ള നിന്റെ പോര് യോജിച്ചതല്ല. ജ്വലിക്കുന്ന വലിയ ഉൽക്കപോലെ വാസവി (ശക്തി) അവനിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. ശത്രുവീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവനേ, നിനക്കുവേണ്ടിയാണ് ഇത് ആദരിക്കപ്പെട്ട് സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത്.
7.145.18
न कर्णं प्राकृतं मन्ये तेन योद्धुं न साम्प्रतम् ।
यः कर्णो बलवानेष शक्तोऽस्माञ्जेतुमोजसा ॥ ७.१४५.१८ ॥
കർണ്ണനെ ഞാൻ സാധാരണക്കാരനായി കരുതുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് ഇപ്പോൾ അവനോട് പോരാടുന്നത് ഉചിതമല്ല. ഈ കർണ്ണൻ ബലവാനാണ്, തന്റെ ശക്തികൊണ്ട് ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും ജയിക്കാൻ കഴിവുള്ളവനാണ്.
7.145.19
कर्णस्यैष महान्दोषो यद्दूयेन पदेपदे ।
प्रमादाच्च घृणित्वाच्च तेन शोचिति मे मनः ॥ ७.१४५.१९ ॥
കർണന്റെ ഈ വലിയ ദോഷം അവൻ ഓരോ ചുവടിലും ദുഃഖിതനാകുന്നു എന്നതാണ്. അശ്രദ്ധകൊണ്ടും ക്രൂരതകൊണ്ടും എന്റെ മനസ്സ് ശോകിക്കുന്നു.
7.145.20
अतः कर्णः प्रयात्वत्र सात्वतस्य यथा तथा ।
अहं ज्ञास्यामि कौन्तेय कालमस्य दुरात्मनः ॥ ७.१४५.२० ॥
അതിനാൽ കർണൻ ഇവിടെ സാത്വതന്റെ (കൃഷ്ണന്റെ) മുന്നിൽ എങ്ങനെയെങ്കിലും പോകട്ടെ. ഓ കൗന്തേയാ, ഈ ദുരാത്മാവിന്റെ അന്ത്യം ഞാൻ അറിയും.
7.145.21
यत्रैनं विशिखैस्तीक्ष्णैः पातयिष्यसि भूतले ।
तदा गन्तासि पार्थ त्वं तेन योद्धुं दुरात्मना ॥ ७.१४५.२१ ॥
നീ അവനെ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് ഭൂമിയിൽ വീഴ്ത്തുമ്പോൾ, ഓ പാർത്ഥാ, ആ ദുരാത്മാവുമായി യുദ്ധം ചെയ്യാൻ നീ പോകും.
7.145.22
योऽसौ कर्णेन वीरस्य वार्ष्णेयस्य समागमः ।
हते तु भूरिश्रवसि तद्युद्धमभवत्कथम् ॥ ७.१४५.२२ ॥
ഭൂരിശ്രവസ്സ് വധിക്കപ്പെട്ടശേഷം, വീരനായ വാർഷ്ണേയന്റെ (സാത്യകിയുടെ) കർണനുമായുള്ള ആ സമാഗമം എങ്ങനെ യുദ്ധമായി മാറി?
7.145.23
सात्यकिश्चापि विरथः कं समारूढवान्रथम् ।
चक्ररक्षौ च पाञ्चाल्यौ तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१४५.२३ ॥
ഓ സഞ്ജയാ, രഥം നഷ്ടപ്പെട്ട സാത്യകി ഏത് രഥത്തിൽ കയറി? പാഞ്ചാല്യരായ രണ്ടു ചക്രരക്ഷകർ എന്തു ചെയ്തു? അതെനിക്കു പറഞ്ഞുതരിക.
7.145.24
हन्त ते कथयिष्यामि यथावृत्तं महारणे ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां केशवार्युनयोरपि।
शुश्रूषस्व स्थिरो भूत्वा दुराचरितमात्मनः ॥ ७.१४५.२४ ॥
ശരി, ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെ ഞാൻ നിനക്ക് പറയാം — എല്ലാ സേനകളും കാണെ, കേശവനും അർജുനനും കാൺകെ. ഉറപ്പോടെ കേൾക്കുക; ഇത് നിന്റെ സ്വന്തം ദുരാചാരത്തിന്റെ ഫലമാണ്.
7.145.25
…मेव हि कृष्णस्य मनोगतमिदं प्रभो ।
विजेतव्यो यथा वीरः सात्यकिः सौमदत्तिना ॥ ७.१४५.२५ ॥
…അതേ, ഇതാണ് കൃഷ്ണന്റെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നത്, ഓ പ്രഭോ. വീരനായ സാത്യകിയെ സൗമദത്തി എങ്ങനെ ജയിക്കണമോ അങ്ങനെതന്നെ.
7.145.26
अतीतानागते राजन्स हि वेत्ति जनार्दनः ।
ततः सूतं समाहूय दारुकं संदिदेश ह। ॥ ७.१४५.२६ ॥
രാജാവേ, ഭൂതവും ഭാവിയും ജനാർദ്ദനൻ മാത്രമേ അറിയൂ. പിന്നീട് അദ്ദേഹം സാരഥിയായ ദാരുകനെ വിളിച്ച് നിർദ്ദേശിച്ചു.
7.145.27
रथो मे युज्यतां कल्यमिति राजन्महाबालः ।
न हि देवा न गन्धर्वा न यक्षोरगराक्षसाः।
मानवा वाऽपि जेतारः कृष्णयोः सन्ति केचन। ॥ ७.१४५.२७ ॥
രാജാവേ, മഹാബാഹുവായവൻ 'നാളെ രാവിലെ എന്റെ രഥം പൂട്ടട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞു. ദേവന്മാരോ ഗന്ധർവരോ യക്ഷന്മാരോ നാഗരോ രാക്ഷസരോ മനുഷ്യരോ ആരും തന്നെ ആ രണ്ടു കൃഷ്ണന്മാരെയും ജയിക്കുകയില്ല.
7.145.28
पितामहपुरोगाश्च देवाः सिद्धाश्च तं विदुः ।
तयोः प्रभावमतुलं शृणु युद्धं तु तत्तथा ॥ ७.१४५.२८ ॥
പിതാമഹന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ദേവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും അദ്ദേഹത്തെ അറിയുന്നു. ആ രണ്ടുപേരുടെയും അതുല്യമായ പ്രഭാവവും ആ യുദ്ധവും കേൾക്കുക.
7.145.29
सात्यकिं विरथं दृष्ट्वा कर्णं चाभ्युद्यतं रणे ।
दध्मौ शङ्खं महानादमार्षभेणाथ माधवः ॥ ७.१४५.२९ ॥
സാത്യകി രഥമില്ലാതെ നിൽക്കുന്നതും കർണൻ യുദ്ധത്തിൽ മുന്നേറുന്നതും കണ്ട് മാധവൻ കാളയുടേതുപോലുള്ള മഹാനാദമുള്ള ശംഖം മുഴക്കി.
7.145.30
दारुकोऽवेत्य सन्देशं श्रुत्वा शङ्खस्य च स्वनम् ।
रथमन्वानयत्तस्मै सुपर्णोच्छ्रितकेतनम् ॥ ७.१४५.३० ॥
ദാരുകൻ സന്ദേശം മനസ്സിലാക്കി, ശംഖനാദം കേട്ട്, ഗരുഡധ്വജം ഉയർന്നുനിൽക്കുന്ന രഥം അദ്ദേഹത്തിനായി കൊണ്ടുവന്നു.
7.145.31
स केशवस्यानुमते रथं दारुकसंयुतम् ।
आरुरोह शिनेः पौत्रो ज्वलनादित्यसन्निभम् ॥ ७.१४५.३१ ॥
കേശവന്റെ അനുമതിയോടെ ദാരുകനോടുകൂടി പൂട്ടിയ, അഗ്നിയും സൂര്യനും പോലെ ജ്വലിക്കുന്ന ആ രഥത്തിൽ ശിനിയുടെ പൗത്രൻ കയറി.
7.145.32
कामगैः शैव्यसुग्रीवमेघपुष्पवलाहकैः ।
हयोदग्रैर्महावेगैर्हेमभाण्डविभूषितैः ॥ ७.१४५.३२ ॥
ഇഷ്ടംപോലെ ഓടുന്ന ശൈവ്യ, സുഗ്രീവ, മേഘപുഷ്പ, വലാഹക എന്നീ കുതിരകളോടെ; അവ ഉയരമുള്ളവയും മഹാവേഗമുള്ളവയും സ്വർണ്ണാലങ്കാരമുള്ളവയുമായിരുന്നു.
7.145.33
युक्तं समारुह्य च तं विमानप्रतिमं रथम् ।
अभ्यद्रवत राधेयं प्रवपन्सायकान्बहून् ॥ ७.१४५.३३ ॥
ആ വിമാനസദൃശമായ രഥത്തിൽ കയറി, അനേകം അമ്പുകൾ വർഷിച്ചുകൊണ്ട് രാധേയനായ കർണ്ണനുനേരെ അവൻ പാഞ്ഞടുത്തു.
7.145.34
चक्ररक्षावपि तदा युधामन्यूत्तमौजसौ ।
धनञ्जयरथं हित्वा राधेयं प्रत्युदीयतुः ॥ ७.१४५.३४ ॥
അപ്പോൾ ചക്രരക്ഷകരായ യുധാമന്യുവും ഉത്തമൗജസ്സും ധനഞ്ജയന്റെ രഥം വിട്ട് രാധേയനായ കർണ്ണനെതിരെ മുന്നേറി.
7.145.35
राधेयोऽपि महाराज शरवर्षं समुत्सृजन् ।
अभ्यद्रवत्सुसङ्क्रुद्धो रणे शैनेयमच्युतम् ॥ ७.१४५.३५ ॥
മഹാരാജാവേ! രാധേയനായ കർണ്ണനും അമ്പുകളുടെ മഴ ചൊരിഞ്ഞ്, അതിരോഷത്തോടെ യുദ്ധത്തിൽ ശൈനേയനും അച്യുതനും നേരെ പാഞ്ഞു.
7.145.36
नैव दैवं न गान्धर्वं नासुरं न च राक्षसम् ।
तादृशं भुवि नो युद्धं दिवि वा श्रुतमित्युत।
उपारसत तत्सैन्यं सरथाश्वनरद्विपम् ॥ ७.१४५.३६ ॥
ദൈവമോ ഗന്ധർവമോ അസുരമോ രാക്ഷസമോ അല്ല, ഇതുപോലുള്ള യുദ്ധം ഭൂമിയിലോ സ്വർഗ്ഗത്തിലോ നാം കേട്ടിട്ടില്ല എന്നു പറഞ്ഞ്, രഥങ്ങളോടും കുതിരകളോടും മനുഷ്യരോടും ആനകളോടുംകൂടി ആ സൈന്യം നിന്നുപോയി.
7.145.37
तयोर्दृष्ट्वा महाराज कर्म सम्मूढचेतसः ।
सर्वे च समपश्यन्त तद्युद्धमतिमानुषम् ॥ ७.१४५.३७ ॥
മഹാരാജാവേ, അവർ ഇരുവരുടെയും ആ മാനുഷാതീത യുദ്ധകർമ്മം കണ്ട് എല്ലാവരും മോഹിതചിത്തരായി നോക്കിനിന്നു.
7.145.38
तयोर्नृवरयो राजन्सारथ्यं दारुकस्य च ॥ ७.१४५.३८ ॥
രാജാവേ, ആ രണ്ടു നരശ്രേഷ്ഠരുടെയും ദാരുകന്റെയും സാരഥ്യം (എല്ലാവരും കണ്ടു).
7.145.39
गतप्रत्यागतावृत्तैर्मण्डलैः सन्निवर्तनैः ।
सारथेस्तु रथस्थस्य काश्यपेयस्य विस्मिताः ॥ ७.१४५.३९ ॥
മുന്നോട്ടുപോക്ക്, പിന്തിരിച്ചിൽ, വൃത്താകാരമായ തിരിവുകൾ എന്നിവയാൽ, രഥത്തിൽ നിന്ന കാശ്യപപുത്രന്റെ സാരഥിയുടെ വൈദഗ്ധ്യം കണ്ട് എല്ലാവരും വിസ്മയിച്ചു.
7.145.40
नभस्तलगताश्चैव देवगान्धर्वदानवाः ।
अतीवावहिता द्रष्टुं कर्णशैनेययो रणम् ॥ ७.१४५.४० ॥
ആകാശത്തിൽ നിന്ന ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും ദാനവന്മാരും കർണ്ണന്റെയും ശൈനേയന്റെയും യുദ്ധം കാണാൻ അതീവ ശ്രദ്ധയോടെ നിന്നു.
7.145.41
मित्रार्थे तौ पराक्रान्तौ शुष्मिणौ स्पर्धिनौ रमे ॥ ७.१४५.४१ ॥
മിത്രത്തിനു വേണ്ടി ആ രണ്ടുപേരും പരാക്രമികളും ശക്തരും പരസ്പരം മത്സരിക്കുന്നവരുമായിരുന്നു, ഓ രാമാ.
7.145.42
कर्णश्चामरसङ्काशो युयुधानश्च सात्यकिः ।
अन्योन्यं तौ महाराज शरवर्षैरवर्षताम् ॥ ७.१४५.४२ ॥
ചാമരം പോലെ ശോഭയുള്ള കർണ്ണനും യുയുധാനനായ സാത്യകിയും മഹാരാജാവേ, പരസ്പരം ശരവർഷം ചൊരിഞ്ഞു.
7.145.43
प्रममाथ शिनेः पौत्रं कर्णः सायकवृष्टिभिः ।
अमृष्यमाणो निधनं कौरव्यजलसन्धयोः ॥ ७.१४५.४३ ॥
കർണ്ണൻ അമ്പുമഴകൊണ്ട് ശിനിയുടെ പൗത്രനെ വീഴ്ത്തി; കൗരവ്യന്റെയും ജയസന്ധിയുടെയും മരണം സഹിക്കാനാകാതെ.
7.145.44
कर्णः शोकसमाविष्टो महोरग इव श्वसन् ।
स शैनेयं रणे क्रुद्धः प्रदहन्निव चक्षुषा।
अभ्यधावत वेगेन पुनःपुनररिन्दम ॥ ७.१४५.४४ ॥
ദുഃഖം നിറഞ്ഞ കർണ്ണൻ വലിയ സർപ്പത്തെപ്പോലെ ചീറി, കോപത്തോടെ കണ്ണുകൊണ്ട് ദഹിപ്പിക്കുമാറ്, യുദ്ധത്തിൽ ശൈനേയന്റെ നേർക്ക് വേഗത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും പാഞ്ഞു, അരിന്ദമാ.
7.145.45
तं तु सक्रोधमालोक्य सात्यकिः प्रत्ययुध्यत ।
महता शरवर्षेण गजं प्रतिगजो यथा ॥ ७.१४५.४५ ॥
കോപത്തോടെ വരുന്നവനെ കണ്ട സാത്യകി, ഒരാനയ്ക്ക് എതിർ ആനയെന്നപോലെ, വലിയ അമ്പുമഴയാൽ അവനോട് പൊരുതി.
7.145.46
तौ समेतौ नरव्याघ्रौ व्याघ्राविव तरस्विनौ ।
अन्योन्यं सन्ततक्षाते रणेऽनुपमविक्रमौ ॥ ७.१४५.४६ ॥
ആ രണ്ടുപേർ നരവ്യാഘ്രന്മാർ, കടുവകളെപ്പോലെ വേഗമുള്ളവർ, യുദ്ധത്തിൽ അതുല്യ വിക്രമമുള്ളവർ; പരസ്പരം തുടർച്ചയായി മുറിവേൽപ്പിച്ചു.
7.145.47
ततः कर्णं शिनेः पौत्रः सर्वपारसवैः शरैः ।
बिभेद सर्वगात्रेषु पुनःपुनररिन्दम ॥ ७.१४५.४७ ॥
അപ്പോൾ ശിനിയുടെ പൗത്രൻ (സാത്യകി) കർണ്ണനെ എല്ലാ പാരശവ അമ്പുകളാലും അവന്റെ എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും ആവർത്തിച്ച് തുളച്ചു, അരിന്ദമാ.
7.145.48
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपातयत् ।
अश्वांश्च चतुरः श्वेतान्निजघान शितैः शरैः ॥ ७.१४५.४८ ॥
അവന്റെ സാരഥിയെ ഭല്ലംകൊണ്ട് രഥത്തട്ടിൽനിന്ന് വീഴ്ത്തി; നാല് വെള്ളക്കുതിരകളെ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ കൊന്നു.
7.145.49
छित्त्वा ध्वजं रथं चैव शतधा पुनर्षर्षभ ।
चकार विरथं कर्णं तव पुत्रस्य पश्यतः ॥ ७.१४५.४९ ॥
ഋഷഭാ, കൊടിയും രഥവും നൂറു കഷണങ്ങളാക്കി മുറിച്ച്, നിന്റെ പുത്രൻ കാൺകെ കർണ്ണനെ വീണ്ടും രഥഹീനനാക്കി.
7.145.50
ततो विमनसो राजंस्तावकास्ते महारथाः ।
वृषसेनः कर्णसुतः शल्यो मद्राधिपस्तथा। ॥ ७.१४५.५० ॥
അപ്പോൾ, രാജാവേ, നിന്റെ ആ മഹാരഥന്മാർ മനസ്സ് തളർന്നു — കർണ്ണപുത്രൻ വൃഷസേനനും മദ്രാധിപതി ശല്യനും അങ്ങനെതന്നെ.
7.145.51
द्रोणपुत्रश्च शैनेयं सर्वतः पर्यवारयन् ।
ततः पर्याकुलं सर्वं न प्राज्ञायत किंचन ॥ ७.१४५.५१ ॥
ദ്രോണപുത്രനും ശൈനേയനെ എല്ലാ വശത്തുനിന്നും വളഞ്ഞു. അപ്പോൾ എല്ലാം കലങ്ങി, ഒന്നും തിരിച്ചറിയാനായില്ല.
7.145.52
तथा सात्यकिना वीरे विरथे सूतजे कृते ।
हाहाकारस्ततो राजन्सर्वसैन्येष्वभून्महान् ॥ ७.१४५.५२ ॥
ഇങ്ങനെ സാത്യകിയാൽ വീരനായ സൂതപുത്രൻ രഥഹീനനാക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, രാജാവേ, എല്ലാ സൈന്യങ്ങളിലും വലിയ നിലവിളി ഉയർന്നു.
7.145.53
कर्णोऽपि विरथो राजन्सात्वतेन कृतः शरैः ।
दुर्योधनरथं तूर्णमारुरोह विनिःश्वसन् ॥ ७.१४५.५३ ॥
കർണ്ണനും, രാജാവേ, സാത്വതന്റെ അമ്പുകളാൽ രഥഹീനനാക്കപ്പെട്ട്, ദീർഘനിശ്വാസമുതിർത്തുകൊണ്ട് വേഗം ദുര്യോധനന്റെ രഥത്തിൽ കയറി.
7.145.54
मानयंस्तव पुत्रस्य बाल्यात्प्रभृति सौहृदम् ।
कृतां राज्यप्रदानेन प्रतिज्ञां परिपालयन् ॥ ७.१४५.५४ ॥
നിന്റെ പുത്രന്റെ ബാല്യകാലം മുതലുള്ള സൗഹൃദത്തെ ആദരിച്ചും, രാജ്യം നൽകിക്കൊണ്ട് ചെയ്ത പ്രതിജ്ഞ പാലിച്ചുകൊണ്ടും.
7.145.55
तथा तु विरथं कर्णं पुत्रांश्च परिपालयन् ।
दुःशासनमुखान्वीरान्नावधीत्सात्यकिर्वशी ॥ ७.१४५.५५ ॥
അങ്ങനെ രഥമില്ലാത്ത കർണ്ണനെയും അങ്ങയുടെ പുത്രന്മാരെയും സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്, ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ള സാത്യകി ദുഃശാസനനെ മുൻനിർത്തിയ വീരന്മാരെ വധിച്ചില്ല.
7.145.56
रक्षन्प्रतिज्ञां भीमेन पार्थेन च पुराकृताम् ।
विरथान्विह्वलांश्चक्रे न तु प्राणैर्व्ययोजयत् ॥ ७.१४५.५६ ॥
ഭീമനും അർജ്ജുനനും മുമ്പ് ചെയ്ത പ്രതിജ്ഞ സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്, അവരെ രഥമില്ലാത്തവരും വിഭ്രാന്തരുമാക്കി; എന്നാൽ പ്രാണൻ അപഹരിച്ചില്ല.
7.145.57
भीमसेनेन तु वदः पुत्राणां ते प्रतिश्रुतः ।
अनुद्यूते च पार्थेन वधः कर्णस्य संश्रुतः ॥ ७.१४५.५७ ॥
ഭീമസേനൻ അങ്ങയുടെ പുത്രന്മാരുടെ വധം പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തിരുന്നു; ചൂതുകളിക്കാലത്ത് അർജ്ജുനൻ കർണ്ണന്റെ വധം പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തിരുന്നു.
7.145.58
वधे त्वकुर्वन्यत्नं ते तस्य कर्णमुखास्तदा ।
नाशक्नुवंस्ततो हन्तुं सात्यकिं प्रवरा रथाः ॥ ७.१४५.५८ ॥
അപ്പോൾ കർണ്ണൻ നയിച്ച അങ്ങയുടെ ശ്രേഷ്ഠരഥികൾ അവനെ വധിക്കാൻ ശ്രമിച്ചില്ല; സാത്യകിയെ കൊല്ലാനും അവർക്കു കഴിഞ്ഞില്ല.
7.145.59
द्रौणिश्च कृतवर्मा च तथैवान्ये महारथाः ।
निर्जिता धनुषैकेन शतशः क्षत्रियर्षभाः।
काङ्क्षता परलोकं च धर्मराजस्य च प्रियम् ॥ ७.१४५.५९ ॥
ദ്രോണപുത്രൻ അശ്വത്ഥാമാവും കൃതവർമ്മാവും മറ്റു മഹാരഥന്മാരും നൂറുകണക്കിന് ക്ഷത്രിയശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആ ഒരു വില്ലാളിയാൽ പരാജിതരായി; പരലോകം ആഗ്രഹിച്ചും ധർമ്മരാജന് പ്രിയമായത് ചെയ്തും.
7.145.60
कृष्णयोः सदृशो वीर्ये सात्यकिः शत्रुतापनः ।
जितवान्सर्वसैन्यानि तावकानि हसन्निव ॥ ७.१४५.६० ॥
ഇരു കൃഷ്ണന്മാർക്കും വീര്യത്തിൽ തുല്യനായ, ശത്രുക്കളെ താപിപ്പിക്കുന്ന സാത്യകി, അങ്ങയുടെ സകല സേനകളെയും ചിരിച്ചുകൊണ്ടെന്നപോലെ ജയിച്ചു.
7.145.61
कृष्णो वाऽपि भवेल्लोके पार्थो बाऽपि धनुर्धरः ।
शैनेयो वा नरव्याघ्र चतुर्थस्तु न विद्यते ॥ ७.१४५.६१ ॥
ലോകത്തിൽ കൃഷ്ണനോ, അല്ലെങ്കിൽ വില്ലാളിയായ പാർത്ഥനോ, അല്ലെങ്കിൽ ശൈനേയനോ ഉണ്ടാകാം; ഹേ നരവ്യാഘ്രാ, നാലാമതൊരാൾ ഇല്ല.
7.145.62
अजय्यं वासुदेवस्य रथमास्थाय सात्यकिः ।
विरथं कृतवान्कर्णं वासुदेवसमो युधि।
दारुकेण समायुक्तः स्वबाहुबलदर्पितः ॥ ७.१४५.६२ ॥
വാസുദേവന്റെ അജേയമായ രഥത്തിൽ കയറിയ സാത്യകി, യുദ്ധത്തിൽ വാസുദേവനു തുല്യനായി കർണ്ണനെ രഥഹീനനാക്കി; ദാരുകനോടൊപ്പം ചേർന്ന്, സ്വന്തം ബാഹുബലത്താൽ അഭിമാനിച്ചവനായി.
7.145.63
कच्चिदन्यं समारूढः सात्यकिः शत्रुतापनः ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं कुशलो ह्यसि भाषितुम्।
असह्यं तमहं मन्ये तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१४५.६३ ॥
ശത്രുക്കളെ താപിപ്പിക്കുന്ന സാത്യകി മറ്റൊരു രഥത്തിൽ കയറിയോ? ഇത് കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; നീ സംസാരിക്കുന്നതിൽ സമർത്ഥനാണ്. അതിനെ ഞാൻ അസഹനീയമായി കരുതുന്നു; സഞ്ജയാ, അത് എന്നോട് പറയൂ.
7.145.64
शृणु राजन्यथावृत्तं रथमन्यं महामतिः ।
दारुकस्यानुजस्तूर्णं कल्पनाविदिकल्पितम् ॥ ७.१४५.६४ ॥
രാജാവേ, നടന്നതുപോലെ കേൾക്കുക. ദാരുകന്റെ അനുജൻ, മഹാമതി, കല്പനാകല അറിയുന്നവൻ, വേഗത്തിൽ നിർമ്മിച്ച മറ്റൊരു രഥത്തെക്കുറിച്ച്.
7.145.65
आयसैः काञ्चनैश्चापि पट्टैः सन्नद्धकूबरम् ।
तारासहस्रखचितं सिंहध्वजपताकिनम् ॥ ७.१४५.६५ ॥
ഇരുമ്പും സ്വർണ്ണവും കൊണ്ടുള്ള പട്ടകങ്ങളാൽ കൂബരം ഉറപ്പിക്കപ്പെട്ടത്; ആയിരം നക്ഷത്രങ്ങളാൽ പതിച്ചത്; സിംഹധ്വജവും പതാകകളുമുള്ളത്.
7.145.66
अश्वैर्वातजवैर्युक्तं हेमभाण्डपरिच्छदैः ।
सैन्धवैरिन्दुसङ्काशैः सर्वशब्दातिगैर्दृढैः ॥ ७.१४५.६६ ॥
കാറ്റിന്റെ വേഗമുള്ള കുതിരകളെ പൂട്ടിയത്; സ്വർണ്ണപ്പാത്രങ്ങളും അലങ്കാരങ്ങളുമുള്ളത്; ചന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന സൈന്ധവ ജാതിയിലെ ദൃഢമായ കുതിരകളാൽ, എല്ലാ ശബ്ദങ്ങളെയും കടന്നുപോകുന്നവ.
7.145.67
चित्रकाञ्चनसन्नाहैर्वाजिमुख्यैर्विशाम्पते ।
घण्टाजालाकुलरवं शक्तितोमरविद्युतम् ॥ ७.१४५.६७ ॥
ഓ ജനാധിപതേ! വിചിത്രമായ സ്വർണ്ണകവചങ്ങളണിഞ്ഞ ശ്രേഷ്ഠാശ്വങ്ങളാൽ കെട്ടപ്പെട്ട ആ രഥം, മണികളുടെ വലയൊലിയാൽ നിറഞ്ഞ്, ശക്തിയും തോമരവും മിന്നലിനെപ്പോലെ തിളങ്ങി.
7.145.68
युक्तं साङ्ग्रामिकैर्द्रव्यैर्बहुशस्त्रपरिच्छदैः ।
रथं सम्पादयामास मेघगम्भीरनिःस्वनम् ॥ ७.१४५.६८ ॥
യുദ്ധസാമഗ്രികളും പല ആയുധോപകരണങ്ങളും ഘടിപ്പിച്ച ആ രഥത്തെ മേഘത്തിന്റെ ഗംഭീരനാദമുള്ളതാക്കി അവൻ ഒരുക്കി.
7.145.69
तं समारुह्य शैनेयस्तव सैन्यमुपाद्रवत् ।
दारुकोऽपि यथाकामं प्रययौ केशवान्तिकम् ॥ ७.१४५.६९ ॥
ആ രഥത്തിൽ കയറി ശൈനേയൻ (സാത്യകി) നിന്റെ സൈന്യത്തിന്മേൽ പാഞ്ഞടുത്തു; ദാരുകനും തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം കേശവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
7.145.70
कर्णस्यापि रथं राजञ्शङ्खगोक्षीरपाण्डुरैः ।
चित्रकाञ्चनसन्नाहैः सदश्वैर्वेगवत्तरैः ॥ ७.१४५.७० ॥
ഓ രാജാവേ! കർണ്ണന്റെ രഥവും ശംഖിന്റെയും പശുവിൻ പാലിന്റെയും വെണ്മയുള്ള, വിചിത്ര സ്വർണ്ണകവചമണിഞ്ഞ, അതിവേഗമുള്ള നല്ല കുതിരകളാൽ പൂട്ടപ്പെട്ടിരുന്നു.
7.145.71
हेमकक्ष्याध्वजोपेतं क्लृप्तयन्त्रपताकिनम् ।
अग्र्यं रथं सुयन्तारं बहुशस्त्रपरिच्छदम्।
उपाजह्रुस्तमास्थाय कर्णोऽप्यभ्यद्रवद्रिपून् ॥ ७.१४५.७१ ॥
സ്വർണ്ണകക്ഷ്യയും കൊടിയുമുള്ള, നന്നായി ക്രമീകരിച്ച യന്ത്രങ്ങളും പതാകകളുമുള്ള, നല്ല സാരഥിയുള്ള, പല ആയുധോപകരണങ്ങളുമുള്ള ആ ശ്രേഷ്ഠരഥം കൊണ്ടുവന്നു; അതിൽ കയറി കർണ്ണനും ശത്രുക്കളുടെ മേൽ പാഞ്ഞടുത്തു.
7.145.72
एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
भूयश्चापि निबोधेमं तवापन्नयजं क्षयम् ॥ ७.१४५.७२ ॥
നീ എന്നോട് ചോദിച്ചതെല്ലാം നിന്നോട് പറഞ്ഞു; ഇനിയും കേൾക്കുക, നിന്റെ പക്ഷത്തിലെ ആപത്തിൽപ്പെട്ട യാഗംപോലുള്ള ഈ നാശത്തെ.
7.145.73
एकत्रिंशत्तव सुता भीमसेनेन पातिताः ।
दुर्मुखं प्रमुखे कृत्वा सततं चित्रयोधिनम् ॥ ७.१४५.७३ ॥
നിങ്ങളുടെ മുപ്പത്തിയൊന്ന് പുത്രന്മാർ ഭീമസേനനാൽ വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു. എപ്പോഴും വിചിത്രമായി യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന ദുർമുഖനെ മുന്നിൽ നിർത്തി.
7.145.74
शतशो निहताः शूराः सात्वतेनार्जुनेन च ।
भीष्मं प्रमुखतः कृत्वा भगदत्तं च भारत।
एवमेष क्षयो वृत्तो राजन्दुर्मन्त्रिते तव ॥ ७.१४५.७४ ॥
വീരന്മാർ നൂറുകണക്കിന് സാത്വതനാലും (കൃഷ്ണൻ) അർജുനനാലും വധിക്കപ്പെട്ടു. ഭാരതാ, ഭീഷ്മരെയും ഭഗദത്തനെയും മുന്നിൽ നിർത്തി. രാജാവേ, നിങ്ങളുടെ ദുരാലോചനയാൽ ഈ നാശം ഇപ്രകാരം സംഭവിച്ചു.